język polski-español FreeDict+WikDict dictionary
edition published: 2018-09-13
language: pl; es
availability: Licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike 3.0 Unported license (https://creativecommons.org/licenses/by-sa/3.0/legalcode)

fobia /ˈfɔbʲja/ (suffix)
ostatni człon wyrazów złożonych oznaczających nieuzasadniony lęk przed czymś lub przed kimś albo wstręt do czegoś lub kogoś fobia

gamia (suffix)
ostatni człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek z małżeństwem lub określonym systemem rozmnażania się gamia

grafia (suffix)
ostatni człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z pisaniem, zapisem, ilustracją grafía

iatria (suffix)
ostatni człon wyrazów złożonych będących nazwami działów medycyny iatría

izm /ism̥/ (suffix)
-izm, -yzm → przyrostek tworzący rzeczowniki abstrakcyjne, zwykle blm, oznaczające doktryny polityczne lub społeczne, kierunki artystyczne, pojęcia naukowe, a także niektóre inne wyrazy mające sugerować związek z takimi rzeczownikami ismo

lit /lʲit/ (suffix)
związany z kamieniem lito

logia /ˈlɔɟja/ (suffix)
ostatni człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z nauką logía

metria /ˈmɛtrʲja/ (suffix)
ostatni człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z mierzeniem metría

nim (suffix)
… wskazująca, że słowo jest nazwą nimo

onim /ˈɔ̃ɲĩm/ (suffix)
ostatni człon wyrazów złożonych mający znaczenie: nazwa, imię, wyraz ónimo

ość /ɔɕʨ̑/ (suffix)
…tworzący rzeczownik od przymiotnika, oznaczający cechę opisywaną przez ten przymiotnik bądź z nim związaną dad, tud

skop /skɔp/ (suffix)
ostatni człon wyrazów złożonych będących nazwami przyrządów służących do obserwacji i badania scopio

terapia /tɛˈrapʲja/ (suffix)
(medycyna, medyczny) ostatni człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy ze sposobem leczenia terapia

tomia /ˈtɔ̃mʲja/ (suffix)
ostatni człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z cięciem, operacją chirurgiczną tomía

AA /a‿ˈː/ (acronym)
= Anonimowi Alkoholicy; AA

ABS /a‿bɛ‿ˈːs/ (acronym)
(motoryzacja) układ przeciwpoślizgowy; ABS, SAB

AIDS /ɛjts/ (n)
(medycyna, medyczny) nabyty zespół niewydolności immunologicznej; sida

Aaron /aˈːrɔ̃n/ (pn)
1. (biblijny) postać biblijna, brat Mojżesza; Aarón
2. obcojęzyczne imię męskie pochodzenia semickiego; Aarón

Abakan /aˈbakãn/ (pn)
(geografia, geograficzny) miasto w azjatyckiej części Rosji położone nad rzeką Abakan (1.2), stolica Chakasji; Abakán

Abaza (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Federacji Rosyjskiej w Republice Chakasji, położone w śródgórskiej kotlinie w górnym biegu rzeki Abakan; Abazá

Abchaz /ˈapxas/ (n)
mieszkaniec Abchazji abjasio

Abchazja /apˈxazʲja/ (pn)
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (administracja) formalnie republika autonomiczna wchodząca w skład Gruzji; Abjasia

Abchazka /apˈxaska/ (n)
mieszkanka Abchazji abjasia

Abdon /ˈabdɔ̃n/ (pn)
imię męskie pochodzenia hebrajskiego; Abdón

Abel /ˈabɛl/ (pn)
imię męskie pochodzenia biblijnego; Abel

Abelard /aˈbɛlart/ (pn)
imię męskie; Abelardo

Aberdeen (pn)
(geografia, geograficzny) miasto w północno-wschodniej Szkocji (Wielka Brytania); Aberdeen

Abidżan /abʲˈiʤ̑ãn/ /ˈabʲiʤ̑ãn/ (pn)
(geografia, geograficzny) miasto, siedziba rządu Wybrzeża Kości Słoniowej; Abiyán

Abisynia /ˌabʲiˈsɨ̃ɲja/ (pn)
(geografia, geograficzny) (dawniej, dawny) Etiopia; Abisinia

Abisynka /ˌabʲiˈsɨ̃nka/ (n)
(etnografia, etnograficzny) (historia, historyczny, historycznie) mieszkanka Abisynii abisinia

Abisyńczyk /ˌabʲiˈsɨ̃j̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
(etnografia, etnograficzny) (historia, historyczny, historycznie) mieszkaniec Abisynii abisinio

Aborygen /ˌabɔˈrɨɡɛ̃n/ (n)
(antropologia, antropologiczny) pierwotny mieszkaniec Australii; aborigen australiano

Abraham /abˈraxãm/ (pn)
1. (biblijny) postać biblijna, protoplasta i patriarcha narodu izraelskiego; Abraham, Abrahán
2. (rzadki, rzadko używany) polskie imię męskie pochodzenia semickiego; Abraham, Abrahán

Abruzja /abˈruzʲja/ (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) region administracyjny w centralnych Włoszech nad Morzem Adriatyckim; Abruzos

Abundiusz (pn)
polskie imię męskie pochodzenia łacińskiego Abundio

Abwehra /abˈvɛra/ (pn)
(historia, historyczny, historycznie) niemiecki wywiad i kontrwywiad działający przed i w trakcie drugiej wojny światowej; Abwehr

Acapulco (pn)
(geografia, geograficzny) Acapulco de Juárez, miasto w Meksyku; Acapulco, Acapulco de Juárez

Achaja /aˈxaja/ (pn)
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina w Grecji; Acaya

Achalciche (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowo-zachodniej Gruzji, stolica i największe miasto regionu Samcche-Dżawachetia; Ajaltsije

Achilles /aˈçilːɛs/ (pn)
(mitologia grecka) heros i bohater wojny trojańskiej, syn Peleusa i Tetydy; Aquiles

Achitofel /ˌaçiˈtɔfɛl/ (pn)
imię biblijne, doradca króla Dawida, przyłączył się do jego zbuntowanego syna Absaloma; Ajitófel

Adam /ˈadãm/ (pn)
imię męskie; Adán

Adamawa /ˌadãˈmava/ (pn)
(geografia, geograficzny) wyżyna w Afryce; Adamawa

Adelajda /ˌadɛˈlajda/ (pn)
1. (geografia, geograficzny) miasto w Australii; Adelaida
2. imię żeńskie pochodzenia niemieckiego; Adelaida

Adolf /ˈadɔlf/ (pn)
imię męskie; Adolfo

Adonis /aˈdɔ̃ɲis/ (pn)
(mitologia grecka) urodziwa postać mitologiczna, ukochany Afrodyty; Adonis

Adria (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto we Włoszech w Wenecji Euganejskiej, między dolnym Padem i Adygą, w starożytności ważny port morski; Adria

Adrian /ˈadrʲjãn/ (pn)
imię męskie; Adrián, Adriano

Adriatyk /aˈdrʲjatɨk/ (pn)
(zobacz) Morze Adriatyckie Adriático

Adżaria (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) republika autonomiczna w Gruzji, leżąca nad Morzem Czarnym; Ayaria

Afganistan /ˌavɡãˈɲistãn/ (pn)
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji Środkowej ze stolicą w Kabulu; Afganistán

Afgańczyk /avˈɡãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
obywatel Afganistanu afgano

Afrodyta /ˌafrɔˈdɨta/ (pn)
1. (mitologia grecka) bogini miłości; Afrodita
2. imię żeńskie; Afrodita

Afrodyzja /ˌafrɔˈdɨzʲja/ (pn)
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytne miasto w południowo-zachodniej Anatolii, dawny ośrodek kultu Afrodyty; Afrodisias

Afryka /ˈafrɨka/ (pn)
(geografia, geograficzny) trzeci pod względem wielkości kontynent na Ziemi; África

Afrykanin /ˌafrɨˈkãɲĩn/ (n)
mieszkaniec Afryki africano

Afrykanka /ˌafrɨˈkãŋka/ (n)
mieszkanka Afryki africana

Ag /a‿ˈɟɛ/ /ˈcɕɛ̃ŋɡa ˌːɡɛˈ<sup>w</sup>uʃa/ (abbreviation)
= Księga Aggeusza Ag

Ag /a‿ˈɟɛ/ /ˈcɕɛ̃ŋɡa ˌːɡɛˈ<sup>w</sup>uʃa/ (symbol)
(chemia, chemiczny) srebro Ag

Agadir (pn)
(geografia, geograficzny) miasto w południowym Maroku, port nad Ocean Atlantyckim; Agadir

Agata /aˈɡata/ (pn)
imię żeńskie; Águeda, Ágata

Aglaja /aɡˈlaja/ (pn)
1. (rzadki, rzadko używany) imię żeńskie Aglaya
2. (mitologia grecka) córka Mantineosa, żona Abasa, matka Akrizjosa i Projtosa Aglaya
3. (mitologia grecka) jedna z Charyt; Aglaya
4. (mitologia grecka) jedna z nimf, matka Nireusa Aglaya

Agnieszka /aɟˈɲɛʃka/ (pn)
imię żeńskie; Inés

Agryz (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto rejonowe w Rosji, w Tatarstanie, na brzegu rzeki Iż; Agriz

Ahwaz (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowo-zachodnim Iranie, port nad rzeką Karun, ośrodek administracyjny ostanu Chuzestan; Ahvaz

Aj (pn)
1. (biblijny) (historia, historyczny, historycznie) starożytne kananejskie miasto-państwo, położone w środkowym Izraelu; Ai
2. (historia, historyczny, historycznie) jeden z faraonów; Ay

Ajschylos /ajsˈxɨlɔs/ (pn)
(historia, historyczny, historycznie) (literacko) starożytny dramatopisarz grecki; Esquilo

Akadia /aˈkadʲja/ (pn)
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) dawna kolonia francuska w Ameryce Północnej; Acadia

Akropol /aˈkrɔpɔl/ (pn)
(geografia, geograficzny) wzgórze w Atenach; Acrópolis

Akwileja /ˌakfʲiˈlɛja/ (pn)
(geografia, geograficzny) miasto we Włoszech; Aquilea

Akwin (pn)
(geografia, geograficzny) miejscowość i gmina we Włoszech, w regionie Lacjum; Aquino

Akwinata (pn)
(historia, historyczny, historycznie) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) przydomek Tomasza z Akwinu, świętego Kościoła katolickiego; Aquinate

Akwitania /ˌakfʲiˈtãɲja/ (pn)
(geografia, geograficzny) kraina historyczna w południowo-zachodniej Francji ze stolicą w Bordeaux; Aquitania

Akwitanka (n)
mieszkanka Akwitanii aquitana

Akwitańczyk (n)
mieszkaniec Akwitanii aquitano

Akwizgran /aˈkfʲizɡrãn/ (pn)
(geografia, geograficzny) niemieckie miasto na prawach powiatu w kraju związkowym Nadrenia Północna-Westfalia, bezpośrednio przy granicy z Belgią i Holandią; Aquisgrán

Al-Hilla (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w środkowym Iraku, nad rzeką Szatt al-Hilla; Hilla

Aladyn /aˈladɨ̃n/ (pn)
imię bohatera jednej z opowieści „Baśni z tysiąca i jednej nocy”; Aladino

Alaskanin (n)
mieszkaniec Alaski alaskeño, alasqueño

Alaskanka (n)
mieszkanka Alaski alaskeña, alasqueña

Albania /alˈbãɲja/ (pn)
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w południowej części Europy, ze stolicą w Tiranie; Albania

Albanka /alˈbãŋka/ (n)
kobieta narodowości albańskiej, obywatelka Albanii, mieszkanka Albanii albanesa

Albańczyk /alˈbãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
człowiek narodowości albańskiej, obywatel Albanii, mieszkaniec Albanii albanés

Alej (pn)
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w azjatyckiej części Rosji, lewy dopływ Obu, przepływa przez Kraj Ałtajski; Río Aléi

Alejsk (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w azjatyckiej części Rosji, w Kraju Ałtajskim, centrum administracyjne rejonu alejskiego; Aleisk

Aleksander /ˌalɛˈksãndɛr/ (pn)
imię męskie pochodzenia greckiego; Alejandro, Alexandro

Aleksandra /ˌalɛˈksãndra/ (pn)
imię żeńskie; Alejandra

Aleksandria /ˌalɛˈksãndrʲja/ (pn)
(geografia, geograficzny) miasto w Egipcie leżące nad brzegiem Morza Śródziemnego; Alejandría

Alençon (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto we Francji, w Normandii; Alenzón

Aleppo (pn)
(geografia, geograficzny) największe miasto Syrii, położone w północno-zachodniej części kraju, około 50 km na południe od granicy z Turcją, w połowie drogi między Eufratem a wybrzeżem Morza Śródziemnego; Alepo

Aleuty (pn)
(geografia, geograficzny) archipelag wysp na północy Oceanu Spokojnego, Aleutianas

Alfons /ˈalfɔ̃w̃s/ (pn)
imię męskie; Alfonso, Alonso

Alfred /ˈalfrɛt/ (pn)
imię męskie; Alfredo

Algier /ˈalʲɟɛr/ (pn)
(geografia, geograficzny) stolica Algierii; Argel

Algierczyk /alʲˈɟɛrʧ̑ɨk/ (n)
obywatel Algierii argelino

Algieria /alʲˈɟɛrʲja/ (pn)
(geografia, geograficzny) państwo w północnej Afryce ze stolicą w Algierze; Argelia

Algierka /alʲˈɟɛrka/ (n)
obywatelka Algierii argelina

Alicante (pn)
(geografia, geograficzny) miasto portowe w południowo-wschodniej Hiszpanii; Alicante

Alicja /aˈlʲiʦ̑ʲja/ (pn)
imię żeńskie; Alicia

Alkantara (pn)
(geografia, geograficzny) miasto w Hiszpanii; Alcántara

Allah /ˈalːax/ (pn)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) Bóg w islamie; Alá

Alpy /ˈalpɨ/ (pn)
(geografia, geograficzny) najwyższy łańcuch górski Europy, ciągnący się łukiem od wybrzeża Morza Śródziemnego po dolinę Dunaju w okolicach Wiednia; Alpes

Alpy Urneńskie (pn)
(geografia, geograficzny) pasmo górskie należące do Alp Berneńskich, części Alp Zachodnich; Alpes uraneses

Alwarez (pn)
imię męskie Álvaro

Alzacja /alˈzaʦ̑ʲja/ (n)
(geografia, geograficzny) kraina historyczna Francji, położony w północno-wschodniej części kraju nad Renem; Alsacia

Alzatczyk /alˈzaṭʧ̑ɨk/ (n)
mieszkaniec Alzacji lub osoba płci męskiej pochodząca z tego regionu alsaciano

Alzatka /alˈzatka/ (n)
mieszkanka Alzacji lub osoba płci żeńskiej pochodząca z tego regionu alsaciana

Amadeusz /ˌãmaˈdɛ<sup>w</sup>uʃ/ (pn)
imię męskie; Amadeo

Amanda /ãˈmãnda/ (pn)
imię żeńskie pochodzenia łacińskiego; Amanda

Amazonka /ˌãmaˈzɔ̃nka/ (pn)
1. (geografia, geograficzny) rzeka w Ameryce Południowej; Amazonas
2. (mitologia, mitologiczny) członkini plemienia wojowniczych kobiet; amazona

Ambroży /ãmˈbrɔʒɨ/ (pn)
imię męskie; Ambrosio

Ameryka /ãˈmɛrɨka/ (pn)
1. (geografia, geograficzny) kontynent na półkuli zachodniej; América
2. (potocznie, potoczny) (geografia, geograficzny) Stany Zjednoczone Ameryki América

Ameryka Południowa /ãˈmɛrɨka ˌpɔwudʲˈɲɔva/ (pn)
(geografia, geograficzny) kontynent na półkuli zachodniej; América del Sur, Suramérica, Sudamérica

Ameryka Północna /ãˈmɛrɨka puwˈnɔʦ̑na/ (pn)
(geografia, geograficzny) kontynent położony na półkulach: północnej i zachodniej; América del Norte, Norteamérica

Ameryka Łacińska /ãˈmɛrɨka waˈʨ̑ĩj̃ska/ (pn)
(geografia, geograficzny) kraje Ameryki Południowej i Środkowej, w których używa się języka hiszpańskiego, portugalskiego lub francuskiego; América Latina, Latinoamérica

Ameryka Środkowa /ãˈmɛrɨka ɕrɔtˈkɔva/ (pn)
(geografia, geograficzny) obszar, formalnie zaliczany do Ameryki Północnej, położony na połączeniu obu Ameryk, który obejmuje również wyspy mórz śródlądowych: Morza Karaibskiego i Zatoki Meksykańskiej; América Central, Centroamérica

Amerykanin /ˌãmɛrɨˈkãɲĩn/ (n)
1. mieszkaniec Ameryki – kontynentu americano
2. mieszkaniec Stanów Zjednoczonych estadounidense

Amerykanka /ˌãmɛrɨˈkãnka/ (n)
1. mieszkanka kontynentu amerykańskiego americana
2. obywatelka Stanów Zjednoczonych estadounidense

Amiens (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w północnej Francji, nad Sommą; ośrodek administracyjny regionu Pikardia i departamentu Somma; Amiens

Amman /ˈãmːãn/ (pn)
(geografia, geograficzny) stolica Jordanii; Ammán

Amon /ˈãmɔ̃n/ (pn)
1. bóg egipski; Amón
2. imię męskie; Amón

Amos /ˈãmɔs/ (pn)
imię męskie Amós

Amu-daria /ˌãmu‿ˈdarʲja/ (pn)
(geografia, geograficzny) rzeka w Azji Środkowej, powstaje z połączenia rzek Wachsz i Pandż, uchodzi do Jeziora Aralskiego; Amu Daria

An-Nadżaf (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w środkowym Iraku, w pobliżu rzeki Eufrat; Náyaf

Anapa (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, w Kraju Krasnodarskim, port nad Morzem Czarnym; Anapa

Anastazy /ˌãnaˈstazɨ/ (pn)
imię męskie; Anastasio

Anatol /ãˈnatɔl/ (pn)
imię męskie; Anatolio

Anatolia /ˌãnaˈtɔlʲja/ (pn)
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna i region współczesnej Turcji obejmujący półwysep Azji Mniejszej; Anatolia

Andaluzja /ˌãndaˈluzʲja/ (pn)
(geografia, geograficzny) kraina w południowej Hiszpanii Andalucía

Andaluzyjczyk /ˌãndaluˈzɨjʧ̑ɨk/ (n)
mieszkaniec Andaluzji andaluz

Andiżan (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto we wschodnim Uzbekistanie, w Kotlinie Fergańskiej, przy granicy z Kirgistanem, siedziba administracyjna wilajetu; Andiyán

Andora /ãnˈdɔra/ (pn)
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) niewielkie państwo w Europie między Francją a Hiszpanią; Andorra

Andorczyk /ãnˈdɔrʧ̑ɨk/ (n)
obywatel Andory andorrano

Andrea /ãnˈdrɛa/ (n)
imię żeńskie w kilku językach; Andrea

Andromeda /ˌãndrɔ̃ˈmɛda/ (pn)
1. (astronomia, astronomiczny) gwiazdozbiór nieba północnego, w Polsce widoczny latem, jesienią i zimą; Andrómeda
2. imię żeńskie; Andrómeda

Andrzej /ˈãnḍʒɛj/ (pn)
imię męskie; Andrés

Andy /ˈãndɨ/ (pn)
(geografia, geograficzny) góry w Ameryce Południowej; Andes, Cordillera de los Andes

Angarsk (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji w obwodzie irkuckim, nad Angarą; Angarsk

Angelika /ˌãŋɡɛˈlʲika/ (pn)
imię żeńskie; Angélica

Angers (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w zachodniej Francji leżące w Kraju Loary; Angers

Angielka /ãŋʲˈɟɛlka/ (n)
kobieta narodowości angielskiej inglesa

Anglia /ˈãŋɡlʲja/ (pn)
(geografia, geograficzny) kraina geograficzno-historyczna w Wielkiej Brytanii; (potocznie, potoczny) utożsamiana ze Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej; Inglaterra

Anglik /ˈãŋɡlʲik/ (n)
mężczyzna narodowości angielskiej inglés

Angola /ãŋˈɡɔla/ (pn)
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce; Angola

Angolczyk /ãŋˈɡɔlʧ̑ɨk/ (n)
obywatel Angoli angoleño

Angolka /ãŋˈɡɔlka/ (n)
obywatelka Angoli angoleña

Anguilla (pn)
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) terytorium zależne Wielkiej Brytanii na Morzu Karaibskim; Anguila

Ania /ˈãɲa/ (pn)
(zdrobniale) poufała forma imienia Anna Anita

Anioł /ˈãɲɔw/ (pn)
imię męskie; Ángel

Anioł Pański /ˈãɲɔw ˈpãj̃sʲci/ (pn)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) modlitwa maryjna przypominająca o Zwiastowaniu Najświętszej Maryi Pannie; ángelus

Anioł Stróż /ˈãɲɔw ˈstruʃ/ (n)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) według wierzeń chrześcijańskich indywidualnie przydzielony anioł czuwający nad człowiekiem od chwili jego narodzin; ángel de la guarda, ángel custodio

Ankara /ãŋˈkara/ (pn)
(geografia, geograficzny) miasto, stolica Turcji; Ankara

Ankona (pn)
(geografia, geograficzny) miasto w środkowych Włoszech; Ancône

Anna /ˈãnːa/ (pn)
(oficjalnie) (urzędowy) imię żeńskie; Ana

Antananarywa /ˌãntãnãnaˈrɨva/ (pn)
(geografia, geograficzny) stolica Madagaskaru; Antananarivo

Antares /ãnˈtarɛs/ (pn)
(astronomia, astronomiczny) najjaśniejsza gwiazda w gwiazdozbiorze Skorpiona; Antares

Antarktyda /ˌãntarkˈtɨda/ (pn)
(geografia, geograficzny) kontynent, na którym znajduje się biegun południowy; Antártida

Antigua i Barbuda /ˌãntʲiˈɡu<sup>w</sup>a ˌi‿barˈbuda/ (pn)
(geografia, geograficzny) wyspiarskie państwo na Morzu Karaibskim ze stolicą w Saint John's; Antigua y Barbuda

Antiochia (pn)
(geografia, geograficzny) starożytne i współczesne miasto w południowej Turcji, nad Morzem Śródziemnym; Antioquía

Antoni /ãnˈtɔ̃ɲi/ (pn)
polskie imię męskie pochodzenia łacińskiego; Antonio

Antonin (pn)
imię męskie Antonino

Antwerpia /ãntˈfɛrpʲja/ (pn)
(geografia, geograficzny) miasto w Belgii; Amberes, Antuerpia

Antyle Holenderskie /ãnˈtɨlɛ ˌxɔlɛ̃nˈdɛrsʲcɛ/ (pn)
(geografia, geograficzny) holenderskie terytorium autonomiczne; Antillas Neerlandesas

Anzelm /ˈãw̃zɛlm/ (pn)
imię męskie; Anselmo

Anżero-Sudżeńsk (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w azjatyckiej części Rosji, w obwodzie kemerowskim; Anzhero-Súdzhensk

Aosta (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto we Włoszech, stolica najmniejszego włoskiego regionu Doliny Aosty; Aosta

Apeniny /ˌapɛ̃ˈɲĩnɨ/ (pn)
(geografia, geograficzny) łańcuch górski we Włoszech; Apeninos

Apollo /aˈpɔlːɔ/ (pn)
1. (mitologia grecka) bóg sztuki (muzyki, poezji), światła i wróżbiarstwa, przewodnik muz; Apolo
2. (rzadki, rzadko używany) imię męskie pochodzenia greckiego; jedno z imion mitologicznych; Apolo

Arab /ˈarap/ (n)
mężczyzna wywodzący się z jednego z ponad dwudziestu krajów świata arabskiego; mężczyzna, którego językiem ojczystym jest arabski; árabe

Arabia Saudyjska /aˈrabʲja sawˈdɨjska/ (pn)
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (geografia, geograficzny) państwo w Azji, na Półwyspie Arabskim ze stolicą w Rijadzie; Arabia Saudita, Arabia Saudí

Arabka /aˈrapka/ (n)
kobieta pochodzenia arabskiego, wywodząca się z jednego z krajów świata arabskiego árabe

Arad (pn)
(geografia, geograficzny) miasto w zachodniej Rumunii, w regionie Kriszana; Arad

Aragonia /ˌaraˈɡɔ̃ɲja/ (pn)
(geografia, geograficzny) region autonomiczny w północnej Hiszpanii Aragón

Aragonka (n)
mieszkanka Aragonii aragonesa

Aragończyk (n)
mieszkaniec Aragonii aragonés

Arak (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w środkowym Iranie, u podnóża gór Zagros; Arak

Araks (pn)
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Turcji, Armenii, Iranie i Azerbejdżanie, prawostronny dopływ Kury; Río Aras

Ararat /aˈrarat/ (pn)
(geografia, geograficzny) górski masyw wulkaniczny w Turcji; Ararat

Arbela /arˈbɛla/ (pn)
(geografia, geograficzny) (starożytność) miasto w Iraku; Arbil, Erbil, Irbil

Archimedes /ˌarçĩˈmɛdɛs/ (pn)
(historia, historyczny, historycznie) grecki matematyk; Arquímedes

Ares /ˈarɛs/ (pn)
(mitologia grecka) bóg wojny; Ares

Argentyna /ˌarɡɛ̃nˈtɨ̃na/ (pn)
(geografia, geograficzny) państwo w Ameryce Południowej; Argentina

Argentynka /ˌarɡɛ̃nˈtɨ̃ŋka/ (n)
obywatelka Argentyny argentina

Argentyńczyk /ˌarɡɛ̃nˈtɨ̃j̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
obywatel Argentyny argentino

Argolida (pn)
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w północno-wschodniej części Peloponezu, z historycznym centrum w Argos; Argólide

Aria /ˈarʲja/ (n)
(antropologia, antropologiczny) zwykle w lm: członek starożytnych koczowniczych plemion pasterskich mówiących dialektami indoeuropejskimi, które w III i II tysiącleciu p.n.e. zamieszkiwały Azję Środkową, by następnie rozprzestrzenić się na tereny Iranu i Indii; ario

Ariadna /arʲˈjadna/ (pn)
imię żeńskie; Ariadna

Arka Przymierza (pn)
(biblijny) skrzynia, w której przechowywano tablice z tekstem Dekalogu; arca de la Alianza, arca del Testamento

Arkadia /arˈkadʲja/ (pn)
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna na Półwyspie Peloponeskim Arcadia

Arkadiusz /arˈkadʲjuʃ/ (pn)
imię męskie; Arcadio

Armagedon /ˌarmaˈɡɛdɔ̃n/ (n)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) miejsce, w którym przy końcu świata odbędzie się bitwa między narodami Armagedón

Armenia /arˈmɛ̃ɲja/ (pn)
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji; Armenia

Armeńczyk /arˈmɛ̃j̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
obywatel Armenii armenio

Armida /arˈmʲida/ (pn)
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) w poemacie Jerozolima wyzwolona piękna czarodziejka i uwodzicielka bohaterów; Armida

Artemida /ˌartɛ̃ˈmʲida/ (pn)
(mitologia grecka) bogini łowów i przyrody (m.in. świata roślinnego i zwierzęcego, gór, lasów, gajów, bagien, źródeł leczniczych), łączona z Selene, Hekate i Persefoną oraz utożsamiana z rzymską Dianą; Artemisa

Artezja (pn)
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) (rzadki, rzadko używany) Artois, kraina historyczna w północnej Francji, z głównym ośrodkiem w Arras; Artesia, Artois

Artiom (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w azjatyckiej części Rosji, w Kraju Nadmorskim, położone niedaleko Władywostoku; Artiom

Artur /ˈartur/ (pn)
imię męskie; Arturo

Aruba /aˈruba/ (pn)
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) terytorium zależne Holandii w Ameryce Środkowej; Aruba

Arubanka (n)
mieszkanka Aruby arubeña

Arubańczyk (n)
mieszkaniec Aruby arubeño

Arystokles /ˌarɨˈstɔklɛs/ (pn)
imię męskie; Aristocles

Arystoteles /ˌarɨstɔˈtɛlɛs/ (pn)
(historia, historyczny, historycznie) filozof grecki, Aristóteles

Arzamas (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w europejskiej części Rosji w obwodzie niżnonowogrodzkim; Arzamas

Asklepios /asˈklɛpʲjɔs/ (pn)
(mitologia grecka) bóg sztuki lekarskiej przedstawiany jako dojrzały, brodaty mężczyzna w długiej szacie, trzymający w ręce laskę owiniętą wężem, utożsamiany z rzymskim Eskulapem; syn Apollina i Koronis, córki Flegiasa; ojciec Higiei, Panacei, Iaso, Ajgle, Akeso, Podalejriosa i Machaona; Asclepio

Astrachań /aˈstraxãɲ/ (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowej części europejskiej Rosji, położone nad Wołgą, stolica obwodu; Astracán

Asturia (pn)
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina geograficzna położona w północnej Hiszpanii nad Zatoką Biskajską, w średniowieczu niezależne królestwo Asturias

Asturyjczyk (n)
mieszkaniec Asturii asturiano

Asyria /aˈsɨrʲja/ (pn)
(historia, historyczny, historycznie) starożytne państwo semickie w północnej Mezopotamii; Asiria

Asyż /ˈasɨʃ/ (pn)
(geografia, geograficzny) miasto w regionie Umbria, we Włoszech; Asís

Atanazy (pn)
imię męskie; Atanasio

Atena /aˈtɛ̃na/ (pn)
(mitologia grecka) bogini mądrości, wojny sprawiedliwej i rękodzieła (m.in. tkactwa, hafciarstwa, przędzalnictwa), utożsamiana z rzymską Minerwą; córka Zeusa i Metydy; opiekunka Aten; jedna z olimpijczyków; Atenea

Ateny /aˈtɛ̃nɨ/ (pn)
(geografia, geograficzny) stolica współczesnej Grecji; Atenas

Ateńczyk /aˈtɛ̃j̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
(historia, historyczny, historycznie) mieszkaniec starożytnego miasta-państwa Aten ateniense

Atlanta (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) stolica i jednocześnie najludniejsze miasto amerykańskiego stanu Georgia; Atlanta

Atlantyda /ˌatlãnˈtɨda/ (pn)
(mitologia, mitologiczny) mityczna wyspa całkowicie zniszczona przez trzęsienie ziemi, leżąca według Platona na Oceanie Atlantyckim naprzeciw Słupów Heraklesa; Atlántida

Atlantyk /aˈtlãntɨk/ (pn)
(geografia, geograficzny) (potocznie, potoczny) (zobacz) Ocean Atlantycki Atlántico

Atlas /ˈatlas/ (n)
(geografia, geograficzny) łańcuch górski w północno-zachodniej Afryce; Atlas

Atrek (pn)
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w północno-wschodnim Iranie i południowo-zachodnim Turkmenistanie; Atrak

Attyka (pn)
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina w środkowej Grecji leżąca na Półwyspie Attyckim z Atenami jako głównym ośrodkiem; Ática

Augiasz (pn)
(mitologia grecka) legendarny król Elidy na Peloponezie, jeden z Argonautów, syn Heliosa; Augías

Augsburg (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto na prawach powiatu w Niemczech, w Bawarii, historyczna stolica Szwabii; Augsburgo

August /ˈawɡust/ (pn)
imię męskie; Augusto

Augustyn /awˈɡustɨ̃n/ (pn)
polskie imię męskie pochodzenia łacińskiego; Agustín

Aureliusz /awˈrɛlʲjuʃ/ (pn)
polskie imię męskie pochodzenia łacińskiego; Aurelio

Auschwitz (pn)
(historia, historyczny, historycznie) = KL Auschwitz, niemiecki nazistowski obóz koncentracyjny na przedmieściu Oświęcimia Auschwitz

Austin (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowej części Stanów Zjednoczonych, stolica stanu Teksas; Austin

Australia /awˈstralʲja/ (pn)
1. (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo obejmujące prawie cały kontynent australijski; Australia
2. (geografia, geograficzny) najmniejszy kontynent na Ziemi; Australia

Australijczyk /ˌawstraˈlʲijʧ̑ɨk/ (n)
mieszkaniec, obywatel Australii australiano

Australijka /ˌawstraˈlʲijka/ (n)
mieszkanka, obywatelka Australii australiana

Austria /ˈawstrʲja/ (pn)
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie; Austria

Austriak /ˈawstrʲjak/ (n)
mieszkaniec lub obywatel Austrii austriaco, austríaco

Autonomia Palestyńska /ˌawtɔ̃ˈnɔ̃mʲja ˌpalɛˈstɨ̃j̃ska/ (pn)
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (potocznie, potoczny) tymczasowa struktura administracyjna zarządzająca obszarem Strefy Gazy i częścią Zachodniego Brzegu; Autoridad Palestina

Autun (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w środkowej Francji, w Burgundii; Autun

Awentyn (pn)
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) jedno z siedmiu rzymskich wzgórz; monte Aventino

Azerbejdżan /ˌazɛrˈbɛjʤ̑ãn/ (pn)
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji ze stolicą w Baku; Azerbaiyán, Azerbaiján

Azja /ˈazʲja/ (n)
(geografia, geograficzny) największy kontynent na Ziemi; Asia

Azja Mniejsza /ˈazʲja ˈmʲɲɛ̇jʃa/ (pn)
(geografia, geograficzny) półwysep w zachodniej Azji, tworzący pomost lądowy łączący ten kontynent z Europą; Asia Menor

Azjatka /aˈzʲjatka/ (n)
mieszkanka Azji asiática

Azory /aˈzɔrɨ/ (pn)
(geografia, geograficzny) archipelag na Oceanie Atlantyckim, region autonomiczny Portugalii; Azores

Ałapajewsk (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, w obwodzie swierdłowskim, na Uralu, położone nad rzeką Nejwą; Alapáyevsk

Ałtaj /ˈawtaj/ (pn)
1. (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) autonomiczna republika Federacji Rosyjskiej; Altái
2. (geografia, geograficzny) azjatyckie pasmo górskie; macizo de Altái

Baba Jaga /ˈbaba ˈjaɡa/ (n)
(literacko) postać baśniowa wyobrażana jako brzydka starucha; uosobienie zła Baba Yaga

Babilon /baˈbʲilɔ̃n/ (pn)
(starożytność) (geografia, geograficzny) starożytne miasto położone w Mezopotamii, dawna stolica Babilonii, obecnie teren Iraku; Babilonia

Babilonia /ˌbabʲiˈlɔ̃ɲja/ (pn)
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytne państwo semickie w Mezopotamii, na terenie obecnego Iraku; Babilonia

Bachmut (pn)
(geografia, geograficzny) miasto na Ukrainie w obwodzie donieckim; Bajmut

Badenia-Wirtembergia /ˌbadɛ̃ɲa‿vʲirtɛ̃mˈbɛrʲɟja/ (pn)
(geografia, geograficzny) kraj związkowy w południowej części Niemiec Baden-Wurtemberg

Baghlan (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w północno-wschodnim Afganistanie; Baġlān

Bahamczyk /baˈxãmʧ̑ɨk/ (n)
obywatel Bahamów bahameño, bahamés

Bahamka /baˈxãmka/ (n)
obywatelka Bahamów bahamesa, bahameña

Bahamy /baˈxãmɨ/ (pn)
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo wyspiarskie w Ameryce Północnej; Bahamas

Bahrajn /ˈbaxrajn/ (pn)
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji ze stolicą w Manamie; Bahréin, Bahráin

Bahranka /baxˈrãŋka/ (n)
obywatelka Bahrajnu bahreiní

Bahrańczyk /baxˈrãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
obywatel Bahrajnu bahreiní

Baje (pn)
(geografia, geograficzny) miasto nad Zatoką Neapolitańską w Kampanii, słynne uzdrowisko już w czasach starożytnych; Bayas

Bakczysaraj (pn)
(geografia, geograficzny) miasto na Krymie; Bajchisarái

Baku /ˈbaku/ (pn)
(geografia, geograficzny) stolica Azerbejdżanu; Bakú

Balaton /baˈlatɔ̃n/ (pn)
(geografia, geograficzny) jezioro na Nizinie Panońskiej, największe jezioro Węgier; Balatón

Baldwin /ˈbaldvʲĩn/ (pn)
imię męskie pochodzenia germańskiego; Balduino

Baleary (pn)
(geografia, geograficzny) archipelag w zachodniej części Morza Śródziemnego; Baleares

Bamberg (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Niemczech, w Bawarii; Bamberg

Bamian (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w środkowym Afganistanie, w górach Hindukusz; Bamiyán

Bandżul /ˈbãn͇ʤ̑ul/ (pn)
(geografia, geograficzny) stolica Gambii; Banjul

Bangkok /ˈbãŋkːɔk/ (pn)
(geografia, geograficzny) stolica Tajlandii; Bangkok

Bangladesz /bãŋɡˈladɛʃ/ (pn)
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji ze stolicą w Dhace; Bangladés, Bangladesh

Baran /ˈbarãn/ (pn)
1. (astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) pierwszy znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 21 marca do 19 (20) kwietnia; Aries
2. (astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór nieba północnego, w Polsce widoczny jesienią i zimą; Aries

Baranek Boży /baˈrãnɛɡ ˈbɔʒɨ/ (pn)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) chrześc. symboliczny tytuł Jezusa Chrystusa, nawiązujący do jego ofiary na krzyżu i starotestamentowych proroctw; Cordero de Dios

Barbados /barˈbadɔs/ (pn)
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Środkowej; Barbados

Barbadoska (n)
obywatelka Barbadosu barbadense

Barbadosyjczyk (n)
obywatel Barbadosu barbadense

Barbara /barˈbara/ (pn)
imię żeńskie; Bárbara

Barcelona /ˌbarʦ̑ɛˈlɔ̃na/ (pn)
(geografia, geograficzny) miasto w Hiszpanii, stolica Katalonii; Barcelona

Barnaba /barˈnaba/ (pn)
rzadkie polskie imię męskie pochodzenia aramejskiego; Bernabé

Barnauł (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w azjatyckiej części Rosji, w Kraju Ałtajskim, nad Obem; Barnaúl

Bartłomiej /bartˈwɔ̃mʲjɛ̇j/ (pn)
imię męskie; Bartolomé

Bask /bask/ (n)
członek narodu zamieszkującego tereny na granicy Hiszpanii i Francji nad Zatoką Biskajską; vasco

Baskijka /baˈsʲcijka/ (n)
(etnografia, etnograficzny) kobieta z ludu Basków, przedstawicielka narodu zamieszkującego tereny na pograniczu Hiszpanii i Francji nad Zatoką Biskajską euscalduna, vasca, vascongada

Baskonia /baˈskɔ̃ɲja/ (n)
(geografia, geograficzny) dawna nazwa Kraju Basków Vasconia

Basra (pn)
(geografia, geograficzny) miasto w południowym Iraku, położone nad rzeką Szatt al-Arab; Basora

Bastia (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) główne miasto handlowe i przemysłowe na Korsyce we Francji; Bastia

Bawarczyk /baˈvarʧ̑ɨk/ (n)
mieszkaniec Bawarii bávaro

Bawaria /baˈvarʲja/ (pn)
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) kraj związkowy w południowej części Republiki Federalnej Niemiec ze stolicą w Monachium; Baviera

Bazylea /ˌbazɨˈlɛa/ (pn)
(geografia, geograficzny) miasto w Szwajcarii; Basilea

Bazylisa (pn)
rzadkie polskie imię żeńskie pochodzenia greckiego; Basilisa

Bałaszow (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w zachodniej Rosji, w obwodzie saratowskim, położone nad rzeką Chopior; Balashov

Bałaszycha (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji w obwodzie moskiewskim, położone na wschód od Moskwy; Balashikha

Bałkany /bawˈkãnɨ/ (pn)
(geografia, geograficzny) region Europy, obejmujący w przybliżeniu obszar Półwyspu Bałkańskiego; Balcanes

Bałtyka /bawˈtɨka/ (pn)
(geologia, geologiczny) kraton stanowiący do końca ordowiku samodzielny kontynent; Báltica

Beduin /bɛˈdu<sup>j</sup>ĩn/ (n)
(etnografia, etnograficzny) członek koczowniczych lub półkoczowniczych plemion krajów arabskich; beduino

Bejrut /ˈbɛjrut/ (pn)
(geografia, geograficzny) miasto w Azji, stolica Libanu; Beirut

Belfort (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto we wschodniej Francji, w regionie Burgundia-Franche-Comté; Belfort

Belg /bɛlk/ (n)
obywatel Belgii belga

Belgia /ˈbɛlʲɟja/ (n)
(geografia, geograficzny) państwo w Europie Zachodniej ze stolicą w Brukseli; Bélgica

Belgijka /bɛlʲˈɟijka/ (n)
obywatelka Belgii belga

Belgrad /ˈbɛlɡrat/ (pn)
stolica Serbii; Belgrado

Belize /bɛˈlʲizɛ/ (pn)
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Środkowej ze stolicą w Belmopanie; Belice

Belizenka /ˌbɛlʲiˈzɛ̃nka/ (n)
obywatelka Belize beliceña

Belizeńczyk /ˌbɛlʲiˈzɛ̃j̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
obywatel Belize beliceño

Benewent (pn)
(geografia, geograficzny) miasto i gmina we Włoszech, w regionie Kampania, w prowincji Benewent (1.2); Benevento

Bengal (pn)
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w Azji Południowej, w Indiach i Bangladeszu, we wschodniej części Niziny Hindustańskiej, nad Zatoką Bengalską; Bengala

Bengalczyk (n)
(etnografia, etnograficzny) członek azjatyckiego narodu posługującego się językiem bengalskim i zamieszkującego krainę historyczną Bengal bengalí

Bengalka (n)
(etnografia, etnograficzny) członkini azjatyckiego narodu posługującego się językiem bengalskim i zamieszkującego krainę historyczną Bengal bengalí

Beniamin /bɛ̃ˈɲjãmʲĩn/ (pn)
polskie imię męskie hebrajskiego pochodzenia; Benjamín

Benin /ˈbɛ̃ɲĩn/ (pn)
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce; Benín

Beninka /bɛ̃ˈɲĩŋka/ (n)
obywatelka Beninu beninesa

Beocja /bɛˈɔʦ̑ʲja/ (n)
(geografia, geograficzny) kraina historyczna w środkowej Grecji; Beocia

Berber /ˈbɛrbɛr/ (n)
(etnografia, etnograficzny) rdzenny mieszkaniec północnej Afryki i Sahary pochodzenia chamito-semickiego; bereber, beréber

Bergamo (pn)
(geografia, geograficzny) miasto we Włoszech, w regionie Lombardia; Bérgamo

Berlin /ˈbɛrlʲĩn/ (pn)
(geografia, geograficzny) miasto, stolica Niemiec; Berlín

Berlin Zachodni /ˈbɛrlʲĩn zaˈxɔdʲɲi/ (n)
(historia, historyczny, historycznie) enklawa na obszarze NRD istniejąca w latach 1949–1990, położona w zachodniej części Berlina; Berlín Occidental

Bermudczyk (n)
mieszkaniec Bermudów bermudeño

Bermudka (n)
mieszkanka Bermudów bermudeña

Bermudy /bɛrˈmudɨ/ (pn)
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) terytorium zależne Wielkiej Brytanii na Bermudach (1.2); Bermudas

Bernard /ˈbɛrnart/ (pn)
imię męskie; Bernardo

Berno /ˈbɛrnɔ/ (pn)
(geografia, geograficzny) stolica Szwajcarii; Berna

Betesda (pn)
(biblijny) (historia, historyczny, historycznie) nazwa antycznej sadzawki zlokalizowanej w północnej części starej Jerozolimy; Betesdá, Betsaida

Betlejem /bɛˈtlɛjɛ̃m/ (pn)
(geografia, geograficzny) miasto w środkowej części Palestyny; Belén

Bhutan /ˈbutãn/ (pn)
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji ze stolicą w Thimphu; Bután

Bhutanka /buˈtãŋka/ (n)
obywatelka Bhutanu butanesa

Bhutańczyk /buˈtãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
obywatel Bhutanu butanés

Białorusinka /ˌbʲjawɔruˈɕĩŋka/ (n)
kobieta lub dziewczyna narodowości białoruskiej, obywatelka Białorusi, mieszkanka Białorusi bielorrusa

Białoruś /bʲjaˈwɔruɕ/ (n)
(geografia, geograficzny) państwo w Europie; Bielorrusia, Belarús

Biały Dom (pn)
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) siedziba prezydenta Stanów Zjednoczonych w Waszyngtonie; Casa Blanca

Bibiana /bʲiˈbʲjãna/ (pn)
1. (geografia, geograficzny) miejscowość we Włoszech, w regionie Piemont, w prowincji Turyn; Bibiana
2. imię żeńskie; Bibiana, Viviana

Biblia /ˈbʲiblʲja/ (n)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zbiór ksiąg, spisanych pierwotnie po hebrajsku, aramejsku i grecku, uznawany przez żydów i chrześcijan za natchnione przez Boga; Biblia

Biełaja (pn)
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji, w Baszkirii, lewy dopływ Kamy w dorzeczu Wołgi; Río Bélaya

Biełogorsk (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w azjatyckiej części Rosji, w obwodzie amurskim, nad Tomem; Belogorsk

Biełorieck (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto rejonowe w Republice Baszkirii, w Rosji; Beloretsk

Biełowo (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w azjatyckiej części Rosji, w obwodzie kemerowskim; Belovo

Birma /ˈbʲirma/ (pn)
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (zobacz) Mjanma Birmania

Bissau /ˈbʲisːaw/ (pn)
(geografia, geograficzny) stolica Gwinei Bissau; Bisáu

Bitynia (pn)
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w Azji Mniejszej, prowincja rzymska; Bitinia

Bizancjum /bʲiˈzãnʦ̑ʲjũm/ (pn)
(historia, historyczny, historycznie) starożytne miasto nad cieśniną Bosfor, nad zatoką Złotego Rogu; później Konstantynopol; obecnie Stambuł; Bizancio

Bizerta (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w północnej Tunezji, port nad Morzem Śródziemnym; Bizerta

Bliski Wschód /ˈblʲisʲci ˈfsxut/ (pn)
(geografia, geograficzny) obszar na styku Europy, Afryki i południowo-zachodniej Azji; Oriente Medio, Oriente Próximo

Bliźniak /ˈblʲiʑɲak/ (n)
(potocznie, potoczny) osoba urodzona pod znakiem Bliźniąt géminis

Bliźnięta /blʲiʑˈɲɛ̃nta/ (pn)
1. (astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) trzeci znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 21 (22) maja do 20 (21) czerwca; Géminis
2. (astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór nieba północnego, w Polsce widoczny zimą i wiosną; Géminis

Bochum (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto na prawach powiatu położone w zachodniej części Niemiec; Bochum

Bogota /bɔˈɡɔta/ (pn)
(geografia, geograficzny) miasto, stolica Kolumbii; Bogotá

Boliwariańska Republika Wenezueli (pn)
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Wenezueli República Bolivariana de Venezuela

Boliwia /bɔˈlʲivʲja/ (pn)
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w środkowej części Ameryki Południowej, ze stolicą w Sucre; Bolivia

Boliwijczyk /ˌbɔlʲiˈvʲijʧ̑ɨk/ (n)
obywatel Boliwii boliviano

Boliwijka /ˌbɔlʲiˈvʲijka/ (n)
obywatelka Boliwii boliviana

Bolonia /bɔˈlɔ̃ɲja/ (pn)
(geografia, geograficzny) miasto położone między Padem a Apeninami w północnych Włoszech; Bolonia

Bolton (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Wielkiej Brytanii, w Anglii; Bolton

Bombaj /ˈbɔ̃mbaj/ (pn)
(geografia, geograficzny) miasto w Indiach; Bombay

Bonawentura /ˌbɔ̃navɛ̃nˈtura/ (pn)
polskie imię męskie pochodzenia łacińskiego; Buenaventura

Bonifacy /ˌbɔ̃ɲiˈfaʦ̑ɨ/ (pn)
imię męskie; Bonifacio

Bordeaux /bɔʁdo/ (pn)
(geografia, geograficzny) miasto we Francji, stolica regionu Akwitania; Burdeos

Bordżomi (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto uzdrowiskowe w Gruzji, w regionie Samcche-Dżawachetia; Bordzhomi

Borysoglebsk (pn)
(geografia, geograficzny) miasto w europejskiej części Rosji, w obwodzie woroneskim; Borisoglebsk

Bosfor /ˈbɔsfɔr/ (pn)
(geografia, geograficzny) cieśnina łącząca Morze Czarne z morzem Marmara, oddzielająca Europę od Azji; Bósforo

Bosra (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowej Syrii; Bosra

Botnik Południowy (pn)
(geografia, geograficzny) południowa część Zatoki Botnickiej na Bałtyku; mar de Botnia

Botnik Północny (pn)
(geografia, geograficzny) północny basen Zatoki Botnickiej, oddzielony od Botnika Południowego cieśniną Kvarken Północny; bahía de Botnia

Botswana /bɔtsˈfãna/ (pn)
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce; Botsuana

Botswanka /bɔtsˈfãŋka/ (n)
obywatelka Botswany botsuana, botsuanesa

Botswańczyk /bɔtsˈfãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
obywatel Botswany botsuano, botsuanés

Bośnia /ˈbɔɕɲa/ (pn)
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) region w południowej Europie; Bosnia

Bośnia i Hercegowina /ˈbɔɕɲa ˌi‿xɛrʦ̑ɛɡɔˈvʲĩna/ (pn)
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie na Półwyspie Bałkańskim ze stolicą w Sarajewie; Bosnia y Herzegovina, Bosnia-Herzegovina

Bośniaczka /bɔɕˈɲaʧ̑ka/ (n)
mieszkanka Bośni bosnia

Bośniak /ˈbɔɕɲak/ (n)
mieszkaniec Bośni, obywatel Bośni i Hercegowiny bosnio

Boże Narodzenie /ˈbɔʒɛ ˌnarɔˈʣ̑ɛ̃ɲɛ/ (pn)
(kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w chrześcijaństwie: święto obchodzone 25 i 26 grudnia, w którym wspomina się narodzenie Jezusa Chrystusa; Navidad

Bratysława /ˌbratɨˈswava/ (pn)
(geografia, geograficzny) stolica i największe miasto Słowacji; Bratislava

Brazylia /braˈzɨlʲja/ (pn)
(geografia, geograficzny) państwo w Ameryce Południowej; Brasil

Brazylijczyk /ˌbrazɨˈlʲijʧ̑ɨk/ (n)
obywatel Brazylii brasileño

Brazylijka /ˌbrazɨˈlʲijka/ (n)
obywatelka Brazylii brasileña, brasilera

Brema /ˈbrɛ̃ma/ (pn)
(geografia, geograficzny) miasto w północnych Niemczech nad Wezerą; Bremen

Brest (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto we Francji, w regionie Bretania; Brest

Bretania /brɛˈtãɲja/ (pn)
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna i region w północno-zachodniej Francji; Bretaña

Bretończyk (n)
mieszkaniec Bretanii bretón

Briańsk (pn)
(geografia, geograficzny) miasto w zachodniej części Rosji, nad Desną, stolica obwodu briańskiego Briansk

Bristol (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowo-zachodniej Anglii; Brístol

Bruksela /bruˈksɛla/ (pn)
(geografia, geograficzny) stolica Belgii; Bruselas

Brunei /brũˈnɛji/ (pn)
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji; Brunéi, Brunei

Brytyjskie Wyspy Dziewicze /brɨˈtɨjsʲcɛ ˈvɨspɨ ʥ̑ɛˈvʲiʧ̑ɛ/ (pn)
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) brytyjskie terytorium zależne w Ameryce Środkowej, w basenie Morza Karaibskiego; Islas Vírgenes Británicas

Budapeszt /buˈdapɛʃt/ (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) (urzędowy) stolica Węgier; Budapest

Bukareszt /buˈkarɛʃt/ (pn)
(geografia, geograficzny) stolica Rumunii; Bucarest

Burbonia (pn)
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna położona na terenie obecnych departamentów Aller i Cher; Borbonés

Burgenland (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) najbardziej wysunięty na wschód kraj związkowy Austrii; Burgenland

Burgundia /burˈɡũndʲja/ (pn)
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna i region administracyjny położony w centralnej Francji; Borgoña

Burkina Faso /burʲˈcĩna ˈfasɔ/ (pn)
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w zachodniej Afryce; Burkina Faso

Burkinka /burʲˈcĩŋka/ (n)
obywatelka Burkiny Faso burkinesa

Burundi /buˈrũndʲi/ (pn)
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce; Burundi

Burundyjczyk /ˌburũnˈdɨjʧ̑ɨk/ (n)
obywatel Burundi burundés

Burundyjka /ˌburũnˈdɨjka/ (n)
obywatelka Burundi burundesa

Buszmen /ˈbuʃmɛ̃n/ (n)
(antropologia, antropologiczny) członek ludu afrykańskiego zamieszkującego kotlinę Kalahari i pustynię Namib; bosquimano

Bułgar /ˈbuwɡar/ (n)
człowiek narodowości bułgarskiej, obywatel Bułgarii, mieszkaniec Bułgarii búlgaro

Bułgaria /buwˈɡarʲja/ (n)
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w południowej Europie ze stolicą w Sofii; Bulgaria

Bułgarka /buwˈɡarka/ (n)
kobieta lub dziewczyna narodowości bułgarskiej, obywatelka Bułgarii, mieszkanka Bułgarii búlgara

Byblos (pn)
(geografia, geograficzny) miasto w środkowym Libanie na wybrzeżu Morza Śródziemnego, centrum administracyjne dystryktu Dżubajl; Biblos

Byk /bɨk/ (pn)
1. (astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) drugi znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 20 (21) kwietnia do 20 (21) maja Tauro
2. (astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór nieba północnego, w Polsce widoczny jesienią i zimą; Tauro

Była Jugosłowiańska Republika Macedonii /ˈbɨwa ˌjuɡɔswɔˈvʲjä̃j̃ska rɛˈpublʲika ˌmaʦ̑ɛˈdɔ̃ɲji/ (pn)
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) nazwa Republiki Macedonii używana przez ONZ Antigua República Yugoslava de Macedonia

Bóg /buk/ (n)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) bóg w religii monoteistycznej; Dios, Señor

Błagojewgrad (pn)
(geografia, geograficzny) miasto i uzdrowisko w południowo-zachodniej Bułgarii; Blagoevgrad

Błażej /ˈbwaʒɛj/ (pn)
imię męskie; Blas

Cambrai (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) miejscowość we Francji, w regionie Hauts-de-France; Cambrai

Cambridge (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto uniwersyteckie w Wielkiej Brytanii, w Anglii Wschodniej; Cambridge

Cchinwali (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) największe miasto i de facto stolica nieuznawanego państwa Osetii Południowej, de iure zaś miasto w Gruzji; Tsjinvali

Cecylia /ʦ̑ɛˈʦ̑ɨlʲja/ (pn)
imię żeńskie; Cecilia

Cecyliusz (pn)
polskie imię męskie pochodzenia łacińskiego; Cecilio

Cefeusz /ʦ̑ɛˈfɛ<sup>w</sup>uʃ/ (pn)
1. (mitologia grecka) król Etiopii, syn Belosa oraz mąż Kasjopei i ojciec Andromedy, po śmierci przeniesiony na firmament jako gwiazdozbiór Cefeusza (2.1); Cefeo
2. (mitologia grecka) król Tegei, syn Aleosa; jeden z Argonautów; Cefeo
3. (astronomia, astronomiczny) gwiazdozbiór nieba północnego, w Polsce widoczny cały rok; Cefeo

Celebes (pn)
(geografia, geograficzny) indonezyjska wyspa na Oceanie Spokojnym wchodząca w skład Archipelagu Malajskiego; Célebes

Ceres /ˈʦ̑ɛrɛs/ (pn)
1. (astronomia, astronomiczny) planeta karłowata o numerze katalogowym 1, z pasa głównego planetoid, do 2006 r. zaliczana do planetoid, odkryta w 1801 r.; Ceres
2. (mitologia rzymska) bogini urodzaju i wegetacji, utożsamiana z grecką Demeter; Ceres

Cesarstwo Rzymskie /ʦ̑ɛˈsarstfɔ ˈʒɨ̃msʲcɛ/ (pn)
(historia, historyczny, historycznie) starożytne państwo obejmujące obszary basenu Morza Śródziemnego; Imperio Romano

Cetynia (pn)
(geografia, geograficzny) miasto w południowej Czarnogórze, kolebka państwowości czarnogórskiej; Cetiña

Ceuta (pn)
(geografia, geograficzny) hiszpańskie miasto będące eksklawą Maroka, Ceuta

Cezarea (pn)
(geografia, geograficzny) nazwa szeregu miast i miejscowości na terenie historycznego Imperium Rzymskiego; Cesarea

Cezarea Filipowa (pn)
(geografia, geograficzny) starożytne miasto w Palestynie, w Galilei; Cesarea de Filipo

Chanka (pn)
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) jezioro przepływowe w dalekowschodniej części Azji, położone na pograniczu Rosji i Chin, na północ od Władywostoku; Lago Janka

Charon /ˈxarɔ̃n/ (pn)
1. (mitologia, mitologiczny) przewoźnik dusz zmarłych występujący w mitologii greckiej i etruskiej; Caronte
2. (astronomia, astronomiczny) naturalny satelita Plutona; Caronte

Cheops (pn)
(historia, historyczny, historycznie) jeden z faraonów; Jufu, Keops

Cheronea /ˌxɛrɔ̃ˈnɛa/ (pn)
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) greckie miasto w zachodniej Beocji; Queronea

Cheroneja /ˌxɛrɔ̃ˈnɛja/ (pn)
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) greckie miasto w zachodniej Beocji; Queronea

Chersoń (pn)
(geografia, geograficzny) miasto na południu Ukrainy, nad Dnieprem, stolica obwodu chersońskiego; Jersón

Cheta (pn)
(geografia, geograficzny) rzeka w syberyjskiej części Rosji, łącząc się z Kotujem tworzy Chatangę; Jeta

Chile /ˈʧ̑ʲilɛ/ (pn)
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Południowej; Chile

Chilijczyk /ʧ̑ʲiˈlʲijʧ̑ɨk/ (n)
obywatel Chile chileno

Chinka /ˈçĩŋka/ (n)
kobieta lub dziewczyna narodowości chińskiej, obywatelka lub mieszkanka Chin china

Chiny /ˈçĩnɨ/ (pn)
(geografia, geograficzny) państwo w Azji; China

Chiwa (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto nad rzeką Amu-darią w wilajecie chorezmijskim Uzbekistanu w Azji Środkowej; Jiva

Chiłok (pn)
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w azjatyckiej części Rosji, prawy dopływ Selengi; Río Jilok

Chińczyk /ˈçĩj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
1. obywatel Chin chino
2. osoba narodowości chińskiej; chino

Chińska Republika Ludowa /ˈçĩj̃ska rɛˈpublʲika luˈdɔva/ (pn)
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Chin; República Popular China

Chloe (pn)
imię żeńskie pochodzenia greckiego; Cloe, Cloé

Chocim (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto rejonowe na zachodniej Ukrainie, w obwodzie czerniowieckim, położone nad Dniestrem; Jotín

Chodżent (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w północnym Tadżykistanie, stolica wilajetu sogdyjskiego, położone nad Syr-darią; Juyand

Chorezm (pn)
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) historyczna kraina nad dolną Amu-darią, obejmująca obszar dzisiejszego Uzbekistanu, Turkmenistanu i Kazachstanu; Corasmia

Chorog (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Tadżykistanie, położone u ujścia rzeki Ghunt do rzeki Pandż; Khorugh

Chorwacja /xɔrˈvaʦ̑ʲja/ (n)
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w południowej części Europy ze stolicą w Zagrzebiu; Croacia

Chorwat /ˈxɔrvat/ (n)
człowiek narodowości chorwackiej, obywatel Chorwacji, mieszkaniec Chorwacji croata

Chorwatka /xɔrˈvatka/ (n)
kobieta lub dziewczyna narodowości chorwackiej, obywatelka Chorwacji, mieszkanka Chorwacji croata

Chronos (pn)
(mitologia grecka) bóstwo pogańskie, bóg czasu; Crono

Chrystus /ˈxrɨstus/ (pn)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) tytuł, przydomek Jezusa z Nazaretu; Cristo

Chrystus Pan (pn)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (zobacz) Jezus Chrystus Cristo Señor

Chrystusowy /ˌxrɨstuˈsɔvɨ/ (possessiveAdjective)
(przestarzałe, przestarzały) (gwarowe, gwara) odnoszący się do Chrystusa, należący do Chrystusa, związany z Chrystusem de Cristo

Cieśnina Gibraltarska (pn)
(geografia, geograficzny) cieśnina łącząca Morze Śródziemne z Oceanem Atlantyckim, oddzielająca Afrykę od Europy; estrecho de Gibraltar

Compiègne (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto we Francji, miejsce podpisania zawieszeń broni w dwóch wojnach światowych; Compiègne

Cygan /ˈʦ̑ɨɡãn/ (n)
(etnografia, etnograficzny) mężczyzna narodowości cygańskiej (romskiej); gitano

Cylicja (pn)
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) historyczna kraina w południowo-wschodniej Azji Mniejszej nad Morzem Śródziemnym; Cilicia

Cypr /ʦ̑ɨpr̥/ (pn)
1. (geografia, geograficzny) duża wyspa położona we wschodniej części Morza Śródziemnego; Chipre
2. (geografia, geograficzny) europejskie państwo na wyspie Cypr (1.1), ze stolicą w Nikozji; Chipre

Cyprian /ˈʦ̑ɨprʲjãn/ (pn)
polskie imię męskie pochodzenia łacińskiego; Cipriano

Cypryjczyk /ʦ̑ɨˈprɨjʧ̑ɨk/ (n)
obywatel Cypru (Republiki Cypryjskiej) chipriota

Cypryjka /ʦ̑ɨˈprɨjka/ (pn)
obywatelka Cypru (Republiki Cypryjskiej) chipriota

Cyrena (pn)
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytne miasto położone w północnej Libii, w prowincji Cyrenajka; współcześnie stanowisko archeologiczne; Cirene

Cyrus /ˈʦ̑ɨrus/ (pn)
imię męskie; Ciro

Cyryl /ˈʦ̑ɨrɨl/ (pn)
polskie imię męskie pochodzenia greckiego; Cirilo

Czadyjczyk /ʧ̑aˈdɨjʧ̑ɨk/ (n)
obywatel Czadu chadiano

Czadyjka /ʧ̑aˈdɨjka/ (n)
obywatelka Czadu chadiana

Czapajewsk (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, w obwodzie samarskim, nad rzeką Czapajewką dopływem Wołgi; Chapáyevsk

Czarnobyl (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto na Ukrainie w obwodzie kijowskim, rejonie iwankowskim; Chernóbil, Chernóbyl

Czarnogóra /ˌʧ̑arnɔˈɡura/ (n)
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie ze stolicą w Podgoricy; Montenegro

Czarnogórzanin /ˌʧ̑arnɔɡuˈʒãɲĩn/ (n)
obywatel Czarnogóry montenegrino

Czarnogórzanka /ˌʧ̑arnɔɡuˈʒãŋka/ (n)
mieszkanka Czarnogóry montenegrina

Czarnogórzec /ˌʧ̑arnɔˈɡuʒɛʦ̑/ (n)
człowiek narodowości czarnogórskiej, obywatel Czarnogóry, mieszkaniec Czarnogóry montenegrino

Czech /ʧ̑ɛx/ (n)
człowiek narodowości czeskiej, obywatel Czech (Republiki Czeskiej), mieszkaniec Czech; checo

Czechosłowacja /ˌʧ̑ɛxɔswɔˈvaʦ̑ʲja/ (pn)
(historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (geografia, geograficzny) państwo istniejące w latach 1918–1938 i 1945–1992, w Europie Środkowej; Checoslovaquia

Czechosłowak /ˌʧ̑ɛxɔˈswɔvak/ (n)
(historia, historyczny, historycznie) obywatel Czechosłowacji, mieszkaniec Czechosłowacji checoeslovaco, checoslovaco

Czechy /ˈʧ̑ɛxɨ/ (pn)
1. (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w Czechach (1.1); Bohemia
2. (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie Środkowej ze stolicą w Pradze; Chequia

Czeczenia /ʧ̑ɛˈʧ̑ɛ̃ɲja/ (pn)
(geografia, geograficzny) republika na Kaukazie wchodząca w skład Federacji Rosyjskiej; Chechenia

Czerwony Krzyż /ʧ̑ɛrˈvɔ̃nɨ ˈkʃɨʃ/ (pn)
(potocznie, potoczny) potoczne określenie organizacji humanitarnej Międzynarodowego Komitetu Czerwonego Krzyża lub każdego ze stowarzyszeń krajowych tej organizacji; Cruz Roja

Czerwony Men (pn)
(geografia, geograficzny) rzeka w Niemczech, w Bawarii, w Górnej Frankonii, źródłowy dopływ Menu; Meno rojo

Czeszka /ˈʧ̑ɛʃka/ (n)
osoba płci żeńskiej narodowości czeskiej, obywatelka Czech, mieszkanka Czech checa

Czusowoj (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto we wschodniej Rosji, w Kraju Permskim, na Uralu, nad Czusową; Chusovói

Czyta (pn)
(geografia, geograficzny) miasto w azjatyckiej części Rosji, nad rzekami Czytą (1.2) i Ingodą, w południowej Syberii, w Kraju Zabajkalskim; Chitá

DNA /dɛ‿ɛ̃n‿ˈa/ (acronym)
= (biologia, biologiczny) (chemia, chemiczny) kwas deoksyrybonukleinowy, kwas biorący udział w biosyntezie białka i przenoszeniu cech dziedzicznych; ADN

Dafne /ˈdafnɛ/ (pn)
(mitologia, mitologiczny) postać z mitów greckich, nimfa, która adorowana przez Apolla zamieniła się w drzewo laurowe; Dafne

Dagestan /daˈɡɛstãn/ (n)
(geografia, geograficzny) republika autonomiczna wchodząca w skład Rosji; Daguestán

Dakar /ˈdakar/ (pn)
(geografia, geograficzny) stolica Senegalu; Dakar

Dakota Południowa /daˈkɔta ˌpɔwudʲˈɲɔva/ (pn)
(geografia, geograficzny) stan w środkowo-północnej części Stanów Zjednoczonych; Dakota del Sur

Dakota Północna /daˈkɔta puwˈnɔʦ̑na/ (pn)
(geografia, geograficzny) stan na północy Stanów Zjednoczonych; Dakota del Norte

Daleki Wschód /daˈlɛci ˈfsxut/ (n)
(geografia, geograficzny) nazwa stosowana dla określenia obszaru wschodniej Azji, ciągnącego się wzdłuż wybrzeży Pacyfiku; Extremo Oriente

Dalmacja /dalˈmaʦ̑ʲja/ (pn)
(historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna na wschodnim wybrzeżu Adriatyku, na obszarze dzisiejszej Chorwacji, Bośni i Hercegowiny oraz Czarnogóry; Dalmacia

Damaszek /dãˈmaʃɛk/ (pn)
(geografia, geograficzny) stolica Syrii; Damasco

Damian /ˈdãmʲjãn/ (pn)
imię męskie; Damián

Danae (pn)
(mitologia grecka) królewna z Argos, córka Akrizjosa i Eurydyki oraz matka Perseusza; Dánae

Dania /ˈdãɲja/ (pn)
(geografia, geograficzny) państwo w Europie ze stolicą w Kopenhadze; Dinamarca

Daniel /ˈdãɲɛl/ (pn)
imię męskie pochodzenia hebrajskiego; Daniel

Darmstadt (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Niemczech, w Hesji; Darmstadt

Daszoguz (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w północnym Turkmenistanie przy granicy z Uzbekistanem; Daşoguz

Dawid /ˈdavʲit/ (pn)
imię męskie; David

Debora (pn)
1. (biblijny) starotestamentowa prorokini pochodząca z plemienia Naftalego; Débora
2. imię żeńskie pochodzenia semickiego; Débora

Deimos /dɛˈ<sup>j</sup>ĩmɔs/ (pn)
(astronomia, astronomiczny) mniejszy i dalszy z dwóch księżyców Marsa; Deimos

Dejmos (pn)
(mitologia grecka) bóg i uosobienie trwogi, towarzysz Aresa na polu bitwy; Deimos

Dekalog /dɛˈkalɔk/ (n)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w chrześcijaństwie i judaizmie: dziesięć przykazań Bożych; decálogo

Delfina (pn)
imię żeńskie pochodzenia łacińskiego; Delfina

Delfinat (n)
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina w południowo-wschodniej Francji Delfinado

Demeter /dɛ̃ˈmɛtɛr/ (pn)
(mitologia grecka) bogini ziemi uprawnej, urodzaju, zboża i rolnictwa, utożsamiana z rzymską Ceres; Deméter

Demetriusz /dɛ̃ˈmɛtrʲjuʃ/ (pn)
rzadkie polskie imię męskie pochodzenia greckiego; Demetrio

Demokratyczna Republika Konga /ˌdɛ̃mɔkraˈtɨʧ̑na rɛˈpublʲika ˈkɔ̃ŋɡa/ (pn)
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) jedno z państw w Afryce; República Democrática del Congo

Demokratyczna Republika Wysp Świętego Tomasza i Książęcej /ˌdɛ̃mɔkraˈtɨʧ̑na rɛˈpublʲika ˈvɨspʲ ɕfʲjɛ̃nˈtɛɡɔ tɔ̃ˈmaʃa ˌi‿cɕɔ̃w̃ˈʒɛ̃nʦ̑ɛj/ (pn)
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) pełna, oficjalna nazwa Wysp Świętego Tomasza i Książęcej – państwa w Afryce República Democrática de Santo Tomé y Príncipe

Dezful (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowo-zachodnim Iranie, w ostanie Chuzestan; Dezful

Diego (pn)
hiszpańskie imię męskie Diego

Dijon (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto i gmina we Francji, w regionie Burgundia, którego jest historyczną stolicą; Dijon

Diogenes /dʲjɔˈɡɛ̃nɛs/ (pn)
1. (filozofia, filozoficzny) starożytny grecki filozof o przydomku Pies, pochodzący z Synopy, głosiciel ubóstwa i powrotu do natury, prekursor cyników; Diógenes
2. greckie imię męskie; Diógenes

Disneyland (pn)
(turystyka, turystyczny) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) wspólna nazwa kilku parków rozrywki tematycznie związanych z produkcjami The Walt Disney Company; Disneylandia

Dniepr /dʲɲɛpr̥/ (pn)
1. (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w obwodzie dniepropetrowskim na Ukrainie Dnipró
2. (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka uchodząca do Morza Czarnego, przepływająca przez Rosję, Białoruś i Ukrainię; Dniéper, Río Dniéper

Dodekanez (pn)
(geografia, geograficzny) grecki archipelag w południowej części Morza Egejskiego, u wybrzeży Turcji; Dodecaneso

Dolna Austria (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) kraj związkowy w północnej Austrii; Baja Austria

Dolna Kraina (pn)
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna położona w Słowenii, część Krainy; Baja Carniola

Dominik /dɔ̃ˈmʲĩɲik/ (pn)
imię męskie; Domingo

Dominika /ˌdɔ̃mʲĩˈɲika/ (pn)
1. (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Środkowej na wyspie Dominika (1.2), ze stolicą w Roseau; Dominica
2. imię żeńskie; Dominga

Dominikana /ˌdɔ̃mʲĩɲiˈkãna/ (pn)
(geografia, geograficzny) państwo w Ameryce Środkowej; República Dominicana, Dominicana

Dominikanin /ˌdɔ̃mʲĩɲiˈkãɲĩn/ (n)
obywatel Dominikany dominicano

Dominikanka /ˌdɔ̃mʲĩɲiˈkãnka/ (n)
1. obywatelka Dominikany dominicana
2. obywatelka Dominiki dominiquesa

Dominikańczyk /ˌdɔ̃mʲĩɲiˈkãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
obywatel Dominiki dominiqués

Dorota /dɔˈrɔta/ (pn)
polskie imię żeńskie pochodzenia greckiego; Dorotea

Droga Mleczna /ˈdrɔɡa ˈmlɛʧ̑na/ (pn)
(astronomia, astronomiczny) pas ze skupiskiem gwiazd widoczny na nocnym niebie Vía Láctea

Dubaj /ˈdubaj/ (pn)
1. (geografia, geograficzny) jeden z siedmiu emiratów tworzących Zjednoczone Emiraty Arabskie; Dubái
2. (geografia, geograficzny) stolica emiratu (1.1); Dubái

Duch Święty /ˈduç ˈɕfʲjɛ̃ntɨ/ (pn)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w chrześcijaństwie: trzecia osoba Trójcy Świętej; Espíritu Santo

Dudinka (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w azjatyckiej części Rosji, ośrodek administracyjny dawnego Tajmyrskiego (Dołgańsko-Nienieckiego) Okręgu Autonomicznego, w Kraju Krasnojarskim, nad Dudinką (1.2) i Jenisejem; Dudinka

Duisburg (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto położone w zachodniej części Niemiec, w Zagłębiu Ruhry; Duisburgo

Dunaj /ˈdũnaj/ (pn)
(geografia, geograficzny) rzeka w Europie; Danubio

Dunka /ˈdũŋka/ (n)
kobieta lub dziewczyna narodowości duńskiej lub obywatelka Danii danesa

Duńczyk /ˈdũj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
człowiek narodowości duńskiej, obywatel Danii, mieszkaniec Danii danés

Dydak (pn)
rzadkie polskie imię męskie pochodzenia greckiego; Diego

Dzielnica Łacińska (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) uniwersytecka dzielnica Paryża; Barrio Latino

Dzień Matki (n)
święto obchodzone w maju jako wyraz szacunku dla wszystkich matek; Día de la Madre

Dzień Pański (n)
(peryfrastyczny) niedziela día del Señor

Dzień Świętej Łucji (n)
święto światła związane z przesileniem zimowym, obchodzone 13 grudnia (w dniu św. Łucji, patronki światła) głównie w Szwecji; día de Santa Lucía

Dżakarta /ʤ̑aˈkarta/ (pn)
(geografia, geograficzny) stolica Indonezji; Yakarta

Dżalalabad (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto we wschodnim Afganistanie, nad rzeką Kabul; Jalalabad

Dżibuti /ʤ̑ʲiˈbutʲi/ (pn)
1. (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce; Yibuti
2. (geografia, geograficzny) stolica Dżibuti (1.1); Yibuti

Dżibutyjczyk (n)
obywatel Dżibuti yibutiano, yibutiense, yibutí

Dżibutyjka /ˌʤ̑ʲibuˈtɨjka/ (n)
obywatelka Dżibuti yibutiana, yibutiense, yibutí

Dżyzak (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto we wschodnim Uzbekistanie, stolica wilajetu dżyzackiego; Djizaks

EAN (acronym)
(handel, handlowy) rodzaj kodu towarowego; standard oznaczania towarów numeracją oraz odpowiadającym mu kodem kreskowym; EAN

EBC /ɛ‿bɛ‿ˈʦ̑ɛ/ (acronym)
= (ekonomia, ekonomiczny) Europejski Bank Centralny BCE

EBOR /ˈɛbɔr/ (acronym)
= (ekonomia, ekonomiczny) Europejski Bank Odbudowy i Rozwoju; BERD

EBOiR /ɛbɔˈir/ (acronym)
= (ekonomia, ekonomiczny) Europejski Bank Odbudowy i Rozwoju; BERD

EKUZ (acronym)
= (administracja) Europejska Karta Ubezpieczenia Zdrowotnego; TSE

ESBC /ˌɛ‿ːz‿bɛ‿ˈʦ̑ɛ/ (acronym)
= (ekonomia, ekonomiczny) Europejski System Banków Centralnych; SEBC

EWG /ɛ‿vu‿ˈɟɛ/ (acronym)
= (ekonomia, ekonomiczny) Europejska Wspólnota Gospodarcza CEE

Ebro /ˈɛbrɔ/ (pn)
1. (geografia, geograficzny) rzeka w Hiszpanii; Ebro
2. (geografia, geograficzny) miasto w USA w stanie Floryda Ebro

Edam (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Holandii, w prowincji Holandia Północna; Edam

Eden (pn)
(biblijny) raj, ogród rajski; edén

Edirne /ɛˈdʲirnɛ/ (pn)
(geografia, geograficzny) miasto w północno-zachodniej Turcji Edirne

Edmund /ˈɛdmũnt/ (pn)
imię męskie; Edmundo

Edward /ˈɛdvart/ (pn)
imię męskie; Eduardo

Efialtes /ɛˈfʲjaltɛs/ (pn)
dawne greckie imię męskie; Efialtes

Egina /ɛˈɟĩna/ (pn)
(geografia, geograficzny) wyspa grecka na Morzu Egejskim, w archipelagu Wysp Argosarońskich; Egina

Egipcjanin /ˌɛɟipˈʦ̑ʲjä̃ɲĩn/ (n)
mieszkaniec Egiptu egipcio

Egipcjanka /ˌɛɟipˈʦ̑ʲjãŋka/ (n)
mieszkanka Egiptu egipcia

Egipt /ˈɛɟipt/ (pn)
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce i częściowo w Azji, ze stolicą w Kairze; Egipto

Ekwador /ɛˈkfadɔr/ (pn)
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Południowej ze stolicą w Quito; Ecuador

Ekwadorczyk /ˌɛkfaˈdɔrʧ̑ɨk/ (n)
obywatel Ekwadoru ecuatoriano

Ekwadorka /ˌɛkfaˈdɔrka/ (n)
obywatelka Ekwadoru ecuatoriana

Eleonora /ˌɛlɛɔ̃ˈnɔra/ (pn)
imię żeńskie; Eleonor

Eleuteriusz (pn)
rzadkie polskie imię męskie pochodzenia greckiego; Eleuterio

Eleutery (pn)
imię męskie; Eleuterio

Eliasz /ˈɛlʲjaʃ/ (pn)
(rzadki, rzadko używany) imię męskie; Elías

Elsynor (pn)
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) Helsingør Elsinor, Helsingør

Elżbieta /ɛlʒˈbʲjɛta/ (pn)
polskie imię żeńskie pochodzenia hebrajskiego; Isabel

Emilia /ɛ̃ˈmʲilʲja/ (pn)
imię żeńskie; Emilia, Emelia, Emelina, Emilita

Emiratczyk (n)
obywatel Zjednoczonych Emiratów Arabskich emiratounidense

Emiratka (n)
obywatelka Zjednoczonych Emiratów Arabskich emiratounidense

Emma /ˈɛ̃mːa/ (pn)
imię żeńskie pochodzenia germańskiego; Emma

Endymion /ɛ̃nˈdɨ̃mʲjɔ̃n/ (pn)
(mitologia grecka) król Elidy, piękny młodzieniec, ukochany Selene, ukarany nieprzerwanym snem i obdarzony wieczną młodością; Endimión

Eneasz (pn)
(mitologia grecka) (mitologia rzymska) syn Anchizesa, bohater wojny trojańskiej, jego dalecy potomkowie Romulus i Remus mieli założyć Rzym; Eneas

Erasmus /ɛˈrasmus/ (pn)
europejski program wymiany studentów i wykładowców uczelni wyższych; programa Erasmus

Eratostenes (pn)
(filozofia, filozoficzny) (starożytność) grecki matematyk, astronom, filozof, geograf i poeta; Eratóstenes

Erazm /ˈɛrasm̥/ (pn)
imię męskie; Erasmo

Eris /ˈɛrʲis/ (pn)
1. (astronomia, astronomiczny) planeta karłowata o numerze katalogowym 136199; Eris
2. (mitologia grecka) bogini i uosobienie niezgody, kłótni, sporu i rywalizacji oraz towarzyszka Aresa na polu bitwy, utożsamiana z rzymską Dyskordią; Eris

Ermentruda (pn)
rzadkie, historyczne imię żeńskie pochodzenia germańskiego; Ermentrudis

Ernest /ˈɛrnɛst/ (pn)
imię męskie; Ernesto

Erytrea /ˌɛrɨˈtrɛa/ (pn)
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo we wschodniej Afryce ze stolicą w Asmarze; Eritrea

Erytrejczyk /ˌɛrɨˈtrɛjʧ̑ɨk/ (n)
obywatel Erytrei eritreo

Erytrejka /ˌɛrɨˈtrɛjka/ (n)
obywatelka Erytrei eritrea

Erywań /ɛˈrɨvãɲ/ (pn)
(geografia, geograficzny) stolica Armenii; Ereván

Estonia /ɛˈstɔ̃ɲja/ (pn)
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie; Estonia

Estremadura (pn)
1. (geografia, geograficzny) (administracja) jedna ze wspólnot autonomicznych w Hiszpanii ze stolicą w Mérida; Extremadura
2. (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna i dawna prowincja w zachodniej części Portugalii; Estremadura

Etiopczyk /ɛˈtʲjɔpʧ̑ɨk/ (n)
obywatel Etiopii etíope

Etiopia /ɛˈtʲjɔpʲja/ (pn)
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w północno-wschodniej Afryce; Etiopía

Etiopka /ɛˈtʲjɔpka/ (n)
obywatelka Etiopii etíope

Etolia /ɛˈtɔlʲja/ (pn)
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina w starożytnej Grecji Etolia

Etrusk /ˈɛtrusk/ (pn)
(historia, historyczny, historycznie) (etnografia, etnograficzny) przedstawiciel starożytnego ludu zamieszkującego Etrurię w środkowej Italii, wykształconego między XI a IX wiekiem p.n.e. etrusco

Etruska /ɛˈtruska/ (n)
(historia, historyczny, historycznie) (etnografia, etnograficzny) przedstawicielka starożytnego ludu zamieszkującego Etrurię w środkowej Italii, wykształconego między XI a IX wiekiem p.n.e. etrusca

Eubeja (pn)
(geografia, geograficzny) przybrzeżna wyspa grecka w zachodniej części Morza Egejskiego; Eubea, Negroponte

Eufrat /ˈɛwfrat/ (pn)
(geografia, geograficzny) rzeka w Azji, przepływa przez Turcję, Syrię i Irak; Éufrates

Eufrozyna /ˌɛwfrɔˈzɨ̃na/ (pn)
1. (mitologia, mitologiczny) jedna z mitologicznych Charyt; Eufrósine
2. imię żeńskie; Eufrósine

Eugenia /ɛwˈɡɛ̃ɲja/ (pn)
imię żeńskie; Eugenia

Eugeniusz /ɛwˈɡɛ̃ɲuʃ/ (pn)
imię męskie; Eugenio

Euklides /ɛwˈklʲidɛs/ (pn)
grecki matematyk; Euclides

Eurazja /ɛwˈrazʲja/ (n)
(geografia, geograficzny) największy kontynent na Ziemi, podzielony umownie na Europę i Azję; Eurasia

Europa /ɛwˈrɔpa/ (pn)
1. (geografia, geograficzny) część świata położona na półkuli północnej, stanowiąca razem z Azją kontynent zwany Eurazją; Europa
2. (mitologia grecka) królewna tyryjska i królowa kreteńska, córka Agenora i kochanka Zeusa oraz matka Minosa, Radamantysa i Sarpedona; Europa

Europa Południowa (n)
(geografia, geograficzny) różnie definiowany region znajdujący się na południe od Europy Środkowej Europa meridional, Europa del Sur

Europa Północna (n)
(geografia, geograficzny) różnie definiowany region znajdujący się na północ od Europy Środkowej Europa del Norte

Europa Wschodnia (n)
(geografia, geograficzny) różnie definiowany region znajdujący się na wschód od Europy Środkowej, graniczący z Azją; Europa Oriental, Europa del Este

Europa Zachodnia /ɛwˈrɔpa zaˈxɔdʲɲa/ (n)
(geografia, geograficzny) nazwa stosowana dla określenia państw zachodniej części Europy, ze względu na ich przynależność geograficzną, historyczną i kulturową; Europa Occidental, Europa del Oeste

Europa Środkowa /ɛwˈrɔpa ɕrɔtˈkɔva/ (pn)
(geografia, geograficzny) region w centralnej Europie; Europa Central

Europejczyk /ˌɛwrɔˈpɛjʧ̑ɨk/ (n)
mieszkaniec Europy europeo

Europejka /ˌɛwrɔˈpɛjka/ (n)
mieszkanka Europy europea

Europejska Stolica Kultury /ˌɛwrɔˈpɛjska stɔˈlʲiʦ̑a kulˈturɨ/ (pn)
wybrane przez UE miasto europejskie, które w ciągu określonego roku prezentuje życie kulturalne zarówno swoje jak i swego regionu i państwa; Capital Europea de la Cultura

Eustachy /ɛwˈstaxɨ/ (pn)
imię męskie; Eustaquio

Ewaryst (pn)
rzadkie polskie imię męskie pochodzenia greckiego; Evaristo

Ewelina /ˌɛvɛˈlʲĩna/ (pn)
imię żeńskie pochodzenia celtyckiego; Evelynn

Ezdrasz /ˈɛzdraʃ/ (pn)
imię męskie; Esdras, Ezra

Ezechiel /ɛˈzɛçjɛl/ (pn)
imię męskie pochodzenia biblijnego; Ezequiel

Ezop /ˈɛzɔp/ (pn)
(historia, historyczny, historycznie) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) grecki bajkopisarz urodzony w VI w. p.n.e., pochodzący z miasta Mistra w Azji Mniejszej; Esopo

Fabian /ˈfabʲjãn/ (pn)
imię męskie; Fabián

Fabiana (pn)
imię żeńskie; Fabiana

Fatima /faˈtʲĩma/ (pn)
1. arabskie imię żeńskie Fátima
2. (geografia, geograficzny) miasto w Portugalii Fátima

Federacja Rosyjska /ˌfɛdɛˈraʦ̑ʲja rɔˈsɨjska/ (pn)
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Rosji, państwa w Europie i Azji Federación de Rusia, Federación Rusa

Feliks /ˈfɛlʲiks/ (pn)
imię męskie; Félix

Fenicja /fɛ̃ˈɲiʦ̑ʲja/ (pn)
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) starożytna kraina wschodniego wybrzeża Morza Śródziemnego, obejmująca tereny dzisiejszego Libanu i zachodniej części Syrii; Fenicia

Fenicjanin /ˌfɛ̃ɲiˈʦ̑ʲjä̃ɲĩn/ (n)
(historia, historyczny, historycznie) mieszkaniec Fenicji fenicio

Fenicjanka /ˌfɛ̃ɲiˈʦ̑ʲjãŋka/ (n)
(historia, historyczny, historycznie) mieszkanka Fenicji fenicia

Ferdynand /fɛrˈdɨ̃nãnt/ (pn)
imię męskie; Fernando, Hernán

Fergana (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto we wschodnim Uzbekistanie, w Kotlinie Fergańskiej, siedziba administracyjna wilajetu fergańskiego; Ferganá

Ferrara (pn)
(geografia, geograficzny) miasto w północnych Włoszech, w regionie Emilia-Romania; Ferrara

Fidelis /fʲiˈdɛlʲis/ (pn)
rzadkie polskie imię męskie pochodzenia łacińskiego; Fidel

Fidżi /ˈfʲiʤ̑ʲi/ (pn)
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wyspiarskie państwo na Oceanie Spokojnym; Fiyi, Fiji

Fidżyjczyk /fʲiˈʤ̑ɨjʧ̑ɨk/ (n)
obywatel Fidżi fiyiano

Fidżyjka /fʲiˈʤ̑ɨjka/ (n)
obywatelka Fidżi fiyiana

Filip /ˈfʲilʲip/ (pn)
polskie imię męskie pochodzenia greckiego; Felipe

Filipinka /ˌfʲilʲiˈpʲĩnka/ (n)
obywatelka Filipin filipina

Filipiny /ˌfʲilʲiˈpʲĩnɨ/ (pn)
(geografia, geograficzny) państwo w Azji; Filipinas

Filipińczyk /ˌfʲilʲiˈpʲĩj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
obywatel Filipin filipino

Filon /ˈfʲilɔ̃n/ (pn)
imię męskie; Filón

Fin /fʲĩn/ (n)
człowiek narodowości fińskiej, obywatel Finlandii, mieszkaniec Finlandii finlandés, finés

Finka /ˈfʲĩnka/ (n)
kobieta narodowości fińskiej lub obywatelka Finlandii finlandesa, finesa

Finlandia /fʲĩnˈlãndʲja/ (pn)
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie ze stolicą w Helsinkach; Finlandia

Flawiusz /ˈflavʲjuʃ/ (pn)
imię męskie; Flavio

Florencja /flɔˈrɛ̃nʦ̑ʲja/ (pn)
(geografia, geograficzny) miasto we Włoszech; Florencia

Florentyn (n)
imię męskie; Florentino, Florentín

Florentyna (n)
imię żeńskie Florentina

Florian /ˈflɔrʲjãn/ (pn)
imię męskie; Florián

Floryda /flɔˈrɨda/ (n)
(geografia, geograficzny) stan w Stanach Zjednoczonych; Florida

Fobos /ˈfɔbɔs/ (pn)
(astronomia, astronomiczny) większy i bliższy z dwóch księżyców Marsa; Fobos

Franciszek /frãɲˈʨ̑iʃɛk/ (pn)
imię męskie pochodzenia germańskiego; Francisco

Franciszka /frãɲˈʨ̑iʃka/ (pn)
imię żeńskie; Francisca

Francja /ˈfrãnʦ̑ʲja/ (n)
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w zachodniej Europie, ze stolicą w Paryżu; Francia

Francuz /ˈfrãnʦ̑us/ (n)
człowiek narodowości francuskiej, obywatel Francji, mieszkaniec Francji francés

Francuzka /frãnˈʦ̑uska/ (n)
kobieta lub dziewczyna narodowości francuskiej, obywatelka Francji francesa

Franek /ˈfrãnɛk/ (n)
(zdrobniale) Franciszek Paco

Frank /frãŋk/ (n)
przedstawiciel zachodniogermańskiego plemienia powstałego w III wieku; franco

Freja /ˈfrɛja/ (pn)
nordycka bogini z rodu wanów asgardskich, bóstwo wegetacji, miłości, płodności, magii i wojny; Freyja

Fryderyk /frɨˈdɛrɨk/ (pn)
imię męskie; Federico

Frygia (pn)
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytna kraina w zachodniej części Azji Mniejszej ze stolicą w Gordionie, niezależne królestwo a później prowincja rzymska; Frigia

Frygijczyk (n)
(historia, historyczny, historycznie) (etnografia, etnograficzny) mieszkaniec Frygii frigio

Frygijka (n)
(historia, historyczny, historycznie) (etnografia, etnograficzny) mieszkanka Frygii frigia

Fudżajra (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Zjednoczonych Emiratach Arabskich, położone nad Zatoką Omańską, stolica emiratu Fudżajra; Fujairah

Fulda (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja)miasto powiatowe w Niemczech, w kraju związkowym Hesja, położone nad rzeką Fuldą (1.2); Fulda

GMO /ɟɛ‿ɛ̃m‿ˈɔ/ (acronym)
(rolnictwo, rolniczy) (biologia, biologiczny) organizm zmodyfikowany genetycznie; OMG, OGM

Gabon /ˈɡabɔ̃n/ (pn)
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce; Gabón

Gabonka /ɡaˈbɔ̃ŋka/ (n)
obywatelka Gabonu gabonesa

Gabończyk /ɡaˈbɔ̃j̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
obywatel Gabonu gabonés

Gabriel /ˈɡabrʲjɛl/ (pn)
imię męskie; Gabriel

Gagra (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Abchazji, położone nad Morzem Czarnym, u stóp Kaukazu; Gagra

Gal /ɡal/ (n)
mieszkaniec starożytnej Galii; galo

Galaktyka Andromedy /ɡaˈlaktɨka ˌãndrɔ̃ˈmɛdɨ/ (pn)
(astronomia, astronomiczny) galaktyka spiralna w gwiazdozbiorze Andromedy oznaczona jako M31; galaxia de Andrómeda

Galapagos (pn)
1. (geografia, geograficzny) (administracja) jedna z prowincji w Ekwadorze; Galápagos
2. (geografia, geograficzny) archipelag na Oceanie Spokojnym, na zachód od wybrzeża Ameryki Południowej; Galápagos

Galia /ˈɡalʲja/ (pn)
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w Europie Zachodniej zamieszkiwana przez plemiona celtyckie Galia

Galicia (pn)
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) region autonomiczny i kraina historyczna w płn.-zach. Hiszpanii Galicia

Galicja /ɡaˈlʲiʦ̑ʲja/ (pn)
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) ziemie dawnej Rzeczypospolitej, które znalazły się w latach 1772–1918 pod zaborem austriackim; Galitzia

Galilea /ˌɡalʲiˈlɛa/ (pn)
1. (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) (biblijny) kraina historyczna na obszarze Palestyny i północnego Izraela, pomiędzy Morzem Śródziemnym a rzeką Jordan; Galilea
2. (geografia, geograficzny) gmina w Hiszpanii, w prowincji La Rioja; Galilea

Galilejczyk /ˌɡalʲiˈlɛjʧ̑ɨk/ (n)
mieszkaniec Galilei galileo

Galisyjczyk (n)
mieszkaniec Galicji (na Półwyspie Iberyjskim) gallego

Gambia /ˈɡãmbʲja/ (pn)
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce; Gambia

Gandawa /ɡãnˈdava/ (pn)
(geografia, geograficzny) miasto w Belgii; Gante

Ganges /ˈɡãŋɡɛs/ (pn)
(geografia, geograficzny) rzeka w Indiach; Ganges

Gargantua (pn)
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) imię olbrzyma z fantastyczno-satyrycznej epopei powieściowej François Rabelais; gigantyczny, rubaszny żarłok i opój o dobrotliwym usposobieniu; Gargantúa

Garonna /ɡaˈrɔ̃nːa/ (pn)
(geografia, geograficzny) rzeka w południowo-zachodniej Francji; Garona

Gaskonia (pn)
(historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w południowo-zachodniej Francji; Gascuña

Gaza /ˈɡaza/ (pn)
1. (geografia, geograficzny) miasto w Autonomii Palestyńskiej; Gaza
2. (geografia, geograficzny) prowincja Mozambiku; Gaza

Gazańczyk (n)
obywatel Gazy lub Strefy Gazy gazatí

Genewa /ɡɛ̃ˈnɛva/ (pn)
(geografia, geograficzny) miasto w Szwajcarii; Ginebra

Genowefa /ˌɡɛ̃nɔˈvɛfa/ (pn)
imię żeńskie; Genoveva

Genua /ɡɛ̃ˈnu<sup>w</sup>a/ (pn)
(geografia, geograficzny) miasto we Włoszech, stolica regionu Liguria; Génova

Georgia Południowa (pn)
(geografia, geograficzny) brytyjska wyspa na południowym Atlantyku, stanowiąca część zamorskiego terytorium Georgia Południowa i Sandwich Południowy Georgia del Sur, Isla San Pedro

German /ˈɡɛrmãn/ (pn)
imię męskie pochodzenia łacińskiego Germán

Germanin (n)
(etnografia, etnograficzny) członek plemienia indoeuropejskiego zamieszkującego w średniowieczu tereny północnej i środkowo-północnej Europy; germano

Germanka (n)
mieszkanka Germanii germana

Gerwazy /ɡɛrˈvazɨ/ (pn)
imię męskie; Gervasio

Ghana /ˈɡãna/ (pn)
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce; Ghana

Ghanka /ˈɡãŋka/ (n)
obywatelka Ghany ghanesa

Ghańczyk /ˈɡãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
obywatel Ghany ghanés

Gibraltar /ɟiˈbraltar/ (pn)
(geografia, geograficzny) skalisty półwysep na południowym wybrzeżu Półwyspu Iberyjskiego Gibraltar

Gioconda (pn)
(sztuka) kobieta sportretowana na słynnym obrazie Leonarda da Vinci Gioconda

Glarus (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Szwajcarii, w Alpach Glarneńskich; Glaris

Goa (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) stan na zachodnim wybrzeżu Półwyspu Indyjskiego, nad Morzem Arabskim; Goa

Godzilla /ɡɔˈʥ̑ilːa/ (pn)
(kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) gigantyczny, fantastyczny potwór z japońskiej serii komiksów i filmów; Godzilla

Godzina dla Ziemi (n)
ekologiczna akcja wygaszania świateł, obchodzona jako święto w ostatnią sobotę marca; Hora del Planeta

Golgota (pn)
(geografia, geograficzny) (biblijny) niewielkie wzniesienie w Jerozolimie, na którym miał umrzeć Jezus; Gólgota

Gori (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto we wschodniej Gruzji, stolica regionu Wewnętrzna Kartlia; Gori

Gouda (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto położone w zachodniej części Holandii; Gouda

Graz (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto we wschodniej Austrii, stolica kraju związkowego Styria, położone nad rzeką Murą, u podnóża Alp Styryjskich; Graz

Grecja /ˈɡrɛʦ̑ʲja/ (pn)
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w południowej Europie, ze stolicą w Atenach; Grecia

Greczynka /ɡrɛˈʧ̑ɨ̃nka/ (n)
osoba płci żeńskiej narodowości greckiej, obywatelka Grecji, mieszkanka Grecji griega

Grek /ɡrɛk/ (n)
człowiek narodowości greckiej, obywatel Grecji, mieszkaniec Grecji griego

Grenada /ɡrɛ̃ˈnada/ (pn)
1. (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Środkowej; Granada
2. (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Hiszpanii; Granada
3. (geografia, geograficzny) wyspa w archipelagu Grenadyn, największa wyspa państwa (1.1) Granada

Grenlandczyk (n)
mieszkaniec Grenlandii groenlandés

Grenlandia /ɡrɛ̃nˈlãndʲja/ (pn)
(geografia, geograficzny) ogromna arktyczna wyspa na północnym Atlantyku; Groenlandia

Grenlandka (n)
mieszkanka Grenlandii groenlandesa

Grenoble (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) miejscowość w południowo-wschodniej Francji, w regionie Owernia-Rodan-Alpy; Grenoble

Gruzinka /ɡruˈʑĩŋka/ (n)
kobieta lub dziewczyna narodowości gruzińskiej lub obywatelka Gruzji georgiana

Gruzja /ˈɡruzʲja/ (pn)
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (geografia, geograficzny) państwo na Kaukazie, ze stolicą w Tbilisi; Georgia

Grzegorz /ˈɡʒɛɡɔʃ/ (pn)
imię męskie; Gregorio

Guam /ˈɡu<sup>w</sup>ãm/ (pn)
(geografia, geograficzny) wyspa w Oceanii; Guam

Guamczyk (n)
mieszkaniec Guamu guameño

Guamka (n)
mieszkanka Guamu guameña

Gudźarat (pn)
(geografia, geograficzny) stan w Indiach, leżący w północno-zachodniej części kraju; Guyarat

Gujana /ɡuˈjãna/ (pn)
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Południowej ze stolicą w Georgetown; Guyana

Gujana Francuska /ɡuˈjãna frãnˈʦ̑uska/ (pn)
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) francuskie terytorium zależne o statusie departamentu zamorskiego, położone w północno-wschodniej części Ameryki Południowej, nad Oceanem Atlantyckim; Guayana Francesa

Gujanka /ɡuˈjãŋka/ (n)
obywatelka Gujany guyanesa

Gujańczyk /ɡuˈjä̃j̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
obywatel Gujany guyanés

Gujenna (pn)
(historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w południowo-zachodniej Francji; Guyena

Guria (pn)
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna w zachodniej Gruzji Guria

Gwadalkiwir /ˌɡvadalʲˈcivʲir/ (pn)
(geografia, geograficzny) rzeka w Hiszpanii; Guadalquivir

Gwadelupa /ˌɡvadɛˈlupa/ (pn)
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) departament zamorski Francji w archipelagu Małych Antyli; Guadalupe

Gwadiana /ɡvaˈdʲjãna/ (pn)
(geografia, geograficzny) rzeka na Półwyspie Iberyjskim; Guadiana

Gwatemala /ˌɡvatɛ̃ˈmala/ (pn)
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) jedno z państw w Ameryce Środkowej; Guatemala

Gwatemalczyk /ˌɡvatɛ̃ˈmalʧ̑ɨk/ (n)
obywatel Gwatemali guatemalteco

Gwatemalka /ˌɡvatɛ̃ˈmalka/ (n)
obywatelka Gwatemali guatemalteca

Gwiazda Wieczorna /ˈɡvʲjazda vʲjɛˈʧ̑ɔrna/ (pn)
(astronomia, astronomiczny) Wenus widoczna nad horyzontem po zachodzie Słońca lucero de la tarde, Héspero

Gwinea /ɡvʲĩˈnɛa/ (pn)
1. (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce; Guinea
2. (geografia, geograficzny) region w Afryce Zachodniej; Guinea

Gwinea Bissau /ɡvʲĩˈnɛa ˈbʲisːaw/ (pn)
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w zachodniej Afryce ze stolicą w Bissau; Guinea-Bissau

Gwinea Równikowa /ɡvʲĩˈnɛa ˌruvʲɲiˈkɔva/ (pn)
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce; Guinea Ecuatorial

Góra Oliwna (pn)
(geografia, geograficzny) wzniesienie nieopodal starego miasta Jerozolimy w Judei; monte de los Olivos

Górna Austria (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) kraj związkowy w zachodniej Austrii ze stolicą w Linzu; Alta Austria

Górna Kraina (pn)
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w Słowenii, część Krainy; Alta Carniola

Górny Śląsk (pn)
(geografia, geograficzny) część Śląska należąca obecnie do Polski i Czech; Alta Silesia

Góry Baskijskie (pn)
(geografia, geograficzny) pasmo górskie w północnej Hiszpanii, pomiędzy Górami Kantabryjskimi na zachodzie i Pirenejami na wschodzie; montes vascos

Góry Betyckie (pn)
(geografia, geograficzny) łańcuch górski w południowo-wschodniej części Półwyspu Iberyjskiego, w Hiszpanii; Cordilleras Béticas, Sistemas Béticos

Góry Iberyjskie (pn)
(geografia, geograficzny) łańcuch górski w Hiszpanii; Cordillera Ibérica, Sistema Ibérico

Góry Kantabryjskie (pn)
(geografia, geograficzny) pasmo górskie w północnej części Hiszpanii na Półwyspie Iberyjskim, położone na północnym skraju Mesety Iberyjskiej, usytuowane równolegle do wybrzeża Zatoki Biskajskiej; Cordillera Cantábrica

Góry Kastylijskie (pn)
(geografia, geograficzny) pasmo górskie w Hiszpanii i Portugalii, w środkowej części Mesety Iberyjskiej; Sistema Central

Góry Katalońskie (pn)
(geografia, geograficzny) góry w północno-wschodniej Hiszpanii rozciągające się wzdłuż brzegu Morza Śródziemnego, od Pirenejów do doliny rzeki Ebro; Cordilleras Costero Catalanas

Góry Skaliste /ˈɡurɨ skaˈlʲistɛ/ (pn)
(geografia, geograficzny) łańcuch górski w Ameryce Północnej; Montañas Rocosas, Rocosas

Góry Toledańskie (pn)
(geografia, geograficzny) łańcuch górski na Półwyspie Iberyjskim oddzielający doliny Tagu i Gwadiany; Montes de Toledo

Göteborg (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowo-zachodniej Szwecji, położone nad cieśniną Kattegat; Gotemburgo

HIV /çif/ (acronym)
(medycyna, medyczny) wirus wywołujący AIDS; VIH

Habakuk (pn)
(biblijny) postać biblijna, jeden z proroków starotestamentowych; metonimicznie również jego dzieło; Habacuc, Habacuque

Hades /ˈxadɛs/ (pn)
(mitologia grecka) bóg zmarłych i świata pozagrobowego, utożsamiany z rzymskim Plutonem; Hades

Haga /ˈxaɡa/ (pn)
(geografia, geograficzny) miasto w Holandii; La Haya

Hagåtña (pn)
(geografia, geograficzny) stolica Guamu, amerykańskiego terytorium zależnego położonego na Pacyfiku; Agaña

Haitańczyk /ˌxa<sup>j</sup>iˈtãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
obywatel Haiti haitiano

Haiti /xaˈ<sup>j</sup>itʲi/ (pn)
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Środkowej w archipelagu Antyli; Haití

Hajfong (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w północnej części Wietnamu, w delcie Rzeki Czerwonej, nad Zatoką Tonkińską; Hải Phòng

Hama (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w zachodniej Syrii; Hama

Hamadan (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Iranie; Hamadán

Hamburg /ˈxãmburk/ (pn)
(geografia, geograficzny) miasto w Niemczech; Hamburgo

Hamilkar /xãˈmʲilkar/ (pn)
punickie imię męskie; Amílcar

Hannibal /xãɲˈːibal/ (pn)
imię męskie; Aníbal

Hanoi /ˈxãnɔj/ (pn)
(geografia, geograficzny) stolica Wietnamu; Hanói

Hawaje /xaˈvajɛ/ (pn)
1. (geografia, geograficzny) archipelag wysp na Oceanie Spokojnym; Hawái
2. (geografia, geograficzny) (administracja) stan USA położony na archipelagu Hawajów (1.1) Hawái

Hawana /xaˈvãna/ (pn)
(geografia, geograficzny) miasto portowe, stolica Kuby; La Habana

Hefajstos /xɛˈfajstɔs/ (pn)
(mitologia grecka) bóg ognia, wulkanów, kowalstwa, metali i metalurgii, utożsamiany z rzymskim Wulkanem; Hefesto

Hektor /ˈxɛktɔr/ (pn)
1. (mitologia grecka) królewicz i najdzielniejszy bohater trojański, syn Priama Héctor
2. imię męskie; Héctor

Helena /xɛˈlɛ̃na/ (pn)
(oficjalnie) (urzędowy) polskie imię żeńskie pochodzenia greckiego; Elena

Helsinki /xɛlˈsʲĩnʲci/ (pn)
(geografia, geograficzny) stolica Finlandii; Helsinki

Henryk /ˈxɛ̃nrɨk/ (pn)
imię męskie Enrique

Hera /ˈxɛra/ (pn)
(mitologia grecka) bogini małżeństw, wierności małżeńskiej, kobiet zamężnych i wdów, utożsamiana z rzymską Junoną; Hera

Herat (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w zachodnim Afganistanie, w prowincji Herat; Herāt

Herceg-Bośnia /xɛrʦ̑ɛɡˈbɔɕɲa/ (pn)
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie na Półwyspie Bałkańskim ze stolicą w Sarajewie; Herzeg-Bosnia

Hercegowina /ˌxɛrʦ̑ɛɡɔˈvʲĩna/ (pn)
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) region w południowej Europie; część składowa państwa Bośnia i Hercegowina; Herzegovina

Herkules /xɛrˈkulɛs/ (pn)
1. (mitologia rzymska) mityczny heros; Hércules
2. (astronomia, astronomiczny) gwiazdozbiór na półkuli północnej Hércules

Herod /ˈxɛrɔt/ (pn)
historyczne i biblijne imię męskie pochodzenia greckiego Herodes

Hestia /ˈxɛstʲja/ (pn)
1. (astronomia, astronomiczny) planetoida o numerze katalogowym 46; Hestia
2. (mitologia grecka) bogini ogniska domowego oraz świętego i wiecznego ognia, utożsamiana z rzymską Westą, symbol domu i rodziny; Hestia

Hezjod /ˈxɛzʲjɔt/ (pn)
(literacko) grecki epik; Hesíodo

Hieronim /çjɛˈrɔ̃ɲĩm/ (pn)
polskie imię męskie pochodzenia greckiego; Jerónimo

Hilary /çiˈlarɨ/ (pn)
imię męskie; Hilario

Himalaje /ˌçĩmaˈlajɛ/ (n)
(geografia, geograficzny) łańcuch górski położony w południowej Azji, najwyższy na Ziemi; Himalaya

Hindus /ˈçĩndus/ (n)
obywatel Indii hindú, indio

Hinduska /çĩnˈduska/ (n)
obywatelka Indii hindú, india, inda

Hiob /çjɔp/ (pn)
(biblijny) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) postać biblijna; Job

Hippona (pn)
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytne miasto w północno-wschodniej Algierii, niedaleko obecnego miasta Annaba; Hipona

Hiroszima /ˌçirɔˈʃʲĩma/ (pn)
(geografia, geograficzny) miasto w Japonii, na wyspie Honsiu; Hiroshima

Hisar (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) osiedle typu miejskiego w Tadżykistanie; Hisor

Hiszpan /ˈçiʃpãn/ (n)
człowiek narodowości hiszpańskiej, obywatel Hiszpanii, mieszkaniec Hiszpanii español

Hiszpania /çiʃˈpãɲja/ (pn)
(geografia, geograficzny) państwo w Europie położone na Półwyspie Iberyjskim ze stolicą w Madrycie; España

Hiszpanka /çiʃˈpãnka/ (n)
kobieta lub dziewczyna narodowości hiszpańskiej, obywatelka Hiszpanii, mieszkanka Hiszpanii española

Holandia /xɔˈlãndʲja/ (pn)
1. (geografia, geograficzny) kraina historyczna w zachodniej części Królestwa Niderlandów; Holanda
2. (geografia, geograficzny) państwo w Europie; Holanda, Países Bajos

Holender /xɔˈlɛ̃ndɛr/ (n)
człowiek narodowości holenderskiej, obywatel Holandii, mieszkaniec Holandii holandés

Holenderka /ˌxɔlɛ̃nˈdɛrka/ (n)
kobieta lub dziewczyna narodowości holenderskiej, obywatelka Holandii, mieszkanka Holandii holandesa

Homer /ˈxɔ̃mɛr/ (pn)
(starożytność) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) starożytny grecki epik, pieśniarz i poeta, autor „Iliady” i „Odysei”; Homero

Honduranin /ˌxɔ̃nduˈrãɲĩn/ (n)
obywatel Hondurasu hondureño

Honduranka /ˌxɔ̃nduˈrãŋka/ (n)
obywatelka Hondurasu hondureña

Honduras /xɔ̃nˈduras/ (pn)
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Środkowej; Honduras

Hongkong /ˈxɔ̃ŋkːɔ̃ŋk/ (pn)
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) specjalny region administracyjny w Chinach nad Morzem Południowochińskim; Hong Kong

Horacy /xɔˈraʦ̑ɨ/ (pn)
polskie imię męskie pochodzenia łacińskiego; Horacio

Horus /ˈxɔrus/ (pn)
(mitologia egipska) staroegipski bóg nieba, opiekun monarchii egipskiej; Horus

Houston (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) największe miasto stanu Teksas, w Stanach Zjednoczonych; Houston

Hun (n)
(historia, historyczny, historycznie) (etnografia, etnograficzny) członek koczowniczego ludu, który ok. 370 r. najechał Europę; huno

Ibiza /iˈbʲiza/ (pn)
1. (geografia, geograficzny) miasto, stolica wyspy (1.1) Ibiza
2. (geografia, geograficzny) wyspa na Morzu Śródziemnym, w archipelagu Balearów; Ibiza
3. (motoryzacja) model samochodu osobowego hiszpańskiej marki SEAT; Ibiza

Ignacy /iɡˈnaʦ̑ɨ/ (pn)
imię męskie; Ignacio

Ildefons /ilˈdɛfɔ̃w̃s/ (pn)
imię męskie; Ildefonso

Ilek (pn)
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w północno-zachodnim Kazachstanie i w Rosji zauralskiej, lewy dopływ Uralu; Río Ilek

Iliki /iˈlʲici/ (pn)
(geografia, geograficzny) jezioro w Beocji, w centralnej Grecji Lago Iliki

Imeretia (pn)
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w zachodniej Gruzji Región de Imericia

Imperium Rzymskie (pn)
(historia, historyczny, historycznie) starożytne państwo obejmujące obszary basenu Morza Śródziemnego Imperio Romano

Indie /ˈĩndʲjɛ/ (pn)
(geografia, geograficzny) państwo w Azji; India

Indochiny (pn)
(geografia, geograficzny) wschodnia część Półwyspu Indochińskiego Indochina

Indoeuropejczyk /ˌĩndɔɛwrɔˈpɛjʧ̑ɨk/ (n)
(językoznawstwo, językoznawczy) członek grupy ludów posługujących się językami indoeuropejskimi; indoeuropeo

Indonezja /ˌĩndɔ̃ˈnɛzʲja/ (pn)
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wyspiarskie państwo w południowo-wschodniej Azji ze stolicą w Dżakarcie; Indonesia

Indonezyjczyk /ˌĩndɔ̃nɛˈzɨjʧ̑ɨk/ (n)
obywatel Indonezji indonesio

Indonezyjka /ˌĩndɔ̃nɛˈzɨjka/ (n)
obywatelka Indonezji indonesia

Innocenty /ˌĩnːɔˈʦ̑ɛ̃ntɨ/ (pn)
imię męskie; Inocencio

Innsbruck (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Austrii, stolica kraju związkowego Tyrol, położone w dolinie rzeki Inn; Innsbruck

Internet /ĩnˈtɛrnɛt/ (pn)
(informatyka, informatyczny) międzynarodowa sieć komputerowa; Internet

Io /ˈi<sup>j</sup>ɔ/ (pn)
1. (astronomia, astronomiczny) planetoida o numerze katalogowym 85; Ío
2. (mitologia grecka) kapłanka Hery w Argos, córka Inachosa, jedna z kochanek Zeusa; Ío
3. (astronomia, astronomiczny) trzeci co do wielkości księżyc Jowisza; Ío

Irak /ˈirak/ (pn)
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji ze stolicą w Bagdadzie; Iraq, Irak

Irakijczyk /ˌiraˈcijʧ̑ɨk/ (n)
obywatel Iraku iraquí

Irakijka /ˌiraˈcijka/ (n)
obywatelka Iraku iraquí

Iran /ˈirãn/ (pn)
1. (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji; Irán
2. (geografia, geograficzny) hiszpańska miejscowość w Katalonii, w prowincji Lleida; Iran

Iranka /iˈrãŋka/ (n)
obywatelka Iranu iraní

Irańczyk /iˈrãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
obywatel Iranu iraní

Irbil (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w północnym Iraku; Erbil

Irlandczyk /irˈlãnṭʧ̑ɨk/ (n)
osoba narodowości irlandzkiej, obywatel Irlandii; (także, też) mieszkaniec Irlandii Północnej irlandés

Irlandia /irˈlãndʲja/ (pn)
1. (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie; Irlanda
2. (geografia, geograficzny) wyspa między Oceanem Atlantyckim i Morzem Irlandzkim; Irlanda

Irlandia Północna /irˈlãndʲja puwˈnɔʦ̑na/ (pn)
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) część składowa Wielkiej Brytanii; Irlanda del Norte

Irlandka /irˈlãntka/ (n)
kobieta narodowości irlandzkiej, obywatelka Irlandii; (także, też) mieszkanka Irlandii Północnej irlandesa

Islandczyk /isˈlãnṭʧ̑ɨk/ (n)
człowiek narodowości islandzkiej, obywatel Islandii, mieszkaniec Islandii islandés

Islandia /isˈlãndʲja/ (pn)
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie, ze stolicą w Reykjaviku, obejmujące Islandię (1.1) i otaczające ją mniejsze wyspy; Islandia

Islandka /isˈlãntka/ (n)
kobieta lub dziewczyna narodowości islandzkiej, obywatelka Islandii islandesa

Itaka /iˈtaka/ (pn)
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) grecka wyspa na Morzu Jońskim, u zachodnich wybrzeży Peloponezu; Ítaca

Iworyjczyk /ˌivɔˈrɨjʧ̑ɨk/ (n)
obywatel Wybrzeża Kości Słoniowej marfileño

Iworyjka /ˌivɔˈrɨjka/ (n)
obywatelka Wybrzeża Kości Słoniowej marfileña

Izaak /iˈzaːk/ (pn)
1. (biblijny) postać biblijna, jeden z izraelskich patriarchów; Isaac
2. rzadkie polskie imię męskie pochodzenia semickiego; Isaac

Izmir (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto portowe w zachodniej Turcji nad Zatoką Izmirską; Esmirna

Izrael /izˈraɛl/ (pn)
1. (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji, na wschodnim brzegu Morza Śródziemnego, zamieszkałe w większości przez Żydów; Israel
2. (historia, historyczny, historycznie) naród żydowski Israel

Izraelczyk /ˌizraˈɛlʧ̑ɨk/ (n)
obywatel lub mieszkaniec współczesnego państwa Izrael israelí

Izraelita /ˌizraɛˈlʲita/ (n)
przedstawiciel narodu żydowskiego w epoce Starego Testamentu; israelita

Jacek /ˈjaʦ̑ɛk/ (pn)
imię męskie; Jacinto

Jahwe /ˈjaxfɛ/ (pn)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) Bóg w judaizmie i chrześcijaństwie, sakralne imię Boga; Yahveh

Jakub /ˈjakup/ (pn)
1. (biblijny) postać biblijna, jeden z izraelskich patriarchów; Jacob
2. polskie imię męskie pochodzenia hebrajskiego; Jaime, Santiago, Diego, Jacobo, Iago

Jamajczyk /jãˈmajʧ̑ɨk/ (n)
obywatel Jamajki jamaicano

Jamajka /jãˈmajka/ (n)
mieszkanka Jamajki (1.1-2), obywatelka Jamajki jamaicana

Jamajka /jãˈmajka/ (pn)
1. (geografia, geograficzny) państwo położone na tej wyspie (1.1) Jamaica
2. (geografia, geograficzny) wyspa na Morzu Karaibskim; Jamaica

Jamusukro /ˌjãmuˈsukrɔ/ (pn)
(geografia, geograficzny) stolica Wybrzeża Kości Słoniowej; Yamusukro

Jan /jãn/ (pn)
polskie imię męskie pochodzenia semickiego; imię biblijne; Juan

Jan Kowalski (n)
ktoś typowy, przeciętny, anonimowy obywatel Juan Pérez

Jankes (n)
(pogardliwie) albo (żartobliwie) Amerykanin yanqui

Japonia /jaˈpɔ̃ɲja/ (pn)
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji; Japón

Japonka /jaˈpɔ̃nka/ (n)
kobieta lub dziewczyna narodowości japońskiej, obywatelka, mieszkanka Japonii japonesa

Japończyk /jaˈpɔ̃j̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
osoba narodowości japońskiej, obywatel, mieszkaniec Japonii japonés

Jazd (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w środkowym Iranie; Yazd

Jałta /ˈjawta/ (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto leżące w południowej części Półwyspu Krymskiego, na brzegu Morza Czarnego; Yalta

Jegorjewsk (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, w obwodzie moskiewskim, położone na południowy wschód od Moskwy; Yegórievsk

Jejsk (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, w Kraju Krasnodarskim, nad Morzem Azowskim; Yeisk

Jelec (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w środkowej Rosji, w obwodzie lipieckim; Yelets

Jemen /ˈjɛ̃mɛ̃n/ (pn)
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji, na Półwyspie Arabskim, ze stolicą w Sanie; Yemen

Jemenka /jɛ̃ˈmɛ̃ŋka/ (n)
obywatelka Jemenu yemení

Jemeńczyk /jɛ̃ˈmɛ̃j̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
obywatel Jemenu yemení

Jena (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto na prawach powiatu w środkowych Niemczech, w kraju związkowym Turyngia, nad rzeką Soławą; Jena

Jenisej /jɛ̇̃ˈɲisɛj/ (pn)
(geografia, geograficzny) rzeka w azjatyckiej części Rosji; Yeniséi

Jeremiasz /jɛˈrɛ̃mʲjaʃ/ (pn)
(rzadki, rzadko używany) polskie imię męskie pochodzenia hebrajskiego; Jeremías

Jerozolima /ˌjɛrɔˈzɔlʲĩma/ (pn)
(geografia, geograficzny) miasto o prawnie niewyjaśnionym statusie z większą częścią w Izraelu i wschodnią częścią na Terytoriach Palestyńskich, ośrodek kultu religijnego chrześcijan, żydów i muzułmanów; Jerusalén

Jerycho /jɛˈrɨxɔ/ (pn)
(geografia, geograficzny) (biblijny) miasto w Judei, we wschodniej części Palestyny, znajdujące się pod administracją Autonomii Palestyńskiej; Jericó

Jerzy /ˈjɛʒɨ/ (pn)
imię męskie; Jorge

Jezioro Chantajskie (pn)
(geografia, geograficzny) jezioro w azjatyckiej części Rosji, w Kraju Krasnojarskim; lago de Khantaï

Jezus /ˈjɛzus/ (n)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) centralna postać chrześcijaństwa; Jesús

Jezus Chrystus /ˈjɛzus ˈxrɨstus/ (pn)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w chrześcijaństwie imię Syna Bożego; Jesucristo

Jezusek (n)
1. (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) dzieciątko Jezus Jesusito, Niño Jesús
2. (zdrobniale) od: Jezus Jesusito

Joachim /jɔˈaçĩm/ (pn)
imię męskie; Joaquín

Joanna /jɔˈãnːa/ (pn)
imię żeńskie; Juana

Joel /ˈjɔɛl/ (pn)
1. (biblijny) Księga Joela; Joel
2. (rzadki, rzadko używany) polskie imię męskie pochodzenia hebrajskiego; Joel

Jolanta /jɔˈlãnta/ (pn)
polskie imię żeńskie; Yolanda

Jonasz /ˈjɔ̃naʃ/ (pn)
polskie imię męskie pochodzenia hebrajskiego; Jonás

Jordan /ˈjɔrdãn/ (pn)
(geografia, geograficzny) rzeka na Bliskim Wschodzie, wypływa z Libanu, przepływa przez Jezioro Tyberiadzkie i uchodzi do Morza Martwego; Jordán, Río Jordán

Jordania /jɔrˈdãɲa/ (pn)
(geografia, geograficzny) państwo w Azji, na Bliskim Wschodzie ze stolicą w Ammanie; Jordania

Jordanka /jɔrˈdãnka/ (n)
obywatelka Jordanii jordana

Jordańczyk /jɔrˈdãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
obywatel Jordanii jordano

Jowisz /ˈjɔvʲiʃ/ (pn)
1. (mitologia rzymska) bóg światłości, pogodnego nieba, piorunów, błyskawic i nienaruszalności przysięgi, utożsamiany z greckim Zeusem; syn Saturna i Ops; mąż Junony; wraz z Junoną i Minerwą tworzył triadę kapitolińską; obok Marsa i Kwiryna narodowe bóstwo rzymskie; najwyższy bóg panteonu rzymskiego; Júpiter
2. (astronomia, astronomiczny) piąta według oddalenia od Słońca i największa planeta Układu Słonecznego, znana w starożytności, widzialna gołym okiem; jedna z planet jowiszowych, planet górnych i planet zewnętrznych; czwarty (po Słońcu, Księżycu i Wenus) najjaśniejszy obiekt na niebie; Júpiter

Jozafat (pn)
polskie imię męskie pochodzenia semickiego; Josafat

Juda /ˈjuda/ (pn)
1. imię męskie pochodzenia semickiego; imię biblijne; Judá
2. (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) Judea, nazwa krainy; Judea

Judasz (pn)
(biblijny) (zobacz) Judasz Iskariota; Judas

Judea /juˈdɛa/ (pn)
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna na Bliskim Wschodzie, prowincja rzymska; Judea

Jugosławia /ˌjuɡɔˈswavʲja/ (pn)
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) nieistniejące państwo w Europie Południowej na Półwyspie Bałkańskim; Yugoslavia

Jugosłowianin /ˌjuɡɔswɔˈvʲjä̃ɲĩn/ (n)
(historia, historyczny, historycznie) mieszkaniec Jugosławii yugoslavo

Jugosłowianka (n)
(historia, historyczny, historycznie) obywatelka Jugosławii yugoslava

Julia /ˈjulʲja/ (pn)
imię żeńskie; Julia

Juliusz /ˈjulʲjuʃ/ (pn)
imię męskie; Julio

Juniper (pn)
imię męskie Junípero

Józef /ˈjuzɛf/ (pn)
imię męskie; José

Józefa /juˈzɛfa/ (pn)
imię żeńskie; Josefa

Józia (pn)
(zdrobniale) poufała forma żeńskiego imienia Józefa Pepita

KRLD /ˌka‿ɛr‿ɛl‿ˈdɛ/ (acronym)
= Koreańska Republika Ludowo-Demokratyczna RPDC

Kabowerdeńczyk (n)
(rzadki, rzadko używany) obywatel Republiki Zielonego Przylądka caboverdiano

Kadyks /ˈkadɨks/ (pn)
(geografia, geograficzny) miasto w Hiszpanii; Cádiz

Kafarnaum (pn)
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytne miasto w północnym Izraelu, nad Jeziorem Galilejskim; Cafarnaúm

Kain (pn)
(biblijny) postać biblijna, syn prarodziców; Caín

Kair /ˈka<sup>j</sup>ir/ (pn)
(geografia, geograficzny) stolica Egiptu; El Cairo

Kajmanka (n)
mieszkanka Kajmanów caimanesa

Kajmany /kajˈmãnɨ/ (pn)
(geografia, geograficzny) wyspy w Ameryce Środkowej; Islas Caimán

Kajmańczyk (n)
mieszkaniec Kajmanów caimanés

Kaka /ˈkaka/ (pn)
(mitologia rzymska) postać mitologiczna, siostra Kakusa, wnuczka Hefajstosa; Caca

Kalifornia /ˌkalʲiˈfɔrʲɲja/ (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) stan na zachodzie Stanów Zjednoczonych; California

Kalifornijczyk (n)
mieszkaniec Kalifornii, stanu w Stanach Zjednoczonych californio

Kalifornijka (n)
mieszkanka Kalifornii, stanu w Stanach Zjednoczonych california, californiana

Kaliningrad (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto obwodowe w Federacji Rosyjskiej, położone u ujścia Pregoły do Bałtyku; Kaliningrado

Kaliopa /kaˈlʲjɔpa/ (pn)
(mitologia grecka) muza poezji epicznej, jedna z towarzyszek Apolla; córka Zeusa i Mnemosyne; Calíope

Kalkuta /kalˈkuta/ (pn)
(geografia, geograficzny) miasto w północno-wschodnich Indiach (egzonim wariantowy wg KSNG); Calcuta

Kalmar (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowo-wschodniej Szwecji, nad Cieśniną Kalmarską; Kalmar

Kambodża /kãmˈbɔʤ̑a/ (pn)
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji Południowo-Wschodniej ze stolicą w Phnom Penh; Camboya

Kambodżanin /ˌkãmbɔˈʤ̑ãɲĩn/ (n)
mieszkaniec Kambodży, obywatel Kambodży camboyano

Kambodżanka /ˌkãmbɔˈʤ̑ãŋka/ (n)
obywatelka Kambodży camboyana

Kamerun /kãˈmɛrũn/ (pn)
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce; Camerún

Kamerunka /ˌkãmɛˈrũŋka/ (n)
obywatelka Kamerunu camerunesa

Kameruńczyk /ˌkãmɛˈrũj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
obywatel lub mieszkaniec Kamerunu camerunés

Kamil /ˈkãmʲil/ (pn)
imię męskie pochodzenia łacińskiego; Camilo

Kanada /kãˈnada/ (pn)
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Północnej; Canadá

Kanadyjczyk /ˌkãnaˈdɨjʧ̑ɨk/ (n)
obywatel Kanady canadiense

Kanaryjczyk (n)
mieszkaniec Wysp Kanaryjskich canariense, canario

Kanał Korsykański (pn)
(geografia, geograficzny) cieśnina w zachodniej części Morza Śródziemnego oddzielająca Korsykę od archipelagu Wysp Toskańskich; canal de Córcega

Kanał Sueski /ˈkãnaw suˈ<sup>w</sup>ɛsʲci/ (n)
(geografia, geograficzny) położony w Egipcie kanał głębokowodny dla statków morskich, łączący Morze Śródziemne z Morzem Czerwonym; canal de Suez

Kanossa (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) miejscowość we Włoszech, w regionie Emilia-Romania; Canossa

Kantabria (n)
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w północnej Hiszpanii, nad brzegiem Zatoki Biskajskiej Cantabria

Kapsztad /ˈkapʃtat/ (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Republice Południowej Afryki; Ciudad del Cabo

Karadż (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w północnym Iranie, po południowej stronie gór Elburs; Karaj

Karbala (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w środkowej części Iraku, w pobliżu Eufratu; Kerbala

Karelia /kaˈrɛlʲja/ (pn)
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna w północno-wschodniej Europie, na obszarze między Morzem Bałtyckim a Morzem Białym, na pograniczu Rosji i Finlandii; Carelia

Kargopol (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto rejonowe w północnej Rosji, na terenie obwodu archangielskiego, na lewym brzegu rzeki Onegi; Kárgopol

Karol /ˈkarɔl/ (pn)
imię męskie; Carlos

Karpaty /karˈpatɨ/ (pn)
(geografia, geograficzny) łańcuch górski w środkowej Europie; Cárpatos

Karszy (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Uzbekistanie, nad Kaszka-darią, ośrodek administracyjny wilajetu kaszkadaryjskiego; Qarshi

Kartagena (pn)
(geografia, geograficzny) miasto w południowo-wschodniej Hiszpanii, nad Morzem Śródziemnym w regionie Murcja; Cartagena

Kartagina (pn)
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytne miasto-państwo położone na północnym wybrzeżu Afryki, w pobliżu dzisiejszego Tunisu Cartago

Kartagińczyk /ˌkartaˈɟĩj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
(historia, historyczny, historycznie) mieszkaniec Kartaginy cartaginés, cartaginense

Kartlia (pn)
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) historyczna kraina we wschodniej Gruzji; Kartli

Karyntia (pn)
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna leżąca na obszarze obecnej Austrii i Słowenii Carintia

Kasjopea /ˌkasʲjɔˈpɛa/ (pn)
1. (astronomia, astronomiczny) gwiazdozbiór nieba północnego, w Polsce widoczny cały rok; konstelacja, której 5 jasnych gwiazd tworzy charakterystyczny układ w kształcie litery W; Casiopea
2. (mitologia grecka) królowa Etiopii, żona Cefeusza i matka Andromedy, po śmierci przeniesiona na firmament jako gwiazdozbiór Kasjopei (1.2); Casiopea

Kastylia (n)
(historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w środkowej Hiszpanii; Castilla

Kaszan (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w środkowym Iranie w ostanie Isfahan; Kashan

Kaszmir /ˈkaʃmʲir/ (pn)
(geografia, geograficzny) region na subkontynencie indyjskim Cachemira

Kaszyn (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, położone w obwodzie twerskim; Kashin

Katalonia /ˌkataˈlɔ̃ɲja/ (pn)
(geografia, geograficzny) wspólnota autonomiczna w Hiszpanii; Cataluña

Katalonka (n)
osoba płci żeńskiej narodowości katalońskiej, mieszkanka Katalonii catalana

Katalończyk /ˌkataˈlɔ̃j̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
osoba płci męskiej narodowości katalońskiej, mieszkaniec Katalonii catalán

Katar /ˈkatar/ (pn)
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji, położone we wschodniej części Półwyspu Arabskiego; Qatar

Katarczyk /kaˈtarʧ̑ɨk/ (n)
obywatel Kataru catarí

Katarka /kaˈtarka/ (n)
obywatelka Kataru catarí

Katarzyna /ˌkataˈʒɨ̃na/ (pn)
imię żeńskie; Catalina

Katmandu /katˈmãndu/ (pn)
(geografia, geograficzny) miasto, stolica Nepalu Katmandú

Kazach /ˈkazax/ (n)
obywatel Kazachstanu kazajo

Kazachstan /kaˈzaxstãn/ (pn)
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo na pograniczu Europy i Azji, ze stolicą w Astanie; Kazajistán, Kazajstán

Kazaszka /kaˈzaʃka/ (n)
obywatelka Kazachstanu kazaja

Kazwin (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w północnym Iranie, stolica ostanu o tej samej nazwie; Qazvín

Keiko (pn)
japońskie imię żeńskie; Keiko

Kenia /ˈkɛ̃ɲja/ (pn)
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce; Kenia

Kenijczyk /kɛ̃ˈɲijʧ̑ɨk/ (n)
obywatel lub mieszkaniec Kenii keniano, keniata

Kenijka /kɛ̃ˈɲijka/ (n)
obywatelka Kenii keniana, keniata

Kent /kɛ̃nt/ (pn)
(geografia, geograficzny) nazwa wielu hrabstw, miejscowości, gmin oraz innych toponimów w krajach anglojęzycznych; Kent

Kerman (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Iranie, stolica ostanu o tej samej nazwie; Kermán

Kermanszah (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w zachodnim Iranie, stolica ostanu; Kermanshah

Kigali /ciˈɡalʲi/ (pn)
(geografia, geograficzny) stolica Rwandy; Kigali

Kijów /ˈcijuf/ (pn)
(geografia, geograficzny) miasto nad Dnieprem, stolica Ukrainy; Kiev

Kil /cil/ (pn)
(astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego; Quilla

Kilimandżaro /ˌcilʲĩmãn͇ˈʤ̑arɔ/ (pn)
(geografia, geograficzny) najwyższa góra Afryki położona w Tanzanii niedaleko granicy z Kenią; Kilimanjaro

Kingisepp (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, w obwodzie leningradzkim, nad rzeką Ługa; Kingisepp

Kingston /ˈcĩŋkstɔ̃n/ (pn)
(geografia, geograficzny) stolica Jamajki; Kingston

Kirenia (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto na Cyprze, nad Morzem Śródziemnym; Kyrenia

Kirgistan /cirʲˈɟistãn/ (pn)
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji Środkowej; Kirguizistán, Kirguistán

Kiribati /ˌcirʲiˈbatʲi/ (pn)
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wyspiarskie państwo na Oceanie Spokojnym; Kiribati

Kiribatyjczyk /ˌcirʲibaˈtɨjʧ̑ɨk/ (n)
obywatel Kiribati kiribatiano

Kiribatyjka /ˌcirʲibaˈtɨjka/ (n)
obywatelka Kiribati kiribatiana, kiribatí

Kirkuk (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w północnym Iraku, w Kurdystanie; Kirkuk

Kiszyniów /ciˈʃɨ̃ɲuf/ (pn)
(geografia, geograficzny) stolica Mołdawii; Chisinau

Klara /ˈklara/ (pn)
imię żeńskie; Clara

Klaudia /ˈklawdʲja/ (pn)
polskie imię żeńskie pochodzenia łacińskiego; Claudia

Klaudiusz /ˈklawdʲjuʃ/ (pn)
imię męskie; Claudio

Klin (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, w obwodzie moskiewskim; Klin

Klotylda /klɔˈtɨlda/ (pn)
imię żeńskie; Clotilde

Knin (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Chorwacji; Knin

Kocyt /ˈkɔʦ̑ɨt/ (pn)
(mitologia grecka) jedna z rzek Hadesu; rzeka lamentu, nad której brzegami błądzą dusze nie pogrzebanych jeszcze zmarłych; Cocito

Kokand (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w wilajecie fergańskim, we wschodnim Uzbekistanie, w południowo-zachodniej części Kotliny Fergańskiej; Kokand

Kokytos /kɔˈkɨtɔs/ (pn)
(mitologia grecka) jedna z rzek Hadesu, rzeka lamentu, nad której brzegami błądzą dusze nie pogrzebanych jeszcze zmarłych; Cocito

Kolchida (pn)
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna leżąca na wschodnim wybrzeżu Morza Czarnego, na terenie obecnej Gruzji; Cólquida

Kolonia /kɔˈlɔ̃ɲja/ (pn)
(geografia, geograficzny) miasto w zachodnich Niemczech, położone nad Renem; Colonia

Kolumb /ˈkɔlũmp/ (pn)
(historia, historyczny, historycznie) spolszczone nazwisko włoskie odkrywcy i żeglarza Krzysztofa Kolumba Colón

Kolumba (pn)
imię żeńskie Columba

Kolumbia /kɔˈlũmbʲja/ (pn)
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Południowej; Colombia

Kolumbia Brytyjska /kɔˈlũmbʲja brɨˈtɨjska/ (pn)
(geografia, geograficzny) jedna z dziesięciu prowincji kanadyjskich; Columbia Británica

Kolumbijczyk /ˌkɔlũmˈbʲijʧ̑ɨk/ (n)
obywatel Kolumbii colombiano

Kolumbijka /ˌkɔlũmˈbʲijka/ (n)
obywatelka Kolumbii colombiana

Kom (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w środkowym Iranie, w ostanie Kom; Qom

Komisja Europejska /kɔ̃ˈmʲisʲja ˌɛwrɔˈpɛjska/ (n)
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) organ wykonawczy Unii Europejskiej; Comisión Europea

Komory /kɔ̃ˈmɔrɨ/ (pn)
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce; Comoras

Komoryjczyk /ˌkɔ̃mɔˈrɨjʧ̑ɨk/ (n)
obywatel Komorów comorano, comorense

Komoryjka /ˌkɔ̃mɔˈrɨjka/ (n)
obywatelka Komorów comorana, comorense

Konakry /kɔ̃ˈnakrɨ/ (pn)
(geografia, geograficzny) stolica Gwinei; Conakry

Konfederacja Szwajcarska (pn)
(oficjalnie) (administracja) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (geografia, geograficzny) oficjalna nazwa Szwajcarii jako państwa; Confederación Suiza

Konfucjusz (pn)
(historia, historyczny, historycznie) (filozofia, filozoficzny) chiński filozof; Confucio

Kongijczyk /kɔ̃ŋʲˈɟijʧ̑ɨk/ (n)
1. obywatel Demokratycznej Republiki Konga congoleño
2. obywatel Konga congoleño

Kongo /ˈkɔ̃ŋɡɔ/ (pn)
1. (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Afryce; Congo
2. (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce; Congo

Konstancja /kɔ̃w̃ˈstãnʦ̑ʲja/ (pn)
imię żeńskie; Constancia

Konstantyn /kɔ̃w̃ˈstãntɨ̃n/ (pn)
imię męskie; Constantino

Konstantynopol /ˌkɔ̃w̃stãntɨ̃ˈnɔpɔl/ (pn)
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) dawna nazwa Stambułu; Constantinopla

Kopciuszek (pn)
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) przydomek głównej bohaterki popularnej baśni; Cenicienta

Kopenhaga /ˌkɔpɛ̃nˈxaɡa/ (pn)
(geografia, geograficzny) stolica Danii; Copenhague

Kopernik /kɔˈpɛrʲɲik/ (pn)
nazwisko męskie Copérnico

Koran /ˈkɔrãn/ (pn)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) święta księga islamu; Corán

Kordoba /kɔrˈdɔba/ (n)
(geografia, geograficzny) miasto w południowej Hiszpanii, w regionie Andaluzja; Córdoba

Korea Południowa /kɔˈrɛa ˌpɔwudʲˈɲɔva/ (pn)
(geografia, geograficzny) państwo w Azji; Corea del Sur

Korea Północna /kɔˈrɛa puwˈnɔʦ̑na/ (pn)
(geografia, geograficzny) państwo w Azji; Corea del Norte

Koreanka /ˌkɔrɛˈãŋka/ (n)
obywatelka Korei Południowej lub Korei Północnej; kobieta narodowości koreańskiej coreana

Koreańczyk /ˌkɔrɛˈãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
obywatel Korei Południowej lub Korei Północnej; osoba narodowości koreańskiej coreano

Koreańska Republika Ludowo-Demokratyczna /ˌkɔrɛˈãj̃ska rɛˈpublʲika ˌludɔvɔ‿dɛ̃mɔkraˈtɨʧ̑na/ (pn)
(geografia, geograficzny) oficjalna nazwa Korei Północnej; República Popular Democrática de Corea, República Democrática Popular de Corea

Korsyka /kɔrˈsɨka/ (pn)
(geografia, geograficzny) wyspa na Morzu Śródziemnym, część Francji; Córcega

Korsykanin (n)
mieszkaniec Korsyki corso

Korsykanka (n)
mieszkanka Korsyki corsa

Korynt (pn)
(geografia, geograficzny) miasto w Grecji, na półwyspie Peloponez; Corinto

Kos /kɔs/ (pn)
(geografia, geograficzny) grecka wyspa w archipelagu Dodekanez; Cos

Kosma /ˈkɔsma/ (pn)
imię męskie pochodzenia greckiego; Cosme

Kosowe Pole (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w środkowym Kosowie, położone na południowy zachód od Prisztiny, w kotlinie Kosowe Pole (1.2); Kosovo Polje

Kosowianin (n)
mieszkaniec Kosowa kosovar

Kosowianka (n)
obywatelka Kosowa kosovar

Kosowo /kɔˈsɔvɔ/ (pn)
(geografia, geograficzny) częściowo uznawane państwo w Europie ze stolicą w Prisztinie; Kosovo

Kostaryka /ˌkɔstaˈrɨka/ (pn)
(geografia, geograficzny) państwo w Ameryce Środkowej; Costa Rica

Kostarykanin /ˌkɔstarɨˈkãɲĩn/ (n)
obywatel Kostaryki costarricense

Kostarykanka /ˌkɔstarɨˈkãŋka/ (n)
obywatelka Kostaryki costarricense

Kowno (pn)
drugie najważniejsze miasto Litwy, położone w środkowej Litwie u zbiegu Niemna i Wilii; Kaunas

Kowrow (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, położone w obwodzie włodzimierskim, nad Klaźmą; Kovrov

Kozak /ˈkɔzak/ (n)
(historia, historyczny, historycznie) członek wspólnoty zamieszkującej stepy na południowych pograniczach dawnej Rzeczpospolitej i Rosji; cosaco

Koziorożec /ˌkɔʑɔˈrɔʒɛʦ̑/ (pn)
1. (astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) dziesiąty znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 22 grudnia do 20 stycznia; Capricornio
2. (astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór równikowy, w Polsce widoczny latem, nisko nad horyzontem; Capricornio

Kościół /ˈkɔɕʨ̑uw/ (pn)
1. (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) chrześcijańska wspólnota religijna w danym miejscu, np. mieście, kraju; także wspólnota wszystkich wyznawców danej religii Iglesia
2. (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) religijna instytucja społeczna obejmująca wspólnotę wiernych danej religii, zwykle chrześcijańskiej, przeważnie hierarchiczna; Iglesia

Kraina /kraˈ<sup>j</sup>ĩna/ (n)
region historyczno-etnograficzny Słowenii; Carniola

Kraj Basków /ˈkraj ˈbaskuf/ (pn)
1. (geografia, geograficzny) kraina geograficzno-historyczna na pograniczu Francji i Hiszpanii, zamieszkiwana przez Basków; País Vasco, Vasconia
2. (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wspólnota autonomiczna w północnej Hiszpanii, część Kraju Basków (1.1); País Vasco, Vasconia

Kraków /ˈkrakuf/ (pn)
(geografia, geograficzny) miasto w Polsce, w województwie małopolskim, dawna stolica Polski; Cracovia

Krasnodar (pn)
(geografia, geograficzny) miasto europejskiej części Rosji, port nad rzeką Kubań, siedziba administracyjna Kraju Krasnodarskiego; Krasnodar

Krasnokamsk (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, w Kraju Permskim, nad Kamą; Krasnokamsk

Krasnoturjinsk (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, w obwodzie swierdłowskim, na Uralu; Krasnoturyinsk

Kronsztad (pn)
(geografia, geograficzny) miasto w Rosji, port morski położony na wyspie Kotlin w Zatoce Fińskiej; Kronstadt

Kropotkin (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, w Kraju Krasnodarskim, nad Kubaniem; Kropotkin

Krym /krɨ̃m/ (pn)
(geografia, geograficzny) półwysep na południu Ukrainy, połączony z lądem tylko wąskim Przesmykiem Perekopskim; Crimea

Kryspin /ˈkrɨspʲĩn/ (pn)
imię męskie pochodzenia łacińskiego; Crispín

Krystian /ˈkrɨstʲjãn/ (pn)
imię męskie; Cristián

Krystyna /krɨˈstɨ̃na/ (pn)
polskie imię żeńskie pochodzenia łacińskiego; Cristina

Krzysztof /ˈkʃɨʃtɔf/ (pn)
imię męskie; Cristóbal

Krzyż Południa /ˈkʃɨʃ pɔˈwudʲɲa/ (pn)
(astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów; Cruz del Sur

Krzyżak /ˈkʃɨʒak/ (pn)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) rycerz Zakonu Szpitala Najświętszej Marii Panny Domu Niemieckiego w Jerozolimie (zakonu krzyżackiego) teutónico

Królestwo Hiszpanii (pn)
(urzędowy) oficjalna nazwa Hiszpanii Reino de España

Ksawery /ksaˈvɛrɨ/ (pn)
imię męskie; Javier

Kserkses (pn)
(historia, historyczny, historycznie) staroperskie imię męskie kilku starożytnych mezopotamskich i lewantyńskich władców Xerxes

Księstwo Andory (pn)
(geografia, geograficzny) (oficjalnie) (urzędowy) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Andory jako państwa Principado de Andorra

Księstwo Asturii (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) oficjalna nazwa Asturii jako jednostki administracyjnej Królestwa Hiszpanii Principado de Asturias

Księżyc /ˈcɕɛ̃w̃ʒɨʦ̑/ (pn)
(astronomia, astronomiczny) jedyny naturalny satelita Ziemi, drugi po Słońcu najjaśniejszy obiekt na niebie; Luna

Kuala Lumpur (pn)
(geografia, geograficzny) stolica Malezji; Kuala Lumpur

Kuba /ˈkuba/ (pn)
1. (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo leżące na Kubie (1.1) i sąsiednich wyspach; Cuba
2. (geografia, geograficzny) największa wyspa na Karaibach; Cuba

Kudymkar (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto we wschodniej Rosji europejskiej, w Kraju Permskim; Kudímkar

Kujawy /kuˈjavɨ/ (n)
(geografia, geograficzny) kraina w środkowej Polsce; Cuyavia

Kulab (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowym Tadżykistanie; Kulob

Kunduz (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Afganistanie, nad rzeką Kunduz, położone w północno-wschodniej części kraju; Qundūz

Kunegunda (pn)
rzadkie imię żeńskie pochodzenia germańskiego Cunegunda

Kungur (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, w Kraju Permskim, siedziba administracyjna rejonu kungurskiego; Kungur

Kurd /kurt/ (n)
(etnografia, etnograficzny) przedstawiciel narodu zamieszkującego głównie Kurdystan curdo

Kurdyjka (n)
(etnografia, etnograficzny) przedstawicielka narodu zamieszkującego głównie Kurdystan curda, kurda

Kurdystan (pn)
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) górzysta kraina w południowo-zachodniej Azji zamieszkana przez Kurdów; Kurdistán

Kuwejt /ˈkuvɛjt/ (pn)
1. (geografia, geograficzny) państwo w Azji; Kuwait
2. (geografia, geograficzny) stolica Kuwejtu (1.1); Kuwait

Kuwejtczyk /kuˈvɛjṭʧ̑ɨk/ (n)
obywatel Kuwejtu kuwaití

Kwirynał (pn)
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) najwyższe z siedmiu wzgórz Rzymu; Quirinal, monte Quirinal

Kłuszyno (pn)
(geografia, geograficzny) wieś w Rosji, w obwodzie smoleńskim, miejsce bitwy w 1610 roku; Klúshino

LGBT (acronym)
= lesbijki, geje, osoby biseksualne i transgenderyczne – jako całość; LGBT

La Paz (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) konstytucyjna stolica Boliwii; La Paz, Nuestra Señora de La Paz

La Serena (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w północnym Chile; La Serena

Laon (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w północnej Francji; Laon

Laos /ˈlaɔs/ (pn)
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji; Laos

Laotanka /ˌlaɔˈtãŋka/ (n)
obywatelka Laosu laosiana

Laotańczyk /ˌlaɔˈtãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
obywatel Laosu laosiano

Laponia /laˈpɔ̃ɲja/ (pn)
(geografia, geograficzny) region Europy obejmujący północne tereny Norwegii, Szwecji, Finlandii oraz Półwysep Kolski w Rosji; Laponia

Laponka (n)
kobieta narodowości lapońskiej lapona

Larnaka (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto na południowo-wschodnim wybrzeżu Cypru; Lárnaca

Las Vegas (pn)
(geografia, geograficzny) miasto w Stanach Zjednoczonych, w stanie Nevada, w hrabstwie Clark; Las Vegas

Latakia (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto portowe w północno-zachodniej Syrii; Latakia

Laurencja (pn)
imię żeńskie Lorenza

Lazurowe Wybrzeże /ˌlazuˈrɔvɛ vɨˈbʒɛʒɛ/ (pn)
(geografia, geograficzny) region turystyczny w Prowansji, na odcinku wybrzeża Morza Śródziemnego we Francji od Cassis po granicę z Włochami; Costa Azul

Lazyka (pn)
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna i królestwa istniejącego w zachodniej części współczesnej Gruzji; Lázica

Lecco (pn)
(geografia, geograficzny) miasto we Włoszech w regionie Lombardia; Lecco

Lechita /lɛˈçita/ (n)
(przestarzałe, przestarzały) (podniośle) Polak lequita

Leon /ˈlɛɔ̃n/ (pn)
imię męskie pochodzenia grecko-łacińskigo; León

Leonidy /ˌlɛɔ̃ˈɲidɨ/ (pn)
(astronomia, astronomiczny) rój meteorów widoczny w gwiazdozbiorze Lwa; leónidas

Leopold /lɛˈɔpɔlt/ (pn)
imię męskie pochodzenia germańskiego; Leopoldo

Lesotho /lɛˈsɔtɔ/ (pn)
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce; Lesoto

Lesotyjczyk /ˌlɛsɔˈtɨjʧ̑ɨk/ (n)
obywatel Lesotho lesotense

Lesotyjka /ˌlɛsɔˈtɨjka/ (n)
obywatelka Lesotho lesotense

Lew /lɛf/ (pn)
1. (astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) piąty znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 23 lipca do 22 (23) sierpnia; Leo, León
2. (astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór równikowy, w Polsce widoczny zimą i wiosną; Leo, León

Lewant /ˈlɛvãnt/ (pn)
(książkowy) (geografia, geograficzny) określenie krajów leżących na wschodnim, azjatyckim wybrzeżu Morza Śródziemnego (Syria, Jordania, Liban, Izrael oraz Autonomia Palestyńska); Levante

Liban /ˈlʲibãn/ (pn)
(geografia, geograficzny) państwo w zachodniej Azji; Líbano

Libanka /lʲiˈbãŋka/ (n)
obywatelka Libanu libanesa

Libańczyk /lʲiˈbãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
obywatel Libanu libanés

Liberia /lʲiˈbɛrʲja/ (pn)
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce; Liberia

Libia /ˈlʲibʲja/ (pn)
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce; Libia

Libijczyk /lʲiˈbʲijʧ̑ɨk/ (n)
obywatel Libii libio

Libijka /lʲiˈbʲijka/ (n)
obywatelka Libii libia

Licja (pn)
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina znajdująca się w południowo-zachodniej części Azji Mniejszej, między Karią a Pamfilią; Licia

Lidia /ˈlʲidʲja/ (pn)
1. (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytna kraina i państwo w zachodniej Azji Mniejszej; Lidia
2. imię żeńskie; Lidia

Liechtenstein /ˈlixtɛnʂtajn/ (pn)
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) małe państwo w Europie między Szwajcarią a Austrią; Liechtenstein

Liechtensteinka (n)
obywatelka Liechtensteinu liechtensteiniana

Liechtensteińczyk (n)
obywatel Liechtensteinu liechtensteiniano

Likaonia (pn)
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna w Azji Mniejszej; Licaonia

Lilongwe (pn)
(geografia, geograficzny) stolica Malawi; Lilongüe

Limassol (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) drugie co do wielkości miasto Cypru, położone na południowym wybrzeżu wyspy nad Morzem Śródziemnym; Limasol

Linz (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto we wschodniej Austrii, siedziba kraju związkowego Górna Austria; Linz

Lipieck (pn)
(geografia, geograficzny) miasto obwodowe w europejskiej części Rosji, nad rzeką Woroneż; Lipetsk

Litwa /ˈlʲitfa/ (pn)
(geografia, geograficzny) państwo w Europie; Lituania

Litwin /ˈlʲitfʲĩn/ (n)
człowiek narodowości litewskiej, obywatel Litwy, mieszkaniec Litwy lituano

Litwinka /lʲitˈfʲĩŋka/ (n)
kobieta narodowości litewskiej, mieszkanka, obywatelka Litwy lituana

Lizbona /lʲizˈbɔ̃na/ (pn)
(geografia, geograficzny) stolica Portugalii, miasto położone przy ujściu Tagu do Oceanu Atlantyckiego; Lisboa

Lombardczyk /lɔ̃mˈbarṭʧ̑ɨk/ (n)
mieszkaniec Lombardii, osoba płci męskiej pochodząca z Lombardii lombardo

Lombardia /lɔ̃mˈbardʲja/ (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) region w północnych Włoszech ze stolicą w Mediolanie; Lombardía

Londyn /ˈlɔ̃ndɨ̃n/ (pn)
(geografia, geograficzny) stolica Wielkiej Brytanii; Londres

Longyearbyen (pn)
(geografia, geograficzny) stolica Svalbardu, Longyearbyen

Los Angeles (pn)
(geografia, geograficzny) miasto w Stanach Zjednoczonych, w stanie Kalifornia; Los Ángeles

Lotaryngia /ˌlɔtaˈrɨ̃ŋʲɟja/ (pn)
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) region w północno-wschodniej Francji; Lorena

Lucerna /luˈʦ̑ɛrna/ (pn)
1. (geografia, geograficzny) kanton w Szwajcarii, którego stolicą jest Lucerna (1.1); Lucerna
2. (geografia, geograficzny) miasto w Szwajcarii nad Jeziorem Czterech Kantonów; Lucerna

Ludwik /ˈludvʲik/ (pn)
imię męskie; Luis

Luksemburczyk /ˌluksɛ̃mˈburʧ̑ɨk/ (n)
obywatel Luksemburga luxemburgués

Luksemburg /luˈksɛ̃mburk/ (pn)
(geografia, geograficzny) państwo w Europie; Luxemburgo

MAEA /ˌɛ̃m‿a‿ɛ‿ˈa/ (acronym)
= Międzynarodowa Agencja Energii Atomowej; OIEA

MOP (acronym)
Międzynarodowa Organizacja Pracy OIT

Macedonia /ˌmaʦ̑ɛˈdɔ̃ɲja/ (pn)
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie; Macedonia, República de Macedonia

Macedończyk /ˌmaʦ̑ɛˈdɔ̃j̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) człowiek narodowości macedońskiej, obywatel Republiki Macedonii, mieszkaniec Republiki Macedonii; macedonio

Machabeusz (n)
(historia, historyczny, historycznie) przydomek Judy Hasmoneusza; Macabeo

Maciej /ˈmaʨ̑ɛ̇j/ (n)
polskie imię męskie pochodzenia hebrajskiego; Matías

Madagaskar /ˌmadaˈɡaskar/ (pn)
1. (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo na Oceanie Indyjskim; Madagascar
2. (geografia, geograficzny) wyspa na Oceanie Indyjskim Madagascar

Madagaskarczyk /ˌmadaɡaˈskarʧ̑ɨk/ (n)
obywatel Madagaskaru malgache

Madagaskarka /ˌmadaɡaˈskarka/ (n)
obywatelka Madagaskaru malgache

Madera /maˈdɛra/ (pn)
(geografia, geograficzny) portugalski archipelag na Oceanie Atlantyckim na zachód od Maroka; Madeira

Madryt /ˈmadrɨt/ (pn)
(geografia, geograficzny) stolica Hiszpanii; Madrid

Magdalena /ˌmaɡdaˈlɛ̃na/ (pn)
imię żeńskie; Magdalena

Magdeburg (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto na prawach powiatu w Niemczech, leżąca nad Łabą stolica kraju związkowego Saksonia-Anhalt; Magdeburgo

Maghrebczyk /maˈɡrɛpʧ̑ɨk/ (n)
mieszkaniec Maghrebu magrebí

Mahomet /maˈxɔ̃mɛt/ (pn)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (historia, historyczny, historycznie) arabski prorok, twórca islamu; Mahoma

Maj /maj/ (n)
(etnografia, etnograficzny) członek plemienia środkowoamerykańskiego Maya; maya

Majorka (pn)
(geografia, geograficzny) największa wyspa archipelagu Balearów na Morzu Śródziemnym; Mallorca

Majotta /maˈjɔtːa/ (n)
(geografia, geograficzny) wyspa francuska na Oceanie Indyjskim; Mayotte

Majotyjczyk (n)
mieszkaniec Majotty mayotense

Makarska (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowo-wschodniej Chorwacji nad Morzem Adriatyckim; Makarska

Makau /ˈmakaw/ (pn)
(geografia, geograficzny) specjalny region administracyjny Chińskiej Republiki Ludowej; Macao

Maksymilian /ˌmaksɨ̃ˈmʲilʲjãn/ (pn)
imię męskie; Maximiliano

Malaga (pn)
1. (geografia, geograficzny) miasto w południowej Hiszpanii, w Andaluzji, port nad Morzem Śródziemnym; Málaga
2. (geografia, geograficzny) prowincja w południowej Hiszpanii, ze stolicą w Maladze (1.1); Málaga

Malawi /maˈlavʲi/ (pn)
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) jedno z państw w Afryce; Malaui, Malawi

Malawijczyk /ˌmalaˈvʲijʧ̑ɨk/ (n)
obywatel Malawi malawiano

Malawijka /ˌmalaˈvʲijka/ (n)
obywatelka Malawi malawiana

Malediwczyk /ˌmalɛˈdʲifʧ̑ɨk/ (n)
obywatel Malediwów maldivo

Malediwka /ˌmalɛˈdʲifka/ (n)
obywatelka Malediwów maldiva

Malediwy /ˌmalɛˈdʲivɨ/ (pn)
(geografia, geograficzny) państwo i archipelag na Oceanie Indyjskim; Maldivas

Malezja /maˈlɛzʲja/ (pn)
(geografia, geograficzny) państwo w Azji; Malasia

Malezyjczyk /ˌmalɛˈzɨjʧ̑ɨk/ (n)
obywatel Malezji malasio

Malezyjka /ˌmalɛˈzɨjka/ (n)
obywatelka Malezji malasia

Mali /ˈmalʲi/ (pn)
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce ze stolicą w Bamako; Malí, Mali

Malijczyk /maˈlʲijʧ̑ɨk/ (n)
obywatel Mali maliense

Malmö (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowej Szwecji i port morski położony nad cieśniną Öresund; Malmö

Malta /ˈmalta/ (pn)
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie; Malta

Malwiny /malˈvʲĩnɨ/ (pn)
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) archipelag na południowym Atlantyku, dawne argentyńskie terytorium; Islas Malvinas

Mama (pn)
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji, w obwodzie irkuckim; lewy dopływ Witimu; Río Mama

Manaslu (pn)
(geografia, geograficzny) ośmiotysięcznik, ósmy pod względem wysokości szczyt Ziemi; Manaslu

Mandżuria /mãn͇ˈʤ̑urʲja/ (pn)
(geografia, geograficzny) kraina na północnym wschodzie Chin; Manchuria

Manila /mãˈɲila/ (pn)
(geografia, geograficzny) stolica Filipin; Manila

Mannheim (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowo-zachodnich Niemczech, w kraju związkowym Badenia-Wirtembergia; Mannheim

Maputo /maˈputɔ/ (pn)
(geografia, geograficzny) stolica Mozambiku; Maputo

Marcela (pn)
imię żeńskie Marcela

Marcin /ˈmarʲʨ̑ĩn/ (pn)
imię męskie; Martín

Marek /ˈmarɛk/ (pn)
imię męskie pochodzenia łacińskiego; Marcos

Maria /ˈmarʲja/ (pn)
polskie imię żeńskie pochodzenia semickiego; María

Mariany Północne /marʲˈjãnɨ puwˈnɔʦ̑nɛ/ (pn)
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) terytorium zależne USA na Oceanii; Islas Marianas del Norte, Commonwealth de las Islas Marianas del Norte, Marianas del Norte

Maribor (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Słowenii, położone na północnym wschodzie kraju, nad Drawą; Maribor

Marica (pn)
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka na Półwyspie Bałkańskim, w Bułgarii, w Grecji i w Turcji, uchodzi do Morza Egejskiego; Río Maritsa

Marisol (pn)
hiszpańskie imię żeńskie Marisol

Marokanka /ˌmarɔˈkãŋka/ (n)
obywatelka Maroka marroquí

Marokańczyk /ˌmarɔˈkãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
obywatel Maroka marroquí

Maroko /maˈrɔkɔ/ (pn)
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce Północnej; Marruecos

Marrakesz /marˈːakɛʃ/ (pn)
(geografia, geograficzny) duże miasto na południu Maroka; Marrakech

Mars /mars/ (pn)
1. (mitologia rzymska) bóg wojny, utożsamiany z greckim Aresem; protoplasta Rzymian; obok Jowisza i Kwiryna narodowe bóstwo rzymskie; ojciec Romulusa i Remusa; mąż Nerio i kochanek Rei Sylwii; Marte
2. (astronomia, astronomiczny) czwarta według oddalenia od Słońca planeta Układu Słonecznego, znana w starożytności, widzialna gołym okiem; jedna z planet ziemiopodobnych, planet górnych i planet wewnętrznych; piąty (po Słońcu, Księżycu, Wenus i Jowiszu) najjaśniejszy obiekt na niebie; Marte

Marsjanin /marˈsʲjä̃ɲĩn/ (n)
(fantastyka naukowa, ang. „science fiction”) hipotetyczny mieszkaniec Marsa marciano

Marsylia /marˈsɨlʲja/ (pn)
(geografia, geograficzny) miasto portowe w południowej części Francji; Marsella

Martyna (pn)
imię żeńskie; Martina

Martynikańczyk (n)
mieszkaniec Martyniki martiniqués

Mateusz /maˈtɛ<sup>w</sup>uʃ/ (pn)
polskie imię męskie pochodzenia semickiego; Mateo

Matka Boża (pn)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (peryfrastyczny) Maria z Nazaretu; Madre de Dios

Matuzalem (n)
(biblijny) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) postać biblijna, najstarszy człowiek wymieniony w Starym Testamencie; Matusalén

Maur /mawr/ (n)
(historia, historyczny, historycznie) (etnografia, etnograficzny) mieszkaniec starożytnego królestwa Mauretanii, znajdującego się w północno-zachodniej Afryce, obejmującego dzisiejsze tereny Maroka i północno-zachodniej Algierii; przodek współczesnych Berberów; moro

Mauretania /ˌmawrɛˈtãɲja/ (pn)
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce ze stolicą w Nawakszut; Mauritania

Mauretanka /ˌmawrɛˈtãŋka/ (n)
obywatelka Mauretanii mauritana

Mauretańczyk /ˌmawrɛˈtãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
obywatel Mauretanii mauritano

Mauritius /mawˈrʲitʲjus/ (pn)
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo na Oceanie Indyjskim; Mauricio

Maurytyjczyk /ˌmawrɨˈtɨjʧ̑ɨk/ (n)
obywatel Mauritiusu mauriciano

Maurytyjka /ˌmawrɨˈtɨjka/ (n)
obywatelka Mauritiusu mauriciana

Mazar-i Szarif (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w północnym Afganistanie; Mazar-e Sarif

Mazowsze /maˈzɔfʃɛ/ (n)
(geografia, geograficzny) kraina na wschodzie Polski; Mazovia

Mała Niedźwiedzica /ˈmawa ˌɲɛ̇ʥ̑vʲjɛ̇ˈʥ̑iʦ̑a/ (pn)
(astronomia, astronomiczny) gwiazdozbiór nieba północnego; w Polsce widoczny cały rok; konstelacja, której 7 najjaśniejszych gwiazd tworzy charakterystyczny układ w kształcie woza z dyszlem, zwany Małym Wozem; Osa Menor

Małgorzata /ˌmawɡɔˈʒata/ (pn)
polskie imię żeńskie pochodzenia greckiego; Margarita

Małopolska /ˌmawɔˈpɔlska/ (pn)
(geografia, geograficzny) kraina na południu Polski; Pequeña Polonia

Mały Jenisej (pn)
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w azjatyckiej części Rosji, jedna ze źródłowych rzek Jeniseju; Mali Yeniséi

Mały Pies /ˈmawɨ ˈpʲjɛs/ (pn)
(astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba równikowego; Can Menor

Mały Rodan (pn)
(geografia, geograficzny) zachodnie ramię ujściowe Rodanu Pequeño Ródano

Mccheta (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto we wschodniej Gruzji, stolica regionu Mccheta-Mtianetia; Mtsjeta

Medard /ˈmɛdart/ (pn)
rzadkie polskie imię męskie pochodzenia germańskiego; Medardo

Megrelia (pn)
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna w zachodniej Gruzji, nad Morzem Czarnym; Mingrelia

Megrelia-Górna Swanetia (pn)
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) region administracyjny północno-zachodniej Gruzji; Samegrelo-Zemo Svaneti

Mekka (pn)
(geografia, geograficzny) miasto w zachodniej części Arabii Saudyjskiej; La Meca

Meksyk /ˈmɛksɨk/ (pn)
(geografia, geograficzny) państwo w Ameryce Północnej; México, Méjico

Meksykańskie Stany Zjednoczone (pn)
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Meksyku jako państwa Estados Unidos Mexicanos

Melanezja /ˌmɛlãˈnɛzʲja/ (pn)
(geografia, geograficzny) zachodnia część Oceanii; Melanesia

Melilla /mɛˈlʲila/ (pn)
(geografia, geograficzny) hiszpańskie miasto będące enklawą na terytorium Maroka, Melilla

Melpomena /ˌmɛlpɔ̃ˈmɛ̃na/ (pn)
(mitologia grecka) muza tragedii, jedna z towarzyszek Apolla; córka Zeusa i Mnemosyne; Melpómene

Memfis /ˈmɛ̃w̃fʲis/ (pn)
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) jedno z najważniejszych miast starożytnego Egiptu; Menfis

Mercedes /mɛrˈʦ̑ɛdɛs/ (pn)
hiszpańskie imię żeńskie Mercedes

Merkury /mɛrˈkurɨ/ (pn)
1. (mitologia rzymska) bóg handlu, zysku, kupiectwa, złodziei oraz celników, utożsamiany z greckim Hermesem; Mercurio
2. (astronomia, astronomiczny) pierwsza według oddalenia od Słońca i najmniejsza planeta Układu Słonecznego, widoczna gołym okiem; Mercurio

Meseta Iberyjska (pn)
(geografia, geograficzny) wyżynno-górska, środkowa część Półwyspu Iberyjskiego, w Hiszpanii i Portugalii; Meseta Central

Mesjasz (pn)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) chrześcijaństwo Chrystus (jeden z tytułów Jezusa) Mesías

Metys /ˈmɛtɨs/ (n)
(antropologia, antropologiczny) mieszaniec żółtej rasy człowieka z rasą białą, zwłaszcza potomek Indianki i białego mężczyzny albo białej kobiety i Indianina; mestizo

Mezopotamia /ˌmɛzɔpɔˈtãmʲja/ (pn)
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) starożytna kraina na Bliskim Wschodzie leżąca w dorzeczu rzek: Tygrysu i Eufratu; Mesopotamia

Miami (pn)
(geografia, geograficzny) duże miasto na Florydzie; Miami

Michał /ˈmʲixaw/ (pn)
imię męskie; Miguel

Michigan (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) stan Stanów Zjednoczonych Ameryki, leżący na Środkowym Zachodzie, w regionie Wielkich Jezior; Míchigan

Mikołaj /mʲiˈkɔwaj/ (pn)
imię męskie; Nicolás

Mikronezja /ˌmʲikrɔ̃ˈnɛzʲja/ (pn)
1. (geografia, geograficzny) (potocznie, potoczny) państwo na Oceanie Spokojnym, część Mikronezji (1.2); Micronesia
2. (geografia, geograficzny) środkowa część Oceanii, na Oceanie Spokojnym; Micronesia

Mikronezyjczyk /ˌmʲikrɔ̃nɛˈzɨjʧ̑ɨk/ (n)
mieszkaniec Mikronezji micronesio

Minerwa /mʲĩˈnɛrva/ (pn)
(mitologia rzymska) bogini mądrości, wojny sprawiedliwej, rękodzieła i sztuki oraz nauczycieli i szkół, utożsamiana z grecką Ateną; Minerva

Minorka (pn)
(geografia, geograficzny) wyspa hiszpańska na Morzu Śródziemnym, druga co do wielkości w archipelagu Balearów; Menorca

Minos /ˈmʲĩnɔs/ (pn)
(mitologia grecka) król i prawodawca Krety; sędzia zmarłych w Hadesie; syn Zeusa i Europy oraz brat Radamantysa i Sarpedona; mąż Pazyfae oraz ojciec Ariadny i Fedry; Minos

Missisipi /ˌmʲisʲiˈsʲipʲi/ (n)
1. (geografia, geograficzny) rzeka w USA; Misisipi, Misisipí
2. (geografia, geograficzny) stan w południowej części USA; Misisipi, Misisipí

Międzynarodowa Agencja Energii Atomowej /ˌmʲjɛ̃nʣ̑ɨ̃narɔˈdɔva ːˈɡɛ̃nʦ̑ʲja ɛ̃ˈnɛrʲɟji ˌatɔ̃ˈmɔvɛj/ (pn)
organizacja międzynarodowa pracująca na rzecz bezpiecznego i pokojowego wykorzystania energii jądrowej; Organismo Internacional de Energía Atómica

Międzynarodowy Dzień Kobiet /ˌmʲjɛ̃nʣ̑ɨ̃narɔˈdɔvɨ ˈʥ̑ɛ̇̃ɲ ˈkɔbʲjɛt/ (n)
coroczne święto obchodzone 8 marca jako wyraz szacunku dla kobiet; Día Internacional de la Mujer

Mogadiszu /ˌmɔɡaˈdʲiʃu/ (pn)
(geografia, geograficzny) stolica Somalii; Mogadiscio

Moguncja /mɔˈɡũnʦ̑ʲja/ (pn)
(geografia, geograficzny) miasto w Niemczech nad Renem; Maguncia

Mojżesz /ˈmɔjʒɛʃ/ (pn)
1. (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (biblijny) starotestamentowy prorok, wódz narodu izraelskiego; Moisés
2. imię męskie; Moisés

Moliza (pn)
(geografia, geograficzny) (rzadki, rzadko używany) Molise, region administracyjny we Włoszech Molise

Monachium /mɔ̃ˈnaçjũm/ (pn)
(geografia, geograficzny) miasto w Niemczech, stolica Bawarii; Múnich

Monakijczyk /ˌmɔ̃naˈcijʧ̑ɨk/ (n)
obywatel Monako monegasco

Monako /mɔ̃ˈnakɔ/ (pn)
1. (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) małe państwo na południu Europy, nad Morzem Śródziemnym; Mónaco
2. (geografia, geograficzny) stolica Monako (1.1) Mónaco

Mongolia /mɔ̃ŋˈɡɔlʲja/ (pn)
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji Środkowej; Mongolia

Mongoł /ˈmɔ̃ŋɡɔw/ (n)
obywatel Mongolii, członek nacji mongolskiej mongol

Mongołka /mɔ̃ŋˈɡɔwka/ (n)
kobieta narodowości mongolskiej, obywatelka Mongolii mongola

Monrovia /mɔ̃nˈrɔvʲja/ (pn)
(geografia, geograficzny) stolica Liberii; Monrovia

Montevideo /ˌmɔ̃ntɛvʲiˈdɛɔ/ (pn)
(geografia, geograficzny) stolica Urugwaju; Montevideo

Montpellier (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto na południu Francji, w regionie Oksytania; Montpellier

Montserrat (pn)
1. (geografia, geograficzny) wyspa w Ameryce Środkowej, w archipelagu Małych Antyli; Montserrat
2. (geografia, geograficzny) masyw górski w Katalonii; Montserrat
3. klasztor benedyktynów w masywie górskim Montserrat (1.1) w Katalonii; Montserrat

Montserratczyk (n)
mieszkaniec Montserratu montserratense

Morawa /mɔˈrava/ (pn)
(geografia, geograficzny) rzeka w środkowej Europie, lewy dopływ Dunaju; Morava

Morawy /mɔˈravɨ/ (pn)
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w Czechach, w dorzeczu Morawy i górnej Odry; Moravia

Morfeusz /mɔrˈfɛ<sup>w</sup>uʃ/ (pn)
(mitologia grecka) bóg i uosobienie marzeń sennych o ludzkich kształtach; Morfeo

Morze Adriatyckie /ˈmɔʒɛ ˌadrʲjaˈtɨʦ̑ʲcɛ/ (pn)
(geografia, geograficzny) basen morski pomiędzy Półwyspem Apeniński a Półwyspem Bałkańskim, północne odgałęzienie Morza Śródziemnego; mar Adriático

Morze Alborańskie (pn)
(geografia, geograficzny) akwen w zachodniej części Morza Śródziemnego, oddzielający północne wybrzeże Afryki od południowego wybrzeża Półwyspu Iberyjskiego; mar de Alborán

Morze Arabskie /ˈmɔʒɛ aˈrapsʲcɛ/ (pn)
(geografia, geograficzny) otwarte morze w północnej części Oceanu Indyjskiego; mar Arábigo, mar de Arabia

Morze Azowskie /ˈmɔʒɛ aˈzɔfsʲcɛ/ (pn)
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) część Morza Czarnego znajdująca się u wybrzeży Ukrainy oraz Rosji; mar de Azov

Morze Barentsa /ˈmɔʒɛ baˈrɛ̃ntsa/ (pn)
(geografia, geograficzny) morze w Oceanie Arktycznym; mar de Barents

Morze Bałtyckie /ˈmɔʒɛ bawˈtɨʦ̑ʲcɛ/ (pn)
(geografia, geograficzny) śródlądowe morze, położone na szelfie kontynentalnym w północnej Europie; mar Báltico, Báltico

Morze Czarne /ˈmɔʒɛ ˈʧ̑arnɛ/ (pn)
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) śródlądowe morze na granicy Azji i Europy; mar Negro, Mar Negro

Morze Czerwone /ˈmɔʒɛ ʧ̑ɛrˈvɔ̃nɛ/ (pn)
(geografia, geograficzny) morze śródlądowe między Afryką, a Półwyspem Arabskim; mar Rojo

Morze Egejskie /ˈmɔʒɛ ːˈɡɛjsʲcɛ/ (n)
(geografia, geograficzny) morze we wschodniej części Morza Śródziemnego; mar Egeo, Egeo

Morze Galilejskie (pn)
(geografia, geograficzny) (zobacz) Jezioro Tyberiadzkie; mar de Galilea

Morze Irlandzkie /ˈmɔʒɛ irˈlãnʦ̑ʲcɛ/ (pn)
(geografia, geograficzny) morze śródlądowe między Irlandią i Wielką Brytanią; mar de Irlanda

Morze Japońskie (pn)
(geografia, geograficzny) morze Oceanu Spokojnego, położone między Japonią, Koreą i Rosją; mar del Japón

Morze Jońskie /ˈmɔʒɛ ˈjɔ̇̃j̃sʲcɛ/ (pn)
(geografia, geograficzny) część Morza Śródziemnego położona między południowo-zachodnią częścią Półwyspu Bałkańskiego a południowo-wschodnim wybrzeżem Półwyspu Apenińskiego; mar Jónico

Morze Karaibskie /ˈmɔʒɛ ˌkaraˈ<sup>j</sup>ipsʲcɛ/ (pn)
(geografia, geograficzny) morze położone na północ od Ameryki Południowej, część Oceanu Atlantyckiego; mar Caribe

Morze Kaspijskie /ˈmɔʒɛ kasˈpʲijsʲcɛ/ (pn)
(geografia, geograficzny) bezodpływowe słone jezioro w Azji i Europie; mar Caspio

Morze Martwe /ˈmɔʒɛ ˈmartfɛ/ (pn)
(geografia, geograficzny) słone jezioro znajdujące się na pograniczu Izraela, Autonomii Palestyńskiej i Jordanii; mar Muerto

Morze Norweskie /ˈmɔʒɛ nɔrˈvɛsʲcɛ/ (pn)
(geografia, geograficzny) morze przybrzeżne położone na północny zachód od wybrzeży Norwegii, część Oceanu Atlantyckiego; mar de Noruega

Morze Północne /ˈmɔʒɛ puwˈnɔʦ̑nɛ/ (pn)
(geografia, geograficzny) morze przy północnych brzegach Europy, część Oceanu Atlantyckiego; mar del Norte, Mar del Norte

Morze Trackie (pn)
(geografia, geograficzny) morze w północnej części Morza Egejskiego, położone między wyspami Lemnos i Imroz a wybrzeżem Tracji; mar deTracia

Morze Tyrreńskie /ˈmɔʒɛ tɨrˈːɛ̃j̃sʲcɛ/ (pn)
(geografia, geograficzny) część Morza Śródziemnego pomiędzy Korsyką, Sardynią, Sycylią a Półwyspem Apenińskim; mar Tirreno, Tirreno

Morze Śródziemne /ˈmɔʒɛ ɕrudʲˈʑɛ̃mnɛ/ (pn)
(geografia, geograficzny) śródlądowe morze położone między Europą, Afryką i Azją, część Oceanu Atlantyckiego; Mediterráneo, mar Mediterráneo

Morze Żółte /ˈmɔʒɛ ˈʒuwtɛ/ (pn)
(geografia, geograficzny) odnoga Oceanu Spokojnego między Koreą a wybrzeżem chińskim; mar Amarillo

Moskwa /ˈmɔskfa/ (pn)
(geografia, geograficzny) stolica Rosji; Moscú

Mostar /ˈmɔstar/ (pn)
(geografia, geograficzny) miasto w Hercegowinie, stolica regionu: Mostar

Mosul (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w północnym Iraku, nad Tygrysem; Mosul

Mount Everest (pn)
(geografia, geograficzny) najwyższy szczyt Ziemi, ośmiotysięcznik położony w Himalajach; Everest, monte Everest, Éverest

Mowgli (pn)
(literacko) literackie imię męskie bohatera serii powieści Rudyarda Kiplinga pt. „Księga dżungli”; Mowgli

Mozambijczyk /ˌmɔzãmˈbʲijʧ̑ɨk/ (n)
obywatel Mozambiku mozambiqueño

Mozambik /mɔˈzãmbʲik/ (pn)
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce; Mozambique

Mołdawia /mɔwˈdavʲja/ (pn)
1. (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie Wschodniej ze stolicą w Kiszyniowie; Moldavia
2. (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) region historyczny na pograniczu Republiki Mołdawii (1.1), Rumunii i Ukrainy; Moldavia

Mołdawianin /ˌmɔwdaˈvʲjä̃ɲĩn/ (n)
obywatel Mołdawii moldavo

Mołdawianka /ˌmɔwdaˈvʲjãŋka/ (n)
obywatelka Mołdawii moldava

Mt /maˈtɛ<sup>w</sup>uʃ/ /ɛ̃m‿ˈtɛ/ /ˌɛvãŋˈɡɛlʲja ˈvɛdwuc ɕfʲjɛ̃nˈtɛɡɔ ˌmatɛˈ<sup>w</sup>uʃa/ (abbreviation)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) Ewangelia według świętego Mateusza, Ewangelia Mateusza, Mateusz Mt

Muna (pn)
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji, w Jakucji; lewy dopływ Leny; Río Muna

Murcja (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) nadmorska wspólnota autonomiczna, prowincja i region w Hiszpanii Murcia

Murom (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w środkowej Rosji, w obwodzie włodzimierskim, nad Oką; Múrom

Murzyn /ˈmuʒɨ̃n/ (n)
człowiek czarnoskóry negro

Myanmar (pn)
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (zobacz) Mjanma Myanmar

Myszka Miki /ˈmɨʃka ˈmʲici/ (pn)
nazwa jednego z głównych bohaterów animowanych bajek Walta Disneya Ratón Mickey, Ratón Miguelito

MŚP (acronym)
= (ekonomia, ekonomiczny) małe i średnie przedsiębiorstwa; PYME

NATO /ˈnatɔ/ (acronym)
Organizacja Traktatu Północnoatlantyckiego; OTAN

NIP /ɲip/ (acronym)
= (administracja) numer identyfikacji podatkowej; NIF

NLPZ (acronym)
= (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) niesteroidowy lek przeciwzapalny; AINE

NOL (acronym)
= niezidentyfikowany obiekt latający OVNI

NRD /ɛ̃n‿ɛr‿ˈdɛ/ (acronym)
= (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) Niemiecka Republika Demokratyczna RDA

NWW /ɛ̃n‿vu‿ˈvu/ (acronym)
= (matematyka, matematyczny) najmniejsza wspólna wielokrotność MCM

Nablus /ˈnablus/ (pn)
(geografia, geograficzny) miasto w Autonomii Palestyńskiej; Nablus

Naddniestrze /nadˈdʲɲɛsṭʃɛ/ (pn)
(geografia, geograficzny) region autonomiczny Mołdawii; Transnistria

Nadrenia Północna-Westfalia (pn)
(administracja) (geografia, geograficzny) kraj związkowy Niemiec, leżący w ich zachodniej części; Renania del Norte-Westfalia

Nadrenia-Palatynat /ˌnadrɛ̃ɲa‿palaˈtɨ̃nat/ (pn)
(geografia, geograficzny) kraj związkowy Republiki Federalnej Niemiec; Renania-Palatinado

Nadzieja /naˈʥ̑ɛ̇ja/ (pn)
imię żeńskie; Esperanza

Nagoja (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) japońskie miasto w południowej części wyspy Honsiu; Nagoya

Nairobi /ˌna<sup>j</sup>iˈrɔbʲi/ (pn)
(geografia, geograficzny) stolica Kenii; Nairobi

Namangan (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto we wschodnim Uzbekistanie, w Kotlinie Fergańskiej, siedziba administracyjna wilajetu namangańskiego; Namangán

Namibia /nãˈmʲibʲja/ (pn)
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce; Namibia

Namibijczyk /ˌnãmʲiˈbʲijʧ̑ɨk/ (n)
obywatel Namibii namibio

Namibijka /ˌnãmʲiˈbʲijka/ (n)
obywatelka Namibii namibia

Nantes (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w zachodniej Francji, port nad Loarą, historyczna stolica Bretanii; Nantes

Narbona (pn)
(geografia, geograficzny) miejscowość we Francji, w regionie Oksytania, w departamencie Aude; Narbona

Narcyz /ˈnarʦ̑ɨs/ (pn)
1. (mitologia grecka) piękny młodzieniec ukarany miłością do własnego odbicia; Narciso
2. imię męskie pochodzenia greckiego; Narciso

Narcyza /narˈʦ̑ɨza/ (n)
imię żeńskie; Narcisa

Natalia /naˈtalʲja/ (pn)
polskie imię żeńskie pochodzenia łacińskiego; Natalia

Nauru /naˈ<sup>w</sup>uru/ (pn)
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Oceanii na wyspie Nauru (1.1); Nauru

Nawakszut /naˈvakʃut/ (pn)
(geografia, geograficzny) stolica Mauretanii; Nuakchot

Nawarra /naˈvarːa/ (pn)
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna nad Zatoką Biskajską, niegdyś samodzielne królestwo, obecnie podzielona między Francję i Hiszpanię; Navarra

Nazaret /naˈzarɛt/ (pn)
(geografia, geograficzny) miasto w północnym Izraelu; Nazaret

Ndżamena /n͇ʤ̑ãˈmɛ̃na/ (pn)
(geografia, geograficzny) stolica Czadu; Yamena

Ne /ɛ̃n‿ˈɛ/ /ˈcɕɛ̃ŋɡa ˌnɛxɛ̃ˈmʲjaʃa/ (abbreviation)
= Księga Nehemiasza Neh

Neandertal (pn)
(geografia, geograficzny) niewielka dolina w Niemczech, w okolicach Düsseldorfu; Neandertal

Neapol /nɛˈapɔl/ (pn)
(geografia, geograficzny) miasto w południowych Włoszech; Nápoles

Nepal /ˈnɛpal/ (pn)
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji; Nepal

Nepalczyk /nɛˈpalʧ̑ɨk/ (n)
obywatel Nepalu nepalés, nepalí

Nepalka /nɛˈpalka/ (n)
obywatelka Nepalu nepalesa, nepalí

Neptun /ˈnɛptũn/ (pn)
1. (mitologia rzymska) bóg morza, rybaków i żeglarzy, utożsamiany z greckim Posejdonem; mąż Salacji; Neptuno
2. (astronomia, astronomiczny) ósma według oddalenia od Słońca (najdalsza) planeta Układu Słonecznego, odkryta 1846, niewidzialna gołym okiem; jedna z planet jowiszowych, planet górnych i planet zewnętrznych; Neptuno

Nevers (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w środkowej Francji, w Burgundii, nad Loarą; Nevers

Niagara /ɲaˈɡara/ (pn)
(geografia, geograficzny) rzeka na granicy Kanady i Stanów Zjednoczonych; Niágara

Nicea /ɲiˈʦ̑ɛa/ (pn)
(geografia, geograficzny) portowe miasto w południowo-wschodniej Francji nad Morzem Śródziemnym; Niza

Niderlandy /ˌɲidɛrˈlãndɨ/ (pn)
(geografia, geograficzny) Holandia Países Bajos

Niedziela Palmowa /ɲɛ̇ˈʥ̑ɛla palˈmɔva/ (n)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) ostatnia niedziela przed Wielkanocą rozpoczynająca Wielki Tydzień; Domingo de Ramos

Niemcy /ˈɲɛ̃mʦ̑ɨ/ (pn)
(geografia, geograficzny) państwo w Europie; Alemania

Niemcy Wschodnie /ˈɲɛ̃mʦ̑ɨ ˈfsxɔdʲɲɛ/ (pn)
(historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) Niemiecka Republika Demokratyczna (1949-1990) Alemania del Este

Niemcy Zachodnie /ˈɲɛ̃mʦ̑ɨ zaˈxɔdʲɲɛ/ (pn)
(historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) Republika Federalna Niemiec (1949-1990); Alemania Occidental

Niemen /ˈɲɛ̃mɛ̃n/ (pn)
(geografia, geograficzny) rzeka płynąca przez Białoruś, Litwę i Rosję; Niemen

Niemiec /ˈɲɛ̃mʲjɛʦ̑/ (n)
człowiek narodowości niemieckiej alemán, alemana

Niemiecka Republika Demokratyczna /ɲɛ̃ˈmʲjɛʦ̑ka rɛˈpublʲika ˌdɛ̃mɔkraˈtɨʧ̑na/ (pn)
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) dawne niemieckie państwo socjalistyczne w Europie Środkowej ze stolicą w Berlinie; República Democrática Alemana

Niepokalane Poczęcie (pn)
1. (teologia, teologiczny) katolicki dogmat ogłoszony 8 grudnia 1854; Inmaculada Concepción
2. uroczystość w Kościele katolickim obchodzona 8 grudnia Inmaculada Concepción

Niger /ˈɲiɡɛr/ (pn)
1. (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce ze stolicą w Niamey; Níger
2. (geografia, geograficzny) trzecia pod względem długości i powierzchni dorzecza rzeka Afryki (po Nilu i Kongo); Níger

Nigerczyk /ɲiˈɡɛrʧ̑ɨk/ (n)
obywatel Nigru nigerino

Nigeria /ɲiˈɡɛrʲja/ (pn)
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce ze stolicą w Abudży; Nigeria

Nigerka /ɲiˈɡɛrka/ (n)
obywatelka Nigru nigerina

Nigeryjczyk /ˌɲiɡɛˈrɨjʧ̑ɨk/ (n)
obywatel Nigerii nigeriano

Nikaragua /ˌɲikaraˈɡu<sup>w</sup>a/ (pn)
1. (geografia, geograficzny) jezioro w południowej Nikaragui (1.1), największe jezioro w Ameryce Środkowej; Lago de Nicaragua
2. (geografia, geograficzny) państwo w Ameryce Środkowej; Nicaragua

Nikaraguanka /ˌɲikaraɡuˈ<sup>w</sup>ãŋka/ (n)
obywatelka Nikaragui nicaragüense

Nikaraguańczyk /ˌɲikaraɡuˈ<sup>w</sup>ãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
obywatel Nikaragui nicaragüense

Nikodem /ɲiˈkɔdɛ̃m/ (pn)
imię męskie; Nicodemo

Nil /ɲil/ (pn)
(geografia, geograficzny) jedna z najdłuższych rzek na Ziemi, w środkowej i północno-wschodniej Afryce, przecinająca wszystkie strefy klimatyczne kontynentu; Nilo

Niszawa (pn)
(geografia, geograficzny) rzeka w Serbii i Bułgarii mająca źródła w Starej Płaninie i uchodząca do Morawy Południowej; Nishava

Niukża (pn)
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji, w obwodzie czytyjskim i amurskim; prawy dopływ Olokmy; Río Niukja

Nix /ɲiks/ (pn)
(astronomia, astronomiczny) jeden z księżyców Plutona Nix

Nizina Padańska /ɲiˈʑĩna paˈdãj̃ska/ (pn)
(geografia, geograficzny) nizina w północnych Włoszech; Llanura padana

Niżny Nowogród (pn)
(geografia, geograficzny) miasto obwodowe w Rosji, nad Wołgą, u ujścia Oki, stolica Nadwołżańskiego Okręgu Federalnego; Nizhni Nóvgorod

Nobel /ˈnɔbɛl/ (n)
(potocznie, potoczny) Nagroda Nobla Nobel

Noe /ˈnɔɛ/ (pn)
1. (biblijny) postać starotestamentowa, budowniczy arki w czasach potopu; Noé
2. rzadkie polskie imię męskie pochodzenia semickiego; Noé

Normandia /nɔrˈmãndʲja/ (pn)
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna w północnej Francji; Normandía

Norweg /ˈnɔrvɛk/ (n)
człowiek narodowości norweskiej, obywatel Norwegii, mieszkaniec Norwegii noruego

Norwegia /nɔrˈvɛɟja/ (pn)
(geografia, geograficzny) państwo w Europie ze stolicą w Oslo; Noruega

Norweżka /nɔrˈvɛʃka/ (n)
kobieta lub dziewczyna narodowości norweskiej lub obywatelka Norwegii noruega

Nowa Fundlandia /ˈnɔva fũnˈdlãndʲja/ (pn)
(geografia, geograficzny) duża wyspa na wschodnim wybrzeżu Ameryki Północnej, która stanowi część kanadyjskiej prowincji Nowa Fundlandia i Labrador; Terranova

Nowa Kastylia (pn)
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w środkowej Hiszpanii, położona na południu Mesety Iberyjskiej; Castilla la Nueva

Nowa Marchia (pn)
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna, wyodrębniona w wyniku zdobycia przez Marchię Brandenburską części ziemi lubuskiej oraz pogranicza Pomorza i Wielkopolski; Nueva Marca

Nowa Szkocja /ˈnɔva ˈʃkɔʦ̑ʲja/ (pn)
(administracja) (geografia, geograficzny) jedna z dziesięciu prowincji kanadyjskich; Nueva Escocia

Nowa Zelandia /ˈnɔva zɛˈlãndʲja/ (pn)
(geografia, geograficzny) państwo w Oceanii; Nueva Zelanda, Nueva Zelandia

Nowojorczyk /ˌnɔvɔˈjɔrʧ̑ɨk/ (n)
mieszkaniec Nowego Jorku (stanu) neoyorquino

Nowokuźnieck (pn)
(geografia, geograficzny) miasto w azjatyckiej części Federacji Rosyjskiej, w obwodzie kemerowskim, nad Tomem; Novokuznetsk

Noworosja (n)
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna nad brzegami Morza Czarnego, ciągnąca się od Dniestru po Doniec, wyłoniła się jako nowa gubernia stworzona z ziem zabranych przez Rosję Turcji w XVIII w.; Nueva Rusia

Nowozelandczyk /ˌnɔvɔzɛˈlãnṭʧ̑ɨk/ (n)
obywatel Nowej Zelandii neozelandés

Nowozelandka /ˌnɔvɔzɛˈlãntka/ (n)
obywatelka Nowej Zelandii neozelandesa

Nowy Aton (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Abchazji, położone na wybrzeżu Morza Czarnego; Novi Afon

Nowy Jork /ˈnɔvɨ ˈjɔrk/ (pn)
1. (geografia, geograficzny) (administracja) największe miasto Stanów Zjednoczonych; Nueva York
2. (geografia, geograficzny) (administracja) stan na północnym wschodzie Stanów Zjednoczonych; Nueva York

Nowy Meksyk /ˈnɔvɨ ˈmɛksɨk/ (pn)
(administracja) (geografia, geograficzny) stan na południowym zachodzie Stanów Zjednoczonych; Nuevo México

Nowy Orlean /ˈnɔvɨ ɔrˈlɛãn/ (pn)
(geografia, geograficzny) miasto w Stanach Zjednoczonych; Nueva Orleans

Nowy Rok /ˈnɔvɨ ˈrɔk/ (n)
święto obchodzone pierwszego stycznia w kalendarzu gregoriańskim Año Nuevo

Nowy Testament /ˈnɔvɨ tɛˈstãmɛ̃nt/ (pn)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (biblijny) część Biblii złożona z 27 ksiąg opisujących wydarzenia z życia Jezusa i pierwotnego Kościoła; Nuevo Testamento

Nowy Świat /ˈnɔvɨ ˈɕfʲjat/ (pn)
(geografia, geograficzny) wspólna nazwa dla Ameryki Północnej, Ameryki Południowej i Australii; Nuevo Mundo

Nukus (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w zachodnim Uzbekistanie, na prawym brzegu Amu-darii, na zachodnim skraju pustyni Kyzył-kum; Nukus

Numidia /nũˈmʲidʲja/ (pn)
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) historyczne królestwo Berberów w północnej Afryce, obejmujące tereny dzisiejszej Algierii i części Tunezji; Numidia

Nyks /nɨks/ (pn)
(mitologia grecka) bogini i uosobienie nocy; Nix

OB (acronym)
= (medycyna, medyczny) odczyn Biernackiego ((rzadki, rzadko używany) opad Biernackiego); VSG

OIOM (acronym)
= (medycyna, medyczny) oddział intensywnej opieki medycznej CTI, UCI, UVI

ONZ /ɔ‿ɛ̃n‿ˈzɛt/ (acronym)
= (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) Organizacja Narodów Zjednoczonych ONU

Obłok Oorta /ˈɔbwɔk ɔˈːrta/ (pn)
(astronomia, astronomiczny) hipotetyczny obłok pyłu i małych ciał niebieskich obiegający Słońce w odległości większej niż 30 j.a.; nube de Oort

Ocean Arktyczny /ɔˈʦ̑ɛãn arkˈtɨʧ̑nɨ/ (pn)
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) jeden z oceanów Ziemi; océano Ártico

Ocean Atlantycki /ɔˈʦ̑ɛãn ˌatlãnˈtɨʦ̑ʲci/ (pn)
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) jeden z oceanów Ziemi położony pomiędzy Amerykami a Europą i Afryką; océano Atlántico

Ocean Indyjski /ɔˈʦ̑ɛãn ĩnˈdɨjsʲci/ (pn)
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) trzeci co do wielkości ocean Ziemi; océano Índico, Índico

Ocean Spokojny /ɔˈʦ̑ɛãn spɔˈkɔjnɨ/ (pn)
(oficjalnie) (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) największy oraz najgłębszy ocean na Ziemi; océano Pacífico, Pacífico

Oceania /ˌɔʦ̑ɛˈãɲja/ (n)
(geografia, geograficzny) grupa wysp na Pacyfiku, uznawanych czasem za osobny kontynent; Oceanía

Oczamczyra (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto portowe nad Morzem Czarnym, położone na wybrzeżu Abchazji; Ochamchira

Odessa (pn)
(geografia, geograficzny) miasto na Ukrainie, położone nad Morzem Czarnym; Odesa

Odra /ˈɔdra/ (pn)
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Czechach, Polsce i Niemczech; Óder

Odyseusz /ˌɔdɨˈsɛ<sup>w</sup>uʃ/ (pn)
1. (mitologia grecka) imię mitycznego króla Itaki, głównej postaci Odysei Homera; Odiseo
2. imię męskie Odiseo

Ofelia /ɔˈfɛlʲja/ (pn)
imię żeńskie pochodzenia greckiego; Ofelia

Ojcze nasz /ˈɔjʧ̑ɛ ˈnaʃ/ (pn)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) modlitwa chrześcijańska zaczynająca się od słów „Ojcze nasz”; padrenuestro

Oklahoma (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) stan w Stanach Zjednoczonych Ameryki leżący w środku południowej części kraju; Oklahoma

Oktawia (pn)
polskie imię żeńskie pochodzenia łacińskiego; Octavia

Olimp /ˈɔlʲĩmp/ (pn)
1. (geografia, geograficzny) masyw górski Grecji z najwyższym szczytem Mitikas; Olimpo
2. (mitologia grecka) legendarna siedziba głównych bogów greckich Olimpo

Olimpia /ɔˈlʲĩmpʲja/ (pn)
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) współczesne i starożytne miasto w Grecji na Półwyspie Peloponeskim; Olimpia

Oliwier /ɔˈlʲivjɛr/ (pn)
imię męskie Oliverio

Oman /ˈɔ̃mãn/ (pn)
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji, na Półwyspie Arabskim, ze stolicą w Maskacie; Omán

Omanka /ɔ̃ˈmãŋka/ (n)
obywatelka Omanu omaní

Omańczyk /ɔ̃ˈmãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
obywatel Omanu omaní

Omsk (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto obwodowe w azjatyckiej części Rosji, przy ujściu Omu do Irtysza; Omsk

Onufry /ɔ̃ˈnufrɨ/ (pn)
imię męskie; Onofre

Oran /ˈɔrãn/ (pn)
miasto w Algierii; Orán

Orenburg (pn)
(geografia, geograficzny) miasto obwodowe w zachodniej Rosji, nad rzeką Ural, na granicy dwóch kontynentów: Europy i Azji; Oremburgo

Organizacja Narodów Zjednoczonych /ˌɔrɡãɲiˈzaʦ̑ʲja naˈrɔduv ˌzʲjɛdnɔˈʧ̑ɔ̃nɨx/ (pn)
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) organizacja międzynarodowa, której celem jest zapewnienie pokoju i bezpieczeństwa międzynarodowego, rozwój współpracy między narodami oraz popieranie przestrzegania praw człowieka; Organización de las Naciones Unidas

Organizacja Traktatu Północnoatlantyckiego /ˌɔrɡãɲiˈzaʦ̑ʲja trakˈtatu ˌpuwnɔʦ̑nɔatlãntɨʦ̑ʲˈcɛɡɔ/ (pn)
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) organizacja polityczno-wojskowa, obejmująca kraje Europy i Ameryki Północnej; Organización del Tratado del Atlántico Norte

Orion /ˈɔrʲjɔ̃n/ (pn)
1. (mitologia grecka) olbrzym i myśliwy beocki; kochanek Eos, po śmierci przeniesiony na firmament jako gwiazdozbiór Oriona (2.1); Orión
2. (astronomia, astronomiczny) gwiazdozbiór równikowy; Orión

Orionidy (pn)
(astronomia, astronomiczny) rój meteorów związany z kometą Halleya, którego radiant znajduje się na pograniczu konstelacji Oriona i Bliźniąt, obserwowany rokrocznie około 21 października; Oriónidas

Orleania (pn)
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w Regionie Centralnym we Francji, położona w dolinie Loary, jej głównym ośrodkiem jest Orlean ; Orleanesado

Ormianka (n)
(etnografia, etnograficzny) kobieta narodowości ormiańskiej armenia

Orzeł /ˈɔʒɛw/ (pn)
(astronomia, astronomiczny) gwiazdozbiór nieba równikowego; zawiera jasną gwiazdę – Altaira; w Polsce widoczny latem i jesienią; góruje o północy w lipcu; Águila

Osetia Południowa /ɔˈsɛtʲja ˌpɔwudʲˈɲɔva/ (pn)
(geografia, geograficzny) część Gruzji, która ogłosiła niepodległość; Osetia del Sur

Osijek (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto we wschodniej Chorwacji, w historycznej krainie Slawonii, nad rzeką Drawą; Osijek

Ostia (pn)
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytne rzymskie miasto portowe u ujścia Tybru; Ostia

Otton (pn)
polskie imię męskie pochodzenia germańskiego; Otón

Owernia /ɔˈvɛrʲɲja/ (pn)
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) region w środkowej Francji; Auvernia

Owidiusz (pn)
1. (starożytność) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) starożytny poeta rzymski; Ovidio
2. polskie imię męskie pochodzenia łacińskiego Ovidio

Ozeasz (pn)
1. (biblijny) Księga Ozeasza; Oseas
2. rzadkie polskie imię męskie pochodzenia hebrajskiego; Oseas

Ozurgeti (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w zachodniej Gruzji, stolica regionu Guria; Ozurgueti

Ozyrys /ɔˈzɨrɨs/ (pn)
1. (mitologia egipska) staroegipski bóg śmierci i odrodzonego życia, wielki sędzia zmarłych; Osiris
2. (astronomia, astronomiczny) planeta spoza Układu Słonecznego; Osiris

Ołoniec (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w północno-zachodniej Rosji, na terenie Republiki Karelii; Olónets

Ołtarz /ˈɔwtaʃ/ (pn)
(astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego; Altar

PKB /pɛ‿ka‿ˈbɛ/ (acronym)
= produkt krajowy brutto; PIB

POChP /ˌpɛ‿ɔ‿xa‿ˈpɛ/ (acronym)
= (medycyna, medyczny) przewlekła obturacyjna choroba płuc; EPOC

PTFE (acronym)
= (chemia, chemiczny) politetrafluoroetylen PTFE

PZU /pɛ‿zɛt‿ˈu/ (acronym)
= (dawniej, dawny) Państwowy Zakład Ubezpieczeń INSS

Padwa /ˈpadva/ (pn)
(geografia, geograficzny) miasto w północno-wschodnich Włoszech; Padua

Paflagonia (pn)
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytna kraina w północnej części Azji Mniejszej nad południowym brzegiem Morza Czarnego między Bitynią na zachodzie a Pontem na wschodzie; Paflagonia

Pafos (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto na południowo-zachodnim wybrzeżu Cypru; Pafos

Pakistan /paˈcistãn/ (pn)
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji; Pakistán, Paquistán

Pakistanka /ˌpaciˈstãŋka/ (n)
obywatelka Pakistanu paquistaní

Pakistańczyk /ˌpaciˈstãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
obywatel Pakistanu paquistaní

Palatynat (pn)
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w zachodnich Niemczech na zachód od Renu; Palatinado

Palermo /paˈlɛrmɔ/ (pn)
(geografia, geograficzny) miasto we Włoszech w regionie Sycylia; Palermo

Palestyna /ˌpalɛˈstɨ̃na/ (pn)
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) azjatycka kraina na wschodnim brzegu Morza Śródziemnego; Palestina

Palestynka /ˌpalɛˈstɨ̃ŋka/ (n)
mieszkanka Palestyny palestina

Palestyńczyk /ˌpalɛˈstɨ̃j̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
mieszkaniec Palestyny palestino

Palma de Mallorca (pn)
(geografia, geograficzny) główne miasto Majorki, stolica Balearów; Palma de Mallorca

Palmyra (pn)
(geografia, geograficzny) miasto w Syrii, w północnej części Pustyni Syryjskiej; Palmira

Pamir (pn)
1. (geografia, geograficzny) rozległy region górski w Azji Środkowej stanowiący węzeł orograficzny, od którego rozchodzą się pasma Hindukusz, Karakorum, Kunlun i inne; Pamir
2. (geografia, geograficzny) rzeka we wschodnim Tadżykistanie i w północno-zachodnim Afganistanie; Pamir

Pampeluna (pn)
(geografia, geograficzny) miasto w północnej Hiszpanii, stolica prowincji Nawarra; Pamplona

Pan /pãn/ (pn)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) bóg w religii monoteistycznej, zwłaszcza w chrześcijaństwie señor

Pan Bóg nierychliwy, ale sprawiedliwy /ˈpãn‿buc ˌɲɛrɨxˈlʲivɨ ˈalɛ ˌspravʲjɛˈdlʲivɨ/ (proverb)
sprawiedliwość boska czasami jest powolna, ale jest zapewniona Dios consiente, pero no para siempre; Dios no se queja, mas lo suyo no lo deja

Panama /pãˈnãma/ (pn)
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Środkowej; Panamá

Panamczyk /pãˈnãmʧ̑ɨk/ (n)
obywatel Panamy panameño

Pandora (n)
(mitologia grecka) pierwsza kobieta na Ziemi, zesłana przez Zeusa jako kara dla ludzi, otworzywszy swój prezent ślubny otrzymany od bogów, uwolnić miała wszelkie nieszczęścia nękające odtąd ludzkość; Pandora

Pangea /pãŋˈɡɛa/ (pn)
(geologia, geologiczny) superkontynent, który powstał w permie i rozpadł się w jurze; Pangea

Pankracy /pãŋˈkraʦ̑ɨ/ (pn)
polskie imię męskie pochodzenia greckiego; Pancracio

Panna /ˈpãnːa/ (pn)
1. (astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) szósty znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 23 (24) sierpnia do 22 września; Virgo
2. (astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór równikowy, w Polsce widoczny wiosną; Virgo

Panonia (pn)
(starożytność) (geografia, geograficzny) prowincja rzymska położona między Sawą a Dunajem; Panonia

Papua-Nowa Gwinea /paˈpu<sup>w</sup>a ˈnɔva ɡvʲĩˈnɛa/ (pn)
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Oceanii ze stolicą w Port Moresby; Papúa Nueva Guinea

Paragwaj /paˈraɡvaj/ (pn)
(geografia, geograficzny) państwo w Ameryce Południowej; Paraguay

Paragwajczyk /ˌparaˈɡvajʧ̑ɨk/ (n)
obywatel Paragwaju paraguayo

Parlament Europejski /parˈlãmɛ̃nt ˌɛwrɔˈpɛjsʲci/ (n)
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) jednoizbowy parlament reprezentujący obywateli Unii Europejskiej; Parlamento Europeo

Paryż /ˈparɨʃ/ (pn)
(geografia, geograficzny) stolica i największe miasto Francji, położone nad Sekwaną, w północnej części kraju; París

Pas Kuipera /ˈpas ˌku<sup>j</sup>iˈpɛra/ (pn)
(astronomia, astronomiczny) zbiór drobnych ciał niebieskich krążących poza orbitą Neptuna w odległości od około 30 do 50 j.a. od Słońca, większości po orbicie o małej inklinacji; cinturón de Kuiper

Patagonia /ˌpataˈɡɔ̃ɲja/ (pn)
(geografia, geograficzny) kraina geograficzna w południowej części Ameryki Południowej; Patagonia

Patrycja /paˈtrɨʦ̑ʲja/ (pn)
polskie imię żeńskie pochodzenia łacińskiego; Patricia

Paweł /ˈpavɛw/ (pn)
imię męskie; Pablo

Pawłowskij Posad (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, w obwodzie moskiewskim, nad rzeką Klaźmą; Pavlovski Posad

Państwo Islamskie (pn)
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) quasi-państwowy byt militarny i polityczny powołany w 2014 r. przez salaficką organizację terrorystyczną jako samozwańczy kalifat na terytorium Iraku i Syrii; Estado Islámico

Pegaz /ˈpɛɡas/ (pn)
1. (astronomia, astronomiczny) gwiazdozbiór nieba północnego; zawiera jasną gwiazdę – Enifa; w Polsce widoczny jesienią; góruje o północy we wrześniu; Pegaso
2. (mitologia grecka) koń skrzydlaty; emblemat natchnienia poetyckiego; Pegaso

Pekin /ˈpɛcĩn/ (pn)
(geografia, geograficzny) stolica Chin; Pekín

Pelagiusz /pɛˈlaɟuʃ/ (pn)
imię męskie pochodzenia greckiego; Pelayo

Pelops /ˈpɛlɔps/ (pn)
(mitologia, mitologiczny) postać z mitologii greckiej, syn Tantala złożony przez niego w ofierze bogom; Pélope

PenDrive (n)
(informatyka, informatyczny) niewielkie urządzenie przenośne podłączane do komputera poprzez port USB, zawierające pamięć trwałą; memoria USB, lápiz de memoria

Pentateuch (pn)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zbiór pięciu świętych ksiąg judaizmu składających się na Torę Pentateuco

Perpetua (pn)
rzadkie polskie imię żeńskie pochodzenia łacińskiego; Perpetua

Perpignan (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowej Francji na wybrzeżu Morza Śródziemnego, ośrodek administracyjny departamentu Pireneje Wschodnie; Perpiñán

Pers /pɛrs/ (n)
(historia, historyczny, historycznie) mieszkaniec Persji (dzisiejszego Iranu) persa, persiano

Persefona (pn)
(mitologia grecka) bogini grecka, małżonka Hadesa, władczyni świata podziemnego i opiekunka dusz zmarłych; Perséfone

Persepolis (pn)
(geografia, geograficzny) (starożytność) miasto w starożytnej Persji, założone przez Dariusza I w 518 p.n.e.; Persépolis

Perseusz /pɛrˈsɛ<sup>w</sup>uʃ/ (pn)
1. (mitologia grecka) heros argolidzki i pogromca Meduzy, syn Zeusa i Danae oraz mąż Andromedy, po śmierci przeniesiony na firmament jako gwiazdozbiór Perseusza (2.1); Perseo
2. (astronomia, astronomiczny) gwiazdozbiór nieba północnego, w Polsce widoczny latem, jesienią i zimą; Perseo

Persja /ˈpɛrsʲja/ (pn)
(historia, historyczny, historycznie) dawna nazwa Iranu; Persia

Peru /ˈpɛru/ (pn)
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Południowej ze stolicą w Limie; Perú

Peruwianka /ˌpɛruˈvʲjãŋka/ (n)
obywatelka Peru peruana

Peruwiańczyk /ˌpɛruˈvʲjä̃j̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
obywatel Peru peruano

Petersburg /pɛˈtɛrzburk/ (pn)
(geografia, geograficzny) miasto w Rosji, położone w delcie Newy nad Zatoką Fińską; San Petersburgo

Phnom Penh (pn)
(geografia, geograficzny) stolica Kambodży; Phnom Penh

Picunda (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Abchazji, położone nad Morzem Czarnym, przy ujściu rzeki Bzyp; Pitsunda

Piemont /ˈpʲjɛ̃mɔ̃nt/ (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) kraina historyczna i region administracyjny w północno-zachodnich Włoszech, ze stolicą w Turynie; Piamonte

Pierwszy Maja /ˈpʲjɛrfʃɨ ˈmaja/ (n)
(potocznie, potoczny) (zobacz) Święto Pracy Primero de Mayo

Pietropawłowsk (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Kazachstanie, położone nad Iszymem; Petropavl

Pikardia /pʲiˈkardʲja/ (pn)
(geografia, geograficzny) region północnej Francji; Picardía

Piotr /pʲjɔtr̥/ (pn)
imię męskie; Pedro

Pireneje /ˌpʲirɛ̃ˈnɛjɛ/ (pn)
(geografia, geograficzny) łańcuch górski w południowo-zachodniej Europie; Pirineos

Pireus /ˈpʲirɛws/ (pn)
(geografia, geograficzny) miasto w Grecji; El Pireo

Pismo /ˈpʲismɔ/ (n)
(skrót, skrótowiec, skrótowo) Pismo Święte, Biblia Sagrada Escritura

Pismo Święte (n)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) Biblia Sagrada Escritura

Pitagoras /ˌpʲitaˈɡɔras/ (pn)
(filozofia, filozoficzny) (matematyka, matematyczny) grecki matematyk i filozof; Pitágoras

Pitiuzy (pn)
(geografia, geograficzny) grupa hiszpańskich wysp ulokowanych w zachodniej części basenu Morza Śródziemnego, na południowo-zachodnim krańcu Balearów; Islas Pitiusas, Las Pitiusas

Pittsburgh (pn)
(geografia, geograficzny) duże miasto w USA, w stanie Pensylwania, stolica hrabstwa Allegheny; Pittsburgh

Pius /pʲjus/ (pn)
polskie imię męskie pochodzenia łacińskiego; Pío

Pięcioksiąg /pʲjɛ̇̃ɲˈʨ̑ɔ̇cɕɔ̃ŋk/ (pn)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zbiór pięciu świętych ksiąg judaizmu składających się na Torę Pentateuco

Pińsk (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto i port rzeczny na Białorusi, na Polesiu, nad rzeką Piną, u jej ujścia do Prypeci Pinsk

Pjongjang /ˈpʲjɔ̃ŋʲɟjãŋk/ (pn)
(geografia, geograficzny) stolica Korei Północnej; Pyongyang

Plejady /plɛˈjadɨ/ (pn)
(astronomia, astronomiczny) otwarta gromada gwiazd w gwiazdozbiorze Byka; Pléyades

Pluton /ˈplutɔ̃n/ (pn)
(astronomia, astronomiczny) planeta karłowata o numerze katalogowym 134340, należąca do Pasa Kuipera, do 2006 r. zaliczana do planet Układu Słonecznego; Plutón

Podlasie /pɔdˈlaɕɛ/ (n)
(geografia, geograficzny) kraina na wschodzie Polski; Podlaquia

Polaczek /pɔˈlaʧ̑ɛk/ (n)
(potocznie, potoczny) (lekceważąco, lekceważący) albo (pogardliwie) Polak polaquito

Polak /ˈpɔlak/ (n)
1. obywatel Polski polaco
2. osoba narodowości polskiej lub poczuwająca się do niej polaco

Pole Marsowe (pn)
(geografia, geograficzny) miejsce w starożytnym Rzymie, pierwotnie niezabudowane i poza murami miejskimi, w zakolu Tybru, na zachód od Kapitolu, poświęcone Marsowi, wykorzystywane do zebrań publicznych; Campo de Marte

Polka /ˈpɔlka/ (n)
obywatelka Polski, przedstawicielka narodu polskiego polaca

Polska /ˈpɔlska/ (pn)
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie Środkowej ze stolicą w Warszawie; Polonia

Polska Rzeczpospolita Ludowa /ˈpɔlska ˌʒɛʧ̑pɔˈspɔlʲita luˈdɔva/ (pn)
(historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa państwa polskiego w latach 1952–1989; República Popular de Polonia

Pomorze /pɔ̃ˈmɔʒɛ/ (pn)
(geografia, geograficzny) region w północnej części Polski i Niemiec nad Morzem Bałtyckim; Pomerania

Pompeje (pn)
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytna polis, późniejsze miasto i współczesne muzeum na jego ruinach, u stóp Wezuwiusza, we włoskiej Kampanii; Pompeya

Port of Spain (pn)
(geografia, geograficzny) stolica Trynidadu i Tobago Puerto España

Port-au-Prince (pn)
(geografia, geograficzny) stolica Haiti; Puerto Príncipe

Porto-Novo (pn)
(geografia, geograficzny) stolica Beninu; Porto Novo

Portoryko /ˌpɔrtɔˈrɨkɔ/ (pn)
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Środkowej ze stolicą w San Juan, stowarzyszone ze Stanami Zjednoczonymi Ameryki, położone na wyspie Portoryko (1.1) i kilku sąsiednich; Puerto Rico

Portugalczyk /ˌpɔrtuˈɡalʧ̑ɨk/ (n)
człowiek narodowości portugalskiej, obywatel Portugalii, mieszkaniec Portugalii portugués

Portugalia /ˌpɔrtuˈɡalʲja/ (pn)
(geografia, geograficzny) państwo w Europie, w zachodniej części Półwyspu Iberyjskiego; Portugal

Portugalka /ˌpɔrtuˈɡalka/ (n)
kobieta narodowości portugalskiej portuguesa

Posejdon /pɔˈsɛjdɔ̃n/ (pn)
(mitologia grecka) bóg mórz, trzęsień ziemi, żeglarzy, rybaków i koni, utożsamiany z rzymskim Neptunem; Poseidón

Poti (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) portowe miasto w Gruzji, w regionie Megrelia-Górna Swanetia; Poti

Południowoafrykańczyk /ˌpɔwudʲˈɲɔvɔˌafrɨˈkãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
obywatel Republiki Południowej Afryki sudafricano

Praga /ˈpraɡa/ (pn)
1. (geografia, geograficzny) miasto, stolica Czech; Praga
2. (administracja) dzielnica Warszawy; Praga

Praia (pn)
stolica Republiki Zielonego Przylądka; Praia

Prekmurje (pn)
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) niewielki region historyczny w dzisiejszej Słowenii; Transmurania

Pretoria /prɛˈtɔrʲja/ (pn)
(geografia, geograficzny) stolica Republiki Południowej Afryki; Pretoria

Prisztina (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) stolica i największe miasto Kosowa, położone w północno-wschodniej części kraju; Pristina

Prometeusz (pn)
1. (astronomia, astronomiczny) księżyc Saturna; Prometeo
2. (mitologia grecka) tytan, opiekun ludzi, dla których to wykradł bogom olimpijskim ogień; Prometeo

Protektorat Czech i Moraw (n)
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) forma zarządzania okupowanymi ziemiami czeskimi przez Trzecią Rzeszę; Protectorado de Bohemia y Moravia

Prowansja /prɔˈvãw̃sʲja/ (pn)
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna w południowo-wschodniej Francji; Provenza

Prusy /ˈprusɨ/ (n)
(historia, historyczny, historycznie) państwo położone w Europie Środkowo-Wschodniej Prusia

Przylądek Dobrej Nadziei /pʃɨˈlɔ̃ndɛɡ ˈdɔbrɛj naˈʥ̑ɛ̇ji/ (pn)
(geografia, geograficzny) przylądek w RPA; Cabo de Buena Esperanza

Psy Gończe /ˈpsɨ ˈɡɔ̃j̃n͇ʧ̑ɛ/ (pn)
(astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba północnego; Lebreles

Ptah /ptax/ (pn)
(mitologia egipska) staroegipski bóg stwórca; Ptah

Pula (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Chorwacji, największe na półwyspie Istria, położone na południowym skraju półwyspu nad Morzem Adriatyckim; Pula

Périgord (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) kraina historyczna w południowo-zachodniej Francji, w północnej Akwitanii, na terenie współczesnego departamentu Dordogne, częściowo także Lotu i Garonny; Périgord

Półwysep Antarktyczny (pn)
(geografia, geograficzny) półwysep Antarktydy, położony w Antarktyce Zachodniej, na południe od Ameryki Południowej; península antártica

Półwysep Apeniński /puwˈvɨsɛp ˌapɛ̃ˈɲĩj̃sʲci/ (pn)
(geografia, geograficzny) półwysep południowoeuropejski otoczony przez akweny Morza Śródziemnego; península apenina, península itálica

Półwysep Arabski /puwˈvɨsɛp aˈrapsʲci/ (n)
(geografia, geograficzny) największy półwysep świata położony w Azji Południowo-Zachodniej, między Morzem Czerwonym, Morzem Arabskim i Zatoką Perską; Arabia, península arábiga

Półwysep Bałkański /puwˈvɨsɛb ːawˈkãj̃sʲci/ (pn)
(geografia, geograficzny) półwysep w południowo-wschodniej części Europy; península balcánica

Półwysep Iberyjski /puwˈvɨsɛp ˌibɛˈrɨjsʲci/ (pn)
(geografia, geograficzny) półwysep w południowo-zachodniej Europie, między Oceanem Atlantyckim a Morzem Śródziemnym; Península Ibérica

Półwysep Indyjski /puwˈvɨsɛp ĩnˈdɨjsʲci/ (pn)
(geografia, geograficzny) półwysep w Azji Południowej; península del Indostán, península indostánica

Quebec (n)
(geografia, geograficzny) jedna z dziesięciu prowincji kanadyjskich; Quebec

Quito (pn)
(geografia, geograficzny) stolica Ekwadoru; Quito

RFN /ɛr‿ɛf‿ˈɛ̃n/ (acronym)
= Republika Federalna Niemiec RFA

RGT (acronym)
= (technologia, technika, techniczny) radioizotopowy generator termoelektryczny; GTR

RNA /ɛr‿ɛ̃n‿ˈa/ (n)
(biochemia, biochemiczny) kwas rybonukleinowy; ARN

RODO (acronym)
= (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) rozporządzenie o ochronie danych osobowych; RGPD

RZS (acronym)
(medycyna, medyczny) reumatoidalne zapalenie stawów AR

Ra /ra/ /ɛr‿ˈa/ (n)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) staroegipski bóg słońca; Ra

Rachela /raˈxɛla/ (pn)
(rzadki, rzadko używany) imię żeńskie; Raquel

Racza-Leczchumi i Dolna Swanetia (pn)
(administracja) (geografia, geograficzny) region administracyjny północno-zachodniej Gruzji; Racha-Lechjumi y Kvemo Svaneti

Rafał /ˈrafaw/ (pn)
imię męskie; Rafael

Rajmund /ˈrajmũnt/ (pn)
polskie imię męskie pochodzenia germańskiego; Raimundo

Rak /rak/ (pn)
1. (astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) czwarty znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 21 (22) czerwca do 22 lipca; Cáncer
2. (astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór równikowy, w Polsce widoczny zimą; Cáncer

Raszka (pn)
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna w południowo-zachodniej Serbii, Kosowie i Czarnogórze Rascia

Raszt (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w północnym Iranie, w pobliżu ujścia rzeki Safidrud do Morza Kaspijskiego; Rasht

Ratyzbona (pn)
(geografia, geograficzny) miasto w południowych Niemczech, w Bawarii, leżące nad Dunajem; Ratisbona

Rawenna (pn)
(geografia, geograficzny) miasto w północnych Włoszech; Rávena, Ravena

Regina /rɛˈɟĩna/ (pn)
imię żeńskie; Reina, Reyna

Reims (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto we wschodniej części Francji w regionie administracyjnym Grand Est, w departamencie Marna; Reims

Remigiusz /rɛ̃ˈmʲiɟuʃ/ (pn)
imię męskie pochodzenia łacińskiego; Remigio

Ren /rɛ̃n/ (pn)
(geografia, geograficzny) jedna z najdłuższych rzek w Europie przepływająca przez Niemcy oraz Szwajcarię; rzeka graniczna między Szwajcarią a Liechtensteinem; Rin

Rennes (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) miejscowość i gmina we Francji, w regionie Bretania; Rennes

Republika Czeska /rɛˈpublʲika ˈʧ̑ɛska/ (pn)
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (oficjalnie) (zobacz) Czechy (państwo) República Checa

Republika Federalna Niemiec /rɛˈpublʲika ˌfɛdɛˈralna ˈɲɛ̃mʲjɛʦ̑/ (pn)
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie ze stolicą w Berlinie, a wcześniej w Bonn; República Federal de Alemania

Republika Gwatemali (pn)
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Gwatemali, państwa w Ameryce Środkowej República de Guatemala

Republika Gwinei Równikowej (pn)
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Gwinei Równikowej República de Guinea Ecuatorial

Republika Hondurasu (pn)
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Hondurasu, państwa w Ameryce Środkowej República de Honduras

Republika Korei /rɛˈpublʲika kɔˈrɛji/ (pn)
(geografia, geograficzny) oficjalna nazwa Korei Południowej; República de Corea

Republika Kostaryki (pn)
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Kostaryki, państwa w Ameryce Środkowej República de Costa Rica

Republika Kuby (pn)
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Kuby jako państwa República de Cuba

Republika Nikaragui (pn)
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Nikaragui jako państwa República de Nicaragua

Republika Panamy (pn)
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Panamy, państwa w Ameryce Środkowej República de Panamá

Republika Paragwaju (pn)
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Paragwaju República del Paraguay

Republika Salwadoru (pn)
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Salwadoru, państwa w Ameryce Środkowej República de El Salvador

Republika Słowacka /rɛˈpublʲika swɔˈvaʦ̑ka/ (pn)
(geografia, geograficzny) państwo w Europie Środkowej, graniczące z Polską, Ukrainą, Węgrami, Austrią i Czechami; República Eslovaca

Republika Zielonego Przylądka /rɛˈpublʲika ˌʑɛlɔ̃ˈnɛɡɔ pʃɨˈlɔ̃ntka/ (pn)
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce; Cabo Verde, República de Cabo Verde

Republika Środkowoafrykańska /rɛˈpublʲika ˌɕrɔtkɔvɔafrɨˈkãj̃ska/ (pn)
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce, w środkowej części tego kontynentu, ze stolicą w Bangi; República Centroafricana

Reykjavík (pn)
(geografia, geograficzny) stolica Islandii; Reikiavik

Riazań (pn)
(geografia, geograficzny) miasto w europejskiej części Rosji nad Oką, stolica obwodu riazańskiego; Riazán

Rijad /ˈrʲijat/ (pn)
(geografia, geograficzny) miasto, stolica Arabii Saudyjskiej; Riad

Rijeka (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w północno-zachodniej Chorwacji, nad Zatoką Rijecką Morza Adriatyckiego; Rijeka

Riwiera Albańska (pn)
(geografia, geograficzny) obszar w południowej Albanii, w obwodzie Wlora, usytuowany wzdłuż wybrzeża Morza Jońskiego; Riviera albanesa

Robert /ˈrɔbɛrt/ (pn)
polskie imię męskie pochodzenia germańskiego; Roberto

Rodos /ˈrɔdɔs/ (pn)
1. (geografia, geograficzny) grecka wyspa na Morzu Egejskim; Rodas
2. (geografia, geograficzny) (administracja) miasto na greckiej wyspie o tej samej nazwie; Rodas

Roksana /rɔˈksãna/ (pn)
polskie imię żeńskie pochodzenia perskiego; Roxana

Roland /ˈrɔlãnt/ (pn)
polskie imię męskie pochodzenia starofrancuskiego; Rolando, Roldán

Rosja /ˈrɔsʲja/ (pn)
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie i Azji ze stolicą w Moskwie; Rusia

Rosjanin /rɔˈsʲjä̃ɲĩn/ (n)
człowiek narodowości rosyjskiej, obywatel Rosji, mieszkaniec Rosji; ruso

Rosjanka /rɔˈsʲjãŋka/ (n)
obywatelka Rosji ruso, rusa

Rostock (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w kraju związkowym Meklemburgia-Pomorze Przednie w północno-wschodnich Niemczech; Rostock

Rotterdam (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w zachodniej Holandii, w prowincji Holandia Południowa; Róterdam

Rozalia /rɔzˈalʲja/ (pn)
imię żeńskie; Rosalía

Rożawa (pn)
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) region w północnej i północno-wschodniej Syrii; Rojava

Rudolf /ˈrudɔlf/ (pn)
imię męskie; Rodolfo

Rufus /ˈrufus/ (pn)
rzadkie polskie imię męskie pochodzenia łacińskiego; Rufo

Rumun /ˈrũmũn/ (n)
człowiek narodowości rumuńskiej, obywatel Rumunii, mieszkaniec Rumunii rumano

Rumunia /rũˈmũɲja/ (pn)
(geografia, geograficzny) kraj europejski nad Morzem Czarnym, ze stolicą w Bukareszcie; Rumanía, Rumania

Rumunka /rũˈmũŋka/ (n)
kobieta lub dziewczyna narodowości rumuńskiej, obywatelka Rumunii rumana

Rustawi (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowo-wschodniej Gruzji, położone nad rzeką Kurą; Rustavi

Rwanda /ˈrvãnda/ (pn)
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w środkowo-wschodniej Afryce ze stolicą w Kigali; Ruanda

Rwandyjczyk /rvãnˈdɨjʧ̑ɨk/ (n)
obywatel Rwandy ruandés

Ryba /ˈrɨba/ (n)
(potocznie, potoczny) osoba urodzona pod znakiem Ryb piscis

Ryby /ˈrɨbɨ/ (pn)
1. (astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) dwunasty znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 20 (21) lutego do 20 marca; Piscis
2. (astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór nieba północnego, w Polsce widoczny jesienią; Piscis

Rylec /ˈrɨlɛʦ̑/ (pn)
(astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego; Buril

Rysio (pn)
(zdrobniale) poufała forma imienia Ryszard Ricardito, Ricardín

Rysiu (pn)
(gwarowe, gwara) (zdrobniale) od: Ryszard Ricardito, Ricardín

Ryszard /ˈrɨʃart/ (pn)
polskie imię męskie pochodzenia germańskiego; Ricardo

Rzeczpospolita Polska /ˌʒɛʧ̑pɔˈspɔlʲita ˈpɔlska/ (pn)
oficjalna nazwa państwa polskiego; República de Polonia

Rzym /ʒɨ̃m/ (pn)
1. (geografia, geograficzny) miasto, stolica Włoch; Roma
2. (historia, historyczny, historycznie) Cesarstwo Rzymskie; Roma
3. (przenośnie, przenośnia) papież; najwyższe władze Kościoła katolickiego Roma

Rzymianin /ʒɨ̃ˈmʲjä̃ɲĩn/ (n)
(starożytność) obywatel starożytnego państwa rzymskiego romano

Rzymianka /ʒɨ̃ˈmʲjãnka/ (n)
(historia, historyczny, historycznie) w starożytności: obywatelka państwa rzymskiego romana

Róg Afryki /ˈruk ˈafrɨci/ (n)
(geografia, geograficzny) inna nazwa Półwyspu Somalijskiego Cuerno de África

Róża /ˈruʒa/ (pn)
polskie imię żeńskie pochodzenia łacińskiego; Rosa

Rżew (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w środkowej Rosji, w obwodzie twerskim, nad Wołgą; Rzhev

SA /ɛs‿ˈa/ (acronym)
= (ekonomia, ekonomiczny) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) spółka akcyjna; SA

Saara (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) kraj związkowy w zachodniej części Niemiec; Sarre

Sabaudia (pn)
(historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w południowo-wschodniej Francji; Saboya

Safakis /saˈfacis/ (pn)
(geografia, geograficzny) miasto portowe we wschodniej Tunezji Sfax

Saharyjczyk (n)
mieszkaniec Sahary saharaui

Saint Helier (pn)
(geografia, geograficzny) stolica Jersey, Saint Helier

Saint Lucia (pn)
1. (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Środkowej na wyspie (1.2) o tej samej nazwie; Santa Lucía
2. (geografia, geograficzny) wyspa w archipelagu Wysp Zawietrznych; Santa Lucía

Saint Peter Port (pn)
(geografia, geograficzny) stolica Guernsey; Saint Peter Port

Saint Vincent i Grenadyny (pn)
(geografia, geograficzny) państwo w Ameryce Północnej; San Vicente y las Granadinas

Saipan (pn)
1. (administracja) okręg administracyjny Marianów Północnych obejmujący wyspy: Saipan (1.1), Maigo Fahang, Mañagaha i Aguijan; Saipán
2. (geografia, geograficzny) wyspa w archipelagu Marianów Północnych, w zachodniej części Oceanu Spokojnego; Saipán

Saksonia /saˈksɔ̃ɲja/ (pn)
(geografia, geograficzny) kraj związkowy w Niemczech; Sajonia

Salamanka (pn)
(geografia, geograficzny) miasto w zachodniej Hiszpanii, nad rzeką Tormes, stolica prowincji Salamanka (1.2); Salamanca

Salomon /saˈlɔ̃mɔ̃n/ (pn)
1. (biblijny) prorok biblijny i król Izraela słynący z mądrości; Salomón
2. imię męskie pochodzenia semickiego; Salomón

Salomonka /ˌsalɔ̃ˈmɔ̃ŋka/ (n)
obywatelka Wysp Salomona salomonense

Salomończyk /ˌsalɔ̃ˈmɔ̃j̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
obywatel Wysp Salomona salomonense

Saloniki /ˌsalɔ̃ˈɲici/ (pn)
(geografia, geograficzny) miasto w północnej Grecji; Salónica, Tesalónica

Salwador /salˈvadɔr/ (pn)
(geografia, geograficzny) państwo w Ameryce Środkowej; El Salvador

Salwadorczyk /ˌsalvaˈdɔrʧ̑ɨk/ (n)
obywatel Salwadoru salvadoreño

Salzburg (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w północno-zachodniej Austrii, stolica kraju związkowego Salzburg (1.2); Salzburgo

Samaria /sãˈmarʲja/ (n)
1. (geografia, geograficzny) wąwóz położony w południowo-zachodniej części Krety w paśmie Gór Białych; Samariá
2. (historia, historyczny, historycznie) (biblijny) kraina historyczna na obszarze Izraela i Autonomii Palestyńskiej, między Galileą a Judeą; Samaria
3. (historia, historyczny, historycznie) ruiny starożytnego miasta położonego w Samarii (1.1); Samaria

Samarkanda (pn)
(geografia, geograficzny) miasto w Uzbekistanie; Samarcanda

Samarytanin (n)
1. (etnografia, etnograficzny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) członek małej semickiej grupy etniczno-religijnej żyjącej w Izraelu i Autonomii Palestyńskiej i wyznającej samarytanizm, potomek mieszkańców starożytnej Samarii oraz imigrantów z Mezopotamii; samaritano
2. (etnografia, etnograficzny) (biblijny) mieszkaniec starożytnej Samarii samaritano

Samoa /sãˈmɔa/ (pn)
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wyspiarskie państwo w Oceanii ze stolicą w Apia; Samoa

Samoanka /ˌsãmɔˈãŋka/ (n)
obywatelka Samoa samoana

Samoańczyk /ˌsãmɔˈãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
obywatel Samoa samoano

Samson /ˈsãmsɔ̃n/ (pn)
biblijne imię męskie; Sansón

San Francisco (pn)
(geografia, geograficzny) miasto w USA, w stanie Kalifornia; San Francisco

San José (pn)
(geografia, geograficzny) stolica Kostaryki; San José

San Marino /ˈsãn maˈrʲĩnɔ/ (pn)
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie; San Marino

San Salvador (pn)
stolica Salwadoru; San Salvador

Sana /ˈsãna/ (pn)
(geografia, geograficzny) stolica Jemenu; Saná

Santa Cruz de Tenerife (pn)
(geografia, geograficzny) hiszpańskie miasto, największe na Teneryfie; Santa Cruz de Tenerife

Santiago /sãnˈtʲjaɡɔ/ (pn)
(geografia, geograficzny) stolica Chile; Santiago de Chile

Santo Domingo /ˈsãntɔ dɔ̃ˈmʲĩŋɡɔ/ (pn)
(geografia, geograficzny) stolica Dominikany; Santo Domingo

Saragossa /ˌsaraˈɡɔsːa/ (pn)
(geografia, geograficzny) miasto w północno-wschodniej Hiszpanii; Zaragoza

Sarajewo /ˌsaraˈjɛvɔ/ (pn)
(geografia, geograficzny) stolica Bośni i Hercegowiny; Sarajevo

Sarapuł (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, w Udmurcji, położone nad Kamą; Sarápul

Sardynia /sarˈdɨ̃ɲja/ (pn)
(geografia, geograficzny) duża włoska wyspa na Morzu Śródziemnym; Cerdeña

Sardynka /sarˈdɨ̃nka/ (n)
mieszkanka Sardynii sarda

Sardyńczyk /sarˈdɨ̃j̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
mieszkaniec Sardynii lub osoba płci męskiej pochodząca z Sardynii sardo

Satledź (pn)
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka płynąca przez Chiny, Indie oraz Pakistan, lewy dopływ Indusu; Río Sutlej

Saturn /ˈsaturn/ (pn)
1. (mitologia rzymska) bóg rolnictwa i zasiewów przedstawiany jako starzec trzymający w ręce sierp albo kosę, utożsamiany z greckim Kronosem; legendarny władca Italii; mąż Ops; Saturno
2. (astronomia, astronomiczny) szósta według oddalenia od Słońca i druga największa planeta Układu Słonecznego, znana w starożytności, widzialna gołym okiem; jedna z planet jowiszowych, planet górnych i planet zewnętrznych; Saturno

Saudyjczyk /sawˈdɨjʧ̑ɨk/ (n)
obywatel Arabii Saudyjskiej saudí

Saudyjka /sawˈdɨjka/ (n)
obywatelka Arabii Saudyjskiej saudita, saudí

Saul /sawl/ (pn)
imię męskie; Saúl

Schwyz (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto we wschodniej Szwajcarii; Schwyz

Scyta /ˈsʦ̑ɨta/ (n)
(historia, historyczny, historycznie) (etnografia, etnograficzny) członek indoeuropejskiego ludu rządzącego w starożytności częścią Ukrainy; escita

Scytia /ˈsʦ̑ɨtʲja/ (pn)
(historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna obejmująca część Ukrainy; Escitia

Seattle (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w stanie Waszyngton, w Stanach Zjednoczonych; Seattle

Sebastian /sɛˈbastʲjãn/ (pn)
imię męskie; Sebastián

Sedan (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) miejscowość we Francji, w regionie Grand Est, w departamencie Ardeny; Sedán

Segowia (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w środkowej Hiszpanii, w regionie Kastylia i León; Segovia

Sejm /sɛjm/ (pn)
jedna z izb polskiego parlamentu; Dieta

Sekwana /sɛˈkfãna/ (pn)
(geografia, geograficzny) rzeka w północnej Francji, przepływająca przez Paryż; Sena

Selenita /ˌsɛlɛ̃ˈɲita/ (n)
(fantastyka naukowa, ang. „science fiction”) hipotetyczny mieszkaniec Księżyca selenita

Semita /sɛ̃ˈmʲita/ (n)
(etnografia, etnograficzny) członek jednego ze spokrewnionych etnicznie ludów zamieszkujących Azję południowo-zachodnią (Bliski Wschód) i północną Afrykę, tj. Arabów, Aramejczyków, Babilończyków, Kartagińczyków, Etiopczyków, Hebrajczyków i Fenicjan semita

Senegal /sɛ̃ˈnɛɡal/ (pn)
1. (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w zachodniej części Afryce, ze stolicą w Dakarze; Senegal
2. (geografia, geograficzny) rzeka w zachodniej Afryce; río Senegal

Senegalczyk /ˌsɛ̃nɛˈɡalʧ̑ɨk/ (n)
obywatel, mieszkaniec Senegalu senegalés

Senegalka /ˌsɛ̃nɛˈɡalka/ (n)
obywatelka, mieszkanka Senegalu senegalesa

Septuaginta (pn)
(historia, historyczny, historycznie) (biblijny) pierwsze tłumaczenie Starego Testamentu z hebrajskiego i aramejskiego na koine; Septuaginta

Serb /sɛrp/ (n)
człowiek narodowości serbskiej, mieszkaniec Serbii serbio

Serbia /ˈsɛrbʲja/ (pn)
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) kraj w Europie, powstał po rozpadzie Serbii i Czarnogóry; Serbia

Serbia i Czarnogóra /ˈsɛrbʲja ˌi‿ʧ̑arnɔˈɡura/ (pn)
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) dawne państwo w Europie; Serbia y Montenegro

Serbka /ˈsɛrpka/ (n)
kobieta lub dziewczyna narodowości serbskiej, obywatelka Serbii, mieszkanka Serbii serbia

Sergiusz /ˈsɛrʲɟuʃ/ (pn)
imię męskie; Sergio

Seszelczyk /sɛˈʃɛlʧ̑ɨk/ (n)
obywatel Seszeli seychellense

Seszele /sɛˈʃɛlɛ/ (pn)
1. (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) afrykańskie wyspiarskie państwo na Oceanie Indyjskim; Seychelles
2. (geografia, geograficzny) archipelag na Oceanie Indyjskim; Seychelles

Seul /ˈsɛ<sup>w</sup>ul/ (pn)
(geografia, geograficzny) stolica Korei Południowej; Seúl

Sewilla /sɛˈvʲilːa/ (pn)
(geografia, geograficzny) miasto w Hiszpanii, stolica Andaluzji; Sevilla

Siedmiogród /ɕɛdˈmʲjɔɡrut/ (pn)
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina w środkowej Rumunii; Transilvania

Sierpuchow (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji w obwodzie moskiewskim, nad Oką; Sérpujov

Sierra Leone /ˈsʲjɛrːa lɛˈɔ̃nɛ/ (pn)
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce ze stolicą we Freetown; Sierra Leona

Sierraleonka /ˌsʲjɛrːalɛˈɔ̃ŋka/ (n)
obywatelka Sierra Leone sierraleonesa

Sierraleończyk /ˌsʲjɛrːalɛˈɔ̃j̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
obywatel Sierra Leone sierraleonés

Singapur /sʲĩŋˈɡapur/ (pn)
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) miasto-państwo w Azji; Singapur

Singapurczyk /ˌsʲĩŋɡaˈpurʧ̑ɨk/ (n)
obywatel Singapuru singapurense

Skandynaw /skãnˈdɨ̃naf/ (pn)
mieszkaniec Skandynawii escandinavo

Skandynawia /ˌskãndɨ̃ˈnavʲja/ (n)
(geografia, geograficzny) region północnej Europy obejmujący kraje Danię, Norwegię i Szwecję; Escandinavia

Skandynawka /ˌskãndɨ̃ˈnafka/ (n)
mieszkanka Skandynawii escandinava

Skopje /ˈskɔpʲjɛ/ (pn)
(geografia, geograficzny) stolica Macedonii; Skopie

Skorpion /ˈskɔrpʲjɔ̃n/ (pn)
1. (astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) ósmy znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 23 października do 21 listopada; Escorpión, Escorpio
2. (astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór nieba południowego, w Polsce widoczny częściowo latem, nisko nad horyzontem; Escorpión, Escorpio

Slawonia (pn)
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna we wschodniej Chorwacji, położona w międzyrzeczu Sawy i Drawy; Eslavonia

Sm /ɛs‿ˈɛ̃m/ /ˈcɕɛ̃ŋɡa ˌsãmuˈ<sup>w</sup>ɛla/ (abbreviation)
= (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) Księga Samuela Sam

Sodoma /sɔˈdɔ̃ma/ (pn)
(biblijny) (historia, historyczny, historycznie) biblijne miasto kananejskie w pobliżu Morza Martwego; Sodoma

Sofia /ˈsɔfʲja/ (pn)
(geografia, geograficzny) stolica Bułgarii; Sofía

Sogdiana (pn)
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina w Azji Środkowej leżąca nad rzeką Zarafszan, między rzekami Amu-darią i Syr-darią, na północ od Margiany i Baktrii, a na wschód od Fergany; Sogdiano

Sokrates /sɔˈkratɛs/ (pn)
imię męskie pochodzenia greckiego; Sócrates

Solka (pn)
(geografia, geograficzny) miasto w Rumunii w okręgu suczawskim na Bukowinie; Solca

Solon /ˈsɔlɔ̃n/ (pn)
(historia, historyczny, historycznie) starożytny poeta, mąż stanu i prawodawca ateński żyjący na przełomie VII i VI w. p.n.e.; Solón

Somalia /sɔ̃ˈmalʲja/ (pn)
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce ze stolicą w Mogadiszu; Somalia

Somalijczyk /ˌsɔ̃maˈlʲijʧ̑ɨk/ (n)
obywatel Somalii somalí

Sowiet /ˈsɔvʲjɛt/ (n)
(potocznie, potoczny) obywatel Związku Radzieckiego soviético

Sparta /ˈsparta/ (pn)
1. (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytne miasto-państwo w południowej Grecji; Esparta
2. (geografia, geograficzny) miasto w południowej Grecji, na Peloponezie Esparta

Spira (pn)
(geografia, geograficzny) miasto na prawach powiatu w Niemczech, położone nad Renem w kraju związkowym Nadrenia-Palatynat; Espira

Srem (pn)
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna położona między Dunajem a Sawą, podzielona obecnie między Serbię i Chorwację Sirmia

Sri Lanka /ˈsrʲi ˈlãnka/ (pn)
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji na wyspie Cejlon; Sri Lanka

Stambuł /ˈstãmbuw/ (pn)
(geografia, geograficzny) największe miasto Turcji, leżące nad Bosforem, na dwóch kontynentach; Estambul

Stanisław /stãˈɲiswaf/ (pn)
imię męskie; Estanislao

Stany Zjednoczone /ˈstãnɨ ˌzʲjɛdnɔˈʧ̑ɔ̃nɛ/ (pn)
(geografia, geograficzny) państwo w Ameryce Północnej ze stolicą w Waszyngtonie; Estados Unidos, Estados Unidos de América

Stany Zjednoczone Ameryki /ˈstãnɨ ˌzʲjɛdnɔˈʧ̑ɔ̃nɛ ãˈmɛrɨci/ (pn)
(geografia, geograficzny) państwo w Ameryce Północnej ze stolicą w Waszyngtonie; Estados Unidos de América

Stara Kastylia (pn)
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w północno-środkowej Hiszpanii, położona na północy Mesety Iberyjskiej, w przybliżeniu odpowiada granicom Królestwa Kastylii w XI wieku, jeszcze przed podbojem Toledo; Castilla la Vieja

Stary Testament /ˈstarɨ tɛˈstãmɛ̃nt/ (pn)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) część Biblii, w skład której wchodzą księgi przejęte z judaizmu, napisane przed naszą erą; Antiguo Testamento

Stawropol (pn)
(geografia, geograficzny) miasto w południowej części Rosji, stolica Kraju Stawropolskiego; Stávropol

Stefan /ˈstɛfãn/ (pn)
polskie imię męskie pochodzenia greckiego; Esteban

Stepanakert /ˌstɛpãˈnakɛrt/ (pn)
(geografia, geograficzny) miasto w Azji, stolica Górskiego Karabachu; Stepanakert

Stolica Apostolska /stɔˈlʲiʦ̑a ˌːpɔˈstɔlska/ (n)
siedziba papieża, Watykan Santa Sede

Stralsund (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) nadbałtyckie miasto powiatowe i hanzeatyckie w niemieckim kraju związkowym Meklemburgia-Pomorze Przednie; ; Stralsund

Strasburg (pn)
(geografia, geograficzny) miasto we Francji, stolica Alzacji; Estrasburgo

Strefa Gazy /ˈstrɛfa ˈɡazɨ/ (pn)
część Autonomii Palestyńskiej na wybrzeżu śródziemnomorskim; Franja de Gaza

Strzelec /ˈsṭʃɛlɛʦ̑/ (pn)
1. (astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) dziewiąty znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 22 listopada do 21 grudnia; Sagitario
2. (astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór nieba południowego, w Polsce widoczny latem, nisko nad horyzontem; Sagitario

Stuttgart (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Niemczech, stolica i największe miasto kraju związkowego Badenia-Wirtembergia; Stuttgart

Styria (pn)
(geografia, geograficzny) kraina historyczna w środkowej Europie, podzielona między Austrię i Słowenię; Estiria

Suazi (pn)
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) jedno z państw w Afryce; Suazilandia

Suazyjczyk /ˌsu<sup>w</sup>aˈzɨjʧ̑ɨk/ (n)
obywatel Suazi suazi

Sucre /ˈsukrɛ/ (pn)
(geografia, geograficzny) stolica Boliwii; Sucre

Sudan /ˈsudãn/ (pn)
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w północno-wschodniej Afryce; Sudán

Sudan Południowy /ˈsudãn ˌpɔwudʲˈɲɔvɨ/ (pn)
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w północno-wschodniej Afryce; Sudán del Sur

Sudanka /suˈdãnka/ (n)
mieszkanka Sudanu, obywatelka Sudanu albo Sudanu Południowego sudanesa

Sudańczyk /suˈdãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
mieszkaniec Sudanu, obywatel Sudanu albo Sudanu Południowego sudanés

Sudety /suˈdɛtɨ/ (pn)
(geografia, geograficzny) łańcuch górski na pograniczu Polski i Czech, rozciągającym się pomiędzy Doliną Łaby a Bramą Morawską; Sudetes

Suez /ˈsu<sup>w</sup>ɛs/ (pn)
(geografia, geograficzny) miasto portowe w Egipcie; Suez

Sumer /ˈsũmɛr/ (n)
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytna kraina leżąca w południowej Mezopotamii; Sumeria

Surinam /suˈrʲĩnãm/ (pn)
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Południowej ze stolicą w Paramaribo; Surinam

Surinamczyk /ˌsurʲĩˈnãmʧ̑ɨk/ (n)
obywatel Surinamu surinamés

Surinamka /ˌsurʲĩˈnãmka/ (n)
obywatelka Surinamu surinamesa

Swanetia (pn)
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina w północno-zachodniej Gruzji; Svanetia

Syberia /sɨˈbɛrʲja/ (pn)
(geografia, geograficzny) azjatycka część Rosji; Siberia

Sybiraczka /ˌsɨbʲiˈraʧ̑ka/ (n)
mieszkanka Syberii siberiana

Sybirak /sɨˈbʲirak/ (n)
mieszkaniec Syberii siberiano

Sycylia /sɨˈʦ̑ɨlʲja/ (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) wyspa na Morzu Śródziemnym i autonomiczny region administracyjny we Włoszech; Sicilia

Sycylijczyk /ˌsɨʦ̑ɨˈlʲijʧ̑ɨk/ (n)
mieszkaniec Sycylii, osoba pochodząca z Sycylii siciliano

Syjon (pn)
1. (geografia, geograficzny) (biblijny) figuratywne określenie całej Jerozolimy Sion
2. (geografia, geograficzny) jedno ze wzgórz Jerozolimy; Sion

Sylwester /sɨlˈvɛstɛr/ (pn)
imię męskie; Silvestre

Syngalezka (n)
(etnografia, etnograficzny) przedstawicielka narodu zamieszkującego południe wyspy Cejlon i posługującego się językiem syngaleskim; cingalesa, singalesa

Synopa (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w północnej Turcji, port nad Morzem Czarnym; Sinope

Syr-daria (pn)
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Uzbekistanie, Tadżykistanie i Kazachstanie, powstaje z połączenia rzek Naryn i Kara-daria; Río Sir Daria

Syrach (pn)
(biblijny) autor starotestamentalnej Księgi Syracydesa Sirac

Syracydes (pn)
(biblijny) autor starotestamentalnej Księgi Syracha Sirácides, Sirácida

Syrdaria (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto we wschodnim Uzbekistanie, w wilajecie syrdaryjskim; Sirdaryo

Syria /ˈsɨrʲja/ (pn)
(geografia, geograficzny) kraj w Azji; Siria

Syryjczyk /sɨˈrɨjʧ̑ɨk/ (n)
obywatel Syrii sirio

Syryjka /sɨˈrɨjka/ (n)
obywatelka Syrii siria

Syzyf (pn)
(mitologia grecka) król Koryntu, który próbując oszukać śmierć sprzeciwił się woli bogów, za co został skazany na wieczną i bezużyteczną pracę - wtaczanie głazu na szczyt góry, który to głaz zawsze wymykał mu się z rąk, tuż przed osiągnięciem wierzchołka; Sísifo

Szampania /ʃãmˈpãɲja/ (pn)
(historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w północno-wschodniej Francji; Champaña

Szanghaj (pn)
(geografia, geograficzny) największe miasto w Chinach, nad rzeką Jangcy; Shanghái

Szechina (pn)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) widoczna obecność Boga w świecie, jego immanencja występująca w wierzeniach judaistycznych, czasem personifikowana i rozumiana jako boski pierwiastek żeński lub jedno z wielu imion Boga; Shekhiná

Sziraz (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowym Iranie u podnóża gór Zagros, ośrodek administracyjny ostanu Fars i dawna stolica Persji; Shiraz

Szkocja /ˈʃkɔʦ̑ʲja/ (pn)
(geografia, geograficzny) część Wielkiej Brytanii, dawniej niepodległe państwo; Escocia

Szkot /ʃkɔt/ (n)
mieszkaniec Szkocji escocés

Szkotka /ˈʃkɔtka/ (n)
mieszkanka Szkocji escocesa

Sztokholm /ˈʃtɔkxɔlm/ (pn)
(geografia, geograficzny) miasto, stolica Szwecji; Estocolmo

Szuja (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) rosyjskie miasto położone na wschód od Moskwy, w obwodzie iwanowskim; Shuya

Szwabia /ˈʃfabʲja/ (pn)
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) historyczna i etniczna kraina Niemiec, obecnie położona głównie na terenie Badenii-Wirtembergii, ale także części Bawarii oraz Szwajcarii i Francji; Suabia

Szwajcar /ˈʃfajʦ̑ar/ (n)
obywatel Szwajcarii suizo

Szwajcaria /ʃfajˈʦ̑arʲja/ (pn)
(geografia, geograficzny) państwo w Europie ze stolicą w Bernie; Suiza

Szwajcarka /ʃfajˈʦ̑arka/ (n)
obywatelka Szwajcarii suiza

Szwecja /ˈʃfɛʦ̑ʲja/ (pn)
(geografia, geograficzny) państwo w Europie, położone w środkowej części Półwyspu Skandynawskiego; Suecia

Szwed /ʃfɛt/ (n)
człowiek narodowości szwedzkiej, obywatel Szwecji, mieszkaniec Szwecji sueco

Szwedka /ˈʃfɛtka/ (n)
kobieta narodowości szwedzkiej lub obywatelka Szwecji sueca

Sąd Ostateczny /ˈsɔ̃nt ˌɔstaˈtɛʧ̑nɨ/ (n)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w chrześcijaństwie, judaizmie i islamie: moment, w którym Bóg dokona ostatecznego sądu nad ludźmi i określi, którzy z nich zostaną zbawieni, a którzy potępieni; Juicio Final, Juicio Universal

Słowacja /swɔˈvaʦ̑ʲja/ (pn)
(geografia, geograficzny) państwo w Europie Środkowej; Eslovaquia

Słowaczka /swɔˈvaʧ̑ka/ (n)
osoba płci żeńskiej narodowości słowackiej, obywatelka Słowacji, mieszkanka Słowacji eslovaca

Słowak /ˈswɔvak/ (n)
człowiek narodowości słowackiej, obywatel Słowacji, mieszkaniec Słowacji; eslovaco

Słowenia /swɔˈvɛ̃ɲja/ (pn)
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w południowej Europie ze stolicą w Lublanie; Eslovenia

Słowianin /swɔˈvʲjä̃ɲĩn/ (n)
(etnografia, etnograficzny) przedstawiciel jednego z ludów lub narodów indoeuropejskich, zamieszkujących wschodnią i południowo-wschodnią część Europy; eslavo

Słońce /ˈswɔ̃j̃nʦ̑ɛ/ (pn)
(astronomia, astronomiczny) centralne ciało niebieskie Układu Słonecznego; najbliższa Ziemi gwiazda; najjaśniejszy obiekt na niebie; Sol

T-shirt /t‿ʃʲirt/ (n)
(krawiectwo) koszulka z krótkim rękawem camiseta, franela, playera, polera, polo, pulóver

Tadeusz /taˈdɛ<sup>w</sup>uʃ/ (pn)
imię męskie; Tadeo

Tadź Mahal (pn)
(historia, historyczny, historycznie) (architektura, architektoniczny) mauzoleum w indyjskim mieście Agra, wzniesione przez Szahdżahana, władcę z dynastii Wielkich Mogołów, dla zmarłej żony Mumtaz Mahal; Taj Mahal

Tadżyjka /taˈʤ̑ɨjka/ (n)
obywatelka Tadżykistanu tayika

Tadżyk /ˈtaʤ̑ɨk/ (n)
obywatel Tadżykistanu tayiko

Tadżykistan /ˌtaʤ̑ɨˈcistãn/ (pn)
(geografia, geograficzny) państwo w Azji; Tayikistán

Tag /tak/ (pn)
(geografia, geograficzny) rzeka na Półwyspie Iberyjskim; Tajo

Taganrog (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) portowe miasto nad Morzem Azowskim w Rosji, w obwodzie rostowskim; Taganrog

Tajlandczyk /tajˈlãnṭʧ̑ɨk/ (n)
obywatel Tajlandii tailandés

Tajlandia /tajˈlãndʲja/ (pn)
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji; Tailandia

Tajlandka /tajˈlãntka/ (n)
obywatelka Tajlandii tailandesa

Tajwańczyk /tajˈvãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
mieszkaniec Tajwanu taiwanés

Tales /ˈtalɛs/ (pn)
(historia, historyczny, historycznie) filozof i uczony starożytnej Grecji z przełomu VII i VI w. p.n.e.; Tales

Tallinn /ˈtallʲĩn/ (pn)
(geografia, geograficzny) stolica Estonii; Tallin

Tambow (pn)
(geografia, geograficzny) miasto obwodowe w środku europejskiej części Rosji, położone nad rzeką Cną; Tambov

Tamiza /tãˈmʲiza/ (pn)
(geografia, geograficzny) rzeka w południowej Anglii; Támesis

Tangier /ˈtãŋʲɟɛr/ (pn)
(geografia, geograficzny) miasto w północno-zachodnim Maroku w Zatoce Tangerskiej, port nad Cieśniną Gibraltarską; Tánger

Tantal /ˈtãntal/ (pn)
(mitologia grecka) syn Zeusa i Pluto, ojciec Niobe i Pelopsa, władca góry Sipylos w Lidii; Tántalo

Tanzania /tãw̃ˈzãɲja/ (n)
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo we wschodniej Afryce ze stolicą w Dodoma; Tanzania

Tarragona (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto we wschodniej Hiszpanii nad Morzem Śródziemnym, w południowej Katalonii; Tarragona

Tars (pn)
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytne miasto w południowej Azji Mniejszej, obecnie tureckie Tarsus; Tarso

Tartus (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto portowe w północno-zachodniej Syrii; Tartús

Tarym (pn)
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w zachodnich Chinach, w bezodpływowej Kotlinie Kaszgarskiej; Río Tarim

Tasmania /tasˈmãɲja/ (pn)
(geografia, geograficzny) wyspa u wybrzeża Australii; Tasmania

Taszkent /ˈtaʃkɛ̃nt/ (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) stolica Uzbekistanu; Taskent

Tatar (n)
(etnografia, etnograficzny) mężczyzna lub chłopiec narodowości tatarskiej; tártaro

Tatry /ˈtatrɨ/ (pn)
(geografia, geograficzny) góry w Polsce i Słowacji; Tatras, montes Tatra

Tb /tɛ‿ˈbɛ/ /ˈcɕɛ̃ŋɡa tɔˈbʲjaʃa/ (abbreviation)
= Księga Tobiasza Tob

Tbilisi /ˌtbʲiˈlʲisʲi/ (pn)
(geografia, geograficzny) miasto, stolica Gruzji; Tiflis

Tebriz (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w północno-zachodnim Iranie; Tabriz

Tedżen (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowym Turkmenistanie, w wilajecie achalskim; Tejen

Tegucigalpa /ˌtɛɡuʨ̑iˈɡalpa/ (pn)
(geografia, geograficzny) stolica Hondurasu; Tegucigalpa

Teksańczyk (n)
mieszkaniec Teksasu tejano, texano

Telawi (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto we wschodniej Gruzji, stolica regionu Kachetia; Telavi

Teneryfa (pn)
(geografia, geograficzny) hiszpańska wyspa w archipelagu Wysp Kanaryjskich; Tenerife

Teofil /tɛˈɔfʲil/ (pn)
polskie imię męskie pochodzenia greckiego; Teófilo

Teresa /tɛˈrɛsa/ (pn)
polskie imię żeńskie pochodzenia greckiego; Teresa

Termez (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowo-wschodniej części Uzbekistanu, port na prawym brzegu Amu-darii; Termez

Termopile /ˌtɛrmɔˈpʲilɛ/ (pn)
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) strategiczne, wąskie przejście między pasmem górskim Oita a wodami Zatoki Malijskiej, prowadzące z Tesalii do Grecji środkowej w pobliżu miejscowości Lamia w Grecji; Termópilas

Terpsychora /ˌtɛrpsɨˈxɔra/ (pn)
(mitologia grecka) muza tańca i pieśni chóralnej, jedna z towarzyszek Apolla; córka Zeusa i Mnemosyne; Terpsícore

Teruel (pn)
(geografia, geograficzny) miasto w Hiszpanii, w Aragonii; Teruel

Tesalia /tɛˈsalʲja/ (pn)
1. (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w Grecji; Tesalia
2. (geografia, geograficzny) miasto w Kolumbii w departamencie Huila Tesalia
3. (geografia, geograficzny) region administracyjny w Grecji; Tesalia

Tezeusz /tɛˈzɛ<sup>w</sup>uʃ/ (pn)
(mitologia grecka) heros ateński i pogromca Minotaura, syn Egeusza (albo Posejdona) i Ajtry; Teseo

Timbuktu (pn)
(geografia, geograficzny) miasto w Mali, nad rzeką Niger; Tombuctú

Timor /ˈtʲĩmɔr/ (pn)
(geografia, geograficzny) wyspa w południowo-wschodniej Azji; Timor

Timor Wschodni /ˈtʲĩmɔr ˈfsxɔdʲɲi/ (pn)
(geografia, geograficzny) państwo w Azji; Timor Oriental

Tiumeń (pn)
(geografia, geograficzny) miasto obwodowe w syberyjskiej części Rosji, położone nad rzeką Turą; Tiumén

Tobiasz /ˈtɔbʲjaʃ/ (pn)
imię męskie; Tobías

Togijczyk /tɔˈɟijʧ̑ɨk/ (n)
obywatel Togo togolés

Togijka /tɔˈɟijka/ (n)
obywatelka Togo togolesa

Togo /ˈtɔɡɔ/ (pn)
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce ze stolicą w Lomé; Togo

Tokaj (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto powiatowe w północno-wschodnich Węgrzech; Tokaj

Tokio /ˈtɔcɔ/ (pn)
(geografia, geograficzny) stolica Japonii; Tokio, Tokyo

Tomasz /ˈtɔ̃maʃ/ (pn)
imię męskie; Tomás

Tomsk (pn)
(geografia, geograficzny) miasto obwodowe położone w syberyjskiej części Rosji, nad rzeką Tom; Tomsk

Tora /ˈtɔra/ (pn)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) święta księga judaizmu składająca się z pięciu ksiąg; Torá, Toráh

Torżok (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, w obwodzie twerskim, nad Twercą; Torzhok

Toskańczyk /tɔˈskãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
mieszkaniec Toskanii toscano

Tours (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w środkowej Francji, nad rzeką Loarą, w Turenii; Tours

Tracja (pn)
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytna kraina położona między dolnym Dunajem, Morzem Czarnym, Morzem Egejskim i rzeką Strymon, obecnie podzielona między Grecję, Turcję i Bułgarię; Tracia

Tripoli /trʲiˈpɔlʲi/ (pn)
(geografia, geograficzny) miasto w Libii Trípoli

Troick (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, w obwodzie czelabińskim, nad Ujem w dorzeczu Obu; Troitsk

Troja /ˈtrɔja/ (pn)
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytne miasto położone w Troadzie u zachodnich wybrzeży Azji Mniejszej; Troya

Troyes (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto we Francji, położone nad Sekwaną, w regionie Grand Est, historyczna stolica Szampanii; Troyes

Trynidad (pn)
(geografia, geograficzny) wyspa w Małych Antylach, na Oceanie Atlantyckim, u północno-wschodnich wybrzeży Ameryki Południowej; Trinidad

Trynidad i Tobago /trɨ̃ˈɲidat ˌi‿tɔˈbaɡɔ/ (pn)
(geografia, geograficzny) państwo w archipelagu Małych Antyli, położone u wybrzeży Ameryki Południowej; Trinidad y Tobago

Trypolis /trɨˈpɔlʲis/ (pn)
1. (geografia, geograficzny) miasto, stolica Libii; Trípoli
2. (geografia, geograficzny) miasto w północnym Libanie nad Morzem Śródziemnym; Trípoli

Trzeci Świat /ˈṭʃɛʨ̑i ˈɕfʲjat/ (n)
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) kraje słabo rozwinięte gospodarczo, przeważnie byłe kolonie; Tercer Mundo

Trzej Królowie /ˈṭʃɛj kruˈlɔvʲjɛ/ (pn)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) postaci z biblijnej opowieści, które podążając za Gwiazdą Betlejemską przybyły do nowonarodzonego Chrystusa z darami; Reyes Magos de Oriente

Trójca Święta /ˈtrujʦ̑a ˈɕfʲjɛ̃nta/ (pn)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w doktrynie chrześcijańskiej: trzy postacie (Bóg Ojciec, Syn Boży i Duch Święty), pod którymi przejawia się jeden Bóg; Santísima Trinidad

Tulon (pn)
(geografia, geograficzny) miasto i gmina we Francji, w regionie Prowansja-Alpy-Lazurowe Wybrzeże, w departamencie Var; Tolón

Tunezja /tũˈnɛzʲja/ (pn)
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce; Túnez

Tunezyjczyk /ˌtũnɛˈzɨjʧ̑ɨk/ (n)
obywatel Tunezji tunecino

Tunezyjka /ˌtũnɛˈzɨjka/ (n)
obywatelka Tunezji tunecina

Tunis /ˈtũɲis/ (pn)
(geografia, geograficzny) stolica Tunezji; Túnez

Turcja /ˈturʦ̑ʲja/ (pn)
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (geografia, geograficzny) państwo na pograniczu Europy i Azji; Turquía

Turczynka /turˈʧ̑ɨ̃ŋka/ (n)
kobieta narodowości tureckiej, obywatelka Turcji, mieszkanka Turcji turca

Turek /ˈturɛk/ (n)
osoba narodowości tureckiej lub obywatel Turcji turco

Turkmen /ˈturkmɛ̃n/ (n)
obywatel Turkmenistanu turcomano, turkmeno

Turkmenbaszy (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto portowe nad Morzem Kaspijskim, w zachodnim Turkmenistanie w wilajecie balkańskim; Turkmenbashi

Turkmenistan /ˌturkmɛ̃ˈɲistãn/ (pn)
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) jedno z państw w Azji Środkowej; Turkmenistán

Turkmenka /turkˈmɛ̃ŋka/ (n)
obywatelka Turkmenistanu turcomana, turkmena

Turyn /ˈturɨ̃n/ (pn)
(geografia, geograficzny) miasto w północno-zachodnich Włoszech nad rzeką Pad; stolica Piemontu; Turín

Turyngia /tuˈrɨ̃ŋʲɟja/ (pn)
(administracja) (geografia, geograficzny) kraj związkowy w Republice Federalnej Niemiec ze stolicą w Erfurcie; Turingia

Tuszetia (pn)
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna w północno-wschodniej Gruzji; Tusheti

Tutanchamon (pn)
(historia, historyczny, historycznie) jeden z faraonów; Tutankamón

Twerca (pn)
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji, lewy dopływ Wołgi, do której wpada na terenie miasta Twer; Tvertsá

Tyber /ˈtɨbɛr/ (pn)
(geografia, geograficzny) rzeka we Włoszech przepływająca przez Rzym; Tíber

Tybetanka /ˌtɨbɛˈtãnka/ (n)
mieszkanka Tybetu tibetana

Tybetańczyk /ˌtɨbɛˈtãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
mieszkaniec Tybetu, Tybetańskiego Regionu Autonomicznego tibetano

Tyfon (pn)
(mitologia grecka) potwór z mitów greckich, pół człowiek, pół zwierzę o ogromnym wzroście i sile; Tifón

Tymoteusz /ˌtɨ̃mɔˈtɛ<sup>w</sup>uʃ/ (pn)
imię męskie; Timoteo

Tyrteusz (pn)
(historia, historyczny, historycznie) starożytny poeta grecki, którego Ateńczycy wysłali w VII w. p.n.e. zamiast wojsk na pomoc Spartanom przeciw Meseńczykom, aby pieśniami natchnął Spartan do walki; Tirteo

UE /u‿ˈɛ/ (acronym)
= (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (geografia, geograficzny) (ekonomia, ekonomiczny) Unia Europejska UE

UFO /ˈufɔ/ (acronym)
= (angielski) unidentified flying object → NOL, niezidentyfikowany obiekt latający OVNI

UGW /u‿ɟɛ‿ˈvu/ (acronym)
= (ekonomia, ekonomiczny) Unia Gospodarcza i Walutowa; UEM

USA /u‿ɛs‿ˈa/ (acronym)
= (angielski) United States of America → Stany Zjednoczone Ameryki; EE. UU.

Udine (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto we Włoszech, w regionie autonomicznym Friuli-Wenecja Julijska; Udine

Uganda /uˈɡãnda/ (pn)
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w środkowej Afryce ze stolicą w Kampali; Uganda

Uglicz (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w zachodniej części Rosji, w obwodzie jarosławskim, nad Wołgą; Úglich

Ukraina /ˌukraˈ<sup>j</sup>ĩna/ (n)
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie ze stolicą w Kijowie; Ucrania

Ukraina Słobodzka (pn)
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczno-geograficzna na pograniczu północno-wschodniej Ukrainy i południowo-zachodniej Rosji; Ucrania Sloboda

Ukrainka /ˌukraˈ<sup>j</sup>ĩŋka/ (n)
kobieta lub dziewczyna narodowości ukraińskiej, obywatelka Ukrainy, mieszkanka Ukrainy ucrania, ucraniana

Układ Słoneczny /ˈukwat swɔ̃ˈnɛʧ̑nɨ/ (pn)
(astronomia, astronomiczny) układ planetarny złożony ze Słońca, jako centralnego ciała niebieskiego, i ośmiu planet: Merkurego, Wenus, Ziemi, Marsa, Jowisza, Saturna, Urana i Neptuna oraz z pięciu planet karłowatych, tysięcy planetoid, księżyców, komet, meteoroidów i materii międzyplanetarnej; sistema solar

Uljanowsk (pn)
(geografia, geograficzny) miasto obwodowe w południowo-zachodniej części Rosji nad Wołgą; Uliánovsk

Ulm (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto na prawach powiatu w południowych Niemczech, w kraju związkowym Badenia-Wirtembergia; Ulm

Ulster (pn)
(geografia, geograficzny) jedna z prowincji Irlandii znajdująca się w jej północno-wschodniej części; Úlster

Unia Europejska /ˈũɲja ˌɛwrɔˈpɛjska/ (pn)
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) organizacja zrzeszająca 28 państw europejskich; Unión Europea

Uppsala (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Szwecji, w prowincji historycznej Uppland; Upsala

Ur /ur/ (pn)
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) starożytne miasto w południowej Mezopotamii; Ur

Ural /ˈural/ (pn)
1. (geografia, geograficzny) góry w Rosji; Urales, montes Urales
2. (geografia, geograficzny) rzeka w Rosji i Kazachstanie; Ural

Uran /ˈurãn/ (pn)
(astronomia, astronomiczny) siódma według oddalenia od Słońca planeta Układu Słonecznego, odkryta 1781, widzialna gołym okiem; jedna z planet jowiszowych, planet górnych i planet zewnętrznych; Urano

Urban /ˈurbãn/ (pn)
imię męskie; Urbano

Urgencz (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowo-środkowym Uzbekistanie, w dolinie Amu-darii; Urgench

Uriasz (pn)
(biblijny) imię męskie Urías

Uriel (pn)
(rzadki, rzadko używany) imię męskie; Uriel

Urmia (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Iranie; Urmía

Urszula /urˈʃula/ (pn)
imię żeńskie; Úrsula

Urugwaj /uˈruɡvaj/ (pn)
(geografia, geograficzny) państwo w Ameryce Południowej; Uruguay

Urugwajczyk /ˌuruɡˈvajʧ̑ɨk/ (n)
obywatel Urugwaju uruguayo

Uzbeczka /uzˈbɛʧ̑ka/ (n)
członkini narodu Uzbeków uzbeka

Uzbek /ˈuzbɛk/ (n)
1. (przestarzałe, przestarzały) obywatel Uzbekistanu uzbeko
2. członek narodu Uzbeków uzbeko

Uzbekistan /ˌuzbɛˈcistãn/ (pn)
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji; Uzbekistán

Uznam (pn)
(geografia, geograficzny) wyspa przybrzeżna na Bałtyku zamykająca od północnego zachodu Zalew Szczeciński, podzielona między Polskę a Niemcy Usedom

Uzłowaja (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, w obwodzie tulskim; Uzlovaya

Ułan Bator /ˈuwãn ˈbatɔr/ (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) stolica Mongolii; Ulán Bator

Vaduz (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) stolica Liechtensteinu; Vaduz

Valletta (pn)
(geografia, geograficzny) stolica Malty; La Valeta

Vicenza (pn)
(geografia, geograficzny) miasto w północno-wschodnich Włoszech, w regionie Wenecja Euganejska; Vicenza

Vichy (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w środkowej Francji, w regionie Owernia-Rodan-Alpy; Vichy

WNP /vu‿ɛ̃n‿ˈpɛ/ (acronym)
= Wspólnota Niepodległych Państw; CEI

Wacław /ˈvaʦ̑waf/ (pn)
imię męskie pochodzenia czeskiego; Wenceslao

Waga /ˈvaɡa/ (pn)
1. (astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) siódmy znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 23 września do 22 października; Libra
2. (astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór nieba południowego, w Polsce widoczny wiosną i latem; Libra

Walencja /vaˈlɛ̃nʦ̑ʲja/ (pn)
(geografia, geograficzny) miasto w Hiszpanii; Valencia

Walenty /vaˈlɛ̃ntɨ/ (pn)
imię męskie; Valentín

Walentyna /ˌvalɛ̃nˈtɨ̃na/ (pn)
imię żeńskie; Valentina

Walia /ˈvalʲja/ (pn)
(geografia, geograficzny) jeden z czterech historycznych krajów Wielkiej Brytanii; Gales, País de Gales

Walijczyk /vaˈlʲijʧ̑ɨk/ (n)
mieszkaniec Walii galés

Walonia (pn)
(geografia, geograficzny) kraina historyczna w południowej Belgii Valonia

Wandal /ˈvãndal/ (n)
(historia, historyczny, historycznie) (etnografia, etnograficzny) przedstawiciel starożytnego ludu germańskiego; vándalo

Wandea (pn)
(historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w zachodniej Francji Vandea

Warkocz Bereniki /ˈvarkɔʤ̑ ˌbɛrɛ̃ˈɲici/ (pn)
(astronomia, astronomiczny) gwiazdozbiór nieba północnego; Cabellera de Berenice

Warszawa /varˈʃava/ (pn)
(geografia, geograficzny) stolica Polski, największe polskie miasto; Varsovia

Watykan /vaˈtɨkãn/ (pn)
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie; Vaticano, Ciudad del Vaticano

Watykańczyk (n)
obywatel Watykanu vaticano

Wawrzyniec /vavˈʒɨ̃ɲɛʦ̑/ (pn)
imię męskie; Lorenzo

Weimar (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto na prawach powiatu w Niemczech, w kraju związkowym Turyngia; Weimar

Weje (pn)
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytne miasto etruskie, przeciwnik Rzymu, zdobyte przez niego w 396 roku p.n.e.; Veyes

Wellington (pn)
(geografia, geograficzny) stolica Nowej Zelandii; Wellington

Wenecja /vɛ̃ˈnɛʦ̑ʲja/ (pn)
(geografia, geograficzny) miasto we Włoszech, wcześniej również państwo; Venecia

Wenecja Euganejska /vɛ̃ˈnɛʦ̑ʲja ˌɛwɡãˈnɛjska/ (pn)
(geografia, geograficzny) region we Włoszech; Véneto

Wenezuela /ˌvɛ̃nɛzuˈ<sup>w</sup>ɛla/ (pn)
(geografia, geograficzny) państwo w Ameryce Południowej ze stolicą w Caracas; Venezuela

Wenezuelczyk /ˌvɛ̃nɛzuˈ<sup>w</sup>ɛlʧ̑ɨk/ (n)
obywatel lub mieszkaniec Wenezueli venezolano

Wenezuelka /ˌvɛ̃nɛzuˈ<sup>w</sup>ɛlka/ (n)
obywatelka Wenezueli venezolana

Wenus /ˈvɛ̃nus/ (pn)
1. (astronomia, astronomiczny) druga według oddalenia od Słońca planeta Układu Słonecznego, znana w starożytności, widzialna gołym okiem; jedna z planet ziemiopodobnych, planet dolnych i planet wewnętrznych; trzeci (po Słońcu i Księżycu) najjaśniejszy obiekt na niebie; Venus
2. (mitologia rzymska) bogini piękna i miłości, utożsamiana z grecką Afrodytą; Venus

Weronika /ˌvɛrɔ̃ˈɲika/ (pn)
polskie imię żeńskie pochodzenia greckiego; Verónica

Wesołych Świąt /vɛˈsɔwɨç ˈɕfʲjɔ̃nt/ (interjection)
1. …używana do życzenia komuś miłych świąt Bożego Narodzenia Feliz Navidad
2. …używana do życzenia komuś miłych świąt Wielkiejnocy Felices Pascuas

Wewnętrzna Kartlia (pn)
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) jednostka administracyjna w środkowej Gruzji, ze stolicą w Gori; Región de Shida Kartli

Wewnętrzna Kraina (pn)
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna w Słowenii, część Krainy; Carniola Interior

Wezuwiusz /vɛˈzuvʲjuʃ/ (pn)
(geografia, geograficzny) wulkan we Włoszech; Vesubio

Wełtawa /vɛwˈtava/ (pn)
(geografia, geograficzny) rzeka w Czechach, lewobrzeżny dopływ Łaby; Moldava

Wiczuga (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji w obwodzie iwanowskim, położone na wschód od Iwanowa; Víchuga

Wieczne Miasto /ˈvʲjɛʧ̑nɛ ˈmʲjastɔ/ (n)
(książkowy) (peryfrastyczny) Rzym Ciudad Eterna

Wiedeń /ˈvʲjɛdɛ̃ɲ/ (pn)
(geografia, geograficzny) stolica Austrii; Viena

Wielka Brytania /ˈvʲjɛlka brɨˈtãɲja/ (pn)
1. (geografia, geograficzny) państwo w Europie; Gran Bretaña
2. (geografia, geograficzny) wyspa między Oceanem Atlantyckim a Morzem Północnym; Gran Bretaña

Wielka Niedźwiedzica /ˈvʲjɛlka ˌɲɛ̇ʥ̑vʲjɛ̇ˈʥ̑iʦ̑a/ (pn)
(astronomia, astronomiczny) gwiazdozbiór nieba północnego; w Polsce widoczny cały rok; konstelacja, której 7 najjaśniejszych gwiazd tworzy charakterystyczny układ w kształcie woza z dyszlem, zwany Wielkim Wozem; jedna z największych konstelacji; Osa Mayor

Wielka Sobota (n)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) sobota Wielkiego Tygodnia, obchodzona przez chrześcijan na pamiątkę złożenia Jezusa Chrystusa do grobu i jego zstąpienia do piekieł; Sábado Santo, Sábado de Gloria

Wielkanoc /vʲjɛlˈkãnɔʦ̑/ (n)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w chrześcijaństwie: święto upamiętniające zmartwychwstanie Jezusa Chrystusa; Pascua, Pascua de Resurrección

Wielki Czwartek (n)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) czwartek Wielkiego Tygodnia, obchodzony przez chrześcijan na pamiątkę ostatniej wieczerzy; Jueves Santo

Wielki Kanion (pn)
(geografia, geograficzny) (zobacz) Wielki Kanion Kolorado Gran Cañón

Wielki Pies /ˈvʲjɛlʲci ˈpʲjɛs/ (pn)
(astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego; Can Mayor

Wielki Piątek /ˈvʲjɛlʲci ˈpʲjɔ̃ntɛk/ (n)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) piątek Wielkiego Tygodnia, obchodzony przez chrześcijan na pamiątkę męki i śmierci Jezusa Chrystusa; Viernes Santo

Wielki Post /ˈvʲjɛlʲci ˈpɔst/ (n)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w Kościele katolickim: czas pokuty przygotowujący do przeżycia świąt Wielkanocy, w którym obowiązuje zakaz urządzania hucznych zabaw, obejmujący czterdzieści dni od Środy Popielcowej do Wielkiej Soboty włącznie; Cuaresma

Wielki Tydzień /ˈvʲjɛlʲci ˈtɨʥ̑ɛ̇̃ɲ/ (n)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w chrześcijaństwie uroczysty czas upamiętniający ostatnie dni Chrystusa; Semana Santa

Wielki Wóz (pn)
(astronomia, astronomiczny) asteryzm składający się z siedmiu najjaśniejszych gwiazd gwiazdozbioru Wielkiej Niedźwiedzicy; Carro, Carro Mayor, Carro de David

Wielkie Antyle /ˈvʲjɛlʲcɛ ãnˈtɨlɛ/ (pn)
(geografia, geograficzny) część Antyli, archipelag na Oceanie Atlantyckim, w skład którego wchodzą Kuba, Haiti, Jamajka i Portoryko wraz z mniejszymi wyspami leżącymi u ich wybrzeży; Antillas Mayores, Grandes Antillas

Wielkie Jeziora Północnoamerykańskie (pn)
(geografia, geograficzny) grupa pięciu jezior w Ameryce Północnej na pograniczu Kanady i USA; Grandes Lagos

Wielkie Równiny /ˈvʲjɛlʲcɛ ruvʲˈɲĩnɨ/ (pn)
(geografia, geograficzny) kraina geograficzna w Ameryce Północnej, na wschód od Gór Skalistych, z charakterystyczną dla niej prerią; Grandes Llanuras

Wielkopolska /ˌvʲjɛlkɔˈpɔlska/ (n)
(geografia, geograficzny) kraina w środkowo-zachodniej Polsce; Gran Polonia

Wielonarodowe Państwo Boliwia (pn)
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Boliwii Estado Plurinacional de Bolivia

Wientian /ˈvʲjɛ̃ntʲjãn/ (pn)
(geografia, geograficzny) stolica Laosu; Vientián

Wiesbaden (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto i uzdrowisko w środkowych Niemczech, stolica kraju związkowego Hesja; Wiesbaden

Wietnam /ˈvʲjɛtnãm/ (pn)
(geografia, geograficzny) państwo w Azji; Vietnam

Wietnamczyk /vʲjɛtˈnãmʧ̑ɨk/ (n)
obywatel Wietnamu, mieszkaniec Wietnamu, osoba narodowości wietnamskiej vietnamita

Wietnamka /vʲjɛtˈnãmka/ (n)
obywatelka Wietnamu, mieszkanka Wietnamu, kobieta narodowości wietnamskiej vietnamita

Wigilia /vʲiˈɟilʲja/ (pn)
(kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) dzień poprzedzający święto Bożego Narodzenia; Nochebuena

Wikipedia /ˌvʲiciˈpɛdʲja/ (pn)
(informatyka, informatyczny) internetowa encyklopedia, którą każdy może edytować; projekt Fundacji Wikimedia Wikipedia

Wikisłownik /ˌvʲiciˈswɔvʲɲik/ (pn)
(neologizm) wolny internetowy wielojęzyczny słownik, który każdy może edytować; Wikcionario

Wikiźródła /ˌvʲiciʑˈrudwa/ (pn)
wolne internetowe repozytorium tekstów źródłowych, które każdy może redagować; projekt Fundacji Wikimedia; Wikisource

Wiktor /ˈvʲiktɔr/ (pn)
imię męskie; Víctor

Wiktoria /vʲikˈtɔrʲja/ (pn)
imię żeńskie pochodzenia łacińskiego; Victoria

Wilk /vʲilk/ (pn)
(astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego; Lupus, Lobo

Wilno /ˈvʲilnɔ/ (pn)
(geografia, geograficzny) stolica Litwy; Vilna

Wincenty /vʲĩnˈʦ̑ɛ̃ntɨ/ (pn)
polskie imię męskie pochodzenia łacińskiego; Vicente

Windhuk /ˈvʲĩntxuk/ (pn)
(geografia, geograficzny) stolica Namibii; Windhoek

Winicjusz /vʲĩˈɲiʦ̑ʲjuʃ/ (pn)
polskie imię męskie pochodzenia łacińskiego; Vinicio

Wirakocza (pn)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (historia, historyczny, historycznie) ajmarski i aztecki bóg stworzyciel; Huiracocha, Viracocha, Wiracocha

Wisznu /ˈvʲiʃnu/ (pn)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) jeden z trzech najważniejszych bogów hinduizmu Visnú

Wisła /ˈvʲiswa/ (pn)
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Polsce; Vístula

Witebsk (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto położone w północno-wschodniej części Białorusi, nad rzeką Dźwiną; Vítebsk

Wizygot (n)
(historia, historyczny, historycznie) (etnografia, etnograficzny) członek ludu germańskiego, zachodniego odłamu Gotów; visigodo

Wniebowzięcie /vɲebovʑeɲtɕe/ (pn)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) święto chrześcijańskie upamiętniające wzięcie Matki Boskiej do nieba; Asunción

Wodnik /ˈvɔdʲɲik/ (pn)
1. (astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) jedenasty znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 21 stycznia do 19 (20) lutego; Acuario
2. (astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór równikowy, w Polsce widoczny częściowo latem i jesienią; Acuario

Wojwodina (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) autonomiczny okręg w północnej Serbii ze stolicą w Nowym Sadzie; Voivodina

Wolarz /ˈvɔlaʃ/ (pn)
(astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba północnego; Boyero

Wolne Stowarzyszone Państwo Portoryko (pn)
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Portoryka jako państwa Estado Libre Asociado de Puerto Rico

Wolsk (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, siedziba władz rejonu wolskiego w obwodzie saratowskim, położone na prawym brzegu Wołgi; Volsk

Wolta Czarna (pn)
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w zachodniej Afryce, uchodzi do Wolty Białej w Ghanie; Río Volta Negro

Woroneż (pn)
(geografia, geograficzny) miasto w Rosji, nad rzeką o tej samej nazwie; Voronesch, Voroneye, Voronezh

Wołga /ˈvɔwɡa/ (pn)
(geografia, geograficzny) rzeka w Rosji przeduralskiej, największa i najdłuższa rzeka Europy, uchodzi do Morza Kaspijskiego; Volga

Wołyń /ˈvɔwɨ̃ɲ/ (pn)
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna na obszarze dziesiejszej zachodniej Ukrainy; Volinia

Woźnica /vɔʑˈɲiʦ̑a/ (pn)
(astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba północnego; Cochero

Wrocław /ˈvrɔʦ̑waf/ (pn)
(geografia, geograficzny) miasto wojewódzkie nad Odrą, w południowo-zachodniej Polsce; Breslavia

Wschodnia Republika Urugwaju (pn)
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Urugwaju jako państwa República Oriental del Uruguay

Wschód /fsxut/ (n)
kraje południowej i wschodniej Azji (np. Indie, Chiny, Japonia) Oriente

Wspólnota Niepodległych Państw /fspulˈnɔta ˌɲɛpɔˈdlɛɡwɨx ˈpãj̃stf/ (pn)
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) organizacja międzynarodowa, zrzeszająca większość republik byłego ZSRR; Comunidad de Estados Independientes

Wszechmogący (n)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) Bóg Omnipotente

Wszystkich Świętych (n)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) święto chrześcijańskie ku czci wszystkich świętych, obchodzone 1 listopada, a także dzień, w którym zwyczajowo odwiedza się groby bliskich zmarłych; Día de Todos los Santos

Wulgata (pn)
łacińskie tłumaczenie Biblii, dokonane przez św. Hieronima w IV w.; Vulgata

Wybrzeże Kości Słoniowej /vɨˈbʒɛʒɛ ˈkɔɕʨ̑i swɔ̃ˈɲɔvɛj/ (pn)
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce; Costa de Marfil

Wyspa Bożego Narodzenia /ˈvɨspa bɔˈʒɛɡɔ ˌnarɔˈʣ̑ɛ̃ɲa/ (pn)
(geografia, geograficzny) wyspa w Oceanii; Isla de Navidad

Wyspa Książęca /ˈvɨspa cɕɔ̃w̃ˈʒɛ̃nʦ̑a/ (pn)
(geografia, geograficzny) jedna z wysp w Zatoce Gwinejskiej w Afryce; Isla de Príncipe

Wyspa Wielkanocna (pn)
(geografia, geograficzny) chilijska wyspa położona na południowym Pacyfiku, znana z występujących tam figur moai; Isla de Pascua

Wyspa Świętego Tomasza /ˈvɨspa ɕfʲjɛ̃nˈtɛɡɔ tɔ̃ˈmaʃa/ (pn)
(geografia, geograficzny) jedna z wysp w Zatoce Gwinejskiej w Afryce; Isla de Santo Tomé

Wyspy Alandzkie /ˈvɨspɨ aˈlãnʦ̑ʲcɛ/ (pn)
(geografia, geograficzny) archipelag na Morzu Bałtyckim, terytorium autonomiczne Finlandii; islas de Åland

Wyspy Eolskie /ˈvɨspɨ ɛˈɔlsʲcɛ/ (pn)
(geografia, geograficzny) dawna nazwa Wysp Liparyjskich islas Eolias islas Eólicas

Wyspy Kanaryjskie /ˈvɨspɨ ˌkãnaˈrɨjsʲcɛ/ (pn)
1. (geografia, geograficzny) archipelag położony na Oceanie Atlantyckim u wybrzeży Maroka i Sahary Zachodniej; Canarias, Islas Canarias
2. (geografia, geograficzny) terytorium autonomiczne Hiszpanii obejmujące Wyspy Kanaryjskie (1.1) Canarias, Islas Canarias

Wyspy Owcze /ˈvɨspɨ ˈɔfʧ̑ɛ/ (pn)
1. (geografia, geograficzny) archipelag wysp na Morzu Norweskim; Islas Feroe
2. (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) terytorium autonomiczne Danii położone w archipelagu Wyspy Owcze (1.1) Islas Feroe

Wyspy Salomona /ˈvɨspɨ ˌsalɔ̃ˈmɔ̃na/ (pn)
(geografia, geograficzny) państwo w Oceanii; Islas Salomón

Wyspy Świętego Tomasza i Książęca /ˈvɨspɨ ɕfʲjɛ̃nˈtɛɡɔ tɔ̃ˈmaʃa ˌi‿cɕɔ̃w̃ˈʒɛ̃nʦ̑a/ (pn)
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) jedno z państw wyspiarskich w Afryce; Santo Tomé y Príncipe

Wyszni Wołoczok (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto położone w zachodniej Rosji na terenie obwodu twerskiego, centrum administracyjne rejonu wyszniewołockiego; Vyshni Volochok

Wysznij Wołoczok (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto położone w zachodniej Rosji na terenie obwodu twerskiego, centrum administracyjne rejonu wyszniewołockiego; Vyshni Volochok

Wyżyna Tybetańska (pn)
(geografia, geograficzny) rozległa wyżyna w Azji Środkowej; meseta del Tíbet

Węgier /ˈvɛ̃ŋʲɟɛr/ (n)
człowiek narodowości węgierskiej, obywatel Węgier, mieszkaniec Węgier húngaro

Węgierka /vɛ̃ŋʲˈɟɛrka/ (n)
osoba płci żeńskiej narodowości węgierskiej, obywatelka Węgier, mieszkanka Węgier húngara

Węgry /ˈvɛ̃ŋɡrɨ/ (pn)
(geografia, geograficzny) państwo w Europie; Hungría

Włoch /vwɔx/ (n)
człowiek narodowości włoskiej, obywatel Włoch, mieszkaniec Włoch italiano

Włochy /ˈvwɔxɨ/ (pn)
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie, położone na Półwyspie Apenińskim, obejmujące także Sycylię i Sardynię; Italia

Włoszka /ˈvwɔʃka/ (n)
kobieta lub dziewczyna narodowości włoskiej, obywatelka Włoch italiana

York (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w północnej Anglii; York

ZNP /zɛt‿ɛ̃n‿ˈpɛ/ (acronym)
= (medycyna, medyczny) zespół napięcia przedmiesiączkowego; SPM

ZSRR /ˌzɛt‿ɛs‿ɛr‿ˈɛr/ (acronym)
= (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich URSS

ZUM (acronym)
= (medycyna, medyczny) zakażenie układu moczowego; IU

Zabulon (pn)
imię męskie pochodzenia biblijnego; Zabulón

Zacheusz (pn)
rzadkie polskie imię męskie pochodzenia semickiego; jedno z imion biblijnych; Zaqueo

Zachodni Brzeg /zaˈxɔdʲɲi ˈbʒɛk/ (pn)
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) część Palestyny administrowana przez Izrael; Cisjordania

Zadar (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Chorwacji, nad Morzem Adriatyckim; Zadar

Zaduszki (n)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w Kościele katolickim dzień poświęcony pamięci wszystkich zmarłych, przypadający na 2 listopada (po dniu Wszystkich Świętych); Día de los Fieles Difuntos

Zagrzeb /ˈzaɡʒɛp/ (pn)
(geografia, geograficzny) stolica Chorwacji; Zagreb

Zakaukazie (pn)
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) nazwa stosowana w odniesieniu do trzech państw położonych na południe od głównego pasma Kaukazu (tj. Wielkiego Kaukazu): Gruzji, Azerbejdżanu i Armenii; Transcaucasia

Zakopane /ˌzakɔˈpãnɛ/ (pn)
(geografia, geograficzny) miasto w południowej Polsce u podnóża Tatr; Zakopane

Zambezi /zãmˈbɛzʲi/ (pn)
(geografia, geograficzny) rzeka w południowej części Afryki; Zambeze

Zambia /ˈzãmbʲja/ (pn)
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) jedno z państw w Afryce; Zambia

Zambijczyk /zãmˈbʲijʧ̑ɨk/ (n)
obywatel Zambii zambiano

Zandżan (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w północno-zachodnim Iranie, nad rzeką Zandżan; Zanyán

Zatoka Adeńska (pn)
(geografia, geograficzny) obszar wodny na Oceanie Indyjskim między Jemenem na południowym brzegu Półwyspu Arabskiego, a Somalią; golfo de Adén

Zatoka Ambrakijska (pn)
(geografia, geograficzny) zatoka na Morzu Jońskim u północno-zachodnich wybrzeży Grecji; golfo de Accio, golfo de Ambracia, golfo de Arta

Zatoka Arabacka (pn)
(geografia, geograficzny) zatoka w południowej części Morza Azowskiego przylegająca do Półwyspu Kerczeńskiego oraz Mierzei Arabackiej; bahía de Arabat

Zatoka Argolidzka (pn)
(geografia, geograficzny) niewielka zatoka na Morzu Egejskim u wschodniego wybrzeża Peloponezu w Grecji; golfo Argólico, golfo de Argos, golfo de Nauplia

Zatoka Bengalska /zaˈtɔka bɛ̃ŋˈɡalska/ (n)
(geografia, geograficzny) zatoka nad Oceanem Indyjskim; bahía de Bengala, golfo de Bengala

Zatoka Biskajska /zaˈtɔka bʲiˈskajska/ (pn)
(geografia, geograficzny) zatoka Oceanu Atlantyckiego, położona pomiędzy północnym wybrzeżem Półwyspu Pirenejskiego a południowo-zachodnim wybrzeżem Francji; golfo de Vizcaya, mar Cantábrico

Zatoka Botnicka /zaˈtɔka bɔtʲˈɲiʦ̑ka/ (pn)
(geografia, geograficzny) zatoka w północnej części Morza Bałtyckiego, między Szwecją a Finlandią; golfo de Botnia, Golfo de Botnia

Zatoka Chatańska (pn)
(geografia, geograficzny) estuarium rzeki Chatanga na południowo-zachodnim wybrzeżu Morza Łaptiewów; bahía de Játanga, golfo de Játanga

Zatoka Czauńska (pn)
(geografia, geograficzny) zatoka Morza Wschodniosyberyjskiego u północnych wybrzeży Azji; bahía Chaunskaya

Zatoka Czoska (pn)
(geografia, geograficzny) zatoka Morza Barentsa, u wybrzeży Rosji, ograniczona od zachodu półwyspem Kanin; bahía de Chosha

Zatoka Eubejska Południowa (pn)
(geografia, geograficzny) zatoka Morza Egejskiego, oddzielająca wyspę Eubeę od stałego lądu Grecji; golfo Sur de Eubea

Zatoka Fińska /zaˈtɔka ˈfʲĩj̃ska/ (pn)
(geografia, geograficzny) zatoka Morza Bałtyckiego między Estonią, Rosją i Finlandią; golfo de Finlandia

Zatoka Flensburska (pn)
(geografia, geograficzny) zatoka w południowo–zachodniej części Morza Bałtyckiego, stanowiąca część granicy pomiędzy Danią a Niemcami; fiordo de Flensburg

Zatoka Gaecka (pn)
(geografia, geograficzny) zatoka morska, położona na południowo-zachodnim wybrzeżu Włoch, stanowiąca Morza Tyrreńskiego; golfo de Gaeta

Zatoka Genueńska (pn)
(geografia, geograficzny) zatoka na północnym skraju Morza Liguryjskiego; golfo de Génova

Zatoka Guantanamo /zaˈtɔka ˌɡu<sup>w</sup>ãntãˈnãmɔ/ (pn)
(geografia, geograficzny) zatoka w prowincji Guantanamo na południowym wschodzie Kuby, częściowo znajdująca się pod administracją USA; Bahía de Guantánamo

Zatoka Gwinejska (pn)
(geografia, geograficzny) zatoka Oceanu Atlantyckiego u zachodniego wybrzeża Afryki, między przylądkami Palmas i Lopez; golfo de Guinea

Zatoka Gydańska (pn)
(geografia, geograficzny) zatoka Morza Karskiego, wcinająca się w Półwysep Gydański bahía de Guidán

Zatoka Jenisejska (pn)
(geografia, geograficzny) zatoka Morza Karskiego, u ujścia rzeki Jenisej; golfo del Yeniséi

Zatoka Kadyksu (pn)
(geografia, geograficzny) zatoka Oceanu Atlantyckiego, która rozciąga się na zachód od Cieśniny Gibraltarskiej aż po Przylądek Świętego Wincentego w Portugalii; golfo de Cádiz

Zatoka Kalamicka (pn)
(geografia, geograficzny) zatoka Morza Czarnego położona u zachodniego brzegu Półwyspu Krymskiego; bahía de Kalamita

Zatoka Karagińska (pn)
(geografia, geograficzny) zatoka Morza Beringa, w azjatyckiej części Rosji, leżąca u północno-wschodniego wybrzeża Kamczatki; golfo Karáguinski

Zatoka Karkinicka (pn)
(geografia, geograficzny) zatoka Morza Czarnego położona na północny zachód od Krymu; bahía de Karkinit

Zatoka Katańska (pn)
(geografia, geograficzny) zatoka położona na Morzu Jońskim, po wschodniej stronie Sycylii golfo de Catania

Zatoka Kilońska (pn)
(geografia, geograficzny) zatoka Morza Bałtyckiego, położona u wybrzeży niemieckiego kraju związkowego Szlezwik-Holsztyn; bahía de Kiel

Zatoka Kiparysyjska (pn)
(geografia, geograficzny) zatoka u wybrzeży południowej Grecji, stanowiąca część Morza Jońskiego, oblewająca zachodnie wybrzeża Peloponezu; golfo de Ciparisia

Zatoka Kolska (pn)
(geografia, geograficzny) przypominająca fiord zatoka Morza Barentsa, u północnych brzegów należącego do Rosji Półwyspu Kolskiego; bahía de Kola

Zatoka Kołymska (pn)
(geografia, geograficzny) największa z zatok Morza Wschodniosyberyjskiego, położona u ujścia rzeki Kołymy golfo del Kolimá

Zatoka Lakońska (pn)
(geografia, geograficzny) zatoka u wybrzeży południowej Grecji, stanowiąca część Morza Egejskiego,wcinająca się w południowo-wschodnią część półwyspu Peloponez; golfo de Laconia

Zatoka Lubecka (pn)
(geografia, geograficzny) zatoka w południowo-zachodniej części Morza Bałtyckiego, część Zatoki Meklemburskiej; bahía de Lübeck

Zatoka Lwia (pn)
(geografia, geograficzny) zatoka będąca częścią Morza Śródziemnego, znajdująca się u południowych wybrzeży Francji; golfo de León

Zatoka Meksykańska /zaˈtɔka ˌmɛksɨˈkãj̃ska/ (n)
(geografia, geograficzny) zatoka w zachodniej części Oceanu Atlantyckiego u wybrzeży Ameryki Północnej; golfo de México, Golfo de México

Zatoka Merabelska (pn)
(geografia, geograficzny) zatoka Morza Kreteńskiego, położona u północno-wschodniego wybrzeża Krety bahía de Mirabello

Zatoka Meseńska (pn)
(geografia, geograficzny) zatoka u wybrzeży południowej Grecji, stanowiąca część Morza Jońskiego, wcinająca się w południowo-zachodnią część Peloponezu; golfo de Mesene, golfo de Mesenia

Zatoka Narewska (pn)
(geografia, geograficzny) zatoka Morza Bałtyckiego, stanowiąca część Zatoki Fińskiej; bahía del Narvam

Zatoka Neapolitańska (pn)
(geografia, geograficzny) zatoka morska położona na południowo-zachodnim wybrzeżu Włoch, w regionie Kampania; golfo de Nápoles

Zatoka Niemiecka (pn)
(geografia, geograficzny) zatoka morska położona u wybrzeży Niemiec, Danii i Holandii bahía Alemana

Zatoka Obska (pn)
(geografia, geograficzny) wydłużona zatoka syberyjska stanowiąca ujście rzeki Ob do Morza Karskiego; Golfo del Obi

Zatoka Oleniocka (pn)
(geografia, geograficzny) zatoka Morza Łaptiewów, położona u ujścia rzeki Oleniok, na zachód od delty Leny golfo Olenyok

Zatoka Orfańska (pn)
(geografia, geograficzny) zatoka Morza Egejskiego, położona po wschodniej stronie Półwyspu Chalcydyckiego golfo Estrimónico

Zatoka Pagasyjska (pn)
(geografia, geograficzny) okrągła zatoka Morza Egejskiego położona u wschodnich wybrzeży Grecji, w Magnezji; golfo Pagasético

Zatoka Patraska (pn)
(geografia, geograficzny) zatoka Morza Jońskiego, położona u zachodniego wybrzeża Grecji; golfo de Patras

Zatoka Penżyńska (pn)
(geografia, geograficzny) zatoka Morza Ochockiego, w azjatyckiej części Rosji, drugorzędna zatoka Zatoki Szelichowa; bahía del Pénzhina

Zatoka Perska /zaˈtɔka ˈpɛrska/ (pn)
(geografia, geograficzny) zatoka Morza Arabskiego między Półwyspem Arabskim a Iranem; golfo Pérsico

Zatoka Pomorska (pn)
(geografia, geograficzny) zatoka Morza Bałtyckiego w jego południowo-zachodniej części u wybrzeży Polski i Niemiec; bahía de Pomerania

Zatoka Sekwany (pn)
(geografia, geograficzny) zatoka morska położona u północnych wybrzeży Francji, od południa granicząca z Normandią bahía del Sena

Zatoka Sewastopolska (pn)
(geografia, geograficzny) zatoka Morza Czarnego pełniąca funkcję portu miasta Sewastopola bahía de Sebastopol

Zatoka Szelichowa (pn)
(geografia, geograficzny) zatoka Morza Ochockiego, położona w jego północnej części, na zachód od Kamczatki; golfo de Shélijov

Zatoka Taganroska (pn)
(geografia, geograficzny) największa zatoka Morza Azowskiego, położona u wybrzeży Rosji i Ukrainy; golfo de Taganrog

Zatoka Tamańska (pn)
(geografia, geograficzny) płytka zatoka położona na wschodnim wybrzeżu Cieśniny Kerczeńskiej bahía de Tamán

Zatoka Tangerska (pn)
(geografia, geograficzny) zatoka Morza Śródziemnego, w Cieśninie Gibraltarskiej u północnych wybrzeży Maroka; nad zatoką położone jest miasto Tanger; Bahía de Tánger

Zatoka Tarencka (pn)
(geografia, geograficzny) zatoka położona na Morzu Śródziemnym u wybrzeży Włoch, między Półwyspem Salentyńskim i Półwyspem Kalabryjskim; golfo de Taranto

Zatoka Tazowska (pn)
(geografia, geograficzny) zatoka we wschodniej części Zatoki Obskiej, utworzona przez estuarium rzeki Taz; estuario del Taz

Zatoka Teodozyjska (pn)
(geografia, geograficzny) zatoka Morza Czarnego, położona u południowo-wschodnich brzegów półwyspu Krym; bahía de Feodosia

Zatoka Termajska (pn)
(geografia, geograficzny) zatoka u wybrzeży północno-wschodniej Grecji, stanowiąca część Morza Egejskiego; golfo Termaico, golfo de Tesalónica

Zatoka Tokijska (pn)
(geografia, geograficzny) zatoka w Japonii, na południowo-wschodnim wybrzeżu wyspy Honsiu; bahía de Tokio

Zatoka Triesteńska (pn)
(geografia, geograficzny) zatoka w północnej części Morza Adriatyckiego, stanowiąca część Zatoki Weneckiej; golfo de Trieste

Zatoka Udzka (pn)
(geografia, geograficzny) zatoka w zachodniej części Morza Ochockiego, na zachód od Wysp Szantarskich; bahía del Uda

Zatoka Walencka (pn)
(geografia, geograficzny) zatoka w zachodniej części Morza Śródziemnego, położona u wschodnich wybrzeży Hiszpanii; golfo de Valencia

Zatoka Wenecka (pn)
(geografia, geograficzny) zatoka w północnej części Morza Adriatyckiego, u wybrzeży Włoch, Słowenii i Chorwacji; golfo de Venecia

Zatoka Wyborska (pn)
(geografia, geograficzny) zatoka w północno-wschodniej części Morza Bałtyckiego, w pobliżu wschodniego krańca Zatoki Fińskiej, u wybrzeży Rosji; bahía de Víborg

Zegar /ˈzɛɡar/ (pn)
(astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego; Reloj

Zesłanie Ducha Świętego (pn)
(kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w chrześcijaństwie: święto obchodzone pięćdziesiąt dni po Wielkanocy, w którym wspomina się zstąpienie Ducha Świętego na Maryję i Apostołów Pentecostés

Zeus /ˈzɛus/ (pn)
(mitologia grecka) bóg pogodnego i pochmurnego nieba oraz piorunów i błyskawic, pan Olimpu, utożsamiany z rzymskim Jowiszem, najwyższe bóstwo greckiego panteonu; Zeus

Zielenogorsk (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, w rejonie kurortowym Petersburga, nad Zatoką Fińską; Zelenogorsk

Ziemia /ˈʑɛ̃mʲja/ (pn)
(astronomia, astronomiczny) trzecia według oddalenia od Słońca planeta Układu Słonecznego, w starożytności i średniowieczu uważana za centralne ciało wszechświata, do czasów Kopernika uważana za nieruchomą; Tierra, tierra

Ziemia Obiecana /ˈʑɛ̃mʲja ˌɔbʲjɛˈʦ̑ãna/ (pn)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) według Biblii, terytorium, które Bóg obiecał Abrahamowi i jego potomkom, Kanaan; Tierra Prometida, Tierra de Promisión

Ziemia Święta (pn)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) miejsca w Palestynie opisane w Nowym Testamencie, gdzie urodził się, żył i umarł Jezus Chrystus; Tierra Santa

Ziemianin /ʑɛ̃ˈmʲjä̃ɲĩn/ (n)
mieszkaniec Ziemi terrícola

Ziemianka /ʑɛ̃ˈmʲjãnka/ (n)
mieszkanka Ziemi terrícola

Zimbabwe /zʲĩmˈbabvɛ/ (pn)
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce ze stolicą w Harare; Zimbabue

Zimbabwenka (n)
mieszkanka Zimbabwe zimbabuense

Zimbabweńczyk (n)
mieszkaniec Zimbabwe zimbabuense

Zjednoczona Republika Tanzanii (pn)
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Tanzanii, państwa w Afryce República Unida de Tanzania

Zjednoczone Emiraty Arabskie /ˌzʲjɛdnɔˈʧ̑ɔ̃nɛ ˌɛ̃mʲiˈratɨ aˈrapsʲcɛ/ (pn)
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji; Emiratos Árabes Unidos

Zjednoczone Królestwo /ˌzʲjɛdnɔˈʧ̑ɔ̃nɛ kruˈlɛstfɔ/ (pn)
(geografia, geograficzny) skrócona forma od Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej Reino Unido

Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej /ˌzʲjɛdnɔˈʧ̑ɔ̃nɛ kruˈlɛstfɔ ˈvʲjɛlʲcɛ̇j brɨˈtãɲji ˌː‿ːrˈlãndʲji puwˈnɔʦ̑nɛj/ (pn)
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (oficjalnie) nazwa państwa leżącego w Europie Zachodniej składającego się z Anglii, Walii, Szkocji i Irlandii Północnej; Reino Unido de Gran Bretaña e Irlanda del Norte

Zmartwychwstanie /ˌzmartfɨxˈfstãɲɛ/ (pn)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w tradycji chrześcijańskiej powrót Jezusa Chrystusa do życia po trzech dniach w grobie; Resurrección

Zug (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w środkowej Szwajcarii, nad jeziorem Zug (1.3), na północny wschód od Lucerny; Zug

Zugdidi (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w zachodniej Gruzji, w regionie Megrelia-Górna Swanetia; Zugdidi

Zurych (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Szwajcarii; Zúrich

Zuzanna /zuˈzãnːa/ (pn)
imię żeńskie; Susana

Związek Komorów (pn)
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Komorów jako państwa Unión de las Comoras

Związek Radziecki /ˈzvʲjɔ̃w̃zɛk raˈʥ̑ɛʦ̑ʲci/ (pn)
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo komunistyczne w Europie i Azji, które istniało w latach 1922-1991; Unión Soviética

Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich /ˈzvʲjɔ̃w̃zɛk ˌsɔʦ̑ʲjalʲiˈstɨʧ̑nɨx rɛˈpublʲik raˈʥ̑ɛʦ̑ʲcix/ (pn)
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) nieistniejące obecnie federacyjne państwo, które w XX w. obejmowało wschodnią Europę i północną Azję; Unión de Repúblicas Socialistas Soviéticas

Zygmunt /ˈzɨɡmũnt/ (pn)
imię męskie; Segismundo

a /a/ (conjunction)
1. …uzupełniania y
2. …przeciwstawności y
3. …wynikania y
4. …objaśnień y

a /a/ (n)
(językoznawstwo, językoznawczy) pierwsza litera polskiego alfabetu; a

a gówno (interjection)
(wulgarnie, wulgaryzm) wyraża przeczenie lub odmowę nie, w żadnym wypadku y una polla

a kysz /a‿ˈkɨʃ/ (interjection)
(potocznie, potoczny) (żartobliwie) uciekaj, zmykaj (w stosunku do człowieka lub innej istoty żywej) zape

abaka /aˈbaka/ (n)
lekkie, wytrzymałe włókno z pochew liściowych banana manilskiego wykorzystywane do sporządzania lin, zwłaszcza w żeglarstwie; abacá

abakus /aˈbakus/ (n)
1. przyrząd do liczenia w postaci deski z rowkami na poszczególne rodzaje jednostek liczbowych, używany przez starożytnych Greków i Rzymian, także w zachodniej Europie do XVIII w.; pierwowzór liczydeł; ábaco
2. (architektura, architektoniczny) kwadratowa płyta stanowiąca górną część głowicy kolumny; ábaco

abandon /aˈbãndɔ̃n/ (n)
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (morski) zrzeczenie się na rzecz ubezpieczyciela praw do statku, który stracił swoją wartość handlową; abandono

abarognozja (n)
(medycyna, medyczny) brak odczuwania ciężaru przedmiotów trzymanych w ręku abarognosia

abazja /aˈbazʲja/ (n)
(medycyna, medyczny) utrata możliwości chodzenia, przeważnie na skutek schorzeń systemu nerwowego; abasia

abażur /aˈbaʒur/ (n)
osłona na lampę, tłumiąca jej zbyt jaskrawe światło pantalla

abchaski /apˈxasʲci/ (adj)
związany z Abchazją, dotyczący Abchazji lub jej mieszkańców abjasio

abchaski /apˈxasʲci/ (n)
język używany w Abchazji; abjasio

abderyta /ˌabdɛˈrɨta/ (n)
(historia, historyczny, historycznie) mieszkaniec miasta Abdera w Tracji uchodzący w opinii starożytnych Greków za uosobienie głupoty, filisterstwa i kołtuństwa abderitano

abdukcja /abˈdukʦ̑ʲja/ (n)
1. (medycyna, medyczny) odchylenie kończyny od osi ciała; abducción
2. (logika, logiczny) rodzaj sylogizmu; abducción

abduktor /abˈduktɔr/ (n)
(anatomia, anatomiczny) mięsień odciągający kończynę od ciała; abductor

abdykacja /ˌabdɨˈkaʦ̑ʲja/ (n)
zrzeczenie się władzy, rezygnacja monarchy z tronu; ; (zobacz) też abdykacja w Encyklopedii staropolskiej abdicación

abdykować /ˌabdɨˈkɔvaʨ̑/ (v)
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zrzekać się władzy monarszej; dokonywać abdykacji abdicar, renunciar, dimitir

abecadło /ˌabɛˈʦ̑adwɔ/ (n)
(przenośnie, przenośnia) elementarne podstawy jakiejś dziedziny wiedzy, rzemiosła, itp. abecé, abecedario

aberracja /ˌabɛrˈraʦ̑ʲja/ /ˌabɛrˈːaʦ̑ʲja/ (n)
1. (astronomia, astronomiczny) pozorne odchylenie ciał niebieskich od ich rzeczywistego położenia wywołane ruchem Ziemi po orbicie albo jej obrotem aberración
2. (erudycyjny) odchylenie od normalnego stanu; nieprawidłowość aberración
3. (optyka, optyczny) wada soczewek powodująca nieostrość, zabarwienie bądź zniekształcenie obrazu; wada odwzorowywania obrazu przez układy optyczne aberración

aberracyjny /ˌabɛrːaˈʦ̑ɨjnɨ/ (adj)
nieprawidłowy aberrante

abiogeneza /ˌabʲjɔɡɛ̃ˈnɛza/ (n)
(biologia, biologiczny) spontaniczne powstawanie życia z materii nieożywionej; abiogénesis

abiotyczny /ˌabʲjɔˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
nieożywiony abiótico

abioza /aˈbʲjɔza/ (n)
stan całkowitego wstrzymania procesów życiowych abiosis

abisalny /ˌabʲiˈsalnɨ/ (adj)
(geografia, geograficzny) związany z abisalem, dotyczący abisalu lub w nim istniejący abisal

abisyński /ˌabʲiˈsɨ̃j̃sʲci/ (adj)
(historia, historyczny, historycznie) związany z Abisynią ((współcześnie) Etiopia) abisinio

ablegat /abˈlɛɡat/ (n)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) nadzwyczajny poseł papieski ablegado

ablucja /abˈluʦ̑ʲja/ (n)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) rytualne obmycie; ablución

ablutomania /ˌablutɔ̃ˈmãɲja/ (n)
(medycyna, medyczny) chorobliwie częste mycie rąk; ablutomanía

abnegacja /ˌabnɛˈɡaʦ̑ʲja/ (n)
1. (książkowy) zaniedbanie czegoś np. wyglądu, niedbałość, niechlujstwo dejadez, negligencia
2. (przestarzałe, przestarzały) wyrzeczenie się, rezygnacja z korzyści dla dobra innych abnegación, generosidad

abolicja /ˌabɔˈlʲiʦ̑ʲja/ (n)
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) ustawowy, powszechny akt łaski, polegający na zakazie wszczęcia lub nakazie umorzenia postępowania karnego w stosunku do pewnych rodzajów przestępstw lub kategorii przestępców; abolición

abolicjonizm /ˌabɔlʲiˈʦ̑ʲjɔ̇̃ɲism̥/ (n)
(historia, historyczny, historycznie) ruch polityczny w Stanach Zjednoczonych, który dążył do zniesienia niewolnictwa; abolicionismo

abonament /ˌabɔ̃ˈnãmɛ̃nt/ (n)
regularna opłata za korzystanie z usługi (np. internetu); abono

abonent /aˈbɔ̃nɛ̃nt/ (n)
osoba płacąca stałą opłatę, abonament suscriptor, abonado

abonentka /ˌabɔ̃ˈnɛ̃ntka/ (n)
kobieta płacąca stałą opłatę, abonament abonada, suscriptora

aboralny /ˌabɔˈralnɨ/ (adj)
(biologia, biologiczny) przeciwgębowy, leżący po przeciwnej stronie ciała w stosunku do oralnego aboral

aborcja /aˈbɔrʦ̑ʲja/ (n)
(medycyna, medyczny) zabieg przerwania ciąży; wywołanie poronienia; aborto

aborygen /ˌabɔˈrɨɡɛ̃n/ (n)
(książkowy) pierwotny mieszkaniec jakiegoś obszaru lub kraju aborigen

abrahamowy /ˌabraxãˈmɔvɨ/ (adj)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wywodzący się od Abrahama abrahámico

abrakadabra /ˌabrakaˈdabra/ (interjection)
słowo nieokreślonego znaczenia, rzekoma magiczna formuła; abracadabra

abrakadabra /ˌabrakaˈdabra/ (n)
(przenośnie, przenośnia) coś niezrozumiałego; wypowiedź bezsensowna lub zagmatwana hechicería, magia negra

abrazja /abˈrazʲja/ (n)
1. (geologia, geologiczny) ścieranie podłoża skalnego przez luźny materiał skalny przemieszczany przez wodę; abrasión
2. (medycyna, medyczny) usuwanie próchnicy przy użyciu strumienia powietrza wzbogaconego ładunkiem ścierniwa o różnej granulacji; abrasión
3. (medycyna, medyczny) w ginekologii: zabieg łyżeczkowania macicy abrasión
4. (technologia, technika, techniczny) proces zużycia ściernego związany z ubytkiem powierzchniowym elementów maszyn lub urządzeń wskutek oddziaływania na niego luźnych lub umocowanych zarówno suchych jak i wilgotnych ziarn mineralnych; abrasión

abrogacja /ˌabrɔˈɡaʦ̑ʲja/ (n)
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) uchylenie uregulowania prawnego lub wyroku abrogación

absces /ˈapsʦ̑ɛs/ (n)
(medycyna, medyczny) ropień absceso

absencja /apˈsɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
nieobecność w danym miejscu, zwłaszcza w pracy ausencia

absolucja /ˌapsɔˈluʦ̑ʲja/ (n)
1. (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) rozgrzeszenie, zdjęcie klątwy kościelnej, odpuszczenie grzechów; absolución
2. (przestarzałe, przestarzały) uwolnienie, wyrok sądowy uwalniający oskarżonego absolución

absolutnie /ˌapsɔˈlutʲɲɛ/ (adv)
całkowicie, niezależnie od niczego absolutamente

absolutny /ˌapsɔˈlutnɨ/ (adj)
1. całkowity, zupełny, bezwzględny absoluto
2. (filozofia, filozoficzny) istniejący obiektywnie absoluto
3. (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oparty na zasadach absolutyzmu lub rządzący według tych zasad absoluto
4. niekwestionowany absoluto

absolutyzm /ˌapsɔˈlutɨsm̥/ (n)
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) monarchia nieograniczona; absolutismo

absolwent /apˈsɔlvɛ̃nt/ (n)
osoba, która ukończyła szkołę, uczelnię, kurs; graduado, alumno, titulado

absorbent /apˈsɔrbɛ̃nt/ (n)
(chemia, chemiczny) substancja, która pochłania wgłębnie (absorbuje) inną (absorbat) absorbente

absorbować /ˌapsɔrˈbɔvaʨ̑/ (v)
1. (chemia, chemiczny) (fizyka, fizyczny) pochłaniać substancję, energię; wiązać chemicznie absorber
2. pochłaniać, zaprzątać całkowicie czyjąś myśl, uwagę, czas; zajmować kogoś absorber

absorpcja /apˈsɔrpʦ̑ʲja/ (n)
1. (fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) proces wnikania cząstek do wnętrza innej substancji tworzącej dowolną fazę ciągłą; absorción
2. proces pochłaniania energii fali przez ciało; absorción

absta (n)
(środowiskowy) u narkomanów: zespół abstynencyjny od narkotyków, głód narkotyczny mono, síndrome de abstinencia

abstrahować /ˌapstraˈxɔvaʨ̑/ (v)
1. (filozofia, filozoficzny) dokonywać wyodrębnienia w jakimś zagadnieniu, zjawisku lub przedmiocie, jego różnych cech lub określać relacje między nimi w celu stworzenia pojęcia ogólnego abstraer
2. (książkowy) celowo i świadomie pomijać w rozważaniach jakąś cechę lub aspekt, żeby ułatwić analizę; nie uwzględniać czegoś abstraer

abstrakcja /apsˈtrakʦ̑ʲja/ (n)
1. (sztuka) kompozycja barw i kształtów bez widocznego związku z rzeczywistością; abstracción
2. coś trudnego do zrealizowania lub zdefiniowania abstracción
3. nierealny pogląd abstracción
4. pojęcie ogólne abstracción
5. proces tworzenia pojęć ogólnych (1.3); abstracción

abstrakcyjny /ˌapstrakˈʦ̑ɨjnɨ/ (adj)
nie mający związku z rzeczywistością abstracto

abstynencja /ˌapstɨ̃ˈnɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
(medycyna, medyczny) powstrzymywanie się głównie przed piciem alkoholu; abstinencia

abstynent /apsˈtɨ̃nɛ̃nt/ (n)
osoba nie pijąca napojów alkoholowych abstemio

absurd /ˈapsurt/ (n)
nonsens, coś bez logicznego uzasadnienia absurdo

absurdalnie /ˌapsurˈdalʲɲɛ/ (adv)
w sposób absurdalny absurdamente, disparatadamente

absynt /ˈapsɨ̃nt/ (n)
alkoholowy napój wysokoprocentowy, otrzymywany w procesie destylacji z różnego rodzaju ziół, przede wszystkim z kwiatów i liści piołunu; absenta

absztyfikant /ˌapʃtɨˈfʲikãnt/ (n)
(książkowy) (żartobliwie) osoba starająca się o względy kobiety; konkurent, zalotnik galanteador, galán, pretendiente

acefalia /ˌaʦ̑ɛˈfalʲja/ (n)
(medycyna, medyczny) letalna wada wrodzona płodu o charakterze malformacji, polegająca na niewykształceniu głowy lub wykształceniu jej w formie zredukowanej; acefalía

acenokumarol (n)
(biochemia, biochemiczny) (medycyna, medyczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) organiczny związek chemiczny, lek przeciwzakrzepowy będący pochodną kumaryny, antagonista witaminy K; acenocumarol

acetaldehyd (n)
(chemia, chemiczny) organiczny związek chemiczny z grupy aldehydów; acetaldehído

acetofenon /ˌaʦ̑ɛtɔˈfɛ̃nɔ̃n/ (n)
(chemia, chemiczny) związek organiczny z grupy ketonów o wzorze sumarycznym C8H8O, najprostszy keton alkilo-aromatyczny, ciecz o przyjemnym zapachu, wykorzystywany do produkcji leków, substancji zapachowych oraz jako rozpuszczalnik; acetofenona

aceton /aˈʦ̑ɛtɔ̃n/ (n)
(chemia, chemiczny) związek organiczny, najprostszy przedstawiciel grupy ketonów o wzorze C3H6O, bezbarwna, łatwopalna i toksyczna ciecz o ostrym zapachu, wykorzystywany w syntezie chemicznej i jako rozpuszczalnik; acetona

acetyl (n)
(chemia, chemiczny) rodzaj grupy funkcyjnej typu acylowego wywodzącej się z kwasu octowego; acetilo

acetylen /ˌaʦ̑ɛˈtɨlɛ̃n/ (n)
(chemia, chemiczny) (zobacz) etyn acetileno

achromatopsja (n)
(medycyna, medyczny) duża lub całkowita niemożność rozpoznawania barw; acromatopsia

adaptacja /ˌadapˈtaʦ̑ʲja/ (n)
1. przystosowanie do nowego sposobu użytkowania, przeróbka adaptación
2. (biologia, biologiczny) przystosowanie się organizmu do nowych warunków; adaptación
3. (psychologia, psychologiczny) przystosowanie się do nowej sytuacji adaptación
4. dostosowanie się organów do sytuacji adaptación
5. efekt (dzieło, przedmiot, budynek) dokonanej adaptacji (1.1) adaptación

adaptacyjny (adj)
taki, który potrafi się zmieniać, dostosowywać do wymagań albo do otoczenia adaptativo

adapter /aˈdaptɛr/ (n)
(technologia, technika, techniczny) element urządzenia umożliwiający zastosowanie go do innych celów, niż zostało ono przewidziane adaptador

adaptować /ˌadapˈtɔvaʨ̑/ (v)
dostosować/dostosowywać do innego użytku adaptar

adduktor (n)
(anatomia, anatomiczny) mięsień przywodzący kończynę do osi ciała; aductor

adekwatny /ˌadɛˈkfatnɨ/ (adj)
dokładnie czemuś odpowiadający adecuado, proporcional, apropiado, debido, proporcionado

adenotomia (n)
(medycyna, medyczny) chirurgiczny zabieg laryngologiczny polegający na usunięciu lub ścięciu przerośniętego migdałka gardłowego; adenoidectomía

adept /ˈadɛpt/ (n)
1. osoba, która się kształci, szczególnie osoba zdobywająca wiedzę praktyczną educando, pasante
2. zwolennik jakiejś idei, doktryny adepto

adiabatyczny (adj)
(fizyka, fizyczny) taki, który przebiega bez wymiany ciepła z otoczeniem adiabático

administracyjny /ˌadmʲĩɲistraˈʦ̑ɨjnɨ/ (adj)
związany z administracją i administrowaniem administrativo

administrator /ˌadmʲĩɲiˈstratɔr/ (n)
osoba zarządzająca czymś administrador

administratorka /ˌadmʲĩɲistraˈtɔrka/ (n)
kobieta, która jest administratorem, zarządzająca czymś administradora

administrować /ˌadmʲĩɲiˈstrɔvaʨ̑/ (v)
sprawować zarząd, kierować jakąś wyodrębnioną dziedziną działalności administrar, gestionar

admirał /adˈmʲiraw/ (n)
1. (marynarka) najwyższy stopień (dowódca) w marynarce wojennej, równoważny stopniowi generała broni w armii lądowej, naczelny wódz floty; almirante
2. (marynarka) oficer mający stopień admirała (1.1) almirante

admitancja (n)
(fizyka, fizyczny) wielkość fizyczna będąca odwrotnością impedancji, całkowita przewodność elektryczna w obwodach prądu przemiennego; admitancia

adonis /aˈdɔ̃ɲis/ (n)
(przenośnie, przenośnia) (książkowy) (żartobliwie) lub (ironicznie) piękny, przystojny zwykle młody mężczyzna, przesadnie dbający o swoją urodę adonis

adopcja /aˈdɔpʦ̑ʲja/ (n)
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) prawne uznanie obcego dziecka za własne; adopción

adopcjanizm (n)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) pogląd teologiczny według którego Jezus nie był naturalnym Synem Bożym a został usynowiony dopiero po narodzinach lub pi chrzcie w Jordanie albo tuż przed śmiercią; dopcionismo

adoptować /ˌadɔpˈtɔvaʨ̑/ (v)
dokonywać / dokonać adopcji adoptar

adoracja /ˌadɔˈraʦ̑ʲja/ (n)
1. (książkowy) zachwyt kimś wyrażany w taki sposób, aby ten ktoś to widział adoración
2. (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) ceremonia oddawania czci Bogu lub świętym adoración

adorator /ˌadɔˈratɔr/ (n)
mężczyzna zabiegający o względy kobiety adorador, amante, enamorado

adorować /ˌadɔˈrɔvaʨ̑/ (v)
1. uwielbiać kogoś, zachwycać się kimś, otaczać go uwielbieniem adorar
2. (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) oddawać cześć Bogu lub obiektom kultu religijnego adorar

adrenalina /ˌadrɛ̃naˈlʲĩna/ (n)
(fizjologia, fizjologiczny) hormon wydzielany w sytuacjach zagrożenia i stresu; adrenalina

adres /ˈadrɛs/ (n)
informacje o tym, gdzie znajduje się jakiś budynek lub gdzie ktoś mieszka dirección

adresat /aˈdrɛsat/ (n)
(usługi pocztowe, kurierskie, poczta) osoba, do której ktoś wysyła list, przesyłkę itp. destinatario

adriatycki (adj)
dotyczący Adriatyku, związany z Adriatykiem (Morzem Adriatyckim) adriático

adsorpcja /atˈsɔrpʦ̑ʲja/ (n)
(chemia, chemiczny) (fizyka, fizyczny) gromadzenie się substancji rozpuszczonych w cieczy lub obecnych w gazie na powierzchni ciała stałego lub cieczy; adsorción

adwent /ˈadvɛ̃nt/ (n)
1. (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w kalendarzu chrześcijańskim okres około czterech tygodni (dawniej czterdziestu dni) przed Bożym Narodzeniem, przygotowujący do uroczystości Narodzenia Pańskiego, symbolizujący oczekiwanie na przyjście Mesjasza; ; (zobacz) też adwent w Encyklopedii staropolskiej Adviento
2. (przestarzałe, przestarzały) dzień Bożego Narodzenia Navidad

adwentyzm (n)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) chrześcijański ruch podkreślający zbliżające się powtórne przyjście Chrystusa na Ziemię; adventismo

adwersarz /adˈvɛrsaʃ/ (n)
(przestarzałe, przestarzały) oponent, rywal adversario, oponente

adwokat /adˈvɔkat/ (n)
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) prawnik udzielający porad i prowadzący sprawy klientów w sądzie; abogado, letrado

adwokat diabła /adˈvɔkad ˈdʲjabwa/ (n)
(kościelny) (potocznie, potoczny) duchowny, który w Kościele katolickim podczas procesu beatyfikacyjnego lub kanonizacyjnego, ma za zadanie wyszukiwać przyczyn przeciw wyniesieniu na ołtarze abogado del diablo

adwokatka (n)
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) kobieta adwokat abogada, defensora, letrada

adżyka (n)
(kulinaria) pasta z czerwonej papryki z dodatkiem soli, czosnku, ziół oraz orzecha włoskiego, pochodząca z kuchni kaukaskiej; adjika

aeracja /ˌaɛˈraʦ̑ʲja/ (n)
napowietrzanie; aireación

aerobiologia /ˌaɛrɔbʲjɔˈlɔɟja/ (n)
nauka zajmująca się badaniem cząsteczek biologicznych znajdujących się w powietrzu atmosferycznym; aerobiología

aerobus /ˌaɛˈrɔbus/ (n)
(lotnictwo, lotniczy) statek powietrzny, najczęściej śmigłowiec, przewożący na małych odległościach duże ilości pasażerów; aerobús

aerodrom /ˌaɛˈrɔdrɔ̃m/ (n)
(przestarzałe, przestarzały) lotnisko, szczególnie trawiaste aeródromo

aerodynamiczny /ˌaɛrɔdɨ̃nãˈmʲiʧ̑nɨ/ (adj)
(fizyka, fizyczny) związany z aerodynamiką aerodinámico

aerodynamika /ˌaɛrɔdɨ̃ˈnãmʲika/ (n)
(fizyka, fizyczny) dział fizyki zajmujący się ruchem gazów; aerodinámica

aerograf (n)
(technologia, technika, techniczny) urządzenie malarskie rozpylające farbę za pomocą sprężonego powietrza; aerógrafo

aeroklub (n)
organizacja, której członkami są piloci sportowi, skoczkowie spadochronowi, lotniarze, paralotniarze, modelarze lotniczy oraz miłośnicy lotnictwa aeroclub

aerologia /ˌaɛrɔˈlɔɟja/ (n)
(meteorologia, meteorologiczny) nauka zajmująca się badaniem górnych warstw atmosfery; aerología

aerometr /ˌaɛˈrɔ̃mɛtr̥/ (n)
(fizyka, fizyczny) przyrząd do pomiaru gęstości gazu aerómetro

aerometria (n)
(fizyka, fizyczny) nauka zajmująca się pomiarami gazów, w szczególności powietrza aerometría

aeronauta /ˌaɛrɔ̃ˈnawta/ (n)
(przestarzałe, przestarzały) lotnik aeronauta

aeronautyka /ˌaɛrɔ̃ˈnawtɨka/ (n)
(książkowy) lotnictwo aeronáutica

aeronawigacja (n)
(lotnictwo, lotniczy) nawigacja lotnicza aeronavegación

aeroplan /ˌaɛˈrɔplãn/ (n)
(przestarzałe, przestarzały) samolot aeroplano

aerostat /ˌaɛˈrɔstat/ (n)
(lotnictwo, lotniczy) statek powietrzny lżejszy od powietrza; aerostato, aeróstato

aerozol /ˌaɛˈrɔzɔl/ (n)
1. (fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) roztwór koloidowy powstający w wyniku rozproszenia ciał stałych lub cieczy w ośrodku gazowym aerosol
2. (potocznie, potoczny) metalowy pojemnik zawierający substancję, która znajduje się pod ciśnieniem i może być rozpylana aerosol

afazja /aˈfazʲja/ (n)
(medycyna, medyczny) zaburzenia mowy lub rozumienia mowy na skutek uszkodzenia mózgu; afasia

afekt /ˈafɛkt/ (n)
1. namiętność, silne uczucie arrebato
2. wszelkie poruszenie lub wzruszenie umysłu afecto

afektacja /ˌafɛkˈtaʦ̑ʲja/ (n)
przesada w okazywaniu uczuć, egzaltacja; wyrażanie uczuć (poprzez zachowywanie się, wypowiadanie się) w sposób przesadny, sztuczny, afektowany afectación

afektowany /ˌafɛktɔˈvãnɨ/ (adj)
przesadny, sztuczny afectar

afektować /ˌafɛkˈtɔvaʨ̑/ (v)
przesadzać, żądać, pragnąć afectar

afera /aˈfɛra/ (n)
wydarzenie, które wywołało skandal; caso, afer

afereza /ˌafɛˈrɛza/ (n)
1. (językoznawstwo, językoznawczy) zanik głoski lub głosek w wyrazie; aféresis
2. (medycyna, medyczny) zabieg uzyskiwania koncentratu płytek krwi lub białych krwinek; aféresis

afganistański /ˌavɡãɲiˈstãj̃sʲci/ (adj)
odnoszący się do Afganistanu (państwa na Środkowym Wschodzie) afgano

afgański /avˈɡãj̃sʲci/ (adj)
odnoszący się do Afgańczyków lub Afganistan u afgano

afiks /ˈafʲiks/ (n)
(gramatyka) morfem będący częścią składową wyrazu, różny od rdzenia, zrostek; afijo

afirmacja /ˌafʲirˈmaʦ̑ʲja/ (n)
1. potwierdzenie, utwierdzenie, akceptacja afirmación
2. uznanie czegoś za dobre, słuszne afirmación

afirmatywny /ˌafʲirmaˈtɨvnɨ/ (adj)
(książkowy) aprobujący coś afirmativo, positivo

afisz /ˈafʲiʃ/ (n)
(poligrafia) plakat informujący o jakiejś imprezie publicznej lub akcji, nawołujący do czegoś; ; (zobacz) też afisz w Encyklopedii staropolskiej cartel

afonia /aˈfɔ̃ɲja/ (n)
(medycyna, medyczny) zaburzenie polegające na braku głosu; afonía

aforystyka /ˌafɔˈrɨstɨka/ (n)
pisanie aforyzmów aforística

aforyzm /aˈfɔrɨsm̥/ (n)
zwięzła, lapidarna, przeważnie jednozdaniowa wypowiedź, wyrażająca ogólną prawdę filozoficzną lub moralną, w sposób zaskakujący i błyskotliwy; aforismo

afro /ˈafrɔ/ (n)
rodzaj fryzury w formie kuli z napuszonych, drobno skręconych loczków; afro

afro- /ˈafrɔ/
pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z Afryką afro-

afroamerykański (adj)
dotyczący Afroamerykanów, czarnoskórych mieszkańców Stanów Zjednoczonych afroamericano

afrodyzjak /ˌafrɔˈdɨzʲjak/ (n)
(medycyna, medyczny) środek (roślina, lek itp.) pobudzający popęd seksualny, wzmagający potencję lub doznania erotyczne; afrodisiaco, afrodisíaco

afrykański /ˌafrɨˈkãj̃sʲci/ (adj)
związany z Afryką, dotyczący Afryki, zamieszkujący Afrykę africano

agape /aˈɡapɛ/ (n)
1. (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) bezwarunkowa miłość Boga do człowieka; ágape
2. bezwarunkowa, bezinteresowna miłość opierająca się na więzi duchowej ágape

agat /ˈaɡat/ (n)
(mineralogia, mineralogiczny) odmiana chalcedonu; kamień półszlachetny o charakterystycznych paskach układających się koncentrycznie; ágata

agawa /aˈɡava/ (n)
(botanika, botaniczny) Agave L., rodzaj roślin o długich, mięsistych, kolczastych, tworzących rozetę liściach; agave, maguey, pita

agenda /aˈɡɛ̃nda/ (n)
1. filia urzędu lub instytucji agencia, delegación
2. terminarz agenda
3. ustalony plan jakiegoś spotkania agenda

agent /ˈaɡɛ̃nt/ (n)
przedstawiciel jakiejś firmy agente

agitator /ˌaɟiˈtatɔr/ (n)
1. osoba prowadząca agitację agitador
2. (chemia, chemiczny) cylindryczny, stalowy reaktor wyłożony ołowiem; najczęściej używany do rafinacji ropy naftowej agitador

agitatorski (adj)
związany z agitatorem, dotyczący agitatora agitador

aglomeracja (n)
nagromadzenie, skupienie czegoś; (także, też) to, co zostało zgromadzone aglomeración

agnostycyzm /ˌaɡnɔˈstɨʦ̑ɨsm̥/ (n)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (filozofia, filozoficzny) pogląd negujący całkowicie lub częściowo możliwość poznania bytu; agnosticismo

agnostyczny /ˌaɡnɔˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
(filozofia, filozoficzny) związany z agnostycyzmem lub agnostykami agnóstico

agnostyk /aˈɡnɔstɨk/ (n)
(filozofia, filozoficzny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zwolennik agnostycyzmu agnóstico

agonia /aˈɡɔ̃ɲja/ (n)
1. stan bezpośrednio poprzedzający zgon; agonía
2. (przenośnie, przenośnia) pogorszenie się stanu czegoś prowadzące do upadku agonía

agonista /ˌaɡɔ̃ˈɲista/ (n)
(farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) czynnik współdziałający, o podobnym działaniu do czegoś; agonista

agora /aˈɡɔra/ (n)
1. (historia, historyczny, historycznie) podejmujące najważniejsze decyzje zgromadzenie zwoływane w greckich państwach-miastach ágora
2. (historia, historyczny, historycznie) główny plac greckiego państwa-miasta; ágora

agorafobia /ˌaɡɔraˈfɔbʲja/ (n)
(medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) chorobliwy lęk przed przebywaniem samemu w miejscach publicznych; agorafobia

agrafka /aˈɡrafka/ (n)
rodzaj zapinki wykonanej z drutu, której jeden koniec zahacza się o zagięcie znajdujące się na drugim końcu; imperdible

agrarny /aˈɡrarnɨ/ (adj)
rolniczy, rolny agrario

agresja /aˈɡrɛsʲja/ (n)
1. (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) zbrojny najazd jednego państwa na inne; agresión
2. (psychologia, psychologiczny) zachowanie, którego celem jest wyładowanie gniewu, wyrządzenie szkody; agresividad

agrest /ˈaɡrɛst/ (n)
1. (botanika, botaniczny) (potocznie, potoczny) Ribes uva-crispa, krzew owocowy z gatunku porzeczka agrest, wydający kwaskowate, zielonkawe owoce typu jagody; grosellero espinoso
2. (spożywczy) owoc agrestu (1.1) grosella espinosa, uva espina

agresywność (n)
cecha tego, co agresywne; cecha tych, którzy są agresywni agresividad

agrobiologiczny (adj)
(rolnictwo, rolniczy) (biologia, biologiczny) związany z agrobiologią lub agrobiologami agrobiológico

agrochemia (n)
(chemia, chemiczny) dział chemii powiązany z rolnictwem, bada działanie substancji na środowisko naturalne, szukając sposobów na zwiększenie plonów i poprawę jakości produktów rolnych; agroquímica

agrofizyka (n)
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) nauka z pogranicza agronomii i fizyki, której obiektem badawczym jest ekosystem ukształtowany poprzez działalność człowieka, badany i opisywany metodami nauk ścisłych – w szczególności fizyki; agrofísica

agronom /aˈɡrɔ̃nɔ̃m/ (n)
specjalista zajmujący się agronomią; agrónomo

agronomia /ˌaɡrɔ̃ˈnɔ̃mʲja/ (n)
(rolnictwo, rolniczy) teoretyczna i praktyczna wiedza o rolnictwie i zarządzaniu produkcją żywności roślinnej; agronomía

agronomiczny /ˌaɡrɔ̃nɔ̃ˈmʲiʧ̑nɨ/ (adj)
związany z agronomią, dotyczący agronomii agronómico

agronomka /ˌaɡrɔ̃ˈnɔ̃mka/ (n)
forma żeńska od: agronom agrónoma

agroturystyczny /ˌaɡrɔturɨˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
związany z agroturystyką, dotyczący agroturystyki agroturístico

agroturystyka /ˌaɡrɔtuˈrɨstɨka/ (n)
(rolnictwo, rolniczy) (turystyka, turystyczny) wypoczynek spędzany w chłopskim gospodarstwie, może być połączony z pracą w gospodarstwie; agroturismo, turismo rural

aikido /ajˈcidɔ/ (n)
japońska sztuka samoobrony; aikido

airbag /ˈɛrbak/ (n)
(motoryzacja) poduszka powietrzna airbag

ajatollah /ˌajaˈtɔlːax/ (n)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wysoki tytuł znawcy teologii i prawa w szyizmie imamickim; ayatolá, ayatola

ajran (n)
(spożywczy) (kulinaria) turecki i ałtajski napój sporządzany z jogurtu, wody i soli; ayran

akacja /aˈkaʦ̑ʲja/ (n)
(dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) tropikalne drzewo lub krzew z rodzaju (1.1) acacia

akademicki /ˌakadɛ̃ˈmʲiʦ̑ʲci/ (adj)
1. (szkolnictwo, szkolny) dotyczący uczelni wyższej, studiów i studentów académico
2. taki, który jest teoretyczny; nie jest praktyczny académico
3. zgodny z określonymi, utartymi wzorami académico, academicista

akademik /ˌakaˈdɛ̃mʲik/ (n)
(szkolnictwo, szkolny) dom akademicki; residencia de estudiantes

akadyjski (adj)
dotyczący Akadu lub/i państwa akadyjskiego acadio

akadyjski (n)
(językoznawstwo, językoznawczy) język semicki, używany w Mezopotamii od połowy III tysiąclecia p.n.e. do początków I tysiąclecia n.e.; acadio

akalkulia /ˌakalˈkulʲja/ (n)
(medycyna, medyczny) zaburzenie zdolności procesów liczenia; acalculia

akapit /aˈkapʲit/ (n)
fragment tekstu rozpoczynający się od nowego wiersza; párrafo

akatyst /aˈkatɨst/ (n)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) rodzaj hymnu liturgicznego ku czci Chrystusa lub świętych, spotykany zwłaszcza w wielkopostnej tradycji chrześcijaństwa wschodniego, śpiewany na stojąco podczas szczególnych nabożeństw; acatisto

akcent /ˈakʦ̑ɛ̃nt/ (n)
(językoznawstwo, językoznawczy) wyróżnienie za pomocą środków fonetycznych niektórych sylab w obrębie wyrazu; acento

akceptacja /ˌakʦ̑ɛpˈtaʦ̑ʲja/ (n)
wyrażenie zgody aceptación

akceptowalny /ˌakʦ̑ɛptɔˈvalnɨ/ (adj)
możliwy do zaakceptowania, do przyjęcia aceptable

akceptować /ˌakʦ̑ɛpˈtɔvaʨ̑/ (v)
aprobować coś aceptar

akcja /ˈakʦ̑ʲja/ (n)
1. papier wartościowy wystawiany posiadaczowi części kapitału spółki akcyjnej (często w lm); acción
2. (sport, sportowy) działania ofensywne, atak acción
3. działanie zorganizowane acción
4. przebieg zdarzeń powiązanych następstwem chronologicznym, lub więzią przyczynowo-skutkową; acción

akcjonariusz /ˌakʦ̑ʲjɔ̃ˈnarʲjuʃ/ (n)
(ekonomia, ekonomiczny) właściciel akcji spółki akcyjnej; accionista

aklamacja /ˌaklãˈmaʦ̑ʲja/ (n)
jednogłośny wybór, uznanie czegoś aclamación

akmeizm (n)
(literacko) przeciwstawiający się symbolizmowi modernistyczny kierunek w poezji i literaturze rosyjskiej przypadający na początek XX wieku; acmeísmo

akompaniament /ˌakɔ̃mpãˈɲãmɛ̃nt/ (n)
1. (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrumentalne tło głównej partii; acompañamiento
2. (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) wykonywanie akompaniamentu (1.1), towarzyszenie grą soliście lub zespołowi acompañamiento

akord /ˈakɔrt/ (n)
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) równoczesne współbrzmienie co najmniej trzech dźwięków; acorde

akordeon /ˌakɔrˈdɛɔ̃n/ (n)
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) rodzaj instrumentu muzycznego z grupy aerofonów; acordeón

akordeonista /ˌakɔrdɛɔ̃ˈɲista/ (n)
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) mężczyzna, chłopiec grający na akordeonie acordeonista

akordeonistka /ˌakɔrdɛɔ̃ˈɲistka/ (n)
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) kobieta, dziewczyna grająca na akordeonie acordeonista

akr /akr̥/ (n)
anglosaska jednostka powierzchni gruntów; acre

akredytacja (n)
oficjalna zgoda potrzebna dziennikarzom lub dyplomatom do wykonywania swoich zadań w danym miejscu acreditación

akredytować (v)
udzielać akredytacji acreditar

akrobacja (n)
ćwiczenie, często niebezpieczne, które wymaga wielkiej sprawności; acrobacia

akrobata /ˌakrɔˈbata/ (n)
człowiek wykonujący akrobacje, zwykle w cyrku lub sporcie acróbata

akrobatka (n)
kobieta, która wykonuje akrobacje sportowe lub cyrkowe acróbata

akrobatyczny (adj)
związany z akrobatyką, dotyczący akrobatyki acrobático

akrofobia /ˌakrɔˈfɔbʲja/ (n)
(medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) chorobliwy lęk wysokości; acrofobia

akrolit /aˈkrɔlʲit/ (n)
(sztuka) (starożytność) w starożytnej Grecji: posąg wykonany z dwóch materiałów; acrolito

akromegalia (n)
(medycyna, medyczny) choroba spowodowana nadmiernym wydzielaniem hormonu wzrostu, występuje u osób dorosłych i powoduje przerost kości i rozrost tkanek miękkich; acromegalia

akropol /aˈkrɔpɔl/ (n)
(historia, historyczny, historycznie) w starożytnej Grecji: osiedle, część miasta znajdująca się na wzgórzu acrópolis

akrybia (n)
dokładność, sumienność w wykonaniu, w szczególności w odniesieniu do prac filologicznych acribia, escrupulosidad, exactitud

aksamit /aˈksãmʲit/ (n)
(włókiennictwo) tkanina bawełniana z krótką okrywą włosową z jedwabnych, wełnianych lub bawełnianych nici; terciopelo

aksjologia /ˌaksʲjɔˈlɔɟja/ (n)
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) nauka o wartościach; axiología

aksjomat /akˈsʲjɔ̃mat/ (n)
(matematyka, matematyczny) (logika, logiczny) element aksjomatyki, czyli tak wybranego zestawu twierdzeń, że na ich bazie daje się wyprowadzić wszystkie pozostałe twierdzenia danej teorii matematycznej; axioma

aksjomatyczny /ˌaksʲjɔ̃maˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
oparty na aksjomatach axiomático

akson /ˈaksɔ̃n/ (n)
(biologia, biologiczny) nitkowate przedłużenie komórki nerwowej; axón

aksonometria /ˌaksɔ̃nɔ̃ˈmɛtrʲja/ (n)
rodzaj rzutu równoległego, odwzorowanie przestrzeni na płaszczyznę z wykorzystaniem prostokątnego układu osi axonometría

akt /akt/ (n)
1. (sztuka) (fotografia) zdjęcie lub obraz nagiej modelki lub modela; desnudo
2. (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) część sztuki teatralnej; acto, acción
3. czyn, działanie acto, acción
4. (urzędowy) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) urzędowy lub prawny dokument acta
5. oficjalna uroczystość towarzysząca ważnemu zdarzeniu ceremonia

akt strzelisty (n)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w chrześcijaństwie: krótka żarliwa modlitwa, pobożne westchnienie; jaculatoria

akt urodzenia /ˈakt ˌurɔˈʣ̑ɛ̃ɲa/ (n)
akt stanu cywilnego stwierdzający fakt narodzin dziecka; partida de nacimiento

akta /ˈakta/ (n)
zbiór dokumentów lub ksiąg zawierających zapisy urzędowe acta, auto

aktomiozyna (n)
(biochemia, biochemiczny) powstający w wyniku skurczu mięśnia kompleks dwóch białek: aktyny i miozyny; actomiosina

aktor /akˈtɔʒɨ/ /ˈaktɔr/ (n)
osoba, która gra rolę w teatrze lub w filmie; actor

aktorka /akˈtɔrka/ (n)
(filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) kobieta, która w teatrze lub na filmie udaje jakąś postać, bohatera actriz

aktualizacja /ˌaktu<sup>w</sup>alʲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
czynienie czegoś aktualnym, uwspółcześnienie, modernizacja actualización, modernización

aktualizować (v)
czynić aktualnym actualizar

aktualność /ˌaktuˈ<sup>w</sup>alnɔɕʨ̑/ (n)
bycie zgodnym ze stanem obecnym actualidad

aktualny /ˌaktuˈ<sup>w</sup>alnɨ/ (adj)
dotyczący teraźniejszości actual

aktyn /ˈaktɨ̃n/ (n)
(chemia, chemiczny) radioaktywny pierwiastek chemiczny o symbolu Ac i liczbie atomowej 89; actinio

aktyno- /akˈtɨ̃nɔ/
pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z promieniem, promieniowaniem, promieniotwórczością actino-

aktynometr /ˌaktɨ̃ˈnɔ̃mɛtr̥/ (n)
(fizyka, fizyczny) (technologia, technika, techniczny) przyrząd służący do dokładnego mierzenia promieniowania słonecznego actinómetro

aktynometryczny (adj)
(fizyka, fizyczny) związany z aktynometrią lub aktynometrem, dotyczący aktynometrii lub aktynometru actinométrico

aktywista /ˌaktɨˈvʲista/ (n)
bardzo aktywny członek organizacji walczący w imię określonych praw lub przekonań activista

aktywistka /ˌaktɨˈvʲistka/ (n)
forma żeńska od: aktywista activista

aktywny /akˈtɨvnɨ/ (adj)
1. biorący w czymś żywy udział, przejawiający inicjatywę; czynny; działający activo
2. (chemia, chemiczny) zdolny do reakcji chemicznej lub przyspieszający ją activo

aktywowanie /ˌaktɨvɔˈvãɲɛ/ (n)
czynienie czegoś aktywnym activación

aktywować /ˌaktɨˈvɔvaʨ̑/ (v)
sprawiać, że coś staje się aktywne activar

akulturacja /ˌakultuˈraʦ̑ʲja/ (n)
(socjologia, socjologiczny) przyjęcie przez osobę lub grupę kultury innej grupy aculturación

akumulacja (n)
(książkowy) gromadzenie lub nagromadzenie się czegoś acumulación, accumulación

akumulator /ˌakũmuˈlatɔr/ (n)
(technologia, technika, techniczny) urządzenie służące do magazynowania energii (elektrycznej, mechanicznej lub cieplnej) acumulador, batería

akumulator samochodowy /ˌakũmuˈlatɔr ˌsãmɔxɔˈdɔvɨ/ (n)
(motoryzacja) (zobacz) [[akumulator, samochodowy]] batería

akumulatorek /ˌakũmulaˈtɔrɛk/ (n)
(technologia, technika, techniczny) bateria, którą można ponownie naładować pila recargable

akupresura /ˌakuprɛˈsura/ (n)
(medycyna, medyczny) wywodząca się z Chin tradycyjna metoda leczenia polegająca na naciskaniu, masowaniu i opukiwaniu ciała; acupresión

akupunktura /ˌakupũŋkˈtura/ (n)
(medycyna, medyczny) sztuka leczenia polegająca na wbijaniu igieł w określone miejsca na ciele człowieka; acupuntura

akustyczny (adj)
1. odnoszący się do zjawisk dźwiękowych acústico
2. (fizyka, fizyczny) odpowiednio przenoszący dźwięk, z dobrą akustyką acústico

akustyka (n)
(fizyka, fizyczny) dział fizyki, nauka o dźwięku i rozchodzeniu się fal sprężystych w różnych ośrodkach acústica

akuszeria /ˌakuˈʃɛrʲja/ (n)
(dawniej, dawny) określenie położnictwa obstetricia

akuszerka /ˌakuˈʃɛrka/ (n)
(przestarzałe, przestarzały) położna; comadrona, partera

akwaforta /ˌakfaˈfɔrta/ (n)
1. (sztuka) grafika wykonana techniką akwaforty (1.1) aguafuerte
2. (sztuka) technika trawienia płyt z naniesionym rysunkiem i wykonywania z nich odbitek; aguafuerte

akwarela /ˌakfaˈrɛla/ (n)
1. (sztuka) rozpuszczalna w wodzie farba stosowana w malarstwie acuarela
2. (sztuka) obraz malowany akwarelami (1.1) acuarela
3. (sztuka) technika malowania akwarelami (1.1); acuarela

akwarelista (n)
(sztuka) malarz malujący obrazy farbami akwarelowymi acuarelista

akwarium /aˈkfarʲjũm/ (n)
duży, przezroczysty, prostopadłościenny zbiornik na wodę acuario, pecera

akwedukt /aˈkfɛdukt/ (n)
kanał wodociągowy, rurociąg podziemny lub nadziemny, doprowadzający wodę z odległych źródeł na ogół do miast przy wykorzystaniu siły ciążenia ziemskiego; acueducto

akwilon /aˈkfʲilɔ̃n/ (n)
ostry północny wiatr aquilón

akwitański /ˌakfʲiˈtãj̃sʲci/ (adj)
dotyczący Akwitanii, związany z Akwitanią, pochodzący z Akwitanii aquitano, aquitánico

alabaster /ˌalaˈbastɛr/ (n)
(mineralogia, mineralogiczny) zbita, drobnoziarnista odmiana gipsu, delikatnie zabarwiona lub biała; alabastro

alanina (n)
(biologia, biologiczny) organiczny związek chemiczny, jeden z dwudziestu podstawowych aminokwasów białkowych; alanina

alarm /ˈalarm/ (n)
1. sygnał dźwiękowy lub świetlny ostrzegający przed niebezpieczeństwem alarma
2. urządzenie do nadawania sygnału alarmu (1.1) alarma
3. wezwanie do działania alarma

alarmować (v)
1. wywoływać niepokój alarmar
2. zawiadamiać o niebezpieczeństwie lub sytuacji wymagającej szybkiego działania dar la alarma

alarmowy (adj)
dający sygnał o grożącym niebezpieczeństwie alarmante, de alarma

alba /ˈalba/ (n)
długa biała szata liturgiczna księży katolickich; alba

albatros /alˈbatrɔs/ (n)
(ornitologia, ornitologiczny) żyjący w koloniach, żywotny ptak oceaniczny o masywnym dziobie; albatros

albański /alˈbãj̃sʲci/ (adj)
związany z Albanią, dotyczący Albanii albanés

albedo /alˈbɛdɔ/ (n)
(fizyka, fizyczny) liczba charakteryzująca stosunek natężenia światła odbitego do natężenia światła padającego; albedo

albinizm /alˈbʲĩɲism̥/ (n)
(medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) wrodzony brak barwnika skóry, włosów u ludzi i zwierząt; albinismo

albinos /alˈbʲĩnɔs/ (n)
człowiek dotknięty albinizmem (niedoborem pigmentu w skórze) albino

albit /ˈalbʲit/ (n)
(mineralogia, mineralogiczny) minerał, glinokrzemian sodowy; albita

albo /ˈalbɔ/ (conjunction)
…łączący dwa zdania równorzędne, oraz dwie części zdania, wskazujący, że tylko jedna część jest prawdziwa; o, u

album /ˈalbũm/ (n)
zbiór reprodukcji, fotografii, pocztówek, znaczków itp. álbum

albumina /ˌalbũˈmʲĩna/ (n)
(biochemia, biochemiczny) białko rozpuszczalne w wodzie; albúmina

alchemia /alˈxɛ̃mʲja/ (n)
średniowieczna chemia, której zadaniem było odkrycie sposobu na przemianę metali nieszlachetnych w złoto alquimia

alchemiczny (adj)
dotyczący alchemii alquímico, de alquimia

alcista /alʲˈʨ̑ista/ (n)
1. (zobacz) altowiolista viola
2. chłopiec lub mężczyzna śpiewający altem contralto

aldehyd octowy (n)
(chemia, chemiczny) organiczny związek chemiczny z grupy aldehydów; acetaldehído

aldosteron /ˌaldɔˈstɛrɔ̃n/ (n)
(biologia, biologiczny) (biochemia, biochemiczny) hormon sterydowy wytwarzany przez warstwę kłębkowatą kory nadnerczy, należący do grupy mineralokortykoidów aldosterona

ale /ɛjl/ /ˈalɛ/ (conjunction)
…służący do łączenia zdań wtedy, gdy jedno z nich jest przeciwieństwem drugiego, gdy sytuacja z jednego z nich zachodzi pomimo sytuacji ze zdania drugiego pero, mas, sino

ale /ɛjl/ /ˈalɛ/ (interjection)
…wyrażający zdumienie nad czymś cómo, qué

alegat /aˈlɛɡat/ (n)
(przestarzałe, przestarzały) dokument, załącznik; alegato

alegoria /ˌalɛˈɡɔrʲja/ (n)
(literacko) (sztuka) nawiązanie do czegoś/kogoś, przywołanie przekazane nie wprost, ale metaforycznie, za pomocą wypowiedzi zaszyfrowanej w przypowieści; alegoría

alegorycznie /ˌalɛɡɔˈrɨʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
przenośnie, w sposób alegoryczny alegóricamente

alegoryczny /ˌalɛɡɔˈrɨʧ̑nɨ/ (adj)
(literacko) (sztuka) taki, który ma poza znaczeniem dosłownym stały umowny sens przenośny alegórico

aleja /aˈlɛja/ (n)
droga wysadzana po obu stronach drzewami lub krzewami; avenida

aleksandryt (n)
(mineralogia, mineralogiczny) minerał, rzadka, przezroczysta odmiana chryzoberylu; alejandrita

aleksytymia (n)
(psychologia, psychologiczny) niezdolność do rozumienia lub identyfikowania emocji oraz ich nazywania i wyrażania; alexitimia

alembik /aˈlɛ̃mbʲik/ (n)
(dawniej, dawny) sprzęt laboratoryjny w postaci szklanego lub metalowego naczynia – zbiornika, zakończonego szyjką, w której osadzano korek lub specjalną głowicę z wychodzącą z niej zagiętą rurką; służy do destylacji; ; (zobacz) też alembik w Encyklopedii staropolskiej alambique

alergen /aˈlɛrɡɛ̃n/ (n)
(medycyna, medyczny) antygen (czynnik) zewnątrzpochodny, który wywołuje reakcję alergiczną; alérgeno

alergia /aˈlɛrʲɟja/ (n)
1. (medycyna, medyczny) uczulenie, nadmierna reakcja organizmu na jakiś czynnik; alergia
2. (przenośnie, przenośnia) nieprzyjazne uczucie do kogoś lub czegoś alergia, rechazo

alergiczka /ˌalɛrʲˈɟiʧ̑ka/ (n)
kobieta uczulona na działanie pewnych substancji alérgica

alergiczny /ˌalɛrʲˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
związany z alergią alérgico

alergik /aˈlɛrʲɟik/ (n)
osoba uczulona na działanie alergenów alérgico

alergologia /ˌalɛrɡɔˈlɔɟja/ (n)
(medycyna, medyczny) dział medycyny zajmujący się badaniem, leczeniem i zapobieganiem alergii; alergología

alfa i omega /ˈalfa ˌi‿ɔ̃ˈmɛɡa/ (n)
(przenośnie, przenośnia) początek i koniec alfa y omega

alfabet /alˈfabɛt/ (n)
zbiór wszystkich liter ułożony w ogólnie przyjętym porządku; alfabeto, abecedario, abecé

alfabetycznie /ˌalfabɛˈtɨʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
w sposób alfabetyczny, zgodnie z kolejnością liter w alfabecie alfabéticamente

alfabetyczny /ˌalfabɛˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
1. ułożony w kolejności zgodnej z układem liter w alfabecie alfabético
2. odnoszący się do alfabetu, związany z alfabetem alfabético

algebra /alˈɡɛbra/ (n)
1. jeden z działów matematyki; álgebra
2. (matematyka, matematyczny) zbiór z określonymi na nim działaniami (struktura algebraiczna); álgebra

algebraiczny (adj)
dotyczący algebry algebraico

algierski /alʲˈɟɛrsʲci/ (adj)
odnoszący się do państwa Algieria argelino

algolagnia /ˌalɡɔˈlaɟɲja/ (n)
(psychologia, psychologiczny) zaburzenie seksualne polegające na osiąganiu satysfakcji poprzez zadawanie bólu i cierpienia sobie lub innej osobie; algolagnia

algorytm /algɔˈrɨtmɨ/ /alˈɡɔrɨtm̥/ (n)
sposób postępowania w określonej sytuacji, przepis; algoritmo

alians /ˈalʲjãw̃s/ (n)
przymierze między państwami alianza

alibi /aˈlʲibʲi/ (n)
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) niezbity dowód czyjejś nieobecności w miejscu przestępstwa w czasie jego popełnienia; coartada

aligator /ˌalʲiˈɡatɔr/ (n)
(herpetologia, herpetologiczny) wodny, drapieżny gad z rodziny Alligatoridae, o szerokim pysku, mylony często z krokodylem; aligátor

alimentacyjny (adj)
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) związany z alimentami alimenticio

alimenty /ˌalʲĩˈmɛ̃ntɨ/ (n)
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) regularne, obligatoryjne świadczenia, na ogół pieniężne, na rzecz osób fizycznych, do których zobowiązywane są na drodze prawnej inne osoby fizyczne; alimento, asistencia

aliteracja /ˌalʲitɛˈraʦ̑ʲja/ (n)
(językoznawstwo, językoznawczy) powtórzenie jednej lub kilku głosek na początku lub w akcentowanych pozycjach kolejnych wyrazów tworzących zdanie lub wers; aliteración

alizaryna /ˌalʲizaˈrɨ̃na/ (n)
(chemia, chemiczny) cenny, czerwony barwnik zaprawowy stosowany w analizie chemicznej; alizarina

alkaliczny (adj)
(chemia, chemiczny) dotyczący alkaliów alcalino

alkalizować /ˌalkalʲiˈzɔvaʨ̑/ (v)
(chemia, chemiczny) dodawać zasady, zmieniać odczyn na zasadowy alcalinizar, alcalizar

alkaloid /ˌalkaˈlɔ<sup>j</sup>it/ (n)
(chemia, chemiczny) naturalnie występujący zasadowy związek chemiczny (na ogół heterocykliczny), głównie pochodzenia roślinnego, zawierający azot; alcaloide

alken /ˈalkɛ̃n/ (n)
(chemia, chemiczny) organiczny związek chemiczny z grupy węglowodorów nienasyconych, w którym występuje jedno podwójne wiązanie chemiczne pomiędzy atomami węgla; alqueno

alkohol /alˈkɔxɔl/ (n)
1. (chemia, chemiczny) grupa związków chemicznych, pochodnych węglowodoru, w których cząsteczce jeden lub kilka atomów wodoru zastąpiono grupą hydroksylową (-OH); alcohol
2. (handel, handlowy) (spożywczy) każdy napój, który zawiera minimum 0,5% alkoholu etylowego; alcohol

alkoholiczka /ˌalkɔxɔˈlʲiʧ̑ka/ (n)
kobieta, która cierpi na alkoholizm alcohólica

alkoholiczny (adj)
związany z alkoholikiem lub alkoholizmem, taki jak u alkoholika alcohólico

alkoholik /ˌalkɔˈxɔlʲik/ (n)
osoba, która cierpi na alkoholizm alcohólico

alkoholizm /ˌalkɔˈxɔlʲism̥/ (n)
(medycyna, medyczny) nałóg alkoholowy, choroba polegająca na odczuwaniu potrzeby picia napojów alkoholowych; alcoholismo

alkoholowe zapalenie wątroby (n)
(medycyna, medyczny) stan chorobowy wywołany przewlekłym nadużywaniem alkoholu, prowadzącym do zmian zapalno-martwiczych w wątrobie; hepatitis alcohólica

alkoholowy /ˌalkɔxɔˈlɔvɨ/ (adj)
zawierający alkohol; związany z alkoholem alcohólico

alkomat (n)
urządzenie służące do określania ilościowej zawartości alkoholu w wydychanym powietrzu; alcoholímetro, alcotest

alkowa /alˈkɔva/ (n)
(przestarzałe, przestarzały) (architektura, architektoniczny) wnęka sypialni z łożem małżeńskim, zazwyczaj bez okna ; ; (zobacz) też alkowa w Encyklopedii staropolskiej alcoba

allel /ˈalːɛl/ (n)
(biologia, biologiczny) jedna z wersji genu w określonym miejscu chromosomu powodująca zmienność cechy; alelo

alleluja /ˌalːɛˈluja/ (interjection)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w liturgii judaistycznej i chrześcijańskiej: okrzyk radości i triumfu zaczynający lub kończący psalmy i pieśni, szczególnie wielkanocne; wezwanie do złożenia hołdu Bogu; ; (zobacz) też aleluja w Encyklopedii staropolskiej aleluya

almanach /alˈmãnax/ (n)
rodzaj publikacji; almanaque

almandyn (n)
(mineralogia, mineralogiczny) minerał, granat o czerwonym kolorze, także z odcieniem niebieskawym, wykorzystywany w jubilerstwie, o składzie chemicznym: Fe3Al2(SiO4)3 almandina, granate almandino

aloes /aˈlɔɛs/ (n)
(botanika, botaniczny) rodzaj roślin jednoliściennych; aloe, áloe

alofon /aˈlɔfɔ̃n/ (n)
(językoznawstwo, językoznawczy) wariant fonemu, inaczej: alofony to głoski reprezentujące ten sam fonem alófono

alokacja /ˌalɔˈkaʦ̑ʲja/ (n)
1. (ekonomia, ekonomiczny) rozdzielenie środków produkcyjnych lub pieniędzy na różne cele, inne niż dotychczasowe asignación, distribución, reparto
2. planowe rozdysponowanie czegoś; asignación, distribución, reparto

alopata /ˌalɔˈpata/ (n)
lekarz stosujący alopatię alópata

alopatyczny (adj)
(medycyna, medyczny) związany z alopatią alopático, alópata

alotropia /ˌalɔˈtrɔpʲja/ (n)
(chemia, chemiczny) (fizyka, fizyczny) zjawisko występowania, w tym samym stanie skupienia, różnych odmian tego samego pierwiastka chemicznego różniących się właściwościami fizycznymi i chemicznymi; alotropía

aloza /aˈlɔza/ (n)
(ichtiologia, ichtiologiczny) Alosa alosa, planktonożerna ryba na tarło wędrująca z mórz lub Atlantyku do rzek; sábalo

alpaka /alˈpaka/ (n)
(zoologia, zoologiczny) Vicugna pacos, południowoamerykański, udomowiony gatunek lamy; alpaca

alpejski /alˈpɛjsʲci/ (adj)
związany z Alpami, dotyczący Alp alpino

alpinista /ˌalpʲĩˈɲista/ (n)
osoba uprawiająca alpinizm; alpinista, montañero

alpinizm /alˈpʲĩɲism̥/ (n)
(dosłownie) uprawiana w Alpach wspinaczka górska alpinismo

alt /alt/ (n)
1. (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) niski głos żeński, męski lub chłopięcy; alto
2. (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (potocznie, potoczny) instrument grający w skali altu (1.2) alto
3. (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) linia melodyczna (głos, partia utworu) między sopranem a tenorem alto
4. (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (potocznie, potoczny) osoba z takim głosem alto

alternator /ˌaltɛrˈnatɔr/ (n)
(motoryzacja) prądnica prądu przemiennego; alternador

altowiolinista /ˌaltɔvʲjɔlʲĩˈɲista/ (n)
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) człowiek grający na altówce viola

altowiolista /ˌaltɔvʲjɔˈlʲista/ (n)
muzyk, który gra na altówce viola

altruista /ˌaltruˈ<sup>j</sup>ista/ (n)
osoba bezinteresownie służąca innym, poświęcająca się ich sprawom altruista

altruizm /alˈtru<sup>j</sup>ism̥/ (n)
bezinteresowna chęć służenia innym ludziom, poświęcenia się ich sprawom; altruismo

altówka /alˈtufka/ (n)
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) smyczkowy instrument muzyczny; viola

aluwium /aˈluvʲjũm/ (n)
(geologia, geologiczny) osady powstające w procesie akumulacji na skutek działalności wód płynących; aluvión

aluzja /aˈluzʲja/ (n)
wzmianka mająca wywołać skojarzenie z czymś, o czym się nie chce lub o czym nie można powiedzieć wprost alusión, indirecta

aluzyjny (adj)
związany z aluzją; zawierający aluzje lub posługujący się aluzjami; będący aluzją alusivo

alzacki /alˈzaʦ̑ʲci/ (adj)
związany z Alzacją alsaciano

amaksofobia (n)
(psychologia, psychologiczny) (medycyna, medyczny) zaburzenie lękowe polegające na obawie przed jazdą samochodem; amaxofobia

amalgamat (n)
1. (metaloznawstwo, metalurgia) stop rtęci z innym metalem; amalgama
2. (przenośnie, przenośnia) mieszanina różnych elementów amalgama

amant /ˈãmãnt/ (n)
1. (potocznie, potoczny) (żartobliwie) lub (ironicznie) kochanek lub adorator admirador, amante, querido
2. (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) aktor specjalizujący się w rolach kochanków, uwodzicieli galancete, galán

amarylis /ˌãmaˈrɨlʲis/ (n)
(botanika, botaniczny) Amaryllis L., monotypowy rodzaj roślin z rodziny amarylkowatych; amarilis

amator /ãˈmatɔr/ (n)
1. miłośnik, ktoś oddany czemuś aficionado, amateur
2. osoba, która oddaje się czemuś hobbistycznie, niezawodowo aficionado

amazonit /ˌãmaˈzɔ̃ɲit/ (n)
(mineralogia, mineralogiczny) minerał w kolorze zielonym, występujący głównie w skałach magmowych, używany w jubilerstwie jako kamień ozdobny; amazonita

amazonka /ˌãmaˈzɔ̃nka/ (n)
1. kobiecy strój do jazdy konnej amazona
2. kobieta jeżdżąca konno amazona

ambasada /ˌãmbaˈsada/ (n)
1. stała instytucja (misja dyplomatyczna) o najwyższej randze, utrzymywana przez państwo w innym kraju lub przy organizacji międzynarodowej; embajada
2. wydzielony budynek lub teren, gdzie mieści się ambasada (1.1) embajada
3. gwara więzienna brzuch, żołądek embajada

ambasador /ˌãmbaˈsadɔr/ (n)
przedstawiciel dyplomatyczny państwa lub organizacji międzynarodowej embajador, embajadora

ambicja /ãmˈbʲiʦ̑ʲja/ (n)
pragnienie osiągnięcia czegoś trudnego ambición

ambitny /ãmˈbʲitnɨ/ (adj)
charakteryzujący się ambicją; taki, który w swoim działaniu kieruje się ambicją ambicioso

ambona /ãmˈbɔ̃na/ (n)
(architektura, architektoniczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) miejsce służące kapłanom do czytania tekstów liturgicznych, głoszenia kazań; ; (zobacz) też ambona w Encyklopedii staropolskiej púlpito

ambra /ˈãmbra/ (n)
woskowata substancja będąca wydzieliną z przewodu pokarmowego kaszalota powstałą prawdopodobnie w wyniku niestrawności lub zaparcia, stosowana w przemyśle perfumeryjnym ámbar gris

ambulans /ãmˈbulãw̃s/ (n)
środek transportu przeznaczony do przewozu chorych lub rannych; ambulancia

ambulatoryjny /ˌãmbulatɔˈrɨjnɨ/ (adj)
(medycyna, medyczny) wykonywany w ambulatorium lub dla ambulatorium przeznaczony ambulatorio, ambulante

ameba /ãˈmɛba/ (n)
(biologia, biologiczny) pierwotniak posiadający zmienny kształt, poruszający się poprzez wysuwanie nibynóżek; ameba

amen /ˈãmɛ̃n/ (interjection)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) …używany na zakończenie modlitwy amén

ameryk /ãˈmɛrɨk/ (n)
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Am i liczbie atomowej 95; americio

amerykanizacja /ˌãmɛrɨkãɲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
wprowadzanie lub naśladowanie stylu życia, zwyczajów panujących w Stanach Zjednoczonych; americanización

amerykanizm /ˌãmɛrɨˈkãɲism̥/ (n)
1. (językoznawstwo, językoznawczy) wyraz, zwrot, forma gramatyczna zapożyczona do jakiegoś języka z języka amerykańskiego angielskiego angloamericanismo
2. cechy charakterystyczne dla kultury Stanów Zjednoczonych Ameryki americanismo

amerykański /ˌãmɛrɨˈkãj̃sʲci/ (adj)
1. dotyczący Ameryki (kontynentu) americano, estadounidense
2. dotyczący Stanów Zjednoczonych Ameryki estadounidense, norteamericano

ametyst /ãˈmɛtɨst/ (n)
(mineralogia, mineralogiczny) minerał, kamień półszlachetny, fioletowa lub purpurowa, przezroczysta odmiana krzemionki SiO2; amatista

ametystowy /ˌãmɛtɨˈstɔvɨ/ (adj)
1. (jubilerstwo, jubilerski) (mineralogia, mineralogiczny) dotyczący ametystu, wykonany z ametystu, związany z ametystem, ozdobiony ametystem amatista
2. mający kolor fioletowy, taki jak kolor ametystu amatista

amfetamina /ˌãw̃fɛtãˈmʲĩna/ (n)
(chemia, chemiczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) organiczny związek chemiczny o silnym działaniu psychotropowym i pobudzającym ośrodkowy układ nerwowy; anfetamina

amfi- /ˈãw̃fʲi/ (prefix)
obustronnie; obu rodzajów, obu-; wokół, naokoło anfi-

amfibolit (n)
(geologia, geologiczny) skała metamorficzna barwy ciemnozielonej lub ciemnoszarej, masywna i bardzo zwięzła; anfibolita

amfiteatr /ˌãw̃fʲiˈtɛatr̥/ (n)
(historia, historyczny, historycznie) (architektura, architektoniczny) odkryta budowla o kształcie elipsy lub koła z areną lub sceną pośrodku i wznoszącą się wokół niej schodkową widownią; ; (zobacz) też amfiteatr w Encyklopedii staropolskiej anfiteatro

amfora /ãw̃ˈfɔra/ (n)
wysokie, smukłe naczynie gliniane o wydłużonym brzuścu z dwoma umieszczonymi symetrycznie po bokach uchwytami; ánfora

aminokwas /ˌãmʲĩˈnɔkfas/ (n)
(biochemia, biochemiczny) związek organiczny, materiał budulcowy białek; aminoácido

amnestia /ãmˈnɛstʲja/ (n)
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) darowanie lub złagodzenie kar dla niektórych skazanych; amnistía

amnestionować /ˌãmnɛstʲjɔ̃ˈnɔvaʨ̑/ (v)
udzielać/udzielić amnestii amnistiar

amnezja /ãmˈnɛzʲja/ (n)
(medycyna, medyczny) zanik pamięci amnesia

amon (n)
(chemia, chemiczny) jon utworzony przez połączenie atomu azotu z czterema atomami wodoru; amonio

amoniak /ãˈmɔ̃ɲak/ (n)
(chemia, chemiczny) nieorganiczny związek chemiczny, związek azotu z wodorem, bezbarwny gaz o ostrym zapachu; amoníaco, amoniaco

amoralizm /ˌãmɔˈralʲism̥/ (n)
pogląd odrzucający normy moralne i etyczne amoralismo

amoralny (adj)
niewidzący różnicy między dobrem a złem amoral

amortyzacja (n)
1. (ekonomia, ekonomiczny) stopniowa utrata wartości środków trwałych wskutek ich zużywania się oraz koszt związany ze stopniowym zużywaniem się środków trwałych amortización
2. (technologia, technika, techniczny) łagodzenie uderzeń, wstrząsów w maszynach, pojazdach za pomocą specjalnych urządzeń amortiguación

amortyzator /ˌãmɔrtɨˈzatɔr/ (n)
(technologia, technika, techniczny) urządzenie służące do łagodzenia skutków wstrząsów, uderzeń, drgań, natężenia dźwięku w pojazdach lub maszynach; amortiguador

amper /ˈãmpɛr/ (n)
(fizyka, fizyczny) (elektryczność) podstawowa jednostka natężenia prądu elektrycznego w układzie SI, oznaczana symbolem A; amperio

amperogodzina /ãmˈpɛrɔɡɔˈʥ̑ĩna/ (n)
(elektryczność) jednostka pojemności elektrycznej, równa ilości energii jaką w ciągu godziny przenosi prąd elektryczny o natężeniu 1 ampera; amperhora, amperio-hora

amperomierz /ˌãmpɛˈrɔ̃mʲjɛʃ/ (n)
(metrologia, metrologiczny) (elektryczność) przyrząd do pomiaru natężenia prądu elektrycznego; amperímetro

amputacja /ˌãmpuˈtaʦ̑ʲja/ (n)
(medycyna, medyczny) operacyjne lub wypadkowe usunięcie części lub całego narządu, zwykle kończyny; amputación

amputować /ˌãmpuˈtɔvaʨ̑/ (v)
dokonywać amputacji amputar

ampułka /ãmˈpuwka/ (n)
(farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) (medycyna, medyczny) szklany hermetycznie zamknięty pojemnik z jednorazową dawką leku; ampolla

amsterdamski /ˌãmstɛrˈdãmsʲci/ (adj)
odnoszący się do Amsterdamu (miasta w Holandii) amsterdamés

amulet /ãˈmulɛt/ (n)
przedmiot, który ma w magiczny sposób chronić swojego właściciela przed czarami, nieszczęściami lub złem; amuleto

amunicja /ˌãmũˈɲiʦ̑ʲja/ (n)
(potocznie, potoczny) naboje do broni palnej munición

amuzja /ãˈmuzʲja/ (n)
(medycyna, medyczny) niezdolność do rozpoznawania i do odtwarzania melodii spowodowana uszkodzeniem mózgu; amusia

anabioza (n)
(biologia, biologiczny) odwracalny stan pozornej śmierci, krańcowego obniżenia aktywności życiowej organizmu; anabiosis

anachoreta /ˌãnaxɔˈrɛta/ (n)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) człowiek pędzący życie w odosobnieniu, w ascezie, oddający się modlitwie i rozmyślaniom anacoreta

anachronizm /ˌãnaxˈrɔ̃ɲism̥/ (n)
1. błąd chronologiczny, polegający na umiejscawianiu w dziele przedmiotu, zjawiska, zachowania itp., które miało miejsce w innym czasie: po lub przed; anacronismo
2. coś niezgodnego z duchem czasów i stanem wiedzy, przestarzałego (np. pogląd, rzecz) anacronismo

anadromiczny (adj)
(ichtiologia, ichtiologiczny) taki, który odbywa wędrówkę w górę rzeki anádromo

anafilaksja /ˌãnafʲiˈlaksʲja/ (n)
(medycyna, medyczny) rodzaj ogólnoustrojowej reakcji alergicznej typu natychmiastowego, która ma miejsce po ekspozycji na alergen; anafilaxia

anaforeza (n)
(fizyka, fizyczny) (elektryczność) zjawisko zachodzące w płynach pod wpływem pola elektrycznego, polegające na ruchu ujemnie naładowanych cząstek w kierunku anody anaforesis

anaglif /ãˈnaɡlʲif/ (n)
jeden z typów rysunku lub fotografii stereoskopowej, dający złudzenie trójwymiaru podczas oglądania za pomocą specjalnych, najczęściej czerwono-niebieskich, okularów; anáglifo

anagogiczny /ˌãnaɡɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
(teologia, teologiczny) chrzesc. podnoszący na duchu, wzniosły anagógico

anagram /ãˈnaɡrãm/ (n)
(językoznawstwo, językoznawczy) wyraz lub zespół wyrazów, powstały przez zmianę kolejności liter innego wyrazu lub zespołu wyrazów; anagrama

anakonda /ˌãnaˈkɔ̃nda/ (n)
(herpetologia, herpetologiczny) ziemnowodny wąż zamieszkujący lasy tropikalne, największy dusiciel; anaconda

anakreontyk /ˌãnakrɛˈɔ̃ntɨk/ (n)
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) wiersz o tematyce biesiadnej, wesołej lub rubasznej; anacreóntico

analcym (n)
(mineralogia, mineralogiczny) pospolity minerał z gromady krzemianów, zaliczany do grupy zeolitów, Na[AlSi2O6] x H2O; analcima

analfabeta /ˌãnalfaˈbɛta/ (n)
(edukacja, edukacyjny) człowiek dorosły nieumiejący czytać ani pisać, czyli nieznający alfabetu analfabeto

analfabetka /ˌãnalfaˈbɛtka/ (n)
osoba płci żeńskiej niepotrafiąca pisać i czytać analfabeta

analfabetyzm (n)
brak umiejętności czytania i pisania analfabetismo

analityczny /ˌãnalʲiˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
1. dający się rozłożyć na składowe analítico
2. związany z analizą analítico

analiza /ˌãnaˈlʲiza/ (n)
badanie danych cech, części, elementów, struktury jakiegoś przedmiotu, pojęcia, zjawiska; análisis

analiza matematyczna (n)
(matematyka, matematyczny) dział matematyki obejmujący teorię granic, ciągów i funkcji, rachunek różniczkowy i całkowy; análisis matemático

analizować /ˌãnalʲiˈzɔvaʨ̑/ (v)
przeprowadzać proces analizy analizar

analogia /ˌãnaˈlɔɟja/ (n)
podobieństwo danych rzeczy, sytuacji, zjawisk pod jakichś względem; analogía

analogowy (adj)
(technologia, technika, techniczny) wykorzystujący technikę analogową analógico

anamneza /ˌãnãmˈnɛza/ (n)
(medycyna, medyczny) wywiad lekarski na temat m.in. historii choroby, anamnesis

ananas /ãˈnãnas/ (n)
1. (botanika, botaniczny) Ananas Mill., rodzaj roślin z rodziny bromeliowatych; piña, ananás, ananá
2. (kulinaria) owocostan rośliny z rodzaju (1.1) piña, ananás, ananá
3. (potocznie, potoczny) o niegrzecznym dziecku elemento, pájaro

anapest /ãˈnapɛst/ (n)
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) w wierszach stopa metryczna złożona z dwóch sylab krótkich i jednej długiej; anapesto

anarchia /ãˈnarçja/ (n)
1. (potocznie, potoczny) chaos organizacyjny w instytucji, organizacji lub społeczności anarquía
2. forma struktury społeczno-politycznej, w której nie ma żadnej ukonstytuowanej władzy; anarquía

anarchista /ˌãnarˈçista/ (n)
zwolennik anarchizmu anarquista

anarchistyczny /ˌãnarçiˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
związany z anarchizmem anarquista

anarchizm /ãˈnarçism̥/ (n)
ruch społeczny i ideologia głosząca likwidację państwa oraz postulująca nieograniczoną wolność za nadrzędną wartość; anarquismo

anarchopacyfizm (n)
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) nurt anarchizmu całkowicie odrzucający używanie przemocy, niezależnie od jej formy i celów anarquismo pacifista

anatema (n)
(kościelny) klątwa kościelna, wyklęcie, wykluczenie ze społeczności; potępienie poglądów heretyckich ; anatema

anatolijski /ˌãnatɔˈlʲijsʲci/ (adj)
(przymiotnik) od Anatolia anatolio

anatom /ãˈnatɔ̃m/ (n)
uczony lub lekarz zajmujący się anatomią anatómico

anatomia /ˌãnaˈtɔ̃mʲja/ (n)
1. (biologia, biologiczny) nauka o anatomii (1.1); anatomía
2. (biologia, biologiczny) budowa organizmów żywych anatomía

anatomiczny /ˌãnatɔ̃ˈmʲiʧ̑nɨ/ (adj)
1. związany z anatomią, dotyczący anatomii anatómico
2. przystosowany do budowy ciała ludzkiego anatómico

anch (n)
(starożytność) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) egipski hieroglif symbolizujący życie; anj

anchois /ãw̃ʃuˈ<sup>w</sup>a/ (n)
(kulinaria) określenie przetworów z solonych sardeli europejskiej, zwykle w postaci fileta, koreczka lub pasty anchoa

andaluzyjski /ˌãndaluˈzɨjsʲci/ (adj)
związany z Andaluzją, wywodzący się z Andaluzji andaluz

andaluzyt /ˌãndaˈluzɨt/ (n)
(mineralogia, mineralogiczny) rzadki minerał należący do grupy krzemianów; andalucita

andorski /ãnˈdɔrsʲci/ (adj)
odnoszący się do Andory (państwa) andorrano

andoryt (n)
(mineralogia, mineralogiczny) minerał z grupy siarczków, zawiera antymon, ołów, srebro i siarkę; andorita

andradyt (n)
(geologia, geologiczny) (mineralogia, mineralogiczny) minerał z gromady krzemianów, odmiana granatu; andradita

andro- /ˈãndrɔ/
pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z człowiekiem, zwłaszcza z mężczyzną lub z cechami męskimi andro-

androfobia (n)
(psychologia, psychologiczny) irracjonalny, chorobliwy lęk przed mężczyznami androfobia

androgen /ãnˈdrɔɡɛ̃n/ (n)
(fizjologia, fizjologiczny) hormon płciowy o działaniu maskulinizującym, fizjologicznie występujący u mężczyzn i w małych stężeniach u kobiet andrógeno

androgyne (n)
(seksuologia, seksuologiczny) osoba o cechach płciowych mężczyzny i kobiety andrógino

android /ãnˈdrɔ<sup>j</sup>it/ (n)
robot mający postać człowieka; androide

andrologia /ˌãndrɔˈlɔɟja/ (n)
(medycyna, medyczny) specjalność medyczna zajmująca się profilaktyką, rozpoznawaniem i leczeniem chorób męskiego układu płciowego; andrología

andyjski /ãnˈdɨjsʲci/ (adj)
związany z Andami, dotyczący Andów andino

anegdota /ˌãnɛɡˈdɔta/ (n)
krótkie, zabawne opowiadanie o prawdziwym wydarzeniu z czyjegoś życia anécdota

aneks /ˈãnɛks/ (n)
1. część budynku przylegająca do głównej jego części anexo
2. dodatek do publikacji anexo
3. przylegające do pomieszczenia lub wydzielone z niego mniejsze pomieszczenie anexo

aneksja /ãˈnɛksʲja/ (n)
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zagarnięcie, włączenie siłą do swojego państwa terytorium innego państwa lub jego części; anexión

aneksjonistyczny (adj)
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) związany z aneksjonizmem, aneksjonistami, siłowym powiększaniem obszaru państwa kosztem terytoriów ościennych anexionista

anektować /ˌãnɛkˈtɔvaʨ̑/ (v)
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zagarniać terytorium innego państwa; dokonywać aneksji anexionar, anexar

anemiczny (adj)
(medycyna, medyczny) dotyczący anemii, właściwy anemii anémico

anemo- /ãˈnɛ̃mɔ/
pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z wiatrem anemo-

anemologia (n)
(meteorologia, meteorologiczny) nauka o wiatrach anemología

anemometr /ˌãnɛ̃ˈmɔ̃mɛtr̥/ (n)
przyrząd do pomiaru prędkości gazów anemómetro

anemometria (n)
(meteorologia, meteorologiczny) pomiar kierunku i prędkości wiatru anemometría

anestetyk (n)
(farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) (medycyna, medyczny) środek do znieczulenia ogólnego lub miejscowego; anestésico

anestezja /ˌãnɛˈstɛzʲja/ (n)
(medycyna, medyczny) znieczulenie anestesia

anestezjolog /ˌãnɛstɛˈzʲjɔlɔk/ (n)
1. (medycyna, medyczny) (potocznie, potoczny) lekarz wykonujący i kontrolujący znieczulenie médico anestesista
2. (medycyna, medyczny) lekarz specjalizujący się w anestezjologii; médico anestesista

anestezjologia (n)
(medycyna, medyczny) dział medycyny zajmujący się przygotowaniem chorego do operacji, przeprowadzaniem i kontrolą znieczulenia; anestesiología

anewryzm /ãˈnɛvrɨsm̥/ (n)
(medycyna, medyczny) (dawniej, dawny) guzowate wypełnione krwią rozszerzenie tętnicy np. wskutek uszkodzenia jej ścianki aneurisma

angielski /ãŋʲˈɟɛlsʲci/ (adj)
odnoszący się do Anglii; związany z Anglią, z Anglikami inglés

angielski /ãŋʲˈɟɛlsʲci/ (n)
(językoznawstwo, językoznawczy) język używany w Wielkiej Brytanii i wielu innych krajach; inglés

angina /ãŋʲˈɟĩna/ (n)
(medycyna, medyczny) ostre zapalenie migdałków podniebiennych i błony śluzowej gardła; amigdalitis

angio- /ˈãŋʲɟɔ/
(medycyna, medyczny) pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z układem naczyniowym angio-

angiografia /ˌãŋʲɟɔˈɡrafʲja/ (n)
(medycyna, medyczny) rentgenografia fragmentu układu krwionośnego; angiografía, vasografia

angiologia /ˌãŋʲɟɔˈlɔɟja/ (n)
(medycyna, medyczny) nauka o naczyniach krwionośnych; angiología

angioplastyka /ˌãŋʲɟɔˈplastɨka/ (n)
(medycyna, medyczny) chirurgiczny zabieg leczniczy polegający na poszerzeniu naczyń krwionośnych; angioplastia

anglezyt (n)
(geologia, geologiczny) (mineralogia, mineralogiczny) minerał krystaliczny z grupy siarczanów, kruchy i przezroczysty; siarczan ołowiu PbSO4 anglesita

anglicyzm /ãŋˈɡlʲiʦ̑ɨsm̥/ (n)
(językoznawstwo, językoznawczy) wyraz, zwrot, forma gramatyczna zapożyczona do jakiegoś języka z języka angielskiego; anglicismo

anglikanin /ˌãŋɡlʲiˈkãɲĩn/ (n)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyznawca anglikanizmu anglicano

anglikanka /ˌãŋɡlʲiˈkãnka/ (n)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyznawczyni anglikanizmu anglicana

anglikański (adj)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany z anglikanizmem anglicano

anglo- /ˈãŋɡlɔ/
pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z Anglią lub językiem angielskim anglo-

anglofilski (adj)
związany z anglofilami lub anglofilią, dotyczący anglofilów lub anglofilii anglófilo

anglosaski /ˌãŋɡlɔˈsasʲci/ (adj)
1. związany z językiem anglosaskim (1.1) anglosajón
2. związany z krajami, gdzie mówi się po angielsku (zazwyczaj dotyczy Wielkiej Brytanii, USA, Kanady i Australii) anglosajón

anglosaski /ˌãŋɡlɔˈsasʲci/ (n)
poprzednik nowoczesnego języka angielskiego; anglosajón

angolski /ãŋˈɡɔlsʲci/ (adj)
odnoszący się do Angoli (państwa w Afryce) angoleño

anhedonia /ˌãnxɛˈdɔ̃ɲja/ (n)
(medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) niezdolność do przeżywania przyjemnych uczuć; anhedonia

anhydryt /ãnˈxɨdrɨt/ (n)
(mineralogia, mineralogiczny) minerał, siarczan wapnia (CaSO4); anhidrita

ani /ˈãɲi/ (conjunction)
1. …poprzedzający każde z połączonych zdań i wskazujący na przeczenie ni ni
2. …poprzedzający każde z połączonych zdań przeczących ni ni
3. …poprzedzający ostatnie z połączonych zdań przeczących ni ni
4. …występujący przed ostatnim członem zdania przeczącego ni ni
5. …występujący przed wszystkimi członami zdania przeczącego ni ni

ani /ˈãɲi/ (particle)
…wzmacniająca nacisk na słowo, przed którym występuje w zdaniu przeczącym ni mismo

ani be, ani me, ani kukuryku /ˈãɲi ˈbɛ ˈãɲi ˈmɛ ˈãɲi ˌkukuˈrɨku/ (idiom)
milczeć, nie mówić ni pío

ani mru-mru /ˈãɲi ˈmru‿mru/ (idiom)
wykrzyknienie mające skłonić do zachowania ciszy lub tajemnicy ni pío

ani na lekarstwo /ˈãɲi ˌna‿lɛˈkarstfɔ/ (idiom)
ani trochę, zupełnie nic (o czymś czego nie ma) ni para un remedio

anielski /ãˈɲɛlsʲci/ (adj)
1. na wzór anioła angelical
2. związany z aniołami angélico

anihilacja (n)
zniszczenie, unicestwienie aniquilación

anilina /ˌãɲiˈlʲĩna/ (n)
(chemia, chemiczny) oleista ciecz trująca; anilina

animacja /ˌãɲĩˈmaʦ̑ʲja/ (n)
rodzaj filmu, tworzonego techniką zdjęć poklatkowych, rejestrującego na pojedynczych klatkach filmu kolejne fazy ruchu; animación

animalizacja /ˌãɲĩmalʲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (językoznawstwo, językoznawczy) rodzaj metafory; nadawanie cech zwierzęcych rzeczom (w celu ich dynamizacji) lub ludziom (dla zdeprecjonowania wartości ludzkich, podkreślenia elementów biologicznych) animalización

anime /ãˈɲĩmɛ/ (n)
(filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) japoński film animowany; anime

animizm /ãˈɲĩmʲism̥/ (n)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zespół wierzeń zakładający istnienie świata materialnego i duchowego, współistnienie duszy z ciałem, przypisujący duszę wszystkim ludziom, roślinom, zwierzętom, minerałom i żywiołom; animismo

animozja (n)
niechęć lub niesnaska wywołana urazą animosidad

anion /ˈãɲjɔ̃n/ (n)
(fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) ujemnie naładowany jon; anión

anioł /ˈãɲɔw/ (n)
1. (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) istota duchowa, nadprzyrodzona, pośrednik pomiędzy Bogiem a człowiekiem; ángel
2. (potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) szlachetny, dobry człowiek ángel

anizokoria (n)
(medycyna, medyczny) różna szerokość źrenic u tej samej osoby; anisocoria

ankieta /ãŋʲˈcɛta/ (n)
(statystyka, statystyczny) zbieranie danych na jakiś temat za pomocą formularza encuesta, sondeo

ankieter /ãŋʲˈcɛtɛr/ (n)
osoba, która zbiera informacje za pomocą ankiety encuestador

ankieterka /ˌãŋʲcɛˈtɛrka/ (n)
kobieta, która zbiera informacje za pomocą ankiety encuestadora

annalista (n)
(historia, historyczny, historycznie) piszący annały analista

anoda /ãˈnɔda/ (n)
(fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) (elektryczność) elektroda przez którą ładunek ujemny opuszcza układ elektryczny lub, alternatywnie, przez którą do układu dostaje się ładunek dodatni; ánodo

anomalia /ˌãnɔ̃ˈmalʲja/ (n)
incydent nieprawidłowości, odchylenie od normy anomalía

anonim /ãˈnɔ̃ɲĩm/ (n)
1. list niezawierający podpisu lub informacji o nadawcy anónimo
2. autor nieznany z nazwiska; anónimo

anonimizacja /ˌãnɔ̃ɲĩmʲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
(informatyka, informatyczny) proces uniemożliwiający odkrycie tożsamości użytkownika sieci komputerowej anonimización

anonimowo (adv)
w sposób anonimowy, nie podając imienia, nazwiska anónimamente

anonimowość /ˌãnɔ̃ɲĩˈmɔvɔɕʨ̑/ (n)
cecha tego, kto jest anonimowy; anonimato

anoreksja /ˌãnɔˈrɛksʲja/ (n)
(medycyna, medyczny) choroba polegająca na celowej utracie wagi wywołanej i podtrzymywanej przez chorego, połączonej z zaburzonym postrzeganiem własnego ciała i psychicznym wstrętem do jedzenia; anorexia

anorektyk /ˌãnɔˈrɛktɨk/ (n)
(medycyna, medyczny) człowiek cierpiący na anoreksję anoréxico

anorgazmia (n)
(medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) zaburzenie seksualne polegające na braku odczuwania orgazmu; anorgasmia

anortyt (n)
(mineralogia, mineralogiczny) bardzo rzadki minerał z gromady krzemianów zaliczany do grupy plagioklazów; anortita

anosmia (n)
(medycyna, medyczny) utrata węchu, niezdolność wyczuwania zapachów; anosmia

anosognozja /ˌãnɔsɔɡˈnɔzʲja/ (n)
(medycyna, medyczny) patologia występująca u osób, które nie są świadome swych własnych problemów kognitywnych; anosognosia

ansa /ˈãw̃sa/ (n)
niechęć do kogoś, pretensja ojeriza

antagonista /ˌãntaɡɔ̃ˈɲista/ (n)
przeciwnik; antagonista

antagonizm /ˌãntaˈɡɔ̃ɲism̥/ (n)
wzajemna wrogość, sprzeczność, przeciwstawność sił, zasad, osób antagonismo

antarktyczny (adj)
(geografia, geograficzny) związany z Antarktyką antártico

ante meridiem (adv)
przed południem ante merídiem

antena /ãnˈtɛ̃na/ (n)
urządzenie służące do zamiany fal elektromagnetycznych na sygnał elektryczny i odwrotnie; antena

antena satelitarna (n)
antena umożliwiająca odbiór telewizji satelitarnej; antena satelital

antidotum /ˌãntʲiˈdɔtũm/ (n)
(przenośnie, przenośnia) środek zaradczy antídoto, contraveneno

antofyllit (n)
(geologia, geologiczny) (mineralogia, mineralogiczny) minerał z grupy krzemianów; antofilita

antologia /ˌãntɔˈlɔɟja/ (n)
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) wybór (całości lub fragmentów) utworów literackich powiązanych wspólną cechą, np. ten sam autor, gatunek, krąg kulturowy; antología

antologiczny (adj)
związany z antologią, stanowiący antologię antológico

antonim /ãnˈtɔ̃ɲĩm/ (n)
(językoznawstwo, językoznawczy) wyraz o znaczeniu przeciwnym do danego antónimo

antonimiczny (adj)
(językoznawstwo, językoznawczy) o przeciwstawnym znaczeniu antónimo

antracyt /ãnˈtraʦ̑ɨt/ (n)
(geologia, geologiczny) odmiana węgla kamiennego; antracita

antrakologia (n)
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) dziedzina archeobotaniki zajmująca się badaniem węgli drzewnych, środowisk roślin drzewiastych i sposobów ich użytkowania przez człowieka antracología

antropo- /ãnˈtrɔpɔ/
pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z człowiekiem antropo-

antropofagia /ˌãntrɔpɔˈfaɟja/ (n)
(literacko) (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) ludzki kanibalizm, ludożerstwo antropofagia

antropofobia /ˌãntrɔpɔˈfɔbʲja/ (n)
(medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) (u ludzi i zwierząt) niechęć lub chorobliwy lęk przed ludźmi; antropofobia

antropolog /ˌãntrɔˈpɔlɔk/ (n)
badacz rozwoju i zróżnicowania jednostek ludzkich, gatunku ludzkiego oraz ludzkich społeczności; antropólogo

antropologia /ˌãntrɔpɔˈlɔɟja/ (n)
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) nauka o człowieku; antropología

antropologiczny /ˌãntrɔpɔlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
związany z antropologią, dotyczący antropologii antropológico

antropometryczny (adj)
związany z antropometrią, dotyczący antropometrii antropométrico

antropomorfizacja /ˌãntrɔpɔ̃mɔrfʲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (językoznawstwo, językoznawczy) rodzaj metafory; nadawanie rzeczom, zjawiskom lub pojęciom cech ludzkich antropomorfismo

antropomorfizm /ˌãntrɔpɔ̃ˈmɔrfʲism̥/ (n)
nadawanie cech ludzkich innym (niebędącymi ludźmi) istotom i zjawiskom; antropomorfismo

anty- /ˈãntɨ/
pierwszy człon wyrazów złożonych mający znaczenie: przeciwdziałający, występujący przeciw, przeciwny anti-

antyamerykanizm (n)
niechęć lub pogarda do Stanów Zjednoczonych antiamericanismo

antyamerykański (adj)
wymierzony przeciwko Ameryce (jako części świata) i Amerykanom, niechętny wobec Ameryki i Amerykanów antiamericano

antybakteryjny /ˌãntɨbaktɛˈrɨjnɨ/ (adj)
(farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) (medycyna, medyczny) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) chroniący przed bakteriami, zapobiegający namnażaniu się bakterii antibacteriano, antibacterial

antybiogram /ˌãntɨˈbʲjɔɡrãm/ (n)
(medycyna, medyczny) test określający wpływ antybiotyków na bakterie; antibiograma

antybiotyczny (adj)
(biochemia, biochemiczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) mający działanie takie jak antybiotyk, potrafiący niszczyć, hamować namnażanie bakterii antibiótico

antybiotyk /ˌãntɨˈbʲjɔtɨk/ (n)
(farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) naturalny lub sztuczny lek unieszkodliwiający drobnoustroje; antibiótico

antybohater /ˌãntɨbɔˈxatɛr/ (n)
1. (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) fikcyjna postać posiadająca cechy negatywne, będące zaprzeczeniem cech bohatera antihéroe
2. (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) postać nieposiadająca żadnych cech heroicznych, niewyróżniająca się niczym; antihéroe

antycyklon (n)
(meteorologia, meteorologiczny) wyż (atmosferyczny); anticiclón

antycypacja /ˌãntɨʦ̑ɨˈpaʦ̑ʲja/ (n)
przewidywanie, zakładanie czegoś jeszcze nieistniejącego anticipación

antydatować /ˌãntɨdaˈtɔvaʨ̑/ (v)
podpisywać coś z wcześniejszą datą niż jest w rzeczywistości, zwykle w celu oszustwa antedatar

antydepresant (n)
(farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) lek przeciwdziałający objawom depresji; antidepresivo

antyfaszysta /ˌãntɨfaˈʃɨsta/ (n)
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) przeciwnik faszyzmu antifascista

antyfaszystka (n)
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) przeciwniczka faszyzmu antifascista

antyfaszystowski /ˌãntɨfaʃɨˈstɔfsʲci/ (adj)
nastawiony na walkę z faszyzmem, zwalczający faszystów antifascista

antyfaszyzm /ˌãntɨˈfaʃɨsm̥/ (n)
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) postawa przejawiająca się otwartym sprzeciwem wobec faszyzmu; antifascismo

antyfeministyczny /ˌãntɨfɛ̃mʲĩɲiˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
taki, który opiera się na antyfeminizmie antifeminista

antyfeminizm (n)
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) stanowisko sprzeciwiające się ideom i ruchowi feministycznemu antifeminismo

antyfrankistowski (adj)
taki, który sprzeciwia się frankizmowi antifranquista

antygen /ãnˈtɨɡɛ̃n/ (n)
(medycyna, medyczny) substancja, której pojawienie się w organizmie powoduje jego reakcję odpornościową; antígeno

antygoryt (n)
(mineralogia, mineralogiczny) minerał z gromady krzemianów zaliczany do grupy serpentynów; antigorita

antyimperialistyczny /ˌãntɨ<sup>j</sup>ĩmpɛrʲjalʲiˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
nastawiony na walkę z imperializmem, zwalczający imperialistów antiimperialista

antykapitalistka /ˌãntɨkapʲitaˈlʲistka/ (n)
forma żeńska od: antykapitalista anticapitalista

antykapitalistyczny (adj)
wrogi wobec kapitalizmu anticapitalista

antyklerykalizm /ˌãntɨklɛrɨˈkalʲism̥/ (n)
ideologia społeczno-polityczna przeciwstawiająca się klerykalizmowi, krytyczna wobec autorytetu lub władzy kleru i duchowieństwa w przestrzeni publicznej (poza miejscami kultu); anticlericalismo

antyklerykalny /ˌãntɨklɛrɨˈkalnɨ/ (adj)
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) przeciwstawiający się władzy kleru i jego udziałowi w życiu społeczno-politycznym anticlerical

antykoagulant /ˌãntɨkɔaˈɡulãnt/ (n)
(medycyna, medyczny) środek zmniejszający krzepliwość krwi; anticoagulante

antykomunista /ˌãntɨkɔ̃mũˈɲista/ (n)
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) przeciwnik komunizmu, osoba zwalczająca komunizm anticomunista

antykomunistka /ˌãntɨkɔ̃mũˈɲistka/ (n)
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) przeciwniczka komunizmu, kobieta zwalczająca komunizm anticomunista

antykomunistyczny /ˌãntɨkɔ̃mũɲiˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) skierowany przeciwko komunizmowi, związany z antykomunizmem, dotyczący antykomunizmu anticomunista

antykomunizm /ˌãntɨkɔ̃ˈmũɲism̥/ (n)
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wroga postawa wobec komunizmu anticomunismo

antykoncepcja /ˌãntɨkɔ̃nˈʦ̑ɛpʦ̑ʲja/ (n)
(medycyna, medyczny) (seksuologia, seksuologiczny) działania zapobiegające zapłodnieniu anticoncepción, contracepción

antykoncepcyjny /ˌãntɨkɔ̃nʦ̑ɛpˈʦ̑ɨjnɨ/ (adj)
(medycyna, medyczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) zapobiegający zajściu w ciążę anticonceptivo

antykwariat /ˌãntɨˈkfarʲjat/ (n)
1. sklep z antykami; tienda de antigüedades
2. sklep z używanymi książkami; librería de ocasión, librería de viejo

antykwariusz /ˌãntɨˈkfarʲjuʃ/ (n)
ktoś handlujący antykami, dziełami sztuki, starymi mapami, używanymi książkami anticuario

antylopa /ˌãntɨˈlɔpa/ (n)
(zoologia, zoologiczny) (potocznie, potoczny) nienaukowa nazwa dla grupy kilkunastu zwierząt z rodziny wołowatych i widłorogich zamieszkujący sawanny i stepy antílope

antymateria /ˌãntɨ̃maˈtɛrʲja/ (n)
(fizyka, fizyczny) materia, która składa się z antycząstek, a w kontakcie ze zwykłą materią ulega anihilacji; antimateria

antymitotyczny (adj)
(biologia, biologiczny) hamujący mitozę antimitótico

antymon /ãnˈtɨ̃mɔ̃n/ (n)
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Sb i liczbie atomowej 51; antimonio

antynarkotykowy (adj)
skierowany przeciwko spożyciu, wytwarzaniu i obrotowi narkotykami antidroga

antynatalizm (n)
(filozofia, filozoficzny) stanowisko przypisujące negatywną wartość narodzinom; antinatalismo

antyoksydacyjny (adj)
taki, który przeciwdziała utlenianiu się pierwiastków i związków antioxidante

antypapież /ˌãntɨˈpapʲjɛʃ/ (n)
(kościelny) osoba powołana na tron papieski nieprawnie, za pontyfikatu legalnego papieża lub w czasie, gdy urząd papieski był nieobsadzony; antipapa

antypatia /ˌãntɨˈpatʲja/ (n)
niechęć do kogoś antipatía

antypatyczny /ˌãntɨpaˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
budzący odrazę, niechęć antipático

antyperspirant /ˌãntɨpɛrˈspʲirãnt/ (n)
(farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) środek zapobiegający nadmiernemu poceniu; antitranspirante

antypowieść (n)
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) rodzaj powieści, który zrywa z tradycyjnymi regułami tego gatunku antinovela

antypoślizgowy /ˌãntɨpɔɕlʲizˈɡɔvɨ/ (adj)
przeciwdziałający ślizganiu, zabezpieczający przed poślizgiem antideslizante

antyrasizm (n)
ruch społeczny, postawa lub pogląd sprzeciwiający się rasizmowi antirracismo

antyreligijny /ˌãntɨrɛlʲiˈɟijnɨ/ (adj)
skierowany przeciwko religii, niechętny wobec religii antirreligioso

antyrewolucyjny (adj)
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wrogi rewolucji; występujący przeciwko rewolucji antirrevolucionario

antysemicki /ˌãntɨsɛ̃ˈmʲiʦ̑ʲci/ (adj)
wymierzony przeciwko Żydom, dyskryminujący Żydów antisemita, antisemítico

antysemita /ˌãntɨsɛ̃ˈmʲita/ (n)
osoba uprzedzona do Żydów, cechująca się niechęcią bądź nienawiścią do tego narodu; osoba, którą cechuje antysemityzm antisemita

antysemitka /ˌãntɨsɛ̃ˈmʲitka/ (n)
kobieta uprzedzona do Żydów, cechująca się niechęcią bądź nienawiścią do tego narodu; kobieta, którą cechuje antysemityzm antisemita

antysemityzm /ˌãntɨsɛ̃ˈmʲitɨsm̥/ (n)
nienawiść, uprzedzenie i wrogość wobec narodu żydowskiego, związana z nietolerancją i rasizmem; antisemitismo

antyseptyczny /ˌãntɨsɛpˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
(medycyna, medyczny) zapobiegający rozwojowi drobnoustrojów, bakterii wywołujących choroby antiséptico

antyseptyk /ˌãntɨˈsɛptɨk/ (n)
(medycyna, medyczny) środek służący do niszczenia drobnoustrojów antiséptico

antysyjonistyczny /ˌãntɨsɨjɔ̇̃ɲiˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
wrogi w stosunku do syjonizmu; przeciwny założeniom syjonizmu antisionista

antytetyczny /ˌãntɨtɛˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
przeciwstawnie różny antitético

antywojenny /ˌãntɨvɔˈjɛ̃nːɨ/ (adj)
potępiający wojnę, skierowany przeciwko wojnie antibelicista, antibélico

antywłamaniowy /ˌãntɨvwãmãˈɲɔvɨ/ (adj)
zapobiegający włamaniu, chroniący przed włamaniem antirrobo

anulować /ˌãnuˈlɔvaʨ̑/ (v)
1. (informatyka, informatyczny) anulować (1.1) jakąś czynność w programie komputerowym cancelar
2. stwierdzać brak ważności, aktualności czegoś, unieważniać coś abolir, anular, derogar

anyż /ˈãnɨʃ/ (n)
(botanika, botaniczny) jednoroczna roślina zielna pochodząca z wschodnich obszarów basenu Morza Śródziemnego; anís

aojda /aˈɔjda/ (n)
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) nadworny lub wędrowny śpiewak w starożytnej Grecji, sławiący czyny bohaterów i bogów; aedo

aorta /aˈɔrta/ (n)
(anatomia, anatomiczny) główna i największa tętnica człowieka; aorta

aortalny (adj)
(anatomia, anatomiczny) związany z aortą aórtico

aoryst /aˈɔrɨst/ (n)
(gramatyka) czas gramatyczny, mający różne znaczenia w zależności od języka, np. w językach indoeuropejskich to czas przeszły, w językach ałtajskich – teraźniejszo-przyszły; aoristo

aorystyczny /ˌaɔrɨˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
mający związek z aorystem aorístico

aparat fotograficzny /aˈparat ˌfɔtɔɡraˈfʲiʧ̑nɨ/ (n)
(fotografia) urządzenie służące do robienia fotografii; cámara fotográfico, máquina fotográfica

aparat rentgenowski /aˈparat ˌrɛ̃ndɡɛ̃ˈnɔfsʲci/ (n)
(medycyna, medyczny) (technologia, technika, techniczny) urządzenie służące do prześwietlania promieniowaniem rentgenowskim aparato de rayos X

aparat słuchowy (n)
przeznaczone dla osób niedosłyszących douszne urządzenie wzmacniające głośność dźwięków; audífono, sonotone

apartament /ˌaparˈtãmɛ̃nt/ (n)
wielopokojowe mieszkanie o wysokim standardzie apartamento

apateizm (n)
(filozofia, filozoficzny) (neologizm) założenie, że Bóg i religia nie mają znaczenia dla ludzkiego życia; apatyczny stosunek do kwestii istnienia bądź nieistnienia Boga; ateísmo práctico, apateísmo

apatia /aˈpatʲja/ (n)
(psychologia, psychologiczny) stan obojętności i braku zainteresowania oraz braku aktywności; apatía

apatycznie (adv)
w sposób apatyczny apáticamente

apatyczny /ˌapaˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
obojętny na otoczenie; niewrażliwy na to, co się wokół dzieje apático, insensible

apelacja (n)
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) odwołanie się od decyzji sądu do wyższej instancji apelación

apetyczny /ˌapɛˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
zachęcający do jedzenia apetitoso

apetyt /aˈpɛtɨt/ (n)
1. (przenośnie, przenośnia) pragnienie, chęć na coś apetito
2. chęć jedzenia, łaknienie; apetito, ganas

aphelium (n)
(astronomia, astronomiczny) punkt orbity okołosłonecznej planety, planety karłowatej, planetoidy lub komety położony najdalej od Słońca; afelio

aplauz (n)
oznaki zadowolenia, uznania wyrażane często poprzez brawa czy okrzyki aplauso

aplikacja /ˌaplʲiˈkaʦ̑ʲja/ (n)
1. (informatyka, informatyczny) konkretny ze względu na oferowaną użytkownikom funkcjonalność element oprogramowania użytkowego, które jest podkategorią oprogramowania; aplicación
2. zastosowanie aplicación
3. praktyka absolwenta studiów prawniczych, mająca na celu przygotować go do wykonywania poszczególnych zawodów prawniczych; pasantía
4. przyszyta ozdoba tkaniny aplique

aplikator /ˌaplʲiˈkatɔr/ (n)
(medycyna, medyczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) przyrząd do podawania leku, kosmetyku lub innego środka aplicador

aplikować /ˌaplʲiˈkɔvaʨ̑/ (v)
(medycyna, medyczny) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) podawać lub zalecać podawanie, stosowanie leku lub kosmetyku administrar

apodyktyczny /ˌapɔdɨkˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
taki, który narzuca swoje zdanie i nie uznaje sprzeciwu wobec niego apodíctico, categórico

apogeum (n)
1. (astronomia, astronomiczny) punkt na orbicie eliptycznej ciała niebieskiego okrążającego Ziemię, znajdujący się najdalej od Ziemi apogeo
2. moment szczytowy jakiegoś procesu, moment osiągnięcia wartości maksymalnej apogeo, cenit, cima

apograf /aˈpɔɡraf/ (n)
(dawniej, dawny) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) odręczna kopia tekstu apógrafo

apokopa /ˌapɔˈkɔpa/ (n)
(językoznawstwo, językoznawczy) skrócenie wyrazu w procesie zaniku głosek na jego końcu lub przez celowe ich opuszczenie; apócope

apokryf /aˈpɔkrɨf/ (n)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) księga religijna, którą Kościół Katolicki uważa za niezgodną ze swoją doktryną; libro apócrifo

apokryficzny /ˌapɔkrɨˈfʲiʧ̑nɨ/ (adj)
mający charakter apokryfu apócrifo

apolipoproteina /ˌapɔlʲipɔprɔtɛˈ<sup>j</sup>ĩna/ (n)
(biochemia, biochemiczny) białko wchodzące w skład lipoprotein; apolipoproteína

apologia /ˌapɔˈlɔɟja/ (n)
obrona rzeczy, sprawy lub osoby zawierająca ich usprawiedliwienie, a często także jawną lub ukrytą pochwałę; także utwór literacki mający formę mowy obrończej; apología

apopleksja /ˌapɔˈplɛksʲja/ (n)
(przestarzałe, przestarzały) (medycyna, medyczny) udar mózgu apoplejía

aporia /aˈpɔrʲja/ (n)
(filozofia, filozoficzny) trudność w rozumowaniu logicznym, niemożliwa do przezwyciężenia lub rozwiązania, zawierająca sprzeczne albo przeciwstawne rozwiązania; aporía

apostata /ˌapɔˈstata/ (n)
osoba, która porzuciła swoją religię albo jej przekonania i zasady apóstata

apostazja /ˌapɔˈstazʲja/ (n)
porzucenie wiary religijnej; apostasía

apostolski /ˌapɔˈstɔlsʲci/ (adj)
1. dotyczący apostołów apostólico
2. dotyczący papieża (jako następcy św. Piotra Apostoła) apostólico

apostoł /aˈpɔstɔw/ (n)
1. (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) każdy z dwunastu najbliższych uczniów Jezusa Chrystusa powołanych przez niego w celu głoszenia jego nauk; apóstol
2. (przenośnie, przenośnia) ktoś, kto rozpowszechnia jakieś idee, zasady, poglądy, nauki apóstol
3. (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) ktoś, kto rozpowszechnia chrześcijaństwo apóstol

apostrof /aˈpɔstrɔf/ (n)
znak podobny do przecinka stawiany w górnym indeksie; apóstrofo

apostrofa (n)
figura retoryczna polegająca na bezpośrednim, a czasem nagłym, zwróceniu się do słuchaczy lub nawet do nieobecnych osób apóstrofe

apoteoza /ˌapɔtɛˈɔza/ (n)
wyidealizowanie, wybielenie, przypisywanie, nadawanie istocie bądź rzeczy przymiotów ją idealizujących; przedstawienie jakiejś idei, postaci, wydarzenia w sposób skrajnie subiektywny niepoświęcający żadnej uwagi jakimkolwiek wadom, postrzegający jedynie zalety; apoteosis

aprobata /ˌaprɔˈbata/ (n)
uznanie czegoś za dobre, słuszne, właściwe; akceptacja, zgoda, pochwała aprobación, beneplácito

aprowizacja /ˌaprɔvʲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
zaopatrzenie miasta w artykuły pierwszej potrzeby aprovisionamiento

apsik /aˈpʲɕik/ (interjection)
…naśladujący dźwięk wydawany podczas kichania achís, atchís

apsyda /apˈsɨda/ (n)
(architektura, architektoniczny) pomieszczenie na rzucie półkola, półelipsy lub wieloboku, dostawione addytywnie do bryły kościoła i otwarte do jego wnętrza; ; (zobacz) też absyda w Encyklopedii staropolskiej ábside

apteczka /apˈtɛʧ̑ka/ (n)
(medycyna, medyczny) torba, skrzynka lub szafka z podręcznymi opatrunkami i lekarstwami; botiquín

apteczka pierwszej pomocy /apˈtɛʧ̑ka ˈpʲjɛrfʃɛj pɔ̃ˈmɔʦ̑ɨ/ (n)
pojemnik służący do przechowywania materiałów i środków przeznaczonych do udzielania pierwszej pomocy botiquín de primeros auxilios

apteka /apˈtɛka/ (n)
(medycyna, medyczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) miejsce, w którym sprzedaje się i przechowuje leki; farmacia, botica

aptekarz /apˈtɛkaʃ/ (n)
(medycyna, medyczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) osoba pracująca w aptece lub jej właściciel; farmacéutico

aquapark /akˈfapark/ (n)
wodny park rozrywki z kompleksem basenów, zjeżdżalni itp.; parque acuático

ara /ˈara/ (n)
(ornitologia, ornitologiczny) duża, kolorowa papuga z rodzaju ara (1.1); guacamayo, guacamaya

ara czerwona /ˈara ʧ̑ɛrˈvɔ̃na/ (n)
(ornitologia, ornitologiczny) Ara macao, gatunek ptaka z podrodziny papug neotropikalnych; guacamaya roja, guacamayo macao, guacamayo rojo

ara hiacyntowa (n)
(ornitologia, ornitologiczny) Anodorhynchus hyacinthinus, gatunek ptaka z podrodziny papug neotropikalnych, z rodzaju Anodorhynchus; guacamayo azul, jacinto

ara kasztanowoczelna /ˈara ˌkaʃtãnɔvɔˈʧ̑ɛlna/ (n)
(ornitologia, ornitologiczny) Ara severus lub Ara severa, gatunek ptaka z podrodziny papug neotropikalnych; guacamayo severo, maracaná grande

ara marakana (n)
(ornitologia, ornitologiczny) Primolius maracana, gatunek ptaka z podrodziny papug neotropikalnych, z rodzaju Primolius maracaná cara afeitada, maracaná lomo rojo

ara modra /ˈara ˈmɔdra/ (n)
(ornitologia, ornitologiczny) Cyanopsitta spixii, gatunek ptaka z podrodziny papug neotropikalnych, jedyny przedstawiciel rodzaju Cyanopsitta; guacamayo de Spix

ara niebieskogłowa /ˈara ˌɲɛbʲjɛskɔˈɡwɔva/ (n)
(ornitologia, ornitologiczny) Primolius couloni lub Propyrrhura couloni, gatunek ptaka z podrodziny papug neotropikalnych, z rodzaju Primolius guacamayo cabeciazul, maracaná de cabeza azul

ara oliwkowa /ˈara ˌɔlʲifˈkɔva/ (n)
(ornitologia, ornitologiczny) Ara ambiguus, gatunek ptaka z podrodziny papug neotropikalnych; gran guacamayo verde

ara różowooka /ˈara ˌruʒɔvɔˈːka/ (n)
(ornitologia, ornitologiczny) Ara rubrogenys, gatunek ptaka z podrodziny papug neotropikalnych; paraba frente roja

ara szafirowa /ˈara ˌʃafʲiˈrɔva/ (n)
(ornitologia, ornitologiczny) Ara glaucogularis, gatunek ptaka z podrodziny papug neotropikalnych; guacamayo de barba azul

ara trójbarwna /ˈara trujˈbarvna/ (n)
(ornitologia, ornitologiczny) Ara tricolor, wymarły gatunek ptaka z podrodziny papug neotropikalnych; guacamayo cubano

ara zielona /ˈara ʑɛˈlɔ̃na/ (n)
(ornitologia, ornitologiczny) Ara militaris, gatunek ptaka z podrodziny papug neotropikalnych; guacamayo militar

ara zielonoskrzydła /ˈara ˌʑɛlɔ̃nɔˈskʃɨdwa/ (n)
(ornitologia, ornitologiczny) Ara chloropterus, gatunek ptaka z podrodziny papug neotropikalnych; guacamayo aliverde, guacamayo rojo

ara żółtoskrzydła /ˈara ˌʒuwtɔˈskʃɨdwa/ (n)
(ornitologia, ornitologiczny) Ara macao, gatunek ptaka, z rodzaju ara, z podrodziny papug neotropikalnych; guacamaya roja, guacamayo macao, guacamayo rojo

arabeska /ˌaraˈbɛska/ (n)
(sztuka) (architektura, architektoniczny) ozdobny ornament roślinny wywodzący się z kultury arabskiej; arabesco

arabista /ˌaraˈbʲista/ (n)
specjalista w zakresie języka, historii i kultury Arabów; arabista

arabizacja (n)
narzucanie danemu ludowi lub przyswajanie przez dany lud arabskiej kultury, obyczajów i języka arabización

arabski /aˈrapsʲci/ (adj)
dotyczący Arabów i terenów, które zamieszkują árabe, arábigo

arabski /aˈrapsʲci/ (n)
język Arabów, najpowszechniejszy język semicki będący językiem oficjalnym licznych krajów regionu bliskowschodniego i północnoafrykańskiego; árabe

arachnologia /ˌaraxnɔˈlɔɟja/ (n)
(zoologia, zoologiczny) dział zoologii, nauka o pajęczakach; aracnología

arafatka /ˌaraˈfatka/ (n)
(potocznie, potoczny) arabskie nakrycie głowy, także chusta wzorowana na tym nakryciu, w biało-czarny wzór, zakończona frędzlami kufiya, pañuelo palestino

aragoński /ˌaraˈɡɔ̃j̃sʲci/ (adj)
dotyczący Aragonii lub jej mieszkańców, związany z Aragonią, pochodzący z Aragonii aragonés

aragoński /ˌaraˈɡɔ̃j̃sʲci/ (n)
(językoznawstwo, językoznawczy) język aragoński; aragonés

arbitraż (n)
sąd rozjemczy, polubowne rozstrzygnięcie danej kwestii przez arbitrów arbitraje

arbuz /ˈarbus/ (n)
1. (ogrodnictwo, ogrodniczy) (botanika, botaniczny) Citrullus Schrad., rodzaj roślin z rodziny dyniowatych; sandía, patilla
2. (spożywczy) (kulinaria) (cukiernictwo) owoc arbuza (1.1), wielka kula w zielonej, twardej skórce i z czerwonym, wodnistym miąższem o słodkim smaku sandía, patilla

archaiczny /ˌarxaˈ<sup>j</sup>iʧ̑nɨ/ (adj)
będący typowym dla dawnych czasów arcaico

archaizm (n)
(językoznawstwo, językoznawczy) forma językowa, która wyszła z użycia arcaísmo

archanielski (adj)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany z archaniołem, dotyczący archanioła arcangélico

archanioł /arˈxãɲɔw/ (n)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) każdy byt duchowy stojący w hierarchii niebiańskiej wyżej niż chór aniołów; arcángel

archeolog /ˌarxɛˈɔlɔk/ (n)
naukowiec badający materialne pozostałości dawnych społeczeństw arqueólogo

archeologia /ˌarxɛɔˈlɔɟja/ (n)
nauka, której celem jest odtwarzanie społeczno-kulturowej przeszłości człowieka na podstawie znajdujących się w ziemi, na ziemi lub w wodzie materialnych pozostałości działań ludzkich; arqueología

archeologiczny /ˌarxɛɔlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
związany z archeologią, dotyczący archeologii arqueológico

archeolożka (n)
(potocznie, potoczny) specjalistka w zakresie archeologii arqueóloga

archeozoologia /ˌarxɛɔzɔːˈlɔɟja/ (n)
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) nauka pomocnicza archeologii, zajmująca się badaniem szczątków zwierząt odkrytych w czasie wykopalisk; arqueozoología

archidiecezja (n)
(kościelny) jednostka administracyjna zarządzana przez arcybiskupa; archidiócesis

archipelag /ˌarçiˈpɛlak/ (n)
(geografia, geograficzny) grupa wysp położonych blisko siebie; archipiélago

architekt /arˈçitɛkt/ (n)
(budownictwo) (architektura, architektoniczny) osoba zajmująca się projektowaniem budynków i obiektów infrastruktury w zakresie architektury arquitecto

architektka /ˌarçiˈtɛktka/ (n)
kobieta zajmująca się projektowaniem budynków i obiektów infrastruktury w zakresie architektury arquitecta

architektoniczny /ˌarçitɛktɔ̃ˈɲiʧ̑nɨ/ (adj)
(architektura, architektoniczny) związany z architekturą, tworzony dla/za pomocą architektury arquitectónico

architektura /ˌarçitɛkˈtura/ (n)
1. (architektura, architektoniczny) dziedzina techniki, a jednocześnie sztuki, która zajmuje się projektowaniem budynków i budowli; arquitectura
2. budowa, sposób skonstruowania czegoś, np. komputera, oprogramowania itp. arquitectura

architraw /arˈçitraf/ (n)
(architektura, architektoniczny) główny (najniższy) poziomy człon belkowania antycznego podtrzymujący belki stropu; arquitrabe

archiwista (n)
pracownik archiwum archivero

archiwizacja (n)
zbieranie i porządkowanie, katalogowanie materiałów archiwalnych archivo

archiwolta /ˌarçiˈvɔlta/ (n)
(architektura, architektoniczny) zdobione ornamentami, profilowane lico łuku, arkady zamykającej portal lub każdy inny łukowo u góry zakończony otwór w ścianie budowli, najczęściej bogato zdobione; arquivolta

archiwum /arˈçivũm/ (n)
uporządkowany zbiór akt, dokumentów, nagrań dźwiękowych lub filmów mających znaczenie historyczne archivo

arcybiskup /ˌarʦ̑ɨˈbʲiskup/ (n)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) tytuł honorowy nadawany biskupom ważniejszych diecezji (archidiecezji), a także jako wyróżnienie samej osoby biskupa („ad personam”); arzobispo

arcybiskupi (adj)
dotyczący arcybiskupa, związany z arcybiskupem arzobispal

arcydzieło /ˌarʦ̑ɨˈʥ̑ɛwɔ/ (n)
1. (przenośnie, przenośnia) dobrze wykonana praca obra maestro
2. utwór artystyczny uważany przez większość za wybitny, ponadprzeciętny i ponadczasowy, wyróżniający się nieprzeciętnymi walorami literackimi, plastycznymi czy muzycznymi; obra maestro

arena /aˈrɛ̃na/ (n)
koliste miejsce otoczone widownią, na którym odbywają się różnego typu pokazy, np. cyrkowe arena

areopag /ˌarɛˈɔpak/ (n)
1. (historia, historyczny, historycznie) w starożytnych Atenach najwyższa rada złożona z 501 byłych archontów; Areópago
2. (książkowy) (przenośnie, przenośnia) grono osób rozstrzygających o czymś w sposób autorytatywny areópago

areszt /ˈarɛʃt/ (n)
1. miejsce, gdzie wykonywany jest areszt (1.1) cárcel, prisión
2. pozbawienie wolności; arresto, detención
3. zajęcie przedmiotów na poczet wierzytelności embargo, secuestración

areszt domowy /ˈarɛʒd ːɔ̃ˈmɔvɨ/ (n)
zakaz opuszczania własnego mieszkania lub wskazanej kwatery; arresto domiciliario

aresztowanie /ˌarɛʃtɔˈvãɲɛ/ (n)
osadzenie kogoś w areszcie arresto, detención

aresztować /ˌarɛˈʃtɔvaʨ̑/ (v)
1. (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) zająć (zajmować) dobra dłużnika na polecenie sądu celem zabezpieczenia czyichś roszczeń confiscar, incautar
2. pozbawić (pozbawiać) wolności osobę podejrzaną o popełnienie przestępstwa detener, arrestar

argentyt (n)
minerał z grupy siarczków, siarczek srebra Ag2S; argentita

argentyński /ˌarɡɛ̃nˈtɨ̃j̃sʲci/ (adj)
odnoszący się do Argentyny, wywodzący się z Argentyny argentino

argentyńskość (n)
(odprzymiotnikowy) cecha tego, co jest argentyńskie; cecha tych, którzy są argentyńsccy argentinidad

argon /ˈarɡɔ̃n/ (n)
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ar i liczbie atomowej 18; argón, argon

argument /arˈɡũmɛ̃nt/ (n)
fakt lub okoliczność przytaczane celem potwierdzenia lub obalenia tezy; argumento

argumentacja (n)
uzasadnianie za pomocą argumentów argumentación

argusowe oko (idiom)
umiejętność dokładnego postrzegania uchybień, złych stron czegoś; czujny wzrok ojo de Argos

aria /ˈarʲja/ (n)
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) pieśń wykonywana solo w czasie opery lub oratorium; aria

ariański /arʲˈjä̃j̃sʲci/ (adj)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany z naukami lub osobą Ariusza, arianami lub arianizmem arriano

ariergarda (n)
(wojskowość, wojskowy) straż tylna retaguardia

arka /ˈarka/ (n)
(przestarzałe, przestarzały) duża, drewniana łódź; w domyśle: arka Noego arca

arka Noego /ˈarka nɔˈɛɡɔ/ (pn)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (biblijny) arka, na której Noe z rodziną i zwierzętami został uratowany przez Boga z potopu; arca de Noé

arkada /arˈkada/ (n)
(architektura, architektoniczny) kompozycja składająca się z łuku opartego na kolumnach lub filarach; arcada

arkadyjski (adj)
odnoszący się do arkadii arcadio

arkebuz /arˈkɛbus/ (n)
czarnoprochowa, odprzodowa długa broń palna wyposażona w lufę gładką kalibru od 10 do 12 milimetrów arcabuz

arktyczny /arkˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
związany z obszarami położonymi wokół bieguna północnego ártico

arkusz /ˈarkuʃ/ (n)
płaski, kwadratowy albo prostokątny fragment jakiegoś materiału, np. papieru, blachy itp. hoja, pliego, lámina

arkusz kalkulacyjny /ˈarkuʃ ˌkalkulaˈʦ̑ɨjnɨ/ (n)
(informatyka, informatyczny) program komputerowy przedstawiający dane, głównie liczbowe, w postaci zestawu dużych, dwuwymiarowych tabel, pozwalający na automatyczną obróbkę tych danych oraz na ich prezentację w różny sposób; hoja de cálculo

armata /arˈmata/ (n)
działo o długiej lufie; cañón

armatka śnieżna (n)
urządzenie do wytwarzania sztucznego śniegu; cañón de nieve

armeński /arˈmɛ̃j̃sʲci/ (adj)
odnoszący się do Armenii armenio

armia /ˈarmʲja/ (n)
określenie ogółu sił zbrojnych danego państwa; ejército, armada

arogancja /ˌarɔˈɡãnʦ̑ʲja/ (n)
pewność siebie połączona z lekceważeniem innych, odnoszenie się do kogoś z nonszalancją, wywyższanie się arrogancia

aromaterapia /aˈrɔ̃matɛˈrapʲja/ (n)
(medycyna, medyczny) leczenie substancjami zapachowymi poprzez inhalacje lub przez ich kontakt ze skórą (wcieranie, kąpiel); aromaterapia

aromatyczny /ˌarɔ̃maˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
1. mający silny, miły zapach aromático
2. o wyraźnym, bogatym smaku gustoso, rico

arsen /ˈarsɛ̃n/ (n)
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu As i liczbie atomowej 33; arsénico

artefakt /arˈtɛfakt/ (n)
1. (biologia, biologiczny) (medycyna, medyczny) struktura lub własność, która nie pojawiła się naturalnie w badanym zjawisku, ale jako rezultat oddziaływania zewnętrznego lub błędu pomiarowego; artefacto
2. przedmiot wykonany ludzką ręką; artefacto

arteria /arˈtɛrʲja/ (n)
1. (anatomia, anatomiczny) tętnica arteria
2. ważny szlak komunikacyjny; bardzo ruchliwa droga arteria

arteriotomia (n)
(medycyna, medyczny) zabieg chirurgiczny polegający na nacięciu tętnicy arteriotomía

arteterapia (n)
terapia przez sztukę arteterapia

artykuł /arˈtɨkuw/ (n)
1. tekst publicystyczny, literacki lub naukowy zamieszczony w gazecie lub czasopiśmie artículo
2. (językoznawstwo, językoznawczy) rodzajnik, przedimek artículo
3. część ustawy lub umowy stanowiąca zamkniętą całość artículo
4. rzecz, która jest przedmiotem handlu artículo

artykuł pierwszej potrzeby /arˈtɨkuw ˈpʲjɛrfʃɛj pɔˈṭʃɛbɨ/ (n)
artykuł niezbędny do zaspokojenia najważniejszych potrzeb ludzkich artículo de primera necesidad

artykuły gospodarstwa domowego /ˌartɨˈkuwɨ ˌɡɔspɔˈdarstfa ˌdɔ̃mɔˈvɛɡɔ/ (n)
urządzenia, sprzęty, narzędzia używane w domu, np. do gotowania, utrzymywania porządku electrodoméstico

artyleria /ˌartɨˈlɛrʲja/ (n)
(wojskowość, wojskowy) formacja wojskowa wyposażona w działa o dużym zasięgu, współcześnie także w niektóre rodzaje broni rakietowej; ; (zobacz) też artyleria w Encyklopedii staropolskiej artillería

artyleryjski /ˌartɨlɛˈrɨjsʲci/ (adj)
(wojskowość, wojskowy) (przymiotnik) od artyleria artillero

artysta /arˈtɨsta/ (n)
człowiek zajmujący się sztuką, tworzący ją artista

artystka /arˈtɨstka/ (n)
kobieta zajmująca się sztuką, tworząca ją artista

artystyczny /ˌartɨˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
1. związany z artyzmem, sztuką, twórczością artysty artístico
2. piękny, estetyczny artístico

arubański (adj)
związany z Arubą, dotyczący Aruby arubeño

aryjski /aˈrɨjsʲci/ (adj)
(etnografia, etnograficzny) należący do Ariów ario

arystokracja /ˌarɨstɔˈkraʦ̑ʲja/ (n)
najwyższy stan społeczny, do którego przynależy się ze względu na urodzenie; aristocracia

arystokrata /ˌarɨstɔˈkrata/ (n)
1. osoba należąca do arystokracji aristócrata
2. (książkowy) (przenośnie, przenośnia) osoba będąca członkiem elity jakiegoś środowiska aristócrata

arystokratka /ˌarɨstɔˈkratka/ (n)
kobieta należąca do arystokracji aristócrata

arystokratyczny /ˌarɨstɔkraˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
związany z arystokracją aristocrático

arystotelesowski (adj)
(filozofia, filozoficzny) odnoszący się do Arystotelesa lub jego nauk aristotélico

arystotelizm (n)
(filozofia, filozoficzny) doktryna filozoficzna Arystotelesa aristotelismo

arytmetyczny /ˌarɨtmɛˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
(przymiotnik) od: arytmetyka aritmético

arytmetyk /ˌarɨtˈmɛtɨk/ (n)
człowiek zajmujący się arytmetyką aritmético

arytmetyka /ˌarɨtˈmɛtɨka/ (n)
(matematyka, matematyczny) gałąź matematyki, zajmująca się własnościami liczb i związkami między liczbami; aritmética

arytmia /aˈrɨtmʲja/ (n)
1. (medycyna, medyczny) nieprawidłowy rytm pracy serca arritmia
2. brak lub zakłócony rytm (czegokolwiek) arritmia

as /a ɛs/ /as/ (n)
1. (termin karciany) najwyższa z kart w każdym z kolorów talii; as
2. (historia, historyczny, historycznie) jedna z jednostek masy w starożytnym Rzymie as

as atutowy /ˈas ˌatuˈtɔvɨ/ (n)
(książkowy) osoba, której udział w czymś jest gwarancją sukcesu crac, eminencia, figura

asafetyda /ˌasafɛˈtɨda/ (n)
(kulinaria) indyjska substancja przyprawowa i lecznicza, gumożywica wydzielana z kłączy zapaliczki cuchnącej, Ferula assa-foetida L., zamiennik cebuli i czosnku; asa fétida, asafétida

ascetyczny (adj)
1. pełen prostoty, oszczędny, surowy austero, ascético
2. właściwy ascezie, umartwianiu się, pełen wyrzeczeń ascético

ascetyzm (n)
filozofia i praktyki ascetów ascetismo

asekurant /ˌasɛˈkurãnt/ (n)
ktoś nadmiernie ostrożny, obawiający się trudnych decyzji calculador, interesado

asfalt /ˈasfalt/ (n)
1. (technologia, technika, techniczny) półpłynny lub stały materiał pochodzenia naturalnego; asfalto
2. (pogardliwie) mężczyzna o czarnej skórze negrata

asfaltować (v)
pokrywać powierzchnię asfaltem asfaltar

asfaltowy /ˌasfalˈtɔvɨ/ (adj)
wykonany z asfaltu asfaltado, asfáltico

aspekt /ˈaspɛkt/ (n)
1. (gramatyka) cecha czasownika określająca jego dokonanie lub niedokonanie; aspecto
2. punkt widzenia, kontekst, w którym dana kwestia jest rozpatrywana aspecto, punto de vista, faz

aspirować (v)
starać się, ubiegać się o coś aspirar

aspiryna /ˌaspʲiˈrɨ̃na/ (n)
(farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) kwas acetylosalicylowy używany jako lek; pastylka lub płyn z tą substancją; aspirina

aspołeczny (adj)
obojętny dla spraw społecznych, który wyłącza się z życia społecznego antisocial, asocial

astat /ˈastat/ (n)
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu At i liczbie atomowej 85; astato, ástato

astenosfera /ˌastɛ̃nɔˈsfɛra/ (n)
(geologia, geologiczny) warstwa płaszcza ziemskiego; astenosfera

aster /ˈastɛr/ (n)
(botanika, botaniczny) roślina ogrodowa o pięknych różnokolorowych kwiatach; aster

asteroida /ˌastɛˈrɔjda/ (n)
(astronomia, astronomiczny) ciało niebieskie o małych rozmiarach (od kilku metrów do czasem ponad 1000 km), obiegające gwiazdę centralną (Słońce); asteroide, planetoide

asterysk /aˈstɛrɨsk/ (n)
(poligrafia) znak pisarski w kształcie gwiazdki (*), najczęściej pięcio- lub sześcioramiennej, umieszczany w przybliżeniu pomiędzy średnią i górną linią pisma, stosowany m.in. jako znak umowny, symbol odsyłacza do przypisu, wieloznacznik ogólny, separator tekstu oraz jako element ozdobny; asterisco

astma /ˈastma/ (n)
(medycyna, medyczny) stan, w którym dominującym objawem jest ostra duszność powiązana ze świszczącym oddechem; asma

astmatyczka /ˌastmaˈtɨʧ̑ka/ (n)
(medycyna, medyczny) kobieta cierpiąca na astmę asmática

astmatyczny (adj)
(medycyna, medyczny) związany z astmą, charakterystyczny dla astmy, dychawicy asmático

astmatyk /aˈstmatɨk/ (n)
(medycyna, medyczny) człowiek cierpiący na astmę asmático

astrafobia /ˌastraˈfɔbʲja/ (n)
(medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) chorobliwy lęk przed błyskawicami astrafobia

astralny /aˈstralnɨ/ (adj)
gwiezdny astral

astrofizyczka (n)
(potocznie, potoczny) specjalistka w zakresie astrofizyki astrofísica

astrofizyczny (adj)
dotyczący astrofizyki, związany z astrofizyką astrofísico

astrofizyk /ˌastrɔˈfʲizɨk/ (n)
specjalista w zakresie astrofizyki astrofísico

astrofizyka (n)
(astronomia, astronomiczny) dział astronomii, nauka o budowie, ewolucji, właściwościach chemicznych i fizycznych ciał niebieskich oraz materii rozproszonej w przestrzeni poza Ziemią; astrofísica

astrolabium /ˌastrɔˈlabʲjũm/ (n)
1. (astronomia, astronomiczny) (historia, historyczny, historycznie) narzędzie do mierzenia wysokości ciał niebieskich astrolabio
2. (geodezja, geodezyjny) (historia, historyczny, historycznie) narzędzie do pomiarów geodezyjnych astrolabio

astrolog /aˈstrɔlɔk/ (n)
człowiek zajmujący się astrologią, przepowiadający przyszłość z położenia ciał niebieskich astrólogo

astrologia /ˌastrɔˈlɔɟja/ (n)
(ezoteryka) wróżenie z położenia ciał niebieskich; paranauka zajmująca się badaniem związku między położeniem ciał niebieskich na niebie a wydarzeniami na Ziemi i losami człowieka; astrología

astrologiczny /ˌastrɔlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
dotyczący astrologii, oparty na astrologii, związany z astrologią astrológico, astrólogo

astrolożka (n)
kobieta zajmująca się astrologią, przepowiadająca przyszłość z położenia ciał niebieskich astróloga

astronauta /ˌastrɔ̃ˈnawta/ (n)
osoba zajmująca się lotami w kosmos i badaniem przestrzeni kosmicznej astronauta

astronautyka /ˌastrɔ̃ˈnawtɨka/ (n)
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) zespół nauk zajmujący się lotami poza atmosferą Ziemi; astronáutica

astronom /aˈstrɔ̃nɔ̃m/ (n)
1. miłośnik i znawca astronomii astrónomo
2. specjalista w zakresie astronomii; astrónomo

astronomia /ˌastrɔ̃ˈnɔ̃mʲja/ (n)
nauka zajmująca się badaniem kosmosu; astronomía

astronomiczny /ˌastrɔ̃nɔ̃ˈmʲiʧ̑nɨ/ (adj)
1. (astronomia, astronomiczny) dotyczący astronomii, związany z astronomią astronómico
2. (przenośnie, przenośnia) niesamowicie duży, wielki astronómico

astronomka /ˌastrɔ̃ˈnɔ̃mka/ (n)
1. (potocznie, potoczny) specjalistka w zakresie astronomii astrónoma
2. miłośniczka i znawczyni astronomii astrónoma

asturyjski /ˌastuˈrɨjsʲci/ (adj)
(przymiotnik) od Asturia asturiano

asturyjski /ˌastuˈrɨjsʲci/ (n)
(językoznawstwo, językoznawczy) język zachodnioromański używany w kilku hiszpańskich prowincjach; asturiano

astygmatyczny /ˌastɨɡmaˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
związany z astygmatyzmem astigmático

asuncionka /ˌasũw̃ˈsʲjɔ̃ŋka/ (n)
mieszkanka Asunciónu asuncena, asunceña

asunciończyk /ˌasũw̃ˈsʲjɔ̇̃j̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
mieszkaniec Asunciónu asunceno, asunceño

asuncioński /ˌasũw̃ˈsʲjɔ̇̃j̃sʲci/ (adj)
odnoszący się do miasta Asunción asunceno, asunceño

asylabiczność (n)
(odprzymiotnikowy) cecha tego, co jest asylabiczne asilabicidad

asymetryczny /ˌasɨ̃mɛˈtrɨʧ̑nɨ/ (adj)
niebędący symetrycznym, niemający symetrii asimétrico

asymilacja (n)
przystosowanie się do życia w obcej społeczności asimilación

asymptota /ˌasɨ̃mpˈtɔta/ (n)
(matematyka, matematyczny) prosta, do której dąży dana krzywa lub wykres danej funkcji; asíntota

asystentka (n)
kobieta asystent asistente

asystolia /ˌasɨˈstɔlʲja/ (n)
(medycyna, medyczny) brak czynności elektrycznej serca; asistolia

asystować (v)
1. być obecnym, towarzyszyć przy czym acompañar
2. pomagać przy czym asistir

atak /ˈatak/ (n)
1. (medycyna, medyczny) nieprzewidziane pojawienie się objawów chorobowych ataque
2. (sport, sportowy) nagła akcja mająca na celu zdobycie przewagi nad rywalem ataque
3. agresywne wystąpienie przeciw komuś lub czemuś ataque
4. (wojskowość, wojskowy) działanie zaczepne przeciw wrogowi ataque, ofensiva

atak serca /ˈatak ˈsɛrʦ̑a/ (n)
(medycyna, medyczny) zawał serca (mięśnia sercowego); ataque cardíaco, IAM, IMA, ataque al corazón, ataque cardiaco, ataque de corazón

atakować /ˌataˈkɔvaʨ̑/ (v)
prowadzić walkę zainicjowaną przez siebie atacar

atanazjański (adj)
(literacko) (historia, historyczny, historycznie) związany z doktorem Kościoła Atanazym Wielkim atanasiano

atanor (n)
(ezoteryka) specjalny piec do celów alchemicznych; hornillo de atanor

atawistyczny /ˌatavʲiˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
o cechach podobnych jak u odległych przodków atávico

ateista /ˌatɛˈ<sup>j</sup>ista/ (n)
człowiek odrzucający wiarę w istnienie bogów ateo, ateísta

ateistka /ˌatɛˈ<sup>j</sup>istka/ (n)
kobieta nie wierząca w istnienie bogów, odrzucająca wiarę w istnienie bogów ateísta, atea

ateistyczny /ˌatɛ<sup>j</sup>iˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany z ateizmem lub ateistami, zgodny z ateizmem ateo, ateísta

ateizm /aˈtɛ<sup>j</sup>ism̥/ (n)
(filozofia, filozoficzny) pogląd w jednoznaczny sposób odrzucający wiarę w istnienie Boga lub bogów; ateísmo

atenka /aˈtɛ̃nka/ (n)
mieszkanka Aten ateniense

ateńczyk /aˈtɛ̃j̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
mieszkaniec Aten ateniense

ateński /aˈtɛ̃j̃sʲci/ (adj)
związany z Atenami, dotyczący Aten – miasta, metropolii lub starożytnej polis ateniense

atlas /ˈatlas/ (n)
zbiór map, rycin, tabeli wydany w postaci książki lub albumu; atlas

atleta /aˈtlɛta/ (n)
(sport, sportowy) zawodnik dyscyplin siłowych; atleta

atletyczny (adj)
1. dobrze zbudowany, rozwinięty fizycznie atlético
2. odnoszący się do atletyki, związany z atletyką atlético

atletyka /aˈtlɛtɨka/ (n)
wszystkie ćwiczenia sportowe atletismo

atmosfera /ˌatmɔˈsfɛra/ (n)
1. (astronomia, astronomiczny) (meteorologia, meteorologiczny) powłoka gazowa otaczająca Ziemię lub inne ciało niebieskie; atmósfera
2. (metrologia, metrologiczny) (fizyka, fizyczny) jednostka miary ciśnienia atmósfera
3. powietrze wypełniające jakieś pomieszczenie atmósfera
4. (przenośnie, przenośnia) klimat psychiczny w jakimś środowisku, miejscu, otoczeniu itd. ambiente, atmósfera

atmosferyczny /ˌatmɔsfɛˈrɨʧ̑nɨ/ (adj)
związany z atmosferą ziemską atmosférico

atol /ˈatɔl/ (n)
(geografia, geograficzny) typ płaskiej wyspy koralowej w kształcie pierścienia powstałej na skutek zapadnięcia się wulkanu otoczonego przez rafę koralową; atolón

atom /ˈatɔ̃m/ (n)
(chemia, chemiczny) (fizyka, fizyczny) najmniejszy element materii, dla którego można jeszcze wyróżniać pierwiastki; átomo

atomowy /ˌatɔ̃ˈmɔvɨ/ (adj)
1. charakterystyczny dla atomu, odnoszący się do atomu atómico
2. wykorzystujący energię powstającą przy rozszczepieniu jądra atomowego atómico, nuclear

atrakcja /aˈtrakʦ̑ʲja/ (n)
(książkowy) coś wyjątkowo interesującego, dostarczającego przyjemności lub rozrywki atracción

atrakcyjny /ˌatrakˈʦ̑ɨjnɨ/ (adj)
o człowieku: przystojny (w odniesieniu do mężczyzny), ładny (o kobiecie) atractivo

atrament /aˈtrãmɛ̃nt/ (n)
roztwór wody i barwnika, zazwyczaj granatowego lub czarnego, używany do pisania lub drukowania; tinta

atrament sympatyczny /aˈtrãmɛ̃nt ˌsɨ̃mpaˈtɨʧ̑nɨ/ (n)
atrament bezbarwny, niewidoczny po napisaniu, możliwy do odczytania dopiero po ogrzaniu lub zastosowaniu odpowiedniego odczynnika; tinta simpática

atrofia /aˈtrɔfʲja/ (n)
(medycyna, medyczny) zanik lub zmniejszenie się tkanek lub narządów; atrofia

atropina (n)
(chemia, chemiczny) organiczny związek chemiczny z grupy alkaloidów tropanowych o sumarycznym wzorze C17H23NO3, stosowana jako lek rozkurczowy i środek rozszerzający źrenice; atropina

atrybut /aˈtrɨbut/ (n)
rzecz lub cecha typowa dla czegoś lub kogoś atributo

attycki (adj)
związany z Attyką ático

attyka /atˈːɨka/ (n)
(architektura, architektoniczny) górny element budynku w postaci ścianki, balustrady lub rzędu sterczyn osłaniający dach; ático

atut /ˈatut/ (n)
(termin karciany) kolor ustalony jako najbardziej wartościowy, umożliwiający przebicie innych kolorów; karta tego koloru triunfo

audiogram /awˈdʲjɔɡrãm/ (n)
(medycyna, medyczny) zapis wyniku badania słuchu za pomocą audiometru; audiograma

audiowizualność (n)
(odprzymiotnikowy) cecha tego, co jest audiowizualne audiovisualidad

audiowizualny (adj)
dotyczący zarówno wrażeń słuchowych jak i wzrokowych audiovisual

audycja /awˈdɨʦ̑ʲja/ (n)
program radiowy; programa, emisión

audytorium /ˌawdɨˈtɔrʲjũm/ (n)
1. ogół słuchaczy zgromadzonych na wykładzie, odczycie, koncercie asistente, auditorio, público
2. sala wykładowa, odczytowa; auditorio, sala de conciertos, sala de conferencias

aukcja /ˈawkʦ̑ʲja/ (n)
sprzedaż przedmiotów, podczas której kupujący licytują cenę, aukcję wygrywa osoba, która przedstawiła najwyższą ofertę; subasta

aukcja holenderska /ˈawkʦ̑ʲja ˌxɔlɛ̃nˈdɛrska/ (n)
aukcja, w której stopniowo obniża się cenę sprzedaży do momentu zgłoszenia pierwszej oferty kupna; subasta holandesa

auksyna /awˈksɨ̃na/ (n)
(botanika, botaniczny) hormon wzrostu wytwarzany w stożkach wzrostu; auxina

aulos /ˈawlɔs/ (n)
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) rodzaj instrumentu muzycznego najczęściej składającego się z dwóch piszczałek z oddzielnymi stroikami, bardzo popularny w starożytnej Grecji; aulós

aura /ˈawra/ (n)
1. (medycyna, medyczny) zespół objawów przed wystąpieniem ataku padaczki aura
2. (ezoteryka) hipotetyczne, niematerialne pole otaczające żywy organizm; aura
3. (meteorologia, meteorologiczny) zespół zjawisk atmosferycznych tiempo

aureus /ˈawrɛws/ (n)
(numizmatyka, numizmatyczny) złota starorzymska moneta; áureo

auskultacja /ˌawskulˈtaʦ̑ʲja/ (n)
(medycyna, medyczny) osłuchiwanie narządów wewnętrznych pacjenta; auscultación

australijski /ˌawstraˈlʲijsʲci/ (adj)
odnoszący się do państwa lub kontynentu Australia, kojarzony z Australią, jej cechami lub składnikami australiano

austriacki /awstrʲˈjaʦ̑ʲci/ (adj)
odnoszący się do Austrii lub Austriaków austríaco, austriaco

austro-węgierski (adj)
związany z Austro-Węgrami, dotyczący Austro-Węgier austrohúngaro

autarkia /awˈtarʲca/ (n)
(ekonomia, ekonomiczny) gospodarcza samowystarczalność autarquía

autarkiczny /ˌawtarʲˈciʧ̑nɨ/ (adj)
gospodarczo samowystarczalny autárquico

autentycznie /ˌawtɛ̃nˈtɨʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
w sposób autentyczny, prawdziwy, szczery, zgodny z rzeczywistością auténticamente

autentyczność /ˌawtɛ̃nˈtɨʧ̑nɔɕʨ̑/ (n)
cecha tego, co autentyczne, prawdziwe, pozbawione sztuczności, fałszu autenticidad, legitimidad

auto /ˈawtɔ/ (n)
(motoryzacja) pojazd mechaniczny, wyposażony w co najmniej 4 koła, poruszający się dzięki wbudowanemu silnikowi, służący do przewozu ludzi lub towarów; auto, coche

autobiografia /ˌawtɔbʲjɔˈɡrafʲja/ (n)
własnoręcznie napisany swój życiorys; autobiografía

autobus /awˈtɔbus/ (n)
(motoryzacja) duży pojazd przeznaczony do przewozu osób w transporcie zbiorowym; autobús, ómnibus

autobusowy /ˌawtɔbuˈsɔvɨ/ (adj)
odnoszący się do autobusu, związany z autobusem de autobús

autodafe /ˌawtɔdaˈfɛ/ (n)
(historia, historyczny, historycznie) wprowadzone przez inkwizycję publiczne wyznanie lub zaparcie się wiary przez oskarżonego o herezję; auto de fe

autofocus (n)
(fotografia) system w aparacie fotograficznym lub kamerze odpowiedzialny za automatyczne nastawianie ostrości; autofoco

autohipnotyczny /ˌawtɔçipnɔˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
związany z autohipnozą autohipnótico

autohipnoza /ˌawtɔçipˈnɔza/ (n)
hipnoza wywoływana na sobie samym autohipnosis

autokar /awˈtɔkar/ (n)
(motoryzacja) autobus przeznaczony do długich podróży autocar

autoklaw /awˈtɔklaf/ (n)
(chemia, chemiczny) (medycyna, medyczny) hermetyczny, ogrzewany zbiornik służący do przeprowadzania różnych procesów chemicznych lub do wyjaławiania w podwyższonej temperaturze i przy zwiększonym ciśnieniu narzędzi chirurgicznych, środków spożywczych i farmaceutycznych; autoclave

autokracja /ˌawtɔˈkraʦ̑ʲja/ (n)
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) rządy jednostki lub wąskiej grupy, sprawowane poza kontrolą społeczną; autocracia

automat /awˈtɔ̃mat/ (n)
1. maszyna wykonująca pracę bez udziału człowieka; autómata
2. maszyna, która wydaje towar po wrzuceniu pieniędzy máquina expendedora

automatyczna sekretarka (n)
(technologia, technika, techniczny) oprogramowanie lub urządzenie odbierające połączenia telefoniczne i nagrywające ich treści contestador automático

automatycznie (adv)
(technologia, technika, techniczny) z udziałem automatu automáticamente

automatyczny /ˌawtɔ̃maˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
1. rozumiejący się sam przez się, spowodowany wcześniejszymi działaniami automático, inconsciente, maquinal
2. wykonywany przez maszyny, przebiegający bez bezpośredniego udziału człowieka automático

automatyzm (n)
wykonywanie czynności nie używając do tego świadomości, bez analizy, bez myślenia automatismo

autonomia /ˌawtɔ̃ˈnɔ̃mʲja/ (n)
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) częściowa niezależność; autonomía

autonomiczny /ˌawtɔ̃nɔ̃ˈmʲiʧ̑nɨ/ (adj)
związany z autonomią; taki, który ma autonomię autonómico

autonomista (n)
zwolennik idei autonomii politycznej, gospodarczej lub kulturalnej autonomista

autoportret /ˌawtɔˈpɔrtrɛt/ (n)
portret artysty wykonany przez siebie samego; autorretrato

autopsja /awˈtɔpsʲja/ (n)
sekcja zwłok; autopsia

autor /ˈawtɔr/ (n)
twórca, wynalazca, założyciel autor

autorka (n)
forma żeńska od: autor autora

autorstwo (n)
fakt bycia twórcą dzieła autoría

autorytarny (adj)
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) dotyczący autorytaryzmu autoritario

autorytaryzm (n)
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) system rządów opartych o bezwzględny posłuch obywateli autoritarismo

autorytet /ˌawtɔˈrɨtɛt/ (n)
1. człowiek mający uznanie i wpływ na innych ludzi autoridad
2. wpływ osobisty, powaga, prestiż autoridad, prestigio

autoryzacja (n)
zezwolenie twórcy na wykorzystanie swego dzieła autorización

autostop /awˈtɔstɔp/ (n)
sposób podróżowania polegający na przemieszczaniu się zatrzymywanymi po drodze za zgodą kierowców pojazdami autostop

autostopowicz /ˌawtɔstɔˈpɔvʲiʧ̑/ (n)
ktoś, kto podróżuje autostopem autoestopista, autostopista

autostopowiczka /ˌawtɔstɔpɔˈvʲiʧ̑ka/ (n)
kobieta, która podróżuje autostopem autoestopista, autostopista

autostrada /ˌawtɔˈstrada/ (n)
(motoryzacja) droga kołowa przystosowana do szybkiego ruchu samochodowego, charakteryzująca się bezkolizyjnymi skrzyżowaniami oraz podzielona na pasy ruchu dla różnych szybkości i kierunków; autopista

autosugestia /ˌawtɔsuˈɡɛstʲja/ (n)
(psychologia, psychologiczny) wmawianie czegoś sobie samemu; autosugestión

autotomia (n)
(zoologia, zoologiczny) zdolność niektórych zwierząt do odrzucenia części własnego ciała, a następnie jego regeneracji; autotomía

autystyczny /ˌawtɨˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
związany z autyzmem, dotyczący autyzmu autista

autyzm /ˈawtɨsm̥/ (n)
(medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) zaburzenie neuropsychiatryczne charakteryzujące się problemami w kontaktach międzyludzkich i brakiem relacji z rówieśnikami; autismo

awalista /ˌavaˈlʲista/ (n)
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (ekonomia, ekonomiczny) osoba, która udziela poręczenia wekslowego (awalu) avalista

awangarda (n)
grupa ludzi wytyczających nowe drogi rozwoju danej dziedziny vanguardia

awangardowy /ˌavãŋɡarˈdɔvɨ/ (adj)
1. (sztuka) związany z awangardą, charakteryzujący awangardę (kierunek w dwudziestowiecznej sztuce) vanguardista
2. taki, który charakteryzuje się nowatorstwem, prekursorstwem; jest postępowy vanguardista

awantura /ˌavãnˈtura/ (n)
gwałtowna kłótnia, zamieszanie alboroto, altercado

awanturniczy (adj)
związany z awanturnikiem, awanturnictwem aventurero

awaria /aˈvarʲja/ (n)
(technologia, technika, techniczny) uszkodzenie przedmiotu, urządzenia, systemu, sieci uniemożliwiające lub utrudniające ich użytkowanie avería

awaryjne lądowanie (n)
(lotnictwo, lotniczy) procedura przedwczesnego lądowania podejmowana ze względu na zaistnienie warunków zagrażających bezpieczeństwu pasażerów w razie dalszego lotu; aterrizaje de emergencia

awatar /aˈvatar/ (n)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w hinduizmie: zstąpienie boga, bóstwa lub jego wcielenie (inkarnacja) w doczesnej formie; cielesna manifestacja boga avatar

awenturyn (n)
(mineralogia, mineralogiczny) rzadki minerał z gromady krzemianów, odmiana kwarcu, SiO2; aventurina, venturina

awerroizm (n)
(filozofia, filozoficzny) doktryna popularna pod koniec XIII wieku, oparta na interpretacji myśli Arystotelesa dokonanych przez Awerroesa; averroísmo

awers /ˈavɛrs/ (n)
1. prawa strona haftu lub obrazu derecho
2. przednia strona monety, medalu, banknotu, pocztówki, kart do gry itp.; anverso, cara

awersja /aˈvɛrsʲja/ (n)
niechęć do kogoś lub czegoś aversión

awestyjski (n)
(językoznawstwo, językoznawczy) należący do rodziny języków indoeuropejskich język klasyczny używany w starożytnej Persji, w którym został zapisany zbiór prac Zaratustry (czyli Awesta); avéstico

awifauna (n)
(ornitologia, ornitologiczny) ogół gatunków ptaków zamieszkujących określony obszar geograficzny, biotop lub żyjących w określonym okresie geologicznym; avifauna

awitaminoza /ˌavʲitãmʲĩˈnɔza/ (n)
(medycyna, medyczny) stan chorobowy spowodowany niedoborem jednej lub więcej witamin; avitaminosis

awokado /ˌavɔˈkadɔ/ (n)
1. (spożywczy) (kulinaria) ciemnozielony owoc rośliny (1.2) o gruszkowatym kształcie, zielonkawożółtym miąższu, z dużą pestką aguacate, palta
2. (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju (1.1) aguacate, palta

azbest /ˈazbɛst/ (n)
(mineralogia, mineralogiczny) każdy minerał krzemianowy tworzący włókna; amianto, asbesto

azerbejdżański /ˌazɛrbɛjˈʤ̑ãj̃sʲci/ (adj)
odnoszący się do państwa Azerbejdżan azerbaiyano

azjatycki /ˌazʲjaˈtɨʦ̑ʲci/ (adj)
dotyczący Azji, związany z Azją, pochodzący z Azji asiático

azjatycki tygrys /ˌazʲjaˈtɨʦ̑ʲci ˈtɨɡrɨs/ (idiom)
(publikatory) dynamicznie rozwijające się państwo azjatyckie; tigre asiático

azot /ˈazɔt/ (n)
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu N i liczbie atomowej 7; nitrógeno

azotan /aˈzɔtãn/ (n)
(chemia, chemiczny) sól kwasu azotowego (z grupą NO2 lub NO3) nitrato

azotowy /ˌazɔˈtɔvɨ/ (adj)
(chemia, chemiczny) związany z azotem; zawierający azot nítrico

aztecki /asˈtɛʦ̑ʲci/ (adj)
związany z Aztekami, dotyczący Azteków, ich kultury, sztuki azteca

azyl /ˈazɨl/ (n)
1. miejsce ucieczki, bezpieczne schronienie; asilo, refugio
2. schronienie udzielane przez państwo osobie prześladowanej przez własny kraj ze względów politycznych; asilo

azymut (n)
kąt zawarty między północną częścią południka odniesienia a danym kierunkiem poziomym; acimut, azimut

azymutalny (adj)
związany z azymutem, dotyczący azymutu acimutal, azimutal

aż /aʃ/ (conjunction)
…wskazujący, do jakiego momentu czasu trwała wcześniej wspomniana czynność hasta que

aż /aʃ/ (particle)
…podkreślająca wielkość jakiejś cechy hasta

ażio (n)
(handel, handlowy) nadwyżka kursu dewiz, papierów wartościowych ponad ich wartość nominalną agio

baba-chłop /baˈba‿xwɔp/ (n)
(potocznie, potoczny) o kobiecie wyglądającej, zwykle też poruszającej się jak mężczyzna, często o zdecydowanym charakterze marimacho

baba-grzmot /baˈba‿ɡʒmɔt/ (n)
(potocznie, potoczny) o kobiecie wyglądającej, zwykle też poruszającej się jak mężczyzna, często o zdecydowanym charakterze marimacho

babcia /ˈbapʲʨ̑a/ (n)
(zdrobniale) babka (matka ojca lub matki) abuela, yaya

babiarz /ˈbabʲjaʃ/ (n)
(potocznie, potoczny) mężczyzna obsesyjnie zainteresowany kobietami ligón, mujeriego

babilończyk (n)
(historia, historyczny, historycznie) mieszkaniec miasta Babilon babilónico

babiloński /ˌbabʲiˈlɔ̃j̃sʲci/ (adj)
związany z Babilonią, Babilonem babilonio, babilónico

babochłop /baˈbɔxwɔp/ (n)
(potocznie, potoczny) (pejoratywnie, pejoratywny) (pogardliwie) kobieta, która wygląda i zachowuje się jak mężczyzna marimacho

bachanalia /ˌbaxãˈnalʲja/ (n)
hulanki, pijaństwo, orgie bacanales

bachantka /baˈxãntka/ (n)
1. (historia, historyczny, historycznie) uczestniczka bachanaliów bacante
2. (mitologia, mitologiczny) towarzyszka Bachusa bacante
3. (przestarzałe, przestarzały) uczestniczka hulanek i orgii bacante

bachowski (adj)
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dotyczący życia i muzyki Jana Sebastiana Bacha, charakterystyczny, typowy dla Bacha lub jego muzyki, taki jak u Bacha bachiano

badacz /ˈbadaʧ̑/ (n)
1. człowiek zajmujący się badaniami naukowymi estudioso, investigador
2. odkrywca, podróżnik explorador

badanie /baˈdãɲɛ/ (n)
1. poszukiwanie rozwiązania problemu naukowego estudio, investigación
2. sprawdzenie stanu zdrowia examen, exploración
3. szczegółowa obserwacja i analiza examinación, comprobación

badawczy (adj)
1. o wzroku, spojrzeniu: mający na celu poznanie intencji rozmówcy escrutador, escudriñador
2. związany z badaniem, mający na celu badanie, dociekanie, poznawanie investigador, observador

badać /ˈbadaʨ̑/ (v)
1. sprawdzać stan zdrowia pacjenta, poddawać pacjenta oględzinom lekarskim examinar
2. przeprowadzać obserwację, analizę naukową czegoś (obiektu, pojęcia) examinar
3. przyglądać się czemuś lub komuś uważnie examinar

badminton /badˈmʲĩntɔ̃n/ (n)
(sport, sportowy) gra polegająca na odbijaniu rakietkami plastikowej lotki na boisku przedzielonym rozpiętą na pewnej wysokości siatką; bádminton

badmintonista (n)
gracz w badmintona badmintonista

bagaż /ˈbaɡaʃ/ (n)
1. (przenośnie, przenośnia) doświadczenia, wspomnienia gromadzone w czasie życia bagaje
2. zapakowane przedmioty zabierane w podróż equipaje, bagaje

bagażnik /baˈɡaʒʲɲik/ (n)
miejsce na bagaż wydzielone w rowerach, motocyklach, samochodach, autobusach i innych pojazdach baca

bagażnik dachowy (n)
(motoryzacja) metalowa konstrukcja na dachu samochodu służąca do mocowania i transportu rzeczy baca, portaequipaje, portaequipajes

bagnet /ˈbaɡnɛt/ (n)
(wojskowość, wojskowy) rodzaj noża zakładany na lufę karabinu umożliwiający użycie go do walki wręcz; bayoneta

bagno /ˈbaɡnɔ/ (n)
(ekologia, ekologiczny) obszar podmokły, o stale utrzymującym się nadmiernym nawilgoceniu, ze specyficzną roślinnością; pantano, atolladero

bagrować /baˈɡrɔvaʨ̑/ (v)
pogłębiać dno bagrem dragar

bahaizm /baˈxa<sup>j</sup>ism̥/ (n)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) religia wywodząca się z babizmu, której celem jest utworzenie religii ogólnoświatowej, unifikującej religie monoteistyczne – babizm, judaizm, chrześcijaństwo i islam; bahaísmo

bahamski /baˈxãmsʲci/ (adj)
1. odnoszący się do archipelagu Bahamy bahameño, bahamés
2. odnoszący się do państwa Bahamy bahameño, bahamés

bahrański /baxˈrãj̃sʲci/ (adj)
odnoszący się do państwa Bahrajn bahreiní

bajeczny (adj)
1. (przenośnie, przenośnia) cechujący się niezwykłością fabuloso
2. istniejący w bajce de película

bajka /ˈbajka/ (n)
1. (literacko) utwór o treści fantastycznej cuento
2. (potocznie, potoczny) zmyślona informacja cuento

bajkopisarz /ˌbajkɔˈpʲisaʃ/ (n)
pisarz zajmujący się tworzeniem bajek fabulista, cuentista

bajt /bajt/ (n)
(informatyka, informatyczny) jednostka pamięci komputerowej równa 8 bitom; byte

bak /bak/ (n)
1. zarost na policzkach patilla
2. zbiornik na paliwo w samochodzie, motocyklu; depósito

bakarat /baˈkarat/ (n)
(termin karciany) hazardowa gra w karty; bacarrá, bacará

bakcyl /ˈbakʦ̑ɨl/ (n)
(przestarzałe, przestarzały) zarazek bacilo

bakelit /baˈkɛlʲit/ (n)
(chemia, chemiczny) jedno z tworzyw sztucznych, odmiana fenoplastu; baquelita

baklawa /bakˈlava/ (n)
(kulinaria) rozpowszechniony w kuchni tureckiej, ormiańskiej, bułgarskiej i bałkańskiej deser z ciasta półfrancuskiego przełożonego warstwami pokrojonych orzechów (włoskich lub migdałów) z cukrem lub miodem, polewanego lukrem lub syropem i posypywanego zmiażdżonymi, niesolonymi orzeszkami pistacjowymi; baclava

bakteria /bakˈtɛrʲja/ (n)
(biologia, biologiczny) rodzaj mikroskopijnego organizmu jednokomórkowego; bacteria

bakteriobójczy /ˌbaktɛrʲjɔˈbujʧ̑ɨ/ (adj)
(medycyna, medyczny) taki, który powstrzymuje rozwój bakterii, niszczy je bactericida

bakteriofag /ˌbaktɛrʲˈjɔfak/ (n)
(mikrobiologia, mikrobiologiczny) wirus atakujący bakterie; bacteriófago, fago

bakteriolog /ˌbaktɛrʲˈjɔlɔk/ (n)
(medycyna, medyczny) mikrobiolog specjalizujący się w bakteriologii bacteriólogo, bacterióloga

bakteriologia /ˌbaktɛrʲjɔˈlɔɟja/ (n)
(biologia, biologiczny) (medycyna, medyczny) dziedzina mikrobiologii zajmująca się badaniem bakterii, ich budową, sposobem życia, właściwościami oraz ich znaczeniem dla człowieka, zwierząt i roślin; bacteriología

bakteriologiczny (adj)
związany z bakteriologią; dotyczący świata bakterii bacteriológico

bakteriomocz (n)
(medycyna, medyczny) obecność bakterii w moczu; bacteriuria

bakteryjny /ˌbaktɛˈrɨjnɨ/ (adj)
(medycyna, medyczny) (biologia, biologiczny) związany z bakteriami lub powodowany przez bakterie bacteriano

bakłażan /bakˈwaʒãn/ (n)
(botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) roślina jednoroczna z gatunku psianka podłużna Solanum melongena L., o jadalnych owocach; berenjena

bakłażanowy /ˌbakwaʒãˈnɔvɨ/ (adj)
1. (kulinaria) (spożywczy) dotyczący owocu bakłażana, związany z owocem bakłażana, zawierający owoc bakłażana, zrobiony z owocu bakłażana de berenjena
2. mający kolor czarnofioletowy lub brunatnofioletowy, taki jak kolor owocu bakłażana color berenjena

bal /bal/ (n)
(choreografia, choreograficzny) uroczyste przyjęcie, na którym głównym elementem zabawy są tańce; baile

balanga /baˈlãŋɡa/ (n)
(potocznie, potoczny) impreza guateque

baldachim /balˈdaçĩm/ (n)
osłona umocowana nad tronem, łożem lub rozpostarta na drążkach, wykonana z ozdobnej tkaniny baldaquino, baldaquín

balejaż /baˈlɛjaʃ/ (n)
(kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) sposób farbowania włosów polegający na nakładaniu pędzelkiem na wybrane cieniutkie pasma farby o różnych odcieniach; także fryzura powstała w wyniku tego zabiegu mechas

balet /ˈbalɛt/ (n)
1. (choreografia, choreograficzny) rodzaj tanecznego widowiska teatralnego; ballet
2. (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) utwór muzyczny napisany specjalnie dla baletu (1.1) ballet
3. (potocznie, potoczny) skład osobowy tancerzy, biorący udział w balecie (1.1) lub inny widowisku tanecznym ballet

baletowy (adj)
(choreografia, choreograficzny) dotyczący baletu de ballet

balista /baˈlʲista/ (n)
(wojskowość, wojskowy) (historia, historyczny, historycznie) starożytna i średniowieczna machina oblężnicza; balista

balkon /ˈbalkɔ̃n/ (n)
wystająca z budynku płyta ograniczona balustradą balcón, palco

ballada /balˈːada/ (n)
1. (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) wierszowany utwór opisujący niezwykłe wydarzenia; balada
2. (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) nastrojowy utwór balada

balneoterapia /ˌbalnɛɔtɛˈrapʲja/ (n)
(medycyna, medyczny) dział fizjoterapii zajmujący się metodami leczenia za pomocą kąpieli mineralnych; balneoterapia

balon /ˈbalɔ̃n/ (n)
ozdobny przedmiot z gumy napełniany powietrzem; globo

balsam /ˈbalsãm/ (n)
1. (medycyna, medyczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) (technologia, technika, techniczny) półpłynna mieszanina wydzielin roślinnych; bálsamo
2. (historia, historyczny, historycznie) starożytny preparat do balsamowania zwłok bálsamo
3. (przenośnie, przenośnia) coś lub ktoś kto łagodzi, przynosi spokój alivio, bálsamo, consuelo

balsamina /ˌbalsãˈmʲĩna/ (n)
(botanika, botaniczny) Impatiens balsamina, roślina ozdobna o dużych różnobarwnych kwiatach; alegría, balsamina

balsamowanie /ˌbalsãmɔˈvãɲɛ/ (n)
zabezpieczanie zwłok przed rozkładem embalsamamiento

balustrada /ˌbaluˈstrada/ (n)
zabezpieczenie, obramowanie balkonów, dachów, mostów, schodów, tarasów, wiaduktów, itp., montowane zazwyczaj na krawędzi zabezpieczanego elementu i często pełniące jednocześnie funkcję ozdobną; balaustrada

bambetle /bãmˈbɛtlɛ/ (n)
1. rzeczy osobiste bártulos, trasto
2. starocie cacharro, cachivache, trasto

bambus /ˈbãmbus/ (n)
(botanika, botaniczny) Bambusa Shreb., rodzaj wieloletnich roślin trawiastych o drewniejących łodygach, z rodziny wiechlinowatych; bambú

banan /ˈbãnãn/ (n)
1. (botanika, botaniczny) roślina z rodziny bananowatych; plátano, banana
2. (spożywczy) (kulinaria) owoc rośliny (1.1), podłużny, zazwyczaj żółty plátano, banana

bandaż /ˈbãndaʃ/ (n)
(medycyna, medyczny) długi pas tkaniny lub dzianiny stosowany do owijania na ciele z różnych powodów, np. mocowania opatrunku, ochrony dłoni w boksie itp.; venda

bandażować /ˌbãndaˈʒɔvaʨ̑/ (v)
zakładać bandaż, owijać bandażem vendar

bandyta /bãnˈdɨta/ (n)
człowiek dopuszczający się ciężkich przestępstw, w tym napadów i morderstw bandido

bangladeski /ˌbãŋɡlaˈdɛsʲci/ (adj)
związany z Bangladeszem, dotyczący Bangladeszu bangladesí

bania /ˈbãɲa/ (n)
gwara uczniowska/studencka: ocena niedostateczna cate

banjo /ˈbãn͇ʤ̑ɔ/ (n)
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) rodzaj gitary z okrągłym pudłem rezonansowym i długim gryfem; banjo, banyo

bank /bãŋk/ (n)
1. (bankowość, bankowy) instytucja zajmująca się finansami, w szczególności udzielaniem kredytów, przechowywaniem oszczędności swoich klientów banco
2. (bankowość, bankowy) (architektura, architektoniczny) budynek, w którym znajduje się siedziba banku (1.1) banco
3. (medycyna, medyczny) miejsce przechowywania organów, tkanek, płynów ustrojowych itp. przeznaczonych do późniejszych zabiegów banco

bank krwi /ˈbãŋk ˈːr̥fʲi/ (n)
(potocznie, potoczny) zakład opieki zdrowotnej zajmujący się krwiodawstwem i krwiolecznictwem banco de sangre

bank spermy /ˈbãŋk ˈspɛrmɨ/ (n)
(potocznie, potoczny) instytucja lub część placówki medycznej zajmująca się gromadzeniem spermy; banco de semen

bankier (n)
właściciel lub dyrektor banku banquero, banquera

bankiet /ˈbãŋcɛt/ (n)
wystawne, uroczyste przyjęcie banquete, comida festiva

banknot /ˈbãŋknɔt/ (n)
(bankowość, bankowy) kawałek papieru, z odpowiednim nadrukiem, emitowany przez bank, wart pewną kwotę; billete de banco, billete

bankomat /bãŋˈkɔ̃mat/ (n)
urządzenie służące do wypłaty gotówki za pomocą karty płatniczej; cajero automático

bankowy /bãŋˈkɔvɨ/ (adj)
związany z bankami, dotyczący banków bancario

bankructwo /bãŋˈkruʦ̑tfɔ/ (n)
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) upadłość osoby prawnej lub fizycznej ogłoszona przez sąd bancarrota

baobab /baˈɔbap/ (n)
(botanika, botaniczny) ogromne, długowieczne drzewo liściaste o bardzo grubym pniu rosnące w Afryce; baobab

baptystyczny (adj)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany z baptyzmem lub baptystami bautista

baptyzm /ˈbaptɨsm̥/ (n)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) nurt wyznań chrześcijańskich należących do protestantyzmu; baptismo

bar /bar/ (n)
1. (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ba i liczbie atomowej 56; bario
2. (fizyka, fizyczny) jedna z jednostek ciśnienia; bar
3. (gastronomia) lokal gastronomiczny, w którym spożywa się ciepłe posiłki lub pije alkohole; bar, taberna
4. (gastronomia) miejsce w lokalu, przy którym odbiera się lub konsumuje posiłki lub alkohol barra, mostrador

bar mleczny /ˈbar ˈmlɛʧ̑nɨ/ (n)
(środowiskowy) (potocznie, potoczny) (żartobliwie) duże piersi kobiece escaparate, tetamen

baran /ˈbarãn/ (n)
1. (zoologia, zoologiczny) samiec owcy carnero
2. (potocznie, potoczny) (pogardliwie) głupek, idiota bobo, lelo, tonto

baranek /baˈrãnɛk/ (n)
(zoologia, zoologiczny) mały, młody baran cordero

barania głowa /baˈrãɲa ˈɡwɔva/ (idiom)
(pogardliwie) głupi, nierozumny człowiek cabeza de chorlito

baranina /ˌbarãˈɲĩna/ (n)
(kulinaria) mięso otrzymywane z owcy lub barana; carne carnero, cordero

barbadoski /ˌbarbaˈdɔsʲci/ (adj)
(geografia, geograficzny) odnoszący się do Barbadosu jako państwa barbadense

barbarzyński (adj)
cechujący się prymitywizmem lub okrucieństwem bárbaro

barbarzyństwo (n)
brak cywilizacji barbaridad

barceloński /ˌbarʦ̑ɛˈlɔ̃j̃sʲci/ (adj)
dotyczący Barcelony, związany z Barceloną, pochodzący z Barcelony barcelonés

barczysty (adj)
szeroki w barkach ancho de hombro, cuadrado

bard /bart/ (n)
1. u ludów celtyckich: średniowieczny poeta opiewający boje i bohaterów; bardo
2. (przenośnie, przenośnia) poeta, piewca, wieszcz bardo

bardzo /ˈbarʣ̑ɔ/ (adv)
1. bardziej, najbardziej wyraz pomocniczy, stosowany do tworzenia form stopnia wyższego i najwyższego niektórych przymiotników i przysłówków más
2. służący do podkreślenia cechy przymiotnika, przysłówka lub czasownika szczególnie, dużo muy

bariatryczny (adj)
(medycyna, medyczny) związany z bariatrią, leczeniem otyłości bariátrico

bark /bark/ (n)
(anatomia, anatomiczny) część ciała w miejscu połączenia ręki lub (u zwierząt) kończyny przedniej z tułowiem; hombro

barkarola /ˌbarkaˈrɔla/ (n)
1. (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) liryczna pieśń gondolierów w Wenecji; barcarola
2. (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) utwór muzyczny przypominający barkarolę (1.1) barcarola

barkentyna /ˌbarkɛ̃nˈtɨ̃na/ (n)
żaglowiec mający co najmniej trzy maszty; pierwszy z nich ma omasztowanie rejowe, pozostałe maszty niosą ożaglowanie skośne; bergantín goleta

barman /ˈbarmãn/ (n)
osoba, która obsługuje bufet w barze; camarero

barmanka /barˈmãnka/ (n)
kobieta, która sprzedaje i podaje napoje alkoholowe w barze camarera

barok /ˈbarɔk/ (n)
(kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) (sztuka) (architektura, architektoniczny) główny kierunek w kulturze środkowo- i zachodnioeuropejskiej, którego trwanie datuje się na zakres czasowy od końca XVI wieku do XVIII wieku; barroco

barologia (n)
(dawniej, dawny) (fizyka, fizyczny) nauka zajmująca się masą i powiązaną z nią siłą ciążenia barología

barometr /baˈrɔ̃mɛtr̥/ (n)
(meteorologia, meteorologiczny) przyrząd do mierzenia ciśnienia atmosferycznego; barómetro

baron /ˈbarɔ̃n/ (n)
niski tytuł arystokratyczny; barón

barszcz /barʃʧ̑/ (n)
(kulinaria) kwaśna zupa; sopa de remolacha rojo

barter /ˈbartɛr/ (n)
(ekonomia, ekonomiczny) wymiana bezgotówkowa, czyli towar (bądź usługa) za towar; trueque

barwnik /ˈbarvʲɲik/ (n)
substancja służąca do barwienia innych rzeczy tinte, colorante

barwnik spożywczy /ˈbarvʲɲik spɔˈʒɨfʧ̑ɨ/ (n)
(spożywczy) substancja służąca do barwienia żywności; colorante

barykada /ˌbarɨˈkada/ (n)
(wojskowość, wojskowy) doraźna zapora zbudowana w poprzek ulicy podczas walk w mieście; barricada

baryton /baˈrɨtɔ̃n/ (n)
głos męski wyższy od tenoru, niższy od basu; barítono

baseball (n)
1. (slangowo) kij baseballowy bate
2. (sport, sportowy) dyscyplina sportowa, w której najistotniejszym elementem rozgrywki jest odbicie piłki drewnianym kijem; béisbol, beisbol

basen /ˈbasɛ̃n/ (n)
1. forma skrócona od basen pływacki piscina, alberca
2. płaska miska z uchwytem umożliwiająca osobom obłożnie chorym wypróżnianie się w pozycji leżącej lub półleżącej bez opuszczania łóżka; bacín, pato
3. region wokół morza lub innego zbiornika wodnego cuenca

baskijka (n)
beret baskijski; płaskie, okrągłe nakrycie głowy bez daszka boina vasco

baskijski /baˈsʲcijsʲci/ (adj)
związany z Baskami, dotyczący Basków vasco

baskijski /baˈsʲcijsʲci/ (n)
(językoznawstwo, językoznawczy) język Basków; vasco, euskera, vascuence

bastonada (n)
(rzadki, rzadko używany) kara bicia kijami w pięty lub w plecy bastonada

bat /bat/ (n)
(jednostka monetarna) waluta Tajlandii; baht

batalion /baˈtalʲjɔ̃n/ (n)
1. (wojskowość, wojskowy) mniejsza od pułku jednostka organizacyjna wojska; batallón
2. (ornitologia, ornitologiczny) Philomachus pugnax, ptak wędrowny, charakterystycznie rozkładający różnobarwne pióra w trakcie tokowania; combatiente

batat (n)
(botanika, botaniczny) Ipomoea batatas, bylina z rodziny powojowatych pochodząca z Ameryki Południowej i Środkowej; batata, boniato, camote, chaco, papa dulce

bateria /baˈtɛrʲja/ (n)
1. (elektryczność) zespół elementów połączonych w jeden układ będący źródłem energii batería, pila
2. (potocznie, potoczny) (żartobliwie) kolekcja, zbiór przedmiotów tego samego rodzaju batería, conjunto, grupo
3. (wojskowość, wojskowy) w artylerii: pododdział ogniowy i taktyczny składający się z kilku plutonów, uzbrojony w broń artyleryjską lub rakietową; batería

batik /ˈbatʲik/ (n)
(włókiennictwo) technika barwienia tkaniny polegająca na zanurzeniu jej w barwniku po uprzednim pokryciu woskiem (czasem zawiązaniu sznurkiem) miejsc, które mają pozostać niezabarwione; batik

batuta /baˈtuta/ (n)
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) pałeczka dyrygenta służąca do wyznaczania taktu; batuta

batymetria /ˌbatɨ̃ˈmɛtrʲja/ (n)
dział hydrometrii zajmujący się pomiarami głębokości cieków i zbiorników wodnych; batimetría

batyskaf /baˈtɨskaf/ (n)
statek podwodny do badań na dużych głębokościach; batiscafo

bawarski /baˈvarsʲci/ (adj)
pochodzący z Bawarii bávaro

bawełna /baˈvɛwna/ (n)
1. (włókiennictwo) rodzaj materiału (tkaniny, dzianiny) otrzymanego z bawełny (1.1-2), używanego do produkcji ubrań algodón
2. (włókiennictwo) włókno otrzymane z bawełny (1.1); algodón
3. (botanika, botaniczny) roślina uprawiana w Azji, Afryce, obu Amerykach i w Europie, z której wykonuje się materiał o tej samej nazwie; algodón

bawełniany /ˌbavɛwʲˈɲãnɨ/ (adj)
1. odnoszący się do bawełny jako rośliny algodonero
2. wykonany z bawełny de algodón
3. związany z bawełną jako surowcem algodonero, algodonoso

bawić /ˈbavʲiʨ̑/ (v)
1. zajmować kogoś dostarczając mu rozrywki divertir, entretener
2. wprawiać w wesoły humor divertir, entretener

bawić się ptaszkiem /ˈbavʲiʨ̑‿ɕɛ ˈptaʃʲcɛ̃m/ (idiom)
o mężczyźnie: onanizować się hacerse una paja

bawół /ˈbavuw/ (n)
(zoologia, zoologiczny) duże azjatyckie i afrykańskie ssaki podobne do bydła; búfalo

baza danych (n)
(informatyka, informatyczny) zorganizowany zbiór informacji gromadzony, przetwarzany i przechowywany w danym programie komputerowym base de datos, banco de datos

bazalt /ˈbazalt/ (n)
(geologia, geologiczny) magmowa skała wylewna, o przeważnie czarnej barwie; basalto

bazar /ˈbazar/ (n)
teren, na którym można handlować; plac ze straganami bazar

bazgroły /bazˈɡrɔwɨ/ (n)
1. nieczytelne lub niechlujne pismo garabatos
2. nieudolnie wykonany rysunek pintarrajo

bazia /ˈbaʑa/ (n)
(botanika, botaniczny) kwiatostan niektórych roślin drzewiastych w kształcie wiotkiego kłosa amento

bazować /baˈzɔvaʨ̑/ (v)
1. (wojskowość, wojskowy) mieć gdzieś bazę, stacjonować estacionar
2. opierać się na czymś, mieć coś za podstawę basar, basarse, fundar, fundarse

bazylia /baˈzɨlʲja/ (n)
(botanika, botaniczny) roślina z rodzaju bazylia (1.1); albahaca, alhábega

bazylia azjatycka (n)
(botanika, botaniczny) roślina z gatunku (1.1), pochodząca z tropikalnej Azji (Półwysep Indyjski, Malezja), będąca jedną z najważniejszych roślin w symbolice hinduistycznej tulsí

bać się /ˈbaʨ̑‿ɕɛ/ (v)
1. martwić się, niepokoić się temer, preocuparse
2. odczuwać strach, bojaźń, lęk przed czymś lub przed kimś temer, tener miedo

bać się jak diabeł święconej wody /ˈbaʨ̑‿ɕɛ ˈjaɡ ˈdʲjabɛwʲ ɕfʲjɛ̃nˈʦ̑ɔ̃nɛj ˈvɔdɨ/ (v)
bardzo się bać kogoś, czegoś temer como a un nublado, temer más que a un nublado, tener miedo hasta de su sombra

bać się jak ognia /ˈbaʨ̑‿ɕɛ ˈjak ˈɔɟɲa/ (v)
bardzo się czegoś lub kogoś bać temer como al fuego, temer más que al fuego

bać się o swoją skórę /ˈbaʨ̑‿ɕɛ ɔ‿ˈsfɔjɔ̃w̃ ˈskurɛ/ (v)
bać się o siebie samego, o swoje interesy temer por su pellejo

bać się o własną dupę /ˈbaʨ̑‿ɕɛ ɔ‿ˈvwasnɔ̃w̃ ˈdupɛ/ (v)
(wulgarnie, wulgaryzm) bać się o siebie samego lub o swoje interesy temer por su culo

bać się własnego cienia /ˈbaʨ̑‿ɕɛ vwasˈnɛɡɔ ˈʨ̑ɛ̇̃ɲa/ (v)
bać się przesadnie, być bardzo podejrzliwym, ostrożnym, tchórzliwym tener miedo hasta de su (propia) sombra

bałagan /baˈwaɡãn/ (n)
stan braku porządku desbarajuste

bałkanizacja (n)
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) proces rozpadania się państw, w wyniku którego powstają nowe państwa, często wrogo wobec siebie nastawione balcanización

bałtycki /bawˈtɨʦ̑ʲci/ (adj)
od Bałtyk báltico

bańka /ˈbãɲka/ (n)
(potocznie, potoczny) bańka mydlana burbuja

bańka mydlana /ˈbãɲka mɨˈdlãna/ (n)
1. pęcherzyk powietrza otoczony cienką błoną mydła rozpuszczonego w wodzie; pompa de jabón
2. (przenośnie, przenośnia) coś ulotnego, nietrwałego, złudnego pompa de jabón

bażant /ˈbaʒãnt/ (n)
(ornitologia, ornitologiczny) (łowiectwo, łowiecki) Phasianus colchicus, gatunek ptaka żyjącego na polach; faisán

beatyfikacja /ˌbɛatɨfʲiˈkaʦ̑ʲja/ (n)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) oficjalne uznanie przez Kościół katolicki lub Cerkiew zmarłej osoby za błogosławioną i zezwolenie na jej lokalny kult; beatificación

beatyfikować (v)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) oficjalnie ogłaszać kogoś błogosławionym beatificar

beczeć /ˈbɛʧ̑ɛʨ̑/ (v)
o owcy lub kozie: wydawać charakterystyczny przeciągły głos balar

beczka /ˈbɛʧ̑ka/ (n)
1. (lotnictwo, lotniczy) rodzaj akrobacji powietrznej; tonel
2. cylindryczne naczynie, tradycyjnie wykonywane z klepek drewnianych, spiętych metalowymi obręczami; barril, tonel, barrica

beczka Danaid /ˈbɛʧ̑ka dãˈna<sup>j</sup>it/ (n)
bezowocny i niekończący się trud; tonel de las danaides

beczka Diogenesa /ˈbɛʧ̑ka ˌdʲjɔɡɛ̃ˈnɛsa/ (n)
symbol ograniczenia potrzeb życiowych do niezbędnego minimum; pogarda dla wygód tonel de Diógenes

beczka bez dna /ˈbɛʧ̑ka bɛz‿ˈdna/ (n)
1. coś, co wymaga ciągłych nakładów pozo sin fondo
2. ktoś, kto ma potrzeby niemożliwe do zaspokojenia ze względu na ich nadmiar pozo sin fondo

bednarstwo /bɛdˈnarstfɔ/ (n)
gałąź rzemiosła bądź przemysłu drzewnego związana z wytwarzaniem i naprawą drewnianych naczyń z klepek (beczek, balii, maselnic) tonelería

bedłka /ˈbɛtw̥ka/ (n)
(biologia, biologiczny) Agaricus, grzyb z rodziny bedłkowatych, z blaszkami na dolnej stronie kapelusza, występujący w gatunkach jadalnych (pieczarka, boczniak) i trujących (muchomor sromotnikowy) agárico, garzo

befsztyk /ˈbɛfʃtɨk/ (n)
(kulinaria) gruby plaster mięsa wołowego, zwykle z polędwicy lub rostbefu, smażony lub grillowany bistec, filete

begonia /bɛˈɡɔ̃ɲja/ (n)
(botanika, botaniczny) Begonia, roślina pochodzenia tropikalnego, hodowana jako roślina doniczkowa lub kwietnikowa ze względu na ozdobne liście i różnobarwne kwiaty; begonia

behawiorysta /ˌbɛxavʲjɔˈrɨsta/ (n)
przedstawiciel lub zwolennik behawioryzmu conductista

behawioryzm (n)
(psychologia, psychologiczny) podejście do psychologii skupiające się na obserwowalnym zachowaniu, negujące poznawalność umysłu i przeważnie zakładające, że zachowanie jest określane przez środowisko; conductismo

bejrucki /bɛjˈruʦ̑ʲci/ (adj)
odnoszący się do Bejrutu (stolicy Libanu) beirutí

bejsbolowy (adj)
związany z baseballem, dotyczący baseballa beisbolero

bekerel (n)
(fizyka, fizyczny) jednostka miary aktywności promieniotwórczej w układzie SI; becquerel, becquerelio

beksa (n)
(potocznie, potoczny) ktoś skłonny do płaczu llorón llorona

beletrystyka /ˌbɛlɛˈtrɨstɨka/ (n)
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) twórczość prozatorska zaliczana do literatury pięknej, obejmująca powieść, opowiadanie, nowelę, reportaż literacki narrativa

belgijski /bɛlʲˈɟijsʲci/ (adj)
odnoszący się do Belgii lub Belgów belga

belizeński /ˌbɛlʲiˈzɛ̃j̃sʲci/ (adj)
związany z Belize, dotyczący Belize lub jego mieszkańców beliceño

belona /bɛˈlɔ̃na/ (n)
(ichtiologia, ichtiologiczny) Belone belone, gatunek ryby morskiej o długim ciele; aguja

bemol /ˈbɛ̃mɔl/ (n)
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) znak graficzny obniżający nutę o półton; bemol

bemol podwójny /ˈbɛ̃mɔl pɔˈdvujnɨ/ (n)
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) znak sygnalizujący dwukrotne obniżenie dźwięku o półton, czyli o cały ton doble bemol

benedyktyńska praca /ˌbɛ̃nɛdɨkˈtɨ̃j̃ska ˈpraʦ̑a/ (n)
bardzo żmudna, precyzyjna i długa praca un trabajo de chinos

benedyktyński (adj)
związany z benedyktynami, dotyczący benedyktynów benedictino

benefaktor /ˌbɛ̃nɛˈfaktɔr/ (n)
(dawniej, dawny) dobroczyńca, fundator benefactor, bienhechor

bengalski /bɛ̃ŋˈɡalsʲci/ (adj)
związany z Bengalem, dotyczący Bengalu bengalí

bengalski /bɛ̃ŋˈɡalsʲci/ (n)
język bengalski (1.1) bengalí

benzen (n)
(chemia, chemiczny) organiczny związek chemiczny z grupy arenów, najprostszy obojętny węglowodór aromatyczny; benceno

benzyna /bɛ̃w̃ˈzɨ̃na/ (n)
paliwo stosowane do napędu samochodów, samolotów i niektórych innych urządzeń posiadających silnik spalinowy; gasolina, bencina

berberyjski /ˌbɛrbɛˈrɨjsʲci/ (adj)
związany z Berberami, dotyczący Berberów i terenów przez nich zasiedlonych bereber, beréber

berberyjski /ˌbɛrbɛˈrɨjsʲci/ (n)
(językoznawstwo, językoznawczy) język z podrodziny języków afroazjatyckich, używanych głównie w Maroku, Algierii, Libii i Nigrze; bereber, beréber

beret /ˈbɛrɛt/ (n)
(krawiectwo) płaskie, okrągłe nakrycie głowy, bez daszka, wykonane zazwyczaj z pilśni lub wełny; boina, chapela

berkel /ˈbɛrkɛl/ (n)
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Bk i liczbie atomowej 97; berkelio

berlińczyk /bɛrˈlʲĩj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
mieszkaniec Berlina berlinés

berliński /bɛrˈlʲĩj̃sʲci/ (adj)
odnoszący się do miasta Berlin berlinés

bermudy (n)
męskie krótkie spodnie pod kolana, luźne, z lekkiej tkaniny, zwykle wzorzyste, noszone na plaży bermudas, pantalón bermudas

bermudzki (adj)
dotyczący Bermudów bermudeño

bernardyn (n)
1. (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (historia, historyczny, historycznie) członek odłamu franciszkanów w Polsce, na Ukrainie i na Litwie bernardo
2. (zoologia, zoologiczny) rasa psa san bernardo

bernikla białolica /bɛrʲˈɲikla ˌbʲjawɔˈlʲiʦ̑a/ (n)
(ornitologia, ornitologiczny) Branta leucopsis, gatunek z rodziny kaczkowatych; barnacla cariblanca

bernikla rdzawoszyja /bɛrʲˈɲikla ˌrʣ̑avɔˈʃɨja/ (n)
(ornitologia, ornitologiczny) Branta ruficollis, gatunek z rodziny kaczkowatych, gnieżdżący się w syberyjskiej tundrze; barnacla cuellirroja

beryl /ˈbɛrɨl/ (n)
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Be i liczbie atomowej 4; berilio

beryllonit (n)
(mineralogia, mineralogiczny) minerał; berilonita

berło /ˈbɛrwɔ/ (n)
1. ozdobna pałka będąca insygnium królewskim; cetro
2. rodzaj drążka z poprzeczką, na której umieszcza się sokoła alcándara, cetro, percha
3. roślina półpasożytnicza abarraz, estafisagria, hierba piojera

besan (n)
(spożywczy) mąka z ciecierzycy, częsty składnik regionalnych kuchni na subkontynencie indyjskim; harina de garbanzo

bestseler /bɛstˈsɛlɛr/ (n)
dobrze sprzedająca się książka, utwór muzyczny (płyta), filmowy czy inny éxito de ventas

bestseller /bɛˈstsɛlɛr/ (n)
dobrze sprzedająca się książka, utwór muzyczny (płyta), filmowy czy inny éxito de ventas

betlejemita (n)
mieszkaniec Betlejem betlemita

betlejemski /ˌbɛtlɛˈjɛ̃msʲci/ (adj)
odnoszący się do Betlejem, związany z Betlejem betlemita

beton /ˈbɛtɔ̃n/ (n)
(budownictwo) materiał budowlany, powstały ze zmieszania piasku, żwiru lub innego kruszywa z roztworem materiałów wiążących; hormigón, concreto

betoniarka /ˌbɛtɔ̃ˈɲarka/ (n)
1. maszyna do wyrobu betonu hormigonera
2. samochód ciężarowy przystosowany do transportu mieszanki betonowej hormigonera

bez /bɛs/ (preposition)
…służący do tworzenia konstrukcji, w których czynność została wykonana pomimo braku czegoś, co opisuje wyrażenie za przyimkiem sin

bez ogródek /ˌbɛz‿ɔˈɡrudɛk/ (adv)
bez zbędnych słów, wprost, nazywając rzeczy po imieniu, szczerze sin ambages, sin rodeos

bez pracy nie ma kołaczy /bɛs‿ˈpraʦ̑ɨ ˈɲɛ‿ma kɔˈwaʧ̑ɨ/ (proverb)
żeby coś osiągnąć, trzeba najpierw na to zapracować no hay atajo sin trabajo

bez wytchnienia /ˌbɛz‿vɨˈtçɲɛ̇̃ɲa/ (idiom)
bez przerwy, bez odpoczynku, non stop sin descansar, sin parar

bez wątpienia (adv)
nie mając wątpliwości indudablemente

bez ładu i składu /bɛz‿ˈwadu i‿ˈskwadu/ (adv)
bezładnie, byle jak, chaotycznie sin orden ni concierto, sin ton ni son

bezalkoholowy /ˌbɛzalkɔxɔˈlɔvɨ/ (adj)
niezawierający, pozbawiony alkoholu sin alcohol, sin

bezbarwny /bɛzˈbarvnɨ/ (adj)
1. (przenośnie, przenośnia) taki, który nie jest charakterystyczny, jest zwykły, przeciętny descolorido, gris, monótono
2. nie mający barwy incoloro, acromático

bezbiegunowy /ˌbɛzbʲjɛɡũˈnɔvɨ/ (adj)
niemający biegunów apolar

bezbolesny (adj)
niepowodujący, niesprawiający bólu indoloro

bezbożnik /bɛzˈbɔʒʲɲik/ (n)
(przestarzałe, przestarzały) dziś (potocznie, potoczny) (lekceważąco, lekceważący) albo (obraźliwie) osoba negująca istnienie Boga ateo, impío

bezbożność /bɛzˈbɔʒnɔɕʨ̑/ (n)
(pejoratywnie, pejoratywny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) postawa negująca istnienie Boga impiedad

bezbronny /bɛzˈbrɔ̃nːɨ/ (adj)
nie mający broni i możliwości obrony, obronienia się desamparado, indefenso

bezbłędny (adj)
wolny od błędu correcto

bezcielesny (adj)
niemający ciała, nieistniejący fizycznie aéreo

bezczelny /bɛʃˈʧ̑ɛlnɨ/ (adj)
cechujący się bezczelnością, zbytnią pewnością siebie, zuchwałością desvergonzado, descarado

bezczynność /bɛʃˈʧ̑ɨ̃nːɔɕʨ̑/ (n)
brak aktywności inactividad, ocio

bezdech /ˈbɛzdɛx/ (n)
(medycyna, medyczny) chorobowy lub wywołany celowo zanik oddechu; apnea

bezdomny /bɛzˈdɔ̃mnɨ/ (adj)
taki, który nie ma domu sin hogar, sin techo, sin domicilio

bezdomny /bɛzˈdɔ̃mnɨ/ (n)
osoba bezdomna (1.1), nie mająca domu, bez stałego miejsca zamieszkania sin domicilio, sin hogar, sin techo

bezduszny /bɛzˈduʃnɨ/ (adj)
mający nieczuły i bezwzględny stosunek do otoczenia lub wyrażający taki stosunek desalmado

bezdźwięczny (adj)
(językoznawstwo, językoznawczy) o spółgłoskach: taka przy wymawianiu, której nie drżą więzadła głosowe insonoro sordo, sordo

bezfleksyjny (adj)
(językoznawstwo, językoznawczy) o języku, który nie ma odmiany wyrazów, nie ma form fleksyjnych aislante, analítico, no flexivo

bezgorączkowy /ˌbɛzɡɔrɔ̃n͇ʧ̑ˈkɔvɨ/ (adj)
(medycyna, medyczny) taki, który objawia się bez gorączki sin fiebre

bezgłowy /bɛzˈɡwɔvɨ/ (adj)
(książkowy) taki, który nie ma głowy; pozbawiony głowy acéfalo, descabezado

bezinteresowny /ˌbɛzʲĩntɛrɛˈsɔvnɨ/ (adj)
taki, który nie oczekuje korzyści ze swoich szlachetnych działań, czynów, dobrych uczynków desprendido, desinteresado

bezkarność (n)
1. uchodzenie przewinień bez kary, brak obaw przed ukaraniem impunidad
2. pozostawanie bez ukarania impunidad

bezkarny (adj)
taki, który uchodzi bez kary impune

bezkofeinowy /ˌbɛskɔfɛ<sup>j</sup>ĩˈnɔvɨ/ (adj)
niezawierający kofeiny descafeinado

bezkrwawy (adj)
taki, który obywa się bez rozlewu krwi incruento

bezkrólewie /ˌbɛskruˈlɛvʲjɛ/ (n)
1. chaos, anarchia spowodowana brakiem osoby kierującej, rządzącej acefalía, vacío de poder
2. okres pomiędzy śmiercią lub abdykacją króla a koronacją jego nastepcy interregno

bezlistny /bɛzˈlʲistnɨ/ (adj)
taki, który nie ma liści deshojado, áfilo

bezlitosny /ˌbɛzlʲiˈtɔsnɨ/ (adj)
okrutny; taki, który nie ma litości despiadado

bezlitośnie /ˌbɛzlʲiˈtɔɕɲɛ/ (adv)
w sposób bezlitosny despiadadamente, sin piedad

bezmierny (adj)
ogromny tak, że aż niemożliwy do zmierzenia inabarcable

bezmocz /ˈbɛzmɔʧ̑/ (n)
(medycyna, medyczny) brak wydalania lub wytwarzania moczu; anuria

bezmózgi /bɛzˈmuzʲɟi/ (adj)
1. (przenośnie, przenośnia) pozbawiony rozumu descerebrado
2. niemający mózgu descerebrado

beznadziejny /ˌbɛznaˈʥ̑ɛ̇jnɨ/ (adj)
1. kiepski, bardzo słaby horrendo, pésimo, terrible
2. pozbawiony wszelkiej nadziei desesperado, desesperante, pésimo

beznamiętny /ˌbɛznãˈmʲjɛ̃ntnɨ/ (adj)
pozbawiony emocji, emocjonalnego zaangażowania; obojętny, chłodny impasible, desapasionado, frío

bezogonkowy /ˌbɛzɔɡɔ̃ŋˈkɔvɨ/ (adj)
(botanika, botaniczny) niemający ogonka, wyrastający bezpośrednio z gałązki sin peciolo, sésil

bezogonowy /ˌbɛzɔɡɔ̃ˈnɔvɨ/ (adj)
1. (książkowy) (biologia, biologiczny) niemający ogona, czyli końcowej części tułowia anuro, sin cola, sin rabo
2. (technologia, technika, techniczny) niemający ogona, czyli końcowej części konstrukcji sin cola

bezokolicznik /ˌbɛzɔkɔˈlʲiʧ̑ʲɲik/ (n)
(gramatyka) forma czasownika zazwyczaj (zależnie od języka) nieokreślająca czasu, rodzaju, liczby, osoby, trybu, strony ani aspektu; infinitivo

bezosobowy /ˌbɛzɔsɔˈbɔvɨ/ (adj)
taki, który nie jest skierowany do żadnej osoby impersonal

bezowocny /ˌbɛzɔˈvɔʦ̑nɨ/ (adj)
(książkowy) nieprzynoszący pomyślnych rezultatów infructuoso

bezpartyjny (adj)
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) nie należący do żadnego ze stronnictw albo partii politycznych imparcial

bezpaństwowiec (n)
osoba nieposiadająca obywatelstwa żadnego z państw apátrida

bezpieczeństwo /ˌbɛspʲjɛˈʧ̑ɛ̃j̃stfɔ/ (n)
stan braku zagrożenia, obawy, powodów do strachu; bycie bezpiecznym seguridad

bezpiecznik /bɛsˈpʲjɛʧ̑ʲɲik/ (n)
podzespół chroniący przed nieprawidłowym działaniem urządzenia lub sieci (np. elektrycznej, gazowej); fusible, plomo

bezpośrednio /ˌbɛspɔɕˈrɛdʲɲɔ/ (adv)
w sposób bezpośredni directamente

bezprawie (n)
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) czyn bezprawny ilegalidad

bezprawny (adj)
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) niezgodny z przepisami prawa ilegal, arbitrario

bezprzewodowy (adj)
(technologia, technika, techniczny) taki, który obywa się bez przewodów elektrycznych inalámbrico

bezpłatny /bɛsˈpwatnɨ/ (adj)
taki, za który nie pobiera się opłaty gratuito, gratis, libre

bezpłciowy (adj)
1. (biologia, biologiczny) niewykazujący cech płciowych; bez udziału płci asexuado
2. (potocznie, potoczny) (pogardliwie) niemający charakteru insípido

bezpłodny (adj)
1. (biologia, biologiczny) taki, który nie może rozmnażać się estéril, infecundo, yermo
2. (przenośnie, przenośnia) taki, który nie daje pożądanych wyników estéril, ineficaz, inútil

bezrobocie /ˌbɛzrɔˈbɔʨ̑ɛ/ (n)
(ekonomia, ekonomiczny) stan, w którym część osób zdolnych do pracy i chcących ją podjąć nie może jej znaleźć; desempleo, paro

bezrobotny /ˌbɛzrɔˈbɔtnɨ/ (adj)
bez pracy, bez zajęcia desempleado, parado

bezręki /bɛzˈrɛ̃ŋʲci/ (adj)
niemający rąk manco

bezsenność /bɛsˈːɛ̃nːɔɕʨ̑/ (n)
(fizjologia, fizjologiczny) niemożność zaśnięcia; insomnio

bezsens /ˈbɛsːɛ̃w̃s/ (n)
brak sensu, uzasadnienia w czymś sinsentido

bezsensowny /ˌbɛsːɛ̃w̃ˈsɔvnɨ/ (adj)
taki, który jest pozbawiony sensu, uzasadnienia absurdo, insensato, sin sentido

bezsilny /bɛɕˈːilnɨ/ (adj)
taki, który nie potrafi z czymś się zmagać impotente

bezsporny (adj)
taki, który nie budzi wątpliwości incontestable, obvio

bezstronność (n)
cecha tego, co jest bezstronne, kto jest bezstronny imparcialidad

bezstronny /bɛsˈːtrɔ̃nːɨ/ (adj)
taki, który nie opowiada się po żadnej ze stron (np. konfliktu) imparcial

bezszwowy (adj)
nie mający szwów, wykonany bez użycia szwów inconsútil

bezustannie (adv)
bez przerwy, ciągle, nieprzerwanie sin cesar, sin parar

bezustanny (adj)
taki, który trwa ciągle, bez przerwy incesante, perpetuo

bezużyteczny /ˌbɛzuʒɨˈtɛʧ̑nɨ/ (adj)
taki, z którego nie ma żadnego użytku inútil, inservible

bezwarunkowo (adv)
bez względu na cokolwiek, bez stawiania warunków incondicionalmente

bezwiedny (adj)
wykonany bez udziału świadomości automático

bezwodny (adj)
(chemia, chemiczny) niezawierający wody w swej strukturze krystalicznej anhidro

bezwładność /bɛzˈvwadnɔɕʨ̑/ (n)
(fizyka, fizyczny) opór ciała materialnego przy przyspieszaniu inercia

bezzębny /bɛzˈːɛ̃mbnɨ/ (adj)
taki, który nie ma zębów; pozbawiony zębów desdentado

bezład (n)
stan braku ładu, porządku desconcierto, desorden

bezładnie (adv)
bez ładu; w bałaganie; bez organizacji confusamente

bezładny (adj)
pozbawiony ładu, porządku caótico, confuso

beż /bɛʃ/ (n)
kolor podobny do koloru kawy z mlekiem beis

bhutański /buˈtãj̃sʲci/ (adj)
odnoszący się do Bhutanu, państwa w Azji butanés

biafrański (adj)
związany z Biafrą, odnoszący się do Biafry biafreño

biatlon (n)
(sport, sportowy) zimowa dyscyplina sportu składająca się z biegu narciarskiego i strzelania; biatlón

biała flaga /ˈbʲjawa ˈflaɡa/ (n)
międzynarodowy znak poddania się lub propozycji rokowań; bandera blanca

białaczka /bʲjaˈwaʧ̑ka/ (n)
(medycyna, medyczny) nadmierne wytwarzanie białych krwinek; leucemia

białawy /bʲjaˈwavɨ/ (adj)
mający kolor podobny do białego; niezupełnie biały, prawie biały, jasny blanquecino, blancuzco

białe (n)
pionki, bierki białego koloru blanco

białe ciałko krwi /ˈbʲjawɛ ˈʨ̑awkɔ ˈkr̥fʲi/ (n)
(biologia, biologiczny) bezbarwna komórka jądrzasta, znajdująca się we krwi; glóbulo blanco

białko /ˈbʲjawkɔ/ (n)
1. (anatomia, anatomiczny) (potocznie, potoczny) biała część oka (gałki ocznej), znajdująca się dookoła tęczówki blanco del ojo
2. (biochemia, biochemiczny) wielocząsteczkowy związek organiczny zbudowany z aminokwasów; proteína
3. (biologia, biologiczny) (anatomia, anatomiczny) (kulinaria) płynna i przezroczysta substancja otaczająca żółtko ptasich jaj clara

białoruski /ˌbʲjawɔˈrusʲci/ (adj)
dotyczący Białorusi lub Białorusinów, charakterystyczny dla Białorusi lub Białorusinów bielorruso

białoruski /ˌbʲjawɔˈrusʲci/ (n)
(językoznawstwo, językoznawczy) język wschodniosłowiański używany na Białorusi; bielorruso

białorzytka /ˌbʲjawɔˈʒɨtka/ (n)
(ornitologia, ornitologiczny) Oenanthe oenanthe, niewielki ptak wędrowny półkuli północnej zamieszkujący tereny otwarte, często kamieniste; collalba gris

białoskórnictwo /ˌbʲjawɔskurʲˈɲiʦ̑tfɔ/ (n)
dział garbarstwa zajmujący się wyprawianiem skór miękkich na rękawiczki i odzież curtido curtimiento en blanco

białozór /bʲjaˈwɔzur/ (n)
(ornitologia, ornitologiczny) Falco rusticolus, zagrożony wyginięciem duży ptak drapieżny półkuli północnej; gerifalte

białość (n)
cecha tego co białe blanco

biały /ˈbʲjawɨ/ (adj)
mający bardzo jasną barwę przeciwstawną do czarnego, taką jak czysty śnieg, mleko itp. blanco

biały /ˈbʲjawɨ/ (n)
człowiek rasy białej blanco

biały kruk /ˈbʲjawɨ ˈkruk/ (n)
1. (przenośnie, przenośnia) bardzo rzadki egzemplarz książki, publikacji lub innej rzeczy mirlo blanco
2. (przenośnie, przenośnia) człowiek o nietypowych dla danego społeczeństwa poglądach, sposobie życia, upodobaniach mirlo blanco

biały węgiel /ˈbʲjawɨ ˈvɛ̃ŋʲɟɛl/ (n)
(publikatory) nazwa energii wód płynących, które mogą być wykorzystane do produkcji energii elektrycznej w siłowniach wodnych hulla blanca

biblijny /bʲiˈblʲijnɨ/ (adj)
pochodzący z Biblii, związany z Biblią, charakterystyczny dla Biblii bíblico

bibliofil /bʲiˈblʲjɔfʲil/ (n)
miłośnik książek bibliófilo

bibliografia /ˌbʲiblʲjɔˈɡrafʲja/ (n)
wykaz odrębnych jednostek piśmienniczych, zestawiony z utworzonych według ustalonych zasad opisów bibliograficznych; bibliografía

bibliomania (n)
zamiłowanie albo obsesja posiadania i gromadzenia książek, zwłaszcza rzadkich czy cennych bibliomanía

bibliopsychologia /ˌbʲiblʲjɔpsɨxɔˈlɔɟja/ (n)
nauka zajmująca się badaniem wpływu książki (czytelnictwa) na kształtowanie się postaw czytelników bibliopsicología

biblioteka /ˌbʲiblʲjɔˈtɛka/ (n)
1. instytucja zajmująca się gromadzeniem i wypożyczaniem książek; budynek tej instytucji; biblioteca
2. (informatyka, informatyczny) zbiór programów, procedur, elementów graficznych itp., które mogą być używane w innych programach; biblioteca
3. mebel do przechowywania książek biblioteca
4. zbiór książek należący do kogoś; pomieszczenie z takim zbiorem biblioteca

bibliotekarz /ˌbʲiblʲjɔˈtɛkaʃ/ (n)
pracownik biblioteki; bibliotecario

biblista /bʲiˈblʲista/ (n)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (edukacja, edukacyjny) znawca Biblii, badacz zajmujący się Biblią biblista

biblistyka (n)
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) szereg dyscyplin naukowych zajmujących się badaniem Biblii; estudio bíblico

bibuła (n)
rodzaj porowatego papieru o właściwościach chłonnych; papel secante, secante

biceps (n)
(anatomia, anatomiczny) mięsień dwugłowy ramienia; bíceps, bíceps braquial, lagarto

bicykl /ˈbʲiʦ̑ɨkl̥/ (n)
(historia, historyczny, historycznie) dawny rower, zwykle o kołach różnej wielkości; biciclo

bicz /bʲiʧ̑/ (n)
kilka splecionych ze sobą rzemieni przymocowanych do drewnianej rękojeści azote, verdugo, zurriago

bidet /ˈbʲidɛt/ (n)
urządzenie sanitarne służące do higieny intymnej; bidé

bieda /ˈbʲjɛda/ (n)
stan braku środków do życia pobreza

biedak /ˈbʲjɛdak/ (n)
1. osoba, której brakuje środków do życia pobre
2. ze współczuciem o kimś pobre hombre, pobrecillo

biednemu zawsze wiatr w oczy /bʲjɛdˈnɛ̃mu ˈzafʃɛ ˈvʲjadr ˈv‿ɔʧ̑ɨ/ (proverb)
biednej osobie zawsze wszystko dzieje się na przekór a perro flaco, todas son pulgas

biedny /ˈbʲjɛdnɨ/ (adj)
1. ze współczuciem o kimś; poszkodowany pobre
2. taki, któremu brakuje środków do życia pobre

biedny jak mysz kościelna /ˈbʲjɛdnɨ ˈjak ˈmɨʃ kɔɕˈʨ̑ɛlna/ (adj)
bardzo biedny más pobre que una rata

biedronka /bʲjɛˈdrɔ̃nka/ (n)
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) chrząszcz z rodziny Coccinellidae, biedronkowatych; mariquita, vaca de San Antón

biegacz /ˈbʲjɛɡaʧ̑/ (n)
1. (sport, sportowy) osoba uprawiająca jedną z dyscyplin lekkoatletycznych – biegi corredor
2. (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) chrząszcz z rodziny biegaczowatych (Carabidae); cárabo

biegać /ˈbʲjɛɡaʨ̑/ (v)
przemieszczać się szybkimi krokami, podczas których następuje jednoczesne oderwanie obu nóg od ziemi, być w ruchu, uprawiać biegi correr

biegun /ˈbʲjɛɡũn/ (n)
1. jeden z dwóch punktów na powierzchni obracającego się ciała niebieskiego, przez które przechodzi jego oś obrotu polo
2. miejsce z jakiegoś względu najdalsze lub posiadające najbardziej ekstremalne cechy; polo
3. (fizyka, fizyczny) (zobacz) biegun elektryczny polo
4. (fizyka, fizyczny) (zobacz) biegun magnetyczny polo

biegun magnetyczny /ˈbʲjɛɡũn ˌmaɡnɛˈtɨʧ̑nɨ/ (n)
1. (fizyka, fizyczny) miejsce w materiale magnetycznym, w którym natężenie pola magnetycznego jest największe; polo magnético
2. (geografia, geograficzny) miejsce, w którym linie ziemskiego pola magnetycznego tworzą z powierzchnią Ziemi kąt prosty; polo magnético

biegunka /bʲjɛˈɡũnka/ (n)
(medycyna, medyczny) częste wypróżnianie stolcem o rzadkiej konsystencji; diarrea

biel /bʲjɛl/ (n)
1. biały kolor; blancura
2. biały pigment (barwnik) używany do wyrobu farb blanco
3. biały ubiór blanco
4. (botanika, botaniczny) zewnętrzna warstwa drewna w pniach i gałęziach, zawierająca żywe komórki i przewodząca wodę; albura

bielik /ˈbʲjɛlʲik/ (n)
(ornitologia, ornitologiczny) Haliaeetus albicilla, duży drapieżnik zamieszkujący północną Eurazję; águila marina, pigargo

bielizna /bʲjɛˈlʲizna/ (n)
odzież spodnia, np. majtki, biustonosz, podkoszulka ropa interior, lencería

bielić (v)
1. pokrywać rzeczy metalowe cynową powłoką blanquear
2. malować wapnem rozpuszczonym w wodzie blanquear

biernik /ˈbʲjɛrʲɲik/ (n)
(gramatyka) czwarty przypadek deklinacji, odpowiada na pytania: kogo? co?; acusativo

bierny /ˈbʲjɛrnɨ/ (adj)
1. (chemia, chemiczny) niebiorący udziału w reakcjach inerte
2. (gramatyka) związany ze stroną bierną pasivo
3. niewykazujący inicjatywy pasivo

bierny palacz /ˈbʲjɛrnɨ ˈpalaʧ̑/ (n)
osoba narażana na bierne palenie fumador pasivo

bierzmowanie /ˌbʲjɛʒmɔˈvãɲɛ/ (n)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w Kościele katolickim i Cerkwi prawosławnej sakrament potwierdzenia dojrzałości chrześcijańskiej; confirmación

biesiadnik (n)
(książkowy) uczestnik biesiady comensal

bieżnik /ˈbʲjɛʒʲɲik/ (n)
1. (motoryzacja) zewnętrzna, ochronna warstwa opony z wgłębieniami na powierzchni, które poprawiają jej przyczepność; banda de rodadura
2. podłużna serweta na ławę lub stół camino de mesa, corremesa

bieżąca woda (n)
woda doprowadzana od ujęcia do użytkowników w sposób ciągły przez system rur agua corriente

bigamia /bʲiˈɡãmʲja/ (n)
pozostawanie w związku małżeńskim z dwiema osobami; bigamia

bigoteria /ˌbʲiɡɔˈtɛrʲja/ (n)
(książkowy) dewocja beatería, mojigatería

bij, zabij (idiom)
fraza wyrażająca wrogość, napastliwość w stosunku do jakiejś osoby a muerte

bijatyka (n)
bójka z udziałem większej liczby osób pelea

bijekcja (n)
(matematyka, matematyczny) funkcja wzajemnie jednoznaczna; biyección

bikini /bʲiˈcĩɲi/ (n)
dwuczęściowy damski kostium plażowy; biquini, bikini

bikorn /ˈbʲikɔrn/ (n)
dwurożny kapelusz; bicornio

bilans (n)
1. (księgowość) sprawozdanie finansowe balance
2. proporcje wpływów i wypływów balance

bilard /ˈbʲilart/ (n)
(sport, sportowy) gra towarzyska i sportowa polegająca na odbijaniu drewnianych kul kijem na specjalnym stole; billar

bilbil (n)
(ornitologia, ornitologiczny) ptak z rodziny bilbili (Pycnonotidae); bulbul

bilet /ˈbʲilɛt/ (n)
dokument zezwalający na przejazd pociągiem, autobusem, samolotem itp., albo na wstęp do kina lub teatru billete, entrada, boleto, tique

bilet jednorazowy (n)
bilet w jedną stronę, jednorazowego użytku billete de ida

bilirubina /ˌbʲilʲiruˈbʲĩna/ (n)
(biochemia, biochemiczny) barwnik organiczny, końcowy produkt degradacji hemu; bilirrubina

bilokacja (n)
(ezoteryka) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) jednoczesne przebywanie w dwóch odległych od siebie miejscach; bilocación

bio- /bʲjɔ/
pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z życiem, procesami życiowymi bio-

biochemia /bʲjɔˈxɛ̃mʲja/ (n)
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (edukacja, edukacyjny) nauka na pograniczu chemii organicznej i biologii zajmująca się substancjami organicznymi o znaczeniu biologicznym; bioquímica

biochemiczny (adj)
(biochemia, biochemiczny) związany z biochemią, rozumiany w zakresie biochemii bioquímico

biodegradowalny /ˌbʲjɔdɛɡradɔˈvalnɨ/ (adj)
ulegający rozpadowi biologicznemu biodegradable

biodro /ˈbʲjɔdrɔ/ (n)
(anatomia, anatomiczny) część ciała, którą stanowią: staw biodrowy, boczna część miednicy i górna zewnętrzna część uda cadera

biofilm (n)
(biologia, biologiczny) wielokomórkowa struktura bakterii (i innych organizmów) otoczona warstwą substancji organicznych i nieorganicznych, produkowanych przez te drobnoustroje, wykazująca adhezję do powierzchni biologicznych i abiotycznych; biopelícula

biofizyczny (adj)
dotyczący biofizyki biofísico

biogenetyczny (adj)
(biologia, biologiczny) związany z biogenezą, dotyczący biogenezy biogénétique

biogeografia /ˌbʲjɔɡɛɔˈɡrafʲja/ (n)
nauka o rozmieszczeniu na Ziemi żywych organizmów; biogeografía

biograf /ˈbʲjɔɡraf/ (n)
autor biografii; biógrafo

biografia /bʲjɔˈɡrafʲja/ (n)
opis życia i działalności jakiejś osoby; biografía

biograficzny /ˌbʲjɔɡraˈfʲiʧ̑nɨ/ (adj)
związany z biografią, dotyczący biografii biográfico

biolog /ˈbʲjɔlɔk/ (n)
specjalista w zakresie biologii biólogo

biologia /bʲjɔˈlɔɟja/ (n)
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (biologia, biologiczny) nauka przyrodnicza o życiu, rozwoju i ewolucji osobniczej; biología

biologicznie (adv)
w sposób dotyczący biologii, pod względem biologii biológicamente

biologiczny /ˌbʲjɔlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
1. o rodzicu: taki, który spłodził dziecko biólogico
2. związany z biologią, dotyczący biologii biólogico, biológico

biolożka (n)
(potocznie, potoczny) specjalistka w zakresie biologii bióloga

biomasa /bʲjɔ̃ˈmasa/ (n)
1. masa materii zawartej w organizmach żywych (zwykle podawana na metr kwadratowy lub sześcienny) biomasa
2. materia zawarta w organizmach żywych; biomasa

biomedycyna /ˌbʲjɔ̃mɛdɨˈʦ̑ɨ̃na/ (n)
dziedzina medycyny oparta na zasadach nauk biologicznych; biomedicina

biomedyczny /ˌbʲjɔ̃mɛˈdɨʧ̑nɨ/ (adj)
związany z biomedycyną, dotyczący biomedycyny biomédico

bioniczny /bʲjɔ̇̃ˈɲiʧ̑nɨ/ (adj)
związany z bioniką biónico

bionika (n)
(biologia, biologiczny) (technologia, technika, techniczny) nauka badająca możliwości wykorzystania w technice (głównie w automatyce, elektronice i mechanice) wiedzy o budowie i funkcjonowaniu żywych organizmów; biónica

biopaliwo (n)
paliwo otrzymywane z biomasy; biocarburante

biopierwiastek (n)
pierwiastek wchodzący w skład organizmów żywych, który jest niezbędny do budowy ich ciała oraz do przemiany materii bioelemento

biopsja /ˈbʲjɔpsʲja/ (n)
(medycyna, medyczny) rodzaj specjalnego zabiegu diagnostycznego, będącego inwazyjną metodą pobrania materiału biologicznego z przypuszczalnie zmienionych chorobowo tkanek, który następnie jest oceniany morfologicznie z użyciem mikroskopu świetlnego; biopsia

bioróżnorodność /ˌbʲjɔruʒnɔˈrɔdnɔɕʨ̑/ (n)
zróżnicowanie życia na wszelkich poziomach jego organizacji; biodiversidad

biotechnologia /ˌbʲjɔtɛxnɔˈlɔɟja/ (n)
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) dyscyplina zajmująca się wykorzystaniem organizmów żywych (drobnoustrojów) do produkcji przemysłowej; biotecnología

biotyczny /bʲjɔˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
(o relacjach ekologicznych) związany z organizmami żywymi, także będący wynikiem ich działania biótico

biotyna /bʲjɔˈtɨ̃na/ (n)
(biochemia, biochemiczny) witamina B7, organiczny związek chemiczny rozpuszczalny w wodzie, odpowiedzialny za metabolizm tłuszczów i węglowodorów; biotina

birbant /ˈbʲirbãnt/ (n)
(przestarzałe, przestarzały) mężczyzna prowadzący hulaszczy tryb życia jaranero, juerguista, vividor

birmański /bʲirˈmãj̃sʲci/ (adj)
odnoszący się do państwa Mjanma (Birma), wywodzący się z Mjanmy (Birmy), dotyczący Mjanmańczyków (Birmańczyków) birmano

biseksualizm /ˌbʲisɛksuˈ<sup>w</sup>alʲism̥/ (n)
(seksuologia, seksuologiczny) odczuwanie popędu płciowego do osobników obu płci; bisexualidad

biseksualny /ˌbʲisɛksuˈ<sup>w</sup>alnɨ/ (adj)
1. (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) odczuwający pociąg seksualny do osobników obu płci bisexual
2. (biologia, biologiczny) dotyczący organizmu obupłciowego bisexual

biskajski (adj)
związany z Bizkaią, dotyczący Bizkai vizcaíno

biskajski (n)
(językoznawstwo, językoznawczy) dialekt języka baskijskiego używany w Bizkai vizcaíno

biskup /ˈbʲiskup/ (n)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w kościołach chrześcijańskich duchowny wysokiego szczebla, ze święceniami biskupimi, następca apostołów, najczęściej kieruje diecezją; obispo

biskupi /bʲisˈkupʲi/ (adj)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) dotyczący biskupa, związany z biskupem episcopal, obispal

bistor /ˈbʲistɔr/ (n)
(włókiennictwo) przędza syntetyczna produkcji polskiej o dużej puszystości; także tkanina, dzianina z tej przędzy; fibra sintético de poliéster, tejido sintético de poliéster

bit /bʲit/ (n)
(informatyka, informatyczny) (matematyka, matematyczny) najmniejsza porcja informacji, liczba binarna, mogąca przyjąć wartości 0 lub 1 bit

bita śmietana /ˈbʲita ɕmʲjɛˈtãna/ (n)
(kulinaria) śmietana o wysokiej zawartości tłuszczu napowietrzona poprzez ubijanie, będąca dodatkiem do deserów, dekoracją napojów lub samodzielnym deserem; nata montada

bitwa /ˈbʲitfa/ (n)
(wojskowość, wojskowy) bezpośrednie starcie zbrojne wojsk skonfliktowanych stron; batalla

biurko /ˈbʲjurkɔ/ (n)
mebel, który służy do wygodnego pisania i czytania escritorio, pupitre

biuro /ˈbʲjurɔ/ (n)
budynek lub pomieszczenie, w którym są wykonywane prace administracyjne, umysłowe, są zbierane i przetwarzane informacje; oficina

biuro nieruchomości (n)
(handel, handlowy) firma, której zadaniem jest pośredniczenie w kupnie lub sprzedaży nieruchomości agencia inmobiliaria

biuro podróży /ˈbʲjurɔ pɔdˈruʒɨ/ (n)
instytucja organizująca wycieczki i pośrednicząca w sprzedaży biletów lotniczych, autobusowych itd. agencia de viajes

biurokracja /ˌbʲjurɔˈkraʦ̑ʲja/ (n)
(potocznie, potoczny) przesadna formalistyka w działalności urzędów, bezduszne przestrzeganie przepisów w załatwianiu spraw urzędowych i interesantów burocracia

biurokratycznieć /ˌbʲjurɔkraˈtɨʧ̑ʲɲɛ̇ʨ̑/ (v)
(potocznie, potoczny) stawać się biurokratą burocratizarse, volverse burócrata

biurokratyczny (adj)
związany z biurokracją, dotyczący biurokracji burocrático

biurotyka /bʲjuˈrɔtɨka/ (n)
(informatyka, informatyczny) informatyka biurowa, systemy informatyczne usprawniające prace biurowe ofimática

biurwa /ˈbʲjurva/ (n)
(potocznie, potoczny) (pogardliwie) pracownica biura niewywiązująca się ze swoich obowiązków, niekompetentna, pogardliwie traktująca petentów puta de oficina

biustonosz /bʲjuˈstɔ̃nɔʃ/ (n)
(krawiectwo) część garderoby podtrzymująca kobiece piersi; sujetador, sostén

bizantyjski /ˌbʲizãnˈtɨjsʲci/ (adj)
(historia, historyczny, historycznie) od Bizancjum bizantino

bizmut /ˈbʲizmut/ (n)
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Bi i liczbie atomowej 83; bismuto

biznes /ˈbʲiznɛs/ (n)
interes, przedsięwzięcie przynoszące zysk negocio

bić /bʲiʨ̑/ (v)
1. o dzwonie i zegarze wytwarzać głośne odgłosy pracy tocar, dar la hora, doblar
2. o monetach, medalach produkować za pomocą stempla lub prasy acuñar
3. o sercu / pulsie normalna lub (częściej) wzmożona, czynność serca, odczuwalny puls latir
4. o skrzydłach i rękach machać nimi batir
5. uderzać kogoś, zadawać komuś ból golpear, pegar
6. uderzać w jakiś instrument perkusyjny tocar
7. w grach zabierać przeciwnikowi kartę, pionka, itp. comer, matar

biżuteria /ˌbʲiʒuˈtɛrʲja/ (n)
przedmioty wyrabiane z metali szlachetnych i kamieni szlachetnych (lub ich imitacji) służące do ozdoby stroju, ciała; joyas, joyería, bisutería

blacha /ˈblaxa/ (n)
1. (kulinaria) metalowe naczynie używane do pieczenia bandeja
2. (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (slangowo) instrumenty dęte blaszane metal
3. (slangowo) odznaka policyjna chapa
4. cienki, płaski kawałek metalu; hojalata, chapa

blacharka /blaˈxarka/ (n)
1. karoseria samochodowa lub jej część carrocería, chapa
2. prace blacharskie, zwłaszcza wykonywane przy karoserii samochodowej chapistería, trabajo de el chapa

blachować /blaˈxɔvaʨ̑/ (v)
(potocznie, potoczny) szpanować samochodem fardar de coche

blachowkręt /blaˈxɔfkrɛ̃nt/ (n)
(technologia, technika, techniczny) specjalny wkręt do blachy; tornillo para chapa

blachy (n)
(slangowo) tablica rejestracyjna placa

bladość (n)
cecha tego, co blade; cecha tych, którzy są bladzi palidez

blady /ˈbladɨ/ (adj)
1. (przenośnie, przenośnia) banalny, niewyróżniający się, nudny anodino, banal
2. mało wyrazisty confuso, pálido
3. o barwie skóry ludzkiej pozbawiony rumieńca, opalenizny, mający jasną karnację pálido
4. o mało intensywnej barwie apagado

blady jak ściana /ˈbladɨ ˈjäc ˈɕʨ̑ãna/ (adj)
bardzo blady blanco como la pared, pálido como la cera

blasfemia /blasˈfɛ̃mʲja/ (n)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (przestarzałe, przestarzały) bluźnierstwo blasfemia

blastula (n)
(biologia, biologiczny) wczesne stadium rozwojowe zarodka tkankowców w postaci pęcherzyka, którego ściana (blastoderma) jest zbudowana z jednej lub kilku warstw komórek otaczających jamę (blastocel) wypełnioną płynem blástula

bliski /ˈblʲisʲci/ (adj)
1. bezpośrednio spokrewniony cercano
2. taki, który prawie osiągnął jakiś stan cercano
3. taki, który jest w niewielkiej odległości cercano, próximo, inmediato
4. taki, który jest w niewielkiej odległości czasowej; który ma niedługo nastąpić cercano, inmediato, próximo
5. zbliżony do czegoś, podobny parecido, semejante, similar

bliski /ˈblʲisʲci/ (n)
krewny, przyjaciel pariente

blisko /ˈblʲiskɔ/ (adv)
w niewielkiej odległości cerca

bliskość /ˈblʲiskɔɕʨ̑/ (n)
1. bliskie następstwo jakiegoś wydarzenia inminencia, proximidad
2. dobre stosunki międzyludzkie compenetración, intimidad, vecindad
3. niewielkie oddalenie w przestrzeni, mały dystans między danymi obiektami cercanía, proximidad

blizna /ˈblʲizna/ (n)
(medycyna, medyczny) ślad po ranie; cicatriz

bliźni (n)
(biblijny) każdy człowiek prójimo

bliźniaczka /blʲiʑˈɲaʧ̑ka/ (n)
forma żeńska od: bliźniak gemela

bliźniak /ˈblʲiʑɲak/ (n)
1. każda z dwóch osób urodzonych w jednym porodzie gemelo, mellizo
2. (budownictwo) dom stykający się z innym lub innymi podobnymi jedną lub dwoma ścianami adosado, casas pareadas

bliźnięta syjamskie /blʲiʑˈɲɛ̃nta sɨˈjãmsʲcɛ/ (n)
(medycyna, medyczny) bliźnięta jednojajowe z wadą rozwojową polegającą na złączeniu ich ciał; hermanos siameses, siamés

blog /blɔk/ (n)
(informatyka, informatyczny) dziennik (pamiętnik) dostępny w Internecie; bitácora, blog

blogować (v)
(informatyka, informatyczny) prowadzić blog bloguear

blok mieszkalny /ˈblɔk mʲjɛˈʃkalnɨ/ (n)
budynek mieszkalny, często wielopiętrowy i wieloklatkowy; bloque de apartamento piso

blokhauz /ˈblɔkxaws/ (n)
(wojskowość, wojskowy) schron lub budynek ufortyfikowany z przeznaczeniem na samodzielną obronę ze wszystkich stron; blocao

blondyn /ˈblɔ̃ndɨ̃n/ (n)
mężczyzna mający włosy koloru blond rubio

blondyna /blɔ̃nˈdɨ̃na/ (n)
kobieta o jasnych włosach rubia

blondynka /blɔ̃nˈdɨ̃nka/ (n)
kobieta o jasnym (blond) kolorze włosów na głowie rubia

bluszcz /bluʃʧ̑/ (n)
(botanika, botaniczny) roślina pnąca, którą można zobaczyć najczęściej na murach lub drzewach, której liście pozostają zielone w zimie; hiedra, yedra

bluza /ˈbluza/ (n)
(krawiectwo) jednoczęściowe ubranie na tułów; blusa

bluzka /ˈbluska/ (n)
(krawiectwo) lekka, górna część damskiej garderoby zakładana przez głowę blusa

bluźnierstwo /bluʑˈɲɛrstfɔ/ (n)
słowa uwłaczające czemuś, co jest uważane za święte blasfemia

boa /ˈbɔa/ (n)
1. (herpetologia, herpetologiczny) wąż z rodziny dusicieli; boa
2. (potocznie, potoczny) długi szal boa

bobslej /ˈbɔpslɛj/ (n)
sanki sportowe wyposażone w kierownicę i hamulec; bobsleigh

bocian /ˈbɔʨ̑ãn/ (n)
1. (ornitologia, ornitologiczny) duży ptak brodzący z rodziny bocianów; cigüeña
2. narzędzie tortur krępujące szyję, ręce i stopy; cigüeña

bocian biały /ˈbɔʨ̑ãn ˈbʲjawɨ/ (n)
(ornitologia, ornitologiczny) Ciconia ciconia, gatunek ptaka z rodziny bocianowatych występujący m.in. w Polsce; cigüeña blanca

bocian czarny /ˈbɔʨ̑ãn ˈʧ̑arnɨ/ (n)
(ornitologia, ornitologiczny) Ciconia nigra, gatunek ptaka z rodziny bocianowatych występujący również w Polsce; cigüeña negra

boczek /ˈbɔʧ̑ɛk/ (n)
(spożywczy) mięso z boku świni poprzerastane słoniną; panceta

boczny /ˈbɔʧ̑nɨ/ (adj)
znajdujący się, umiejscowiony na boku czegoś lateral

bodziec /ˈbɔʥ̑ɛʦ̑/ (n)
1. (dawniej, dawny) ostroga acicate, aguijón
2. (medycyna, medyczny) czynnik wywołujący pobudzenie receptorów, pochodzący ze środowiska zewnętrznego lub ze środowiska wewnętrznego; estímulo, impulso
3. (przenośnie, przenośnia) podnieta, zachęta acicate, estímulo, incentivo

bogactwo /bɔˈɡaʦ̑tfɔ/ (n)
1. majątek, posiadane dobra o dużej wartości riqueza
2. w lm: bogactwa → kosztowności, skarby riqueza
3. wielka ilość, różnorodność riqueza

bogato (adv)
1. w sposób świadczący o bogactwie ricamente
2. obfitując w coś ricamente

bogaty /bɔˈɡatɨ/ (adj)
1. posiadający duży majątek lub osiągający wysokie dochody rico
2. taki, który obfituje w coś rico
3. dający dużą możliwość wyboru rico

bogini /bɔˈɟĩɲi/ (n)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) bóstwo rodzaju żeńskiego diosa

bogotański /ˌbɔɡɔˈtãj̃sʲci/ (adj)
związany z miastem Bogota, dotyczący Bogoty bogotano

bohater /bɔˈxatɛr/ (n)
1. człowiek, który wykazał się męstwem, odwagą, poświęceniem itp. héroe
2. (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) główna postać utworu héroe
3. osoba budząca chwilowe zainteresowanie, chwilowo skupiająca na sobie uwagę otoczenia héroe

bohater dnia /bɔˈxatɛr ˈdʲɲa/ (n)
osoba, na której na krótko koncentruje się uwaga otoczenia héroe del día

bohaterka /ˌbɔxaˈtɛrka/ (n)
1. forma żeńska od: bohater; główna postać wydarzenia protagonista
2. forma żeńska od: bohater; kobieta odważna heroína
3. forma żeńska od: bohater; postać utworu heroína, protagonista

bohaterski /ˌbɔxaˈtɛrsʲci/ (adj)
1. postępujący jak bohater heroico
2. związany z bohaterstwem, właściwy bohaterowi heroico

bohaterstwo /ˌbɔxaˈtɛrstfɔ/ (n)
czyn, zachowanie wymagające odwagi, męstwa; postawa właściwa bohaterowi heroísmo, heroicidad

bohr /bɔxr̥/ (n)
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Bh i liczbie atomowej 107; bohrio

boja /ˈbɔja/ (n)
pływający znak nawigacyjny boya

bojaźliwy /ˌbɔjäʑˈlʲivɨ/ (adj)
1. (książkowy) wyrażający strach, bojaźń; wystraszony, nieśmiały, niepewny receloso
2. skłonny do bojaźni, dający się łatwo wystraszyć miedoso, temeroso

boje homeryckie /ˈbɔjɛ ˌxɔ̃mɛˈrɨʦ̑ʲcɛ/ (idiom)
długotrwałe, zacięte walki, spory batallas homéricas

bojkot /ˈbɔjkɔt/ (n)
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (ekonomia, ekonomiczny) zerwanie kontaktów (handlowych, ekonomicznych, stosunków dyplomatycznych, towarzyskich, zawodowych) w celu wywarcia nacisku; boicot, boicoteo

bojkotować (v)
zrywać stosunki z państwem, instytucją, organizacją lub osobą w celu wywarcia nacisku lub wyrażenia protestu boicotear

bojownik /bɔ.ˈjɔ.vʲɲik/ (n)
ktoś walczący w imię idei abanderado

boki zrywać /ˈbɔci ˈzrɨvaʨ̑/ (v)
śmiać się bez opamiętania troncharse de risa

boks /bɔks/ (n)
1. (sport, sportowy) dyscyplina sportowa polegająca na biciu przeciwnika pięściami; boxeo
2. (sport, sportowy) miejsce w sportach motorowych, gdzie zawodnik może stanąć i dokonać napraw pojazdu box
3. każda wydzielona część pomieszczenia box

bokser /ˈbɔksɛr/ (n)
1. (sport, sportowy) sportowiec uprawiający zawodowo boks (pięściarstwo) boxeador
2. (kynologia, kynologiczny) rasa psów molosowatych w typie mastifa; bóxer

boksować /bɔˈksɔvaʨ̑/ (v)
uprawiać boks boxear

bolesny /bɔˈlɛsnɨ/ (adj)
1. taki, który sprawia ból fizyczny doloroso, lacerante
2. taki, który sprawia przykrość, żal, ból psychiczny doloroso, desgarrador, penoso

boleć /ˈbɔlɛʨ̑/ (v)
(medycyna, medyczny) być źródłem bólu doler

boleściwy /ˌbɔlɛɕˈʨ̑ivɨ/ (adj)
pełen boleści doloroso, apenado, dolorido

boleśnie /bɔˈlɛɕɲɛ/ (adv)
w sposób bolesny dolorosamente

boleść (n)
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) żal, wielkie zmartwienie dolor, tristeza

boliwar (n)
(jednostka monetarna) jednostka monetarna Wenezueli; bolívar

boliwijski /ˌbɔlʲiˈvʲijsʲci/ (adj)
odnoszący się do Boliwii boliviano

bolończyk /bɔˈlɔ̃j̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
mieszkaniec Bolonii boloñés

boloński /bɔˈlɔ̃j̃sʲci/ (adj)
wywodzący się z Bolonii, charakterystyczny dla Bolonii boloñés

bolszewik (n)
(historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) początkowo: członek leninowskiej frakcji rosyjskiej partii socjaldemokratycznej; potem ogólniej: członek radzieckiej partii komunistycznej bolchevique

bolszewizm (n)
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (historia, historyczny, historycznie) doktryna działania politycznego oraz przejmowania i sprawowania władzy stworzona przez Lenina na bazie marksizmu bolchevismo

bomba /ˈbɔ̃mba/ (n)
1. (wojskowość, wojskowy) ładunek wypełniony materiałem wybuchowym zrzucany z samolotu lub okrętu, zwykle z mechanicznym zapalnikiem; bomba
2. (wojskowość, wojskowy) (kryminologia, kryminologiczny) terrorystyczny ładunek wybuchowy w publicznym miejscu bomba

bomba atomowa (n)
(wojskowość, wojskowy) bomba czerpiąca swoją energię z reakcji rozszczepienia ciężkich jąder atomowych ((na przykład) uranu lub plutonu) na lżejsze pod wpływem bombardowania neutronami bomba atómica

bomba lotnicza /ˈbɔ̃mba lɔtʲˈɲiʧ̑a/ (n)
(wojskowość, wojskowy) pocisk zrzucany ze statku powietrznego przeznaczony do niszczenia celów położonych na powierzchni ziemi; bomba

bombarda /bɔ̃mˈbarda/ (n)
używane w XIV i XV wieku prymitywne działo o dużym kalibrze i krótkiej lufie miotające kamienne lub rzadziej żelazne kule na odległość kilkuset metrów bombarda

bombardować /ˌbɔ̃mbarˈdɔvaʨ̑/ (v)
(wojskowość, wojskowy) zrzucać bomby lub ostrzeliwać pociskami artyleryjskimi bombardear, bombear

bombka /ˈbɔ̃mpka/ (n)
kulista ozdoba choinkowa bola

bomboniera /ˌbɔ̃mbɔ̃ˈɲɛra/ (n)
(potocznie, potoczny) duża bombonierka bombonera

bombonierka /ˌbɔ̃mbɔ̃ˈɲɛrka/ (n)
ozdobne pudełko z czekoladkami lub cukierkami w środku; bombonera

bombowiec /bɔ̃mˈbɔvʲjɛʦ̑/ (n)
(wojskowość, wojskowy) samolot przystosowany do atakowania celów naziemnych i nawodnych przez zrzucanie na nie bomb; bombardero

bombowy (adj)
wywołujący duże wrażenie sensacional

bon mot (n)
krótkie, dowcipne opowiadanie, anegdota lub powiedzenie, zbliżone do przysłowia chanza, gracia, ocurrencia

bonsai (n)
(ogrodnictwo, ogrodniczy) japońska sztuka uprawy ozdobnych drzew, polegający na ich skarlaniu i odpowiednim formowaniu; bonsái

bor /bɔr/ (n)
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu B i liczbie atomowej 5; boro

bordo /ˈbɔrdɔ/ (n)
ciemnoczerwony, ciemnowiśniowy kolor burdeos

bordowy /bɔrˈdɔvɨ/ (adj)
mający kolor ciemnoczerwony, ciemnowiśniowy, taki jak kolor czerwonego wina bordo burdeos

borowik /bɔˈrɔvʲik/ (n)
(biologia, biologiczny) Boletus L., rodzaj grzybów jadalnych, rurkowatych, z rodziny borowikowatych; boleto comestible

borowik szlachetny /bɔˈrɔvʲik ʃlaˈxɛtnɨ/ (n)
(mikologia, mikologiczny) Boletus edulis, gatunek grzyba jadalny z rodziny borowikowatych; hongo blanco, boleto comestible, seta de calabaza

borowina /ˌbɔrɔˈvʲĩna/ (n)
(medycyna, medyczny) stosowany w lecznictwie torf; fango

borsuk /ˈbɔrsuk/ (n)
1. (zoologia, zoologiczny) ssak drapieżny z rodziny kunowatych; tejón
2. (książkowy) (przenośnie, przenośnia) człowiek ponury, skryty, lubiący samotność huraño, solitario

bosak /ˈbɔsak/ (n)
(technologia, technika, techniczny) zaostrzony, długi drąg z hakiem używany w pożarnictwie i żeglarstwie, również jako prymitywna broń drzewcowa; bichero

boski /ˈbɔsʲci/ (adj)
1. właściwy bogu, bóstwu divino
2. (przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) piękny, wspaniały, cudowny divino

botaniczny /ˌbɔtãˈɲiʧ̑nɨ/ (adj)
związany z botaniką, dotyczący botaniki botánico

botanik /bɔˈtãɲik/ (n)
specjalista w zakresie botaniki botánico

botanika /bɔˈtãɲika/ (n)
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (biologia, biologiczny) dział biologii, nauka o roślinach; botánica

botek /ˈbɔtɛk/ (n)
zwykle wysoki but dziecka lub kobiety bota

botulizm /bɔˈtulʲism̥/ (n)
(medycyna, medyczny) zatrucie wywołane przez egzotoksynę wytwarzaną przez botulinę; botulismo

bozon /ˈbɔzɔ̃n/ (n)
(fizyka, fizyczny) cząstka elementarna o całkowitym spinie; bosón

boćwina /bɔʨ̑ˈfʲĩna/ (n)
(botanika, botaniczny) Beta vulgaris, roślina warzywna acelga

bośniacki /bɔɕˈɲaʦ̑ʲci/ (adj)
związany z Bośnią lub Bośniakami bosnio

brachylogia /ˌbraxɨˈlɔɟja/ (n)
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) figura retoryczna polegająca na zwięzłym wypowiadaniu się, stosowaniu elips oraz krótkich zdań; braquilogía

brachyterapia /ˌbraxɨtɛˈrapʲja/ (n)
(medycyna, medyczny) technika leczenia w radioterapii; braquiterapia

braciszek /braˈʨ̑iʃɛk/ (n)
(potocznie, potoczny) poufale o bracie zakonnym lego

bradykardia /ˌbradɨˈkardʲja/ (n)
(medycyna, medyczny) stan, kiedy częstość akcji serca wynosi poniżej pięćdziesięciu razy na minutę; bradicardia

brak /brak/ (n)
1. defekt, wada, usterka defecto, deficiencia
2. fakt nieistnienia czegoś falta, carencia

brak miesiączki /ˈbrak mʲjɛ̇ˈɕɔ̃n͇ʧ̑ʲci/ (n)
(medycyna, medyczny) objaw chorobowy polegający na zaniku miesiączki z powodów innych niż fizjologiczne; amenorrea

brakować /braˈkɔvaʨ̑/ (v)
być w zbyt małej ilości lub liczbie, nie wystarczać faltar

bramin /ˈbrãmʲĩn/ (n)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) kapłan hinduski, który posiada świętą wiedzę; najwyższy stan społeczny dawnych Indii brahmán

bramka /ˈbrãmka/ (n)
1. (sport, sportowy) dwa słupki zakończone łączącą je poprzeczką; portería, meta, puerta
2. (sport, sportowy) punkt zdobyty poprzez umieszczenie piłki lub krążka w bramce (1.2) gol, tanto
3. (sport, sportowy) w narciarstwie i kajakarstwie dwa słupki między którymi należy przejechać puerta
4. (technologia, technika, techniczny) element realizujący funkcję logiczną; puerta

bramkarz /ˈbrãmkaʃ/ (n)
1. (potocznie, potoczny) ochroniarz stojący „na bramce” przy wejściu do lokalu portero
2. (sport, sportowy) sportowiec, którego głównym zadaniem podczas gry jest obrona bramki przed strzałem; guardameta, portero, meta

brandy (n)
napój alkoholowy powstały poprzez destylację wina; brandy, brandi

bransoletka /ˌbrãw̃sɔˈlɛtka/ (n)
ozdoba w formie opaski, noszona na nadgarstku lub (rzadziej) na nodze; pulsera

brat /brat/ (n)
1. potomek płci męskiej (w stosunku do rodzeństwa); syn tego samego ojca; syn tej samej matki; hermano
2. (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zakonnik, mnich hermano

brat mniejszy (n)
członek Zakonu Braci Mniejszych fraile menor

bratanek /braˈtãnɛk/ (n)
syn brata sobrino

bratanica /ˌbratãˈɲiʦ̑a/ (n)
córka brata sobrina

braterski /braˈtɛrsʲci/ (adj)
odnoszący się do brata, braci fraternal, fraterno

bratersko /braˈtɛrskɔ/ (adv)
w sposób braterski, solidarnie cordialmente, fraternalmente

braterstwo /braˈtɛrstfɔ/ (n)
1. pokrewieństwo między synami jednych rodziców fraternidad
2. braterskie uczucia, jak m.in. zaufanie, szczerość, solidarność, poświęcenie fraternidad

bratnia dusza /ˈbratʲɲa ˈduʃa/ (idiom)
osoba bliska pod jakimś względem alma gemela

bratobójca (n)
(książkowy) zabójca brata fratricida

bratobójczy /ˌbratɔˈbujʧ̑ɨ/ (adj)
dotyczący bratobójcy lub bratobójstwa fratricida

bratobójstwo /ˌbratɔˈbujstfɔ/ (n)
(książkowy) zabójstwo brata lub innego krewnego, także kogoś, z kim jest się związanym przyjaźnią, przynależnością do jednej grupy itp. fratricidio

bratowa /braˈtɔva/ (n)
żona brata cuñada

brawo /ˈbravɔ/ (interjection)
… pokazujący entuzjastyczną aprobatę bravo

brawo /ˈbravɔ/ (n)
zwykle w lm wyraz uznania; oklaski aplauso

brazylianit /ˌbrazɨˈlʲjä̃ɲit/ (n)
(mineralogia, mineralogiczny) minerał pegmatytowy; brasilianita

brazylijski /ˌbrazɨˈlʲijsʲci/ (adj)
odnoszący się do państwa Brazylia brasileño

brać /braʨ̑/ (n)
bractwo, grupa ludzi dobrze się znających hermandad

brać /braʨ̑/ (v)
1. chwytać coś ręką, unieść coś, posiąść coś tomar, coger, asir, sujetar
2. kupić lub wynająć coś llevar
3. rozumieć, przyjmować coś tomar
4. (potocznie, potoczny) przekroczyć, minąć coś tomar
5. chwytać, łapać, zniewalać tomar
6. weź, weźmy, weźcie używane jako zachęta do wykonania czynności ir, venir
7. zażywać coś consumir, tomar
8. zobowiązywać się do czegoś encargar

brać na ambit /ˈbraʨ̑ na‿ˈãmbʲit/ (v)
chcieć coś osiągnąć za wszelką cenę, biorąc to za punkt honoru poner la proa

brać nogi za pas /ˈbraʨ̑ ˈnɔɟi za‿ˈpas/ (v)
uciekać, zwykle ze strachu przed czymś poner pies en polvorosa

brać pod uwagę (v)
mieć na uwadze; nie lekceważyć atender

brać udział /ˈbraʨ̑ ˈuʥ̑aw/ (v)
uczestniczyć participar, tomar parte

brelok (n)
ozdoba spinająca klucze w jeden pęk llavero

bretoński /brɛˈtɔ̃j̃sʲci/ (adj)
związany z Bretanią, dotyczący Bretanii lub Bretończyków bretón

bretoński /brɛˈtɔ̃j̃sʲci/ (n)
(językoznawstwo, językoznawczy) język celtycki, którym posługują się Bretończycy; bretón

brew /brɛf/ (n)
(anatomia, anatomiczny) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) pasmo krótkich włosów nad oczodołem ceja

brewiarz (n)
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) księga z tekstami do odmawiania Liturgii godzin; breviario

brexit (n)
(historia, historyczny, historycznie) (ekonomia, ekonomiczny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wyjście Wielkiej Brytanii z Unii Europejskiej brexit

broda /ˈbrɔda/ (n)
1. (anatomia, anatomiczny) przednia część żuchwy człowieka mentón, barbilla
2. zarost na brodzie (1.1) barba

brodaty /brɔˈdatɨ/ (adj)
mający zarost na dolnej części twarzy barbudo, barbado

brodawka (n)
1. (medycyna, medyczny) prawidłowa, anatomiczna wypukłość na skórze papila
2. (medycyna, medyczny) większa, chorobowa wypukłość na skórze verruga

brodawka sutkowa /brɔˈdafka sutˈkɔva/ (n)
(anatomia, anatomiczny) brodawka kończąca sutek; pezón

brodziec śniady /ˈbrɔʥ̑ɛʦ̑ʲ ˈɕɲadɨ/ (n)
(ornitologia, ornitologiczny) Tringa erythropus, gatunek średniego ptaka z rodziny bekasowatych; archibebe oscuro

brokuł /ˈbrɔkuw/ (n)
(botanika, botaniczny) Brassica oleracea var. italica L., odmiana kapusty warzywnej o charakterystyczny zielonym kwiatostanie; brécol, bróculi

brom /brɔ̃m/ (n)
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Br i liczbie atomowej 35; bromo

brona /ˈbrɔ̃na/ (n)
1. (historia, historyczny, historycznie) (architektura, architektoniczny) żelazna krata spuszczana z góry w bramach zamkowych; rastrillo, reja
2. (rolnictwo, rolniczy) narzędzie w postaci żelaznej kraty z kolcami, używane do spulchniania i wyrównywania zaoranej ziemi oraz przykrywania ziarna po siewie; grada, rastra

bronchotomia (n)
(medycyna, medyczny) zabieg operacyjny polegający na przecięciu tchawicy w jej części szyjnej broncotomía

bronować /brɔ̃ˈnɔvaʨ̑/ (v)
(rolnictwo, rolniczy) spulchniać ziemię za pomocą brony gradar

broszka /ˈbrɔʃka/ (n)
element biżuterii; ozdoba przypinana do stroju kobiecego przy pomocy zapinki; broche

broszura /brɔˈʃura/ (n)
1. cienka książka, nieoprawiona lub w miękkiej oprawie; folleto, panfleto
2. niewielka publikacja o treści informacyjnej folleto

browar /ˈbrɔvar/ (n)
zakład, w którym warzy się (produkuje) piwo; cervecería

broń /brɔ̃ɲ/ (n)
(wojskowość, wojskowy) narzędzie walki, służące do obrony lub ataku na wroga; arma

broń biała /ˈbrɔ̃ɲ ˈbʲjawa/ (n)
broń służąca do walki wręcz; arma blanca

broń biologiczna /ˈbrɔ̃ɲ ˌbʲjɔlɔˈɟiʧ̑na/ (n)
(wojskowość, wojskowy) rodzaj broni masowego rażenia, w której ładunkiem bojowym są patogenne mikroorganizmy lub wirusy; arma biológica

broń palna /ˈbrɔ̃ɲ ˈpalna/ (n)
broń miotająca pociski energią gazów powstałych ze spalania ładunku miotającego; arma de fuego

brud /brut/ (n)
każde zanieczyszczenie osiadłe na czymś mugre, suciedad

brudna bomba (n)
(wojskowość, wojskowy) bomba, której celem jest rozsianie materiału radioaktywnego, a przez to doprowadzenie do promieniotwórczego skażenia terenu; bomba sucia

brudny /ˈbrudnɨ/ (adj)
1. mający na swojej powierzchni zanieczyszczenia, brud sucio
2. (potocznie, potoczny) naganny, niezgodny z normami etycznymi sucio

brudzić (v)
czynić brudnym, pokrywać brudem ensuciar

bruk /bruk/ (n)
nawierzchnia ulicy lub drogi wyłożona kamieniem naturalnym lub kostką; empedrado, adoquinado

brukarz (n)
rzemieślnik, robotnik, który zajmuje się układaniem bruku pavimentador

brukować /bruˈkɔvaʨ̑/ (v)
układać bruk adoquinar, empedrar

brukselczyk /bruˈksɛlʧ̑ɨk/ (n)
mieszkaniec Brukseli bruselense

brukselka /bruˈksɛlka/ (n)
(spożywczy) (kulinaria) odmiana kapusty warzywnej; col de Bruselas

brulion /ˈbrulʲjɔ̃n/ (n)
1. pierwotny szkic, tekst napisany na brudno, często z poprawkami i skreśleniami boceto, borrador
2. zeszyt do robienia notatek, zwykle gruby, w sztywnej okładce cuaderno de apunte

brunatny /brũˈnatnɨ/ (adj)
mający kolor ciemnobrązowy pardo

brunejski /brũˈnɛjsʲci/ (adj)
odnoszący się do państwa Brunei bruneano

brunet /ˈbrũnɛt/ (n)
człowiek o włosach czarnego koloru moreno

brus /brus/ (n)
(technologia, technika, techniczny) toczydło, kamień szlifierski do ostrzenia narzędzi muela

brutalność /bruˈtalnɔɕʨ̑/ (n)
(książkowy) cecha tego, co brutalne, agresywne, pełne przemocy brutalidad

bruzda (n)
1. (anatomia, anatomiczny) podłużne zagłębienie na powierzchni organu arruga, surco
2. (rolnictwo, rolniczy) wgłębienie powstałe po zastosowaniu pługa; surco

bruzdownica /ˌbruzdɔvʲˈɲiʦ̑a/ (n)
(technologia, technika, techniczny) elektronarzędzie do wykonywania w murach wgłębień pod kable i rury; rosadora

brydż /brɨʧ̑/ (n)
(termin karciany) gra rozgrywana jedną talią kart przez cztery osoby, tworzące dwie pary; bridge

brygantyna /ˌbrɨɡãnˈtɨ̃na/ (n)
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) statek żaglowy z dwoma masztami: przednim z ożaglowaniem rejowym, a tylnym gaflowym; bergantín

brylantyna (n)
środek kosmetyczny do nabłyszczania włosów brillantina

brylować (v)
wyróżniać się czymś i być przedmiotem powszechnego podziwu brillar, distinguirse, lucir

brytyjski /brɨˈtɨjsʲci/ (adj)
odnoszący się do Wielkiej Brytanii jako państwa británico

bryza /ˈbrɨza/ (n)
(meteorologia, meteorologiczny) lekki wiatr wiejący między lądem a morzem; brisa

brzeg /bʒɛk/ (n)
1. (matematyka, matematyczny) zbiór punktów figury geometrycznej, takich, że w każdym otoczeniu każdego z nich znajdują się zarówno punkty tej figury, jak i punkty nie należące do niej; frontera
2. krańcowa linia czegoś borde
3. pas lądu ograniczający zbiornik wodny; orilla

brzegówka /bʒɛˈɡufka/ (n)
(ornitologia, ornitologiczny) Riparia riparia, jaskółka brzegówka, gatunek jaskółki pospolicie występujący w Polsce; avión zapador

brzemienność /bʒɛ̃ˈmʲjɛ̃nːɔɕʨ̑/ (n)
1. (książkowy) ciąża preñez
2. (przenośnie, przenośnia) znaczenie, waga, ważność importancia, peso

brzemienny /bʒɛ̃ˈmʲjɛ̃nːɨ/ (adj)
(tylko (rodzaj żeński)) (dawniej, dawny) (książkowy) o kobiecie: ciężarna embarazada, encinta, preñada

brzemię /ˈbʒɛ̃mʲjɛ/ (n)
1. (dawniej, dawny) ciężar dźwigany na plecach lub oburącz przed sobą peso
2. coś, co jest trudne do zniesienia peso

brzmienie /ˈbʒmʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
zespół cech dźwiękowych danego instrumentu, sprzętu lub głosu sonido

brzoskwinia /bʒɔsˈkfʲĩɲa/ (n)
owoc z rodziny różowatych; melocotón, durazno

brzoza /ˈbʒɔza/ (n)
(dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Betula L., rodzaj drzew i krzewów z rodziny brzozowatych; abedul

brzuch /bʒux/ (n)
(anatomia, anatomiczny) dolna część tułowia; vientre, abdomen, barriga

brzuchomówca /ˌbʒuxɔ̃ˈmufʦ̑a/ (n)
(książkowy) osoba potrafiąca mówić bez poruszania ustami, przez co wydaje się, że głos pochodzi od innej osoby lub przedmiotu ventrílocuo

brzuszek /ˈbʒuʃɛk/ (n)
(zdrobniale) od: brzuch barriguita, tripita

brzuszek piwny /ˈbʒuʃɛk ˈpʲivnɨ/ (n)
(żartobliwie) brzuch mężczyzny pijącego duże ilości piwa, wskazujący na takie skłonności barriga cervecera

brzuszny /ˈbʒuʃnɨ/ (adj)
związany z brzuchem, dotyczący brzucha abdominal

brzydki /ˈbʒɨtʲci/ (adj)
1. moralnie naganny, niezgodny z przyjętymi normami feo, indecente, inmoral
2. subiektywnie pozbawiony piękna, wartości estetycznych feo, deforme

brzydki jak grzech śmiertelny /ˈbʒɨtʲci ˈjaɡ ˈːʒɛç ɕmʲjɛrˈtɛlnɨ/ (adj)
(przestarzałe, przestarzały) bardzo brzydki más feo que Picio

brzydki jak małpa /ˈbʒɨtʲci ˈjak ˈmawpa/ (adj)
bardzo brzydki feo como un sapo

brzydki jak noc /ˈbʒɨtʲci ˈjak ˈnɔʦ̑/ (adj)
bardzo brzydki feo como un pecado, feo como un sapo, más feo que la noche

brzydki jak noc listopadowa /ˈbʒɨtʲci ˈjak ˈnɔʦ̑ ˌlʲistɔpaˈdɔva/ (adj)
(potocznie, potoczny) bardzo brzydki feo como un pecado, feo como un sapo, más feo que Picio

brzydkie kaczątko /ˈbʒɨtʲcɛ kaˈʧ̑ɔ̃ntkɔ/ (n)
(przenośnie, przenośnia) ktoś brzydki i nielubiany, który nagle przemienia się w osobę niewiarygodnie piękną, o niesamowitym usposobieniu ducha patito feo

brzydota /bʒɨˈdɔta/ (n)
nieatrakcyjność, zazwyczaj fizyczna fealdad

brzytwa /ˈbʒɨtfa/ (n)
ostry nóż do usuwania zarostu; navaja de afeitar, navaja barbera

brzęczyk /ˈbʒɛ̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
(technologia, technika, techniczny) elektryczne urządzenie akustyczne wytwarzające charakterystyczny dźwięk (brzęczenie) zumbador

brzęk (n)
1. (botanika, botaniczny) drzewo o liściach podobnych do przejściowych między głogiem a klonem mostajo de perucos
2. przytłumiony, wibrujący dźwięk zumbido, sonido

bród /brut/ (n)
płytkie miejsce w wodzie, zwłaszcza w rzece, umożliwiające przeprawienie się na drugi brzeg vado

brąz /brɔ̃w̃s/ (n)
1. (hutnictwo, hutniczy) stop miedzi z cyną; także stopy miedzi z innymi metalami; bronce
2. przedmiot (medal, rzeźba itp.) wykonany z brązu (1.1) bronce

brązowy /brɔ̃w̃ˈzɔvɨ/ (adj)
1. mający kolor brązu; marrón, castaño, pardo
2. o sportowcach: ten, który zdobył brązowy (1.1) medal de bronce
3. wykonany z brązu, zrobiony z brązu de bronce

brązowy medal /brɔ̃w̃ˈzɔvɨ ˈmɛdal/ (n)
medal przyznawany za trzecie miejsce w zawodach sportowych, w konkursach, na wystawach itp. medalla de bronce

buddysta /budˈːɨsta/ (n)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyznawca buddyzmu budista

buddystka /budˈːɨstka/ (n)
kobieta, która wyznaje buddyzm budista

buddyzm /ˈbudːɨsm̥/ (n)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) system filozoficzno-etyczny, którego założycielem był Siddhārtha Gautama; budismo

budka telefoniczna /ˈbutka ˌtɛlɛfɔ̃ˈɲiʧ̑na/ (n)
(telekomunikacja) niewielka, lekka budowla z aparatem telefonicznym, ustawiona w miejscu publicznym; cabina telefónica

budowa /buˈdɔva/ (n)
1. wykonywanie obiektu budowlanego w określonym miejscu construcción, obra
2. (potocznie, potoczny) miejsce wykonywania obiektu budowlanego, plac budowy (1.1) construcción, obra
3. odbudowa, rozbudowa i nadbudowa obiektu budowlanego construcción, obra
4. wzajemne powiązania i rozmieszczenie części składowych pełnej całości, struktura, kształt, proporcje przedmiotu, ciała, anatomia complexión, constitución

budować /buˈdɔvaʨ̑/ (v)
1. tworzyć, wznosić budynki albo inne konstrukcje construir, edificar, erigir, levantar
2. składać się na coś; być budulcem, składnikiem czegoś componer, constituir, formar

budować zamki na lodzie /buˈdɔvaʥ̑ ˈzãmʲci na‿ˈlɔʥ̑ɛ/ (v)
(przenośnie, przenośnia) opierać się na kruchych, niepewnych podstawach; snuć plany, projekty, które nie mają szans na urzeczywistnienie się; marzyć hacer castillos en el aire, hacer castillos de naipes

budynek /buˈdɨ̃nɛk/ (n)
budowla naziemna o funkcji mieszkalnej lub użytkowej edificio

budyń /ˈbudɨ̃ɲ/ (n)
(kulinaria) (spożywczy) kisiel mleczny, deser sporządzany z mąki ziemniaczanej, cukru, mleka i innych dodatków; pudin, pudín

budzik /ˈbuʥ̑ik/ (n)
zegar, który dzwonkiem lub innym sygnałem dźwiękowym wskazuje nadejście określonej godziny, pory despertador

budzić /ˈbuʥ̑iʨ̑/ (v)
1. wywoływać jakieś uczucia despertar
2. przerywać czyjś sen despertar
3. przestawać spać despertarse

budżet /ˈbuḍʒɛt/ (n)
(ekonomia, ekonomiczny) plan dochodów i wydatków na jakiś okres, zwykle na następny rok; presupuesto

bufon /ˈbufɔ̃n/ (n)
człowiek zarozumiały, pyszny, pretensjonalny chulo, fardón, vacilón

buk /buk/ (n)
(dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) drzewo z rodziny bukowatych; haya

bukiew /ˈbucɛf/ (n)
(botanika, botaniczny) owoc/owoce buka; hayuco

bukszpan /ˈbukʃpãn/ (n)
(botanika, botaniczny) głównie żywopłotowy krzew ozdobny o drobnych, odpornych na zimę liściach; boj

bukszpryt /ˈbukʃprɨt/ (n)
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) niemal poziomy maszt wystający na dziobie żaglowca; bauprés

buldog /ˈbuldɔk/ (n)
(kynologia, kynologiczny) typ psa mocnej budowy, z krótką kufą pierwotnie wykorzystywanego do walk z bykami, obecnie jako pies stróżujący lub do towarzystwa; buldog, dogo

buldożer (n)
(budownictwo) (maszynoznawstwo) pojazd z lemieszem, używany do równania terenu oraz niszczenia budynków; buldócer

bulgur (n)
(spożywczy) produkt spożywczy produkowany z pszenicy, rodzaj kaszy stosowanej w kuchni tureckiej i bliskowschodniej; bulgur

bulimia /buˈlʲĩmʲja/ (n)
(medycyna, medyczny) zaburzenie odżywiania objawiające się chorobliwym uczuciem głodu; bulimia

bulimiczny (adj)
dotyczący bulimii lub bulimików, właściwy bulimii lub bulimikom bulímico

bulimik (n)
mężczyzna cierpiący na bulimię bulímico

bulić /ˈbulʲiʨ̑/ (v)
(potocznie, potoczny) płacić dużą sumę pieniędzy aflojar, largar, soltar

bulla /ˈbulːa/ (n)
1. dokument papieski; bula
2. okrągła metalowa pieczęć przytwierdzana niegdyś do oficjalnego dokumentu papieskiego (1.1) bula

bulwar /ˈbulvar/ (n)
1. (historia, historyczny, historycznie) element fortyfikacji stałej w postaci wysuniętej budowli ziemnej o kształcie pięciokątnym, wykorzystywanej jako stanowisko artylerii baluarte, bastión
2. (książkowy) szeroka, zadrzewiona ulica miejska o charakterze spacerowym lub komunikacyjnym bulevar, avenida, paseo
3. obmurowanie zabezpieczające brzeg rzeki lub morza lub ulica nadbrzeżna koło tego obmurowania malecón, muelle

bumerang (n)
płaski, zakrzywiony przedmiot przeznaczony do rzucania, czerpiący siłę nośną z ruchu obrotowego wokół osi prostopadłej do kierunku rzutu, dawniej używany jako broń, dziś już tylko sportowo; bumerán, búmeran

bunkier /ˈbũŋʲcɛr/ (n)
(wojskowość, wojskowy) schron, zwykle żelbetowy búnker

bunt /bũnt/ (n)
wystąpienie przeciwko władzy lub autorytetowi np. państwa, innych ludzi rebelión, motín, revuelta

buntowniczy (adj)
1. będący wyrazem buntu, sprzeciwu rebelde
2. skłonny do buntu sedicioso

buntownik (n)
osoba buntująca się, uczestnicząca w buncie rebelde

burak /ˈburak/ (n)
(botanika, botaniczny) Beta L., rodzaj roślin z rodziny komosowatych; remolacha

burak cukrowy /ˈburak ʦ̑uˈkrɔvɨ/ (n)
(botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) odmiana buraka zwyczajnego, z której otrzymuje się cukier; remolacha azucarera

burda /ˈburda/ (n)
głośna, wulgarna awantura, często z bijatyką altercado, revuelta

burdel /ˈburdɛl/ (n)
1. (pospolicie) (grubiański, grubiańsko) brak porządku follón
2. (pospolicie) dom publiczny prostíbulo, burdel, lupanar, casa de putas

burkini /burʲˈcĩɲi/ (n)
strój kąpielowy dla kobiet, które nie chcą lub ze względów religijnych nie mogą nadmiernie odsłaniać ciała; burkini

burkiński /burʲˈcĩj̃sʲci/ (adj)
odnoszący się do Burkiny Faso, państwa w Afryce burkinés

burmistrz /ˈburmʲisṭʃ/ (n)
(administracja) urzędnik na czele samorządu gminy miejskiej lub miejsko-wiejskiej; alcalde

burnus /ˈburnus/ (n)
rodzaj wierzchniego wełnianego okrycia z kapturem i bez rękawów noszonego przez Arabów i przez oddziały spahisów albornoz, chilaba

bursztyn /ˈburʃtɨ̃n/ (n)
(mineralogia, mineralogiczny) kamień półszlachetny, kopalna żywica drzew; ámbar

burta /ˈburta/ (n)
bok statku; banda

burza /ˈbuʒa/ (n)
(meteorologia, meteorologiczny) intensywne opady deszczu lub deszczu i gradu, któremu towarzyszą wyładowania elektryczne w atmosferze (błyskawice i grzmoty); tormenta

burza piaskowa (n)
(meteorologia, meteorologiczny) zjawisko atmosferyczne polegające na gwałtownym unoszeniu przez silny wiatr olbrzymich ilości piasku; tormenta de arena, tormenta de polvo

burza w szklance wody /ˈbuʒa ˈf‿ʃklãnʦ̑ɛ ˈvɔdɨ/ (n)
zamęt wywołany z błahych powodów una tormenta en un vaso de agua, tormenta en un vaso de agua

burżuazja /ˌburʒuˈ<sup>w</sup>azʲja/ (n)
ogół przedsiębiorców i osób zamożnych od XV wieku; burguesía

busola /buˈsɔla/ (n)
kompas służący do wskazywania stron świata brújula

bustrofedon /ˌbustrɔˈfɛdɔ̃n/ (n)
sposób pisania w kolejnych wierszach tekstu na przemian: raz od prawej do lewej, raz od lewej do prawej przy odwracaniu również samych liter; bustrofedon

buszmeński (adj)
związany z Buszmenami, dotyczący Buszmenów bosquimano

but /but/ (n)
część ubrania, noszona na stopie, chroniąca stopy; zapato, calzado

butan /ˈbutãn/ (n)
(chemia, chemiczny) związek organiczny z grupy alkanów, bezbarwny i bezwonny gaz, jego mieszanina z propanem znana jest jako LPG; butano

butelka /buˈtɛlka/ (n)
szklany, plastikowy, ceramiczny lub metalowy pojemnik na wodę i inne płyny w kształcie walca o zwężającym się jednym z końców botella, frasco

buzia /ˈbuʑa/ (n)
1. (potocznie, potoczny) twarz carita
2. (potocznie, potoczny) usta boquita

buława (n)
krótka laska zakończona ozdobną gałką, będąca dawniej symbolem władzy hetmańskiej, obecnie oznaką władzy marszałkowskiej bastón

bułgarski /buwˈɡarsʲci/ (adj)
związany z Bułgarią lub Bułgarami búlgaro

bułgarski /buwˈɡarsʲci/ (n)
język urzędowy Bułgarii; búlgaro

bułka z masłem /ˈbuwka ˈz‿maswɛ̃m/ (n)
(przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) coś łatwego i prostego do wykonania pan comido

byczenie się /bɨˈʧ̑ɛ̃ɲɛ‿ɕɛ/ (n)
(rzeczownik odczasownikowy) od: byczyć się haraganear, haraganería, holgazanear, holgazanería

bydło /ˈbɨdwɔ/ (n)
1. (przenośnie, przenośnia) (obraźliwie) określenie ludzi zachowujących się w sposób przywodzący na myśl zachowanie stada bydła (1.1) chusma, ganado
2. (rolnictwo, rolniczy) (zootechnika, zootechniczny) ogólne określenie zwierząt hodowlanych wywodzących się od tura lub innych dzikich przedstawicieli rodziny krętorogich; ganado

byk /bɨk/ (n)
1. (potocznie, potoczny) błąd w tekście, najczęściej ortograficzny falta
2. (zoologia, zoologiczny) dorosły, niesterylizowany samiec bydła hodowlanego, także: bizona, żubra, jelenia itp. toro

bywać /ˈbɨvaʨ̑/ (v)
1. (książkowy) być często w jakimś miejscu, przebywać gdzieś, brać udział w czymś asistir, frecuentar
2. (książkowy) utrzymywać z kimś kontakty towarzyskie, odwiedzać go frecuentar, visitar
3. (książkowy) zdarzać się ocurrir, suceder
4. (książkowy) znajdować się co jakiś czas w jakiejś sytuacji, w jakimś stanie soler estar, soler ser

być /bɨʨ̑/ (v)
istnieć; trwać ser, estar

być bardziej papieskim niż papież (idiom)
wykazywać większą gorliwość w jakiejś sprawie, jakimś działaniu, niż jest to wymagane czy potrzebne ser más papista que el papa

być bez grosza przy duszy /ˈbɨʥ̑ bɛz‿ˈɡrɔʃa pʃɨ‿ˈduʃɨ/ (v)
nie mieć żadnych pieniędzy estar sin blanca, no tener blanca

być jedną nogą na tamtym świecie /ˈbɨʨ̑ ˈjɛdnɔ̃w̃ ˈnɔɡɔ̃w̃ na‿ˈtãmtɨ̃mʲ ˈɕfʲjɛ̇ʨ̑ɛ/ (v)
być bardzo chorym, być umierającym estar con un pie en el cajón, estar entre la vida y la muerte

być może
…nadająca wypowiedzi charakter przypuszczenia quizá, quizás, tal vez, capaz

być na fali /ˈbɨʨ̑ na‿ˈfalʲi/ (v)
1. (związek frazeologiczny) (pospolicie) (eufemistycznie) być pijanym estar piripi, estar tararí
2. (związek frazeologiczny) mieć powodzenie, wzbudzać uznanie estar en la cresta de la ola

być oczkiem w głowie /ˈbɨʨ̑ ˈɔʧ̑ʲcɛ̃m ˈv‿ɡwɔvʲjɛ/ (idiom)
być czyimś ulubieńcem ser el ojito derecho, ser el ojo derecho

być przy zdrowych zmysłach /ˈbɨʨ̑ pʃɨ‿ˈzdrɔvɨγ ˈzmɨswax/ (v)
być zdrowym psychicznie, zachowywać równowagę, postępować zgodnie ze zdrowym rozsądkiem estar en su juicio, estar en sus cabales

być w błędzie /ˈbɨʥ̑ ˈv‿bwɛ̃ɲʥ̑ɛ/ (idiom)
mylić się, nie mieć racji estar equivocado

być w siódmym niebie /ˈbɨʨ̑ ˈfʲ‿ɕudmɨ̃mʲ ˈɲɛbʲjɛ/ (idiom)
być z czegoś bardzo zadowolonym, uradowanym estar en el séptimo cielo

być w swoim żywiole /ˈbɨʨ̑ ˈf‿sfɔ<sup>j</sup>ĩm ʒɨˈvʲjɔlɛ/ (v)
znajdować się w doskonałym dla siebie środowisku, czuć się świetnie w jakiejś sytuacji estar en su elemento

być świętszym od papieża (v)
wykazywać większą gorliwość w jakiejś sprawie, jakimś działaniu, niż jest to wymagane czy potrzebne más justo que el Papa

były /ˈbɨwɨ/ (adj)
taki, który był i przestał istnieć lub przestał pełnić jakąś funkcję, występować w jakiejś roli antiguo, ex

bzdura /ˈbzdura/ (n)
coś nieprawdziwego, niedorzecznego disparate, sandez

bzik /bʲʑik/ (n)
(potocznie, potoczny) (żartobliwie) mania, lekkie szaleństwo, dziwactwo chifladura

bzykanie /bzɨˈkãɲɛ/ (n)
1. (potocznie, potoczny) (grubiański, grubiańsko) odbywanie stosunku płciowego polvo, viaje
2. dźwięk wydawany przez owady, np. pszczoły zumbido

bób /bup/ (n)
1. (botanika, botaniczny) Vicia faba, roślina o mięsistych strąkach i jadalnych nasionach; haba
2. (botanika, botaniczny) (kulinaria) nasiona tej rośliny (1.1) wykorzystywane w sztuce kulinarnej haba

bóbr /bupr̥/ (n)
(zoologia, zoologiczny) ziemnowodny gryzoń z rodziny Castoridae, o charakterystycznym ogonie; castor

bóg /buk/ /bɔˈgɔvʲɛ/ (n)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) według wierzeń politeistycznych: istota potężniejsza od człowieka, mająca wpływ na jego los, zwykle także pogodę, zjawiska wywoływane przez Ziemię (wulkany, trzęsienia ziemi itp.); dios

bójka /ˈbujka/ (n)
awantura połączona z biciem; riña, camorra, trifulca

ból /bul/ (n)
1. (medycyna, medyczny) przykre, nieprzyjemne wrażenie fizyczne; dolor
2. przykre, nieprzyjemne wrażenie psychiczne pena, dolor

bączek /ˈbɔ̃n͇ʧ̑ɛk/ (n)
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) niewielka łódź wiosłowa; bote, chinchorro

bądź /bɔ̃ɲʨ̑/ (conjunction)
1. występuje w wyliczeniach w postaci bądź…, bądź… (poprzedza każdy element wyliczenia), wskazując na równorzędność elementów i możliwość wyboru/zaistnienia jednego z nich bien, o, sea, ya
2. łączy zdania współrzędne (lub równorzędne części zdań), wskazując na występującą możliwość wyboru/wystąpienia jednego z wymienionych zdarzeń/przedmiotów bien, o, sea, ya

bądź /bɔ̃ɲʨ̑/ (particle)
łączy się z wyrazami kto, co, jak, gdzie, kiedy, dokąd, skąd, wskazując na nieokreśloność osoby, przedmiotu, sposobu, miejsca -quiera

bąk /bɔ̃ŋk/ (n)
1. (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Tabanus, jedna z muchówek; tábano
2. (potocznie, potoczny) trzmiel lub inny buczący owad abejorro
3. (potocznie, potoczny) śmierdzący, gazowy efekt przemiany materii pedo, cuesco
4. (wioślarstwo) mała łódź; bączek chinchorro
5. rodzaj wirującej zabawki; peonza, trompo

bękart /ˈbɛ̃ŋkart/ (n)
(pogardliwie) potomek z nieślubnego związku („z nieprawego łoża”); bastardo

błagać /ˈbwaɡaʨ̑/ (v)
żarliwie, usilnie prosić rogar

błahy /ˈbwaxɨ/ (adj)
nieistotny, nieznaczący, niemający dużej wartości, niegodny większej uwagi insignificante, baladí, fútil

błazen /ˈbwazɛ̃n/ (n)
1. (historia, historyczny, historycznie) zawodowy nadworny żartowniś i prześmiewca zabawiający króla; bufón
2. (przenośnie, przenośnia) ktoś, kto jest przesadnie wesoły lub nadmiernie dowcipkuje bufón, payaso

błogosławieństwo /ˌbwɔɡɔswaˈvʲjɛ̇̃j̃stfɔ/ (n)
1. (podniośle) życzenie pomyślności, przychylności losu bendición, aprobación
2. (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) obrzęd, gest powierzenia kogoś, czegoś boskiej opiece bendición
3. sprzyjanie, przychylność, pomyślność bendición

błogosławiona (n)
zmarła kobieta lub dziewczyna uznana przez kościół lub społeczność za godną kultu beata

błogosławiony (n)
(kościelny) ktoś zmarły uznany przez kościół lub społeczność za godnego kultu; beato

błogosławić (v)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) udzielać błogosławieństwa bendecir

błona bębenkowa /ˈbwɔ̃na ˌbɛ̃mbɛ̃ŋˈkɔva/ (n)
(anatomia, anatomiczny) błona oddzielająca przewód słuchowy zewnętrzny od ucha środkowego; tímpano

błona dziewicza /ˈbwɔ̃na ʥ̑ɛˈvʲiʧ̑a/ (n)
(medycyna, medyczny) (anatomia, anatomiczny) błona śluzowa w ujściu pochwy; himen

błona śluzowa /ˈbwɔ̃na ɕluˈzɔva/ (n)
(anatomia, anatomiczny) unaczyniona wyściółka narządów wewnętrznych; mucosa

błonica /bwɔ̃ˈɲiʦ̑a/ (n)
(medycyna, medyczny) ostra choroba zakaźna, której objawami są zapalenie błon śluzowych gardła i szarawe, włókniste naloty; difteria

błonica sałatowa /bwɔ̃ˈɲiʦ̑a ˌsawaˈtɔva/ (n)
(botanika, botaniczny) Ulva lactuca, gatunek błonicy, o plesze przyczepionej do podłoża, przypominającej kształtem sałatę, jadany, głównie w Japonii, jako jarzyna lamilla, lechuga de mar

błonnik /ˈbwɔ̃ɲːik/ (n)
1. (biologia, biologiczny) (biochemia, biochemiczny) odgrywający ważną rolę w prawidłowym funkcjonowaniu przewodu pokarmowego kompleks substancji pochodzenia roślinnego nieulegający trawieniu przez enzymy przewodu pokarmowego człowieka i zwierząt monogastrycznych; fibra alimentaria
2. (chemia, chemiczny) związek organiczny z grupy polisacharydów celulosa

błota /ˈbwɔta/ (n)
obszar bagienny marisma, marjal, pantano

błotnik /ˈbwɔtʲɲik/ (n)
część pojazdu osłaniająca koło i zabezpieczająca pojazd przed bryzgami wody/błota spod kół aleta, guardabarros

błoto /ˈbwɔtɔ/ (n)
mieszanina ziemi i wody; barro, lodo

błyskawica /ˌbwɨskaˈvʲiʦ̑a/ (n)
zjawisko świetlne w postaci silnego błysku, towarzyszące piorunowi relámpago

błyskawicznie /ˌbwɨskaˈvʲiʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
bardzo szybko, prędko instantáneamente, rápidamente

błąd /bwɔ̃nt/ (n)
1. działanie, które przynosi złe skutki error
2. niezgodność z zasadami, założeniami error, falta

błąd ortograficzny /ˈbwɔ̃nt ˌɔrtɔɡraˈfʲiʧ̑nɨ/ (n)
błąd w pisowni – niewłaściwe napisanie wyrazu, niezgodne z przyjętymi dla danego języka normami ortograficznymi; falta de ortografía, falta

błędne koło /ˈbwɛ̃ndnɛ ˈkɔwɔ/ (n)
(logika, logiczny) błąd logiczny polegający na wyprowadzeniu wniosku z przesłanki, a następnie uzasadnieniu jej za pomocą tego wniosku; círculo vicioso

błędnie /ˈbwɛ̃ndʲɲɛ/ (adv)
w sposób błędny erróneamente, equivocadamente

błędny /ˈbwɛ̃ndnɨ/ (adj)
zawierający błąd, niewłaściwy, niepoprawny erróneo, falso, incorrecto

błękitna krew /bwɛ̃ŋʲˈcitna ˈkrɛf/ (idiom)
pochodzenie arystokratyczne sangre azul

błękitna planeta /bwɛ̃ŋʲˈcitna plãˈnɛta/ (n)
(peryfrastyczny) (książkowy) Ziemia planeta azul

błękitne hełmy /bwɛ̃ŋʲˈcitnɛ ˈxɛwmɨ/ (n)
żołnierze sił pokojowych ONZ wysyłani na tereny objęte wojną w celu przywrócenia pokoju cascos azules

błękitnooki /ˌbwɛ̃ŋʲcitnɔˈːci/ (adj)
taki, który ma błękitne oczy de ojo azul, ojigarzo, ojizarco

błękitny /bwɛ̃ŋʲˈcitnɨ/ (adj)
mający kolor intensywnie niebieski azul, celeste, cerúleo

cache (n)
(informatyka, informatyczny) pamięć podręczna; pamięć przechowująca dane po to, by dostęp do nich był szybszy; caché

cache-pot /kaʃ.'po/ (n)
ażurowy koszyk lub ceramiczne naczynie do dekorowania doniczki; cubretiestos

cal /ʦ̑al/ (n)
pozaukładowa jednostka miary długości odpowiadająca szerokości kciuka, około 2,54 cm; pulgada

call center (n)
wydzielony dział firmy lub specjalistyczna instytucja przystosowana do telefonicznej obsługi klientów; centro de llamadas

cannelloni (n)
(kulinaria) włoski makaron w postaci rurek o średnicy około trzech cm, podawany często z farszem; canelón

capstrzyk /ˈʦ̑apsṭʃɨk/ (n)
1. przemarsz wieczorny, często z orkiestrą i z pochodniami małego oddziału wojskowego lub związkowego ulicami miasta dla uczczenia jakiejś uroczystości, która ma się odbyć następnego dnia. retreta
2. sygnał na bębnie lub trąbce ogłaszający czas spoczynku w wojsku, obozach ćwiczebnych dla młodzieży itp. retreta

car /ʦ̑ar/ (n)
(historia, historyczny, historycznie) cesarz Rosji, władca Bułgarii lub średniowiecznej Serbii (w domyśle: Rosji); zar

carewicz /ʦ̑aˈrɛvʲiʧ̑/ (n)
syn cara zarévich

caryca (n)
1. (historia, historyczny, historycznie) władczyni Rosji zarina
2. (historia, historyczny, historycznie) żona cara zarina

casanova (n)
(pejoratywnie, pejoratywny) bałamut, uwodziciel casanova

cała nuta (n)
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) nuta stanowiąca podstawową wartość rytmiczną; redonda

całka nieoznaczona /ˈʦ̑awka ˌɲɛɔznaˈʧ̑ɔ̃na/ (n)
(matematyka, matematyczny) pojęcie odwrotne do pochodnej; integral indefinida

całka oznaczona /ˈʦ̑awka ˌɔznaˈʧ̑ɔ̃na/ (n)
(matematyka, matematyczny) pole między wykresem funkcji a osią odciętych wzięte ze znakiem plus dla obszaru nad osią i minus dla obszaru pod osią; integral definida

całkiem /ˈʦ̑awʲcɛ̃m/ (adv)
1. w sposób całkowity, zupełny, pełny completo, total
2. w sposób wystarczający; dość, dosyć, w miarę bastante, bien

całkowanie (n)
(matematyka, matematyczny) wykonywanie operacji matematycznej przy użyciu całek integración

całkowicie /ˌʦ̑awkɔˈvʲiʨ̑ɛ/ (adv)
w sposób całkowity, pełny, bez reszty completamente, enteramente

całkowity /ˌʦ̑awkɔˈvʲitɨ/ (adj)
1. (matematyka, matematyczny) będący liczbą całkowitą, czyli dodatnią lub ujemną wielokrotnością jeden, albo zerem entero
2. taki, który obejmuje całość; jest pełny, zupełny, kompletny, nie jest ułamkowy, częściowy total, completo, entero

całoletni /ˌʦ̑awɔˈlɛtʲɲi/ (adj)
taki, który trwa całe lato de todo el verano

całować /ʦ̑aˈwɔvaʨ̑/ (v)
dawać komuś pocałunek; dotykać ustami kogoś, rzadziej czegoś besar

całun (n)
(kościelny) tkanina, rodzaj zasłony służącej do okrywania zwłok, trumny lub katafalku; mortaja, sudario

cały /ˈʦ̑awɨ/ (adj)
1. duży, wielki todo, grande
2. jedyny, wyłączny todo, único
3. nie uszkodzony intacto, indemne, íntegro
4. zupełny, zawierający wszystkie elementy w czasie i przestrzeni todo, entero, íntegro

cały boży dzień /ˈʦ̑awɨ ˈbɔʒɨ ˈʥ̑ɛ̇̃ɲ/ (idiom)
przez cały długi dzień; od rana do wieczora todo el santo día

cały i zdrowy /ˈʦ̑awɨ i‿ˈzdrɔvɨ/ (adj)
o osobie taki, który jest zdrowy, nie jest zraniony, kontuzjowany, chory sano y salvo

ce /ʦ̑ɛ/ (n)
nazwa litery c / C ce

ceber /ˈʦ̑ɛbɛr/ (n)
(dawniej, dawny) duże, drewniane naczynie do noszenia wody i trunków; tina

cebula /ʦ̑ɛˈbula/ (n)
(spożywczy) (kulinaria) jarzyna z rośliny (1.1) cebolla

cebulka (n)
(botanika, botaniczny) bulwa stawiąca organ rozmnażania wegetatywnego roślin cebulkowych cebolla

cecha /ˈʦ̑ɛxa/ (n)
1. (matematyka, matematyczny) (zobacz) cecha logarytmu característica
2. parametr opisujący coś lub kogoś, mogący odróżniać to od innych przedmiotów lub osób rasgo, carácter

cedować /ʦ̑ɛˈdɔvaʨ̑/ (v)
zrzekać się swoich praw na rzecz kogoś innego ceder

cedr /ʦ̑ɛtr̥/ (n)
1. (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Cedrus, rodzaj drzew z rodziny sosnowatych; cedro
2. (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) drzewo z rodzaju (1.1) cedro

cegielnia /ʦ̑ɛˈɟɛlʲɲa/ (n)
wytwórnia cegły oraz innych materiałów budowlanych z gliny; tejar

cegła /ˈʦ̑ɛɡwa/ (n)
1. (budownictwo) ceramiczny element budowlany w kształcie prostopadłościanu; ladrillo
2. (przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) bardzo gruba i nudna książka lub dokument tocho

ceklownik /ʦ̑ɛkˈlɔvʲɲik/ (n)
(staropolski) nocny włóczęga noctámbulo, noctívago

cel /ʦ̑ɛl/ (n)
1. to, co chce się zniszczyć lub trafić za pomocą broni objetivo, blanco
2. to, do czego się dąży, co chce się osiągnąć (także (przenośnie, przenośnia)) objetivo, meta, objeto, propósito

cel uświęca środki /ˈʦ̑ɛl uɕˈfʲjɛ̃nʦ̑a ˈɕrɔtʲci/ (proverb)
można stosować wszystkie metody, żeby tylko osiągnąć cel el fin justifica los medios

cela /ˈʦ̑ɛla/ (n)
1. pokój więźnia w więzieniu celda
2. (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) surowy pokój w klasztorze, izba pustelnika, mnicha celda

celestyn /ʦ̑ɛˈlɛstɨ̃n/ (n)
(mineralogia, mineralogiczny) minerał, siarczan strontu; celestina, celestita

celibat /ʦ̑ɛˈlʲibat/ (n)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) bezżeństwo duchownych; celibato

cella /ˈʦ̑ɛlːa/ (n)
(architektura, architektoniczny) w starożytnych świątyniach greckich i rzymskich część, w której znajdował się posąg bóstwa; cela, cella

cellulit /ʦ̑ɛˈlulʲit/ (n)
nieprawidłowe rozmieszczenie tkanki tłuszczowej, którego efektem jest nierówna i pofałdowana powierzchnia skóry ud, bioder, kolan, pośladków i/lub ramion; celulitis

cellulitis /ˌʦ̑ɛluˈlʲitʲis/ (n)
(medycyna, medyczny) zapalenie tkanki łącznej; celulitis

celnik /ˈʦ̑ɛlʲɲik/ (n)
osoba kontrolująca lub pobierająca cło na granicy aduanero

celofan /ʦ̑ɛˈlɔfãn/ (n)
(chemia, chemiczny) przezroczyste i wytrzymałe tworzywo sztuczne otrzymywane z celulozy; celofán

celować /ʦ̑ɛˈlɔvaʨ̑/ (v)
mierzyć do celu apuntar

celownik /ʦ̑ɛˈlɔvʲɲik/ (n)
1. (gramatyka) trzeci przypadek deklinacji, odpowiada na pytania: komu? czemu?; dativo
2. część aparatu fotograficznego umożliwiająca wstępne kadrowanie obrazu visor
3. urządzenie ułatwiające celowanie z broni; mira

celowo /ʦ̑ɛˈlɔvɔ/ (adv)
w sposób celowy deliberadamente, adrede, aposta, expresamente

celtycki /ʦ̑ɛlˈtɨʦ̑ʲci/ (adj)
(historia, historyczny, historycznie) związany z Celtami i ich kulturą céltico

cement /ˈʦ̑ɛ̃mɛ̃nt/ (n)
hydrauliczne spoiwo otrzymywane z surowców mineralnych (margiel lub wapień i glina) cemento

cementować (v)
zalewać cementem, spajać za pomocą cementu cementar

cementyt /ʦ̑ɛ̃ˈmɛ̃ntɨt/ (n)
(technologia, technika, techniczny) faza międzymetaliczna występująca w stopach żelaza z węglem; cementita

cena /ˈʦ̑ɛ̃na/ (n)
(ekonomia, ekonomiczny) (handel, handlowy) kwota, jaką trzeba zapłacić, aby kupić dany towar precio

cennik /ˈʦ̑ɛ̃ɲːik/ (n)
1. (handel, handlowy) spis towarów wraz z ich cenami lista de precios, tarifa
2. (handel, handlowy) spis usług wraz z opłatami za nie tarifa

cenny /ˈʦ̑ɛ̃nːɨ/ (adj)
mający dużą wartość precioso, valioso

cenobium (n)
1. (architektura, architektoniczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) dom zakonny cenobitów cenobio
2. (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wspólnotowa forma życia zakonnego cenobio
3. (biologia, biologiczny) skupienie komórek glonów; cenobio, coenobium

cenotaf /ʦ̑ɛ̃ˈnɔtaf/ (n)
(książkowy) (architektura, architektoniczny) symboliczny grób, niezawierający ciała, stawiany w przypadku nieznalezienia ciała lub w celu upamiętnienia bohaterstwa zmarłego, często w miejscu jego śmierci; cenotafio

cent /ʦ̑ɛ̃nt/ (n)
(jednostka monetarna) moneta zdawkowa, jedna setna m.in. dolara, euro, lita, rupii, randa; céntimo

centaur /ˈʦ̑ɛ̃ntawr/ (n)
(mitologia grecka) stworzenie mityczne, pół mężczyzna, pół koń; centauro

centrala /ʦ̑ɛ̃nˈtrala/ (n)
1. budynek lub pomieszczenie kierujące łącznością centralita
2. urządzenie sterujące połączeniami telekomunikacyjnymi; centralita
3. główna siedziba jakiejś firmy lub instytucji cuartel general, central

centralista /ˌʦ̑ɛ̃ntraˈlʲista/ (n)
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zwolennik centralizmu centralista

centralny /ʦ̑ɛ̃nˈtralnɨ/ (adj)
1. główny central, principal
2. znajdujący się w centrum, w środku; skierowany do środka central

centrum /ˈʦ̑ɛ̃ntrũm/ (n)
środkowa część czegoś centro

centrum handlowe (n)
(handel, handlowy) obiekt z licznymi sklepami i punktami usługowymi centro comercial

centurion /ʦ̑ɛ̃nˈturʲjɔ̃n/ (n)
(starożytność) (wojskowość, wojskowy) niższy oficer, dowódca centurii; centurión

centymetr /ʦ̑ɛ̃nˈtɨ̃mɛtr̥/ (n)
miara długości; jedna setna metra; centímetro

cenzura /ʦ̑ɛ̃w̃ˈzura/ (n)
kontrola publicznego przekazywania informacji, ograniczająca wolność publicznego wyrażania myśli i przekonań; censura

cer /ʦ̑ɛr/ (n)
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ce i liczbie atomowej 58; cerio

ceramika /ʦ̑ɛˈrãmʲika/ (n)
1. (potocznie, potoczny) ogół produktów ceramicznych – artystycznych, użytkowych lub technicznych cerámica
2. dziedzina sztuki, rzemiosła i przemysłu; sztuka wyrabiania przedmiotów z wypalonej gliny; cerámica

cerber /ˈʦ̑ɛrbɛr/ (n)
1. (przenośnie, przenośnia) (żartobliwie) groźny, czujny, nieustępliwy dozorca; człowiek ograniczający czyjąś swobodę cancerbero, cerbero
2. (sztuka) rzeźba, rysunek lub malowidło przedstawiające Cerbera cerbero

ceremonialny /ˌʦ̑ɛrɛ̃mɔ̃ˈɲalnɨ/ (adj)
1. sztywnie wynikający z etykiety, z reguł grzecznościowych ceremonial
2. związany z uroczystością ceremonial

cerować /ʦ̑ɛˈrɔvaʨ̑/ (v)
wypełniać ściegiem dziury, łączyć rozdarcia w tkaninie zurcir, remendar, apuntar

certyfikat /ˌʦ̑ɛrtɨˈfʲikat/ (n)
dokument o randze świadectwa lub zaświadczenia certificado

cesarskie cięcie /ʦ̑ɛˈsarsʲcɛ ˈʨ̑ɛ̇̃ɲʨ̑ɛ/ (n)
(medycyna, medyczny) zabieg wydostania płodu z łona matki przez przecięcie jej brzucha; cesárea

cesarstwo /ʦ̑ɛˈsarstfɔ/ (n)
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ustrój polityczny w którym władzę sprawuje cesarz; imperio

cesarz /ˈʦ̑ɛsaʃ/ (n)
najwyższy stopień monarchiczny; emperador

cesarzowa /ˌʦ̑ɛsaˈʒɔva/ (n)
1. kobieta cesarz emperatriz
2. żona cesarza emperatriz

cewka moczowa /ˈʦ̑ɛfka mɔˈʧ̑ɔva/ (n)
(anatomia, anatomiczny) zakończenie układu moczowego, przez które na zewnątrz wyprowadzany jest mocz; uretra

cewnik /ˈʦ̑ɛvʲɲik/ (n)
(medycyna, medyczny) cienka rurka wprowadzana do narządów w celu dokonania pomiaru, pobrania próbki, odprowadzenia wydzielin czy wprowadzenia leków; catéter

cez /ʦ̑ɛs/ (n)
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Cs i liczbie atomowej 55; cesio

chabeta (n)
(potocznie, potoczny) (lekceważąco, lekceważący) lichy, chudy koń ruco, rocín, arpa, chinga, garrapata, jamelgo

chaczapuri (n)
(kulinaria) placek zapiekany z serem, danie kuchni kaukaskich, chlebek serowy; khachapuri

chalcedon /xalˈʦ̑ɛdɔ̃n/ (n)
(mineralogia, mineralogiczny) skrytokrystaliczna odmiana kwarcu; calcedonia f

chamsa (n)
(etnografia, etnograficzny) symbol szczęścia w formie otwartej dłoni, używany w wielu kulturach jako amulet; jamsa

chan /xãn/ (n)
(historia, historyczny, historycznie) głowa chanatu, tytuł oznaczający władcę w dawnych krajach Wschodu kan

chaos /ˈxaɔs/ (n)
1. nieporządek, bezład caos
2. (matematyka, matematyczny) wrażliwość rozwiązań równań lub układów równań na niewielkie zaburzenia parametrów; caos
3. (mitologia, mitologiczny) w kosmologii starożytnych Greków pierwotny stan materii, z którego powstał świat; caos

chaotycznie (adv)
(książkowy) w sposób nieuporządkowany, chaotyczny caóticamente

chaotyczny /ˌxaɔˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
będący w stanie chaosu, odznaczający się chaotycznością, nieuporządkowany, niezorganizowany caótico

charakter /xaˈraktɛr/ (n)
(psychologia, psychologiczny) zespół cech psychicznych danej osoby carácter

charakterologia (n)
dział psychologii, nauka o ludzkim charakterze caracterología

charakterystyczny /ˌxaraktɛrɨˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
1. typowy, właściwy dla pewnej osoby, rzeczy lub pewnego zjawiska característico, típico, particular
2. wyróżniający się spośród grupy podobnych osób lub przedmiotów característico, singular

charakteryzacja /ˌxaraktɛrɨˈzaʦ̑ʲja/ (n)
1. (literacko) proces tworzenia postaci literackiej; caracterización
2. (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) czynność zmiany wyglądu aktora, która nadaje mu zewnętrzne cechy granej postaci caracterización
3. (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) rezultat charakteryzacji (1.1) caracterización

charytatywny /ˌxarɨtaˈtɨvnɨ/ (adj)
dobroczynny, wspierający biednych, potrzebujących i zagrożonych marginalizacją w życiu społecznym caritativo

charyzma /xaˈrɨzma/ (n)
cecha jednostki, dająca jej niekwestionowany autorytet w grupie carisma

charyzmatyczny (adj)
(socjologia, socjologiczny) obdarzony charyzmą, estymą carismático

chata /ˈxata/ (n)
drewniany budynek mieszkalny na wsi lub w górach cabaña

chałtura /xawˈtura/ (n)
1. dodatkowa, łatwa praca (szczególnie z dziedziny kultury, sztuki), ale zazwyczaj mało ambitna, wykonywana jedynie dla szybkiego zarobku, często niedbale chapuza
2. efekt, produkt chałtury (1.1) chapucería, chapuza

chałturzyć /xawˈtuʒɨʨ̑/ (v)
wykonywać dodatkową pracę w dziedzinie kultury i sztuki wyłącznie w celach zarobkowych, nie troszcząc się o poziom (artystyczny itp.) chapucear

chałupa /xaˈwupa/ (n)
wiejski budynek mieszkalny, zwykle prymitywny fuego

chcieć /çʨ̑ɛ̇ʨ̑/ (modal)
odczuwać chęć zrobienia czegoś querer, tener ganas

chciwość /ˈçʨ̑ivɔɕʨ̑/ (n)
silne, zwykle nieuzasadnione pragnienie posiadania czegoś codicia, avidez

chciwy /ˈçʨ̑ivɨ/ (adj)
taki, który odznacza się chciwością ávido, codicioso

chemia /ˈxɛ̃mʲja/ (n)
nauka zajmująca się badaniem substancji pod względem ich budowy i ich wzajemnym wpływem; química

chemia organiczna /ˈxɛ̃mʲja ˌɔrɡãˈɲiʧ̑na/ (n)
dział chemii zajmujący się związkami organicznymi jak np. węglowodory czy alkohole; química orgánica

chemiczka /xɛ̃ˈmʲiʧ̑ka/ (n)
(potocznie, potoczny) specjalistka w zakresie chemii, kobieta zajmująca się chemią química

chemiczny /xɛ̃ˈmʲiʧ̑nɨ/ (adj)
związany z chemią químico

chemik /ˈxɛ̃mʲik/ (n)
specjalista w zakresie chemii, osoba zajmująca się chemią químico

chemiluminescencja /ˌxɛ̃mʲilũmʲĩnɛˈsʦ̑ɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
(fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) świecenie wywołane reakcją chemiczną; quimioluminiscencia

chemioterapeutyczny (adj)
(medycyna, medyczny) związany z chemioterapią, dotyczący chemioterapii quimioterapéutico

chemioterapia /ˌxɛ̃mʲjɔtɛˈrapʲja/ (n)
(farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) (medycyna, medyczny) terapia syntetycznymi środkami chemicznymi; quimioterapia

chemosynteza (n)
(biologia, biologiczny) proces przyswajania dwutlenku węgla w oparciu o energię pochodzącą nie ze światła, ale z utleniania prostych związków organicznych lub metanu; występuje u niektórych grzybów i bakterii; quimiosíntesis

chemotaksja /ˌxɛ̃mɔˈtaksʲja/ (n)
(biologia, biologiczny) ruch drobnych organizmów lub komórek (np. leukocytów czy plemników) w określonym kierunku pod wpływem różnej wielkości stężenia danej substancji chemicznej w różnych miejscach; quimiotaxis

cherub /ˈxɛrup/ (n)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (biblijny) (zobacz) cherubin querubín, querube

cherubin /xɛˈrubʲĩn/ (n)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (biblijny) w tradycji judeochrześcijańskiej potężne anioły, często w bezpośredniej bliskości Boga; querubín, querube

chia /ˈʧ̑ʲi<sup>j</sup>a/ (n)
(botanika, botaniczny) Salvia hispanica, inne określenie szałwii hiszpańskiej chía

chihuahua /ˌçixu<sup>w</sup>aˈxu<sup>w</sup>a/ (n)
(kynologia, kynologiczny) rasa psów do towarzystwa; chihuahua, perro chihuahua

chilijski /ʧ̑ʲiˈlʲijsʲci/ (adj)
odnoszący się do państwa Chile chileno

chimera /çĩˈmɛra/ (n)
1. (biologia, biologiczny) organizm składający się z tkanek o różnych genotypach; quimera
2. (ichtiologia, ichtiologiczny) morska ryba głębinowa z rodzaju Chimaera; quimera
3. (paleontologia, paleontologiczny) rzekomy takson opisany na podstawie skamieniałości dwóch gatunków quimera
4. (przenośnie, przenośnia) coś nierealnego, fantastycznego, wymyślonego quimera, ilusión
5. (przenośnie, przenośnia) kaprys, wybryk, zachcianka, dziwactwo capricho

chinina /çĩˈɲĩna/ (n)
(chemia, chemiczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) organiczny związek chemiczny o gorzkim smaku, znajdujący się w korze drzewa chinowego rosnącego w Ameryce Południowej; quinina

chip /ʧ̑ʲip/ (n)
(elektronika, elektroniczny) układ scalony chip

chipset (n)
(elektronika, elektroniczny) grupa specjalistycznych układów scalonych, przeznaczonych do wspólnej pracy; chipset

chirurg /ˈçirurk/ (n)
(medycyna, medyczny) lekarz specjalista zajmujący się operacjami i zabiegami cirujano, operador

chirurg ogólny /ˈçirurk ɔˈɡulnɨ/ (n)
(medycyna, medyczny) (zobacz) chirurg cirujano general

chirurgia /çiˈrurʲɟja/ (n)
(medycyna, medyczny) dział medycyny zajmujący się leczeniem operacyjnym; cirugía

chirurgia kosmetyczna /çiˈrurʲɟja ˌkɔsmɛˈtɨʧ̑na/ (n)
(medycyna, medyczny) operacyjna korekta naturalnych lub nabytych defektów ciała cirugía cosmética

chirurgia plastyczna /çiˈrurʲɟja plaˈstɨʧ̑na/ (n)
(medycyna, medyczny) operacyjna korekta naturalnych lub nabytych defektów ciała cirugía plástica

chirurgiczny /ˌçirurʲˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
1. związany z chirurgią, dotyczący chirurgii lub chirurgów quirúrgico
2. (potocznie, potoczny) charakteryzujący się precyzją, dokładnie odmierzony, wycelowany de cirujano

chiton /ˈçitɔ̃n/ (n)
1. (historia, historyczny, historycznie) w starożytnej Grecji: lniana i wełniana szata zszyta po bokach, spięta na ramionach; manto, quitón
2. (zoologia, zoologiczny) mięczak z rodzaju chitonów; quitón

chitozan (n)
(biochemia, biochemiczny) substancja organiczna będąca naturalnym polimerem, polisacharyd, pochodna chityny; chitosán, quitosano

chitynowy (adj)
związany z chityną, dotyczący chityny, składający się z chityny quitinoso

chiński /ˈçĩj̃sʲci/ (adj)
odnoszący się do Chin lub Chińczyków chino

chlać /xlaʨ̑/ (v)
(potocznie, potoczny) (pospolicie) pić, zwłaszcza alkohol pimplar, trasegar

chleb /xlɛp/ (n)
pieczywo z mąki, wody i drożdży; pan

chleb powszedni /ˈxlɛp ːɔˈfʃɛdʲɲi/ (n)
(przenośnie, przenośnia) rzecz zwykła, codzienna, niebudząca zdziwienia, często się zdarzająca; nic nadzwyczajnego pan de cada día

chlebak /ˈxlɛbak/ (n)
1. średniej wielkości pojemnik, w którym przechowuje się pieczywo; panero
2. średniej wielkości torba z paskiem, na prowiant; macuto, morral

chlew /xlɛf/ (n)
1. pomieszczenie lub wydzielone miejsce przeznaczone dla świń; pocilga
2. (przenośnie, przenośnia) miejsce, w którym panuje bałagan i jest brudno pocilga

chlor /xlɔr/ (n)
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Cl i liczbie atomowej 17; cloro

chlorek /ˈxlɔrɛk/ (n)
(chemia, chemiczny) sól kwasu solnego; cloruro

chloro- /ˈxlɔrɔ/ (prefix)
(chemia, chemiczny) przedrostek w nazwie związku organicznego w nomenklaturze chemicznej wskazujący na obecność atomu chloru w cząsteczce cloro-

chlorofil /xlɔˈrɔfʲil/ (n)
organiczny związek chemiczny obecny m.in. w roślinach i algach, nadający im zielony kolor; clorofila

chloroform (n)
(chemia, chemiczny) chlorowa pochodna metanu, lotna, niepalna ciecz, wykorzystywana jako rozpuszczalnik, a dawniej także jako środek znieczulający; cloroformo, triclorometano

chlorować (v)
(chemia, chemiczny) (technologia, technika, techniczny) traktować coś chlorem lub związkiem, który wydziela chlor clorar

chlorowy (adj)
(chemia, chemiczny) dotyczący chloru, związany z chlorem, zawierający chlor clórico

chmiel /xmʲjɛl/ (n)
(botanika, botaniczny) (potocznie, potoczny) roślina z rodzaju (1.1) lúpulo

chmura /ˈxmura/ (n)
(meteorologia, meteorologiczny) krople wody lub kryształki lodu zawieszone w atmosferze; nube

chmurny (adj)
1. pokryty chmurami nublado
2. sprawiający ponure wrażenie lúgubre, triste

chochla /ˈxɔxla/ (n)
duża łyżka służąca do nakładania posiłków, najczęściej zupy; cazo, cucharón

chociaż /ˈxɔʨ̑aʃ/ (conjunction)
mimo że; robić coś pomimo jakiegoś niekorzystnego faktu lub nie robić mimo sprzyjającego aunque

chociaż /ˈxɔʨ̑aʃ/ (particle)
przynajmniej, bodaj, choć, co najmniej al menos, por lo menos, siquiera

chodnik /ˈxɔdʲɲik/ (n)
1. (górnictwo, górniczy) wydrążony tunel w kopalni; galería
2. długi dywan do przykrywania tylko miejsca, po którym się chodzi; alfombra
3. wydzielona część ulicy przeznaczona dla pieszych; acera, andén

chodzić /ˈxɔʥ̑iʨ̑/ (v)
poruszać się za pomocą nóg caminar, ir, marchar

chodzić spać z kurami /ˈxɔʥ̑iʨ̑ ˈspaʨ̑ s‿kuˈrãmʲi/ (v)
chodzić spać bardzo wcześnie acostarse con las gallinas

chodząca encyklopedia /xɔˈʣ̑ɔ̃nʦ̑a ˌɛ̃nʦ̑ɨklɔˈpɛdʲja/ (n)
osoba bardzo inteligentna, posiadająca dużą wiedzę z wielu dziedzin enciclopedia andante

choina (n)
(dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Pinus sylvestris L., gatunek wiecznie zielonego drzewa z rodziny sosnowatych pino bermejo, pino silvestre

choinka /xɔˈ<sup>j</sup>ĩnka/ (n)
choinka (1.1) lub przypominający ją sztuczny przedmiot przyozdabiany w okresie świąt Bożego Narodzenia; árbol de Navidad

cholangiopankreatografia (n)
(medycyna, medyczny) obrazowe badanie dróg żółciowych i trzustki colangiopancreatografía

cholera /xɔˈlɛra/ (n)
(medycyna, medyczny) groźna choroba zakaźna; cólera

choleryk /xɔˈlɛrɨk/ (n)
człowiek o gwałtownym, wybuchowym usposobieniu polvorilla

cholesterol /ˌxɔlɛˈstɛrɔl/ (n)
(biochemia, biochemiczny) (medycyna, medyczny) związek chemiczny z grupy steroli, znajdujący się w każdej komórce zwierzęcej; colesterol

cholewa /xɔˈlɛva/ (interjection)
(potocznie, potoczny) (eufemistycznie) (zobacz) cholera mecachis

cholewa /xɔˈlɛva/ (n)
część obuwia obejmująca przynajmniej cześć goleni caña

chomik /ˈxɔ̃mʲik/ (n)
(zoologia, zoologiczny) gryzoń z rodziny Cricetidae; hámster

chomąto (n)
część uprzęży zaprzęgowej w formie obręczy zakładanej zwierzęciu na szyję; collera

chondromalacja /ˌxɔ̃ndrɔ̃maˈlaʦ̑ʲja/ (n)
(medycyna, medyczny) choroba prowadząca do destrukcji tkanki chrzęstnej, najczęściej występująca w obrębie stawu kolanowego; chondromalacia

choreograf /ˌxɔrɛˈɔɡraf/ (n)
(choreografia, choreograficzny) realizator, reżyser tanecznego utworu scenicznego coreógrafo

choreograficzny (adj)
związany z układem tańca, choreografią, choreografami coreográfico

choriamb (n)
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) rodzaj stopy wierszowej coriambo

choriambiczny (adj)
o wierszu: napisany choriambem coriámbico

choroba /xɔˈrɔba/ (n)
(medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) odstępstwo od stanu określanego jako pełnia zdrowia organizmu; enfermedad

choroba Parkinsona /xɔˈrɔba ˌparʲcĩw̃ˈsɔ̃na/ (n)
(medycyna, medyczny) samoistne zwyrodnienie układu nerwowego skutkujące m.in. zaburzeniami ruchu, mowy, ślinotokiem; enfermedad de Parkinson, párkinson

choroba morska /xɔˈrɔba ˈmɔrska/ (n)
(medycyna, medyczny) (morski) choroba lokomocyjna wywoływana kołysaniem statku mal de mar, naupatía

choroba wieńcowa /xɔˈrɔba vʲjɛ̇̃j̃nˈʦ̑ɔva/ (n)
(medycyna, medyczny) (zobacz) choroba niedokrwienna serca enfermedad coronaria

choroba wysokościowa (n)
(medycyna, medyczny) dolegliwość fizjologiczna związana ze zmianą wysokości miejsca pobytu; mal de montaña, puna, soroche, apunamiento, mal de altura, mal de páramo

chorobliwy /ˌxɔrɔˈblʲivɨ/ (adj)
(przenośnie, przenośnia) o cechach mocno nieprawidłowych enfermizo, malsano

chorobotwórczość /ˌxɔrɔbɔˈtfurʧ̑ɔɕʨ̑/ (n)
(medycyna, medyczny) zdolność do wywoływania chorób; patogenicidad

chorobotwórczy /ˌxɔrɔbɔˈtfurʧ̑ɨ/ (adj)
(medycyna, medyczny) wywołujący chorobę patógeno

chorografia /ˌxɔrɔˈɡrafʲja/ (n)
szczegółowy opis geograficzny kraju lub jego części corografía

chorować /xɔˈrɔvaʨ̑/ (v)
cierpieć z powodu choroby, mieć jakąś chorobę, być chorym estar enfermo

chorowity /ˌxɔrɔˈvʲitɨ/ (adj)
często chorujący; skłonny do chorób; mający słabe zdrowie enfermizo

chorwacki /xɔrˈvaʦ̑ʲci/ (adj)
związany z Chorwacją, dotyczący Chorwacji lub Chorwatów croata

chory /ˈxɔrɨ/ (adj)
dotknięty chorobą enfermo, malo

chory /ˈxɔrɨ/ (n)
osoba dotknięta chorobą enfermo

chowany /xɔˈvãnɨ/ (n)
dziecięca zabawa, polegająca na tym, że wszystkie dzieci usiłują ukryć się, a jedno z nich szuka; escondite

chować /ˈxɔvaʨ̑/ (v)
1. pielęgnować, wychowywać criar
2. ukrywać kogoś / coś przed kimś esconder, ocultar, guardar
3. grzebać zmarłych enterrar

chrapanie /xraˈpãɲɛ/ (n)
o ludziach hałaśliwe charczenie w czasie snu ronquido

chrapać /ˈxrapaʨ̑/ (v)
oddychać w trakcie snu charcząc roncar

chrom /xrɔ̃m/ (n)
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Cr i liczbie atomowej 24; cromo

chromatyna /ˌxrɔ̃maˈtɨ̃na/ (n)
(biologia, biologiczny) włóknista substancja występująca w jądrze komórkowym; cromatina

chromosfera /ˌxrɔ̃mɔˈsfɛra/ (n)
(astronomia, astronomiczny) warstwa atmosfery gwiazdy, rozciągająca się między fotosferą a koroną, posiadająca charakterystyczną czerwoną barwę; cromosfera

chromosom /xrɔ̃ˈmɔsɔ̃m/ (n)
(biochemia, biochemiczny) nośnik informacji genetycznej w komórce; cromosoma

chromowanie (n)
(technologia, technika, techniczny) (metaloznawstwo, metalurgia) pokrywanie metalu chromem cromado

chromować (v)
pokrywać chromem cromar

chromowy (adj)
związany z chromem, dotyczący chromu, zrobiony z chromu de cromo

chronicznie (adv)
w sposób chroniczny crónicamente

chronić /ˈxrɔ̃ɲiʨ̑/ (v)
bronić przed niebezpieczeństwem; opiekować się, pomagać, ratować proteger, resguardar, amparar

chronologiczny (adj)
(książkowy) ułożony według kolejności wydarzeń, ich następstwa w czasie cronológico

chronometr (n)
bardzo dokładny zegar, stosowany w astronomii, geodezji i nawigacji cronómetro

chropowaty /ˌxrɔpɔˈvatɨ/ (adj)
1. pozbawiony dźwięczności ronco, áspero
2. z powierzchnią pełną drobnych wypukłości rugoso, áspero

chruścik /ˈxruɕʨ̑ik/ (n)
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Trichoptera, owad, larwy żyją w wodzie, dorosłe podobne do ćmy; frigánea, tricóptero

chrypka /ˈxrɨpka/ (n)
(medycyna, medyczny) zaburzony, szorstki głos, wywołany przez nieprawidłowy przepływ powietrza przez krtań ronquera

chrystadelfiański /ˌxrɨstadɛlˈfʲjä̃j̃sʲci/ (adj)
dotyczący chrystadelfianów cristadelfiano

chrystianizacja /ˌxrɨstʲjä̃ɲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
(historia, historyczny, historycznie) narzucanie wiary chrześcijańskiej poganom; (także, też) proces dobrowolnego przechodzenia na chrześcijaństwo przez ludy niechrześcijańskie; cristianización

chrystianizować (v)
(historia, historyczny, historycznie) (teologia, teologiczny) zaprowadzać chrześcijaństwo cristianizar

chryzantema /ˌxrɨzãnˈtɛ̃ma/ (n)
(botanika, botaniczny) roślina z rodzaju (1.1) crisantemo

chryzopraz /xrɨˈzɔpras/ (n)
(mineralogia, mineralogiczny) zielony minerał, odmiana chalcedonu; crisoprasa

chrzciciel (n)
osoba chrzcząca bautista

chrzcielnica /xʃʲʨ̑ɛlʲˈɲiʦ̑a/ (n)
1. (architektura, architektoniczny) część kościoła, gdzie dokonuje się chrztu baptisterio
2. (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) kościelne naczynie z wodą święconą przeznaczone do chrztu; pila bautismal, pila, baptisterio

chrzcić (v)
(kościelny) udzielać komuś sakramentu chrztu bautizar

chrzest /xʃɛst/ (n)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) obrzęd przyjęcia kogoś do Kościoła, połączony z obmyciem wodą lub zanurzeniem w wodzie; bautismo, bautizo

chrzest bojowy /ˈxʃɛzd bɔˈjɔvɨ/ (n)
1. pierwszy bój, pierwsza walka lub bitwa bautismo de fuego
2. wystąpienie gdzieś pierwszy raz bautismo de fuego

chrześcijanin /ˌxʃɛɕʨ̑iˈjä̃ɲĩn/ (n)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyznawca chrześcijaństwa cristiano

chrześcijanka /ˌxʃɛɕʨ̑iˈjãnka/ (n)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) kobieta, która wyznaje chrześcijaństwo cristiana

chrześcijański /ˌxʃɛɕʨ̑iˈjä̃j̃sʲci/ (adj)
związany z chrześcijaństwem lub chrześcijanami cristiano

chrześcijaństwo /ˌxʃɛɕʨ̑iˈjä̃j̃stfɔ/ (n)
1. (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) religia monoteistyczna wywodząca się z judaizmu, której członkowie wierzą, że Jezus Chrystus jest Synem Bożym i zmartwychwstał po swojej śmierci; cristianismo
2. ogół wiernych wszystkich wyznań chrześcijańskich (1.1) cristiandad

chrząstka /ˈxʃɔ̃w̃stka/ (n)
(anatomia, anatomiczny) elastyczna tkanka stanowiąca część wielu narządów, np. nosa, krtani, stawów itp.; cartílago

chrząszcz /xʃɔ̃w̃ʃʧ̑/ (n)
1. (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Coleoptera, zamieszkujący różnorodne środowiska rząd owadów posiadający osłonięte skrzydła i odwłok; escarabajo
2. (rzadki, rzadko używany) (motoryzacja) (potocznie, potoczny) jeden z modeli Volkswagena escarabajo

chrzęstniak (n)
(medycyna, medyczny) łagodny nowotwór tkanki chrzęstnej; condroma

chrzęstnoszkieletowy /ˈxʃɛ̃w̃stnɔˌʃʲcɛlɛˈtɔvɨ/ (adj)
taki, którego szkielet zbudowany jest z chrząstek cartilaginoso

chuchro /ˈxuxrɔ/ (n)
człowiek słaby, mizerny lub chorowity alfeñique, fifiriche

chude lata /ˈxudɛ ˈlata/ (idiom)
czas niedostatku, biedy, braków materialnych vacas flacas

chudy /ˈxudɨ/ (adj)
1. o człowieku: wąski w pasie; bardziej, niż szczupły; taki, któremu daleko do otyłości delgado, flaco
2. o jedzeniu: zawierający mało tłuszczu magro

chudzielec (n)
(potocznie, potoczny) chudy człowiek madeja

chuj /xuj/ (n)
1. (wulgarnie, wulgaryzm) penis, członek polla
2. (przenośnie, przenośnia) (wulgarnie, wulgaryzm) wysoce obraźliwa forma zwrotu do mężczyzny gilipollas

chusteczka /xuˈstɛʧ̑ka/ (n)
niewielki kawałek miękkiej tkaniny lub papieru używany zwykle do wycierania nosa pañuelo

chusteczka do nosa (n)
kawałek delikatnej tkaniny lub papieru służący do higieny jamy nosowej i twarzy pañuelo

chustka /ˈxustka/ (n)
1. chusteczka do nosa pañuelo
2. okrycie głowy pañuelo

chuć /xuʨ̑/ (n)
trudne do opanowania pożądanie fizyczne, pozbawiony hamulców pociąg płciowy concupiscencia, lujuria

chwalić /ˈxfalʲiʨ̑/ (v)
1. (przestarzałe, przestarzały) czcić, wielbić glorificar, adorar, venerar
2. mówić lub pisać o czymś lub o kimś dobrze alabar, elogiar

chwast /xfast/ (n)
(botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) roślina dziko rosnąca, niekorzystnie wpływająca na rozwój roślin uprawnych przez pobieranie z gleby wilgoci i składników pokarmowych; mala hierba, maleza, matorral

chwastobójczy /ˌxfastɔˈbujʧ̑ɨ/ (adj)
(rolnictwo, rolniczy) (chemia, chemiczny) przeznaczony do zwalczania chwastów herbicida

chwat (n)
(dawniej, dawny) krzepki mężczyzna, morus barbián

chwiejny (adj)
często zmieniający zdanie, niestały voluble

chwila /ˈxfʲila/ (n)
1. bardzo krótki czas momento, instante, rato
2. punkt w czasie momento, instante, rato

chwyt /xfɨt/ (n)
1. (dawniej, dawny) uchwyt, zaczep, to za co się chwyta agarradero, asa, asidero
2. (medycyna, medyczny) pewien określony sposób uchwycenia osoby ratowanej agarre, asimiento
3. czynność chwycenia czegoś – ręką lub narzędziem agarre, asimiento
4. (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) pewien określony sposób przyciśnięcia strun gitary, dający w rezultacie akord acorde
5. (przenośnie, przenośnia) zaplanowane, sprytne posunięcie ardid, maniobra, recurso
6. (sport, sportowy) pewien określony sposób uchwycenia przeciwnika w walce wręcz llave, movimiento, presa

chyba /ˈxɨba/ (particle)
1. …używana do stawiania warunku a menos que, a no ser que
2. …wyrażająca niepewność, przypuszczenie probablemente

chybiać /ˈxɨbʲjäʨ̑/ (v)
nie trafiać do zamierzonego celu errar el tiro, fallar

chytrość (n)
1. bycie chytrym w wydawaniu avaricia
2. bycie chytrym, odznaczanie się przebiegłością astucia

chytry /ˈxɨtrɨ/ (adj)
podstępny, przebiegły astuto, maco, pícaro

chód /xut/ (n)
1. chodzenie, (zobacz) krok marcha, andar
2. sport i dyscyplina olimpijska marcha

chór /xur/ (n)
1. (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) zespół muzyczny składający się z wokalistów; coro
2. utwór napisany do wykonywania przez chór (1.1) coro
3. miejsce na scenie lub w świątyni przeznaczone dla chóru (1.1), także dla instrumentów coro
4. (architektura, architektoniczny) prezbiterium coro

chórzysta /xuˈʒɨsta/ (n)
mężczyzna lub chłopiec, który śpiewa w chórze corista

chów /xuf/ (n)
(rolnictwo, rolniczy) trzymanie, karmienie i pielęgnowanie zwierząt hodowlanych crianza, cría

chętnie /ˈxɛ̃ntʲɲɛ/ (adv)
z chęcią, z ochotą con mucho gusto, con gusto

chęć /xɛ̃ɲʨ̑/ (n)
pragnienie zrobienia czegoś, ochota na coś gana, voluntad

chłodnica /xwɔdʲˈɲiʦ̑a/ (n)
urządzenie służące do wymiany energii cieplnej pomiędzy dwoma jej nośnikami; intercambiador de calor

chłoniak (n)
(medycyna, medyczny) rodzaj nowotworu złośliwego, wywodzącego się z elementów tkanki chłonnej; linfoma

chłonność (n)
łatwość wchłaniania absorbencia

chłopak /ˈxwɔpak/ (n)
1. (potocznie, potoczny) młody mężczyzna darzony sympatią lub miłością przez drugą osobę chico, novio
2. (przestarzałe, przestarzały) młody pracownik zakładu chico, mozo, muchacho
3. dziecko płci męskiej chico, muchacho, chaval
4. (potocznie, potoczny) młody mężczyzna chico, muchacho, chaval

chłopczyk /ˈxwɔpʧ̑ɨk/ (n)
(zdrobniale) od: chłopiec chico, rapaz

chłopiec /ˈxwɔpʲjɛʦ̑/ (n)
młody człowiek płci męskiej muchacho, chico

chłopiec na posyłki (n)
chłopak, który pracuje wykonując doraźne, proste polecenia botones, chico

chłopstwo (n)
(historia, historyczny, historycznie) (socjologia, socjologiczny) warstwa społeczna składając się z drobnych rolników; campesinado

chłostać /ˈxwɔstaʨ̑/ (v)
1. (przenośnie, przenośnia) surowo krytykować censurar, criticar, fustigar
2. bić rózgą, biczem (i tym podobne, i temu podobne) azotar, disciplinar, flagelar

chłód /xwut/ (n)
dość niska temperatura powietrza, umiarkowane zimno frialdad, frío

ciamajda /ʨ̑ãˈmajda/ (n)
(potocznie, potoczny) człowiek niezdarny, ślamazarny ganso, inútil, torpe, torpón

ciasnogłowy /ˌʨ̑asnɔɡˈwɔvɨ/ (adj)
człowiek ograniczony umysłowo, nieobejmujący ogółu problemów, z którymi się styka cerril, estrecho de miras, obtuso

ciasto /ˈʨ̑astɔ/ (n)
1. (kulinaria) surowy półprodukt, gęsta masa powstała z połączenia mąki z wodą, mlekiem lub innymi spożywczymi produktami; masa
2. (kulinaria) słodki, deserowy wypiek, zwykle w formie placka; torta

ciało /ˈʨ̑awɔ/ (n)
1. organizm ludzki lub zwierzęcy cuerpo
2. zwłoki człowieka i zwierzęcia cuerpo
3. (fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) materia, substancja cuerpo
4. (matematyka, matematyczny) zbiór, którego elementy mogą być dodawane, odejmowane, mnożone i dzielone (z wyjątkiem dzielenia przez zero); cuerpo

ciało niebieskie /ˈʨ̑awɔ ɲɛˈbʲjɛsʲcɛ/ (n)
(astronomia, astronomiczny) obiekt będący poza Ziemią, znajdujący się w przestrzeni wszechświata; cuerpo celeste

ciało obce /ˈʨ̑awɔ ˈːpʦ̑ɛ/ (n)
(medycyna, medyczny) obiekt wprowadzony do organizmu w sposób sztuczny, zwykle utrudniający normalne funkcjonowanie organów cuerpo extraño

ciało stałe (n)
(chemia, chemiczny) (fizyka, fizyczny) forma ciała skondensowanego, dawniej jeden ze stanów skupienia, substancja zachowująca objętość i kształt; cuerpo sólido

ciało szkliste (n)
(anatomia, anatomiczny) przezroczysta substancja wypełniająca wnętrze gałki ocznej; humor vítreo

cicerone (n)
(dawniej, dawny) przewodnik oprowadzający po zabytkach cicerone

cicha woda brzegi rwie /ˈʨ̑ixa ˈvɔda ˈbʒɛɟi ˈrvʲjɛ/ (proverb)
osoba, która wydaje się z pozoru cicha, nieśmiała, mało towarzyska, może się okazać w rzeczywistości zupełnie inna – energiczna, zabawna, towarzyska agua que corre silenciosa, agua peligrosa; la corriente silenciosa es la más peligrosa

cichaczem /ʨ̑iˈxaʧ̑ɛ̃m/ (adv)
1. bez wywoływania hałasu, po cichu, niepostrzeżenie, ukradkiem a la chita callando, a la sordina
2. w tajemnicy przed innymi a escondidas

cichy /ˈʨ̑ixɨ/ (adj)
o małej głośności silencioso, bajo

ciecierzyca /ˌʨ̑ɛ̇ʨ̑ɛˈʒɨʦ̑a/ (n)
1. (botanika, botaniczny) roślina z gatunku ciecierzyca pospolita uprawiana ze względu na jadalne nasiona; garbanzo
2. (spożywczy) nasiona ciecierzycy (1.1) garbanzo

ciecierzyca pospolita /ˌʨ̑ɛ̇ʨ̑ɛˈʒɨʦ̑a ˌpɔspɔˈlʲita/ (n)
(botanika, botaniczny) Cicer arietinum L., gatunek rośliny jednorocznej należący do rodziny bobowatych; garbanzo

ciecz /ʨ̑ɛʧ̑/ (n)
(fizyka, fizyczny) substancja o ciekłym (pośrednim między gazowym a stałym) stanie skupienia líquido, fluido

ciecz łzowa /ˈʨ̑ɛʧ̑ ˈwzɔva/ (n)
(medycyna, medyczny) mieszanina wody, soli i substancji bakteriobójczych nawilżająca i ochraniająca oko; líquido lagrimal

ciekawostka /ˌʨ̑ɛkaˈvɔstka/ (n)
szczegół lub informacja budząca zainteresowanie curiosidad

ciekawość /ʨ̑ɛˈkavɔɕʨ̑/ (n)
chęć poznania czegoś, doświadczenia czegoś curiosidad

ciekawski (adj)
(potocznie, potoczny) odznaczający się zbytnią ciekawością curioso

ciekawski (n)
(potocznie, potoczny) człowiek zbyt ciekawy, wścibski curioso

ciekawy /ʨ̑ɛˈkavɨ/ (adj)
1. taki, który się czymś interesuje, chce mieć informacje na dany temat curioso
2. taki, który wzbudza zainteresowanie interesante, curioso

cielec (n)
(przestarzałe, przestarzały) (literacko) młody byk, większe cielę becerro

cielesność (n)
cecha tego, co jest cielesne, co dotyczy ciała corporalidad

cielesny /ʨ̑ɛˈlɛsnɨ/ (adj)
dotyczący ciała i cielesności corporal, corpóreo

cielę /ˈʨ̑ɛlɛ/ (n)
(zootechnika, zootechniczny) młode bydła domowego; ternero, becerro

cielęcina /ˌʨ̑ɛlɛ̃ɲˈʨ̑ĩna/ (n)
1. (potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) o kimś gapowatym, nierozgarniętym, zwykle w młodym wieku bobo, tontaina
2. mięso z młodej krowy (cielęcia) ternera
3. (kulinaria) potrawa z cielęciny (1.1) ternera

ciemnia (n)
(fotografia) specjalne pomieszczenie do obróbki materiałów światłoczułych; cuarto oscuro, cuarto de revelado

ciemnica (n)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wielkoczwartkowa kaplica z Najświętszym Sakramentem; monumento

ciemnota /ʨ̑ɛ̃mˈnɔta/ (n)
zacofanie, niedouczenie ignorancia, incultura

ciemność /ˈʨ̑ɛ̃mnɔɕʨ̑/ (n)
stan, w którym jest brak światła, jasności; oscuridad, tinieblas

ciemnożółty /ˌʨ̑ɛ̃mnɔˈʒuwtɨ/ (adj)
mający kolor żółty o ciemnym odcieniu amarillo oscuro

ciemny /ˈʨ̑ɛ̃mnɨ/ (adj)
1. (potocznie, potoczny) zacofany, nieświadomy, pozbawiony wiedzy mentecato, oscuro
2. o kolorze: zbliżony do czarnego oscuro
3. (potocznie, potoczny) wątpliwy, nie wzbudzający zaufania oscuro
4. o cerze: mająca odcień między jasną a czarną; opalona, ogorzała, śniada oscuro

cienki /ˈʨ̑ɛ̃nʲci/ (adj)
1. mający niewielki przekrój poprzeczny delgado
2. o głosie: wysoki, piskliwy fino

ciepło /ˈʨ̑ɛpwɔ/ (n)
1. uczucie wywołane przez dopływ do skóry ciepła (1.1) w umiarkowanej ilości calor
2. (fizyka, fizyczny) sposób przekazywania energii chaotycznego ruchu cząsteczek; calor
3. (fizyka, fizyczny) ilość energii przekazywanej w ten sposób calor

ciepły /ˈʨ̑ɛpwɨ/ (adj)
1. (potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) żywy caliente
2. (potocznie, potoczny) (środowiskowy) homoseksualny (zwykle o mężczyźnie, rzadziej o kobiecie) calentorro, caliente
3. (przenośnie, przenośnia) miły, przyjemny cálido, cordial
4. mający temperaturę równą temperaturze pokojowej lub niewiele od niej większą caliente, caluroso, cálido
5. o okryciu, ubraniu, dzięki któremu utrzymuje się ciepło caliente, de abrigo

cierlik /ˈʨ̑ɛrlʲik/ (n)
(ornitologia, ornitologiczny) Emberiza cirlus, ptak z rodziny trznadlowatych; escribano soteño

cierpienie /ʨ̑ɛrˈpʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
1. (rzeczownik odczasownikowy) od: cierpieć sufrimiento
2. długotrwały lub silny ból sufrimiento

cierpieć /ˈʨ̑ɛrpʲjɛ̇ʨ̑/ (v)
1. (przestarzałe, przestarzały) znosić, tolerować kogoś lub coś soportar
2. odczuwać ból fizyczny lub psychiczny sufrir
3. ubolewać z powodu czegoś lamentar

cierpkość (n)
cecha tego, co ma kwaskowaty smak acidez

cierpliwość /ʨ̑ɛrˈplʲivɔɕʨ̑/ (n)
1. zdolność spokojnego wyczekiwania na coś lub dążenia do czegoś calma, paciencia, perseverancia, tranquilidad
2. zdolność spokojnego, długotrwałego znoszenia rzeczy przykrych paciencia, resignación

cierń /ʨ̑ɛrʲɲ/ (n)
ostry wyrostek na pędzie rośliny; espina

cieszyć /ˈʨ̑ɛʃɨʨ̑/ (v)
1. dawać radość, szczęście, weselić; nastrajać pozytywnie, radośnie alegrar
2. być radosnym, mieć radość, zadowolenie z czegoś alegrarse

cietrzew /ˈʨ̑ɛṭʃɛf/ (n)
(ornitologia, ornitologiczny) duży, eurazjatycki ptak łowny; gallo lira

cieć /ʨ̑ɛ̇ʨ̑/ (n)
(potocznie, potoczny) (pogardliwie) gospodarz domu cancerbero, portero

cień /ʨ̑ɛ̇̃ɲ/ (n)
1. zaciemniony obszar, który powstaje za rzeczą lub osobą, gdy jest ona oświetlana z drugiej strony; sombra
2. (fotografia) (sztuka) ciemna plama będąca w kontraście do jasnych plam barwnych sombra
3. (przenośnie, przenośnia) (książkowy) zjawa, duch zmarłego sombra
4. (przenośnie, przenośnia) mała oznaka czegoś sombra
5. (przenośnie, przenośnia) podejrzenie co do czyjejś porządności, uczciwości, itp. sombra
6. makijaż na powiece; (zobacz) cień do powiek sombra

cieśnina /ʨ̑ɛ̇ɕˈɲĩna/ (n)
(geografia, geograficzny) zwężenie obszaru wodnego pomiędzy dwoma akwenami (oceanami, morzami lub jeziorami) estrecho

cingulum (n)
(kościelny) pas lub sznur, element stroju liturgicznego; cíngulo

ciocia /ˈʨ̑ɔ̇ʨ̑a/ (n)
siostra matki tía

cios /ʨ̑ɔs/ (n)
1. blok kamienny lub drewniany sillar
2. uderzenie albo cięcie częścią ciała lub narzędziem golpe
3. negatywny skutek wywarty na uczuciach, oczekiwaniach itd. golpe
4. wstrząs lub zły obrót spraw golpe

cioteczna babka /ʨ̑ɔˈtɛʧ̑na ˈbapka/ (n)
ciotka matki lub ojca tía abuela

cioteczna siostra /ʨ̑ɔˈtɛʧ̑na ˈɕɔstra/ (n)
córka ciotki lub wuja prima, prima carnal, prima hermana

cioteczny brat /ʨ̑ɔˈtɛʧ̑nɨ ˈbrat/ (n)
syn ciotki lub wuja primo, primo carnal, primo hermano

cioteczny dziadek /ʨ̑ɔˈtɛʧ̑nɨ ˈʥ̑adɛk/ (n)
wuj matki lub ojca tío abuelo

cip cip (interjection)
…służąca do nawoływania kur, kurcząt pío

cipa /ˈʨ̑ipa/ (n)
(wulgarnie, wulgaryzm) (dawniej (gwarowe, gwara)) żeński narząd rozrodczy coño, chocho, potorro

cipka /ˈʨ̑ipka/ (n)
1. (pospolicie) żeński organ płciowy chochete
2. (potocznie, potoczny) (pieszczotliwie, pieszczotliwy) młoda kura pollita

cis /ʦ̑is/ /ʨ̑is/ (n)
1. (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) rodzaj roślin z rodziny cisowatych; tejo
2. (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dźwięk c podwyższony o półton; do sostenido

cisnąć /ˈʨ̑isnɔ̃ɲʨ̑/ (v)
1. o ubraniu: uwierać, pić apretar
2. ściskać, wywierać nacisk oprimir, presionar

cisza /ˈʨ̑iʃa/ (interjection)
wezwanie do uciszenia się, milczenia, zachowania spokoju a callar, silencio

cisza /ˈʨ̑iʃa/ (n)
1. (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) brak wiatru bonanza, calma
2. brak dźwięku silencio

cisza wyborcza (n)
(urzędowy) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) okres tuż przed wyborami i podczas ich przebiegu, w którym pod groźbą kary obowiązuje całkowity zakaz prowadzenia kampanii wyborczej i agitacji wyborczej; veda electoral

ciuch /ʨ̑ux/ (n)
stare, używane ubranie pingo, trapo

ciuciubabka /ˌʨ̑üʨ̑uˈbapka/ (n)
zabawa, w której jeden z uczestników goni i próbuje schwytać innych, mając zawiązane oczy; gallina ciega

ciąg arytmetyczny /ˈʨ̑ɔ̃ŋk ˌarɨtmɛˈtɨʧ̑nɨ/ (n)
(matematyka, matematyczny) ciąg liczbowy, którego każdy następny wyraz można otrzymać dodając do poprzedniego tę samą liczbę; progresión aritmética

ciąg geometryczny /ˈʨ̑ɔ̃ŋɡ ˌːɛɔ̃mɛˈtrɨʧ̑nɨ/ (n)
(matematyka, matematyczny) ciąg liczbowy, którego każdy następny wyraz można otrzymać, mnożąc poprzedni przez tę samą niezerową liczbę; progresión geométrica

ciągle /ˈʨ̑ɔ̃ŋɡlɛ/ (adv)
1. bez przerw, nieustannie sin cesar
2. cyklicznie, co i rusz sin cesar, continuamente
3. w dalszym ciągu, wciąż todavía, seguir

ciągnąć /ˈʨ̑ɔ̃ŋɡnɔ̃ɲʨ̑/ (v)
1. (przenośnie, przenośnia) zbliżać się, nadchodzić llegar, tirar
2. kontynuować proseguir, seguir
3. wlec, przesuwać za sobą tirar, arrastrar
4. wędrować, zmierzać do określonego celu, na ogół grupowo dirigirse, tirar

ciągnąć druta /ˈʨ̑ɔ̃ŋɡnɔ̃ɲʥ̑ ˈdruta/ (idiom)
(wulgarnie, wulgaryzm) doprowadzać mężczyznę do ejakulacji za pomocą ust hacer una mamada

ciągnąć za język /ˈʨ̑ɔ̃ŋɡnɔ̃ɲʥ̑ za‿ˈjɛ̃w̃zɨk/ (v)
usiłować dowiedzieć się czegoś od kogoś, wypytywać kogoś tirar de la lengua

ciągły /ˈʨ̑ɔ̃ŋɡwɨ/ (adj)
1. (o kształcie) pozbawiony przerw continuo
2. regularnie się powtarzający continuo
3. (matematyka, matematyczny) (o funkcji) taka, której wartości dla „bliskich” sobie argumentów również będą sobie „bliskie”; continuo
4. nieustanny, ciągle trwający continuo, incesante

ciąć /ʨ̑ɔ̇̃ɲʨ̑/ (v)
dzielić na części ostrym narzędziem cortar

ciąża /ˈʨ̑ɔ̃w̃ʒa/ (n)
(medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) u ssaków płci żeńskiej okres od zapłodnienia do porodu; embarazo

ciąża ektopowa (n)
(medycyna, medyczny) ciąża, w której zapłodnione jajo płodowe jest umieszczone poza jamą macicy, zazwyczaj w obrębie jajowodu; embarazo ectópico

cięcie /ˈʨ̑ɛ̇̃ɲʨ̑ɛ/ (n)
(zarządzanie) ograniczenie środków przeznaczanych, planowanych na jakieś cele recorte

cięciwa (n)
1. (matematyka, matematyczny) odcinek łączący dwa dowolne punkty krzywej lub powierzchni, który nie ma innych punktów wspólnych z daną krzywą czy powierzchnią cuerda
2. linka łącząca końce łuku albo kuszy cuerda

cięty (adj)
potrafiący atakować mordaz

ciężarek /ʨ̑ɛ̃w̃ˈʒarɛk/ (n)
1. element służący obciążaniu plomada, plomo
2. przedmiot o danej wadze, służący do ćwiczeń wzmacniających mięśnie mancuerna
3. przedmiot pomiarowy, będący wzorcem określonej masy pesa
4. (zdrobniale) mały ciężar pesa

ciężarna /ʨ̑ɛ̃w̃ˈʒarna/ (n)
kobieta w ciąży embarazada

ciężarny /ʨ̑ɛ̃w̃ˈʒarnɨ/ (adj)
będący w ciąży encinta, embarazado, preñado

ciężarówka /ˌʨ̑ɛ̃w̃ʒaˈrufka/ (n)
(motoryzacja) duży samochód do przewozu różnych towarów; camión

ciężki /ˈʨ̑ɛ̃w̃ʃʲci/ (adj)
taki, który dużo waży, ma dużą masę pesado, pesada

ciężko /ˈʨ̑ɛ̃w̃ʃkɔ/ (adv)
1. bardzo, mocno, dużo (w negatywnym znaczeniu); dotkliwie, boleśnie gravemente
2. w ciężki sposób, z obciążeniem; nie łatwo, nie lekko a duras penas, con dificultad, difícilmente

ciężkostrawny (adj)
trudny do strawienia pesado

ciśnienie /ʨ̑iɕˈɲɛ̇̃ɲɛ/ (n)
1. (fizyka, fizyczny) stosunek siły do powierzchni, na którą działa; presión
2. presja, nacisk presión
3. (medycyna, medyczny) ciśnienie krwi, ciśnienie tętnicze; presión arterial, tensión sanguínea

ciśnienie krwi /ʨ̑iɕˈɲɛ̇̃ɲɛ ˈkr̥fʲi/ (n)
(medycyna, medyczny) parcie krwi na ściany naczyń krwionośnych presión sanguínea

ciśnienie tętnicze /ʨ̑iɕˈɲɛ̇̃ɲɛ tɛ̃ntʲˈɲiʧ̑ɛ/ (n)
(fizjologia, fizjologiczny) ciśnienie wywierane przez krew na ściany tętnic; presión arterial

ciżba /ˈʨ̑iʒba/ (n)
duża liczba stłoczonych ludzi muchedumbre

cmentarz /ˈʦ̑mɛ̃ntaʃ/ (n)
obszar, gdzie celowo i niepojedynczo umieszcza się na stałe zwłoki lub prochy; cementerio, camposanto

cnota /ˈʦ̑nɔta/ (n)
1. (przenośnie, przenośnia) dziewictwo castidad, virginidad
2. dodatnia cecha moralna virtud

cnotliwy /ʦ̑nɔˈtlʲivɨ/ (adj)
1. który zachowuje powściągliwość seksualną; (także, też) świadczący o takiej powściągliwości casto
2. pełen cnoty, postępujący zgodnie z obowiązującymi zasadami moralnymi virtuoso

co /ʦ̑ɔ/ (preposition)
…służący do wykazywania częstości jakiegoś wydarzenia todo

co /ʦ̑ɔ/ (pronoun)
1. …służący do zadawania pytań o orzeczniki qué
2. …wprowadzający zdanie podrzędne zawężające zakres zdania nadrzędnego który, jaki, jak que, qué

co nagle, to po diable /ˈʦ̑ɔ ˈnaɡlɛ ˈtɔ pɔ‿ˈdʲjablɛ/ (proverb)
jeśli robi się coś szybko, to nie wychodzi to na dobre lo que sin tiempo madura, poco dura; quien correr se propone, a tropezar se dispone

co najmniej /ˈʦ̑ɔ ˈnajmʲɲɛ̇j/ (idiom)
nie mniej niż al menos, por lo menos

co się stało, to się nie odstanie /ˈʦ̑ɔ‿ɕɛ ˈstawɔ ˈtɔ‿ɕɛ ˌɲɛ‿ɔtˈstãɲɛ/ (proverb)
stwierdzenie, że zaistniałe złe wydarzenia są nieodwracalne; nie można cofnąć lub odwołać tego, co się wydarzyło no tener vuelta de hoja

co z oczu, to z serca /ˈʦ̑ɔ ˈz‿ɔʧ̑u ˈtɔ ˈs‿ːɛrʦ̑a/ (proverb)
jeśli się coś (lub kogoś) nieczęsto widzi, łatwo się zapomina ojos que no ven, corazón que no siente

co- (prefix)
…używany w połączeniu z przymiotnikiem lub przysłówkiem określającym czas: odbywający się co jakiś czas -mente

codziennie /ʦ̑ɔˈʥ̑ɛ̇̃ɲːɛ/ (adv)
w każdym dniu, co dzień diariamente, cada día, a diario, todo el día

codzienność /ʦ̑ɔˈʥ̑ɛ̃nːɔɕʨ̑/ (n)
życie i sprawy codzienne (zwykłe, powszechne) cotidianidad

codzienny /ʦ̑ɔˈʥ̑ɛ̃nːɨ/ (adj)
powtarzający się z pewną regularnością każdego dnia cotidiano, diario

cokół /ˈʦ̑ɔkuw/ (n)
1. (architektura, architektoniczny) najniższa, nadziemna, nieco wysunięta do przodu część budowli, filara lub kolumny zócalo
2. (sztuka) podstawa pomnika czy rzeźby zócalo
3. (budownictwo) dolna, murowana część ogrodzenia zócalo
4. (budownictwo) rodzaj wykończenia podłogi przy styku ze ścianą zócalo
5. (technologia, technika, techniczny) metalowa część żarówki lub lampy elektronowej lub bezpiecznika zawierająca końcówki elektrod zócalo
6. (technologia, technika, techniczny) podstawa lampy czy jakiegoś urządzenia zócalo

copula (n)
(językoznawstwo, językoznawczy) łącznik; cópula

coraz /ˈʦ̑ɔras/ (adv)
słowo pozwalające wyrazić wzmaganie, nasilanie się czegoś; używane najczęściej w połączeniu z przymiotnikami i przysłówkami w stopniu wyższym cada vez

cos /kɔˈsʲĩnus/ (symbol)
= (matematyka, matematyczny) cosinus cos

cosinus /kɔˈsʲĩnus/ (n)
(matematyka, matematyczny) funkcja wyrażająca stosunek długości przyprostokątnej przyległej do danego kąta do długości przeciwprostokątnej; coseno

cotangens /kɔˈtãŋɡɛ̃w̃s/ (n)
(matematyka, matematyczny) funkcja wyrażająca stosunek długości przyprostokątnej przyległej do danego kąta do długości przyprostokątnej naprzeciw kąta; cotangente

cotygodniowy /ˌʦ̑ɔtɨɡɔdʲˈɲɔvɨ/ (adj)
powtarzający się co tydzień semanal, semanario

coś /ʦ̑ɔɕ/ (indefinitePronoun)
…zastępujący nazwę dowolnego przedmiotu lub faktu, której mówiący nie chce określić algo, alguna cosa

crash test (n)
(motoryzacja) test zderzeniowy, próba zderzeniowa pojazdu prueba de impacto

croissant (n)
(kulinaria) rodzaj rogala wypiekanego z francuskiego ciasta; cruasán, cuerno

ctg /kɔˈtãŋɡɛ̃w̃s/ (symbol)
= (matematyka, matematyczny) cotangens cot, cotg, ctg

cud /ʦ̑ut/ (n)
1. (przenośnie, przenośnia) rzecz niezwykła, niespodziewana, mało prawdopodobna maravilla, milagro, prodigio
2. (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) niezwykły akt działania siły nadprzyrodzonej; milagro

cudny (adj)
nadzwyczaj piękny, godny podziwu maravilloso

cudownie /ʦ̑uˈdɔvʲɲɛ/ (adv)
1. w sposób cudowny, w sposób nadprzyrodzony milagrosamente
2. w sposób godny podziwu, zachwycająco, niezwykle maravillosamente

cudowny /ʦ̑uˈdɔvnɨ/ (adj)
fantastyczny, bardzo piękny, zachwycający, godny podziwu maravilloso

cudzoziemiec /ˌʦ̑uʣ̑ɔˈʑɛ̃mʲjɛʦ̑/ (n)
osoba pochodząca z innego kraju extranjero

cudzoziemski (adj)
pochodzący z obcego kraju, właściwy obcemu krajowi lub cudzoziemcom extranjero

cudzołożnica /ˌʦ̑uʣ̑ɔwɔʒʲˈɲiʦ̑a/ (n)
(przestarzałe, przestarzały) kobieta dopuszczająca się cudzołóstwa adúltera

cudzołożnik /ˌʦ̑uʣ̑ɔˈwɔʒʲɲik/ (n)
(przestarzałe, przestarzały) mężczyzna dopuszczający się cudzołóstwa adúltero

cudzołożny /ˌʦ̑uʣ̑ɔˈwɔʒnɨ/ (adj)
(przestarzałe, przestarzały) związany z cudzołóstwem, pozamałżeński; mający stosunki płciowe z cudzą żoną/mężem adúltero

cudzołożyć /ˌʦ̑uʣ̑ɔˈwɔʒɨʨ̑/ (v)
dopuszczać się lub dopuścić się zdrady małżeńskiej; zdradzać lub zdradzić męża, żonę adulterar

cudzołóstwo /ˌʦ̑uʣ̑ɔˈwustfɔ/ (n)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) stosunek płciowy z cudzą żoną lub mężem; adulterio

cudzożywny (adj)
(biologia, biologiczny) odżywiający się związkami organicznymi wytwarzanymi przez inne organizmy; heterótrofo

cudzy /ˈʦ̑uʣ̑ɨ/ (adj)
należący do kogoś innego ajeno

cudzysłów /ʦ̑uˈʣ̑ɨswuf/ (n)
każdy z pary znaków interpunkcyjnych służących do oznaczania w tekstach początku i końca cytatu oraz znaczeń niedosłownych; comillas

cukier /ˈʦ̑ucɛr/ (n)
1. (spożywczy) krystaliczna substancja, najczęściej o białej barwie, otrzymywana z trzciny cukrowej lub z buraków cukrowych, przeznaczona do słodzenia produktów spożywczych; azúcar
2. (chemia, chemiczny) związek organiczny zbudowany z atomów węgla, wodoru i tlenu; azúcar

cukier puder /ˈʦ̑ucɛr ˈpudɛr/ (n)
(spożywczy) sproszkowany cukier spożywczy, powstały w wyniku procesu rozdrabniania kryształków; azúcar glas, azúcar en polvo, azúcar glasé

cukier trzcinowy (n)
(spożywczy) cukier spożywczy wyprodukowany z trzciny cukrowej (cukrowca lekarskiego); azúcar de caña

cukierek /ʦ̑uˈcɛrɛk/ (n)
(spożywczy) drobny wyrób o słodkim smaku, pakowany zwykle w papierki, sporządzany z cukru i dodatków smakowych; caramelo, bombón

cukiernia /ʦ̑uˈcɛrʲɲa/ (n)
miejsce, gdzie kupuje się wyroby cukiernicze (ciastka, torty itp.) pastelería, confitería

cukiernica /ˌʦ̑ucɛrʲˈɲiʦ̑a/ (n)
naczynie, w którym podaje się cukier; azucarera

cukiernik /ʦ̑uˈcɛrʲɲik/ (n)
(zawodowy) rzemieślnik zajmujący się wytwarzaniem ciast i słodyczy confitero, pastelero

cukinia /ʦ̑uˈcĩɲja/ (n)
(botanika, botaniczny) odmiana dyni zwyczajnej; calabacín

cukrownia /ʦ̑uˈkrɔvʲɲa/ (n)
fabryka cukru azucarera

cukrzyca /ʦ̑uˈkʃɨʦ̑a/ (n)
(medycyna, medyczny) choroba metaboliczna objawiająca się podwyższonym poziomem cukru we krwi; diabetes

cukrzycowy /ˌʦ̑ukʃɨˈʦ̑ɔvɨ/ (adj)
(medycyna, medyczny) związany z cukrzycą; wywołany cukrzycą diabético

cumowanie /ˌʦ̑ũmɔˈvãɲɛ/ (n)
(rzeczownik odczasownikowy) od: cumować amarradura, amarre

cumować /ʦ̑ũˈmɔvaʨ̑/ (v)
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) mocować statek do nabrzeża amarrar

curling (n)
(sport, sportowy) dyscyplina sportowa, w której zawodnicy pchają specjalnymi, spłaszczonymi kamieniami po lodzie; curling

curry (n)
(kulinaria) mieszanka przypraw charakterystyczna dla kuchni indyjskiej; curry, curri

cwaniara /ʦ̑fãˈɲara/ (n)
(potocznie, potoczny) (pejoratywnie, pejoratywny) kobieta przebiegła, dobrze się ustawiająca listorra

cwany (adj)
umiejący działać sprytnie, przebiegle, wykorzystując każdą okazję, by osiągnąć swój cel pícaro, vivo

cwikier (n)
(historia, historyczny, historycznie) okulary trzymające się na nosie za pomocą specjalnie wygiętego sprężynującego elementu łączącego oba szkła quevedos

cyber-
(potocznie, potoczny) pierwszy człon wyrazów złożonych mających związek znaczeniowy z „cyberprzestrzenią” (Internetem) ciber-

cyberatak /ˌʦ̑ɨbɛrˈatak/ (n)
atak dokonywany za pośrednictwem internetu ciberataque, ataque cibernético

cyberkultura (n)
(neologizm) kultura wieku informacji, ogół działań związanych ze światem komputerów, Internetu, multimediów itp.; cibercultura

cybernauta (n)
futurystyczny podróżnik po cyberprzestrzeni cibernauta

cybernetyczny (adj)
odnoszący się do cybernetyki, związany z cybernetyką cibernético

cybernetyk (n)
specjalista w dziedzinie cybernetyki cibernético

cybernetyka (n)
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) nauka o procesach sterowania oraz przekazywania i przekształcania informacji w systemach; cibernética

cyberprzestrzeń /ˌʦ̑ɨbɛrˈpʃɛsṭʃɛ̃ɲ/ (n)
(przestarzałe, przestarzały) rzekoma przestrzeń w której komunikują się komputery ciberespacio

cyborium (n)
(kościelny) puszka, naczynie do przechowywania hostii oraz komunikantów copón

cycatka /ʦ̑ɨˈʦ̑atka/ (n)
(wulgarnie, wulgaryzm) kobieta mająca duży biust pechugona, tetuda

cydr /ʦ̑ɨtr̥/ (n)
(kulinaria) niskoalkoholowy napój jabłkowy ze sfermentowanego, niesłodzonego moszczu; sidra

cyferblat /ʦ̑ɨˈfɛrblat/ (n)
tarcza zegara esfera

cyfra /ˈʦ̑ɨfra/ (n)
(potocznie, potoczny) znak pisarski symbolizujący cyfrę (1.1) systemu dziesiętnego: 0, 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9 cifra, dígito

cyfrowy /ʦ̑ɨfˈrɔvɨ/ (adj)
1. wykorzystujący technikę cyfrową digital
2. związany z cyframi digital, numérico

cygarnica /ˌʦ̑ɨɡarʲˈɲiʦ̑a/ (n)
przenośne, eleganckie opakowanie na cygara cigarrera

cygaro /ʦ̑ɨˈɡarɔ/ (n)
suche, zawinięte w rulon liście tytoniu, przeznaczone do palenia puro, cigarro, tabaco

cygański (adj)
dotyczący Cyganów, charakterystyczny dla Cyganów gitano

cyjanek (n)
(chemia, chemiczny) sól kwasu cyjanowodorowego, substancja trująca; cianuro, prusiato

cyjanowodór (n)
(chemia, chemiczny) związek nieorganiczny o wzorze HCN, bezbarwna, silnie trująca, lotna ciecz o zapachu gorzkich migdałów; cianuro de hidrógeno

cykada /ʦ̑ɨˈkada/ (n)
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Lyristes plebejus, tropikalny owad wydający głośne dźwięki; cigarra, chicharra

cykl /ʦ̑ɨkl̥/ (n)
szereg czynności lub zjawisk tworzących zamkniętą całość rozwojową, powtarzającą się okresowo ciclo

cyklamat /ʦ̑ɨkˈlãmat/ (n)
(chemia, chemiczny) (potocznie, potoczny) cyklaminian (w znaczeniu środka słodzącego) ciclamato

cyklamen /ʦ̑ɨkˈlãmɛ̃n/ (n)
(botanika, botaniczny) rodzaj roślin z rodziny pierwiosnkowatych; ciclamen

cyklina /ʦ̑ɨkˈlʲĩna/ (n)
płytka o ostrych krawędziach do wygładzania drewna; legra, raspador, rasqueta

cykloida /ʦ̑ɨkˈlɔjda/ (n)
(matematyka, matematyczny) krzywa, jaką opisuje tor punktu, leżącego na obwodzie koła, które toczy się bez poślizgu po prostej; cicloide

cyklon /ˈʦ̑ɨklɔ̃n/ (n)
1. (meteorologia, meteorologiczny) wirujący układ atmosferyczny w ośrodku niskiego ciśnienia; ciclón
2. (technologia, technika, techniczny) urządzenie do odpylania gazów metodą wirową; ciclón

cyklop /ˈʦ̑ɨklɔp/ (n)
(mitologia grecka) olbrzym z jednym okiem pośrodku czoła; cíclope

cyklotron /ʦ̑ɨkˈlɔtrɔ̃n/ (n)
(fizyka, fizyczny) najprostsza forma akceleratora cyklicznego naładowanych cząstek elementarnych; ciclotrón

cyklotymia /ˌʦ̑ɨklɔˈtɨ̃mʲja/ (n)
(psychologia, psychologiczny) zaburzenie polegające na utrzymujących się wahaniach nastroju w postaci łagodnych epizodów subdepresji i hipomanii; ciclotimia

cykoria /ʦ̑ɨˈkɔrʲja/ (n)
1. (botanika, botaniczny) Cichorium L., rodzaj roślin zielnych z rodziny astrowatych achicoria
2. (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju (1.1) achicoria
3. (kulinaria) jarzyna z pędów uprawnych odmian cykorii podróżnik endibia, endivia

cylinder /ʦ̑ɨˈlʲĩndɛr/ (n)
1. (chemia, chemiczny) naczynie walcowate służące do pomiaru objętości cieczy; probeta
2. (technologia, technika, techniczny) cześć maszyny tłokowej, w której porusza się tłok; cilindro
3. sztywny, zwykle wysoki kapelusz męski z wąskim rondem i walcowatą główką; sombrero de copa, chistera

cylinder miarowy (n)
(laboratoryjny, związany z laboratorium) (technologia, technika, techniczny) (chemia, chemiczny) (metrologia, metrologiczny) naczynie walcowate służące do pomiaru objętości cieczy; probeta graduada

cylindryczny /ˌʦ̑ɨlʲĩnˈdrɨʧ̑nɨ/ (adj)
taki, który ma kształt cylindra cilíndrico

cyna /ˈʦ̑ɨ̃na/ (n)
(chemia, chemiczny) szary metal, pierwiastek chemiczny o liczbie atomowej 50, oznaczany symbolem Sn; estaño

cynamon /ʦ̑ɨ̃ˈnãmɔ̃n/ (n)
suszona kora cynamonowca, używana jako przyprawa; canela

cynamonowy /ˌʦ̑ɨ̃nãmɔ̃ˈnɔvɨ/ (adj)
1. (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) (kulinaria) (spożywczy) dotyczący cynamonu, związany z cynamonem, zrobiony z cynamonu, zawierający cynamon, otrzymywany z cynamonu de canela
2. mający kolor rdzawobrązowy, taki jak kolor cynamonu color canela

cynik /ˈʦ̑ɨ̃ɲik/ (n)
1. (filozofia, filozoficzny) przedstawiciel szkoły filozoficznej Antystenesa cínico
2. (pejoratywnie, pejoratywny) człowiek lekceważący autorytety i przyjęte zasady cínico

cynizm /ˈʦ̑ɨ̃ɲism̥/ (n)
1. wyzywające i lekceważące odnoszenie się do wartości moralnych, nieliczenie się z uczuciami i odczuciami innych cinismo
2. (filozofia, filozoficzny) zespół poglądów greckiej szkoły filozoficznej Antystenesa; cinismo

cynk /ʦ̑ɨ̃ŋk/ (n)
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Zn i liczbie atomowej 30; cinc, zinc

cynober /ʦ̑ɨ̃ˈnɔbɛr/ (n)
1. (mineralogia, mineralogiczny) minerał stosowany jako czerwony barwnik w malarstwie; cinabarita, cinabrio
2. jeden z odcieni koloru czerwonego; cinabrio, bermellón

cynować (v)
pokrywać cyną estañar

cypel /ˈʦ̑ɨpɛl/ (n)
(geografia, geograficzny) ląd mocno wysunięty w morze lub inny zbiornik wodny cabo

cyprofloksacyna /ˌʦ̑ɨprɔflɔksaˈʦ̑ɨ̃na/ (n)
(chemia, chemiczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) chemioterapeutyk z grupy fluorochinolonów, pochodna kwasu nalidyksowego; ciprofloxacina

cyprys /ˈʦ̑ɨprɨs/ (n)
(dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Cupressus L., rodzaj drzew iglastych z rodziny cyprysowatych; ciprés

cyranka /ʦ̑ɨˈrãnka/ (n)
(ornitologia, ornitologiczny) Anas querquedula, wodny ptak eurazjatycki; cerceta carretona

cyrk /ʦ̑ɨrk/ (n)
1. miejsce, w którym pokazuje się występy akrobatyczne; circo
2. (geologia, geologiczny) (zobacz) cyrk dolinny circo
3. (geologia, geologiczny) (zobacz) cyrk lodowcowy circo
4. (historia, historyczny, historycznie) w starożytnym Rzymie: budynek, w którym znajdował się hipodrom, na którym odbywały się wyścigi kwadryg; circo

cyrkiel /ˈʦ̑ɨrʲcɛl/ (n)
przyrząd składający się z dwóch ramion, służący do rysowania okręgów; compás

cyrkon /ˈʦ̑ɨrkɔ̃n/ (n)
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Zr i liczbie atomowej 40; circonio, zirconio

cyrkowiec /ʦ̑ɨrˈkɔvʲjɛʦ̑/ (n)
artysta występujący w cyrku artista de circo

cysoida (n)
(geometria) typ krzywej płaskiej; cisoide

cysterka (n)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zakonnica z zakonu cysterskiego cisterciense

cysters (n)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zakonnik z zakonu założonego przez św. Roberta z Molesme; cisterciense

cysterski (adj)
związany z cystersami, dotyczący cystersów cisterciense

cysterski (possessiveAdjective)
należący do cystersów, będący ich własnością cisterciense

cytadela /ˌʦ̑ɨtaˈdɛla/ (n)
(wojskowość, wojskowy) w starszych fortyfikacjach: samodzielna twierdza dominująca nad miastem lub prowincją; ciudadela

cytat /ˈʦ̑ɨtat/ (n)
przytoczona wypowiedź, fragment innego tekstu; cita, nota

cytogenetyczny (adj)
(biologia, biologiczny) związany z cytogenetyką citogenético

cytologia /ˌʦ̑ɨtɔˈlɔɟja/ (n)
(biologia, biologiczny) nauka o komórce citología

cytologiczny (adj)
(biologia, biologiczny) związany z cytologią, dotyczący cytologii citológico

cytoplazma (n)
(biologia, biologiczny) półpłynne wnętrze komórki, z wyłączeniem jądra komórkowego (jeśli komórka je zawiera), a obejmujące także: cytozol, organella, pęcherzyki i cytoszkielet; citoplasma

cytoplazmatyczny (adj)
(biologia, biologiczny) związany z cytoplazmą citoplasmático

cytotoksyczność (n)
cecha tego, co cytotoksyczne citotoxicidad

cytra /ˈʦ̑ɨtra/ (n)
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument strunowy o płaskim pudle; cítara

cytryna /ʦ̑ɨˈtrɨ̃na/ (n)
1. (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju Citrus, drzewo rodzące kwaśne owoce; limonero
2. (spożywczy) (kulinaria) (cukiernictwo) kwaśny owoc o żółtej skórce limón, citrón

cytyzyna (n)
(biochemia, biochemiczny) organiczny związek chemiczny, alkaloid występujący we wszystkich częściach złotokapu zwyczajnego; citisina

cywil /ˈʦ̑ɨvʲil/ (n)
(wojskowość, wojskowy) ktoś niebędący w czynnej służbie wojskowej; civil

cywilizacja /ˌʦ̑ɨvʲilʲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
1. ogół dóbr materialnych i umiejętności osiągnięty przez społeczeństwo w określonej epoce civilización, cultura
2. poziom rozwoju społeczeństwa w danym okresie historycznym, któremu właściwy jest określony dorobek w postaci kultury materialnej i nagromadzenie instytucji społecznych uwarunkowane stopniem opanowania środowiska naturalnego; civilización

cywilizować (v)
szerzyć cywilizację civilizar

cywilny /ʦ̑ɨˈvʲilnɨ/ (adj)
1. (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) taki, który odnosi się do strony prawnej relacji osobistych, majątkowych oraz rodzinnych między obywatelami civil
2. nie należący do wojska civil, paisano

czador /ˈʧ̑adɔr/ (n)
zasłaniający prawie całe ciało poza twarzą, tradycyjny strój noszony przez kobiety głównie w Iranie, którego noszenie jest jedną z form przestrzegania hidżabu; chador

czajka /ˈʧ̑ajka/ (n)
(ornitologia, ornitologiczny) europejski i azjatycki ptak wędrowny z charakterystycznym czubkiem na głowie; avefría

czajnik /ˈʧ̑ajɲik/ (n)
(kulinaria) zamknięte od góry naczynie z dziobkiem służące do podgrzewania wody; tetera, hervidor

czapka /ˈʧ̑apka/ (n)
rodzaj nakrycia głowy wykonanego przeważnie z miękkiego materiału, czasem ze sztywnymi wstawkami takimi jak denko lub daszek; gorra, gorro

czapla siwa (n)
(ornitologia, ornitologiczny) Ardea cinerea, gatunek dużego ptaka wodnego z rodziny czaplowatych; garza real

czarcie koło (n)
(mikologia, mikologiczny) kolisty wzór powstały wśród traw utworzony przez owocniki grzybów; anillos de hadas

czarna dziura /ˈʧ̑arna ˈʥ̑ura/ (n)
(astronomia, astronomiczny) obiekt astronomiczny, który tak silnie oddziałuje grawitacyjnie na swoje otoczenie, że nawet światło nie może uciec z jego otoczenia; agujero negro, hoyo negro

czarna herbata (n)
(spożywczy) najpopularniejszy w Europie rodzaj herbaty wyprodukowany ze sfermentowanych liści Camellia sinensis té negro

czarna jagoda /ˈʧ̑arna jaˈɡɔda/ (n)
1. (botanika, botaniczny) Vaccinium myrtillus L., leśna krzewinka o czarnych owocach z niebieskawym nalotem; arándano, mirtilo
2. owoc czarnej jagody (1.1) arándano, mirtilo

czarna magia /ˈʧ̑arna ˈmaɟja/ (n)
(ezoteryka) magia wykorzystująca siły zła, mająca na celu uzyskanie złoczynnego skutku; magia negra

czarna owca /ˈʧ̑arna ˈɔfʦ̑a/ (n)
(przenośnie, przenośnia) osoba przynosząca wstyd, źle widziana w określonym otoczeniu oveja negra

czarna porzeczka /ˈʧ̑arna pɔˈʒɛʧ̑ka/ (n)
(botanika, botaniczny) (ogrodnictwo, ogrodniczy) gatunek porzeczki, krzewu należącego do rodziny agrestowatych; grosella negra

czarna skrzynka (n)
(lotnictwo, lotniczy) zabezpieczone urządzenie, które rejestruje parametry lotu samolotu; caja negra

czarna sotnia (n)
(historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ruch polityczny w Rosji z początków XX wieku; centurias negras

czarne złoto /ˈʧ̑arnɛ ˈzwɔtɔ/ (idiom)
ropa naftowa oro negro

czarniak /ˈʧ̑arʲɲak/ (n)
(ichtiologia, ichtiologiczny) Pollachius virens, europejska i kanadyjska ryba atlantycka; carbonero

czarniawy /ʧ̑arʲˈɲavɨ/ (adj)
mający kolor zbliżony do czarnego, prawie czarny, ciemny negruzco

czarno-biały /ˌʧ̑arnɔ‿ˈbʲjawɨ/ (adj)
1. (fotografia) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) w kolorach: białym, czarnym i różnych odcieniach szarości; taki, który oddaje tylko te barwy en blanco y negro
2. taki, który ma dwa kolory: czarny i biały blanco y negro

czarnogórski /ˌʧ̑arnɔˈɡursʲci/ (adj)
dotyczący Czarnogóry lub Czarnogórców, charakterystyczny dla Czarnogóry lub Czarnogórców montenegrino

czarnogłówka zwyczajna (n)
(ornitologia, ornitologiczny) Poecile montanus, gatunek małego ptaka z rodziny sikor; carbonero montano

czarnooki /ˌʧ̑arnɔˈːci/ (adj)
taki, który ma czarne oczy de ojo negro

czarnosecinny (adj)
(przestarzałe, przestarzały) (pejoratywnie, pejoratywny) skrajnie reakcyjny, prawicowy, nacjonalistyczny centenanegrista

czarnulka /ʧ̑arˈnulka/ (n)
1. (pieszczotliwie, pieszczotliwy) brunetka morenita
2. (pieszczotliwie, pieszczotliwy) murzynka morenita, negrita

czarnuszka /ʧ̑arˈnuʃka/ (n)
(botanika, botaniczny) Nigella L., rodzaj roślin z rodziny jaskrowatych; arañuela, neguilla

czarny /ˈʧ̑arnɨ/ (adj)
1. mający najciemniejszy możliwy kolor negro
2. (fizyka, fizyczny) pochłaniający padające całe promieniowanie negro
3. (szachy, pojęcie szachowe) należący do czarnych (2.1) negro
4. nielegalny negro

czarny blok (n)
taktyka demonstracji stosowana przez anarchistów i autonomistów, polegająca na manifestowaniu w czarnym ubraniu i maskowaniu się w celu utrudnienia identyfikacji przez policję; bloque negro

czarny humor /ˈʧ̑arnɨ ˈxũmɔr/ (n)
przedstawienie rzeczy tragicznych w sposób humorystyczny; humor negro

czarny jak kominiarz /ˈʧ̑arnɨ ˈjak ːɔ̃ˈmʲĩɲaʃ/ (adj)
brudny más negro que un tizón

czarny rynek /ˈʧ̑arnɨ ˈrɨ̃nɛk/ (n)
(ekonomia, ekonomiczny) działalność gospodarcza zakazana przez prawo; mercado negro

czarodziej (n)
w bajkach: człowiek posiadający moc czarowania, czynienia czarów brujo

czarodziejka (n)
(fantasy) kobieta potrafiąca czarować, rzucać czary hada

czarować (v)
1. czynić czary embrujar, hechizar
2. (potocznie, potoczny) wprowadzać w błąd (w tym: prawić nieszczere komplementy) encantar
3. wprowadzać w podziw encantar

czarownica /ˌʧ̑arɔvʲˈɲiʦ̑a/ (n)
1. w wierzeniach ludowych: kobieta umiejąca czarować, rzucać czary, zaklęcia bruja
2. (potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) kobieta stara, brzydka, złośliwa bruja

czarownik (n)
mężczyzna zajmujący się czarami brujo, hechicero

czarterowy /ˌʧ̑artɛˈrɔvɨ/ (adj)
związany z czarterem chárter

czarujący /ˌʧ̑aruˈjɔ̃nʦ̑ɨ/ (adj)
uroczy, pełen wdzięku, urzekający, ujmujący cautivador, encantador

czas /ʧ̑as/ (n)
1. (gramatyka) sposób odmiany czasownika, polegający na rozróżnianiu chwili wykonania czynności względem momentu wypowiedzi tiempo, tiempo gramatical
2. wymiar używany do określania kolejności zdarzeń; tiempo
3. chwila, moment, pora tiempo

czas przeszły /ˈʧ̑as ˈpʃɛʃwɨ/ (n)
(gramatyka) kategoria gramatyczna czasownika, która najczęściej wskazuje i nazywa wcześniejszą czynność lub wcześniejszy stan niż moment mówienia lub pisania o nich; pretérito, pasado

czas przyszły /ˈʧ̑as ˈpʃɨʃwɨ/ (n)
(gramatyka) kategoria gramatyczna czasownika, która najczęściej wskazuje i nazywa późniejszą czynność lub późniejszy stan niż moment mówienia lub pisania o nich; futuro

czas teraźniejszy /ˈʧ̑as ˌtɛraˈʑɲɛ̇jʃɨ/ (n)
(gramatyka) kategoria gramatyczna czasownika, która najczęściej wskazuje i nazywa wykonywaną czynność lub stan istniejący w momencie mówienia lub pisania o nich; presente

czas to pieniądz /ˈʧ̑as ˈtɔ ˈpʲjɛ̇̃ɲɔ̃nʦ̑/ (proverb)
czas jest wartościowy, tracąc go traci się pieniądze, które by się wtedy zarobiło el tiempo es oro, el tiempo es dinero

czasami /ʧ̑aˈsãmʲi/ (adv)
→ czasem a veces, algunas veces

czasem /ˈʧ̑asɛ̃m/ (adv)
niekiedy, co pewien czas a veces, alguna vez

czasopismo /ˌʧ̑asɔˈpʲismɔ/ (n)
druk ukazujący się najczęściej w określonych terminach, pod niezmienionym tytułem, zwykle posiadający numerację ciągłą; revista, periódico

czasoprzestrzeń /ˌʧ̑asɔˈpʃɛsṭʃɛ̃ɲ/ (n)
(fizyka, fizyczny) matematyczny model opisujący czas i przestrzeń zgodnie z postulatami teorii względności; espacio-tiempo

czasownik /ʧ̑aˈsɔvʲɲik/ (n)
(gramatyka) część mowy opisująca czynności lub stany verbo

czasownik dokonany /ʧ̑aˈsɔvʲɲiɡ ˌdɔkɔ̃ˈnãnɨ/ (n)
(gramatyka) czasownik, który opisuje czynność, o której z kontekstu wiadomo, że jest zakończona verbo perfectivo

czasownik modalny /ʧ̑aˈsɔvʲɲik mɔˈdalnɨ/ (n)
(gramatyka) czasownik, który określa stosunek mówiącego do czynności verbo modal

czasownik niedokonany /ʧ̑aˈsɔvʲɲic ˌɲɛdɔkɔ̃ˈnãnɨ/ (n)
(gramatyka) czasownik, który opisuje czynność, o której z kontekstu nie wiadomo, czy jest zakończona verbo imperfectivo

czasownik nieprzechodni /ʧ̑aˈsɔvʲɲic ˌɲɛpʃɛˈxɔdʲɲi/ (n)
(gramatyka) czasownik, który nie ma formy strony biernej verbo intransitivo

czasownik posiłkowy /ʧ̑aˈsɔvʲɲik ˌpɔɕiwˈkɔvɨ/ (n)
(gramatyka) czasownik, spełniający w danym zdaniu wyłącznie funkcję gramatyczną, tj. służący do tworzenia czasów, trybów itp.; na języki tworzące daną formę gramatyczną fleksyjnie nie jest on tłumaczony verbo auxiliar

czasownik przechodni /ʧ̑aˈsɔvʲɲik pʃɛˈxɔdʲɲi/ (n)
(gramatyka) czasownik, który może utworzyć formę strony biernej verbo transitivo

czasownik ułomny (n)
(gramatyka) czasownik, który nie tworzy pewnych form gramatycznych; verbo defectivo

czasownik zwrotny /ʧ̑aˈsɔvʲɲiɡ ˈzvrɔtnɨ/ (n)
(gramatyka) czasownik, który odnosi się do wykonawcy czynności przez zaimek "się" verbo reflexivo

czasownikowy /ˌʧ̑asɔvʲɲiˈkɔvɨ/ (adj)
związany z czasownikiem, dotyczący czasownika verbal

czasowy /ʧ̑aˈsɔvɨ/ (adj)
trwający przez krótki czas temporal

czaszka /ˈʧ̑aʃka/ (n)
(anatomia, anatomiczny) część szkieletu chroniąca mózg, znajdująca się w głowie cráneo, calavera

czaszkowy (adj)
(anatomia, anatomiczny) związany z czaszką, dotyczący czaszki craneal, craneano

czatować /ʧ̑aˈtɔvaʨ̑/ (v)
porozumiewać się z kimś za pośrednictwem Internetu w czasie rzeczywistym przy pomocy klawiatury komputera acechar chatear

czciciel /ˈʧ̑ʲʨ̑iʨ̑ɛl/ (n)
człowiek, który oddaje cześć komuś lub czemuś adorador

czcić /ʧ̑ʲʨ̑iʨ̑/ (v)
1. obchodzić jakieś święto celebrar
2. oddawać cześć adorar, reverenciar, venerar

czecho-słowacki /ˌʧ̑ɛxɔ-swɔˈvaʦ̑ʲci/ (adj)
dotyczący Czecho-Słowacji, związany z Czecho-Słowacją checo-slovaco

czechosłowacki /ˌʧ̑ɛxɔswɔˈvaʦ̑ʲci/ (adj)
dotyczący Czechosłowacji, związany z Czechosłowacją checoeslovaco, checoslovaco

czeczotka /ʧ̑ɛˈʧ̑ɔtka/ (n)
(ornitologia, ornitologiczny) Carduelis flammea, mały, brązowoszary ptak wędrowny z czerwoną plamą na głowie i czarnym podgardlem; pardillo sizerín

czego oko nie widzi, tego sercu nie żal /ˈʧ̑ɛɡɔ ˈːkɔ ɲɛ‿ˈvʲiʥ̑i ˈtɛɡɔ ˈsɛrʦ̑u ˈɲɛ‿ʒal/ (proverb)
łatwo znieść stratę, o której się nic nie wie ojos que no ven, corazón que no siente

czek /ʧ̑ɛk/ (n)
(bankowość, bankowy) dokument będący dla banku zleceniem wypłacenia okazicielowi oznaczonej na nim kwoty z rachunku wystawcy; cheque

czekać /ˈʧ̑ɛkaʨ̑/ (v)
1. zatrzymywać się, pozostawać w jakimś miejscu, aż coś się wydarzy esperar, aguardar
2. przerywać wykonywanie jakiejś czynności esperar, aguardar

czekolada /ˌʧ̑ɛkɔˈlada/ (n)
(spożywczy) półprodukt cukierniczy sporządzany z kakao, cukru i tłuszczu; chocolate

czeladnik /ʧ̑ɛˈladʲɲik/ (n)
rzemieślnik po zakończonym etapie nauki i zweryfikowaniu kwalifikacji zawodowych przez specjalną komisję, pracujący pod nadzorem majstra oficial

czelność (n)
bycie nadmiernie zuchwałym descaro, jeta

czepek /ˈʧ̑ɛpɛk/ (n)
nakrycie głowy bonete, gorro

czereśnia /ʧ̑ɛˈrɛɕɲa/ (n)
1. (ogrodnictwo, ogrodniczy) (botanika, botaniczny) drzewo z rodziny różowatych; cerezo
2. (spożywczy) (kulinaria) (cukiernictwo) owoc czereśni (1.1); kuliste pestkowce koloru czerwonego, żółtego lub czarnego cereza

czerniak (n)
(medycyna, medyczny) złośliwy nowotwór tkanki barwnikowej; melanoma, melanocarcinoma

czernica /ʧ̑ɛrʲˈɲiʦ̑a/ (n)
(ornitologia, ornitologiczny) Aythya fuligula, kaczka czernica, eurazjatycki ptak wodny zamieszkujący otwarte zbiorniki wodne o gęsto zarośniętych brzegach; porrón moñudo

czerpać /ˈʧ̑ɛrpaʨ̑/ (v)
1. (przenośnie, przenośnia) korzystać z czegoś beneficiarse, sacar provecho
2. nabierać wodę lub inny płyn jakimś naczyniem extraer, sacar

czerwiec /ˈʧ̑ɛrvʲjɛʦ̑/ (n)
szósty miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego i juliańskiego); junio

czerwona dzielnica /ʧ̑ɛrˈvɔ̃na ʥ̑ɛlʲˈɲiʦ̑a/ (n)
rejon miasta, gdzie prostytutki oferują usługi seksualne distrito rojo, zona roja

czerwona kartka /ʧ̑ɛrˈvɔ̃na ˈkartka/ (n)
(sport, sportowy) znak dany przez sędziego, nakazujący przymusowe opuszczenie boiska przez zawodnika, który dopuścił się niesportowego zachowania (np. brutalnego faulu) lub dostał dwie żółte kartki; tarjeta roja

czerwona porzeczka /ʧ̑ɛrˈvɔ̃na pɔˈʒɛʧ̑ka/ (n)
(botanika, botaniczny) gatunek porzeczki, krzewu o czerwonych owocach należącego do rodziny agrestowatych; grosella

czerwonawy /ˌʧ̑ɛrvɔ̃ˈnavɨ/ (adj)
w kolorze podobnym do czerwonego rojizo

czerwono (adv)
z użyciem czerwonej barwy, z obecnością czerwieni de rojo

czerwony /ʧ̑ɛrˈvɔ̃nɨ/ (adj)
mający kolor pierwszego pasma tęczy, taki jak kolor świeżej krwi, truskawki itp.; mający kolor podstawowy; rojo, colorado

czerwony olbrzym /ʧ̑ɛrˈvɔ̃nɨ ˈɔlbʒɨ̃m/ (n)
(astronomia, astronomiczny) gwiazda o stosunkowo niewielkiej masie, będąca na schyłkowym etapie ewolucji; gigante roja

czesać /ˈʧ̑ɛsaʨ̑/ (v)
układać, wygładzać (włosy, sierść itp.) za pomocą grzebienia lub szczotki peinar

czeski /ˈʧ̑ɛsʲci/ (adj)
związany z Czechami (Republiką Czeską), charakterystyczny dla Czech lub Czechów checo

czeski /ˈʧ̑ɛsʲci/ (n)
język urzędowy Republiki Czeskiej; checo

cześć /ʧ̑ɛɕʨ̑/ (interjection)
(potocznie, potoczny) pozdrowienie stosowane wobec kolegów, bliższych znajomych hola

cześć /ʧ̑ɛɕʨ̑/ (n)
poważanie honor, honra, respeto

czkawka /ˈʧ̑kafka/ (n)
(fizjologia, fizjologiczny) rytmicznie powtarzające się skurcze przepony objawiające się charakterystycznym odgłosem wydawanym przez zamknięcie głośni i strun głosowych przy wdechu; hipo, singulto

czosnek /ˈʧ̑ɔsnɛk/ (n)
(spożywczy) jarzyna przyprawowa z cebuli uprawnych gatunków czosnku (1.1), zwykle czosnku pospolitego ajo

czołg /ʧ̑ɔwk/ (n)
(wojskowość, wojskowy) pojazd bojowy poruszający się na gąsienicach, wyposażony w armatę i pancerz; tanque, carro de combate

czołgać się /ˈʧ̑ɔwɡaʨ̑‿ɕɛ/ (v)
1. (przenośnie, przenośnia) (książkowy) o mgle lub dymie: snuć się nisko, tuż nad ziemią deslizarse, serpentear
2. (przenośnie, przenośnia) poniżać się przed kimś arrastrarse, doblegarse, rebajarse
3. posuwać się do przodu w pozycji na brzuchu arrastrarse, reptar

czoło /ˈʧ̑ɔwɔ/ (n)
(anatomia, anatomiczny) część głowy nad brwiami i pomiędzy skrońmi frente

czterdziestolatek /ˌʧ̑tɛrʲʥ̑ɛstɔˈlatɛk/ (n)
osoba w wieku 40-49 lat cuarentón

czterocyfrowy /ˌʧ̑tɛrɔʦ̑ɨfˈrɔvɨ/ (adj)
składający się z czterech cyfr, mający cztery cyfry de cuatro cifra, de cuatro dígito

czterokołowy /ˌʧ̑tɛrɔkɔˈwɔvɨ/ (adj)
taki, który ma cztery koła de cuatro rueda

czterokrotnie /ˌʧ̑tɛrɔˈkrɔtʲɲɛ/ (adv)
cztery razy cuatro vez

czterolistny /ˌʧ̑tɛrɔˈlʲistnɨ/ (adj)
mający liść złożony z czterech części w kształcie małych listków cuadrifolio

czteromiesięczny /ˌʧ̑tɛrɔ̃mʲjɛ̇ˈɕɛ̃n͇ʧ̑nɨ/ (adj)
trwający cztery miesiące cuatrimestral

czterosylabowy /ˌʧ̑tɛrɔsɨlaˈbɔvɨ/ (adj)
liczący cztery sylaby, składający się z czterech sylab tetrasílabo

czterotomowy /ˌʧ̑tɛrɔtɔ̃ˈmɔvɨ/ (adj)
składający się z czterech tomów, zawarty w czterech tomach, wydany w czterech tomach en cuatro volumen

czubek góry lodowej /ˈʧ̑ubɛɡ ˈːurɨ lɔˈdɔvɛj/ (n)
zauważalny lub ujawniony fragment jakiejś sprawy, zwykle o charakterze negatywnym; jawna, bardzo mała część jakiegoś problemu; objaw, symptom, początek afery la punta del iceberg

czujka /ˈʧ̑ujka/ (n)
1. (technologia, technika, techniczny) urządzenie wykrywające zmianę jakiejś wielkości fizycznej detector
2. (wojskowość, wojskowy) żołnierz lub oddział na wysuniętym stanowisku wartowniczym lub podczas zwiadu; explorador, vigía

czujny /ˈʧ̑ujnɨ/ (adj)
zachowujący czujność, zwracający uwagę na wszelkie podejrzane sygnały alerto, atento

czuć /ʧ̑uʨ̑/ (v)
1. odbierać wrażenia psychiczne lub odbierać wrażenia za pomocą zmysłów presentir, tocar
2. odbierać wrażenia za pomocą zmysłu dotyku sentir, tocar
3. odbierać wrażenia za pomocą zmysłu węchu oler
4. mieć jakieś samopoczucie, nastrój, odczucie sentirse

czuć się jak ryba w wodzie /ˈʧ̑uʨ̑‿ɕɛ ˈjak ˈrɨba ˈv‿ːɔʥ̑ɛ/ (v)
czuć się gdzieś bardzo dobrze, swobodnie estar como abeja en flor, estar como pez en el agua

czwarta władza /ˈʧ̑farta ˈvwaʣ̑a/ (n)
(przenośnie, przenośnia) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wolna, niezależna prasa i pozostałe środki masowej komunikacji; cuarto poder

czwartek /ˈʧ̑fartɛk/ (n)
czwarty dzień tygodnia jueves

czwartorzęd /ʧ̑farˈtɔʒɛ̃nt/ (n)
(geologia, geologiczny) okres w dziejach Ziemi, który rozpoczął się około 1,8 mln lat temu i trwa do dziś; Cuaternario

czworaczek (n)
jedno dziecko z czworga urodzonych podczas tego samego porodu cuatrillizo

czworoboczny (adj)
mający cztery boki cuadrilátero

czworobok /ʧ̑fɔˈrɔbɔk/ (n)
(geometria) wielobok płaski o czterech bokach cuadrilátero

czworokąt /ʧ̑fɔˈrɔkɔ̃nt/ (n)
(geometria) wielokąt płaski mający cztery boki; do czworokątów należą m.in. trapezy, deltoidy, romby, kwadraty, prostokąty, równoległoboki; cuadrángulo

czworonożny /ˌʧ̑fɔrɔ̃ˈnɔʒnɨ/ (adj)
mający cztery nogi cuadrúpedo, tetrápodo

czworonóg /ʧ̑fɔˈrɔ̃nuk/ (n)
zwierzę czworonożne cuadrúpedo

czworościan (n)
(matematyka, matematyczny) wielościan o czterech trójkątnych ścianach; tetraedro

czy /ʧ̑ɨ/ (conjunction)
1. łączy równorzędne, ale wykluczające się wyrażenia o
2. łączy zdanie podrzędne o charakterze pytajnym ze zdaniem nadrzędnym si

czyjś /ʧ̑ɨjɕ/ (indefinitePronoun)
należący do kogoś, kto nie jest istotny w wypowiedzi de alguien

czyn /ʧ̑ɨ̃n/ (n)
działanie, postępek, akt; acto

czynić /ˈʧ̑ɨ̃ɲiʨ̑/ (v)
robić coś, wykonywać hacer, obrar

czynnik /ˈʧ̑ɨ̃ɲːik/ (n)
1. (matematyka, matematyczny) każda z liczb, które mnożymy przez siebie factor
2. (matematyka, matematyczny) (statystyka, statystyczny) każda ze zmiennych powstała po redukcji zbioru danych za pomocą analizy czynnikowej factor
3. przyczyna wywołująca określone zjawisko lub skutek factor, agente, elemento

czynsz /ʧ̑ɨ̃w̃ʃ/ (n)
1. (dawniej, dawny) świadczenie chłopów za użytkowanie ziemi aparcería, arrendamiento, arriendo
2. terminowa opłata za wynajem alquiler, arriendo

czyr /ʧ̑ɨr/ (n)
(ichtiologia, ichtiologiczny) Coregonus nasus, gatunek słodkowodnej ryby z rodziny łososiowatych; coregonus nasus

czyrak (n)
(medycyna, medyczny) ropne zapalenie skóry w okolicy mieszka włosowego forúnculo, furúnculo

czystka /ˈʧ̑ɨstka/ (n)
1. (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) usunięcie ze stanowiska niepożądanych lub niewygodnych osób; purga
2. fizyczna likwidacja pewnej grupy etnicznej bądź przeciwników politycznych purga

czystość /ˈʧ̑ɨstɔɕʨ̑/ (n)
1. (przenośnie, przenośnia) cecha tego, co jest czyste, niewinne, prawidłowe, porządne pureza, corrección, nitidez
2. cecha tego, co jest czyste (oczyszczone, wyczyszczone), nie jest brudne limpieza, higiene, pulcritud
3. wstrzemięźliwość, powściągliwość seksualna castidad, pureza

czysty /ˈʧ̑ɨstɨ/ (adj)
1. legalnie przeprowadzony neto
2. moralnie bez skazy casto, inocente
3. pozbawiony brudu limpio, puro

czyszczenie /ʧ̑ɨʃˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
(rzeczownik odczasownikowy) od: czyścić limpieza

czytać /ˈʧ̑ɨtaʨ̑/ (v)
przebiegać wzrokiem lub dotykiem tekst w postaci liter lub ideogramów oraz znaków pisarskich i rozumieć treść przezeń przekazywaną leer

czytać między wierszami /ˈʧ̑ɨtaʨ̑ ˈmʲjɛ̃nʣ̑ɨ vʲjɛrˈʃãmʲi/ (v)
domyślać się z treści jakichś faktów i informacji chociaż nie zostały one wyrażone wprost leer entre líneas

czytelnia /ʧ̑ɨˈtɛlʲɲa/ (n)
sala przeznaczona do czytania, zwykle w bibliotece sala de lectura

czytelnik /ʧ̑ɨˈtɛlʲɲik/ (n)
1. osoba, która czyta książki, gazety itp. lector
2. osoba, która korzysta z biblioteki lub czytelni lector

czytnik książek elektronicznych (n)
(informatyka, informatyczny) urządzenie z wyświetlaczem służące do wyświetlania tekstów zapisanych w formie cyfrowej; lector de libros electrónicos

czyścibut /ʧ̑ɨɕˈʨ̑ibut/ (n)
(przestarzałe, przestarzały) ten, kto czyści ludziom buty na ulicy w celach zarobkowych limpiabotas, lustrabotas

czyściec /ˈʧ̑ɨɕʨ̑ɛʦ̑/ (n)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w niektórych wyznaniach: stan lub miejsce, gdzie po śmierci niektóre dusze odbywają pokutę przed wejściem do nieba; purgatorio

czyścić /ˈʧ̑ɨɕʨ̑iʨ̑/ (v)
powodować, że coś jest czyste, usuwając brud, zanieczyszczenia limpiar, expurgar

czyżyk /ˈʧ̑ɨʒɨk/ (n)
(ornitologia, ornitologiczny) Carduelis spinus L., mały ptak o zielonawożółtym upierzeniu chamariz, lugano

cząsteczka /ʧ̑ɔ̃w̃ˈstɛʧ̑ka/ (n)
(chemia, chemiczny) (fizyka, fizyczny) indywiduum chemiczne, złożone z więcej niż jednego atomu; molécula

cząstka /ˈʧ̑ɔ̃w̃stka/ (n)
1. (fizyka, fizyczny) fragment materii niewidoczny dla oka; partícula
2. (zdrobniale) od: część pequeño parte

często /ˈʧ̑ɛ̃w̃stɔ/ (adv)
(zobacz) częsty a menudo, con frecuencia, frecuentemente

częstoskurcz /ʧ̑ɛ̃w̃ˈstɔskurʧ̑/ (n)
(medycyna, medyczny) znaczne przyśpieszenie czynności rytmu serca taquicardia

częstotliwość /ˌʧ̑ɛ̃w̃stɔˈtlʲivɔɕʨ̑/ (n)
(fizyka, fizyczny) liczba cykli zjawiska okresowego występujących w jednostce czasu; frecuencia

częstować (v)
1. dzielić się czymś z kimś przez grzeczność, gościnność; podejmować poczęstunkiem ofrecerle
2. korzystać z poczęstunku servirse

częstość /ˈʧ̑ɛ̃w̃stɔɕʨ̑/ (n)
cecha tego, co jest częste frecuencia

częsty /ˈʧ̑ɛ̃w̃stɨ/ (adj)
odbywający się lub zdarzający się wiele razy, z krótkimi przerwami pomiędzy kolejnymi wydarzeniami frecuente

częściowo /ʧ̑ɛ̃w̃ɕˈʨ̑ɔvɔ/ (adv)
w jakiejś części, nie w całości parcialmente

częściowy /ʧ̑ɛ̃w̃ɕˈʨ̑ɔvɨ/ (adj)
odnoszący się tylko do części czegoś, obejmujący część czegoś parcial

część /ʧ̑ɛ̃w̃ɕʨ̑/ (n)
1. fragment jakiejś całości parte
2. urządzenie elektryczne lub mechaniczne, działające w określony sposób, przeznaczone do pracy wewnątrz innego urządzenia lub we współpracy z nim pieza, parte

część mowy /ˈʧ̑ɛ̃w̃ɕʨ̑ ˈmɔvɨ/ (n)
(gramatyka) kategoria gramatyczna, grupująca wyrazy ze względu na ich sposób odmiany, funkcje w zdaniu lub znaczenie; categoría gramatical, parte de la oración

członek /ˈʧ̑wɔ̃nɛk/ (n)
1. część ciała człowieka lub rzadziej zwierząt; miembro miembro
2. (anatomia, anatomiczny) penis; miembro

człowiek /ˈʧ̑wɔvʲjɛk/ (n)
1. Homo sapiens, istota o najwyższym stopniu świadomości zamieszkująca Ziemię; hombre, ser humano
2. ktoś, jakaś osoba hombre
3. pracownik, podwładny, członek hombre

człowiek strzela, Pan Bóg kule nosi /ˈʧ̑wɔvʲjɛk ˈsṭʃɛla ˈpãn‿buk ˈːulɛ ˈnɔɕi/ (proverb)
zamierzenia, plany nie zawsze udaje się zrealizować el hombre propone, y Dios dispone

córeczka /ʦ̑uˈrɛʧ̑ka/ (n)
(zdrobniale) od: córka hijita

córka /ˈʦ̑urka/ (n)
potomek płci żeńskiej (w stosunku do rodziców) hija

cętka /ˈʦ̑ɛ̃ntka/ (n)
mała plamka na tle o jednolitej barwie mota, mancha, pinta

cło /ʦ̑wɔ/ (n)
opłata pobierana przez państwo na granicy przy imporcie pewnych towarów; aduana

dach /dax/ (n)
górna część budynku, pojazdu itp., pokrycie zasłaniające wnętrze przed deszczem, słońcem itp. tejado, techo

dachówka /daˈxufka/ (n)
(budownictwo) ceramiczna (niekiedy kamienna lub betonowa) płytka stosowana do pokrywania dachów; teja

dacki (adj)
1. (historia, historyczny, historycznie) związany z Dacją, dotyczący Dacji dacio
2. (historia, historyczny, historycznie) związany z Dakami, dotyczący Daków dacio

dacki (n)
(językoznawstwo, językoznawczy) język dacki; dacio

dadaistyczny (adj)
(sztuka) związany z dadaizmem lub dadaistami dadaísta

dakarski /daˈkarsʲci/ (adj)
odnoszący się do Dakaru, miasta w Senegalu dakarés

daktyl /ˈdaktɨl/ (n)
(botanika, botaniczny) (kulinaria) (spożywczy) (cukiernictwo) owoc daktylowca dátil

daleko /daˈlɛkɔ/ (adv)
1. w znacznej odległości lejos
2. na znaczną odległość lejos

dalekopis (n)
(telekomunikacja) aparat telegraficzny przesyłający komunikatów w postaci drukowanej teletipo

dalmatyński /ˌdalmaˈtɨ̃j̃sʲci/ (adj)
związany z Dalmacją, dotyczący Dalmacji lub jej mieszkańców dalmático

dalmierz (n)
przyrząd do zdalnego pomiaru odległości; distanciómetro

daltonizm (n)
(medycyna, medyczny) nierozróżnianie kolorów daltonismo

damasceńczyk /ˌdãmaˈsʦ̑ɛ̃j̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
mieszkaniec Damaszku damasceno

damski /ˈdãmsʲci/ (adj)
przeznaczony dla kobiet de señora

dandys /ˈdãndɨs/ (n)
mężczyzna skrupulatnie dbający o strój i o przestrzeganie form towarzyskich dandi

daniel /ˈdãɲɛl/ (n)
1. (zoologia, zoologiczny) Dama dama, gatunek roślinożernego ssaka z rodziny jeleniowatych; dama, gamo
2. (zoologia, zoologiczny) ssak należący do gatunku (1.1) dama, gamo

danina (n)
(historia, historyczny, historycznie) świadczenie obowiązkowe w naturze albo pieniężne składane przez poddanych rządzącemu tributo

dantejskie sceny /dãnˈtɛjsʲcɛ ˈsʦ̑ɛ̃nɨ/ (idiom)
zdarzenia wstrząsające, budzące zgrozę, a także zamieszanie, bałagan espectáculo aterrador, visión dantesca

darczyńca /darˈʧ̑ɨ̃j̃nʦ̑a/ (n)
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) osoba obdarowująca, ofiarodawca donante

daremnie (adv)
w sposób nie przynoszący rezultatów pomimo starań inútilmente, vanamente

daremny /daˈrɛ̃mnɨ/ (adj)
niedający żadnych wyników vano, inútil

darmo /ˈdarmɔ/ (adv)
1. bezpłatnie gratuito, gratis
2. na próżno en balde, en vano, inútil

darmsztadt /ˈdarm̥ʃtat/ (n)
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ds i liczbie atomowej 110; darmstadtio

darowanemu koniowi w zęby się nie zagląda /ˌdarɔvãˈnɛ̃mu kɔ̃ˈɲɔvʲi ˈv‿zɛ̃mbɨ‿ɕɛ ˌɲɛ‿zaˈɡlɔ̃nda/ (proverb)
nie powinno się krytykować czegoś, co otrzymuje się w prezencie a caballo regalado, no le mires el diente

dart /dart/ (n)
1. lotka do darta (1.1) dardo
2. gra polegająca na rzucaniu lotkami do tarczy; dardo

darwinista /ˌdarvʲĩˈɲista/ (n)
zwolennik darwinizmu darwinista

darwinizm (n)
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (biologia, biologiczny) stworzona przez Darwina teoria ewolucji, która wyjaśnia powstawanie gatunków doborem naturalnym i walką o byt darwinismo, darvinismo

daszek /ˈdaʃɛk/ (n)
wystająca nad twarz część nakrycia głowy, np. czapki, hełmu, kasku visera

datura (n)
1. (botanika, botaniczny) (potocznie, potoczny) bieluń (rodzaj) datura
2. (botanika, botaniczny) (potocznie, potoczny) roślina z rodzaju (1.1) datura

dawać dobry przykład /ˈdavaʥ̑ ˈdɔbrɨ ˈpʃɨkwat/ (v)
zachowywać się w sposób godny naśladowania; pokazywać innym, jak należy postępować dar buen ejemplo

dawać radę /ˈdavaʨ̑ ˈsɔbʲjɛ ˈradɛ/ (v)
umieć coś zrobić, radzić sobie, nie mieć z czymś problemów apañárselas, arreglárselas, poder

dawca /ˈdafʦ̑a/ (n)
1. (medycyna, medyczny) osoba, od której pochodzi przeszczepiany organ donante
2. ten, który daje donador

dawka /ˈdafka/ (n)
(medycyna, medyczny) (chemia, chemiczny) pewna ilość substancji chemicznej lub promieniowania przekazywana do organizmu; dosis

dawniej /ˈdavʲɲɛ̇j/ (adv)
poprzednio, przedtem antes, antaño, antiguamente

dawno, dawno temu (adv)
początkowe słowa wielu bajek i baśni érase una vez

dawnymi czasy /davˈnɨ̃mʲi ˈʧ̑asɨ/ (adv)
dawniej, kiedyś, w dalekiej przeszłości antaño

dać /daʨ̑/ (v)
1. pozwolić, umożliwić coś dejar
2. wręczyć, ofiarować coś (także przenośnie) komuś dar

dać dyla /ˈdaʥ̑ ˈdɨla/ (v)
(potocznie, potoczny) uciec, zwiać poner pies en polvorosa

dać kosza /ˈdaʨ̑ ˈkɔʃa/ (v)
nie dać szansy drugiej osobie (w sprawach miłosnych); odmówić komuś (np. przy oświadczynach) dar calabazas

dać plamę /ˈdaʨ̑ ˈplãmɛ/ (idiom)
(potocznie, potoczny) skompromitować się, źle coś zrobić mear fuera del tiesto, mearse fuera del tiesto

dać w łapę /ˈdaʥ̑ ˈv‿wapɛ/ (v)
dać komuś łapówkę, przekupić kogoś dar barro a mano

dać za wygraną /ˈdaʥ̑ ˌza‿vɨˈɡrãnɔ̃w̃/ (v)
poddać się, pogodzić się z czymś, odstąpić od swoich planów, zrezygnować z czegoś darse por vencido

de /dɛ/ (n)
nazwa litery d / D de

debiut /ˈdɛbʲjut/ (n)
wydarzenie, kiedy ktoś wykonuje po raz pierwszy publicznie jakąś czynność w jakiejś dziedzinie debut, estreno

debiutant (n)
ten kto debiutuje, odbywa swoje pierwsze wystąpienia (w szczególności to jedno pierwsze) w nowej funkcji; debutante

decentralizacja (n)
przeniesienie uprawnień władzy centralnej na lokalne organy władzy, descentralización

dechrystianizacja /ˌdɛxrɨstʲjä̃ɲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
1. działania polegające na ograniczeniu lub zniesieniu wpływu chrześcijaństwa na danym terenie descristianización
2. proces odchodzenia od chrześcijaństwa descristianización

dechrystianizować (v)
(teologia, teologiczny) zmniejszać gdzieś wpływy chrześcijaństwa descristianizar

decybel /dɛˈʦ̑ɨbɛl/ (n)
(fizyka, fizyczny) miara stosunku dowolnych wielkości fizycznych o tym samym wymiarze; decibelio

decydować /ˌdɛʦ̑ɨˈdɔvaʨ̑/ (v)
1. podejmować decyzję, postanawiać o czymś decidir
2. mieć wpływ na coś, odgrywać zasadniczą rolę decidir
3. postanawiać coś zrobić decidirse

decydujący (adj)
przesądzający o czymś decisivo

decyzja /dɛˈʦ̑ɨzʲja/ (n)
postanowienie, zamiar, rezolucja; rozstrzygnięcie decisión

dedukcja (n)
(logika, logiczny) (filozofia, filozoficzny) wnioskowanie od ogólnych tez do szczegółowych wniosków deducción

dedykacja /ˌdɛdɨˈkaʦ̑ʲja/ (n)
pamiątkowy wpis przeznaczony dla konkretnej osoby; dedicatoria

dedykować /ˌdɛdɨˈkɔvaʨ̑/ (v)
1. (informatyka, informatyczny) przeznaczać (np. serwer, łącze) do użycia wyłącznie w jednym celu dedicar
2. dodawać dedykację do daru wręczanego komuś; poświęcać komuś (najczęściej własne dzieło: utwór, wiersz itp.) dedicar

defekt /ˈdɛfɛkt/ (n)
uszkodzenie, usterka, wada, niedostatek fizyczny defecto

defenestracja /ˌdɛfɛ̃nɛˈstraʦ̑ʲja/ (n)
wyrzucenie kogoś lub czegoś przez okno; defenestración

defensywa /ˌdɛfɛ̃w̃ˈsɨva/ (n)
1. (sport, sportowy) część drużyny piłkarskiej przeznaczona do zadań obronnych defensa
2. (wojskowość, wojskowy) obronne działania wojskowe defensiva

defetyzm /dɛˈfɛtɨsm̥/ (n)
niewiara w powodzenie sprawy, w zwycięstwo; przewidywanie porażki z góry, przed decydującą rozgrywką derrotismo

defibrylator /ˌdɛfʲibrɨˈlatɔr/ (n)
(medycyna, medyczny) (technologia, technika, techniczny) urządzenie elektryczne służące do defibrylacji; desfibrilador

deficyt /dɛˈfʲiʦ̑ɨt/ (n)
1. niedobór, brak; déficit
2. (ekonomia, ekonomiczny) przewaga wydatków nad dochodami déficit

deficytowy /ˌdɛfʲiʦ̑ɨˈtɔvɨ/ (adj)
1. przynoszący większe straty niż zyski deficitario
2. istniejący, występujący w zbyt małej ilości, by zaspokoić zapotrzebowanie deficitario

defilada /ˌdɛfʲiˈlada/ (n)
1. uroczysty przemarsz wojska lub innej grupy, np. sportowców czy ludności cywilnej, przejazd pojazdów, przelot samolotów w szyku paradnym dla oddania honorów przedstawicielom władzy; desfile
2. (potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) ostentacyjne przechadzanie się desfile

defilować /ˌdɛfʲiˈlɔvaʨ̑/ (v)
1. (przenośnie, przenośnia) przechadzać się ostentacyjnie, chcąc być zauważonym desfilar
2. maszerować grupowo w defiladzie desfilar

definicja /ˌdɛfʲĩˈɲiʦ̑ʲja/ (n)
wyjaśnienie znaczenia wyrazu, pojęcia lub całego wyrażenia; definición

definicyjny (adj)
związany z definicją; stanowiący definicję definicional

deflacja /dɛˈflaʦ̑ʲja/ (n)
(ekonomia, ekonomiczny) zjawisko obniżenia ogólnego poziomu cen z powodu zmniejszonego dopływu pieniądza do gospodarki deflación

defloracja (n)
(medycyna, medyczny) przerwanie błony dziewiczej desfloración, desfloramiento

defoliant /dɛˈfɔlʲjãnt/ (n)
(chemia, chemiczny) (biologia, biologiczny) substancja powodująca zrzucanie liści przez rośliny; defoliante

deforestacja /ˌdɛfɔrɛˈstaʦ̑ʲja/ (n)
wycięcie, wytrzebianie, niszczenie lasów deforestación

defragmentacja /ˌdɛfraɡmɛ̃nˈtaʦ̑ʲja/ (n)
(informatyka, informatyczny) proces przenoszenia danych pomiędzy obszarami dysku twardego w celu jego optymalnego wykorzystania; desfragmentación

defragmentować /ˌdɛfraɡmɛ̃nˈtɔvaʨ̑/ (v)
(informatyka, informatyczny) wykonywać defragmentację desfragmentar

defraudacja /ˌdɛfrawˈdaʦ̑ʲja/ (n)
przestępstwo polegające na przywłaszczeniu cudzej powierzonej korzyści materialnej (pieniędzy, majątku) defraudación, fraude

degażówki /ˌdɛɡaˈʒufʲci/ (n)
(fryzjerstwo, fryzjerski) nożyczki fryzjerskie z ząbkowaną jedną lub obiema krawędziami tnącymi, służące do cieniowania włosów; tijeras para entresacar

degradacja /ˌdɛɡraˈdaʦ̑ʲja/ (n)
niszczenie środowiska i zasobów, jakimi ono dysponuje impacto

degradować /ˌdɛɡraˈdɔvaʨ̑/ (v)
obniżać komuś stopień wojskowy, zwykle karnie degradar

degrengolada /ˌdɛɡrɛ̃ŋɡɔˈlada/ (n)
(książkowy) zanik wartości moralnych lub estetycznych hundimiento, decadencia, declive, desplome

deizm /ˈdɛ<sup>j</sup>ism̥/ (n)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (filozofia, filozoficzny) pogląd filozoficzny zakładający istnienie jakiejś nieokreślonej dokładnie duchowej siły sprawczej, która stworzyła świat materialny i prawa nim rządzące, jednak nie ingeruje ona bezpośrednio w jego działanie; deísmo

deka- /ˈdɛka/
1. (fizyka, fizyczny) pierwszy człon wyrazów złożonych oznaczających jednostki miary dziesięć razy większe od podstawowych; deca-, decá-
2. pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z liczbą dziesięć deca-, decá-

dekada /dɛˈkada/ (n)
dziesięć lat década

dekalog /dɛˈkalɔk/ (n)
(przenośnie, przenośnia) zbiór podstawowych zasad, instrukcji czegoś decálogo

dekametr (n)
(metrologia, metrologiczny) jednostka długości równa dziesięciu metrom; decámetro

dekanat /dɛˈkãnat/ (n)
(kościelny) jednostka organizacyjna Kościoła katolickiego, obejmująca kilka do kilkunastu parafii z dziekanem na czele; decanato

dekapitacja /ˌdɛkapʲiˈtaʦ̑ʲja/ (n)
ucięcie głowy; decapitación

dekarz /ˈdɛkaʃ/ (n)
(rzemiosło, rzemieślniczy) wykonawca pokrycia dachowego; techador

deklamować /ˌdɛklãˈmɔvaʨ̑/ (v)
z ekspresją wygłaszać utwór literacki declamar

deklaracja /ˌdɛklaˈraʦ̑ʲja/ (n)
1. ogłoszenie, oświadczenie; sformułowanie poglądów, przekonań declaración
2. (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) zobowiązanie mające moc prawną, akt prawny declaración

deklaracja podatkowa /ˌdɛklaˈraʦ̑ʲja ˌpɔdatˈkɔva/ (n)
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (księgowość) dokument zawierający informacje o osiągniętych dochodach lub poniesionych stratach; declaración de la renta, declaración fiscal

deklarować (v)
wypowiadać oficjalnie declarar

deklinacja /ˌdɛklʲĩˈnaʦ̑ʲja/ (n)
1. (gramatyka) odmiana przez przypadki i liczby; declinación
2. (astronomia, astronomiczny) jedna ze współrzędnych ciała niebieskiego w układach równikowych; declinación

deklinować (v)
(językoznawstwo, językoznawczy) odmieniać przez przypadki declinar

dekolonizacja /ˌdɛkɔlɔ̃ɲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
(historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) proces uzyskiwania niezależności państwowej przez terytoria będące koloniami; obalanie systemu kolonialnego, likwidacja kolonializmu; descolonización

dekolt /ˈdɛkɔlt/ (n)
wycięcie w ubraniu (np. w sukni, swetrze, bluzce), odsłaniające szyję, czasem ramiona, piersi lub plecy escote

dekoracja /ˌdɛkɔˈraʦ̑ʲja/ (n)
element upiększający, ozdabiający dany przedmiot, budynek lub jego wnętrze decoración, decorado

dekoracyjny /ˌdɛkɔraˈʦ̑ɨjnɨ/ (adj)
związany z dekoracją, stanowiący dekorację decorativo, ornamental

dekorator (n)
osoba zajmująca się dekorowaniem wnętrz decorador

dekorować /ˌdɛkɔˈrɔvaʨ̑/ (v)
1. przypinać odznaczenie, order lub odznakę condecorar
2. upiększać coś, dodawać dekoracje decorar

dekret /ˈdɛkrɛt/ (n)
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) akt prawny mający moc ustawy, wydany przez organ władzy wykonawczej; decreto

delegalizacja /ˌdɛlɛɡalʲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
urzędowe uznanie czegoś za nielegalne ilegalización

delegat /dɛˈlɛɡat/ (n)
oficjalny wysłannik jakiejś zbiorowości reprezentujący jej interesy delegado

delektować się /ˌdɛlɛkˈtɔvaʨ̑‿ɕɛ/ (v)
odczuwać przyjemność, rozkoszować się, zachwycać się deleitarse

delfin /ˈdɛlfʲĩn/ (n)
1. (sport, sportowy) jeden z czterech podstawowych stylów pływackich; mariposa
2. (zoologia, zoologiczny) ssak morski z rzędu waleni; delfín
3. (historia, historyczny, historycznie) tytuł następcy tronu francuskiego; delfín

deliberować /ˌdɛlʲibɛˈrɔvaʨ̑/ (v)
(literacko) (żartobliwie) rozważać, rozmyślać, debatować, roztrząsać deliberar

delikatność /ˌdɛlʲiˈkatnɔɕʨ̑/ (n)
cecha tego, co jest delikatne delicadeza

delikt /ˈdɛlʲikt/ (n)
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) wykroczenie przeciw prawu delito

delirium tremens /dɛˈlʲirʲjũm ˈtrɛ̃mɛ̃w̃s/ (n)
(medycyna, medyczny) ostra psychoza występująca u nałogowych alkoholików; delírium trémens

delta /ˈdɛlta/ (n)
1. (geografia, geograficzny) ujście rzeki w kształcie trójkąta, wielkiej litery delta (1.1); delta
2. (językoznawstwo, językoznawczy) nazwa czwartej litery alfabetu greckiego, δ; delta

demagog /dɛ̃ˈmaɡɔk/ (n)
polityk, działacz, który wygłasza hasła nierealne, lecz dające mu szerokie poparcie demagogo

demagogia /ˌdɛ̃maˈɡɔɟja/ (n)
oddziaływanie na uczucia i nastroje polityczne lub społeczne nieuświadomionych mas przez nierealne obietnice, pochlebstwa itp. dla osiągnięcia własnych celów; demagogia

demarkacja (n)
wytyczenie granicy pomiędzy dwoma obszarami demarcación

deminutywny /ˌdɛ̃mʲĩnuˈtɨvnɨ/ (adj)
zdrobniały diminutivo

demobilizacja /ˌdɛ̃mɔbʲilʲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
rozbrojenie, przejście sił zbrojnych państwa ze stanu wojennego do stanu pokojowego desmovilización

demografia /ˌdɛ̃mɔˈɡrafʲja/ (n)
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (edukacja, edukacyjny) nauka zajmująca się jakościowym i ilościowym badaniem stanów, struktur, ruchów i rozwoju ludności w określonych warunkach historycznych; demografía

demograficzny (adj)
dotyczący demografii demográfico

demokracja /ˌdɛ̃mɔˈkraʦ̑ʲja/ (n)
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ustrój polityczny, w którym źródło władzy stanowi wola większości obywateli, przy respektowaniu praw mniejszości; democracia

demokrata /ˌdɛ̃mɔˈkrata/ (n)
zwolennik demokracji demócrata

demokratycznie /ˌdɛ̃mɔkraˈtɨʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
zgodnie z założeniami demokracji, w sposób demokratyczny democráticamente

demokratyczny /ˌdɛ̃mɔkraˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) związany z demokracją democrático

demokratyzacja /ˌdɛ̃mɔkratɨˈzaʦ̑ʲja/ (n)
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) proces przeobrażania systemu politycznego celem rozszerzenia uczestnictwa politycznego obywateli państwa, wprowadzanie zasad rządzenia opartych na współdecydowaniu wszystkich obywateli; democratización

demokratyzm (n)
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wyznawanie demokratycznych zasad democratismo

demokratyzować /ˌdɛ̃mɔkratɨˈzɔvaʨ̑/ (v)
1. dokonywać procesu demokratyzacji democratizar
2. dokonywać na sobie procesu demokratyzacji democratizarse

demonologia /ˌdɛ̃mɔ̃nɔˈlɔɟja/ (n)
(teologia, teologiczny) dział teologii zajmujący się demonami demonología

demonstrant /dɛ̃ˈmɔ̃w̃strãnt/ (n)
uczestnik demonstracji manifestante

demonstrantka /ˌdɛ̃mɔ̃w̃ˈstrãntka/ (n)
forma żeńska od: demonstrant manifestante

dendrologia /ˌdɛ̃ndrɔˈlɔɟja/ (n)
(botanika, botaniczny) dział botaniki, nauka o drzewach, krzewach, krzewinkach i pnączach o zdrewniałych łodygach; dendrología

dentysta /dɛ̃nˈtɨsta/ (n)
(zobacz) stomatolog; dentista

denuncjować /ˌdɛ̃nũnˈʦ̑ʲjɔvaʨ̑/ (v)
donosić władzom poufnie o popełnieniu przez kogoś wykroczenia, potajemnie oskarżać o takie czyny lub poglądy delatar, denunciar

depenalizacja (n)
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) ograniczenie i złagodzenie wymiaru karalności określonego typu czynu, uznawanego dotychczas za przestępstwo lub wykroczenie; despenalización

depesza (n)
(telekomunikacja) tekst przesłany telegraficznie, blankiet z tym tekstem telegrama

depilacja /ˌdɛpʲiˈlaʦ̑ʲja/ (n)
(kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) (medycyna, medyczny) usuwanie włosów z miejsc niepożądanych za pomocą urządzeń lub środków chemicznych; depilación

depilować (v)
dokonywać depilacji, usuwać owłosienie z ciała depilar

deponować (v)
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) przekazywać komuś pieniądze lub przedmioty na przechowanie depositar

deportacja /ˌdɛpɔrˈtaʦ̑ʲja/ (n)
zesłanie do określonego miejsca na przymusowy pobyt deportación

deportować /ˌdɛpɔrˈtɔvaʨ̑/ (v)
zsyłać, wywozić z rozkazu władz poza granice państwa lub miejscowości deportar

depozyt (n)
formalne przejęcie na przechowanie czegoś należącego do kogoś innego depósito

depresja /dɛˈprɛsʲja/ (n)
(psychologia, psychologiczny) (medycyna, medyczny) chorobliwe przygnębienie i zahamowanie czynności psychicznych; depresión

depresja poporodowa /dɛˈprɛsʲja ˌpɔpɔrɔˈdɔva/ (n)
(medycyna, medyczny) zaburzenia nastroju objawiające się epizodem depresyjnym w ciągu trzech miesięcy po porodzie, trwające od dwóch do sześciu miesięcy; depresión posparto

deprymować /ˌdɛprɨ̃ˈmɔvaʨ̑/ (v)
wprawiać w stan zakłopotania, niepewności deprimir

deptać /ˈdɛptaʨ̑/ (v)
przygniatać coś, stąpając po tym pisar, pisotear

deratyzacja /ˌdɛratɨˈzaʦ̑ʲja/ (n)
(zobacz) odszczurzanie; desratización

derby /ˈdɛrbɨ/ (n)
1. rodzaj angielskiej gonitwy dla koni; derbi
2. (sport, sportowy) spotkanie dwóch drużyn z tego samego miasta w ramach jednego turnieju, w którym uczestniczą też drużyny z innych miast; derbi

deresz (n)
(zootechnika, zootechniczny) koń, którego maść sierści ma pomieszane kolory: kary, gniady lub kasztanowaty z białym caballo roano, ruano

dereń /ˈdɛrɛ̃ɲ/ (n)
1. (botanika, botaniczny) ozdobny lub uprawny krzew albo drzewo z rodzaju (1.1), często o jadalnych owocach cornejo
2. (spożywczy) drobny, czerwony owoc derenia (1.2) jadalnego cornizola

derka /ˈdɛrka/ (n)
1. (jeździectwo, jeździecki) okrycie dla konia gualdrapa, jirel
2. stary, zniszczony koc centón

derkacz /ˈdɛrkaʧ̑/ (n)
(ornitologia, ornitologiczny) Crex crex, smukły ptak o terkoczącym głosie; rey de codornices

dermato- /dɛrˈmatɔ/
pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy ze skórą dermato-

dermatolog /ˌdɛrmaˈtɔlɔk/ (n)
1. (medycyna, medyczny) lekarz specjalista zajmujący się rozpoznaniem, profilaktyką oraz leczeniem chorób, objawiających się na skórze, paznokciach i włosach dermatólogo
2. (medycyna, medyczny) kobieta dermatolog (1.1), dermatolożka dermatóloga

dermatologia /ˌdɛrmatɔˈlɔɟja/ (n)
(medycyna, medyczny) nauka zajmująca sie chorobami skóry i jej przydatków; dermatología

dermatologiczny (adj)
(medycyna, medyczny) związany z dermatologią, dotyczący dermatologii dermatológico

dermatoza /ˌdɛrmaˈtɔza/ (n)
(medycyna, medyczny) choroba skóry dermatosis

derywat (n)
wyraz pochodny derivado

desensytyzacja /ˌdɛsɛ̃w̃sɨtɨˈzaʦ̑ʲja/ (n)
(psychologia, psychologiczny) terapia polegająca na redukowaniu intensywności reakcji lękowej; desensibilización

deser /ˈdɛsɛr/ (n)
(kulinaria) danie, najczęściej słodkie, serwowane po daniu głównym postre

deseń (n)
ozdobny, powtarzający się wzór – drukowany, tkany lub wytłaczany na powierzchni czegoś estampado, dibujo

deska /ˈdɛska/ (n)
płaski kawałek drewna; tabla, tablero

deska do krojenia (n)
deska kuchenna, wykonana najczęściej z drewna, rzadziej z plastiku lub ceramiki, służąca do krojenia żywności tabla de cortar

deska do prasowania (n)
specjalny podłużny blat do prasowania ubrań, rzeczy z tkaniny tabla de planchar

deska rozdzielcza /ˈdɛska rɔʑˈʥ̑ɛlʧ̑a/ (n)
(technologia, technika, techniczny) (motoryzacja) element wyposażenia samochodu umieszczony przed kierowcą zawierający wskaźniki, regulatory i przełączniki; salpicadero, tablero de mandos

deskorolka /ˌdɛskɔˈrɔlka/ (n)
(sport, sportowy) deska na kółkach, służąca do rekreacji oraz sportu; monopatín

desperat /dɛsˈpɛrat/ (n)
człowiek, który stracił nadzieję na coś; ktoś, kto jest gotowy na wszystko, bez zwracania uwagi na konsekwencje desesperado

despot /ˈdɛspɔt/ (n)
1. (historia, historyczny, historycznie) tytuł cesarzy bizantyjskich i ich krewnych déspota
2. (historia, historyczny, historycznie) tytuł władców serbskich déspota

despota /dɛsˈpɔta/ (n)
1. (historia, historyczny, historycznie) tytuł dworski w Cesarstwie Bizantyjskim, nadawany honorowo synom lub zięciom cesarzy; déspota
2. władca absolutny, mający nieograniczoną władzę déspota

despotycznie /ˌdɛspɔˈtɨʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
w sposób despotyczny despóticamente

despotyczny (adj)
(historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) związany z despotyzmem jako formą rządów lub z despotą despótico

despotyzm /dɛsˈpɔtɨsm̥/ (n)
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) bezwzględna i nieograniczona władza, opierająca się na terrorze oraz nieprzestrzeganiu praw i wolności obywatelskich despotismo

destabilizacja /ˌdɛstabʲilʲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
zachwianie równowagi, zakłócenie porządku, wprowadzenie chaosu desestabilización

destalinizacja (n)
(historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) likwidowanie stalinizmu, proces odchodzenia od stalinizmu; desestalinización

destrukcja /dɛˈstrukʦ̑ʲja/ (n)
niszczenie, zniszczenie, rozpad destrucción

destrukcyjny /ˌdɛstrukˈʦ̑ɨjnɨ/ (adj)
posiadający własność niszczenia czegoś lub burzenia jego struktury destructivo

destylacja /ˌdɛstɨˈlaʦ̑ʲja/ (n)
(chemia, chemiczny) sposób rozdziału substancji wykorzystujący różnicę w prężnościach par (temperaturach wrzenia); destilación

deszcz /dɛʃʧ̑/ (n)
1. (meteorologia, meteorologiczny) opad atmosferyczny, krople wody powstające w chmurach i spadające na ziemię; lluvia
2. (przenośnie, przenośnia) duża ilość czegoś, co spada lub pojawia się niespodziewanie lluvia

deszczomierz /dɛʃˈʧ̑ɔ̃mʲjɛʃ/ (n)
(meteorologia, meteorologiczny) (metrologia, metrologiczny) aparat do pomiaru opadów deszczowych; pluviómetro, pluvímetro

deszczowy /dɛʃˈʧ̑ɔvɨ/ (adj)
związany z deszczem, odnoszący się do deszczu lluvioso, pluvioso

detalista /ˌdɛtaˈlʲista/ (n)
1. (handel, handlowy) przedsiębiorstwo lub kupiec zajmujący się handlem w małych ilościach detallista
2. (przenośnie, przenośnia) człowiek skupiający się na szczegółach detallista

detektyw /dɛˈtɛktɨf/ (n)
człowiek zajmujący się dochodzeniem, śledzeniem, rozwiązywaniem spraw o charakterze kryminalnym jako funkcjonariusz policji lub jako pracownik jakiejś firmy prowadzącej śledztwa detective

deterioracja /ˌdɛtɛrʲjɔˈraʦ̑ʲja/ (n)
pogorszenie stanu, spadek sprawności, przydatności, wartości deterioro

determinista /ˌdɛtɛrmʲĩˈɲista/ (n)
zwolennik determinizmu determinista

deterministyczny (adj)
dotyczący determinizmu, związany z determinizmem, oparty na determinizmie determinista

detonator /ˌdɛtɔ̃ˈnatɔr/ (n)
ładunek materiału wybuchowego przenoszący detonację ze spłonki do kruszącego materiału wybuchowego; detonador

detronizacja (n)
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) pozbawienie monarchy jego władzy i tytułu; destronamiento

deuter /ˈdɛwtɛr/ (n)
izotop wodoru mający w jądrze jeden proton i jeden neutron; deuterio

deuteron /dɛwˈtɛrɔ̃n/ (n)
(fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) jądro atomu deuteru; deuterón

dewiza (n)
zasada postępowania, którą ktoś wyznaje lema

dezamortyzacja (n)
(historia, historyczny, historycznie) przejmowanie przez państwo oraz sprzedaży dóbr należących do Kościoła trwający oficjalnie od końca XVIII w. do XX w Hiszpanii desamortización

dezercja (n)
ucieczka z wojska deserción

dezerter (n)
(wojskowość, wojskowy) mężczyzna dokonujący dezercji – ucieczki z wojska desertor

dezodorant /ˌdɛzɔˈdɔrãnt/ (n)
(kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) produkt kosmetyczny pomagający zwalczać nieprzyjemny zapach ciała i jego potu; desodorante

dezynfekcja /ˌdɛzɨ̃nˈfɛkʦ̑ʲja/ (n)
odkażanie, postępowanie mające na celu maksymalne zmniejszenie liczby drobnoustrojów w odkażanym materiale; desinfección

dezynfekować /ˌdɛzɨ̃nfɛˈkɔvaʨ̑/ (v)
dokonywać dezynfekcji desinfectar

diabelski /dʲjaˈbɛlsʲci/ (adj)
związany z diabłem, dotyczący diabła diabólico

diabetolog /ˌdʲjabɛˈtɔlɔk/ (n)
1. (medycyna, medyczny) lekarz specjalista zajmujący się profilaktyką, rozpoznawaniem i leczeniem cukrzycy i jej powikłań diabetólogo
2. (medycyna, medyczny) lekarka specjalistka diabetologii diabetóloga

diabetyk /dʲjaˈbɛtɨk/ (n)
osoba chora na cukrzycę diabético

diabeł /ˈdʲjabɛw/ (n)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) upadły anioł, kuszący do grzechu; diablo

diabeł tkwi w szczegółach /ˈdʲjabɛw ˈtkfʲi f‿ʃʧ̑ɛˈɡuwax/ (proverb)
najtrudniejsze do rozwiązania jest to, co z pozoru wydaje się błahe el diablo está en los detalles

diablica (n)
(folklor) (mitologia, mitologiczny) żeńska forma diabła diabla, diablesa

diadem /ˈdʲjadɛ̃m/ (n)
złota lub srebrna opaska na głowę, zakładana przez królów, książęta i duchownych jako oznaka ich władzy; diadema

diagnozować /ˌdʲjaɡnɔˈzɔvaʨ̑/ (v)
wystawiać diagnozę, rozpoznawać daną chorobę po przeprowadzeniu badań diagnosticar

diagram /ˈdʲjaɡrãm/ (n)
graficzna, schematyczna ilustracja czegoś, np. struktury, idei, procesu, wartości; diagrama

diakon (n)
(kościelny) duchowny z najniższym stopniem świeceń prezbiteratu; diácono

dialekt /ˈdʲjalɛkt/ (n)
(językoznawstwo, językoznawczy) regionalna odmiana języka, odznaczająca się swoistymi cechami fonetycznymi, leksykalnymi, itp. dialecto

dialektyczny /ˌdʲjalɛkˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
1. (filozofia, filozoficzny) związany z dialektyką, zgodny z zasadami dialektyki dialéctico
2. (przestarzałe, przestarzały) charakterystyczny dla dialektu, związany z dialektem dialectal

dializa (n)
metoda oczyszczania roztworów koloidalnych z elektrolitów przy użyciu błony półprzepuszczalnej. diálisis

dializacyjny /ˌdʲjalʲizaˈʦ̑ɨjnɨ/ (adj)
1. (chemia, chemiczny) mający związek z dializą - rozdzielaniem substancji dialítico
2. (medycyna, medyczny) mający związek z dializą - zabiegiem leczniczym dialítico

dialog /ˈdʲjalɔk/ (n)
rozmowa dwóch osób diálogo

diament /ˈdʲjãmɛ̃nt/ (n)
1. (geologia, geologiczny) (mineralogia, mineralogiczny) minerał, przezroczysta odmiana węgla występująca w przyrodzie; diamante
2. (potocznie, potoczny) kamień szlachetny oszlifowany z minerału (1.1) (zobacz) brylant brillante
3. (technologia, technika, techniczny) przyrząd przeznaczony do rżnięcia szkła i szlifowania kamieni szlachetnych, zazwyczaj z diamentowym ostrzem diamante de vidriero
4. (termin typograficzny) (drukarstwo, drukarski) w systemie miar typograficznych Didota, stopień pisma odpowiadający czterem punktom (1,5036 mm) letra de cuatro punto

diapozytyw (n)
(fotografia) slajd, przezrocze diapositiva

diaskop /ˈdʲjaskɔp/ (n)
(technologia, technika, techniczny) urządzenie projekcyjne służące do wyświetlania przezroczy na ekranie; proyector de diapositivas

diaspora /dʲjaˈspɔra/ (n)
ogół ludności danego narodu mieszkającej poza swoim macierzystym krajem diáspora

didaskalia /ˌdʲidaˈskalʲja/ (n)
wskazówki autora, tekst poboczny zawierający objaśnienia dotyczące sposobu wystawienia sztuki acotación

diecezja /dʲjɛˈʦ̑ɛzʲja/ (n)
1. (historia, historyczny, historycznie) jednostka administracyjna w starożytnym Rzymie; diócesis
2. (kościelny) jednostka administracyjna zarządzana przez biskupa; diócesis

dielektryk /dʲjɛˈlɛktrɨk/ (n)
materiał, który bardzo słabo przewodzi prąd; dieléctrico

diesel /ˈdʲizɛl/ (n)
1. (motoryzacja) (potocznie, potoczny) pojazd z dieslem (1.1) diésel
2. (technologia, technika, techniczny) silnik wysokoprężny; diésel, motor diésel

dieta /ˈdʲjɛta/ (n)
(medycyna, medyczny) sposób odżywiania się dieta

dietetyczny /ˌdʲjɛtɛˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
1. (książkowy) o posiłku: niskokaloryczny, zdrowy dietético
2. (medycyna, medyczny) spełniający wymagania diety lub dietetyki albo z nimi związany dietético

dietetyka /dʲjɛˈtɛtɨka/ (n)
(medycyna, medyczny) nauka zajmująca się zasadami racjonalnego żywienia człowieka, w zależności od wykonywanej pracy lub stanu zdrowia; dietética

difalia /dʲiˈfalʲja/ (n)
(anatomia, anatomiczny) (seksuologia, seksuologiczny) wada wrodzona polegająca na posiadaniu podwójnego penisa difalia

digitalizacja /ˌdʲiɟitalʲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
(informatyka, informatyczny) przetwarzanie danych analogowych, pisanych do postaci cyfrowej, (także, też) rozpowszechnianie techniki cyfrowej; digitalización

dihydralazyna /ˌdʲixɨdralaˈzɨ̃na/ (n)
(farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) lek rozszerzający obwodowe naczynia tętnicze, będący pochodną hydrazynoftalazyny dihidralacina

dinozaur /dʲĩˈnɔzawr/ (n)
(zoologia, zoologiczny) (paleontologia, paleontologiczny) wymarły gad naczelny z grupy archozaurów, która zdominowały ziemskie ekosystemy na ponad 160 mln lat, pojawiając się w środkowym triasie; dinosaurio

dioda /ˈdʲjɔda/ (n)
(elektronika, elektroniczny) element elektroniczny wykazujący różny opór w zależności od kierunku przepływu prądu; diodo

diopsyd (n)
(mineralogia, mineralogiczny) pospolity i szeroko rozpowszechniony minerał z grupy krzemianów zaliczany do grupy piroksenów, krzemian wapnia i magnezu, CaMg[Si2O6]; diópsido

dioptryka (n)
(fizyka, fizyczny) dział optyki zajmujący się badaniami zjawisk załamywania światła; dióptrica

diplodok /dʲiˈplɔdɔk/ (n)
(paleontologia, paleontologiczny) gatunek dinozaura roślinożernego z okresu późnej jury; diplodocus

diuna /ˈdʲjũna/ (n)
ruchoma wydma na wybrzeżu morskim powstała przez nawiewanie piasku duna

dla /dla/ (preposition)
…używany w konstrukcjach, w których wyrażenie po przyimku określa cel, przeznaczenie, kierunek przekazania czegoś przez wykonawcę czynności para, a

dla chcącego nic trudnego /ˌdla‿xʦ̑ɔ̃nˈʦ̑ɛɡɔ ˈɲiʦ̑ trudˈnɛɡɔ/ (proverb)
jeśli bardzo czegoś pragniemy, to nie jest problemem, abyśmy to zdobyli más hace el que quiere que el que puede

dlaczego /dlaˈʧ̑ɛɡɔ/ (pronoun)
1. …pytający, używany w zdaniach, w których pytający pyta o przyczynę lub cel jakiejś czynności por qué
2. …względny, używany w zdaniach podrzędnych określających przyczynę lub cel czynności por qué

dmuchać /ˈdmuxaʨ̑/ (v)
1. (wulgarnie, wulgaryzm) o mężczyźnie: odbywać stosunek płciowy z kobietą cepillar, soplar
2. wypuszczać powietrze z ust soplar

do dupy /dɔ‿ˈdupɨ/ (adj)
(wulgarnie, wulgaryzm) o czymś lub kimś beznadziejnym, kiepskim de mierda, de pena

do greckich kalend /dɔ‿ˈɡrɛʦ̑ʲcix ˈkalɛ̃nt/ (adv)
(przenośnie, przenośnia) (przestarzałe, przestarzały) do bliżej nieokreślonego terminu w przyszłości para las calendas griegas

do góry (adv)
w kierunku pionowym do ziemi, ponad powierzchnię hacia arriba, arriba, para arriba

do góry nogami /dɔ‿ˈɡurɨ nɔˈɡãmʲi/ (idiom)
dnem, spodnią częścią w kierunku góry, obrócony o 180 stopni w osi równoległej do podstawy patas arriba

do kurwy nędzy /dɔ‿ˈkurvɨ ˈnɛ̃nʣ̑ɨ/ (interjection)
(wulgarnie, wulgaryzm) emocjonalne wyrażenie niezadowolenia, niedowierzania mówiącego w określonej sytuacji me cago en la leche

do siego roku /dɔ‿ˈɕɛɡɔ ˈrɔku/ (idiom)
forma życzeń noworocznych, (dosłownie) do tego roku (obyśmy dożyli) feliz y próspero año nuevo

do szpiku kości /dɔ‿ˈʃpʲiku ˈkɔɕʨ̑i/ (adv)
do głębi, na wskroś, całkowicie, bardzo hasta la médula

do trzech razy sztuka /dɔ‿ˈṭʃɛx ˈrazɨ ˈʃtuka/ (proverb)
trzecia próba czegoś będzie udana a la tercera va la vencida

do widzenia /ˌdɔ‿vʲiˈʣ̑ɛ̃ɲa/ (interjection)
uprzejmy zwrot używany do pożegnania się z kimś adiós, hasta la vista, hasta luego, hasta pronto, nos vemos, vaya con Dios

doba /ˈdɔba/ (n)
jednostka czasu równa czasowi obrotu Ziemi wokół własnej osi (24 godziny) veinticuatro horas

doberman /dɔˈbɛrmãn/ (n)
(kynologia, kynologiczny) silny i duży, wilkowaty pies z grupy pinczerów, o gładkiej ciemnej sierści; dóberman

dobranoc /dɔˈbrãnɔʦ̑/ (interjection)
pożegnanie używane wieczorem, kiedy chcemy komuś życzyć dobrej, spokojnej nocy buenas noches, buenasnoches

dobre maniery /ˈdɔbrɛ mãˈɲɛrɨ/ (n)
umiejętność porządnego, kulturalnego zachowywania się; dobre wychowanie buenos modales

dobrobyt /dɔˈbrɔbɨt/ (n)
dobre warunki materialne bienestar, prosperidad

dobroczynność (n)
działalność polegająca na bezinteresownym niesieniu pomocy potrzebującym beneficencia, caridad

dobrowolny /ˌdɔbrɔˈvɔlnɨ/ (adj)
wynikający z własnej woli, działający bez przymusu espontáneo

dobroć /ˈdɔbrɔʨ̑/ (n)
1. cecha postępowania odznaczająca się życzliwością bondad
2. cecha tego, co jest dobre bondad

dobry /ˈdɔbrɨ/ (adj)
1. miły, uczynny, usłużny, szlachetny bueno
2. korzystny bueno
3. o nastroju wesoły, radosny bueno
4. o zdrowiu, zmysłach zdrowy; szczególnie wyostrzony bueno
5. pomyślny, udany bueno
6. świetny, znakomity w swojej dziedzinie bueno
7. ciekawy, interesujący, wysokiej jakości bueno
8. odpowiedni, pasujący do czegoś bueno
9. smaczny bueno

dobry wieczór /ˈdɔbrɨ ˈvʲjɛʧ̑ur/ (interjection)
uprzejme powitanie używane wieczorem buenas noches, buenas tardes

dobrymi chęciami jest piekło wybrukowane (proverb)
mając dobre intencje można czasem wyrządzić coś złego de buenas intenciones está empedrado el infierno

dobrze /ˈdɔbʒɛ/ (adv)
1. w należyty sposób bien
2. przyjemnie bien
3. uczciwie bien
4. wyrażenie zgody bien
5. z korzyścią bien

dobytek /dɔˈbɨtɛk/ (n)
1. (przestarzałe, przestarzały) bydło, zwierzęta domowe ganado
2. wszystko co się posiada bienes, patrimonio

dobór (n)
wybranie najodpowiedniejszych do określonego celu osób, zwierząt lub przedmiotów selección

doceniać /dɔˈʦ̑ɛ̃ɲäʨ̑/ (v)
dostrzegać wartość kogoś lub czegoś; cenić coś wysoko apreciar

dochód /ˈdɔxut/ (n)
(ekonomia, ekonomiczny) suma wpływów z wszystkich źródeł lub określonego ich typu; renta, ingreso, beneficio, ganancia, producto

dochód narodowy /ˈdɔxut ˌnarɔˈdɔvɨ/ (n)
(ekonomia, ekonomiczny) wartość wszystkich dóbr i usług wytworzonych przez obywateli danego kraju na jego terenie i za granicą, pomniejszona o amortyzację i podatki pośrednie (zwykle liczony w okresie roku kalendarzowego); renta nacional

dodatkowy /ˌdɔdatˈkɔvɨ/ (adj)
1. dodany do istniejącej wcześniej reszty adicional
2. nieplanowany adicional
3. niekonieczny; taki, którego brak nie zmieniłby ostatecznych wniosków adicional, complementario, suplementario
4. pomocniczy adicional, complementario

dodatni /dɔˈdatʲɲi/ (adj)
1. (fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) taki, który nie jest ujemny positivo
2. (matematyka, matematyczny) (ekonomia, ekonomiczny) większy od zera positivo
3. dobry lub korzystny positivo, provechoso
4. wyrażający pozytywny sąd afirmativo, positivo
5. świadczący o obecności jakiegoś wskaźnika positivo, real

dodawanie /ˌdɔdaˈvãɲɛ/ (n)
(matematyka, matematyczny) działanie arytmetyczne oznaczane symbolem + (plus); adición, suma

dodawać /dɔˈdavaʨ̑/ (v)
1. (matematyka, matematyczny) wykonywać dodawanie, sumować sumar
2. dawać coś uzupełniającego, podwyższającego poprzednią ilość añadir
3. dopowiadać coś, uzupełniać wypowiedź dodatkowymi zwrotami; nadmienić agregar, añadir

dodać /ˈdɔdaʨ̑/ (conjunction)
(matematyka, matematyczny) plus (spójnik łączący dodawane składniki) más

dodekafoniczny (adj)
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) związany z dodekafonią, zgodny z zasadami dodekafonii dodecafónico

dodo /ˈdɔdɔ/ (n)
(ornitologia, ornitologiczny) wymarły ptak nielot z wyspy Mauritius z gatunku Raphus cucullatus; dodo

dogmat (n)
1. (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (teologia, teologiczny) prawda uznana za objawioną przez Kościół dogma
2. twierdzenie przyjęte bezkrytycznie za pewne bez względu na brak stwierdzenia jego prawdziwości dogma

dogmatyzm (n)
brak krytycyzmu w stosunku do pewnych tez i poglądów, odrzucanie możliwości poddania ich weryfikacji dogmatismo

dogodnie (adv)
1. przynosząc korzyść convenientemente
2. w sposób odpowiadający czyimś potrzebom cómodamente

dogodny (adj)
odpowiedni, właściwy, nadający się do czegoś, odpowiadający określonym potrzebom/wymaganiom cómodo, oportuno

doić /ˈdɔ<sup>j</sup>iʨ̑/ (v)
pozyskiwać mleko, wyciskając je z wymion krowy, owcy ordeñar

dojenie /dɔˈjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
(rzeczownik odczasownikowy) od: doić ordeño

dojrzałość (n)
(rzeczownik odprzymiotnikowy) od: dojrzały madurez

dojrzały /dɔjˈʒawɨ/ (adj)
1. o żywych organizmach: taki, który osiągnął dojrzałość; taki, który jest w pełni swego rozwoju maduro
2. taki, który postępuje jak dorosły; działa rozsądnie, mądrze, jest odpowiedzialny maduro

dokonać /dɔˈkɔ̃naʨ̑/ (v)
1. wykonać, stworzyć coś ważnego, istotnego dla jakiejś dziedziny realizar, efectuar
2. zrobić coś do końca, wykonać jakąś funkcję, czynność acabar, cumplir

dokrętka (n)
(technologia, technika, techniczny) nakrętka zabezpieczająca śrubę przed odkręceniem się contratuerca

doktor /ˈdɔktɔr/ (n)
1. (potocznie, potoczny) lekarz doctor
2. stopień naukowy; doctor

doktor honoris causa (n)
(szkolnictwo, szkolny) akademicki tytuł honorowy nadawany osobom szczególnie zasłużonym; doctor honoris causa

doktorant /dɔkˈtɔrãnt/ (n)
osoba na studiach doktoranckich, ubiegająca się o stopień naukowy doktora doctorando

doktoryzować się /ˌdɔktɔrɨˈzɔvaʨ̑‿ɕɛ/ (v)
uzyskać / uzyskiwać stopień naukowy doktora doctorarse

doktryna /dɔkˈtrɨ̃na/ (n)
podstawowe założenia i twierdzenia jakiejś dziedziny wiedzy lub ideologii doctrina

doktryner (n)
(książkowy) (pejoratywnie, pejoratywny) osoba uporczywie trzymająca się wyznawanych doktryn, mająca skostniałe poglądy i hołdująca nieadekwatnym do rzeczywistości zasadom doctrinario

doktrynerski (adj)
(książkowy) (pejoratywnie, pejoratywny) charakterystyczny dla doktrynera lub doktrynerstwa doctrinario

dokuczać /dɔˈkuʧ̑aʨ̑/ (v)
sprawiać przykrość, kłopoty lub ból molestar, fastidiar

dokument /dɔˈkũmɛ̃nt/ (n)
1. materiał w postaci papierowej potwierdzający coś; documento
2. pismo urzędowe stwierdzające tożsamość documento, papeles

dokąd /ˈdɔkɔ̃nt/ (pronoun)
1. … pytajny, służący do pytania o miejsce, w którego kierunku odbywa się ruch adónde
2. … względny, służący do łączenia zdania głównego z podrzędnym, gdy zdanie podrzędne określa miejsce, w którego kierunku odbywa się ruch adonde

dokładać /dɔˈkwadaʨ̑/ (v)
kłaść, dodawać coś do czegoś, co już jest agregar, añadir, incorporar

dokładnie /dɔˈkwadʲɲɛ/ (adv)
w sposób dokładny, precyzyjny, staranny; z dbałością o szczegóły al detalle, detalladamente, en detalle

dokładność /dɔˈkwadnɔɕʨ̑/ (n)
1. cecha tego, co dokładne precisión, exactitud
2. staranność, dbałość cuidado, esmero, exactitud, fidelidad, puntualidad

dokładny /dɔˈkwadnɨ/ (adj)
1. wykonany z dużą starannością preciso, exacto
2. o człowieku: robiący coś starannie preciso, exacto

dolar /ˈdɔlar/ (n)
(jednostka monetarna) waluta niektórych krajów świata o symbolu $; dólar

dolewać oliwy do ognia /dɔˈlɛvaʨ̑ ɔˈlʲivɨ dɔ‿ˈːɟɲa/ (v)
zwiększać czyjeś niezadowolenie lub rozdrażnienie, eskalować spór i potęgować negatywne emocje echar leña al fuego

dolina /dɔˈlʲĩna/ (n)
(geografia, geograficzny) wklęsła, wydłużona forma terenu, znajdująca się poniżej poziomu otaczającego terenu; valle

dolmen /ˈdɔlmɛ̃n/ (n)
(archeologia, archeologiczny) prehistoryczna budowla megalityczna o charakterze grobowca, składająca się z głazów wkopanych pionowo w ziemię i wielkiego płaskiego bloku skalnego, który był na nich ułożony; dolmen

dom /dɔ̃m/ /ˈdɔmɨ/ (n)
1. budynek mieszkalny casa
2. placówka społeczna, usługowa lub handlowa casa
3. ród, rodzina, dynastia casa
4. pomieszczenie, miejsce stałego zamieszkania (pobytu) casa, hogar

dom akademicki /ˈdɔ̃m ˌakadɛ̃ˈmʲiʦ̑ʲci/ (n)
(rzadki, rzadko używany) (szkolnictwo, szkolny) budynek, w którym mieszkają studenci; residencia de estudiantes

dom dziecka /ˈdɔ̃mʲ ˈʥ̑ɛʦ̑ka/ (n)
placówka opiekuńczo-wychowawcza typu socjalizacyjnego dla dzieci i młodzieży, których potrzeby stale lub okresowo nie mogą być zaspokajane w domu rodzinnym; orfanato

dom publiczny /ˈdɔ̃m puˈblʲiʧ̑nɨ/ (n)
dom, w którym jest uprawiana prostytucja; mancebía, prostíbulo, casa de lenocinio

dom starców /ˈdɔ̃m ˈstarʦ̑uf/ (n)
zakład, w którym dożywają osoby stare i pozbawione opieki residencia de ancianos, asilo de ancianos

dom towarowy (n)
(handel, handlowy) wielobranżowy i wielkopowierzchniowy sklep; bazar, centro comercial

dom wariatów (n)
1. (potocznie, potoczny) brak ładu casa de locos, manicomio, merienda de negros
2. (potocznie, potoczny) zakład dla osób z zaburzeniami psychicznymi casa de locos, manicomio

domagać się /dɔ̃ˈmaɡaʨ̑‿ɕɛ/ (v)
wymagać, potrzebować, żądać, chcieć coś dla siebie exigir, reivindicar

domatorstwo (n)
częste przebywanie w domu domesticidad

domek z kart /ˈdɔ̃mɛk ˈs‿kart/ (n)
1. (przenośnie, przenośnia) coś, co jest nietrwałe castillo de naipes
2. budowla z kart do gry, najczęściej mająca kształt piramidki castillo de naipes

domena /dɔ̃ˈmɛ̃na/ (n)
1. (biologia, biologiczny) kategoria systematyczna wyższa od królestwa; dominio
2. (fizyka, fizyczny) obszar samorzutnie namagnesowany, w którym momenty magnetyczne mają ten sam kierunek; dominio
3. (informatyka, informatyczny) część adresu w internecie; dominio

domena publiczna /dɔ̃ˈmɛ̃na puˈblʲiʧ̑na/ (n)
ogół twórczości, która może być wykorzystana przez wszystkich w dowolnym celu ze względu na zrzeczenie się lub wygaśnięcia praw autorskich; dominio público

dominacja /ˌdɔ̃mʲĩˈnaʦ̑ʲja/ (n)
(książkowy) przeważanie, panowanie nad czymś dominación, superioridad

dominicki /ˌdɔ̃mʲĩˈɲiʦ̑ʲci/ (adj)
dotyczący państwa Dominika, związany z Dominiką dominiqués

dominikański /ˌdɔ̃mʲĩɲiˈkãj̃sʲci/ (adj)
odnoszący się do państwa Dominikana dominicano

domofon /dɔ̃ˈmɔfɔ̃n/ (n)
urządzenie elektroniczne wykorzystywany w blokach mieszkalnych do komunikacji głosowej na małe odległości bez pośrednictwa centrali; telefonillo, portero automático, portero eléctrico

domowej roboty /dɔ̃ˈmɔvɛj rɔˈbɔtɨ/ (adj)
wytwarzany w warunkach małego gospodarstwa lub domu casero, hecho en casa

domowy /dɔ̃ˈmɔvɨ/ (adj)
1. wyprodukowany w domu hecho en casa
2. związany z domem, dotyczący domu doméstico, casero

domówka /dɔ̃ˈmufka/ (n)
(slangowo) (młodzieżowy) impreza organizowana w domu guateque

donica /dɔ̃ˈɲiʦ̑a/ (n)
duża doniczka, naczynie do hodowania roślin ozdobnych pote

doniczka /dɔ̃ˈɲiʧ̑ka/ (n)
naczynie, przeważnie z terakoty, zazwyczaj z otworem w denku służące do hodowania roślin ozdobnych; maceta, tiesto

donikąd /dɔ̃ˈɲikɔ̃nt/ (adv)
do żadnego określonego miejsca a ninguna parte

doniosłość (n)
(rzeczownik odprzymiotnikowy) od: doniosły magnitud, relevancia

doniosły (adj)
o dużym znaczeniu solemne

donosiciel /ˌdɔ̃nɔˈɕiʨ̑ɛl/ (n)
ten, kto donosi delator, soplón

donośny /dɔ̃ˈnɔɕnɨ/ (adj)
o głosie: taki, który jest głośny, niesie się daleko fuerte, resonante, retumbante, sonoro

donżuan (n)
(pejoratywnie, pejoratywny) bałamut, uwodziciel donjuán

dookoła /ˌdɔːˈkɔwa/ (adv)
1. (przenośnie, przenośnia) służy do określenia głównego tematu rozmowy, myśli itp. alrededor de, en torno a
2. ze wszystkich stron punktu położonego w środku alrededor de, en torno a

dopełniacz /dɔˈpɛwʲɲaʧ̑/ (n)
(gramatyka) drugi przypadek deklinacji, odpowiada na pytania: kogo? czego?; genitivo, genetivo

dopełniać (v)
1. czynić powinności, by coś zakończyć cumplir
2. uzupełniać się nawzajem, tworząc odpowiednią całość complementarse

dopiero /dɔˈpʲjɛrɔ/ (particle)
zaznaczenie, że coś jest małe lub niewystarczające sólo, solamente

doping /ˈdɔpʲĩŋk/ (n)
1. (sport, sportowy) zachęcanie kogoś do walki przez okrzyki, śpiewy itp. animación
2. (sport, sportowy) zwiększanie swoich możliwości fizycznych przez stosowanie substancji nielegalnych lub dozwolonych, ale w zbyt dużej ilości dopaje

dopóty dzban wodę nosi, dopóki mu się ucho nie urwie /dɔˈputɨ ˈʣ̑bãn ˈvɔdɛ ˈnɔɕi dɔˈpuci‿mu‿ɕɛ ˈuxɔ ɲɛ‿ˈurvʲjɛ/ (proverb)
każdy ma swoje granice wytrzymałości tanto va el cántaro a la fuente, que al fin se rompe

dopływ /ˈdɔpwɨf/ (n)
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka, która uchodzi do innej rzeki lub jeziora afluente

dorada /dɔˈrada/ (n)
(ichtiologia, ichtiologiczny) srebrzysta ryba morska z pasami na bokach; dorada

doradca (n)
osoba udzielająca porad asesor, consejero

dorastać (v)
1. rosnąc, osiągać właściwy wzrost lub wysokość crecer
2. stawać się dorosłym; zbliżać się do pełnoletniości hacerse adulto

dorosły /dɔˈrɔswɨ/ (adj)
o człowieku lub zwierzęciu: będący w wieku, w którym przeciętny organizm ma zdolność rozrodu, lub starszym adulto

dorosły /dɔˈrɔswɨ/ (n)
dorosła (1.1) osoba adulto

dorożkarz /dɔˈrɔʃkaʃ/ (n)
właściciel dorożki trudniący się zawodowo przewożeniem pasażerów cochero

dorsz /dɔrʃ/ (n)
(ichtiologia, ichtiologiczny) Gadus, drapieżna ryba morska; bacalao

dorzecze /dɔˈʒɛʧ̑ɛ/ (n)
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) obszar, z którego wszystkie wody spływają do jednej rzeki cuenca

dosadnie /dɔˈsadʲɲɛ/ (adv)
w sposób dosadny, mocny, nie pozostawiający złudzeń, wątpliwości, niejasności claramente, rudamente, sin rodeos

doskonałość /ˌdɔskɔ̃ˈnawɔɕʨ̑/ (n)
szczyt, zupełność, brak jakiejkolwiek wady, niedostatku lub możliwości ulepszenia; perfección

doskonały /ˌdɔskɔ̃ˈnawɨ/ (adj)
1. skończony, perfekcyjny; taki, któremu nic nie brakuje, w którym już nic nie da się ulepszyć perfecto
2. wspaniały, bardzo dobry, najlepszy z możliwych, pozbawiony wad perfecto

dostarczać /dɔˈstarʧ̑aʨ̑/ (v)
sprawiać, że coś będzie w jakimś miejscu, zapewniać coś proporcionar

dostatecznie /ˌdɔstaˈtɛʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
w wystarczającym stopniu bastante

dostawać /dɔˈstavaʨ̑/ (v)
1. nabawiać się czegoś, chorować coger, contraer
2. stawać się (bez własnego aktywnego udziału) posiadaczem czegoś, co wcześniej miał ktoś inny obtener, recibir

dostawca /dɔˈstafʦ̑a/ (n)
(handel, handlowy) osoba lub instytucja zajmująca się dostarczaniem towarów lub usług dla klientów proveedor

dostojnik /dɔˈstɔjɲik/ (n)
osoba piastująca wysokie funkcje, wpływowa dignatario

dostosowywać (v)
1. sprawiać, że coś staje się odpowiednie adaptar
2. zmieniać się tak, by być odpowiednim adaptarse, acomodarse

dostrzegalny (adj)
możliwy do dostrzeżenia, zobaczenia perceptible, divisable

dostęp /ˈdɔstɛ̃mp/ (n)
możliwość dotarcia do jakiegoś miejsca, zasobu lub osoby acceso, salida

dostępny /dɔˈstɛ̃mpnɨ/ (adj)
1. (o miejscu) taki, do którego można dojść lub dotrzeć accesible
2. łatwy do zrozumienia accesible
3. możliwy do zdobycia, uzyskania lub osiągnięcia disponible
4. (telekomunikacja) (o człowieku) taki, z którym łatwo nawiązać kontakt (stale lub przez ograniczony czas) disponible

doszczętnie /dɔˈʃʧ̑ɛ̃ntʲɲɛ/ (adv)
o niszczeniu czegoś: całkowicie, kompletnie completamente, totalmente

dosłownie /dɔˈswɔvʲɲɛ/ (adv)
w sposób ścisły; dokładnie tak, jak znaczą słowa al pie de la letra, literal, textual

dosłowny /dɔˈswɔvnɨ/ (adj)
znaczący dokładnie to, co wyrażają słowa, bez drugiego znaczenia literal

dotrzymywać (v)
spełniać zobowiązania guardar, cumplir

dotyczyć /dɔˈtɨʧ̑ɨʨ̑/ (v)
mieć z czymś związek, odnosić się do czegoś concernir, atañer

dotyk /ˈdɔtɨk/ (n)
(fizjologia, fizjologiczny) jeden ze zmysłów umożliwiający odbiór rzeczywistości za pomocą narządów czucia powierzchniowego i głębokiego; tacto

dotykalny (adj)
taki, którego można dotknąć tangible, palpable

dotykać /dɔˈtɨkaʨ̑/ (v)
1. (przenośnie, przenośnia) sprawiać komuś przykrość, urażać kogoś herir, ofender
2. sięgać aż do czegoś, graniczyć, stykać się z czymś limitar, tocar
3. zbliżać się do czegoś do momentu zetknięcia, kontaktu fizycznego tocar
4. (przenośnie, przenośnia) poruszać jakieś zagadnienie w rozmowie tocar

dotykowy /ˌdɔtɨˈkɔvɨ/ (adj)
dotyczący dotyku bądź wrażeń związanych z dotykiem táctil

doustnie (adv)
(medycyna, medyczny) przyjmowany lub podawany do ust, przez usta por vía oral

dowcip /ˈdɔfʲʨ̑ip/ (n)
coś, co zostało powiedziane lub zrobione dla rozrywki, tak, aby kogoś rozśmieszyć chiste

dowód /ˈdɔvut/ (n)
1. (matematyka, matematyczny) skończony ciąg zdań wykazujący prawdziwość twierdzenia; prueba, demostración
2. dokument potwierdzający przynależność (potocznie, potoczny) dowód osobisty carné de identidad
3. przedmiot, okoliczność wykazujące coś (dowodzące czegoś) prueba, testimonio

dowód osobisty /ˈdɔvut ˌɔsɔˈbʲistɨ/ (n)
(administracja) dokument identyfikujący osobę oraz poświadczający jej obywatelstwo; carné de identidad, carnet de identidad

dowódca /dɔˈvutʦ̑a/ (n)
osoba kierująca grupą wojskowych; comandante, capitán

dowództwo (n)
1. miejsce urzędowania dowódcy sede
2. stanowisko i władza dowódcy mando
3. zespół dowódców; dowódca wraz ze sztabem mando

dozorca /dɔˈzɔrʦ̑a/ (n)
osoba opiekująca się budynkiem mieszkalnym, utrzymująca czystość w nim i wokół niego portero

dołączać (v)
1. uzupełniać o coś adjuntar
2. stawać się uczestnikiem lub elementem czego unirse
3. stawać się samemu członkiem lub częścią jakiegoś istniejącego zbioru (synonim (2.1)) unirse

dośrodkować (v)
(sport, sportowy) podać piłkę z boku boiska w kierunku środka bramki przeciwnika centrar

doświadczalny /ˌdɔɕfʲjaṭˈʧ̑alnɨ/ (adj)
1. bazujący na doświadczeniu; dowiedziony za pomocą doświadczenia experimental
2. taki, który służy w doświadczeniu, przeznaczony do doświadczeń experimental

doświadczenie /ˌdɔɕfʲjaṭˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
ogół zdobytych wiadomości i umiejętności experiencia, práctica

dość /dɔɕʨ̑/ (indefiniteCardinalNumeral)
1. tyle, ile być powinno, wystarczająco dużo suficiente
2. w pewnym stopniu; w sposób wystarczający, w miarę bastante

dość /dɔɕʨ̑/ (interjection)
wykrzyknienie oznaczające zakaz, stanowczą prośbę o zaprzestanie jakiegoś działania basta

dożylny (adj)
bezpośrednio wprowadzany do krwiobiegu przez żyłę intravenoso

dożywocie /ˌdɔʒɨˈvɔʨ̑ɛ/ (n)
(potocznie, potoczny) kara dożywotniego pozbawienia wolności; cadena perpetua

drabina /draˈbʲĩna/ (n)
drewniana lub metalowa konstrukcja z dwóch pionowych belek połączonych poziomymi szczeblami ułatwiająca wchodzenie na niewielkie wysokości, zazwyczaj do kilku metrów; escalera

dragon /ˈdraɡɔ̃n/ (n)
1. (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) żołnierz lekkiej jazdy, pieszy i konny, później tylko konny dragón
2. (potocznie, potoczny) (żartobliwie) o potężnej i energicznej kobiecie, która lubi dyrygować, dowodzić innymi sargentona, virago

drakoński (adj)
1. (dosłownie) (historia, historyczny, historycznie) związany z Drakonem, dotyczący Drakona draconiano
2. (przenośnie, przenośnia) bardzo restrykcyjny i surowy draconiano

drakońskie prawa /draˈkɔ̃j̃sʲcɛ ˈprava/ (idiom)
(przenośnie, przenośnia) prawa surowe, bezwzględne, okrutne i ostre leyes draconianas

dramaturg /drãˈmaturk/ (n)
pisarz tworzący dramaty przeznaczone do wystawienia na scenie dramaturgo

dramatyczny (adj)
(teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) dotyczący dramatu jako utworu literackiego dramático

drapacz chmur /ˈdrapaʧ̑ ˈxmur/ (n)
bardzo wysoki budynek rascacielos

drapieżnik /draˈpʲjɛʒʲɲik/ (n)
(zoologia, zoologiczny) zwierzę, którego pokarmem są inne zwierzęta, a jego sposób odżywiania doprowadza do śmierci ofiar depredador

drapieżny /draˈpʲjɛʒnɨ/ (adj)
o zwierzętach: taki, który żywi się innymi zwierzętami depredador

drastyczny (adj)
1. o zmianie lub o metodzie: gwałtowny, radykalny drástico
2. pełen jaskrawości, wyrazistości, czasem też - brutalności drástico

drawit /ˈdravʲit/ (n)
(mineralogia, mineralogiczny) minerał z gromady krzemianów; dravita

drań /drãɲ/ (n)
(pejoratywnie, pejoratywny) mężczyzna podły, niegodziwy, zły, nikczemny bribón, canalla

drażliwość /draʒˈlʲivɔɕʨ̑/ (n)
cecha tego, kto jest drażliwy, kogo łatwo rozdrażnić irritabilidad

drażnić /ˈdraʒʲɲiʨ̑/ (v)
1. irytować, denerwować kogoś; działać komuś na nerwy irritar
2. podrażniać, wywoływać podrażnienie (np. skóry) irritar

drelich /ˈdrɛlʲix/ (n)
(włókiennictwo) mocna tkanina używana do produkcji odzieży roboczej i pokrowców dril

dreszcz /drɛʃʧ̑/ (n)
(fizjologia, fizjologiczny) odczucie zimna wraz z drżeniem ciała wywołane silną emocją lub chorobą; escalofrío, chucho

dreszczowiec /drɛʃˈʧ̑ɔvʲjɛʦ̑/ (n)
rodzaj utworu sensacyjnego, filmu lub powieści mającego wywołać u odbiorcy uczucie grozy; w odróżnieniu od horroru zagrożenie jest realne; novela de suspense, película de suspense

drewniak /ˈdrɛvʲɲak/ (n)
but (zwykle klapek) z drewna lub na grubej drewnianej podeszwie zueco, almadreña

drewniany /drɛvʲˈɲãnɨ/ (adj)
wykonany z drewna de madera

drewno /ˈdrɛvnɔ/ (n)
1. (botanika, botaniczny) tkanka roślinna zbudowana głównie z martwych komórek, przewodząca wodę i sole mineralne z korzeni do liści oraz stanowiąca szkielet podtrzymujący roślinę; xilema, leño
2. (rzeczownik) zbiorowy kawałki drewna (1.2) leña
3. kawałek drewna (1.2) leño, tarugo
4. materiał uzyskiwany z gałęzi i pni drzew używany w budownictwie, stolarstwie, bednarstwie itp. do wytwarzania różnych przedmiotów oraz jako opał; madera, leña

drezyna /drɛˈzɨ̃na/ (n)
mały pojazd kolejowy, wykorzystywany głównie przy pracach torowych; dresina

drink /drʲĩŋk/ (n)
(spożywczy) napój złożony z kilku wymieszanych ze sobą alkoholi, alkoholu z sokiem, wodą itp. bebida

drobiazgowo (adv)
szczegółowo, dokładnie, w sposób drogiazgowy meticulosamente, minuciosamente, al detalle, en detalle

drobiowy /drɔˈbʲjɔvɨ/ (adj)
1. (spożywczy) sporządzony z drobiu de ave
2. (zootechnika, zootechniczny) związany z drobiem, przeznaczony dla drobiu avícola

drobne /ˈdrɔbnɛ/ (n)
(potocznie, potoczny) pieniądze o niewielkim nominale, monety calderilla, dinero suelto

drobnomieszczaństwo (n)
(socjologia, socjologiczny) mieszczanie nie posiadający dużego majątku; pequeña burguesía

drobnoziarnisty /ˌdrɔbnɔʑarʲˈɲistɨ/ (adj)
złożony z drobnych ziarenek, cząstek, zawierający drobne ziarna de grano fino

drobny /ˈdrɔbnɨ/ (adj)
1. taki, którego budowa jest delikatna, słabo rozwinięta; taki, który ma niewielkie rozmiary, objętość diminuto, menudo
2. taki, który prowadzi działalność przedsiębiorczą na małą skalę; jest realizowany w niewielkim zakresie minorista, pequeño
3. taki, który składa się z małych części suelto

droga /ˈdrɔɡa/ (n)
1. każdy wytyczony lub przyjęty pas terenu przeznaczony do ruchu pojazdów i ludzi, także zwierząt; camino, carretera
2. podróżowanie camino
3. sposób dojścia do jakiegoś celu (także przenośnie) camino, trayecto

droga krzyżowa /ˈdrɔɡa kʃɨˈʒɔva/ (n)
1. (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w Kościele katolickim: rodzaj nabożeństwa wielkopostnego; viacrucis, vía crucis
2. (plastyka) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) szereg czternastu kaplic lub obrazów przy których odprawia się (1.3) viacrucis, vía crucis

drogeria (n)
sklep z kosmetykami oraz produktami aptecznymi; droguería

drogi /ˈdrɔɟi/ (adj)
1. bliski uczuciowo caro, querido
2. posiadający wysoką cenę caro

drogo /ˈdrɔɡɔ/ (adv)
od: drogi (wart dużo pieniędzy) caro

drogowskaz /drɔˈɡɔfskas/ (n)
tabliczka lub tabliczki, najczęściej na słupie, stawiane w pobliżu drogi i wskazujące kierunek, w jakim trzeba się udać, by osiągnąć wymieniony na tabliczce cel oraz dodatkowo odległość lub czas tej podróży; indicador, poste indicador

dromader /drɔ̃ˈmadɛr/ (n)
(zoologia, zoologiczny) wielbłąd jednogarbny; dromedario

dron /drɔ̃n/ (n)
bezzałogowy aparat latający do zastosowań cywilnych lub militarnych dron

drozd /drɔst/ (n)
(ornitologia, ornitologiczny) niewielki, owadożerny ptak śpiewający posiadający różnorodne upierzenie; tordo, zorzal

drożdże /ˈdrɔʒʤ̑ɛ/ (n)
1. (botanika, botaniczny) (mikologia, mikologiczny) Saccharomyces, rodzaj jednokomórkowych grzybów, które bez tlenu, na podłożu zawierającym cukier, wywołują fermentację alkoholową; levadura
2. (cukiernictwo) (kulinaria) masa z drożdży (1.1) wykorzystywana m.in. w piekarnictwie, piwowarstwie i gorzelnictwie levadura

druga strona medalu /ˈdruɡa ˈstrɔ̃na mɛˈdalu/ (idiom)
inny (zwykle negatywny) aspekt danej sprawy, kwestii la otra cara de la moneda

druga wojna światowa /ˈdruɡa ˈvɔjna ɕfʲjaˈtɔva/ (pn)
(historia, historyczny, historycznie) konflikt zbrojny w latach 1939-1945; Segunda Guerra Mundial

drugie śniadanie /ˈdruɟjɛ ɕɲaˈdãɲɛ/ (n)
lekki posiłek pomiędzy śniadaniem a obiadem, zwykle jedzony w przerwie od codziennych zajęć, poza domem; almuerzo

drugorzędny (adj)
mniej ważny, niższej kategorii secundario

druid /ˈdru<sup>j</sup>it/ (n)
(historia, historyczny, historycznie) starożytny kapłan celtycki; druida

druk /druk/ (n)
1. (biurowość, biurowy) często lm druki: pismo, akta, formularz impreso
2. (drukarstwo, drukarski) odbitka będąca efektem druku (1.1) impreso
3. (drukarstwo, drukarski) proces drukowania impresión
4. wzór odbity na tkaninie estampado
5. zdobienie skóry lub tkaniny odbitkami estampa

drukarka /druˈkarka/ (n)
urządzenie służące do drukowania impresora

drukarka atramentowa (n)
(informatyka, informatyczny) drukarka wykorzystująca do druku tusz (umieszczony w kartridżach); impresora de inyección

drukarka laserowa (n)
(informatyka, informatyczny) rodzaj drukarki wykorzystującej w procesie drukowania laser, uzyskująca wydruk poprzez umieszczenie na papierze cząstek tonera; impresora láser

drukarnia /druˈkarʲɲa/ (n)
zakład zajmujący się produkcją druków; miejsce, w którym się drukuje imprenta

drukarz /ˈdrukaʃ/ (n)
1. człowiek wyspecjalizowany w zawodzie drukarskim, pracownik drukarni; impresor
2. (przestarzałe, przestarzały) właściciel oficyny drukarskiej, wydawca impresor

drukować /druˈkɔvaʨ̑/ (v)
1. dawać coś do druku, publikować imprimir
2. robić odbitki na prasie drukarskiej albo drukarce imprimir
3. umieszczać na tkaninie wzór przez barwienie, wytłaczanie, odciskanie imprimir

drumla /ˈdrũmla/ (n)
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) metalowy instrument wydający dźwięki dzięki wzbudzaniu drgań umieszczonej w ustach sprężystej blaszki; birimbao, arpa de boca

drut /drut/ (n)
(technologia, technika, techniczny) długi, cienki i elastyczny element metalowy; alambre

drut kolczasty /ˈdrut kɔlˈʧ̑astɨ/ (n)
materiał na ogrodzenia i zasieki w formie skręconych stalowych drutów z wystającymi ostrymi cierniami; alambre de espinos, alambre de púas

drużyna /druˈʒɨ̃na/ (n)
1. (wojskowość, wojskowy) mały oddział piechoty; destacamento, pelotón
2. zorganizowana grupa stworzona do wypełniania określonego obowiązku, wykonywania określonego zadania equipo, grupo

drwal /drval/ (n)
człowiek pracujący w leśnictwie, który ścina drzewa; leñador

drwalnia /ˈdrvalʲɲa/ (n)
pomieszczenie, w którym przechowuje się drewno na opał bodega de el leña, leñera, leñero

drybling /ˈdrɨblʲĩŋk/ (n)
(sport, sportowy) seria szybkich wymachów nogami nad piłką połączonych z nagłymi zwrotami ciała i zmianami kierunku poruszania się zawodnika w celu ominięcia zawodników przeciwnej drużyny i niestracenia przy tym piłki; regate

dryblować /drɨˈblɔvaʨ̑/ (v)
(sport, sportowy) poruszać się w sposób mający na celu zmylenie i ominięcie przeciwnika regatear, driblar

drylować /drɨˈlɔvaʨ̑/ (v)
(kulinaria) pozbawiać owoce pestek deshuesar

drylownica /ˌdrɨlɔvʲˈɲiʦ̑a/ (n)
urządzenie do mechanicznego usuwania pestek z owoców deshuesadora

drzemać /ˈḍʒɛ̃maʨ̑/ (v)
lekko, czujnie spać dormitar, echar una cabezada

drzemlik /ˈḍʒɛ̃mlʲik/ (n)
(ornitologia, ornitologiczny) Falco columbarius, gatunek sokoła, występujący w północnych częściach Eurazji i Ameryki Północnej; esmerejón

drzewo /ˈḍʒɛvɔ/ (n)
1. (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) wieloletnia roślina składająca się z pnia i korony; árbol
2. (matematyka, matematyczny) graf acykliczny i spójny, przypominający wyglądem odwrócone do góry nogami drzewo (1.1); árbol
3. (informatyka, informatyczny) struktura danych reprezentująca (1.2); árbol

drzewo genealogiczne /ˈḍʒɛvɔ ˌɡɛ̃nɛalɔˈɟiʧ̑nɛ/ (n)
graf przedstawiający koligacje rodzinne árbol genealógico

drzeworyt (n)
(sztuka) technika graficzna druku wypukłego posługująca się drewnianymi płytkami do wykonywania odbitek; xilografía

drzwi /ḍʒvʲi/ (n)
1. ruchome zakrycie otworu w ścianie umożliwiającego przejście; sam taki otwór puerta
2. zakrycie na podobieństwo drzwi (1.1) każdego otworu, przez który można wejść lub coś wkładać puerta

drzwiczki /ˈḍʒvʲiʧ̑ʲci/ (n)
(zdrobniale) od: drzwi portezuela, puertecilla

drób /drup/ (n)
(zootechnika, zootechniczny) ptactwo hodowlane (kury, gęsi, indyki, kaczki itp.) ave, ave de corral

drżeć /drʒɛʨ̑/ (v)
trząść się, drgać, dygotać temblar

dualizm (n)
1. (filozofia, filozoficzny) nurt w filozofii uznający za postawę bytu dwie odrębne substancje dualismo
2. dwoistość, istnienie obok siebie dwóch oddzielnych nurtów, zjawisk itd. dualismo

dubbingować /ˌdabʲĩŋˈɡɔvaʨ̑/ (v)
podkładać głos do filmu tłumaczonego z innego języka doblar

dubeltówka /ˌdubɛlˈtufka/ (n)
(łowiectwo, łowiecki) popularna, gładkolufowa, śrutowa broń myśliwska o dwóch równoległych – w pionie lub poziomie – lufach; escopeta de dos cañón

dublińczyk /duˈblʲĩj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
mieszkaniec Dublinu dublinés

dubliński /duˈblʲĩj̃sʲci/ (adj)
odnoszący się do miasta Dublin dublinés

dubn /dupn̥/ (n)
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Db i liczbie atomowej 105; dubnio

duby smalone /ˈdubɨ smaˈlɔ̃nɛ/ (idiom)
głupstwa, brednie, rzeczy zmyślone; (zobacz) też duby smalone w Encyklopedii staropolskiej bobada, patochada, tontería

duch /dux/ (n)
1. dusza ludzka alma
2. niematerialna postać, często obdarzona nienaturalną siłą lub zdolnościami; fantasma
3. umysł, myśli ludzkie espíritu
4. zapał, entuzjazm espíritu

duchowieństwo (n)
(kościelny) ogół duchownych danego kościoła lub wspólnoty religijnej, stan duchowny; clero, clerecía

duchowo /duˈxɔvɔ/ (adv)
w sposób duchowy, dotyczący duchowości espiritualmente

duchowość /duˈxɔvɔɕʨ̑/ (n)
to, co duchowe, co odnosi się do życia wewnętrznego człowieka espiritualidad

duchowy /duˈxɔvɨ/ (adj)
odnoszący się do sfery ducha i duchowości espiritual

dudek /ˈdudɛk/ (n)
(ornitologia, ornitologiczny) Upupa epops, średni ptak wędrowny o upierzeniu w kolorach pomarańczowym, czarnym i białym, z czubem na głowie; abubilla

dudziarz /ˈduʥ̑aʃ/ (n)
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) osoba grająca na dudach gaitero

duet /ˈdu<sup>w</sup>ɛt/ (n)
1. (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) utwór muzyczny przeznaczony dla dwóch instrumentów lub na dwa głosy dúo
2. (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) zespół muzyczny złożony z dwóch osób dúo, dueto

dukat /ˈdukat/ (n)
(dawniej, dawny) złota moneta używana w Europie od XIII do XIX w.; ducado

dukt (n)
(leśnictwo) leśna droga podziałowa powstała po wycięciu pasa drzew sendero

dulka /ˈdulka/ (n)
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) element łodzi wioślarskiej w postaci ruchomego pierścienia metalowego lub widełek, przymocowanych do burty łodzi, służący do utrzymywania wiosła w odpowiedniej pozycji; escálamo, horquilla, tolete

duma /ˈdũma/ (n)
1. (przenośnie, przenośnia) coś lub ktoś będący powodem czyjejś dumy (1.1) orgullo
2. poczucie osobistej godności orgullo
3. zbyt wysokie mniemanie o sobie orgullo

dumny /ˈdũmnɨ/ (adj)
1. pewny siebie, mający poczucie własnej godności orgulloso
2. wyniosły, pyszny, o wygórowanym mniemaniu orgulloso, altivo, soberbio
3. zadowolony z czegoś, mający dumę, satysfakcję z czegoś lub kogoś orgulloso, satisfecho

dunajski /dũˈnajsʲci/ (adj)
związany z rzeką Dunaj danubiano

dupa /ˈdupa/ (n)
(wulgarnie, wulgaryzm) pośladki lub odbyt culo

dupek /ˈdupɛk/ (n)
(grubiański, grubiańsko) (pejoratywnie, pejoratywny) osoba lekceważona i pogardzana z racji swej niezaradności, głupoty i naiwności capullo, tonto del culo

dupojebak /ˌdupɔˈjɛbak/ (n)
(wulgarnie, wulgaryzm) aktywny homoseksualista, pederasta julandrón, maricón

dupoliz (n)
(wulgarnie, wulgaryzm) lizus lameculos

dur /dur/ (n)
(medycyna, medyczny) ostra choroba zakaźna; tifus

dureń /ˈdurɛ̃ɲ/ (n)
(potocznie, potoczny) człowiek mało inteligentny imbécil, necio, tonto

dureń do kwadratu /ˈdurɛ̃ɲ ˌdɔ‿kfaˈdratu/ (n)
o kimś szczególnie głupim tonto de remate

durszlak /ˈdurʃlak/ (n)
dziurkowana miska do odcedzania escurridor

duser /ˈdusɛr/ (n)
(przestarzałe, przestarzały) komplement, pochlebstwo, słodkie słówko camelo, piropo, requiebro

dusza /ˈduʃa/ (n)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) niematerialny byt opuszczający człowieka (w niektórych religiach także zwierzę) w chwili śmierci; alma

dusznica bolesna (n)
(medycyna, medyczny) zmiany chorobowe w naczyniach wieńcowych i niedokrwienie mięśnia sercowego, powodujące bóle zamostkowe i uczucie duszności angina de pecho

duński /ˈdũj̃sʲci/ (adj)
odnoszący się do Danii lub Duńczyków danés

duński /ˈdũj̃sʲci/ (n)
język urzędowy Danii; danés

duża litera /ˈduʒa lʲiˈtɛra/ (n)
litera pisana tak, jak na początku zdania albo nazwiska mayúscula

dużo /ˈduʒɔ/ (indefiniteCardinalNumeral)
w wielkiej ilości mucho

duży /ˈduʒɨ/ (adj)
mający znaczne, wielkie rozmiary grande

duży pokój /ˈduʒɨ ˈpɔkuj/ (n)
zazwyczaj największy i najbardziej reprezentacyjny pokój w mieszkaniu służący jako pokój gościnny lub salon salón, sala

dwa ognie /ˈdva ˈɔɟɲɛ/ (idiom)
(sport, sportowy) gra zespołowa polegająca na zbijaniu piłką przez matkę i jej drużynę członków przeciwnej drużyny; balón prisionero, quemados, ponchado, quemado

dwoinka /dvɔˈ<sup>j</sup>ĩnka/ (n)
(mikrobiologia, mikrobiologiczny) morfologiczna forma bakterii powstająca w wyniku połączenia dwóch komórek utworzonych po podziale amitotycznym; diplococo

dwoinka zapalenia płuc /dvɔˈ<sup>j</sup>ĩnka ˌzapaˈlɛ̃ɲa ˈpwuʦ̑/ (n)
(medycyna, medyczny) bakteria będąca jedną z przyczyn zachorowań na zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych i zapalenie płuc; neumococo

dwoisty (adj)
mający dwie części, dwie natury, dwie postaci dual

dwoić się i troić /ˈdvɔ<sup>j</sup>iʨ̑‿ɕɛ i‿ˈtrɔ<sup>j</sup>iʨ̑/ (v)
starać się sprawnie coś zrobić, kilka rzeczy jednocześnie, wkładać w to wiele wysiłku afanarse, descornarse, despepitarse, desvivirse

dwojaki /dvɔˈjäci/ (numeral)
taki, który ma dwa typy, dwie postaci, odmiany, formy ambiguo

dworzec /ˈdvɔʒɛʦ̑/ (n)
miejsce przyjazdu, odjazdu i postoju autobusów lub pociągów wraz z budynkiem przystosowanym do obsługi pasażerów (kasami, poczekalnią, punktami gastronomicznymi itp.); estación

dwu- /dvu/ (prefix)
pierwszy człon wyrazów złożonych oznaczających dwukrotne wystąpienie czegoś bi-

dwubiegunowy /ˌdvubʲjɛɡũˈnɔvɨ/ (adj)
taki, który ma dwa bieguny bipolar

dwucyfrowy /ˌdvuʦ̑ɨfˈrɔvɨ/ (adj)
składający się z dwóch cyfr de dos cifra, de dos guarismo

dwudziestolatek /ˌdvuʥ̑ɛstɔˈlatɛk/ (n)
osoba w wieku 20-29 lat veinteañero

dwudziestolatka /ˌdvuʥ̑ɛstɔˈlatka/ (n)
kobieta mająca dwadzieścia lat veinteañera

dwudziestościan (n)
(geometria) wielościan o dwudziestu ścianach icosaedro

dwugłowy /dvuˈɡwɔvɨ/ (adj)
mający dwie głowy bicéfalo

dwujęzyczny /ˌdvujɛ̃w̃ˈzɨʧ̑nɨ/ (adj)
1. o człowieku: mówiący w dwóch językach bilingüe
2. napisany w dwóch językach bilingüe
3. zamieszkany przez ludność, która posługuje się dwoma językami bilingüe

dwukropek /dvuˈkrɔpɛk/ (n)
(językoznawstwo, językoznawczy) znak interpunkcyjny używany przed zapisem np. cytatu lub wyliczaniem pojęć dos puntos

dwumasztowy /ˌdvũmaˈʃtɔvɨ/ (adj)
o żaglowcu: mający dwa maszty de dos palo

dwumiejscowy /ˌdvũmʲjɛ̇jˈsʦ̑ɔvɨ/ (adj)
mający dwa miejsca, przeznaczony dla dwóch osób biplaza

dwumiesięczny /ˌdvũmʲjɛ̇ˈɕɛ̃n͇ʧ̑nɨ/ (adj)
1. będący w wieku dwóch miesięcy de dos mes
2. trwający dwa miesiące de dos mes

dwunastnica /ˌdvũnaˈstʲɲiʦ̑a/ (n)
(anatomia, anatomiczny) początkowy odcinek jelita cienkiego; duodeno

dwunastokąt (n)
(geometria) wielokąt o dwunastu bokach dodecágono

dwupasmowy /ˌdvupaˈsmɔvɨ/ (adj)
1. (informatyka, informatyczny) (radiofonia, radiokomunikacja, radiotechnika, radiofoniczny, radiokomunikacyjny, radiotechniczny, radiowy) o urządzeniu komunikacyjnym: taki, który może pracować jednocześnie w dwu różnych pasmach częstotliwości bibanda
2. o ulicy: składający się z dwóch równoległych pasm służących do poruszania się w tym samym kierunku de vías múltiples

dwupłat /ˈdvupwat/ (n)
(lotnictwo, lotniczy) samolot o dwóch płatach nośnych; biplano

dwupłatowy (adj)
(lotnictwo, lotniczy) mający dwa płaty, złożony z dwóch płatów nośnych biplano

dwusetlecie /ˌdvusɛˈtlɛʨ̑ɛ/ (n)
okres dwustu lat bicentenario

dwusieczna /dvuˈɕɛʧ̑na/ (n)
(matematyka, matematyczny) linia prosta dzieląca kąt na połowy; bisectriz

dwusilnikowy /ˌdvuɕilʲɲiˈkɔvɨ/ (adj)
(technologia, technika, techniczny) wyposażony w dwa silniki, posiadający dwa silniki bimotor

dwustronny /dvuˈstrɔ̃nːɨ/ (adj)
1. taki, który można używać z dwóch stron tego czegoś bilateral
2. taki, w który angażują się dwie strony bilateral

dwusylabowy /ˌdvusɨlaˈbɔvɨ/ (adj)
(językoznawstwo, językoznawczy) składający się z dwóch sylab bisílabo

dwutlenek węgla /dvuˈtlɛ̃nɛɡ ˈvɛ̃ŋɡla/ (n)
(chemia, chemiczny) związek nieorganiczny, bezbarwny, bezwonny i niepalny gaz, produkt spalania i oddychania, wykorzystywany przez rośliny w procesie fotosyntezy; dióxido de carbono

dwutygodnik /ˌdvutɨˈɡɔdʲɲik/ (n)
czasopismo wychodzące regularnie co dwa tygodnie bisemanario

dwutygodniowy /ˌdvutɨɡɔdʲˈɲɔvɨ/ (adj)
1. mający dwa tygodnie de dos semana
2. ukazujący się raz na dwa tygodnie bisemanal
3. trwający dwa tygodnie bisemanal

dwuznaczny /dvuˈznaʧ̑nɨ/ (adj)
zawierający dwa znaczenia, możliwy do interpretowania na dwa różne sposoby ambiguo, equívoco

dwuznak /ˈdvuznak/ (n)
(językoznawstwo, językoznawczy) znak składający się z dwóch składników, najczęściej dwóch liter; jedna głoska oznaczona za pomocą dwóch liter dígrafo

dwójkowy (adj)
związany z liczbą dwa, dotyczący liczby dwa binario

dwór /dvur/ (n)
siedziba władcy corte

dychotomia /ˌdɨxɔˈtɔ̃mʲja/ (n)
1. (filozofia, filozoficzny) podział pewnej klasy na dwie, zwykle przeciwstawne, grupy elementów lub zestawienie par przeciwstawnych pojęć dicotomía
2. para przeciwstawnych pojęć lub dwie części pewnej klasy przedmiotów dicotomía

dydaktyczny /ˌdɨdakˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
1. związany z dydaktyką didáctico
2. wykonany w celu pouczania didáctico

dyftong /ˈdɨftɔ̃ŋk/ (n)
(językoznawstwo, językoznawczy) dźwięk samogłoskowy o zmiennym przebiegu artykulacji, będący złożeniem samogłoski i półsamogłoski; przez użytkowników języka postrzegany jako złożenie dwóch samogłosek; diptongo

dyftongizacja /ˌdɨftɔ̃ŋʲɟiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
(językoznawstwo, językoznawczy) proces przekształcania się samogłoski w dyftong; diptongación

dyfuzja /dɨˈfuzʲja/ (n)
1. (fizyka, fizyczny) proces samorzutnego rozprzestrzeniania się cząsteczek lub energii w materialnym ośrodku – gazie, cieczy, ciele stałym lub plazmie; difusión
2. (zobacz) dyfuzja kulturowa difusión

dygnitarz /dɨɟˈɲitaʃ/ (n)
ktoś piastujący wysoki urząd dignatario

dyktator /dɨkˈtatɔr/ (n)
1. (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) przywódca kraju, który sprawuje władzę w sposób autorytarny, pozaprawny i zwykle brutalny dictador
2. (historia, historyczny, historycznie) urzędnik nadzwyczajny w republice rzymskiej, któremu przyznawano czasową władzę absolutną dla zapobieżenia kryzysowi; dictador

dyktatorski (adj)
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) związany z dyktatorem lub z dyktaturą dictatorial, dictatorio

dyktatura (n)
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) forma sprawowania absolutnej i nieograniczonej władzy przez jedną osobę lub grupę osób; dictadura

dyliżans /dɨˈlʲiʒãw̃s/ (n)
czterokołowy, kryty pojazd konny przewozowy; diligencia

dym /dɨ̃m/ (n)
produkty spalania zawieszone w powietrzu humo

dymek /ˈdɨ̃mɛk/ (n)
(potocznie, potoczny) w komiksach, ilustrowanych historyjkach: miejsce, w którym zamieszczona jest wypowiedź bohatera, a także: treść tejże wypowiedzi bocadillo

dymisja /dɨ̃ˈmʲisʲja/ (n)
zwolnienie kogoś ze stanowiska, złożenie z urzędu; rezygnacja (ustąpienie) z zajmowanego stanowiska dimisión, destitución

dymić /ˈdɨ̃mʲiʨ̑/ (v)
wydzielać dym humear

dymorfizm płciowy (n)
(biologia, biologiczny) zróżnicowanie w morfologii samicy i samca tego samego gatunku; dimorfismo sexual

dymówka /dɨ̃ˈmufka/ (n)
(zoologia, zoologiczny) Hirundo rustica, jaskółka o granatowo-czarnym upierzeniu, rdzawym czole i gardzieli i silnie rozwidlonym ogonie, zamieszkująca gniazda, które lepi wewnątrz budynków; golondrina

dynamika /dɨ̃ˈnãmʲika/ (n)
1. (fizyka, fizyczny) dział mechaniki zajmujący się ruchem ciał materialnych pod działaniem sił; dinámica
2. (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) siła dźwięku; dinámica

dynamit /dɨ̃ˈnãmʲit/ (n)
materiał wybuchowy otrzymywany z mieszanki nitrogliceryny i ziemi okrzemkowej; dinamita

dynamo /dɨ̃ˈnãmɔ/ (n)
(elektryczność) prądnica, zwykle rowerowa dinamo

dynastia /dɨ̃ˈnastʲja/ (n)
ród panujący sprawujący dziedziczną władzę w monarchii dinastía

dynia /ˈdɨ̃ɲa/ (n)
1. (botanika, botaniczny) Cucurbita, roślina z rodziny dyniowatych; calabaza
2. (kulinaria) duży, najczęściej żółty lub pomarańczowy owoc dyni (1.1) calabaza, zapallo

dyplom /ˈdɨplɔ̃m/ (n)
dokument stwierdzający czyjś tytuł naukowy bądź zawodowy diploma

dyplomacja (n)
1. (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) sposób prowadzenia polityki międzynarodowej środkami pokojowymi diplomacia
2. umiejętność osiągania celu w trudnych warunkach relacji, bez urażania innych tacto

dyrektor /dɨˈrɛktɔr/ (n)
osoba zarządzająca jakąś instytucją director, jefe

dyrektorka /ˌdɨrɛkˈtɔrka/ (n)
forma żeńska od: dyrektor directora

dyrygent /dɨˈrɨɡɛ̃nt/ (n)
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) człowiek, który kieruje wykonaniem utworu przez zespół muzyczny; director de orquesta

dyschromia /dɨsˈxrɔ̃mʲja/ (n)
(medycyna, medyczny) zaburzenie pigmentacji skóry discromía

dyscyplina /ˌdɨsʦ̑ɨˈplʲĩna/ (n)
1. dział nauki, techniki itp. disciplina
2. rodzaj uprawianego sportu disciplina
3. rygorystyczne zasady postępowania disciplina
4. (przestarzałe, przestarzały) bat o kilku rzemieniach disciplina

dysfagia (n)
(medycyna, medyczny) zaburzenie połykania; disfagia

dysforia /dɨsˈfɔrʲja/ (n)
zły nastrój występujący w zaburzeniach psychicznych, samopoczucie nacechowane drażliwością, skłonnością do agresji i czynów impulsywnych disforia

dysk twardy /ˈdɨsk ˈtfardɨ/ (n)
(informatyka, informatyczny) urządzenie będące jednym z rodzajów magnetycznego nośnika umożliwiającego przechowywanie danych; disco duro

dyskalceata (n)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (dawniej, dawny) członek odłamu franciszkanów zapoczątkowanego w Hiszpanii descalzo

dyskietka /dɨsʲˈcɛtka/ (n)
(informatyka, informatyczny) przenośny nośnik magnetyczny o niewielkiej pojemności, umożliwiający zarówno odczyt jak i zapis danych; disquete

dyskoteka /ˌdɨskɔˈtɛka/ (n)
1. (przestarzałe, przestarzały) płytoteka discoteca
2. lokal, w którym się takie zabawy odbywają; discoteca, disco

dyskotekowy /ˌdɨskɔtɛˈkɔvɨ/ (adj)
związany z dyskoteką, dotyczący dyskoteki de discoteca, discotequero

dyskryminacja /ˌdɨskrɨ̃mʲĩˈnaʦ̑ʲja/ (n)
ograniczanie przywilejów, praw, a nawet prześladowanie części społeczności, zwykle na tle rasowym, etnicznym, religijnym lub kulturowym discriminación

dyskryminować (v)
prześladować poszczególne osoby lub grupy lub ograniczać ich prawa ze względu na rasę, narodowość, wyznanie, płeć itp. discriminar

dyskusyjny /ˌdɨskuˈsɨjnɨ/ (adj)
1. budzący dyskusje, spory discutible
2. dotyczący dyskusji, będący przedmiotem dyskusji de debate, de discusión

dyslalia /dɨsˈlalʲja/ (n)
(medycyna, medyczny) ogólne określenie wad wymowy dislalia

dysleksja /dɨsˈlɛksʲja/ (n)
(medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) (edukacja, edukacyjny) (szkolnictwo, szkolny) specyficzne trudności w nauce czytania i pisania; dislexia

dysmorfofobia (n)
(psychologia, psychologiczny) chorobliwe, lękowe przekonanie o własnej szpetocie; TDC, trastorno dismórfico corporal, dismorfofobia

dyspareunia (n)
(medycyna, medyczny) (seksuologia, seksuologiczny) dysfunkcja seksualna polegająca na odczuwaniu bólu podczas stosunku płciowego; dispareunia

dyspensa /dɨsˈpɛ̃w̃sa/ (n)
(kościelny) zwolnienie od przepisów prawa kościelnego; dispensa

dyspozycyjny /ˌdɨspɔzɨˈʦ̑ɨjnɨ/ (adj)
taki, którym można swobodnie dysponować, rozporządzalny disponible

dysproz /ˈdɨsprɔs/ (n)
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Dy i liczbie atomowej 66; disprosio

dystopia /dɨsˈtɔpʲja/ (n)
(literacko) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) (sztuka) utwór fabularny z dziedziny literatury fantastyczno-naukowej, przedstawiający czarną wizję przyszłości; distopía

dystrybutor (n)
urządzenie do wydzielania czegoś surtidor

dystrykt /ˈdɨstrɨkt/ (n)
nazwa okręgu administracyjnego bądź sądowego w kraju lub mieście distrito

dysydent /dɨˈsɨdɛ̃nt/ (n)
1. (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) osoba występująca przeciwko władzy i z tego powodu represjonowana; disidente
2. (historia, historyczny, historycznie) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) odstępca od dogmatów kościelnych, w dawnej Polsce ktoś wyznający religię chrześcijańską inną niż katolicyzm, szczególnie protestant; disidente
3. osoba, która odsunęła się od grupy, do której należała disidente

dysza /ˈdɨʃa/ (n)
1. (hutnictwo, hutniczy) (motoryzacja) otwór wylotowy rury regulujący dopływ cieczy lub gazów boquilla, concentrador, surtidor
2. (technologia, technika, techniczny) część przewodu, w której zwiększa się energia kinetyczna płynu tobera, propulsor

dyszel /ˈdɨʃɛl/ (n)
drąg łączący przednią część wozu, sań, bryczki itp. z zaprzęgiem konnym lub ciągnikiem; timón

dywan /ˈdɨvãn/ (n)
1. (rzadki, rzadko używany) ozdobna tkanina do powieszenia na ścianach tapiz
2. gruba, wzorzysta tkanina, przeznaczona do przykrycia podłogi; alfombra
3. rada doradcza sułtana w imperium osmańskim; diván
4. urząd dworski w krajach muzułmańskich diván

dywersyfikacja /ˌdɨvɛrsɨfʲiˈkaʦ̑ʲja/ (n)
różnicowanie asortymentu produkcji lub usług w celu zmniejszenia ryzyka w prowadzeniu działalności gospodarczej; diversificación

dywidenda /ˌdɨvʲiˈdɛ̃nda/ (n)
(ekonomia, ekonomiczny) część rocznego zysku netto spółki akcyjnej dzielona między akcjonariuszy proporcjonalnie do liczby posiadanych przez nich akcji; dividendo

dywiz /ˈdɨvʲis/ (n)
(drukarstwo, drukarski) znak graficzny w postaci krótkiej poziomej kreski biegnącej na wysokości średniej linii pisma lub nieco poniżej tej linii; stosowany przy dzieleniu wyrazu między wierszami oraz przy łączeniu wyrazów wieloczłonowych; división, raya

dywizja /dɨˈvʲizʲja/ (n)
(wojskowość, wojskowy) jednostka taktyczna złożona z kilku pułków división

dyzenteria (n)
(medycyna, medyczny) ostra choroba zakaźna jelit, (zobacz) czerwonka disentería

dyżur /ˈdɨʒur/ (n)
pełnienie obowiązków społecznych lub zawodowych w przedziale czasu, na określonych warunkach guardia, servicio

dzban /ʣ̑bãn/ (n)
1. naczynie użytkowe lub dekoracyjne zwykle zwężone u góry, często z jednym uchem; cántaro, jarra
2. zawartość dzbana (1.1) cántaro, jarra

dzbanuszek /ʣ̑bãˈnuʃɛk/ (n)
(zdrobniale) od: dzbanek cantarillo, jarrita

dzeta /ˈʣ̑ɛta/ (n)
nazwa szóstej litery alfabetu greckiego, ζ; dseda

dziabka (n)
(regionalizm poznański) motyka azada

dziadek /ˈʥ̑adɛk/ (n)
1. ojciec ojca abuelo
2. ojciec matki abuelo
3. (potocznie, potoczny) starszy pan, mężczyzna w podeszłym wieku abuelo

dziadek do orzechów /ˈʥ̑adɛɡ ˌdɔ‿ːˈʒɛxuf/ (n)
ręczne narzędzie kuchenne, służące do rozłupywania skorup orzechów; cascanueces

działanie /ʥ̑aˈwãɲɛ/ (n)
1. (matematyka, matematyczny) funkcja, na ogół dwuargumentowa; operación
2. zespół ruchów i czynności zmierzających do czegoś, wykonywanie czynności w określonym celu, aktywne dążenie do zmiany czegoś acción, actividad, efecto

działać /ˈʥ̑awaʨ̑/ (v)
1. aktywnie uczestniczyć, pracować actuar, obrar, hacer
2. być sprawnym, funkcjonować funcionar
3. wywoływać określony efekt (o leku) producir efecto

działać na nerwy /ˈʥ̑awaʨ̑ na‿ˈnɛrvɨ/ (v)
denerwować kogoś, być dla kogoś irytującym poner de los nervios

działo /ˈʥ̑awɔ/ (n)
(wojskowość, wojskowy) broń palna kalibru co najmniej 20 mm; cañón

dziczyzna /ʥ̑iˈʧ̑ɨzna/ (n)
(spożywczy) mięso z ubitej zwierzyny łownej carne de caza, caza

dzieciarnia /ʥ̑ɛ̇ˈʨ̑arʲɲa/ (n)
(książkowy) gromada dzieci chiquillería, muchachada

dziecinny /ʥ̑ɛ̇ˈʨ̑ĩnːɨ/ (adj)
1. właściwy dziecku, taki jak u dziecka infantil
2. zachowujący się jak dziecko infantil

dzieciobójca /ˌʥ̑ɛ̇ʨ̑ɔˈbujʦ̑a/ (n)
(książkowy) zabójca dziecka lub dzieci infanticida

dzieciobójczyni /ˌʥ̑ɛ̇ʨ̑ɔbujˈʧ̑ɨ̃ɲi/ (n)
kobieta, która zabiła własne dziecko infanticida

dzieciobójstwo /ˌʥ̑ɛ̇ʨ̑ɔˈbujstfɔ/ (n)
(książkowy) zabójstwo dziecka, najczęściej własnego; infanticidio

dzieciorób /ʥ̑ɛ̇ˈʨ̑ɔrup/ (n)
(potocznie, potoczny) (pogardliwie) mężczyzna mający dużo dzieci, zwłaszcza taki, który ogranicza się tylko do ich płodzenia padre de familia numeroso

dziecięcy /ʥ̑ɛ̇ˈʨ̑ɛ̃nʦ̑ɨ/ (adj)
przeznaczony dla dziecka, należący do dziecka, właściwy dziecku infantil

dzieciństwo /ʥ̑ɛ̇ˈʨ̑ĩj̃stfɔ/ (n)
okres rozwoju w życiu człowieka poprzedzający dojrzewanie i okres młodzieńczy; niñez, infancia

dziecko /ˈʥ̑ɛʦ̑kɔ/ (n)
1. istota ludzka w okresie wzrostu i dojrzewania, umownie do 18 roku życia; niño, niña
2. potomek niezależnie od wieku: syn lub córka w odniesieniu do swoich rodziców biologicznych lub przybranych; hijo, niño, niña

dziedzic /ˈʥ̑ɛ̇ʥ̑iʦ̑/ (n)
osoba, która coś po kimś przejmuje heredero

dziedzictwo (n)
1. dobra zachowane dla następnych pokoleń legado, herencia
2. majątek przejęty po kimś patrimonio, herencia
3. prawo przekazywania czegoś herencia, transmisión

dziedziczyć /ʥ̑ɛ̇ˈʥ̑iʧ̑ɨʨ̑/ (v)
1. otrzymywać majątek (spadek) lub tytuł szlachecki po czyjejś śmierci heredar
2. być uprawnionym do takiego otrzymania heredar

dziedzina /ʥ̑ɛ̇ˈʥ̑ĩna/ (n)
1. (matematyka, matematyczny) zbiór wszystkich możliwych argumentów danej funkcji; dominio
2. sfera czyjejś aktywności campo, área, rama

dziedziniec /ʥ̑ɛ̇ˈʥ̑ĩɲɛʦ̑/ (n)
wydzielona, niezadaszona przestrzeń w budynku lub zespole budynków; patio

dziekan (n)
(szkolnictwo, szkolny) kierownik wydziału uczelni; decano

dziekanat /ʥ̑ɛˈkãnat/ (n)
(edukacja, edukacyjny) biuro, zajmujące się administracją wydziału wyższej uczelni decanato

dzielenie /ʥ̑ɛˈlɛ̃ɲɛ/ (n)
(matematyka, matematyczny) działanie arytmetyczne, odwrotne do mnożenia; división

dzielić /ˈʥ̑ɛlʲiʨ̑/ (v)
dokonywać podziału, wyróżniać części jednej całości dividir

dzielić skórę na niedźwiedziu /ˈʥ̑ɛlʲiʨ̑ ˈskurɛ ˌna‿ɲɛ̇ˈʥ̑vʲjɛ̇ʥ̑u/ (v)
przedwcześnie cieszyć się z osiągnięcia planowanych korzyści vender la piel del oso antes de haberlo cazado

dzielna (n)
(matematyka, matematyczny) liczba dzielona; pierwsza z dwóch liczb na których wykonywa się nieprzemienne działanie dzielenia, w zapisie ułamkowym odpowiada jej licznik dividendo

dzielnica /ʥ̑ɛlʲˈɲiʦ̑a/ (n)
1. region, prowincja historyczna, geograficzna, etnograficzna, itp.; región
2. wydzielona, zwyczajowo lub administracyjnie, część dużego miasta; barrio

dzielnie (adv)
odznaczając się odwagą valientemente

dzielnik /ˈʥ̑ɛlʲɲik/ (n)
liczba, przez którą dzielimy inną liczbę divisor

dziennie /ˈʥ̑ɛ̇̃ɲːɛ/ (adv)
1. w ciągu dnia; dotyczy ilości czegoś diariamente, a diario, al día
2. w ciągu dnia; dotyczy systemu nauczania de día

dziennikarka /ˌʥ̑ɛ̇̃ɲːiˈkarka/ (n)
kobieta zajmująca się dziennikarstwem periodista

dziennikarski (adj)
związany z dziennikarstwem, dotyczący dziennikarstwa periodístico

dziennikarstwo /ˌʥ̑ɛ̇̃ɲːiˈkarstfɔ/ (n)
zajęcie dziennikarzy i dziennikarek periodismo

dziennikarz /ʥ̑ɛ̇̃ɲˈːikaʃ/ (n)
osoba przygotowująca informacje do prasy, radia, telewizji, Internetu, itp.; periodista

dziennikarzyna /ˌʥ̑ɛ̇̃ɲːikaˈʒɨ̃na/ (n)
(potocznie, potoczny) (pogardliwie) kiepski dziennikarz currinche, periodista de tres al cuarto

dzienny /ˈʥ̑ɛ̃nːɨ/ (adj)
1. dotyczący dnia jako całej doby; mający miejsce w ciągu całego dnia diario
2. dotyczący dnia jako części doby; mający miejsce w dzień; żyjący w dzień; pracujący w dzień; przeznaczony do użycia w dzień diurno

dzierzba /ˈʥ̑ɛʒba/ (n)
(ornitologia, ornitologiczny) barwny ptak nabijający swoje pożywienie na cierń lub ostrą gałąź; alcaudón

dziesiątkować /ˌʥ̑ɛ̇ɕɔ̃ntˈkɔvaʨ̑/ (v)
1. (książkowy) bić, zabijać, rozstrzeliwać, karać co dziesiątą osobę diezmar
2. (książkowy) niszczyć, tępić, uśmiercać masowo diezmar

dziesiątkowy (adj)
związany z liczbą dziesięć, dotyczący liczby dziesięć decimal

dziesięcina (n)
(historia, historyczny, historycznie) obecnie (rzadki, rzadko używany) podatek na rzecz instytucji kościelnych, wynoszący dziesiątą część dochodów; diezmo

dziesięciobój (n)
(sport, sportowy) dyscyplina sportowa w której współzawodniczy się w dziesięciu różnych konkurencjach, a zwycięża ten kto łącznie zdobędzie najwięcej punktów; decatlón

dziesięciokąt (n)
(geometria) wielokąt o dziesięciu bokach (kątach wewnętrznych) decágono

dziesięciolecie /ˌʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlɛʨ̑ɛ/ (n)
1. dziesiąta rocznica (w latach) décimo aniversario
2. okres dziesięciu lat decenio

dziesięciościan (n)
(geometria) wielościan o dziesieciu ścianach decaedro

dziesiętny /ʥ̑ɛ̇ˈɕɛ̃ntnɨ/ (adj)
mający za podstawę swego układu lub konstrukcji liczbę 10 decimal

dziewczyna /ʥ̑ɛfˈʧ̑ɨ̃na/ (n)
1. (potocznie, potoczny) młoda, niezamężna kobieta chica, muchacha, niña
2. (przestarzałe, przestarzały) żeńska pomoc domowa chica, muchacha
3. partnerka, nieformalna narzeczona chica, novia

dziewica /ʥ̑ɛˈvʲiʦ̑a/ (n)
osoba płci żeńskiej, która nie straciła dziewictwa; kobieta przed pierwszym stosunkiem seksualnym virgen, doncella

dziewictwo (n)
(fizjologia, fizjologiczny) stan kobiety do chwili pierwszego stosunku płciowego; bycie dziewicą virginidad

dziewiczy (adj)
1. czysty, świeży virgen
2. nietknięty przez człowieka, pierwotny inexplorado, virgen
3. niewinny casto, inocente, virgen
4. właściwy dziewicy lub dziewictwu virginal

dzieło /ˈʥ̑ɛwɔ/ (n)
1. efekt pracy twórczej obra
2. ogólnie – efekt czyichś działań obra

dzieło sztuki /ˈʥ̑ɛwɔ ˈʃtuci/ (n)
(sztuka) wytwór działalności artystycznej mający specjalną wartość artystyczną obra de arte

dzień /ʥ̑ɛ̇̃ɲ/ (n)
1. okres od świtu do zmierzchu día
2. okres pomiędzy dwiema kolejnymi północami; doba día

dzień dobry /ˈʥ̑ɛɲ ˈdɔbrɨ/ (interjection)
zwrot używany, kiedy chcemy życzyć dobrego dnia; uprzejme powitanie stosowane do zmierzchu buenos días, buenas tardes

dzień otwarty /ˈʥ̑ɛ̇̃ɲ ɔtˈfartɨ/ (n)
dzień, podczas którego osoby zaintersowane mogą zapoznać się z określonym obiektem, do którego zazwyczaj nie mają dostępu (uczelnią, zakładem pracy itp.), i uzyskać potrzebne informacje jornada de puertas abiertas

dzień wypłaty (n)
stały dzień tygodnia lub miesiąca, w którym pracownicy otrzymują wynagrodzenie día de pago

dzik /ʥ̑ik/ (n)
(zoologia, zoologiczny) gatunek ssaka z rzędu parzystokopytnych; jabalí

dziki /ˈʥ̑ici/ (adj)
nieudomowiony, żyjący w naturalnych warunkach salvaje

dziobak /ˈʥ̑ɔbak/ (n)
(zoologia, zoologiczny) Ornithorhynchidae, stekowiec z rodziny dziobakowatych; ornitorrinco

dziobać /ˈʥ̑ɔbaʨ̑/ (v)
uderzać dziobem picar, picotear

dzioborożec /ˌʥ̑ɔbɔˈrɔʒɛʦ̑/ (n)
(ornitologia, ornitologiczny) ptak posiadający duży dziób z rogowymi naroślami; cálao

dzisiaj /ˈʥ̑iɕäj/ (adv)
cały dzień, który jest w tej chwili, dziś hoy

dzisiejszy /ʥ̑iˈɕɛ̇jʃɨ/ (adj)
1. ogólnie: aktualny, mający miejsce w obecnych czasach actual, hodierno
2. taki, który wydarzył się dziś de hoy, hodierno

dziura /ˈʥ̑ura/ (n)
1. (fizyka, fizyczny) (zobacz) dziura elektronowa hueco, agujero
2. otwór powstały wskutek uszkodzenia agujero, hueco

dziura ozonowa /ˈʥ̑ura ˌɔzɔ̃ˈnɔva/ (n)
(meteorologia, meteorologiczny) zjawisko spadku stężenia ozonu w stratosferze Ziemi; agujero de la capa de ozono

dziurawiec /ʥ̑uˈravʲjɛʦ̑/ (n)
(botanika, botaniczny) Hypericum L., liczący około 370 gatunków rodzaj roślin z rodziny dziurawcowatych; corazoncillo, hipérico

dziurkacz biurowy /ˈʥ̑urkaʧ̑/ (n)
(biurowość, biurowy) przyrząd do robienia dziurek na brzegach kartek, które mają być przechowywane w skoroszytach lub segregatorach; perforadora

dziwić (v)
1. powodować odczucie zdumienia extrañar
2. odczuwać lub okazywać brak rozumienia czegoś lub zdumienie extrañarse

dziwka /ˈʥ̑ifka/ (n)
(wulgarnie, wulgaryzm) prostytutka puta, furcia, ramera

dziwkarz /ˈʥ̑ifkaʃ/ (n)
(pospolicie) mężczyzna korzystający z usług prostytutek, także: mężczyzna często zmieniającym partnerki seksualne putero

dziwny /ˈʥ̑ivnɨ/ (adj)
charakteryzujący się czymś niezrozumiałym extraño, raro

dziób /ʥ̑up/ (n)
1. (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) rodzaj ustnika; boquilla
2. (potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) twarz lub usta jeta
3. (zoologia, zoologiczny) rogowe zakończenie głowy u ptaków oraz niektórych innych zwierząt służące najczęściej do chwytania pokarmów; pico
4. przednia część kadłuba samolotu; morro
5. przednia część kadłuba statku; proa
6. zwykle w lm ślad na skórze po przebytej ospie cacaraña

dzióbek (n)
wylot czajnika, czajniczka lub innego naczynia pico

dziąsło /ˈʥ̑ɔ̃w̃swɔ/ (n)
(anatomia, anatomiczny) zgrubiała tkanka osłaniająca zęby; encía

dziąsłowy (adj)
1. (anatomia, anatomiczny) (stomatologia, stomatologiczny) odnoszący się do dziąsła gingival
2. (językoznawstwo, językoznawczy) taki, którego głównym miejscem artykulacji są dziąsła alveolar

dzięcioł /ˈʥ̑ɛ̇̃ɲʨ̑ɔw/ (n)
1. (ornitologia, ornitologiczny) ptak z podrodziny dzięciołów, Picinae pájaro carpintero
2. (pogardliwie) głupi, prymitywny człowiek bobo, palurdo
3. (środowiskowy) (uczniowskie) (studencki) (lekceważąco, lekceważący) bardzo dobry uczeń, student posądzany o pamięciowe przyswajanie wiedzy empollón

dzięcioł trójpalczasty /ˈʥ̑ɛ̇̃ɲʨ̑ɔw ˌtrujpalˈʧ̑astɨ/ (n)
(ornitologia, ornitologiczny) Picoides tridactylus, gatunek średniej wielkości dzięcioła gnieżdżący się w północno-wschodniej części Europy oraz w górskich lasach Europy Środkowej; pico tridáctilo

dzięciołek /ʥ̑ɛ̇̃ɲˈʨ̑ɔwɛk/ (n)
(ornitologia, ornitologiczny) Dendrocopos minor, najmniejszy gatunek dzięcioła występujący w Polsce; pipo

dzięgiel /ˈʥ̑ɛ̃ŋʲɟɛl/ (n)
1. (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju (1.1) angélica
2. (botanika, botaniczny) Angelica L. rodzaj bylin z rodziny selerowatych; angélica

dzięki /ˈʥ̑ɛ̃ŋʲci/ (interjection)
(potocznie, potoczny) dziękuję, dziękujemy gracias

dzięki /ˈʥ̑ɛ̃ŋʲci/ (preposition)
…służący do powiedzenia, że dana czynność odbywa się z niezbędną pomocą osoby, rzeczy itp., opisanych przez wyrażenie za przyimkiem gracias a

dziękować /ʥ̑ɛ̃ŋˈkɔvaʨ̑/ (v)
składać podziękowanie agradecer, dar las gracias

dziękuję /ʥ̑ɛ̃ŋˈkujɛ/
…wyrażający wdzięczność gracias

dziękuję bardzo /ʥ̑ɛ̃ŋˈkujɛ ˈbarʣ̑ɔ/
…wyrażający wdzięczność muchas gracias

dzwon /ʣ̑vɔ̃n/ (n)
duży metalowy przedmiot, który uderzany wydaje dźwięk; campana

dzwonek /ˈʣ̑vɔ̃nɛk/ (n)
urządzenie sygnalizacyjne, często elektryczne, np. przy drzwiach wejściowych, w szkole, teatrze, przy rowerze timbre

dzwonić /ˈʣ̑vɔ̃ɲiʨ̑/ (v)
1. o dzwonie, dzwonku, telefonie: wydawać dźwięk sonar
2. wywoływać dźwięk za pomocą dzwonu lub dzwonka llamar

dzwonnica /ˌʣ̑vɔ̃nˈɲiʦ̑a/ (n)
(architektura, architektoniczny) część budynku (najczęściej wieża) lub osobna budowla, konstrukcja przeznaczone do zawieszania dzwonów; campanario

dzwonnik /ˈʣ̑vɔ̃ɲːik/ (n)
człowiek mający za zadanie dzwonienie dzwonem kościelnym w dzwonnicy; campanero

dzwony /ˈʣ̑vɔ̃nɨ/ (n)
(potocznie, potoczny) spodnie rozszerzone poniżej kolan pantalón de campana

dzwony rurowe /ˈʣ̑vɔ̃nɨ ruˈrɔvɛ/ (n)
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) kilka metalowych rur zawieszonych na wspólnej ramie wydających dźwięk po uderzeniu młotkiem; campanas tubulares

dół /duw/ (n)
dziura wykopana w ziemi hoyo, agujero, foso

dąb /dɔ̃mp/ (n)
1. (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Quercus L., rodzaj roślin drzewiastych lub krzewiastych z rodziny bukowatych; roble
2. (botanika, botaniczny) drzewo lub krzew z rodzaju (1.1) roble

dąb korkowy /ˈdɔ̃mp kɔrˈkɔvɨ/ (n)
(dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Quercus suber L., gatunek z rodzaju dębów, wiecznie zielone drzewo strefy śródziemnomorskiej, z którego kory wytwarza się korek; alcornoque, alcornoque mediterráneo

dąć /dɔ̃ɲʨ̑/ (v)
1. wiać z dużą siłą soplar
2. dmuchając w instrument muzyczny, wydobywać z niego dźwięki tocar

dętka /ˈdɛ̃ntka/ (n)
1. (motoryzacja) gumowy torus wypełniony powietrzem, znajdujący się wewnątrz opony; cámara
2. wypełniony powietrzem balon wewnątrz piłki cámara

dławigad amerykański /dwaˈvʲiɡat ˌãmɛrɨˈkãj̃sʲci/ (n)
(ornitologia, ornitologiczny) Mycteria americana, gatunek ptaka z rodziny bocianowatych; tántalo americano

dławigad indyjski /dwaˈvʲiɡat ĩnˈdɨjsʲci/ (n)
(ornitologia, ornitologiczny) Mycteria leucocephala, gatunek ptaka z rodziny bocianowatych; tántalo indio

dławigad malajski /dwaˈvʲiɡat maˈlajsʲci/ (n)
(ornitologia, ornitologiczny) Mycteria cinerea, gatunek ptaka z rodziny bocianowatych; tántalo malayo

dławić (v)
dusić kogoś estrangular

dłoń /dwɔ̃ɲ/ (n)
(anatomia, anatomiczny) powierzchnia ręki pozbawiona owłosienia i mająca linie papilarne; palma

dłubać /ˈdwubaʨ̑/ (v)
1. (potocznie, potoczny) wykonywać jakąś pracę długo i starannie entretenerse, manipular
2. drążyć w czymś lub żłobić cincelar, escarbar, hurgar

dług /dwuk/ (n)
to, co zostało do oddania lub zapłacenia po wzięciu pożyczki lub na podstawie innej umowy; deuda

długaśny (adj)
(zgrubienie) (potocznie, potoczny) bardzo długi larguísimo

długi /ˈdwuɟi/ (adj)
1. mający znaczny wymiar podłużny (długość) largo
2. trwający znaczny czas largo
3. (potocznie, potoczny) używany przy określaniu długości lub czasu, jw. largo
4. (żartobliwie) o człowieku: wysoki largo

długonogi /ˌdwuɡɔ̃ˈnɔɟi/ (adj)
mający długie nogi patilargo

długopis /dwuˈɡɔpʲis/ (n)
narzędzie do pisania, w którym pisze się wymiennymi wkładami z atramentem lub żelem bolígrafo

długowieczny (adj)
długo żyjący lub mający długo żyć, długo trwający longevo

długość /ˈdwuɡɔɕʨ̑/ (n)
1. (fizyka, fizyczny) miara odległości między dwoma punktami liczona w linii prostej albo po krzywej; longitud
2. o czasie: czas trwania czegoś duración, intervalo

długość fali /ˈdwuɡɔɕʨ̑ ˈfalʲi/ (n)
(fizyka, fizyczny) odległość między dwoma kolejnymi punktami będącymi w tej samej fazie drgań; longitud de onda

dłuto /ˈdwutɔ/ (n)
(technologia, technika, techniczny) metalowe narzędzie, złożone z uchwytu i ostrza, używane m.in. do ręcznej obróbki rzeźbiarskiej, wykonywania otworów, zagłębień, rzeźbienia, przecinania i wygładzania; formón, cincel

dłutownica /ˌdwutɔvʲˈɲiʦ̑a/ (n)
(maszynoznawstwo) strugarka pionowa, służąca do obróbki kół zębatych i otworów wielokątnych, rowków wpustowych (i tym podobne, i temu podobne); limadora vertical, mortajadora

dłużnik /ˈdwuʒʲɲik/ (n)
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) osoba lub instytucja zobowiązana do zwrotu długu (w formie pieniężnej lub rzeczowej) wierzycielowi; deudor

dźinizm /ˈʥ̑ĩɲism̥/ (n)
(filozofia, filozoficzny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) nonteistyczny system filozoficzny i religijny powstały w Indiach w VII-VI wieku p.n.e.; jainismo

dźwig /ʥ̑vʲik/ (n)
maszyna służąca do przenoszenia ładunku w pionie lub w poziomie grúa

dźwigacz /ˈʥ̑vʲiɡaʧ̑/ (n)
(anatomia, anatomiczny) kręg szyjny, na którym opiera się czaszka; atlas

dźwignia /ˈʥ̑vʲiɟɲa/ (n)
(technologia, technika, techniczny) przełącznik zrealizowany za pomocą dającego się przesuwać drążka palanca

dźwięczeć (v)
wydawać dźwięk sonar

dźwięczny (adj)
1. o mocnym, harmonijnym, czystym brzmieniu sonoro
2. (językoznawstwo, językoznawczy) wymawiany przy zsuniętych i drgających więzadłach głosowych sonoro

dźwięk /ʥ̑vʲjɛ̃ŋk/ (n)
fala akustyczna odbierana przez słuch człowieka; sonido

dżdża /ʤ̑ːa/ (n)
(meteorologia, meteorologiczny) deszcz o bardzo drobnych kroplach calabobos, sirimiri

dżdżownica /ʤ̑ːɔvʲˈɲiʦ̑a/ (n)
(zoologia, zoologiczny) walcowaty, zbudowany z pierścieni bezkręgowiec; lombriz

dżem /ʤ̑ɛ̃m/ (n)
(spożywczy) słodka, lepka substancja do smarowania chleba lub dodawana do naleśników, wytwarzana przez gotowanie owoców z cukrem; mermelada

dżezwa /ˈʤ̑ɛzva/ (n)
tureckie naczynie kuchenne, zazwyczaj miedziane, przypominające tygielek i służące do przygotowywania kawy; cafetera, cazo, pote

dżibutyjka /ˌʤ̑ʲibuˈtɨjka/ (n)
mieszkanka Dżibuti (stolicy państwa Dżibuti) yibutiana

dżihad /ˈʤ̑ʲixat/ (n)
1. (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) święta wojna muzułmańska yihad
2. (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (rzadki, rzadko używany) w szerszym znaczeniu, przeniesione z nauk muzułmańskich: podejmowanie wysiłku w celu szerzenia islamu lub/i samodoskonalenia yihad

dżihadysta /ˌʤ̑ʲixaˈdɨsta/ (n)
zwolennik dżihadyzmu, wojownik dżihadu yihadista

dżihadyzm /ʤ̑ʲiˈxadɨsm̥/ (n)
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) rewolucyjny neofundamentalizm islamski, który dżihad uważa za indywidualny obowiązek islamisty i postrzega go jako jeden z filarów islamu yihadismo

dżin (n)
(mitologia, mitologiczny) duch w wierzeniach staroarabskich, powstały z czystego ognia albo też obłoku pary, który wpływa na losy ludzkie genio

dżinn /ʤ̑ʲĩn/ (n)
(mitologia arabska) według pogańskich, przedislamskich wierzeń staroarabskich: istota o nadnaturalnej potędze, powstała z ognia (lecz mogąca przyjmować dowolną postać), mająca wpływ na losy ludzi genio

dżinsy /ˈʤ̑ʲĩw̃sɨ/ (n)
(krawiectwo) spodnie z dżinsu; jeans, tejanos, vaqueros, bluejeans, mahones, pantalones de mezclilla

dżip /ʤ̑ʲip/ (n)
(motoryzacja) (potocznie, potoczny) każdy samochód terenowy campero, rústico, todoterreno

dżudo /ˈʤ̑udɔ/ (n)
(sport, sportowy) japońska sztuka walki judo, yudo

dżul /ʤ̑ul/ (n)
(fizyka, fizyczny) jednostka pracy, energii i ciepła w układzie SI, oznaczana J; julio

dżuma /ˈʤ̑ũma/ (n)
(medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) choroba zakaźna, o ostrym przebiegu, wywoływana przez pałeczkę Yersinia pestis; peste

dżungla /ˈʤ̑ũŋɡla/ (n)
wilgotny las tropikalny; jungla, selva

ebola (n)
(biologia, biologiczny) takson wirusów występujących w Afryce; ébola

ebonit (n)
tworzywo sztuczne otrzymywane w wyniku wulkanizacji kauczuku z dużą ilością siarki, zwykle barwy czarnej lub ciemnobrązowej, posiada dobre właściwości izolacyjne; ebonita

echo /ˈɛxɔ/ (n)
(akustyka, akustyczny) powtórzenie dźwięku słyszalne wskutek odbicia się go od oddalonej powierzchni; eco

echokardiografia /ˌɛxɔkardʲjɔˈɡrafʲja/ (n)
(medycyna, medyczny) metoda badania serca przy zastosowaniu ultradźwięków; ecocardiografía

echolalia /ˌɛxɔˈlalʲja/ (n)
(psychologia, psychologiczny) zaburzenie psychiczne polegające na powtarzaniu słów wypowiedzianych lub usłyszanych; ecolalia

echolokacja (n)
metoda stosowana przez niektóre zwierzęta polegająca na określaniu położenia przeszkód lub poszukiwanych obiektów w otoczeniu z użyciem zjawiska echa akustycznego; ecolocación

editio princeps (n)
premierowe wydanie dzieła edición príncipe

edometr /ɛˈdɔ̃mɛtr̥/ (n)
(technologia, technika, techniczny) przyrząd do pomiaru ściśliwości i sprężystości gruntu; edómetro

edredon /ɛˈdrɛdɔ̃n/ (n)
(ornitologia, ornitologiczny) Somateria mollissima, duży, zamieszkujący skaliste wybrzeża, morski ptak o szczególnie miękkim puchu; eíder, eider común

edukacja /ˌɛduˈkaʦ̑ʲja/ (n)
nauczanie kogoś educación

edukacyjny /ˌɛdukaˈʦ̑ɨjnɨ/ (adj)
1. (książkowy) dotyczący edukacji, służący uczeniu educacional, educativo, didáctico
2. (książkowy) dotyczący kształtowania określonych postaw didáctico, educativo

edycja (n)
wydanie, publikacja edición

edykuł /ɛˈdɨkuw/ (n)
(sztuka) (architektura, architektoniczny) (historia, historyczny, historycznie) w starożytności miniaturowa świątynia, w której przechowywano przedmiot kultu edículo

edytor tekstu /ɛˈdɨtɔr ˈtɛkstu/ (n)
(informatyka, informatyczny) program służący do obróbki (edycji) tekstu editor de texto

edytować /ˌɛdɨˈtɔvaʨ̑/ (v)
(informatyka, informatyczny) pisać, modyfikować tekst lub grafikę, zwykle przy pomocy komputera editar

ef /ɛf/ (n)
nazwa litery f / F efe

efekt cieplarniany /ˈɛfɛktʲ ˌʨ̑ɛplarʲˈɲãnɨ/ (n)
(meteorologia, meteorologiczny) zjawisko podwyższania temperatury Ziemi powodowane przez gazy cieplarniane; efecto invernadero

efekt domina /ˈɛfɛɡd ːɔ̃ˈmʲĩna/ (n)
1. (dosłownie) efekt polegający na tym, że po ustawieniu kamieni domina pionowo obok siebie popycha się stojący na końcu kamień, a ten, przewracając się, uderza w kamień sąsiedni, co skutkuje jego przewróceniem i uderzeniem w kamień następny itd.. efecto dominó, espectáculo de dominó
2. (przenośnie, przenośnia) określenie sytuacji, w której jedno zdarzenie uruchamia szereg następujących po sobie, wynikających jedno z drugiego zdarzeń, zazwyczaj gwałtownych, niemożliwych do opanowania efecto dominó

efektor /ɛˈfɛktɔr/ (n)
(biologia, biologiczny) narząd organizmu zwierzęcego wykonujący określoną czynność pod wpływem impulsu elektrycznego; efector

efektywność (n)
bycie wydajnym; zdolność osiągania dobrego wyniku eficacia

efektywny /ˌɛfɛkˈtɨvnɨ/ (adj)
1. istotny, rzeczywisty efectivo
2. skuteczny, wydajny eficaz, eficiente

efemeryczny /ˌɛfɛ̃mɛˈrɨʧ̑nɨ/ (adj)
krótkotrwały, szybko przemijający, przelotny efímero

efeski (adj)
związany z Efezem, dotyczący Efezu efesio

egalitarysta /ˌɛɡalʲitaˈrɨsta/ (n)
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zwolennik egalitaryzmu społecznego igualitarista

egalitaryzm (n)
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (socjologia, socjologiczny) koncepcja głosząca, iż zasada równości obywateli powinna być podstawą sprawiedliwego ustroju społecznego; egualitarismo

egejski (adj)
dotyczący Morza Egejskiego egeo

egida /ɛˈɟida/ (n)
(mitologia grecka) tarcza Zeusa wykuta przez Hefajstosa; égida

egipski /ɛˈɟipsʲci/ (adj)
odnoszący się do Egiptu, dotyczący Egiptu, pochodzący z Egiptu egipcio

egiptolog /ˌɛɟipˈtɔlɔk/ (n)
specjalista w dziedzinie egiptologii egiptólogo, egiptóloga

egiptologia /ˌɛɟiptɔˈlɔɟja/ (n)
(archeologia, archeologiczny) nauka badająca historię i kulturę starożytnego Egiptu; egiptología

egiptologiczny /ˌɛɟiptɔlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
(archeologia, archeologiczny) (historia, historyczny, historycznie) dotyczący egiptologa lub egiptologii egiptológico

egiryn (n)
(geologia, geologiczny) (mineralogia, mineralogiczny) minerał z grupy krzemianów łańcuchowych, zaliczany do grupy piroksenów, wzór chemiczny NaFe3+(Si2O6); egirina

egocentryczny /ˌɛɡɔʦ̑ɛ̃nˈtrɨʧ̑nɨ/ (adj)
związany z egocentryzmem, świadczący o traktowaniu siebie jako najważniejszy/centralny punkt świata egocéntrico

egocentryk /ˌɛɡɔˈʦ̑ɛ̃ntrɨk/ (n)
osoba nie biorąca pod uwagę czyichś opinii, uważająca, że „świat kręci się wokół niej” egocéntrico

egoista /ˌɛɡɔˈ<sup>j</sup>ista/ (n)
osoba kierująca się własnym interesem bez zwracania uwagi na potrzeby innych egoísta

egoistka /ˌɛɡɔˈ<sup>j</sup>istka/ (n)
kobieta kierująca się własnym interesem bez zwracania uwagi na potrzeby innych egoísta

egoistyczny /ˌɛɡɔ<sup>j</sup>iˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
charakterystyczny dla egoisty i egoizmu egoísta

egoizm /ɛˈɡɔ<sup>j</sup>ism̥/ (n)
(filozofia, filozoficzny) (psychologia, psychologiczny) postawa życiowa cechująca się przedkładaniem własnego dobra lub korzyści ponad wszystko inne; egoísmo

egreta (n)
1. (historia, historyczny, historycznie) pióra, zwykle godowe pióra czapli, wykorzystywane jako ozdoba kapelusza i kobiecej fryzury albo ich imitacja z metalu i klejnotów garzota, penacho
2. (ornitologia, ornitologiczny) Egretta alba, duży śnieżnobiały ptak; czapla biała garceta grande, garza blanca

egzaltacja /ˌɛɡzalˈtaʦ̑ʲja/ (n)
przesadne demonstrowanie uczuć, niewspółmierne do ich siły, nieadekwatne do poziomu emocjonalnego sytuacji, oraz nadmierne lub pełne zaangażowania i zachwytu wyrażanie myśli exaltación

egzamin /ɛɡˈzãmʲĩn/ (n)
(edukacja, edukacyjny) (szkolnictwo, szkolny) procedura sprawdzania wiedzy teoretycznej lub praktycznej examen

egzamin wstępny /ɛɡˈzãmʲĩn ˈfstɛ̃mpnɨ/ (n)
(szkolnictwo, szkolny) egzamin organizowany przez instytucję edukacyjną, którego wyniki decydują o przyjęciu na kolejny etap kształcenia examen de selectividad, selectividad

egzegeta (n)
1. (językoznawstwo, językoznawczy) językoznawca zajmujący się egzegezą exegeta, exégeta
2. (teologia, teologiczny) biblista badający teksty biblijne exégeta, exegeta

egzegeza (n)
(językoznawstwo, językoznawczy) (teologia, teologiczny) badanie, wyjaśnianie i komentowanie tekstów; exégesis

egzemplarz /ɛɡˈzɛ̃mplaʃ/ (n)
jeden przedmiot z grupy jednorodnych przedmiotów ejemplar, espécimen, muestra

egzogenny (adj)
(biologia, biologiczny) pochodzący z zewnątrz organizmu exógeno

egzoksiężyc (n)
(astronomia, astronomiczny) księżyc obiegający egzoplanetę itp.; exoluna

egzonim /ɛɡˈzɔ̃ɲĩm/ (n)
(językoznawstwo, językoznawczy) (geografia, geograficzny) zaadaptowana na potrzeby własnego języka nazwa obiektu geograficznego inna od nazwy używanej w języku lub językach oficjalnych na obszarze, gdzie dany obiekt geograficzny się znajduje; exónimo

egzorcysta (n)
(kościelny) osoba uprawniona do odprawienia egzorcyzmu; exorcista

egzosfera /ˌɛɡzɔˈsfɛra/ (n)
(meteorologia, meteorologiczny) zewnętrzna warstwa atmosfery Ziemi; exosfera

egzotyczny /ˌɛɡzɔˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
typowy dla dalekich krajów o odmiennej kulturze i klimacie exótico

egzystencjalizm /ˌɛɡzɨstɛ̃nˈʦ̑ʲjalʲism̥/ (n)
(filozofia, filozoficzny) współczesny kierunek filozoficzny, którego przedmiotem badań są indywidualne losy jednostki ludzkiej; existencialismo

einstein /ˈajn͇ʃtajn/ (n)
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Es i liczbie atomowej 99; einstenio

ejakulacja /ˌɛjakuˈlaʦ̑ʲja/ (n)
(fizjologia, fizjologiczny) wytrysk spermy (nasienia); eyaculación

ejakulat (n)
(fizjologia, fizjologiczny) porcja nasienia wydzielanego przez osobnika męskiego podczas wytrysku eyaculado

ekierka /ɛˈcɛrka/ (n)
przyrząd kreślarski o kształcie trójkąta prostokątnego escuadra

eklektyczny /ˌɛklɛkˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
1. będący zlepkiem kilku (często niespójnych) stylów, pojęć, poglądów ecléctico
2. taki, który odnosi się do eklektyzmu, stylu w historii sztuki ecléctico

ekliptyczny /ˌɛklʲipˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
(przymiotnik) od: ekliptyka eclíptico

ekliptyka /ɛkˈlʲiptɨka/ (n)
(astronomia, astronomiczny) koło na sferze niebieskiej, wyznaczone przez pozorną, obserwowaną z Ziemi drogę Słońca na niebie; eclíptica

ekohydrologia /ˌɛkɔxɨdrɔˈlɔɟja/ (n)
nauka o wzajemnych oddziaływaniach między roślinnością a cyklem hydrologicznym; ecohidrología

ekologia /ˌɛkɔˈlɔɟja/ (n)
(biologia, biologiczny) nauka o strukturze i funkcjonowaniu przyrody; ecología

ekologizm (n)
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) idea polityczna, której podstawą jest budowanie aktywnego i otwartego społeczeństwa obywatelskiego rozwijającego się zgodnie z zasadą zrównoważonego rozwoju i promującego prawa człowieka; política verde

ekonazol /ˌɛkɔ̃ˈnazɔl/ (n)
(farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) przeciwgrzybiczy lek, pochodna imidazolu econazol

ekonomia /ˌɛkɔ̃ˈnɔ̃mʲja/ (n)
nauka o produkcji, podziale, wymianie i konsumpcji dóbr; economía

ekonomiczny /ˌɛkɔ̃nɔ̃ˈmʲiʧ̑nɨ/ (adj)
1. odnoszący się do gospodarki económico
2. związany z ekonomią lub ekonomiką económico

ekonomista (n)
(ekonomia, ekonomiczny) specjalista w dziedzinie ekonomii economista

ekosystem /ˌɛkɔˈsɨstɛ̃m/ (n)
fragment przyrody będący funkcjonalną całością; ecosistema

ekran /ˈɛkrãn/ (n)
1. część urządzeń pokazujących obraz lub tekst, na której wyświetlane są informacje pantalla
2. ściana lub specjalne płótno, na którym wyświetla się obrazy pantalla
3. budowla lub konstrukcja chroniąca obiekt lub jego otoczenie przed niebezpiecznymi lub niepożądanymi wpływami, jak fale elektromagnetyczne, prąd elektryczny, wilgoć, ciepło, hałas itp. pantalla

eks /ɛks/ (n)
1. (potocznie, potoczny) były mąż / narzeczony / chłopak ex
2. (potocznie, potoczny) była żona / narzeczona / dziewczyna ex

ekscentryczny /ˌɛksʦ̑ɛ̃nˈtrɨʧ̑nɨ/ (adj)
dziwaczny, odbiegający od normy excéntrico

eksfoliacja /ˌɛksfɔˈlʲjaʦ̑ʲja/ (n)
1. (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) złuszczanie powierzchniowej warstwy naskórka za pomocą kwasów owocowych exfoliación
2. łuszczenie się powierzchniowej warstwy skał na skutek wietrzenia mechanicznego exfoliación

ekshaustor /ɛksˈxawstɔr/ (n)
dmuchawa, ssawa, urządzenie wentylacyjne zasysające aspirador, exhaustor

ekshibicjonista /ˌɛksçibʲiʦ̑ʲjɔ̇̃ˈɲista/ (n)
mężczyzna, który obnaża się w miejscach publicznych; exhibicionista

ekshibicjonizm /ˌɛksçibʲiˈʦ̑ʲjɔ̇̃ɲism̥/ (n)
(seksuologia, seksuologiczny) dewiacja seksualna polegająca na obnażaniu się w miejscu publicznym; exhibicionismo

ekshumacja (n)
wydobycie pochowanych ludzkich szczątków; exhumación

ekshumować (v)
wydobywać pochowane zwłoki exhumar

eksklawa (n)
(administracja) (geografia, geograficzny) część terytorium jednostki administracyjnej położona w oddzieleniu od głównego jego obszaru, lecz na tym samym obszarze lądowym; exclave

ekskomunika /ˌɛkskɔ̃ˈmũɲika/ (n)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyłączenie ze wspólnoty Kościoła, najsurowsza kara w Kościele katolickim; excomunión

ekskomunikować /ˌɛkskɔ̃mũɲiˈkɔvaʨ̑/ (v)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) nałożyć na kogoś ekskomunikę, wyłączyć ze wspólnoty Kościoła excomulgar

ekspansjonizm (n)
zaborcza polityka państwa polegająca na dążeniu do zajmowania nowych terytoriów i opanowywania nowych rynków zbytu expansionismo

ekspedientka /ˌɛkspɛˈdʲjɛ̃ntka/ (n)
kobieta, która sprzedaje towar w sklepie vendedora, dependienta

ekspert /ˈɛkspɛrt/ (n)
specjalista w danej dziedzinie, osoba o teoretycznej i praktycznej znajomości danego tematu especialista, experto

ekspertka /ɛksˈpɛrtka/ (n)
forma żeńska od: ekspert especialista

eksperyment /ˌɛkspɛˈrɨ̃mɛ̃nt/ (n)
1. pierwsza realizacja świeżego, nowatorskiego pomysłu, planu experimento, prueba
2. przeprowadzenie zjawiska w celach badawczych; experimento, ensayo, estudio

eksperymentalny /ˌɛkspɛrɨ̃mɛ̃nˈtalnɨ/ (adj)
związany z eksperymentem; dokonywany po raz pierwszy experimental

eksperymentator /ˌɛkspɛrɨ̃mɛ̃nˈtatɔr/ (n)
człowiek realizujący nowe pomysły, testujący nowości, przeprowadzający eksperymenty experimentador

eksperymentowanie /ˌɛkspɛrɨ̃mɛ̃ntɔˈvãɲɛ/ (n)
prowadzenie eksperymentów experimentación

eksploatacja (n)
(technologia, technika, techniczny) używanie, użytkowanie urządzeń lub maszyn explotación

eksploatować /ˌɛksplɔaˈtɔvaʨ̑/ (v)
wykorzystywać, czerpać korzyści z czegoś explotar

eksplodować /ˌɛksplɔˈdɔvaʨ̑/ (v)
z hukiem i gwałtownie rozpadać się na mniejsze kawałki explotar

eksplozja /ɛksˈplɔzʲja/ (n)
rozerwanie się z hukiem; explosión

eksponować (v)
wystawiać na pierwszy plan exponer

eksportować /ˌɛkspɔrˈtɔvaʨ̑/ (v)
(ekonomia, ekonomiczny) wywozić towary, kapitały za granicę w celu wymiany handlowej lub świadczyć odpłatne usługi na rzecz kontrahenta zagranicznego exportar

ekspozycja /ˌɛkspɔˈzɨʦ̑ʲja/ (n)
1. (fotografia) naświetlanie błony fotograficznej, kliszy lub filmu exposición
2. (geografia, geograficzny) położenie, usytuowanie czegoś (np. budynku, terenu) względem stron świata exposición
3. (książkowy) prezentacja, wystawienie czegoś na pokaz; pokaz, wystawa exposición, exhibición

ekspresjonizm /ˌɛksprɛˈsʲjɔ̇̃ɲism̥/ (n)
(sztuka) kierunek w sztuce, który miał na celu wyrażenie uczuć artysty; expresionismo

ekspresyjność (n)
cecha tego, co jest ekspresyjne; cecha tych, którzy są ekspresyjni expresividad

ekstaza /ɛkˈstaza/ (n)
(psychologia, psychologiczny) stan zachwytu o charakterze majaczeniowym, często mający treść lub zabarwienie religijne; stan oderwania od rzeczywistości; éxtasis

eksterminacja /ˌɛkstɛrmʲĩˈnaʦ̑ʲja/ (n)
systematyczne działanie zmierzające do zagłady, wyniszczenia określonych grup ludności w imię jakiejś idei exterminación, exterminio

eksterytorialność (n)
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wyłączenie spod jurysdykcji danego państwa osób reprezentujących inne państwa lub obiektów należących do innych państw extraterritorialidad

ekstrapolacja /ˌɛkstrapɔˈlaʦ̑ʲja/ (n)
1. prognozowanie przebiegu wydarzeń na podstawie znajomości analogicznych zjawisk extrapolación
2. (matematyka, matematyczny) wyznaczanie wartości funkcji poza przedziałem, w którym wartości tej funkcji są znane extrapolación

ekstrawagancki /ˌɛkstravaˈɡãnʦ̑ʲci/ (adj)
taki, który jest przejawem ekstrawagancji extravagante

ekstremalnie /ˌɛkstrɛ̃ˈmalʲɲɛ/ (adv)
w sposób ekstremalny extremadamente

ekstremista /ˌɛkstrɛ̃ˈmʲista/ (n)
osoba o skrajnych, radykalnych poglądach extremista

ekstremistyczny (adj)
dotyczący ekstremizmu albo ekstremistów extremista

ekstremizm /ɛksˈtrɛ̃mʲism̥/ (n)
wyznawanie skrajnych, krańcowych poglądów w jakiejś kwestii extremismo

eksykator /ˌɛksɨˈkatɔr/ (n)
rodzaj naczynia laboratoryjnego, służącego do ochrony przed wilgocią; exicator

ekumenizm (n)
nurt światopoglądowy proklamujący porozumienie między wyznaniami ecumenismo

ekwadorski /ˌɛkfaˈdɔrsʲci/ (adj)
odnoszący się do państwa Ekwador ecuatoriano

ekwinokcjum /ˌɛkfʲĩˈnɔkʦ̑ʲjũm/ (n)
(astronomia, astronomiczny) równonoc, zrównanie dnia i nocy equinoccio

ekwipunek /ˌɛkfʲiˈpũnɛk/ (n)
rzeczy, które stanowią czyjeś wyposażenie na wyprawę lub podróż equipo

ekwiwalent (n)
rzecz, która jest równa innej wartością equivalente

el /ɛl/ (n)
nazwa litery l/L ele

elastyczność /ˌɛlaˈstɨʧ̑nɔɕʨ̑/ (n)
cecha tego, co elastyczne elasticidad

elbait /ɛlˈba<sup>j</sup>it/ (n)
(mineralogia, mineralogiczny) minerał z grupy krzemianów; elbaíta

elegancki /ˌɛlɛˈɡãnʦ̑ʲci/ (adj)
dotyczący elegancji; charakteryzujący się elegancją elegante

elegancko /ˌɛlɛˈɡãnʦ̑kɔ/ (adv)
w sposób elegancki elegantemente

elekcja /ɛˈlɛkʦ̑ʲja/ (n)
proces wyboru na stanowisko lub urząd państwowy elección

elektro- /ɛˈlɛktrɔ/
pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z elektrycznością electro-

elektroda /ˌɛlɛkˈtrɔda/ (n)
(fizyka, fizyczny) końcówka przewodnika pozostającego w kontakcie ze środowiskiem, do którego doprowadza lub z którego odprowadza prąd elektryczny; electrodo

elektroencefalograf /ˌɛlɛktrɔɛ̃nʦ̑ɛfaˈlɔɡraf/ (n)
(medycyna, medyczny) aparat elektroniczny do badania mózgu, rejestrujący odebrane za pomocą odpowiednich elektrod bioprądy; electroencefalógrafo

elektroforeza (n)
(fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) zjawisko zachodzące w płynach pod wpływem pola elektrycznego, polegające na ruchu naładowanych cząstek w kierunku jednej z elektrod; electroforesis

elektrolit /ˌɛlɛkˈtrɔlʲit/ (n)
(chemia, chemiczny) (fizyka, fizyczny) substancja zdolna do jonowego przewodzenia prądu elektrycznego; electrolito, electrólito

elektrolityczny (adj)
(fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) dotyczący elektrolizy lub elektrolitu, związany z elektrolizą lub z elektrolitem electrolítico

elektroliza /ˌɛlɛktrɔˈlʲiza/ (n)
(fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) zmiana struktury chemicznej substancji, zachodzące pod wpływem przyłożonego do niej zewnętrznego napięcia elektrycznego electrólisis, electrolisis

elektroluminescencja /ˌɛlɛktrɔlũmʲĩnɛˈsʦ̑ɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
(fizyka, fizyczny) świecenie ciał, wywołane działaniem zmiennego pola elektrycznego; electroluminiscencia

elektromechanika (n)
1. (technologia, technika, techniczny) naprawa i konserwacja maszyn i urządzeń elektrycznych electromecánica
2. (technologia, technika, techniczny) nauka o budowie, działaniu i zastosowaniu maszyn i urządzeń elektrycznych electromecánica

elektron /ɛˈlɛktrɔ̃n/ (n)
(fizyka, fizyczny) cząstka elementarna o ujemnym ładunku elektrycznym, będąca leptonem i składnikiem atomu; electrón

elektroniczny /ˌɛlɛktrɔ̃ˈɲiʧ̑nɨ/ (adj)
związany z elektroniką, opierający się na elektronice electrónico

elektroniczny papieros (n)
elektroniczny zamiennik papierosa tytoniowego pozwalający na inhalację par płynnych substancji aromatycznych; cigarrillo electrónico

elektronika /ˌɛlɛkˈtrɔ̃ɲika/ (n)
dziedzina zajmującą się wytwarzaniem i przetwarzaniem sygnałów w postaci prądów i napięć elektrycznych; electrónica

elektronowy (adj)
związany z elektronami electrónico

elektrownia /ˌɛlɛkˈtrɔvʲɲa/ (n)
(elektryczność) zakład przemysłowy, w którym wytwarza się energię elektryczną; central eléctrica, central

elektrownia słoneczna (n)
(elektryczność) zakład przemysłowy, w którym przetwarza się energię niesioną przez promienie słońca w energię elektryczną; planta fotovoltaica

elektrownia wodna /ˌɛlɛkˈtrɔvʲɲa ˈvɔdna/ (n)
(technologia, technika, techniczny) elektrownia, która zamienia energię kinetyczną lub energię potencjalną (grawitacyjną) wody na energię elektryczną; central hidroeléctrica

elektryczność /ˌɛlɛkˈtrɨʧ̑nɔɕʨ̑/ (n)
1. (potocznie, potoczny) prąd elektryczny electricidad
2. (fizyka, fizyczny) własność materii, pozwalająca jej oddziaływać z polem elektromagnetycznym; electricidad

elektryczny /ˌɛlɛkˈtrɨʧ̑nɨ/ (adj)
1. (potocznie, potoczny) elektrostatyczny electrostático
2. związany z elektrycznością; działający przy wykorzystaniu elektryczności eléctrico

elektryk /ɛˈlɛktrɨk/ (n)
osoba zajmująca się urządzeniami elektrycznymi electricista

element /ɛˈlɛ̃mɛ̃nt/ (n)
1. część składowa elemento
2. (filozofia, filozoficzny) w filozofii starożytnej synonim słowa pierwiastek: (ziemia, woda, ogień lub powietrze) elemento
3. (pejoratywnie, pejoratywny) (obraźliwie) niepochlebne określenie grupy społecznej lub jej przedstawiciela elemento

elementarny /ˌɛlɛ̃mɛ̃nˈtarnɨ/ (adj)
podstawowy, najprostszy elemental, básico

elementarz /ˌɛlɛ̃ˈmɛ̃ntaʃ/ (n)
1. (edukacja, edukacyjny) podręcznik do początkowej nauki czytania i pisania; abecedario
2. (przenośnie, przenośnia) rzecz podstawowa; coś, co każdy powinien wiedzieć i umieć abecedario, abecé

elewacja /ˌɛlɛˈvaʦ̑ʲja/ (n)
1. (architektura, architektoniczny) (budownictwo) zewnętrzna powierzchnia ściany budynku z wszystkimi znajdującymi się na niej elementami; fachada
2. (astronomia, astronomiczny) wysokość ciała niebieskiego podawana w stopniach; kąt zawarty między horyzontem a prostą skierowaną do ciała niebieskiego altura

elf /ɛlf/ (n)
istota fantastyczna; elfo

elipsa /ɛˈlʲipsa/ (n)
1. (literacko) figura retoryczna, polegająca na celowym pominięciu jednego lub kilku wyrazów w zdaniu lub wersie; elipsis, elipse
2. (matematyka, matematyczny) zamknięta krzywa drugiego stopnia taka, że suma odległości każdego z punktów tej krzywej od dwóch innych, dowolnie obranych punktów (ognisk elipsy) jest stała; elipse, elipsis

eliptyczny (adj)
1. (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) polegający na elipsie, zawierający elipsę elíptico
2. mający kształt elipsy elíptico

elita /ɛˈlʲita/ (n)
1. grupa ludzi wyróżniająca się pozytywnie w pewnym środowisku élite
2. wyodrębniona, niekoniecznie sformalizowana, grupa przywódcza, stanowiąca wzór dla reszty społeczeństwa, kierująca jego życiem i określająca lub przynajmniej wpływająca na kierunek jego rozwoju élite

elizja (n)
(językoznawstwo, językoznawczy) opuszczenie wygłoskowej głoski lub sylaby wyrazu przed pierwszą samogłoską następującego po niej wyrazu; elisión

elokwencja (n)
umiejętność pięknego wysławiania się elocuencia

elokwentny /ˌɛlɔˈkfɛ̃ntnɨ/ (adj)
mający dar umiejętnego, łatwego wysławiania się elocuente, expresivo

elukubracja /ˌɛlukuˈbraʦ̑ʲja/ (n)
utwór literacki o niewielkiej wartości artystycznej, pisany mozolnie przez osobę pozbawioną talentu pisarskiego elucubración

elżbietański (adj)
związany z okresem panowania królowej Elżbiety I w Anglii, dotyczący okresu jej panowania isabelino

em /ɛ̃m/ (n)
nazwa litery m/M eme

emancypacja /ˌɛ̃mãnʦ̑ɨˈpaʦ̑ʲja/ (n)
uwolnienie się od zależności i zdobycie lepszej pozycji w strukturze społecznej emancipación

embargo /ɛ̃mˈbarɡɔ/ (n)
1. zakaz przywozu lub wywozu określonych towarów do lub z danego państwa ogłaszany przez inne państwo lub organizację międzynarodową; embargo
2. zakaz opuszczania przez obce statki handlowe portów albo wód terytorialnych danego państwa embargo
3. zakaz publikowania w środkach masowego przekazu jakiejś wiadomości przed określonym dniem i określoną godziną embargo
4. zarekwirowanie w czasie wojny mienia (statków, przedmiotów zaopatrzenia wojennego itp.) państwa neutralnego embargo

embriologia /ˌɛ̃mbrʲjɔˈlɔɟja/ (n)
(biologia, biologiczny) nauka zajmująca się rozwojem zarodkowym organizmów zwierzęcych (w tym człowieka) i roślinnych; embriología

emeryt /ɛ̃ˈmɛrɨt/ (n)
osoba, która przepracowała ustawowo wymaganą liczbę lat i osiągnąwszy wymagany wiek, przestała pracować i otrzymuje emeryturę jubilado

emerytura /ˌɛ̃mɛrɨˈtura/ (n)
okresowe świadczenia pieniężne (pensja) otrzymywane za przepracowanie ustawowej liczby lat lub po osiągnięciu wymaganego wieku; jubilación, pensión de jubilación

emigracja /ˌɛ̃mʲiˈɡraʦ̑ʲja/ (n)
wyjazd z ojczystego kraju do innego państwa w celu osiedlenia się w nim emigración

emigrant /ɛ̃ˈmʲiɡrãnt/ (n)
ktoś, kto na stałe lub na pewien okres czasu zamieszkał poza swoją ojczyzną emigrante

emigrantka /ˌɛ̃mʲiˈɡrãntka/ (n)
kobieta, która na stałe lub na pewien okres czasu zamieszkała poza swoją ojczyzną emigrante

emigrować /ˌɛ̃mʲiˈɡrɔvaʨ̑/ (v)
wyjeżdżać z kraju ojczystego w celu osiedlenia się w obcym państwie emigrar

emil /ˈɛ̃mʲil/ (n)
(slangowo) mail, e-mail emilio

emir /ˈɛ̃mʲir/ (n)
tytuł książęcy przysługujący władcom w państwach arabskich emir

emiracki /ˌɛ̃mʲiˈraʦ̑ʲci/ (adj)
odnoszący się do Zjednoczonych Emiratów Arabskich, państwa na Półwyspie Arabskim emiratounidense

emirat /ɛ̃ˈmʲirat/ (n)
(administracja) terytorium podległe władzy emira emirato

emisariusz (n)
tajny wysłannik polityczny emisario

emitować /ˌɛ̃mʲiˈtɔvaʨ̑/ (v)
1. (ekonomia, ekonomiczny) wypuszczać na rynek papiery wartościowe lub pieniądze emitir
2. (fizyka, fizyczny) wysyłać promieniowanie lub cząstki emitir
3. wypuszczać coś do atmosfery emitir

emocja /ɛ̃ˈmɔʦ̑ʲja/ (n)
silne poruszenie, wzruszenie, przejęcie, podniecenie; przeżywanie czegoś pod względem emocjonalnym, uczuciowym; emoción

emocjonalny /ˌɛ̃mɔʦ̑ʲjɔ̃ˈnalnɨ/ (adj)
1. dotyczący emocji, emocjonalności emocional
2. łatwo ulegający emocjom emocional, emotivo

empatia /ɛ̃mˈpatʲja/ (n)
(psychologia, psychologiczny) zdolność do odczuwania stanów emocjonalnych innych osób i umiejętność przyjęcia ich sposobu myślenia; empatía

empiryczny /ˌɛ̃mpʲiˈrɨʧ̑nɨ/ (adj)
(filozofia, filozoficzny) poznany w doświadczeniu, oparty na nim empírico

empiryzm /ɛ̃mˈpʲirɨsm̥/ (n)
(filozofia, filozoficzny) doktryna głosząca, że źródłem ludzkiego poznania są bodźce zmysłowe docierające ze świata zewnętrznego i wobec nich wszystkie idee, teorie są wtórne; empirismo

empora (n)
(architektura, architektoniczny) galeria nad przedsionkiem lub nawą kościoła; matroneo

emu /ˈɛ̃mu/ (n)
(zoologia, zoologiczny) gatunek dużego ptaka australijskiego, Dromaius novaehollandiae, jedyny żyjący przedstawiciel rodziny emu (1.1); emú

emulacja (n)
(informatyka, informatyczny) programowa symulacja działania jakiegoś sprzętu lub oprogramowania emulación

en /ɛ̃n/ (n)
nazwa litery n/N ene

encefalopatia (n)
(medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) ogólne określenie uszkodzenia mózgu przez czynniki różnego pochodzenia; encefalopatía

encyklopedia /ˌɛ̃nʦ̑ɨklɔˈpɛdʲja/ (n)
dzieło opisujące ogół wiedzy, uporządkowane w formie haseł; enciclopedia

encyklopedyczny /ˌɛ̃nʦ̑ɨklɔpɛˈdɨʧ̑nɨ/ (adj)
związany z encyklopedią, dotyczący encyklopedii enciclopédico

encyklopedysta /ˌɛ̃nʦ̑ɨklɔpɛˈdɨsta/ (n)
członek grupy twórców Wielkiej Encyklopedii Francuskiej; enciclopedista

endemiczny (adj)
występujący tylko na określonym obszarze endémico

endogenny (adj)
(biologia, biologiczny) pochodzący z wewnątrz organizmu endógeno

endokrynologiczny (adj)
(medycyna, medyczny) (biologia, biologiczny) związany z endokrynologią, dotyczący endokrynologii endocrinológico

endometrioza (n)
(medycyna, medyczny) choroba kobiet polegająca na nieprawidłowym umiejscowieniu błony śluzowej trzonu macicy; endometriosis

endonim /ɛ̃nˈdɔ̃ɲĩm/ (n)
(językoznawstwo, językoznawczy) (geografia, geograficzny) nazwa obiektu geograficznego w jednym z języków używanych na danym obszarze, gdzie dany obiekt się znajduje, używana poza miejscem występowania tego języka; endónimo

endorfina /ˌɛ̃ndɔrˈfʲĩna/ (n)
(biochemia, biochemiczny) hormon peptydowy, endogenny opioid, który wywołuje zadowolenie i doskonałe samopoczucie oraz tłumi odczuwanie drętwienia i bólu; endorfina

energetyczny (adj)
1. dotyczący energetyki energético
2. związany z energią energético

energia /ɛ̃ˈnɛrʲɟja/ (n)
1. (fizyka, fizyczny) zasób, kosztem którego możliwe jest wykonanie pracy; energía
2. entuzjazm, chęć do działania energía

energia jądrowa /ɛ̃ˈnɛrʲɟja jɔ̃nˈdrɔva/ (n)
(fizyka, fizyczny) energia wydzielana podczas reakcji jądrowej; energía nuclear

enigma /ɛ̃ˈɲiɡma/ (n)
zagadka, tajemnica enigma

enigmatyczny /ˌɛ̃ɲiɡmaˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
zagadkowy, trudny do zrozumienia enigmático

enolog /ɛ̃ˈnɔlɔk/ (n)
specjalista w dziedzinie enologii enólogo

enologia /ˌɛ̃nɔˈlɔɟja/ (n)
(spożywczy) wiedza o produkcji, pielęgnacji i rodzajach wina, obejmująca również zagadnienia jego chemii, mikrobiologii oraz analizy; enología

enologiczny (adj)
dotyczący enologii, winoznawstwa enológico

entalpia /ɛ̃nˈtalpʲja/ (n)
(fizyka, fizyczny) jedna z funkcji stanu, miara ilości energii zawartej w układzie pod stałym ciśnieniem; entalpía

entalpia swobodna /ɛ̃nˈtalpʲja sfɔˈbɔdna/ (n)
(fizyka, fizyczny) jedna z funkcji stanu, zwana również funkcją Gibbsa; energía libre de Gibbs

entomolog /ˌɛ̃ntɔ̃ˈmɔlɔk/ (n)
1. naukowiec zajmujący się badaniami owadów entomólogo
2. kobieta naukowiec zajmująca się badaniami owadów entomóloga

entomologia /ˌɛ̃ntɔ̃mɔˈlɔɟja/ (n)
(zoologia, zoologiczny) dział zoologii, nauka o owadach; entomología

entropia /ɛ̃nˈtrɔpʲja/ (n)
(fizyka, fizyczny) jedna z termodynamicznych funkcji stanu, jest miarą liczby sposobów, na jakie można ułożyć elementy układu bez zmiany jego parametrów makroskopowych; entropía

entuzjasta /ˌɛ̃ntuˈzʲjasta/ (n)
osoba pełna entuzjazmu, chęci i wiary w możliwość zrealizowania jakiejś idei; osoba żywo poruszona, pobudzona jakąś ideą entusiasta

entuzjastka /ˌɛ̃ntuˈzʲjastka/ (n)
kobieta pełna entuzjazmu, chęci i wiary w możliwość zrealizowania jakiejś idei; kobieta żywo poruszona, pobudzona jakąś ideą entusiasta

entuzjazm /ɛ̃nˈtuzʲjasm̥/ (n)
stan zachwytu czymś; zapał, radość entusiasmo

enty /ˈɛ̃ntɨ/ (adj)
któryś z kolei enésimo

enuncjacja /ˌɛ̃nũnˈʦ̑ʲjaʦ̑ʲja/ (n)
(książkowy) wypowiedź, ogłoszenie, oświadczenie declaración, enunciación

enzym /ˈɛ̃w̃zɨ̃m/ (n)
(medycyna, medyczny) (chemia, chemiczny) białko wytwarzane przez komórki żywe i działające jako katalizator w procesach chemicznych organizmów; enzima

eo ipso (pronoun)
tym samym eo ipso

eoliczny /ˌɛɔˈlʲiʧ̑nɨ/ (adj)
(geologia, geologiczny) związany z działalnością wiatru eólico

eon (n)
wiek, era eón

epi- /ˈɛpʲi/
pierwszy człon wyrazów złożonych, mający znaczenie: zewnętrzny, poprzedzający coś, następujący po czymś, położony nad czymś epi-

epicentrum (n)
(geofizyka) obszar na powierzchni Ziemi, znajdujący się bezpośrednio nad ogniskiem trzęsienia ziemi epicentro

epidemia /ˌɛpʲiˈdɛ̃mʲja/ (n)
(medycyna, medyczny) duża liczba zachorowań na tę samą chorobę, na tym samym obszarze i w tym samym czasie; epidemia

epidemiczny (adj)
(medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) odnoszący się do epidemii epidémico

epidemiologia /ˌɛpʲidɛ̃mʲjɔˈlɔɟja/ (n)
(edukacja, edukacyjny) (medycyna, medyczny) nauka zajmująca się czynników wpływających na powstawanie i szerzenie się epidemii, a także sposobami zwalczania i zapobiegania epidemiom; epidemiología

epidemiologiczny (adj)
(medycyna, medyczny) związany z epidemiologią, dotyczący epidemiologii epidemiológico

epiderma /ˌɛpʲiˈdɛrma/ (n)
1. (botanika, botaniczny) zewnętrzna warstwa komórek pokrywająca całą powierzchnię rośliny; epidermis
2. (zoologia, zoologiczny) jednowarstwowy nabłonek pokrywający ciało bezkręgowców epidermis

epidiaskop /ˌɛpʲiˈdʲjaskɔp/ (n)
(technologia, technika, techniczny) urządzenie projekcyjne będące połączeniem diaskopu i episkopu, służące do wyświetlania pojedynczych obrazów nieruchomych zarówno w świetle odbitym, jak i przechodzącym (przezroczy, folii, stron książki, fotografii itp.); epidiascopio, epidiáscopo

epidot (n)
(mineralogia, mineralogiczny) pospolity minerał z grupy krzemianów o szeroko rozpowszechnionym zasięgu, kruchy, przezroczysty, w zależności od kierunku obserwacji zmienia swoją barwę od ciemnozielonej do żółtozielonej, Ca2(Fe,Al)Al2(SiO4)(Si2O7)O(OH); epidota

epigenetyka (n)
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) badanie dziedziczności pozagenowej epigenética

epigramat /ˌɛpʲiˈɡrãmat/ (n)
1. (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) krótki utwór poetycki mający charakter satyryczny bądź dydaktyczny epigrama
2. (historia, historyczny, historycznie) krótki wierszowany napis umieszczany na nagrobkach i pomnikach (zwłaszcza w starożytności) epigrama

epikleza (n)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) modlitwa liturgiczna odmawiana przez prezbitera podczas eucharystii, wzywająca Boga do uświęcenia darów chleba i wina oraz uczestników zgromadzenia; epíclesis

epikureizm /ˌɛpʲikuˈrɛ<sup>j</sup>ism̥/ (n)
(filozofia, filozoficzny) jeden z kierunków filozoficznych; epicureísmo

epikurejski (adj)
1. (filozofia, filozoficzny) związany z epikureizmem, dotyczący epikureizmu, poglądów Epikura epicúreo
2. (książkowy) dążący do własnej przyjemności, używający uciech epicúreo

epilog /ɛˈpʲilɔk/ (n)
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) końcowa część utworu informująca o dalszych losach bohaterów już po zamknięciu akcji; epílogo

episkopalny (adj)
(kościelny) związany z Kościołem episkopalnym episcopaliano

epistolografia /ˌɛpʲistɔlɔˈɡrafʲja/ (n)
sztuka pisania listów; epistolografía

epistoła /ˌɛpʲiˈstɔwa/ (n)
(przestarzałe, przestarzały) list epístola

epitafium /ˌɛpʲiˈtafʲjũm/ (n)
inskrypcja nagrobna; epitafio

epoka kamienia (n)
(archeologia, archeologiczny) najstarsza i najdłuższa epoka prehistoryczna; Edad de Piedra

epolet /ɛˈpɔlɛt/ (n)
(wojskowość, wojskowy) naramiennik ozdobiony taśmą lub sznurem złotym lub srebrnym, często z frędzlami, w niektórych armiach z umieszczonymi oznakami stopnia wojskowego charretera

epos /ˈɛpɔs/ (n)
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) poemat epicki pisany wierszem lub rzadziej prozą, w którym dzieje legendarnych lub rzeczywistych bohaterów są przedstawione na tle wydarzeń historycznych epopeya

er /ɛr/ (n)
nazwa litery r / R erre

era /ˈɛra/ (n)
1. (historia, historyczny, historycznie) okres zapoczątkowany jakimś ważnym wydarzeniem - rzeczywistym lub legendarnym - który stanowi podstawę rachuby lat w kalendarzu. era
2. (geologia, geologiczny) jednostka podziału dziejów Ziemi; era

era kenozoiczna /ˈɛra ˌkɛ̃nɔzɔˈ<sup>j</sup>iʧ̑na/ (n)
(zobacz) kenozoik Era Cenozoica, Era Terciaria

era mezozoiczna /ˈɛra ˌmɛzɔzɔˈ<sup>j</sup>iʧ̑na/ (n)
(zobacz) mezozoik Era Mesozoica

era paleozoiczna /ˈɛra ˌpalɛɔzɔˈ<sup>j</sup>iʧ̑na/ (n)
(zobacz) paleozoik Era Paleozoica, Era Primaria

erb /ɛrp/ (n)
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Er i liczbie atomowej 68; erbio

erem (n)
klasztor; ermita

ergatywny /ˌɛrɡaˈtɨvnɨ/ (adj)
(językoznawstwo, językoznawczy) w odniesieniu do języka: używający specjalnego przypadku (ergatywu) do określenia sprawcy czynności w zdaniu przechodnim ergativo

erogenny /ˌɛrɔˈɡɛ̃nːɨ/ (adj)
w odniesieniu do okolicy ciała, której stymulacja powoduje podniecenie seksualne erógeno

erotyczny /ˌɛrɔˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
dotyczący erotyki, seksu erótico

erotyzm /ɛˈrɔtɨsm̥/ (n)
1. miłość zmysłowa, o znaczącym podłożu seksualnym erotismo
2. tematyka związana z miłością, fascynacją lub pociągiem zmysłowym, seksualnym, świadcząca o pobudliwości płciowej erotismo

erozja /ɛˈrɔzʲja/ (n)
(geologia, geologiczny) proces niszczenia powierzchni terenu (gruntu, skał) przez różne czynniki – wodę, wiatr, słońce, grawitację czy działalność organizmów żywych; erosión

erudycja /ˌɛruˈdɨʦ̑ʲja/ (n)
rozległy zasób książkowej wiedzy; gruntowne wykształcenie erudición

erupcja /ɛˈrupʦ̑ʲja/ (n)
1. (geologia, geologiczny) wybuch wulkanu; erupción
2. (astronomia, astronomiczny) wybuch gazu na Słońcu erupción

erygować /ˌɛrɨˈɡɔvaʨ̑/ (v)
(historia, historyczny, historycznie) (kościelny) wznosić, fundować erigir

erytrejski /ˌɛrɨˈtrɛjsʲci/ (adj)
związany z Erytreą, dotyczący Erytrei eritreo

erytrocyt /ˌɛrɨˈtrɔʦ̑ɨt/ (n)
(medycyna, medyczny) składnik morfotyczny krwi; eritrocito

erytrozyna /ˌɛrɨtrɔˈzɨ̃na/ (n)
(spożywczy) wiśniowoczerwony smołowy barwnik dodawany do niektórych typów żywności (np. do owoców konserwowych, osłonek kiełbas oraz do herbatników), leków, tabletek, past do zębów, zakazany w niektórych krajach; eritrosina

es /ɛs/ (n)
(potocznie, potoczny) SMS, wiadomość, mes emilio

eschatologia /ˌɛsxatɔˈlɔɟja/ (n)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (filozofia, filozoficzny) dział teologii i filozofii dotyczący spraw ostatecznych: śmierci, końca świata, życia pozagrobowego, rodzajów sądu pośmiertnego, świata zmarłych itp. escatología

eseista /ˌɛsɛˈ<sup>j</sup>ista/ (n)
literat, autor esejów, szkiców literackich ensayista

esej (n)
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) forma literacka lub literacko-naukowa, prezentująca punkt widzenia autora; ensayo

eskalacja (n)
stopniowe zwiększanie, potęgowanie się czegoś escalada, aumento

eskapizm (n)
(psychologia, psychologiczny) ucieczka od problemów codzienności i życia społecznego escapismo

eskimoski /ˌɛsʲcĩˈmɔsʲci/ (adj)
związany z Eskimosami, dotyczący Eskimosów esquimal

eskorta /ɛˈskɔrta/ (n)
1. (przenośnie, przenośnia) osoba lub kilka osób towarzyszące komuś po to, żeby się nim opiekować lub mieć nad nim kontrolę escolta, custodia, protección
2. oddział zbrojny, grupa okrętów lub pojazdów, towarzyszący komuś lub czemuś w drodze jako ochrona lub honorowa asysta escolta, convoy

espadryla (n)
lekki, miękki płócienny pantofel na sznurkowej podeszwie; alpargata

esperanto /ˌɛspɛˈrãntɔ/ (n)
(językoznawstwo, językoznawczy) sztuczny język opracowany przez Ludwika Zamenhofa w 1887 r.; esperanto

esteta /ɛˈstɛta/ (n)
człowiek wrażliwy na piękno, znawca piękna esteta

estetyczny /ˌɛstɛˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
1. zgodny z wymaganiami estetyki, dotyczący zmysłu piękna estético
2. związany z estetyką jako nauką estético

estetyka /ɛˈstɛtɨka/ (n)
1. ładny, gustowny wygląd czegoś estética
2. (filozofia, filozoficzny) (sztuka) nauka o pięknie; estética
3. subiektywne kryteria piękna estética

estoński /ɛˈstɔ̃j̃sʲci/ (adj)
odnoszący się do Estonii lub Estończyków estonio

estrogen /ɛˈstrɔɡɛ̃n/ (n)
(fizjologia, fizjologiczny) żeński hormon płciowy; estrógeno

estuarium (n)
(geografia, geograficzny) poszerzone, lejkowate ujście rzeki, powstałe w wyniku działania pływów morskich; estuario

etan /ˈɛtãn/ (n)
(chemia, chemiczny) związek organiczny z grupy alkanów, jeden ze składników gazu ziemnego; etano

etanol /ɛˈtãnɔl/ (n)
(chemia, chemiczny) związek organiczny z grupy alkoholi o wzorze C2H5OH; etanol

etap /ˈɛtap/ (n)
1. część drogi etapa, tramo
2. odcinek czasu wykonania danej czynności, po którym lub przed którym wystąpiła inna część działania etapa, fase

eten /ˈɛtɛ̃n/ (n)
(chemia, chemiczny) związek organiczny, najprostszy alken, bezbarwny i łatwopalny gaz o słodkawym zapachu, fitohormon; eteno

etiopski /ɛˈtʲjɔpsʲci/ (adj)
odnoszący się do Etiopii lub do Etiopczyków etíope

etiuda /ɛˈtʲjuda/ (n)
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) forma muzyczna, zwykle na instrument solowy; estudio

etnia /ˈɛtʲɲa/ (n)
(antropologia, antropologiczny) grupa osób mających wspólnych przodków, własną tożsamość kulturową i swoją ojczyznę; etnia

etniczny /ɛtʲˈɲiʧ̑nɨ/ (adj)
związany z przynależnością do grupy narodowej étnico

etno- /ˈɛtnɔ/
pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z ludem, narodem, społeczeństwem lub grupą społeczną etno-

etnocentryzm /ˌɛtnɔˈʦ̑ɛ̃ntrɨsm̥/ (n)
przekonanie o wyższości jednej grupy etnicznej i jej kultury nad innymi i związana z tym pogarda wobec innych kultur i ich tradycji etnocentrismo

etnograficzny (adj)
związany z etnografią etnográfico

etola /ɛˈtɔla/ (n)
rodzaj szala lub krótkiej pelerynki, zwykle z miękkiego futra; narzutka futrzana na ramiona noszona do sukien wieczorowych estola

etologia /ˌɛtɔˈlɔɟja/ (n)
1. (biologia, biologiczny) nauka o zachowaniu się zwierząt etología
2. (filozofia, filozoficzny) nauka badająca powstawanie charakteru i sposobu zachowania się człowieka etología

etologiczny /ˌɛtɔlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
(biologia, biologiczny) związany z etologią, dotyczący etologii etológico

etruski /ɛˈtrusʲci/ (adj)
dotyczący Etrurii lub Etrusków etrusco

etruski /ɛˈtrusʲci/ (n)
język Etrusków etrusco

etyczny /ɛˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
1. związany z etyką, dotyczący etyki ético
2. zgodny z zasadami etyki ético

etyka /ˈɛtɨka/ (n)
1. (filozofia, filozoficzny) dział filozofii zajmujący się badaniem moralności i tworzeniem systemów myślowych, z których można wyprowadzać zasady moralne; ética
2. (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) ogół zasad i norm postępowania przyjętych w danej epoce i środowisku ética

etykieta /ˌɛtɨˈcɛta/ (n)
1. nalepka na produkcie zawierająca jego nazwę, zawartość, cenę itp. etiqueta
2. zbiór norm i zasad panujących w określonej grupie społecznej lub środowisku; etiqueta

etymolog (n)
(językoznawstwo, językoznawczy) naukowiec badający pochodzenie wyrazów etimologista, etimólogo

etymologia /ˌɛtɨ̃mɔˈlɔɟja/ (n)
1. (językoznawstwo, językoznawczy) nauka zajmująca się pochodzeniem wyrazów; etimología
2. (językoznawstwo, językoznawczy) pochodzenie danego wyrazu; informacja o tym pochodzeniu etimología

etymologicznie (adv)
(językoznawstwo, językoznawczy) w myśl zasad etymologii, zgodnie z etymologią etimológicamente

etymologiczny (adj)
(językoznawstwo, językoznawczy) związany lub odnoszący się do etymologii etimológico

etymolożka (n)
(potocznie, potoczny) kobieta naukowiec badająca pochodzenie wyrazów etimologista, etimóloga

etyn /ˈɛtɨ̃n/ (n)
(chemia, chemiczny) najprostszy węglowodór nienasycony z szeregu homologicznego alkinów, bezbarwny gaz; etino

eucharystia /ɛw.xa.rɨˈsti.a/ (n)
1. (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) jeden z sakramentów w chrześcijaństwie; eucaristía
2. (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) porządek celebracji liturgicznej w chrześcijaństwie, inaczej msza; eucaristía
3. (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) postacie eucharystyczne, konsekrowana hostia i wino; eucaristía

eucharystyczny /ˌɛwxarɨˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) odnoszący się do eucharystii, związany z eucharystią eucarístico

eudajmonia (n)
(filozofia, filozoficzny) w starożytnej Grecji: stan zadowolenia i satysfakcji z życia, rozumiany różnie przez różnych filozofów; eudaimonia

eufemizm /ɛwˈfɛ̃mʲism̥/ (n)
(językoznawstwo, językoznawczy) oględne, delikatne słowo lub wyrażenie zastępujące inne, który jest zbyt drastyczne, nieprzyzwoite, dosadne; eufemismo

euforia /ɛwˈfɔrʲja/ (n)
stan dużego zadowolenia, błogostan, stan radosnego podniecenia euforia

eugenika /ɛwˈɡɛ̃ɲika/ (n)
(biologia, biologiczny) system poglądów dotyczących możliwości selektywnego rozmnażania zwierząt lub ludzi w celu ulepszenia gatunków w oparciu o cechy dziedziczone; eugenesia

eukariotyczny (adj)
(biologia, biologiczny) posiadający w komórce jądro z chromosomami eucariótico

eunuch (n)
1. mężczyzna z wyciętymi jądrami; eunuco
2. (dawniej, dawny) sługa dworski, pokojowiec eunuco

euro /ˈɛwrɔ/ (n)
(jednostka monetarna) waluta Unii Europejskiej; euro

euro- /ˈɛwrɔ/
pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z Europą, Europejczykami lub Unią Europejską euro-

eurocent /ɛwˈrɔʦ̑ɛ̃nt/ (n)
(potocznie, potoczny) (jednostka monetarna) moneta zdawkowa o wartości jednej setnej (1/100) euro céntimo, cent

eurodeputowany /ˌɛwrɔdɛputɔˈvãnɨ/ (n)
poseł do Parlamentu Europejskiego; eurodiputado

europ /ˈɛwrɔp/ (n)
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu "Eu" i liczbie atomowej 63; europio

europejski /ˌɛwrɔˈpɛjsʲci/ (adj)
dotyczący Europy europeo

eurosceptycyzm /ˌɛwrɔsʦ̑ɛpˈtɨʦ̑ɨsm̥/ (n)
(publikatory) negatywne nastawienie do integracji z Unią Europejską; euroescepticismo

eurosceptyk /ˌɛwrɔˈsʦ̑ɛptɨk/ (n)
osoba przeciwna integracji z Unią Europejską euroescéptico

eurowybory /ˌɛwrɔvɨˈbɔrɨ/ (n)
wybory do Parlamentu Europejskiego euroelecciones

eutanazja /ˌɛwtãˈnazʲja/ (n)
(medycyna, medyczny) zadanie śmierci osobie nieuleczalnie chorej umotywowane skróceniem jej cierpień; eutanasia

eutychianizm (n)
(teologia, teologiczny) (historia, historyczny, historycznie) doktryna głosząca, że w Chrystusie była tylko jedna boska natura, zaś ludzka została wchłonięta przez boską tuż po wcieleniu eutiquianismo

ewakuacja /ˌɛvakuˈ<sup>w</sup>aʦ̑ʲja/ (n)
opuszczenie jakiegoś terenu lub obiektu przez ludzi, najczęściej wraz z dobytkiem i inwentarzem, z powodu klęski żywiołowej, wojny lub innego zagrożenia; evacuación

ewangeliarz (n)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (bibliotekoznawstwo, bibliotekoznawczy) księga liturgiczna z podzielonymi na perykopy ewangeliami; evangeliario

ewangelicki (adj)
związany z ewangelicyzmem evangélico

ewangeliczny /ˌɛvãŋɡɛˈlʲiʧ̑nɨ/ (adj)
(przymiotnik) od ewangelia evangélico

ewangelizować (v)
(teologia, teologiczny) głosić ewangelię evangelizar

ewentualny /ˌɛvɛ̃ntuˈ<sup>w</sup>alnɨ/ (adj)
przypuszczalny, możliwy eventual

ewidentny /ˌɛvʲiˈdɛ̃ntnɨ/ (adj)
(książkowy) oczywisty, widoczny, wyraźny, nie budzący wątpliwości evidente

ewolucja /ˌɛvɔˈluʦ̑ʲja/ (n)
1. (biologia, biologiczny) ciągły proces, polegający na stopniowych zmianach cech gatunkowych kolejnych pokoleń wskutek eliminacji przez dobór naturalny lub sztuczny części osobników z populacji; evolución
2. proces stopniowego zwiększania złożoności bądź jakości czegoś evolución
3. (wojskowość, wojskowy) manewr zespołu okrętów; evolución, maniobra
4. trudna figura akrobatyczna, gimnastyczna bądź taneczna evolución, acrobacia

ewolucjonista /ˌɛvɔluʦ̑ʲjɔ̇̃ˈɲista/ (n)
1. (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) badacz ewolucji evolucionista
2. zwolennik ewolucjonizmu evolucionista

ewolucjonizm /ˌɛvɔluˈʦ̑ʲjɔ̇̃ɲism̥/ (n)
(biologia, biologiczny) dziedzina nauki zajmująca się badaniem ewolucji jako procesu świata organicznego; evolucionismo

ezoteryczny /ˌɛzɔtɛˈrɨʧ̑nɨ/ (adj)
tajemny, sekretny, dostępny wyłącznie dla wtajemniczonych esotérico

fabianizm (n)
doktryna głosząca pokojową, ewolucyjną transformację kapitalizmu w socjalizm; fabianismo

fabryczny (adj)
związany z fabryką fabril

fabryka /ˈfabrɨka/ (n)
produkcyjny zakład przemysłowy fábrica

facet /ˈfaʦ̑ɛt/ (n)
(potocznie, potoczny) mężczyzna tío, gachó

facjata /faˈʦ̑ʲjata/ (n)
1. (slangowo) (potocznie, potoczny) twarz facha, jeta
2. mieszkalne pomieszczenie na poddaszu, zwykle nadbudowane i posiadające odrębne zadaszenie buhardilla

fag /fak/ (n)
(zobacz) bakteriofag fago

fagocista (n)
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) muzyk, który gra na fagocie fagot, fagotista, fagote

fagot /ˈfaɡɔt/ (n)
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) stroikowy, drewniany instrument dęty o niskiej skali; fagot, fagote

fair play (n)
uczciwa rywalizacja w sporcie juego limpio

fajans /ˈfajãw̃s/ (n)
rodzaj ceramiki wytwarzany z zanieczyszczonego kaolinu, podobny nieco do porcelany; fayenza

fajka /ˈfajka/ (n)
przedmiot do palenia tytoniu; pipa

fajny /ˈfajnɨ/ (adj)
potoczny wyraz o bardzo szerokim pozytywnym znaczeniu: ciekawy, interesujący, świetny guay, cojonudo

faks /faks/ (n)
1. urządzenie przesyłające drukowany obraz za pomocą łączy telefonicznych; fax
2. (potocznie, potoczny) numer telefonu, który wykorzystuje faks (1.1) fax
3. wiadomość przesłana faksem (1.1); arkusz papieru, na którym jest ta wiadomość fax

faksować /faˈksɔvaʨ̑/ (v)
przesyłać coś za pomocą faksu enviar por fax, faxear

fakt /fakt/ (n)
to, co miało lub ma miejsce w rzeczywistości; hecho

faktoid (n)
(socjologia, socjologiczny) (publikatory) karykaturalny fakt, informacja traktowana jako prawdziwa tylko przez to, że ukazała się w mediach; factoide

faktura /fakˈtura/ (n)
(ekonomia, ekonomiczny) (handel, handlowy) rodzaj dokumentu będącego dowodem transakcji kupna i sprzedaży; factura

faktycznie (adv)
zgodnie z faktami, z rzeczywistością realmente

fakultatywny (adj)
dobrowolny, pozostawiony do wyboru facultativo

fala /ˈfala/ (n)
1. (fizyka, fizyczny) każde rozprzestrzeniające się zaburzenie w dowolnym środowisku; onda, ola
2. (przenośnie, przenośnia) duża grupa przedmiotów, zwierząt, ludzi poruszająca się w jedną stronę; duże, powtarzające się nasycenie czegoś w krótkim okresie ola, oleada, onda
3. (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) rozprzestrzeniające się zaburzenie powierzchni wody ola, onda

fala akustyczna (n)
(fizyka, fizyczny) zaburzenie gęstości i ciśnienia w postaci fali podłużnej rozchodzące się w ośrodku sprężystym, takim jak ciało stałe, ciecz czy gaz; onda acústica

falcować /falˈʦ̑ɔvaʨ̑/ (v)
(drukarstwo, drukarski) składać arkusz drukarski w strony przyszłej publikacji; plegar

fale długie /ˈfalɛ ˈdwuɟjɛ/ (n)
(fizyka, fizyczny) (radiofonia, radiokomunikacja, radiotechnika, radiofoniczny, radiokomunikacyjny, radiotechniczny, radiowy) fale radiowe o długości od 1 do 100 km; onda larga

fale krótkie /ˈfalɛ ˈkrutʲcɛ/ (n)
(fizyka, fizyczny) (radiofonia, radiokomunikacja, radiotechnika, radiofoniczny, radiokomunikacyjny, radiotechniczny, radiowy) fale radiowe o długości od 10 do 100 m; onda corta

fale ultrakrótkie /ˈfalɛ ˌultraˈkrutʲcɛ/ (n)
(fizyka, fizyczny) (radiofonia, radiokomunikacja, radiotechnika, radiofoniczny, radiokomunikacyjny, radiotechniczny, radiowy) fale radiowe o długości od 1 do 10 m; onda ultracorta

fale średnie /ˈfalɛ ˈɕrɛdʲɲɛ/ (n)
(fizyka, fizyczny) (radiofonia, radiokomunikacja, radiotechnika, radiofoniczny, radiokomunikacyjny, radiotechniczny, radiowy) fale radiowe o długości od 100 do 1000 m; onda media

falerno /faˈlɛrnɔ/ (n)
(kulinaria) mocne, lekko cierpkie, złociste wino włoskie, cenione przez starożytnych falerno

falisty /faˈlʲistɨ/ (adj)
powyginany w kształcie fal, układający się w fale, przypominający pod jakimkolwiek wzdlędem falę ondulado

falka /ˈfalka/ (n)
1. (matematyka, matematyczny) oscylacja, której amplituda dla minus i plus nieskończoności jest zerowa; ondícula
2. mała fala olita

falliczny (adj)
mający kształt prącia, zwłaszcza w czasie wzwodu fálico

fallokracja (n)
termin powstały w środowisku feministycznym oznaczający społeczność zdominowaną przez mężczyzn z kultem fallicznym, władza mężczyzn we wszystkich dziedzinach życia społecznego falocracia

fallus /ˈfalːus/ (n)
(anatomia, anatomiczny) penis, męski organ płciowy, symbol płodności falo

falochron /faˈlɔxrɔ̃n/ (n)
konstrukcja hydrotechniczna, która służy do ochrony wybrzeża lub portu przed działaniem fal; rompeolas

falowód /faˈlɔvut/ (n)
(technologia, technika, techniczny) kanał do prowadzenia w przestrzeni fal mechanicznych lub elektromagnetycznych wzdłuż określonej drogi; guía de onda

falsyfikacja /ˌfalsɨfʲiˈkaʦ̑ʲja/ (n)
fałszerstwo, podrobienie czegoś falsificación

famotydyna /ˌfãmɔtɨˈdɨ̃na/ (n)
(farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) lek z grupy antagonistów receptorów histaminowych H2; famotidina

fan /fãn/ (n)
(potocznie, potoczny) zagorzały wielbiciel czegoś lub kogoś; fan

fanatycznie /ˌfãnaˈtɨʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
w sposób fanatyczny, w sposób właściwy fanatykowi fanáticamente

fanatyczny (adj)
charakteryzujący się fanatyzmem fanático

fanatyk /fãˈnatɨk/ (n)
żarliwy zwolennik idei lub religii fanático

fanatyzm /fãˈnatɨsm̥/ (n)
postawa charakteryzująca się ślepą i bezkrytyczną wiarą w słuszność jakichś poglądów politycznych, religijnych lub społecznych fanatismo

fanfaron /fãnˈfarɔ̃n/ (n)
(przestarzałe, przestarzały) człowiek zarozumiały, pyszny, butny fanfarrón

fanka /ˈfãnka/ (n)
(potocznie, potoczny) zagorzała wielbicielka czegoś lub kogoś fan

fantastycznie /ˌfãntaˈstɨʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
1. w sposób fantastyczny; nierealnie, przedziwnie fantásticamente
2. (potocznie, potoczny) wspaniale, wyjątkowo, bardzo dobrze fantásticamente

fantastyczny /ˌfãntaˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
(potocznie, potoczny) wspaniały, cudowny fantástico

fantazja /fãnˈtazʲja/ (n)
1. wyobraźnia fantasía
2. (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) utwór muzyczny o swobodnej budowie, nawiązujący do innych form muzycznych; fantasía

fantazjować (v)
wyobrażać sobie wiele rzeczy fantazjować

farad /ˈfarat/ (n)
(metrologia, metrologiczny) (fizyka, fizyczny) jednostka miary pojemności elektrycznej w układzie SI; faradio, farad

faraon /faˈraɔ̃n/ (n)
(historia, historyczny, historycznie) władca starożytnego Egiptu; faraón

faraoński (adj)
mający związek z faraonem faraónico

farba /ˈfarba/ (n)
mieszanina barwników służąca do malowania pintura, tinte

farciara (n)
(potocznie, potoczny) kobieta, której wiedzie się w życiu, mająca szczęście, której coś się udało, powiodło się, którą ominęła nieprzyjemna sytuacja potrosa, suertuda

farciarz (n)
(potocznie, potoczny) człowiek, który ma szczęście, któremu coś się udało suertudo, potroso

farerski /faˈrɛrsʲci/ (adj)
odnoszący się do Wysp Owczych feroés

farerski /faˈrɛrsʲci/ (n)
język z grupy skandynawskiej języków germańskich, urzędowy na Wyspach Owczych; feroés

farma wiatrowa (n)
(technologia, technika, techniczny) grupa turbin wiatrowych pracujących wspólnie przy produkcji elektryczności parque eólico

farmaceuta /ˌfarmaˈʦ̑ɛwta/ (n)
specjalista, znawca farmacji farmacéutico, farmaceuta

farmaceutka /ˌfarmaˈʦ̑ɛwtka/ (n)
specjalistka w dziedzinie farmacji farmacéutica

farmaceutyczny /ˌfarmaʦ̑ɛwˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
związany z farmacją farmacéutico

farmaceutyk /ˌfarmaˈʦ̑ɛwtɨk/ (n)
substancja wyprodukowana przez przemysł farmaceutyczny medicamento

farmakologia /ˌfarmakɔˈlɔɟja/ (n)
dziedzina medycyny i farmacji; nauka o działaniu leków farmacología

farmakologicznie (adv)
w sposób farmakologiczny, za pomocą leków farmacológicamente

farmakologiczny /ˌfarmakɔlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
związany z farmakologią, dotyczący farmakologii farmacológico

farsz /farʃ/ (n)
(kulinaria) masa umieszczana wewnątrz niektórych potraw (ciast, wydrążonych mięs, ryb, warzyw czy owoców) powstała ze zmieszania siekanych lub zmielonych produktów spożywczych; relleno

fart /fart/ (n)
(potocznie, potoczny) szczęście chamba, chiripa, potra

fartuch /ˈfartux/ (n)
ubranie ochronne zakładane na wierzch codziennego stroju mające kształt płaszcza, kurtki lub kawałka materiału zawiązywanego w pasie; bata, batín, delantal, guardapolvo

faryzeusz /ˌfarɨˈzɛ<sup>w</sup>uʃ/ (n)
(historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) członek stronnictwa polityczno-religijnego w starożytnej Judei uznający jedynie prawo pisane (Torę); fariseo

fasa /ˈfasa/ (n)
duże naczynie z drewnianych klepek do przechowywania produktów; cuba, tonel

fasada /faˈsada/ (n)
1. (architektura, architektoniczny) ozdobna, efektowna elewacja budynku; fachada
2. (przenośnie, przenośnia) coś pozornego, tylko na pokaz fachada, apariencia

fascynacja (n)
bardzo silne zainteresowanie się czymś lub kimś fascinación

fascynować /ˌfasʦ̑ɨ̃ˈnɔvaʨ̑/ (v)
czarować, olśniewać, interesować; być przedmiotem czyjejś uwagi fascinar

fasola /faˈsɔla/ (n)
(botanika, botaniczny) Phaseolus L., roślina uprawna z rodziny bobowatych; judía, alubia, frijol

fasolówka (n)
(kulinaria) zupa z fasoli fabada, sopa de alubia

fast food (n)
1. (gastronomia) jadłodajnia serwująca fast foody (1.1) restaurante de comida rápida
2. (kulinaria) pożywienie szybko przygotowywane i serwowane na poczekaniu, na ogół tanie i niezdrowe; comida rápida

faszerowany (adj)
(kulinaria) (gastronomia) przekładany, wypełniony nadzieniem relleno

faszysta /faˈʃɨsta/ (n)
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zwolennik faszyzmu fascista

faszystowski /ˌfaʃɨˈstɔfsʲci/ (adj)
związany z faszyzmem, właściwy faszyzmowi lub faszystom fascista, facha

faszyzm /ˈfaʃɨsm̥/ (n)
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (historia, historyczny, historycznie) doktryna polityczna powstała w okresie międzywojennym we Włoszech, m.in. sprzeciwiająca się demokracji parlamentarnej, głosząca kult państwa; fascismo

fatalista /ˌfataˈlʲista/ (n)
osoba, która wierzy w fatalizm, przeznaczenie; ma świadomość nieuchronności losu fatalista

fatum (n)
nieuchronny los, zwłaszcza zły hado

fatyga /faˈtɨɡa/ (n)
męczący wysiłek fizyczny lub umysłowy fatiga

faul /fawl/ (n)
(sport, sportowy) umyślne lub przypadkowe zagranie niezgodne z przepisami gry, falta

fauna /ˈfawna/ (n)
(biologia, biologiczny) ogół zwierząt na danym obszarze, w danym środowisku lub okresie geologicznym; fauna

faustowski (adj)
(literacko) pragnący zdobyć wiedzę za wszelką cenę, zwłaszcza tajemnicę nieśmiertelności fáustico

faworyzować /ˌfavɔrɨˈzɔvaʨ̑/ (v)
wyróżniać kogoś, darzyć szczególnymi względami favorecer

fałszerstwo (n)
wykonanie podróbki falsificación

fałszerz (n)
osoba, która coś fałszuje falsificador

fałszować /fawˈʃɔvaʨ̑/ (v)
1. przedstawiać coś niezgodnie z prawdą falsear
2. (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) grać lub śpiewać nieczysto desafinar

fałszywie /fawˈʃɨvʲjɛ/ (adv)
w sposób fałszywy falsamente

fałszywy /fawˈʃɨvɨ/ (adj)
1. sztuczny, podrobiony falso
2. niezgodny z rzeczywistością, z prawdą; błędny, mylny falso
3. o człowieku: obłudny, zakłamany, przewrotny; kierujący się negatywnymi uczuciami falso
4. o dźwięku: nieharmoniczny falso
5. pozorny, udający coś, symulowany, udawany falso

fałszywy prorok /fawˈʃɨvɨ ˈprɔrɔk/ (n)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w religiach abrahamicznych (chrześcijaństwo, islam, judaizm): osoba kłamliwie przypisująca sobie tytuł przywódcy charyzmatycznego i utrzymująca, iż posiada dar prorokowania; falso profeta

federacja /ˌfɛdɛˈraʦ̑ʲja/ (n)
1. (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo składające się z mniejszych, obdarzonych autonomią państw związkowych (np. stanów, krajów, prowincji, kantonów, landów), ale posiadających wspólny (federalny) rząd; federación
2. związek stowarzyszeń, organizacji zawodowych, politycznych i innych federación

federalizacja (n)
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) łączenie się państw, stanów, kantonów itp., na zasadach federacji federación

federalny (adj)
dotyczący państwa będącego federacją lub związany z organami i strukturami tej federacji federal

fekalia (n)
odchody ludzkie gromadzące się w kanalizacji i szambach; hez

fekalny (adj)
związany z fekaliami, dotyczący fekaliów fecal

felga /ˈfɛlɡa/ (n)
element podwozia samochodu; metalowa obręcz na którą nakłada się oponę llanta

fellatio /fɛlˈːatʲjɔ/ (n)
(seksuologia, seksuologiczny) oralna stymulacja penisa; felación, mamada

feministka /ˌfɛ̃mʲĩˈɲistka/ (n)
kobieta dążąca do wprowadzenia w życie zasad feminizmu, zwolenniczka feminizmu feminista

feministyczny /ˌfɛ̃mʲĩɲiˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
związany z feminizmem, charakterystyczny dla feminizmu, dotyczący feministów lub feministek feminista

feminizm /fɛ̃ˈmʲĩɲism̥/ (n)
(książkowy) ideologia i ruch wyzwolenia kobiet; feminismo

fenek /ˈfɛ̃nɛk/ (n)
(zoologia, zoologiczny) mały, pustynny lis o puszystym ogonie i dużych uszach; feneco

fenicki /fɛ̃ˈɲiʦ̑ʲci/ (adj)
(historia, historyczny, historycznie) związany z Fenicjanami lub Fenicją fenicio

fenicki /fɛ̃ˈɲiʦ̑ʲci/ (n)
(językoznawstwo, językoznawczy) wymarły język z grupy kananejskiej rodziny języków semickich; fenicio

fenol /ˈfɛ̃nɔl/ (n)
(chemia, chemiczny) organiczny związek chemiczny, C6H5OH; fenol

fenomenologiczny /ˌfɛ̃nɔ̃mɛ̃nɔlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
(filozofia, filozoficzny) związany z fenomenologią, charakterystyczny dla fenomenologii fenomenológico

ferm /fɛrm/ (n)
(chemia, chemiczny) nietrwały pierwiastek chemiczny o symbolu Fm i liczbie atomowej 100; fermio

fermata /fɛrˈmata/ (n)
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) element notacji muzycznej dowolnie przedłużający czas trwania nuty lub pauzy; calderón, corona, fermata

fermentacja /ˌfɛrmɛ̃nˈtaʦ̑ʲja/ (n)
(chemia, chemiczny) reakcja biochemiczna zachodząca pod wpływem enzymów produkowanych przez mikroorganizmy; fermentación

fermentować /ˌfɛrmɛ̃nˈtɔvaʨ̑/ (v)
ulegać procesowi fermentacji lub powodować fermentację fermentar

fermion /ˈfɛrmʲjɔ̃n/ (n)
(fizyka, fizyczny) cząstka elementarna o połówkowym spinie; fermión

feromon /fɛˈrɔ̃mɔ̃n/ (n)
(biochemia, biochemiczny) substancja chemiczna wabiąca osobników płci przeciwnej feromona

ferrofluid /ˌfɛrːɔˈflu<sup>j</sup>it/ (n)
substancja magnetyczna w postaci płynu; ferrofluido

festiwal /fɛˈstʲival/ (n)
impreza artystyczna, często cykliczna, połączona z konkursem festival

festiwalowy (adj)
związany z festiwalem, dotyczący festiwalu festivalero

fetoskopia /ˌfɛtɔˈskɔpʲja/ (n)
(medycyna, medyczny) biopsja tkanek płodu; fetoscopia

fetyszyzm (n)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) jedna z pierwotnych form wierzeń religijnych polegająca na kulcie fetyszy, czyli posążków czy przedmiotów obdarzonych siłą nadprzyrodzoną fetichismo

feudalizm (n)
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (historia, historyczny, historycznie) średniowieczny system społeczno-ekonomicznych zależności między warstwami społecznymi, z reguły: chłopstwem, duchowieństwem, mieszczaństwem i szlachtą. Opierał się na ścisłej hierarchii stanów o określonych przywilejach; feudalismo

feudalny (adj)
(historia, historyczny, historycznie) odnoszący się do feudalizmu, związany z feudalizmem feudal

fi /fʲi/ (n)
nazwa dwudziestej pierwszej litery alfabetu greckiego, φ; fi

fiasko /ˈfʲjaskɔ/ (n)
nieudanie się jakiejś sprawy, niepowodzenie się czegoś fiasco, fracaso

fidel /ˈfʲidɛl/ (n)
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dawny instrument smyczkowy z grupy chordofonów; fídula

fifty-fifty (adv)
(potocznie, potoczny) po równo na dwie osoby, po połowie, pół na pół mitad y mitad

figa /ˈfʲiɡa/ (n)
(spożywczy) (kulinaria) (cukiernictwo) owoc figi (1.1) higo

figowiec /fʲiˈɡɔvʲjɛʦ̑/ (n)
1. (botanika, botaniczny) Ficus carica, figowiec pospolity, roślina rodząca figi higuera
2. (botanika, botaniczny) Ficus, rodzaj roślin z rodziny morwowatych; ficus

figowiec sykomora /fʲiˈɡɔvʲjɛʦ̑ ˌsɨkɔ̃ˈmɔra/ (n)
(botanika, botaniczny) Ficus sycomorus L., gatunek drzew z rodziny morwowatych występujące w Egipcie, Palestynie, Syrii, Afryce subsaharyjskiej oraz wschodniej i uprawiane w basenie Morza Śródziemnego; sicomoro, higuera moral

figura /fʲiˈɡura/ (n)
1. (książkowy) bohater utworu literackiego figura
2. (matematyka, matematyczny) zbiór punktów leżących na płaszczyźnie lub w przestrzeni figura
3. (potocznie, potoczny) osobnik, typ figura
4. (potocznie, potoczny) znana osobistość figura
5. (sport, sportowy) (choreografia, choreograficzny) sekwencja ruchów tworząca całość w sportach akrobatycznych i tańcach figura
6. (sztuka) odwzorowana w rzeźbie lub malarstwie postać zwierzęcia lub człowieka figura
7. (termin karciany) starsze karty w talii: as, król, dama, walet; figura
8. kształt ciała figura
9. przydrożny posąg, kapliczka figura
10. (szachy, pojęcie szachowe) starsze bierki na szachownicy: król, hetman, wieża, skoczek, goniec pieza

figura retoryczna /fʲiˈɡura ˌrɛtɔˈrɨʧ̑na/ (n)
(językoznawstwo, językoznawczy) środek ekspresji językowej wzmacniający emocjonalność, obrazowość języka, polegający na stosowaniu ozdobnych zwrotów lub wyrażeń; figura retórica

figurant /fʲiˈɡurãnt/ (n)
(dawniej, dawny) statysta teatralny figurante

fikcyjne małżeństwo (n)
małżeństwo zawierane w celu obejścia przepisów (na przykład) o legalizacji pobytu, wykorzystujące istniejące luki w prawie matrimonio de conveniencia

filatelista (n)
kolekcjoner lub znawca znaczków pocztowych filatelista, filatélico

filatelistka /ˌfʲilatɛˈlʲistka/ (n)
kobieta, która kolekcjonuje znaczki pocztowe filatelista

filatelistyczny (adj)
dotyczący filatelistyki, związany z filatelistyką filatélico

filatelistyka /ˌfʲilatɛˈlʲistɨka/ (n)
hobby polegające na kolekcjonowaniu artefaktów pocztowych; filatelia

filia /ˈfʲilʲja/ (n)
(zarządzanie) oddział przedsiębiorstwa, uczelni lub urzędu znajdujący się w innym miejscu niż centralny filial, sucursal, delegación

filipika /ˌfʲilʲiˈpʲika/ (n)
1. stanowcze, gwałtowne, oponujące mówienie; filípica
2. (historia, historyczny, historycznie) (starożytność) jedno z przemówień Demostenesa lub Cycerona; filípica

filipiński /ˌfʲilʲiˈpʲĩj̃sʲci/ (adj)
związany z Filipinami, odnoszący się do państwa Filipiny filipino

filiżanka /ˌfʲilʲiˈʒãnka/ (n)
1. niewielkie naczynie z uszkiem, z którego pije się gorące napoje taza
2. (potocznie, potoczny) (kulinaria) miara objętości równa pojemności filiżanki (1.1) taza

film /fʲilm/ (n)
1. (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) (telewizja, telewizyjny) utwór audiowizualny na jakiś temat; nośnik, na którym jest nagrany taki utwór; película, cine
2. (fotografia) światłoczuła taśma filmowa lub fotograficzna película

filmoteka /ˌfʲilmɔˈtɛka/ (n)
skatalogowany zbiór materiałów filmowych; także prywatna kolekcja filmów cinemateca, filmoteca

filmować /fʲilˈmɔvaʨ̑/ (v)
nagrywać coś kamerą filmową filmar, rodar

filologia /ˌfʲilɔˈlɔɟja/ (n)
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) dyscyplina humanistyczna, zajmująca się językiem i literaturą jakiegoś narodu lub kręgu cywilizacyjnego; filología

filologiczny /ˌfʲilɔlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
(przymiotnik) od filologia filológico

filosemityzm (n)
postawa polegająca na pozytywnym stosunku do Żydów i kultury żydowskiej filosemitismo

filozela /ˌfʲilɔˈzɛla/ (n)
przędza jedwabna używana do haftowania filoseda

filozof /fʲiˈlɔzɔf/ (n)
specjalista w zakresie filozofii filósofo

filozofia /ˌfʲilɔˈzɔfʲja/ (n)
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) dyscyplina zajmująca się rozważaniami na temat istoty bytu, źródeł poznania itp.; filosofía

filozoficzny /ˌfʲilɔzɔˈfʲiʧ̑nɨ/ (adj)
związany z filozofią, dotyczący zagadnień filozofii filosófico

filozofka /ˌfʲilɔˈzɔfka/ (n)
kobieta filozof filósofa

filtr /fʲiltr̥/ (n)
1. (optyka, optyczny) materiał przepuszczający tylko promieniowanie w pewnym zakresie częstotliwości lub określonej polaryzacji filtro
2. błona lub warstwa, zaprojektowana do przepuszczania jedynie pewnej grupy substancji i zatrzymywania innych filtro
3. (elektronika, elektroniczny) fragment obwodu elektrycznego odpowiedzialny za tłumienie sygnałów w określonym przedziale częstotliwości filtro

fimbria (n)
(biologia, biologiczny) rodzaj wyrostka w komórkach bakterii; fimbria

finansować (v)
dostarczać finansów financiar

finansowo (adv)
pod względem finansów, pieniędzy financieramente

finansowy /ˌfʲĩnãw̃ˈsɔvɨ/ (adj)
dotyczący finansów financiero

fioletowy /ˌfʲjɔlɛˈtɔvɨ/ (adj)
mający kolor siódmego pasma tęczy, taki jak kolor kwiatu fiołka itp.; mający kolor pochodny, powstały ze zmieszania kolorów podstawowych: czerwonego i niebieskiego; violeta, morado

fiolka /ˈfʲjɔlka/ (n)
małe, szklane naczynie z zatyczką; ampolla, vial

fiord /fʲjɔrt/ (n)
(geografia, geograficzny) rodzaj głębokiej zatoki wrzynającej się w ląd; fiordo

fiołek trójbarwny /ˈfʲjɔwɛk trujˈbarvnɨ/ (n)
(botanika, botaniczny) pospolity w Polsce gatunek rośliny należący do rodziny fiołkowatych; pensamiento salvaje

firanka /fʲiˈrãnka/ (n)
ozdobny, przezroczysty materiał wieszany w oknie cortina

firma /ˈfʲirma/ (n)
(potocznie, potoczny) przedsiębiorstwo firma

firmament /fʲirˈmãmɛ̃nt/ (n)
nieboskłon, sklepienie niebieskie, niebo firmamento

fiskalny (adj)
dotyczący podatków, skarbu państwa albo dochodów państwa fiscal

fito- /ˈfʲitɔ/
pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z rośliną, roślinnością fito-

fitochemiczny (adj)
dotyczący fitochemii, substancji roślinnych i procesów chemicznych zachodzacych w roślinach fitoquímico

fitoestrogen (n)
(biochemia, biochemiczny) (fizjologia, fizjologiczny) występująca w roślinach, dowolna niesterydowa substancja (włączając izoflawony i lignany), która jest strukturalnie lub funkcjonalnie podobna do estrogenu ssaków, mająca za zadanie zwiększać odporność rośliny na choroby, a u ssaków działająca jako słaby agonista lub antagonista estrogenu; fitoestrógeno

fitogeografia /ˌfʲitɔɡɛɔˈɡrafʲja/ (n)
dział biogeografii i geobotaniki zajmujący się badaniem rozmieszczenia roślin na kuli ziemskiej; fitogeografía

fitoplankton /ˌfʲitɔˈplãŋktɔ̃n/ (n)
(biologia, biologiczny) mikroskopijne organizmy roślinne oraz sinice, które biernie unoszą się w wodzie, nie posiadając zdolności ruchu lub tylko w znacznie ograniczonym zakresie; fitoplancton

fitoskładnik (n)
(biochemia, biochemiczny) (botanika, botaniczny) składnik odżywczy znajdujący się w owocach i warzywach fitonutriente

fizjolog /fʲiˈzʲjɔlɔk/ (n)
specjalista w dziedzinie fizjologii fisiólogo

fizjologia (n)
nauka o mechanizmach rządzących przebiegiem czynności życiowych organizmów fisiología

fizjologiczny (adj)
odnoszący się do naturalnych czynności organizmu fisiológico

fizjoterapeuta /ˌfʲizʲjɔtɛraˈpɛwta/ (n)
(medycyna, medyczny) terapeuta, specjalista od fizjoterapii fisioterapeuta

fizyczka /fʲiˈzɨʧ̑ka/ (n)
1. (potocznie, potoczny) forma żeńska od: fizyk física
2. (potocznie, potoczny) nauczycielka fizyki física

fizyczny /fʲiˈzɨʧ̑nɨ/ (adj)
1. związany z fizyką i zjawiskami, którymi ona się zajmuje físico
2. dotyczący przyrody, ukształtowania powłoki skorupy ziemskiej físico
3. służący do badań w dziedzinie fizyki físico

fizyk /ˈfʲizɨk/ (n)
naukowiec zajmujący się fizyką físico

fizyka /ˈfʲizɨka/ (n)
nauka zajmująca się badaniem właściwości i oddziaływań materii; física

fiński /ˈfʲĩj̃sʲci/ (adj)
odnoszący się do Finów lub Finlandii, pochodzący z Finlandii finés, finlandés

fiński /ˈfʲĩj̃sʲci/ (n)
ugrofiński język używany przez Finów; finés, finlandés

flaga /ˈflaɡa/ (n)
1. (informatyka, informatyczny) specjalne, dodatkowe pole wyróżniające w rekordzie, pliku lub rejestrze flag
2. płat tkaniny określonego kształtu, barwy i znaczenia, przymocowywany do drzewca lub masztu bandera, estandarte

flaki /ˈflaci/ (n)
1. (kulinaria) zupa z różnych części żołądka wołowego lub cielęcego pokrojonego w cienkie paski gotowana na wywarze z włoszczyzny; callos
2. (spożywczy) części żołądka wołowego lub cielęcego, produkt na zupę (1.1) mondongo, tripa, ventrón

flamandzki (adj)
odnoszący się do regionu w północnej części Belgii, Flandrii flamenco

flamandzki (n)
(językoznawstwo, językoznawczy) dialekt, etnolekt, język używany we Flandrii; jeden z trzech języków urzędowych w Belgii flamenco

flamaster /flãˈmastɛr/ (n)
rodzaj pióra wypełnionego tuszem i mającego kawałek filcu zamiast stalówki rotulador

flaming /ˈflãmʲĩŋk/ (n)
(ornitologia, ornitologiczny) duży ptak brodzący o białoróżowym upierzeniu; flamenco

flanela /flãˈnɛla/ (n)
(włókiennictwo) miękka tkanina bawełniana lub wełniana, pokryta delikatnym meszkiem, stosowana do wyrobu m.in. koszul, piżam i pościeli; franela

flaszowiec /flaˈʃɔvʲjɛʦ̑/ (n)
1. (botanika, botaniczny) rodzaj roślin z rodziny flaszowcowatych; chirimoyo
2. owoc (1.1) chirimoya

flecistka /flɛˈʨ̑istka/ (n)
kobieta, która gra na flecie flauta, flautista

flegmatyczny /ˌflɛɡmaˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
odznaczający się spokojem, mało pobudliwy, powolny flemático

flerow (n)
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Fl i liczbie atomowej 114; flerovio

flet /flɛt/ (n)
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument muzyczny; flauta

flet poprzeczny /ˈflɛt pɔˈpʃɛʧ̑nɨ/ (n)
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) rodzaj fletu z metalu lub drewna, na którym gra się trzymając go w poprzek; flauta travesera

flibustierski (adj)
(rzadki, rzadko używany) właściwy flibustierom, piracki filibusteril

flirt /flʲirt/ (n)
krótkotrwała miłostka, zalotna rozmowa; flirteo

flirtować (v)
(przenośnie, przenośnia) czynić zalotne rozmowy oraz kokieteryjne gesty flirtear

flora /ˈflɔra/ (n)
(botanika, botaniczny) ogół organizmów roślinnych flora

flora bakteryjna /ˈflɔra ˌbaktɛˈrɨjna/ (n)
drobnoustroje występujące naturalnie w organizmie; flora microbiana

floren (n)
(numizmatyka, numizmatyczny) trzynastowieczna złota moneta florencka; florín

florencki /flɔˈrɛ̃nʦ̑ʲci/ (adj)
związany z Florencją, dotyczący Florencji florentino

florentyńczyk (n)
mieszkaniec Florencji florentino

flota /ˈflɔta/ (n)
zbiór jednostek pływających; flota, armada

fluktuacja /ˌfluktuˈ<sup>w</sup>aʦ̑ʲja/ (n)
zmienność, płynność, niestałość, falowanie, zmienność nasilenia, odstępstwo od średniej statystycznej lub od normy; fluctuación

fluor /ˈflu<sup>w</sup>ɔr/ (n)
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu F i liczbie atomowej 9; flúor

fluoryt (n)
(mineralogia, mineralogiczny) różnobarwny minerał z gromady halogenków, zawierający fluorek wapnia; fluorina, fluorita

fobia /ˈfɔbʲja/ (n)
(psychologia, psychologiczny) uporczywy, chorobliwy, nieuzasadniony lęk przed różnymi określonymi sytuacjami, zjawiskami, zwierzętami lub przedmiotami; fobia

fok /fɔk/ (n)
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) jeden z żagli pierwszego masztu; foque

foka /ˈfɔka/ (n)
(zoologia, zoologiczny) (potocznie, potoczny) morski ssak drapieżny; foca

fokstrot /ˈfɔkstrɔt/ (n)
(choreografia, choreograficzny) taniec towarzyski w rytmie 4/4 (cztery czwarte); fox-trot, foxtrot

folder /ˈfɔldɛr/ (n)
1. (informatyka, informatyczny) (zobacz) katalog carpeta
2. rodzaj druku reklamowego lub informacyjnego; folleto

foliogram /fɔˈlʲjɔɡrãm/ (n)
folia z odbitym na niej materiałem tekstowym i graficznym, którą za pomocą rzutnika (grafoskopu) wyświetla się na ekranie transparencia

folklor /ˈfɔlklɔr/ (n)
(etnografia, etnograficzny) ogół ludowej kultury i twórczości artystycznej, jak baśnie, pieśni, obrzędy, stroje, architektura, kuchnia itp. folclore

folkloryzm (n)
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (sztuka) nawiązywanie w sztuce i literaturze do elementów folklorystycznych; folclorismo

fondue (n)
(kulinaria) szwajcarska i francuska potrawa z roztopionego sera i białego wina podawanego na gorąco, w którym macza się kawałki pieczywa lub warzyw; fondue

fonem /ˈfɔ̃nɛ̃m/ (n)
(językoznawstwo, językoznawczy) najmniejsza jednostka mowy rozróżnialna dla użytkowników danego języka; fonema

fonetyczny (adj)
(językoznawstwo, językoznawczy) związany z fonetyką, dotyczący fonetyki fonético

fonetyka /fɔ̃ˈnɛtɨka/ (n)
(językoznawstwo, językoznawczy) nauka zajmująca się opisywaniem głosek danego języka; fonética

foniatria (n)
(medycyna, medyczny) dział medycyny zajmujący się zaburzeniami i leczeniem fonacji człowieka; foniatría

fonograficzny (adj)
(technologia, technika, techniczny) związany z fonografem, dotyczący fonografu fonográfico

fonologia /ˌfɔ̃nɔˈlɔɟja/ (n)
(językoznawstwo, językoznawczy) nauka o fonemach i relacjach między nimi; fonología

fonometr /fɔ̃ˈnɔ̃mɛtr̥/ (n)
(akustyka, akustyczny) przyrząd do mierzenia natężenia dźwięku fonómetro

fontanna /fɔ̃nˈtãnːa/ (n)
dekoracyjny element architektoniczny złożony ze zbiornika z wodą oraz otworu, przez który woda wpada do zbiornika; fuente

foremny /fɔˈrɛ̃mnɨ/ (adj)
1. (matematyka, matematyczny) (geometria) dla wielokątów: taki, którego wszystkie kąty wewnętrzne są równe, a boki równej długości; regular
2. (matematyka, matematyczny) (geometria) dla wielościanów: ograniczony jednakowymi wielokątami foremnymi (1.1), którego wszystkie kąty dwuścienne są równe; regular

forma /ˈfɔrma/ (n)
1. (kulinaria) naczynie do pieczenia ciast molde
2. sposób robienia (mówienia, wyrażania) czegoś forma, manera
3. zewnętrzny kształt forma
4. kondycja fizyczna osoby forma

forma sonatowa /ˈfɔrma ˌsɔ̃naˈtɔva/ (n)
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) trzyczęściowa forma muzyczna składająca się z ekspozycji, przetworzenia i repryzy, występująca jako pierwsza część sonaty, koncertu czy symfonii; forma sonata

formacyjny (adj)
dotyczący formacji, związany z formacją formativo

formalista /ˌfɔrmaˈlʲista/ (n)
człowiek zbytnio przywiązujący wagę do formalności, zewnętrznych form działania formalista

formalizm (n)
ścisłe trzymanie się litery przepisów w danym działaniu formalismo

format /ˈfɔrmat/ (n)
1. (informatyka, informatyczny) rodzaj pliku związany z odpowiednim sposobem zapisu i odczytu formato
2. rozmiar arkusza papieru, książki itp. formato

formatować /ˌfɔrmaˈtɔvaʨ̑/ (v)
(drukarstwo, drukarski) (poligrafia) (informatyka, informatyczny) nadawać czemuś jakiś format, kształt formatear

formularz /fɔrˈmulaʃ/ (n)
1. (informatyka, informatyczny) fragment strony WWW przeznaczony do wypełniania przez użytkownika danymi lub tekstem formulario
2. blankiet jakiegoś dokumentu do wypełnienia formulario, impreso

formułować (v)
1. określać coś jasno i treściwie, ujmować w ścisłe wyrażenie formular, establecer
2. wyrażać opinię, życzenia słowami expresar

forsa /ˈfɔrsa/ (n)
(potocznie, potoczny) pieniądze guita, pasta

forteca /fɔrˈtɛʦ̑a/ (n)
(architektura, architektoniczny) fortyfikacja obronna, na którą składają się forty i umocnienia; fortaleza

fortel /ˈfɔrtɛl/ (n)
sprytne oszustwo, podstęp astucia, ardid, artimaña, estratagema

fortepian /fɔrˈtɛpʲjãn/ (n)
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) klawiszowy instrument muzyczny, z poziomo umieszczonym pudłem rezonansowym; piano de cola

fortuna /fɔrˈtũna/ (n)
1. los, szczególnie ten dobry fortuna
2. wielkie bogactwo fortuna

fortuna kołem się toczy /fɔrˈtũna ˈkɔwɛ̃mʲ‿ɕɛ ˈtɔʧ̑ɨ/ (proverb)
w każdej chwili może nastąpić nagła odmiana losu na złe lub dobre fortuna y aceituna, a veces mucha, y a veces ninguna; la rueda de la fortuna nunca es una

forum /ˈfɔrũm/ (n)
1. miejsce spotkań, publicznych wystąpień, dyskusji foro, fórum
2. spotkanie poświęcone dyskusji na dany temat foro, fórum

fosa /ˈfɔsa/ (n)
(wojskowość, wojskowy) (historia, historyczny, historycznie) zapora w postaci rowu otaczającego umocnienia; foso

fosfor /ˈfɔsfɔr/ (n)
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu P i liczbie atomowej 15; fósforo

fosforan (n)
(chemia, chemiczny) pochodna kwasu fosforowego fosfato

fosforescencja /ˌfɔsfɔrɛˈsʦ̑ɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
(fizyka, fizyczny) świecenie ciał wywołane uprzednim naświetlaniem i trwające po jego ustaniu; fosforescencia

fosforoskop /ˌfɔsfɔˈrɔskɔp/ (n)
(fizyka, fizyczny) przyrząd do mierzenia zmian natężenia fosforescencji fosforoscopio

fosylizacja /ˌfɔsɨlʲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
(geologia, geologiczny) ogół procesów prowadzących do utrwalenia w osadzie organizmów roślinnych i zwierzęcych, bądź też śladów ich działalności życiowej; fosilización

fotel /ˈfɔtɛl/ (n)
rodzaj siedziska z oparciem na plecy i podłokietnikami; sillón, butaca

foto- /ˈfɔtɔ/
pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy ze światłem foto-

fotodepilacja /ˌfɔtɔdɛpʲiˈlaʦ̑ʲja/ (n)
(kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) depilacja za pomocą silnej wiązki światła, np. lasera fotodepilación

fotogeniczny (adj)
korzystnie wyglądający na zdjęciach fotogénico

fotograf /fɔˈtɔɡraf/ (n)
osoba zajmująca się wykonywaniem fotografii, najczęściej zawodowo; fotógrafo, fotógrafa

fotografia /ˌfɔtɔˈɡrafʲja/ (n)
1. nieruchomy obraz rzeczywistości utrwalony aparatem fotograficznym foto, fotografía
2. sztuka wykonywania fotografii (1.1); fotografía

fotograficzny /ˌfɔtɔɡraˈfʲiʧ̑nɨ/ (adj)
związany z fotografią, fotografowaniem, robieniem zdjęć fotográfico

fotografować /ˌfɔtɔɡraˈfɔvaʨ̑/ (v)
robić zdjęcie, robić fotografię fotografiar

fotokopia /ˌfɔtɔˈkɔpʲja/ (n)
(biurowość, biurowy) kopia dokumentu, druku, rękopisu itp. uzyskana techniką fotograficzną fotocopia

fotoluminescencja /ˌfɔtɔlũmʲĩnɛˈsʦ̑ɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
(fizyka, fizyczny) emisja fal elektromagnetycznych przez ciało w wyniku pochłonięcia fotonu; fotoluminiscencia

fotomontaż /ˌfɔtɔ̃ˈmɔ̃ntaʃ/ (n)
(fotografia) obraz fotograficzny powstały przez manipulację lub skomponowanie kilku obrazów; fotomontaje

foton /ˈfɔtɔ̃n/ (n)
(fizyka, fizyczny) cząstka elementarna o zerowej masie spoczynkowej i ładunku, kwant oddziaływania elektromagnetycznego; fotón

fotorealizm (n)
(sztuka) sposób malowania obrazów, mających sprawiać wrażenie, że są fotografiami; malarstwo charakteryzujące się fotograficzną dokładnością; fotorrealismo

fotosynteza (n)
(biochemia, biochemiczny) (botanika, botaniczny) proces wytwarzania przez rośliny zielone i niektóre bakterie związków organicznych z dwutlenku węgla i wody przy udziale światła; fotosíntesis

fototranzystor /ˌfɔtɔtrãw̃ˈzɨstɔr/ (n)
(elektronika, elektroniczny) element optoelektroniczny złożony z trzech warstw półprzewodnika o kolejno zmieniających się typach przewodnictwa; fototransistor

fotowoltaiczny /ˌfɔtɔvɔltaˈ<sup>j</sup>iʧ̑nɨ/ (adj)
(przymiotnik) związany z przetwarzaniem światła słonecznego na energię elektryczną fotovoltaico

fowizm (n)
(sztuka) kierunek w malarstwie francuskim początku XX wieku o bardzo żywej kolorystyce dzieł fovismo

fragment /ˈfraɡmɛ̃nt/ (n)
wyodrębniona część czegoś fragmento

fragmentacja /ˌfraɡmɛ̃nˈtaʦ̑ʲja/ (n)
podział na części, wydzielenie fragmentów fragmentación

frajer /ˈfrajɛr/ (n)
(potocznie, potoczny) osoba dająca się łatwo nabrać, naiwna; osoba nadmiernie wierna normom moralnym, które przez innych nie są przestrzegane pringado, bobo, lila, primavera, primo

frakcja /ˈfrakʦ̑ʲja/ (n)
1. (chemia, chemiczny) wyodrębniona część składowa mieszaniny substancji o określonych właściwościach fracción
2. (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) grupa partyjna, klub w parlamencie, który prezentuje odrębny program fracción
3. (poligrafia) czcionki mniejsze od pisma podstawowego, umieszczane powyżej albo poniżej linii pisma fracción, quebrado

frakcjonowanie (n)
(rzeczownik odczasownikowy) od: frakcjonować fraccionación, fraccionamiento

fraktal /ˈfraktal/ (n)
(matematyka, matematyczny) matematyczny obiekt określany jako „samopodobny”, czyli charakteryzujący się m.in. tym, że podczas dowolnego powiększania jego fragmentów, stale zachowuje taką samą złożoność struktury; fractal

franciszkanin (n)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zakonnik z zakonu założonego przez św. Franciszka z Asyżu; franciscano

franciszkański /frãɲˈʨ̑iʃkaɨ̃j̃sʲci/ (adj)
związany z franciszkanami lub franciszkankami, dotyczący franciszkanów lub franciszkanek franciscano

franciszkański /frãɲˈʨ̑iʃkaɨ̃j̃sʲci/ (possessiveAdjective)
należący do franciszkanów lub franciszkanek, będący ich własnością franciscano

francuski /frãnˈʦ̑usʲci/ (adj)
odnoszący się do Francji lub Francuzów; związany lub wywodzący się z Francji francés

francuski /frãnˈʦ̑usʲci/ (n)
język urzędowy Francji, części Belgii, Szwajcarii, Kanady oraz kilkunastu innych państw; francés

francuski pocałunek /frãnˈʦ̑usʲci ˌpɔʦ̑aˈwũnɛk/ (n)
namiętny, erotyczny pocałunek, podczas którego języki obojga partnerów dotykają się i wchodzą w kontakt z wnętrzem ich ust; beso francés

francuskojęzyczny /frãnˈʦ̑uskɔjɛ̃w̃ˈzɨʧ̑nɨ/ (adj)
1. posługujący się językiem francuskim francófono
2. taki, którego mieszkańcy posługują się językiem francuskim francófono

franczyza (n)
(ekonomia, ekonomiczny) rodzaj współpracy gospodarczej pomiędzy samodzielnymi pod względem prawnym i finansowym podmiotami, tj. pomiędzy franczyzodawcą i jego franczyzobiorcami, w ramach której franczyzobiorca prowadzi swoje przedsiębiorstwo pod marką i według koncepcji franczyzodawcy, ponosząc opłaty na jego rzecz franquicia

frank /frãŋk/ (n)
(jednostka monetarna) pieniądz niektórych krajów europejskich i afrykańskich franco

frankfurterka /ˌfrãŋkfurˈtɛrka/ (n)
(kulinaria) (spożywczy) cienka, parzona kiełbaska z mielonego mięsa, podawana najczęściej na gorąco; salchicha de Frankfurt

franko-prowansalski (n)
(językoznawstwo, językoznawczy) język franko-prowansalski; francoprovenzal

frankofil /frãŋˈkɔfʲil/ (n)
miłośnik kultury francuskiej, zwolennik Francji, Francuzów francófilo, galófilo

frankofilia /ˌfrãŋkɔˈfʲilʲja/ (n)
umiłowanie wszystkiego, co francuskie; sympatia do Francuzów lub ich kultury francofilia

frankofilski /ˌfrãŋkɔˈfʲilsʲci/ (adj)
związany z frankofilią, charakterystyczny dla frankofila francófilo, galófilo

frankofobia /ˌfrãŋkɔˈfɔbʲja/ (n)
niechęć do wszystkiego, co francuskie; niechęć do Francuzów lub ich kultury francofobia, galofobia

frans /frãw̃s/ (n)
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Fr i liczbie atomowej 87; francio

frapujący (adj)
bardzo interesujący, wywierający silne wrażenie asombroso, chocante, fascinante, impresionante

fraszka (n)
1. (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) krótki żartobliwy wierszyk; epigrama
2. (potocznie, potoczny) błahostka bagatela, niñería

frazes /ˈfrazɛs/ (n)
często powtarzane, wyszukane powiedzenie, pozbawione jednak głębszego sensu trivialidad, tópico

fregata /frɛˈɡata/ (n)
1. (ornitologia, ornitologiczny) szerokoskrzydły, szybujący ptak oceaniczny z rodziny fregatowatych; fregata
2. (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) żaglowiec mający co najmniej trzy maszty; wszystkie maszty niosą ożaglowanie rejowe; fragata

fresk /frɛsk/ (n)
1. (sztuka) technika malarska nakładania farby na świeży tynk; fresco
2. (sztuka) malowidło ścienne wykonane techniką (1.1) fresco

fretka /ˈfrɛtka/ (n)
(zoologia, zoologiczny) Mustela putorius furo, udomowiony, hodowlany drapieżnik spokrewniony z tchórzem; hurón

frez /frɛs/ (n)
narzędzie skrawające do obróbki powierzchni fresa

frezarka /frɛˈzarka/ (n)
(technologia, technika, techniczny) obrabiarka skrawająca, służąca do obróbki płaszczyzn, powierzchi kształtowych, wgłębień itp. za pomocą frezu. fresadora

frezja /ˈfrɛzʲja/ (n)
(botanika, botaniczny) Freesia, rodzaj bylin ozdobnych z rodziny kosaćcowatych, mających silnie pachnące, na ogół dzwonkowate kwiaty; fresia

frezować /frɛˈzɔvaʨ̑/ (v)
obrabiać coś mechanicznie, wykonując frez fresar

front /frɔ̃nt/ (n)
1. (budownictwo) przód budynku fachada, frontis
2. (wojskowość, wojskowy) rejon działań wojennych; frente
3. (meteorologia, meteorologiczny) strefa między dwiema masami powietrza; frente
4. zgromadzenie partii lub osób pod jednym wspólnym programem frente
5. przód, przednia część cara, delantera, frente

frontalny (adj)
czołowy, przedni frontal

frotowy /frɔˈtɔvɨ/ (adj)
wykonany z tkaniny frotté de felpa, felpudo

fruktoza (n)
(biochemia, biochemiczny) organiczny związek chemiczny z grupy ketoz, naturalnie występujący w stanie wolnym w owocach, miodzie, nektarze kwiatów; fructosa

frustracja (n)
(psychologia, psychologiczny) stan nieprzyjemnego napięcia emocjonalnego wynikły z niemożności zaspokojenia jakiejś potrzeby albo osiągnięcia danego celu; frustración

frutarianizm (n)
sposób żywienia dopuszczający spożywanie wyłącznie owoców i warzyw, których zerwanie nie powoduje zniszczenia rośliny; frugivorismo, frutarianismo

frygijka (n)
wełniane lub filcowe nakrycie głowy w kształcie stożka, symbol narodowy Francji; gorro frigio

frygijski (adj)
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) związany z Frygią, dotyczący Frygii, pochodzący z Frygii frigio

fryzjer /ˈfrɨzʲjɛr/ (n)
osoba zajmująca się obcinaniem włosów, ich czesaniem i pielęgnacją; u mężczyzn również goleniem peluquero, barbero

fryzjerstwo /frɨˈzʲjɛrstfɔ/ (n)
zawód fryzjera, zajmowanie się zawodowo strzyżeniem i czesaniem włosów peluquería

fryzura /frɨˈzura/ (n)
(fryzjerstwo, fryzjerski) efekt uczesania, ułożenia lub ścięcia włosów w charakterystyczny sposób peinado

frędzel /ˈfrɛ̃nʣ̑ɛl/ (n)
(krawiectwo) zwisający fragment materiału przymocowany do tkaniny fleco

fuj (interjection)
(potocznie, potoczny) wyrażanie obrzydzenia uh

fundament /fũnˈdãmɛ̃nt/ (n)
(budownictwo) wykonany z betonu, żelbetu, murowany z cegieł lub kamieni, rzadziej z drewna, dolny element konstrukcyjny budowli lub urządzenia przekazujący na podłoże gruntowe całość obciążeń; fundamento

fundamentalista /ˌfũndãmɛ̃ntaˈlʲista/ (n)
człowiek rygorystycznie przestrzegający jakichś zasad, norm, zwłaszcza w dziedzinie religii i polityki fundamentalista

fundamentalizm (n)
pozbawiony refleksji rygoryzm w przestrzeganiu zasad jakiejś religii albo ideologii, oparty na najbardziej dosłownej ich interpretacji fundamentalismo

fundamentalny /ˌfũndãmɛ̃nˈtalnɨ/ (adj)
podstawowy, stanowiący podstawę, elementarny, zasadniczy fundamental

funkcja /ˈfũŋkʦ̑ʲja/ (n)
1. (matematyka, matematyczny) przyporządkowanie każdemu elementowi ze zbioru dokładnie jednego elementu z innego zbioru; (potocznie, potoczny) wykres, rysunek takiego przyporządkowania; función
2. przeznaczenie, zadanie jakiegoś urządzenia lub osoby, cel jego działania; función
3. (informatyka, informatyczny) podprogram; wydzielona część programu wykonująca określone zadanie función

funkcja wymierna /ˈfũŋkʦ̑ʲja vɨ̃ˈmʲjɛrna/ (n)
(matematyka, matematyczny) iloraz dwóch wielomianów; función racional

funkcja wzajemnie jednoznaczna (n)
(matematyka, matematyczny) funkcja w której każdemu elementowi obrazu odpowiada dokładnie jeden element dziedziny; biyección

funkcjonalność /ˌfũŋkʦ̑ʲjɔ̃ˈnalnɔɕʨ̑/ (n)
cecha tego, co jest funkcjonalne funcionalidad

funkcjonalny (adj)
związany z funkcjonowaniem funcional

funkcjonariusz /ˌfũŋkʦ̑ʲjɔ̃ˈnarʲjuʃ/ (n)
(administracja) pracownik służb państwowych, zwykle mundurowych np. policji lub służby więziennej; funcionario

funkcjonowanie /ˌfũŋkʦ̑ʲjɔ̃nɔˈvãɲɛ/ (n)
działanie funcionamiento

funkcjonować /ˌfũŋkʦ̑ʲjɔ̃ˈnɔvaʨ̑/ (v)
działać, wykonywać czynności w sposób właściwy funcionar

funt /fũnt/ (n)
1. (ekonomia, ekonomiczny) waluta niektórych państw libra
2. anglosaska, pozaukładowa jednostka masy równa 0,453 592 37 kg; libra

furia /ˈfurʲja/ (n)
1. uosobienie złości, wściekłości, gniewu furia
2. złość, wściekłość, gniew furia, furor, ira

furman /ˈfurmãn/ (n)
człowiek powożący zaprzęgiem konnym, zwykle furmanką carretero, cochero

furosemid /ˌfurɔˈsɛ̃mʲit/ (n)
(farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) lek odwadniający i przeciwnadciśnieniowy, diuretyk pętlowy furosemida

fusta /ˈfusta/ (n)
(historia, historyczny, historycznie) (marynarka) rodzaj lekkiej galery; fusta

futbolista /ˌfudbɔˈlʲista/ (n)
(sport, sportowy) zawodnik grający w piłkę nożną futbolista

futsal /ˈfutsal/ (n)
(sport, sportowy) halowa piłka nożna; fútbol sala

futurolog (n)
mężczyzna przewidujący przyszłość cywilizacji w oparciu o przesłanki naukowe futurólogo

futurologia (n)
dziedzina wiedzy zajmująca się przyszłością, próbująca opisać dalszy rozwój ludzkości, cywilizacji i technologii futurología

futurysta (n)
(sztuka) artysta, twórca, który tworzy w nurcie futuryzmu futurista

futurystyczny /ˌfuturɨˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
1. (sztuka) związany z futuryzmem, dotyczący futuryzmu futurista
2. taki, który wygląda jakby był wytworem techniki przyszłości futurista

futuryzm /fuˈturɨsm̥/ (n)
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (sztuka) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) awangardowy kierunek w sztuce dwudziestowiecznej powstały we Włoszech na początku XX w. manifestujący fascynację techniką, mechanizacją i dynamizmem wielkomiejskim; futurismo

fuzel (n)
(chemia, chemiczny) oleista, lotna, trująca ciecz o nieprzyjemnym smaku i zapachu, uboczny produkt fermentacji alkoholowej fusil

gabardyna /ˌɡabarˈdɨ̃na/ (n)
(włókiennictwo) tkanina o splocie skośnym, najczęściej wełniana, używana do szycia płaszczy, garniturów itp. gabardina

gabinet /ɡaˈbʲĩnɛt/ (n)
(przenośnie, przenośnia) rada ministrów gabinete

gabinet cieni (n)
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) skład rządu formowany przez opozycyjną partię, gotowy do przejęcia władzy po wyborach; gabinete en la sombra

gabinet zabiegowy (n)
(medycyna, medyczny) sala przystosowana do wykonywania niewielkich zabiegów medycznych botiquín, sala de curas

gaboński /ɡaˈbɔ̃j̃sʲci/ (adj)
odnoszący się do Gabonu, państwa w Afryce gabonés

gad /ɡat/ (n)
(zoologia, zoologiczny) zwierzę z gromady Reptilia, kręgowiec zmiennocieplny oddychający wyłącznie płucami; reptil

gadatliwy /ˌɡadaˈtlʲivɨ/ (adj)
taki, który dużo i chętnie mówi hablador, locuaz, charlatán

gadać, co ślina na język przyniesie /ˈɡadaʨ̑ ˈʦ̑ɔ ˈɕlʲĩna na‿ˈjɛ̃w̃zɨk pʃɨ̃ˈɲɛ̇ɕɛ/ (v)
(potocznie, potoczny) mówić dużo, byle co, bez zastanowienia, mówić głupstwa hablar de repente

gadolin /ɡaˈdɔlʲĩn/ (n)
(chemia, chemiczny) srebrzystobiały metal; pierwiastek chemiczny o symbolu Gd i liczbie atomowej 64; gadolinio

gadożer /ɡaˈdɔʒɛr/ (n)
(ornitologia, ornitologiczny) Circaetus gallicus, duży, leśny ptak drapieżny żywiący się płazami i gadami; culebrera

gadulstwo /ɡaˈdulstfɔ/ (n)
(potocznie, potoczny) mówienie zbyt dużo, zbędne gadanie charlatanería

gafa (n)
nietaktowny postępek, niezręczne odezwanie się metedura de pata

gag /ɡak/ (n)
(filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) chwyt komediowy wywołujący u widza efekt komiczny oparty na sytuacjach wizualnych gag

gagat /ˈɡaɡat/ (n)
(mineralogia, mineralogiczny) bitumiczna odmiana węgla brunatnego o zbitej, jednorodnej budowie; azabache

gaj /ɡaj/ (n)
(książkowy) mały las lub grupa drzew, przeważnie dziko rosnących bosquecillo, soto

gajówka /ɡaˈjufka/ (n)
(ornitologia, ornitologiczny) Sylvia borin, mały, niepozorny ptak leśny o melodyjnym głosie; curruca mosquitera

gal /ɡal/ (n)
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ga i liczbie atomowej 31; galio

galabija (n)
arabskie ubranie męskie, rodzaj długiej, białej szaty z rękawami; galabiya

galaktyczny (adj)
związany z galaktyką, dotyczący galaktyki galáctico

galaktyka /ɡaˈlaktɨka/ (n)
(astronomia, astronomiczny) duży obiekt składający się z miliardów gwiazd oraz czarnych dziur, pyłu i gazów; galaxia

galeon /ɡaˈlɛɔ̃n/ (n)
(historia, historyczny, historycznie) (marynarka) XVI-XVII wieczny, żaglowy statek wojenny albo handlowy, cechujący się wysoką zwężającą się ku górze nadbudówką rufową oraz galionem - figurą na dziobie okrętu, z reguły uosabiającą jego nazwę; galeón

galera /ɡaˈlɛra/ (n)
(historia, historyczny, historycznie) (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) wiosłowy statek lub okręt używany w czasach od starożytności do odrodzenia; galera

galery (n)
(historia, historyczny, historycznie) kara polegająca na zmuszeniu kogoś do pracy jako wioślarz na galerze galeras

galicyzm /ɡaˈlʲiʦ̑ɨsm̥/ (n)
(językoznawstwo, językoznawczy) wyraz, zwrot, forma gramatyczna zapożyczona do jakiegoś języka z języka francuskiego; galicismo

galilejski /ˌɡalʲiˈlɛjsʲci/ (adj)
związany z Galileą, dotyczący Galilei galileo

galon /ˈɡalɔ̃n/ (n)
1. jednostka objętości używana w krajach anglosaskich; galón
2. naszywka ze złotej lub srebrnej taśmy na mundurach lub liberiach; galón

galop /ˈɡalɔp/ (n)
1. (choreografia, choreograficzny) szybki taniec w takcie 2/4, pochodzący z Francji; galop, galopa
2. (jeździectwo, jeździecki) szybki, trzytaktowy chód konia; galope

galwanizacja (n)
(technologia, technika, techniczny) powlekanie wyrobu metalowego warstwą innego metalu galvanización, galvanizado

gameta /ɡãˈmɛta/ (n)
(biologia, biologiczny) komórka służąca do rozmnażania płciowego; gameto

ganek /ˈɡãnɛk/ (n)
przybudówka przed wejściem do budynku, składająca się z daszka wspartego na słupach i schodów porche

gangrena /ɡãŋˈɡrɛ̃na/ (n)
(medycyna, medyczny) proces gnilny tkanek wywołany w żywym organizmie przez bakterie gnilne; gangrena

gangster /ˈɡãŋkstɛr/ (n)
osoba należąca do gangu gánster

gangsterstwo (n)
przestępczość gangsterska gansterismo

gangsteryzm (n)
(zobacz) gangsterstwo gansterismo

gap /ɡap/ (n)
osoba bezmyślnie patrząca na pewne wydarzenie, zjawisko mirón

gapowicz /ɡaˈpɔvʲiʧ̑/ (n)
pasażer podróżujący bez biletu polizón, llovido

garaż /ˈɡaraʃ/ (n)
wydzielony budynek lub część budynku służąca do parkowania pojazdów i zapewniająca im ochronę przed środowiskiem zewnętrznym i złodziejami; garaje

garb /ɡarp/ (n)
1. (zoologia, zoologiczny) wypukłość na grzbiecie wielbłąda, wypełniona tłuszczem joroba, corcova
2. skrzywienie kręgosłupa polegające na jego zaokrągleniu; joroba, giba, chepa
3. wypukłość na jakimś przedmiocie resalte, saliente

garbarstwo /ɡarˈbarstfɔ/ (n)
(rzemiosło, rzemieślniczy) wyprawianie skór; curtido

garbuska /ɡarˈbuska/ (n)
(pogardliwie) kobieta garbata corcoveta, gibosa, jorobada

garderoba /ˌɡardɛˈrɔba/ (n)
ogół odzieży, ubrań, które się posiada guardarropa

gardzić /ˈɡarʲʥ̑iʨ̑/ (v)
1. lekceważyć, bagatelizować menospreciar, subestimar
2. myśleć o kimś lub postępować z nim z pogardą desdeñar, despreciar
3. odrzucać, rezygnować, odtrącać desechar, desestimar, rechazar

gardło /ˈɡardwɔ/ (n)
(anatomia, anatomiczny) odcinek między przełykiem a jamą ustną, mieszczący się w przedniej części szyi; garganta, cuello

garig /ˈɡarʲik/ (n)
(ekologia, ekologiczny) (botanika, botaniczny) zimozielona formacja roślinna wtórna po wycięciu lasów, występująca w okolicach Morza Śródziemnego garriga

garncarnia (n)
pracownia garncarska; zakład wytwarzający ceramikę z gliny alfarería

garncarstwo /ɡarn̥ˈʦ̑arstfɔ/ (n)
rzemiosło zajmujące się ręcznym wyrobem naczyń glinianych; alfarería

garncarz /ˈɡarn̥ʦ̑aʃ/ (n)
1. (rzemiosło, rzemieślniczy) rzemieślnik wykonujący garnki i inne naczynia ceramiczne alfarero, ollero
2. (ornitologia, ornitologiczny) Furnarius rufus, mały ptak o szarordzawym upierzeniu, który buduje gniazda z gliny, wyglądające jak gliniane garnki; hornero

garnek /ˈɡarnɛk/ (n)
(kulinaria) ognioodporny pojemnik do przygotowywania i przechowywania ciepłych potraw; marmita, olla, pote, puchero

garnitur /ɡarʲˈɲitur/ (n)
1. (krawiectwo) eleganckie ubranie męskie; traje
2. komplet przedmiotów stanowiących pewną całość lub służących do jednego celu juego

garnizon (n)
1. (wojskowość, wojskowy) miejsce stałego stacjonowania (1.1) guarnición
2. (wojskowość, wojskowy) oddział wojska stacjonujący w danym miejscu guarnición

garota /ɡaˈrɔta/ (n)
urządzenie do wykonywania kary śmierci w Hiszpanii i Portugalii w XIX i XX wieku garrote

garsonka /ɡarˈsɔ̃nka/ (n)
(krawiectwo) ubiór damski złożony z żakietu i spódnicy traje sastre

garść /ɡarʲɕʨ̑/ (n)
1. dłoń złożona tak, aby móc coś zaczerpnąć lub chwycić palma
2. ilość mieszcząca się w garści (1.1) puñado

gaskoński /ɡaˈskɔ̃j̃sʲci/ (n)
(językoznawstwo, językoznawczy) dialekt używany w Gaskonii; gascón

gasnąć /ˈɡasnɔ̃ɲʨ̑/ (v)
o źródle światła lub ciepła, o uczuciach zanikać, zmniejszać swoją moc, siłę apagarse

gastronomiczny /ˌɡastrɔ̃nɔ̃ˈmʲiʧ̑nɨ/ (adj)
związany z gastronomią, dotyczący gastronomii gastronómico

gaszenie /ɡaˈʃɛ̃ɲɛ/ (n)
(rzeczownik odczasownikowy) od: gasić extinción

gatunek /gaˈtuŋki/ /ɡaˈtũnɛk/ (n)
1. (biologia, biologiczny) najniższa jednostka klasyfikacji organizmów żywych; especie
2. odmiana czegoś, typ, rodzaj clase, calidad, género

gawra /ˈɡavra/ (n)
zimowe legowisko niedźwiedzi; osera

gawron /ˈɡavrɔ̃n/ (n)
(ornitologia, ornitologiczny) Corvus frugilegus, gatunek ptaka o czarnym upierzeniu, ale mniejszy od kruka z rodziny krukowatych; grajo, graja

gawędzić (v)
prowadzić luźną rozmowę charlar, platicar

gaz /ɡas/ (n)
1. (fizyka, fizyczny) lotny stan materii; gas
2. (technologia, technika, techniczny) substancja służąca do opalania, gotowania itp., w postaci gazu (1.1) gas
3. (wojskowość, wojskowy) gaz (1.1), mający właściwości trujące, używany jako broń chemiczna gas
4. (motoryzacja) pedał lub dźwignia przyspieszenia w samochodzie lub motocyklu gas

gaz cieplarniany /ˈɡasʲ ˌʨ̑ɛplarʲˈɲãnɨ/ (n)
gazowy składnik atmosfery powodujący efekt cieplarniany przez zatrzymywanie promieniowania podczerwonego w atmosferze; gas de efecto invernadero

gaz do dechy /ˈɡaz dɔ‿ˈdɛxɨ/ (idiom)
(środowiskowy) (motoryzacja) pedał gazu wciśnięty do końca a todo gas

gaz musztardowy /ˈɡas ˌmuʃtarˈdɔvɨ/ (n)
(chemia, chemiczny) (wojskowość, wojskowy) zwyczajowa nazwa iperytu siarkowego gas mostaza

gaz syntezowy /ˈɡas ˌːɨ̃ntɛˈzɔvɨ/ (n)
gaz, w którego skład wchodzi głównie para wodna oraz tlenek węgla gas de síntesis, sintegas

gaz szlachetny /ˈɡas ʃlaˈxɛtnɨ/ (n)
(chemia, chemiczny) bezbarwny, bezwonny gaz, którego atomy nie łączą się w cząsteczki; gas noble

gaz ziemny /ˈɡazʲ ˈʑɛ̃mnɨ/ (n)
(geologia, geologiczny) mieszanina lekkich węglowodorów, wśród których dominuje metan, towarzysząca ropie naftowej lub tworząca własne złoża; gas natural

gaza (n)
1. (medycyna, medyczny) materiał opatrunkowy z gazy (1.1); gasa
2. (włókiennictwo) cienka i rzadka tkanina bawełniana; gasa, tul

gazański (adj)
dotyczący Gazy lub Strefy Gazy, związany z Gazą lub Strefą Gazy gazatí

gazela /ɡaˈzɛla/ (n)
(zoologia, zoologiczny) mała afrykańska antylopa; gacela

gazeta /ɡaˈzɛta/ (n)
drukowany środek przekazu informacji, zazwyczaj ukazujący się codziennie; periódico, diario

gazociąg /ɡaˈzɔʨ̑ɔ̃ŋk/ (n)
(technologia, technika, techniczny) rurociąg do transportu gazu; gaseoducto, gasoducto

gazpacho /ɡasˈpaʧ̑ɔ/ (n)
(kulinaria) hiszpański chłodnik z surowych warzyw z dodatkiem suchego rozmoczonego chleba doprawiony oliwą i winnym octem; gazpacho

gałka muszkatołowa /ˈɡawka ˌmuʃkatɔˈwɔva/ (n)
(kulinaria) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) jądro nasiona muszkatołowca korzennego używane jako przyprawa i w przemyśle farmaceutycznym; nuez moscada

gałka oczna (n)
(anatomia, anatomiczny) kulista część oka wypełniająca oczodół globo ocular

gaśnica /ɡaɕˈɲiʦ̑a/ (n)
(technologia, technika, techniczny) przenośny przyrząd do gaszenia pożaru; extintor

gbur /ɡbur/ (n)
(pogardliwie) człowiek opryskliwy, nieobyty towarzysko zafio

gburowaty (adj)
zachowujący się w sposób niegrzeczny, szorstki grosero

gdakać /ˈɡdakaʨ̑/ (v)
o kurze: wydawać głos cacarear

gdy /ɡdɨ/ (conjunction)
…rozpoczynający zdanie podrzędne określające czas zajścia czynności ze zdania głównego cuando

gdy się diabeł zestarzeje, chce zostać mnichem (proverb)
na starość wszyscy pobożnieją el diablo, harto de carne, se metió a fraile

gdy się drzewo obali, każdy wióry zbiera /ˈɡdɨ‿ɕɛ ˈḍʒɛvɔ ːˈbalʲi ˈkaʒdɨ ˈvʲjurɨ ˈzbʲjɛra/ (proverb)
wszyscy wykorzystują nieszczęście, które spotkało kogoś ważnego del árbol caído todos hacen leña

gdyby /ˈɡdɨbɨ/ (conjunction)
…wprowadzający w zdaniu podrzędnym warunek, który w danej sytuacji nie jest możliwy do spełnienia si

gdzie /ɟʥ̑ɛ/ (pronoun)
1. …pytajny, służący do tworzenia pytań o lokalizację dónde
2. gdzieś (miejsce nie określone bliżej) dónde
3. …względny, zastępujący określenie miejsca donde, dónde

gdzie indziej /ˈɟʥ̑ɛ ˈĩɲʥ̑ɛ̇j/
1. do innego miejsca a otro parte
2. w innym miejscu en otro parte

gdzie kucharek sześć, tam nie ma co jeść /ˈɟʥ̑ɛ kuˈxarɛk ˈʃɛɕʨ̑ ˈtãmʲ ˈɲɛ‿ma ˈʦ̑ɔ ˈjɛ̇ɕʨ̑/ (proverb)
jeśli zbyt wiele osób pracuje nad tą samą rzeczą, tym samym problemem, dublują się ich zadania, to nie odniosą sukcesu muchas manos en un plato hacen mucho garabato

gdzie pieprz rośnie /ˈɟʥ̑ɛ ˈpʲjɛpʃ ˈrɔɕɲɛ/ (adv)
(przenośnie, przenośnia) bardzo daleko, w nieznane miejsce donde Cristo dio las tres voces, en el quinto pino

gejsza /ˈɡɛjʃa/ (n)
w kulturze Japonii, kobieta do towarzystwa o umiejętnościach artystycznych – konwersacji, tańca, gry na instrumentach, dobrych manier, literatury, poezji itp.; geisha

gejzer /ˈɡɛjzɛr/ (n)
(geologia, geologiczny) źródło tryskające gorącą wodą i parą; géiser

gekon /ˈɡɛkɔ̃n/ (n)
(herpetologia, herpetologiczny) jaszczurka z rodziny gekonowatych o palcach umożliwiających wspinanie się po gładkich ścianach geco, salamanquesa

gelotologia (n)
terapia śmiechem; gelotología

gem /ɡɛ̃m/ (n)
(sport, sportowy) część seta w tenisie juego

gen /ɡɛ̃n/ (n)
(biologia, biologiczny) część chromosomów jądra komórkowego, podstawowa jednostka dziedziczności odpowiedzialna za przekazanie cech dziedzicznych organizmu; gen, gene

generacja (n)
ogół osobników żyjących w tym samym czasie, będących mniej więcej w tym samym wieku generación

generalizować (v)
uogólniać generalizar

generator /ˌɡɛ̃nɛˈratɔr/ (n)
1. (elektryczność) prądnica, szczególnie o dużej mocy; generador
2. urządzenie, które coś wytwarza (generuje) generador

generał /ɡɛ̃ˈnɛraw/ (n)
(wojskowość, wojskowy) wysoki stopień oficerski wojsk lądowych i powietrznych; general de ejército, general

generał broni /ɡɛ̃ˈnɛraw ˈbrɔ̃ɲi/ (n)
(wojskowość, wojskowy) wysoki stopień oficerski wojsk lądowych i powietrznych, wyższy od generała dywizji; teniente general

generał dywizji /ɡɛ̃ˈnɛraw dɨˈvʲizʲji/ (n)
(wojskowość, wojskowy) wysoki stopień oficerski wojsk lądowych i powietrznych, wyższy od generała brygady i niższy od generała broni general de división

generał-gubernator (n)
(historia, historyczny, historycznie) (administracja) administrator prowincji w carskiej Rosji gobernador general

generować (v)
być miejscem wytwarzania, przyczyną czegoś generar

genetycznie (adv)
w sposób dotyczący genetyki/genów genéticamente

genetyczny /ˌɡɛ̃nɛˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
(biologia, biologiczny) dotyczący genetyki, związany z genetyką genético

genetyka /ɡɛ̃ˈnɛtɨka/ (n)
dziedzina naukowa zajmująca się badaniami nad dziedzicznością; genética

geneza /ɡɛ̃ˈnɛza/ (n)
zespół czynników prowadzących do powstania czegoś génesis

genitalny (adj)
związany z genitaliami, dotyczący genitaliów genital

geniusz /ˈɡɛ̃ɲuʃ/ (n)
osoba wybitna, o nieprzeciętnych zdolnościach genio

genom /ˈɡɛ̃nɔ̃m/ (n)
(biologia, biologiczny) materiał genetyczny zawarty w podstawowym (haploidalnym) zespole chromosomów; genoma

genua /ɡɛ̃ˈnu<sup>w</sup>a/ (n)
trójkątny żagiel przedni w omasztowaniu jachtów; génova, genovesa

genueński /ˌɡɛ̃nuˈ<sup>w</sup>ɛ̃j̃sʲci/ (adj)
dotyczący Genui, związany z Genuą, pochodzący z Genui genovés

geodeta /ˌɡɛɔˈdɛta/ (n)
osoba zajmująca się geodezją geodesta

geodezja /ˌɡɛɔˈdɛzʲja/ (n)
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (edukacja, edukacyjny) nauka o pomiarach Ziemi; geodesia

geofizyczny (adj)
dotyczący geofizyki geofísico

geograf /ɡɛˈɔɡraf/ (n)
osoba zajmująca się geografią lub ucząca geografii geógrafo

geografia /ˌɡɛɔˈɡrafʲja/ (n)
nauka zajmująca się badaniem zjawisk przyrodniczych i społecznych na powierzchni Ziemi; geografía

geograficzny /ˌɡɛɔɡraˈfʲiʧ̑nɨ/ (adj)
związany z geografią, odnoszący się do geografii geográfico

geolog /ɡɛˈɔlɔk/ (n)
(edukacja, edukacyjny) (geologia, geologiczny) specjalista w dziedzinie geologii geólogo

geologia /ˌɡɛɔˈlɔɟja/ (n)
nauka zajmująca się budową, własnościami i historią Ziemi; geología

geologiczny /ˌɡɛɔlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
związany z geologią geológico

geomancja /ˌɡɛɔ̃ˈmãnʦ̑ʲja/ (n)
niepotwierdzona naukowo tradycyjna praktyka wykorzystania właściwego usytuowania obiektów budowlanych, ogrodków itd., tak, by jak najlepiej wyczerpać dobre oddziaływanie otoczenia, danego terenu; geomancia

geometria /ˌɡɛɔ̃ˈmɛtrʲja/ (n)
1. (matematyka, matematyczny) dział matematyki badający figury geometryczne i zależności między nimi geometría
2. (matematyka, matematyczny) szerzej: dział matematyki badający dla wybranych przekształceń ich niezmienniki; geometría

geometryczny /ˌɡɛɔ̃mɛˈtrɨʧ̑nɨ/ (adj)
1. (matematyka, matematyczny) dotyczący geometrii geométrico
2. składający się z elementów będących figurami geometrycznymi geométrico

geomorfologia /ˌɡɛɔ̃mɔrfɔˈlɔɟja/ (n)
(geografia, geograficzny) (geologia, geologiczny) nauka o formach rzeźby powierzchni Ziemi, ich wyglądzie zewnętrznym, właściwościach, pochodzeniu, rozwoju i rozmieszczeniu; geomorfología

geopolityka (n)
doktryna polityczna, która głosi, że warunki geograficzne wyznaczają procesy i fakty polityczne geopolítica

geotektonika /ˌɡɛɔtɛkˈtɔ̃ɲika/ (n)
nauka o ruchach skorupy ziemskiej i ułożenie mas skalnych geotectónica

gepard /ˈɡɛpart/ (n)
(zoologia, zoologiczny) drapieżny ssak z rodziny kotowatych; guepardo, chita

gerbera /ɡɛrˈbɛra/ (n)
1. (botanika, botaniczny) (ogrodnictwo, ogrodniczy) roślina z rodzaju (1.1) gerbera
2. (botanika, botaniczny) Gerbera, rodzaj bylin z rodziny astrowatych; gerbera
3. kwiat gerbery (1.1) gerbera

geriatria /ɡɛrʲˈjatrʲja/ (n)
(medycyna, medyczny) dział medycyny, który zajmuje się schorzeniami wieku podeszłego; geriatría

german /ˈɡɛrmãn/ (n)
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ge i liczbie atomowej 32; germanio

gest /ɡɛst/ (n)
ruch ciała, zazwyczaj dłoni, podkreślający treść wypowiedzi gesto

gestykulować /ˌɡɛstɨkuˈlɔvaʨ̑/ (v)
1. ruszać rękoma w celu podkreślenia swojej wypowiedzi gesticular
2. wykonywać jakieś gesty gesticular, hablar por señas, hacer señas

getto /ˈɡɛtːɔ/ (n)
1. (historia, historyczny, historycznie) dzielnica przymusowego zamknięcia Żydów w czasie drugiej wojny światowej gueto
2. (przenośnie, przenośnia) miejsce, środowisko lub grupa społeczna (etniczna, religijna lub kulturowa) izolująca się od otoczenia, żyjąca w izolacji od otoczenia gueto
3. dzielnica biedoty, zwykle zamieszkana w większości przez jedną grupę etniczną lub religijną (np. Murzynów, Chińczyków, Portorykańczyków w USA) gueto
4. w średniowieczu i później: zwarte skupisko, dzielnica miejska odseparowana od pozostałych części miasta i zamieszkiwana przez mniejszość etniczną, zwykle żydowską, pozwalająca im na zachowanie odrębności etnicznej i religijnej gueto

ghul (n)
(mitologia, mitologiczny) w wierzeniach przedmuzułmańskiej Arabii zły duch zamieszkujący cmentarze, bezczeszczący groby i pożerający trupy; postać często występująca w grach i literaturze fantastycznej; gul

gibon /ˈɟibɔ̃n/ (n)
(zoologia, zoologiczny) przedstawiciel rodziny małp człekokształtnych o długich kończynach przednich i bez ogona gibón

gibraltarski (adj)
związany z Gibraltarem, dotyczący Gibraltaru gibraltareño

gie /ɟjɛ/ (n)
(potocznie, potoczny) (eufemistycznie) gówno, tandeta, szajs eme

giez /ɟɛs/ (n)
(zoologia, zoologiczny) owad podobny do muchy, pasożyt, kąsa głównie bydło i konie; tábano

giełda /ˈɟɛwda/ (n)
(ekonomia, ekonomiczny) instytucja publiczna, w której kupcy i pośrednicy (maklerzy) kupują lub sprzedają papiery wartościowe i niektóre towary masowe; bolsa

gigabajt (n)
(informatyka, informatyczny) jednostka ilości informacji: zapisywanej, przetwarzanej lub przesyłanej; również jednostka pojemności pamięci operacyjnej komputera i nośników danych; gigabyte

gigant /ˈɟiɡãnt/ (n)
1. (zobacz) olbrzym gigante
2. (przenośnie, przenośnia) coś (także organizacja) dużego i silnego gigante

gilotyna /ˌɟilɔˈtɨ̃na/ (n)
1. urządzenie służące do wykonywania kary śmierci przez ścięcie głowy; guillotina
2. przyrząd służący do cięcia papieru, blachy itp. guillotina

gimnastyka /ɟĩmˈnastɨka/ (n)
(sport, sportowy) ogół ćwiczeń rozciągających i poprawiających sprawność fizyczną gimnasia

gimnazjum /ɟĩmˈnazʲjũm/ (n)
(szkolnictwo, szkolny) trzyletnia, ponadpodstawowa szkoła ogólnokształcąca; ESO, Educación Secundaria Obligatoria, enseñanza secundaria

ginekolog /ˌɟĩnɛˈkɔlɔk/ (n)
1. (medycyna, medyczny) lekarz specjalista ginekologii ginecólogo
2. (medycyna, medyczny) lekarka specjalistka ginekologii ginecóloga

ginekologia /ˌɟĩnɛkɔˈlɔɟja/ (n)
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (medycyna, medyczny) dziedzina medycyny zajmująca się profilaktyką, rozpoznawaniem i leczeniem chorób żeńskiego układu płciowego; ginecología

ginekologiczny /ˌɟĩnɛkɔlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
(medycyna, medyczny) związany z ginekologią, dotyczący ginekologii ginecológico

ginekolożka (n)
(potocznie, potoczny) lekarka specjalistka w zakresie ginekologii ginecóloga

ginekomastia /ˌɟĩnɛkɔ̃ˈmastʲja/ (n)
(medycyna, medyczny) rozrost tkanki gruczołowej sutka u mężczyzny, objawiające się jego powiększeniem ginecomastia

gips /ɟips/ (n)
(mineralogia, mineralogiczny) minerał z grupy siarczanów, dwuwodny siarczan wapnia; także skała osadowa której głównym składnikiem jest dwuwodny siarczan wapnia, dodatkowo może ona zawierać anhydryt, iły, różne węglany; yeso

gipsować /ɟipˈsɔvaʨ̑/ (v)
nakładać na coś gips enyesar, escayolar

gitara /ɟiˈtara/ (n)
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) strunowy instrument muzyczny; guitarra

gitara basowa (n)
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument strunowy szarpany, najczęściej elektryczny, z progami na gryfie, transponujący o oktawę w dół; bajo, bajo eléctrico

gitara elektryczna /ɟiˈtara ˌɛlɛkˈtrɨʧ̑na/ (n)
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gitara wyposażona w urządzenie przekazujące sygnał do wzmacniacza i modulujące dźwięk; guitarra eléctrica

gitarzysta /ˌɟitaˈʒɨsta/ (n)
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) muzyk, który gra na gitarze guitarrista

gitarzystka /ˌɟitaˈʒɨstka/ (n)
kobieta, która gra na gitarze guitarrista, guitarra

glaca /ˈɡlaʦ̑a/ (n)
1. (potocznie, potoczny) głowa cabeza, casco, coco, mollera, sesera
2. (potocznie, potoczny) łysina calva

glacjologia /ˌɡlaʦ̑ʲjɔˈlɔɟja/ (n)
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) nauka o lodowcach i lądolodach; glaciología

gladiator /ɡlaˈdʲjatɔr/ (n)
(historia, historyczny, historycznie) w starożytnym Rzymie: osoba walcząca dla uciechy publiczności na arenie z innymi osobami lub dzikimi zwierzętami; gladiador

gleba /ˈɡlɛba/ (n)
powierzchniowa warstwa litosfery wzbogacona w substancje organiczne wskutek procesów glebotwórczych; suelo

glin /ɡlʲĩn/ (n)
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Al i liczbie atomowej 13; aluminio

glina /ˈɡlʲĩna/ (n)
(geologia, geologiczny) skała osadowa; arcilla, greda

gliniarz /ˈɡlʲĩɲaʃ/ (n)
(potocznie, potoczny) policjant madero, pasma

glista /ˈɡlʲista/ (n)
(potocznie, potoczny) nicień, pasożyt jelita; ascáride, lombriz

globalizacja /ˌɡlɔbalʲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
proces zacieśniania się powiązań państw poprzez m.in. zwiększanie obrotów handlowych i przepływu ludzi oraz powodujący ujednolicanie się kultur i trybu życia ludzi na świecie; globalización

globalny /ɡlɔˈbalnɨ/ (adj)
1. całościowy, liczony lub rozpatrywany ogólnie global
2. ogólnoświatowy, obejmujący cały świat global

globus /ˈɡlɔbus/ (n)
kulisty model Ziemi, sfery niebieskiej lub innego ciała niebieskiego z umieszczoną (narysowaną lub naklejoną) na nim mapą; globo terráqueo, globo terrestre

glon /ɡlɔ̃n/ (n)
Algae, rodzaj organizmów wodnych; alga

gloryfikować (v)
(książkowy) wysławiać, podnosić czyjeś zasługi, zalety glorificar

glosariusz (n)
słownik dołączony do tekstu objaśniający przestarzałe lub obecnie rzadko używane wyrazy glosario

glukometr /ɡluˈkɔ̃mɛtr̥/ (n)
(medycyna, medyczny) (technologia, technika, techniczny) przyrząd do automatycznego pomiaru poziomu glukozy we krwi glucómetro

glukoza (n)
(biochemia, biochemiczny) organiczny związek chemiczny, monosacharyd występujący we wszystkich organizmach żywych; glucosa

gluon /ˈɡlu<sup>w</sup>ɔ̃n/ (n)
(fizyka, fizyczny) cząstka elementarna, będąca nośnikiem oddziaływań silnych gluon, gluón

glut /ɡlut/ (n)
(potocznie, potoczny) śluz wydzielany przez gruczoły błony śluzowej nosa, smark, śpik moco, vela

gmatwać /ˈɡmatfaʨ̑/ (v)
czynić coś trudnym do zrozumienia lub rozwiązania, czynić niejasnym, niezrozumiałym, powodować zamęt w czymś embrollar, enmarañar, enredar

gmina /ˈɡmʲĩna/ (n)
(administracja) podstawowa i zarazem najmniejsza jednostka samorządu terytorialnego; municipio, comuna, término municipal

gnać /ɡnaʨ̑/ (v)
pędzić, spieszyć się, jechać bardzo szybko correr, ir echando leches

gnejs /ɡnɛjs/ (n)
(geologia, geologiczny) skała metamorficzna średnio- i gruboziarnista o teksturze kierunkowej; gneis

gniazdo /ˈɟɲazdɔ/ (n)
(zoologia, zoologiczny) konstrukcja lęgowa najczęściej ptaków i innych zwierząt; nido

gniazdować /ɟɲazˈdɔvaʨ̑/ (v)
(ornitologia, ornitologiczny) o ptakach: zakładać gniazda, odbywać lęgi anidar, nidificar

gnida /ˈɟɲida/ (n)
jajo wszy; liendre

gniew /ɟɲɛf/ (n)
uczucie złości, silne niezadowolenie z czegoś lub kogoś; cólera, enfado, enojo

gnić /ɟɲiʨ̑/ (v)
ulegać procesowi rozkładu pod wpływem działania drobnoustrojów: bakterii i grzybów pudrirse

gnojówka (n)
(rolnictwo, rolniczy) przefermentowane płynne odchody zwierzęce stosowane jako nawóz organiczny; purín

gnomon /ˈɡnɔ̃mɔ̃n/ (n)
prosty zegar słoneczny gnomon

gnostyk (n)
(filozofia, filozoficzny) zwolennik gnostycyzmu gnóstico

gnoza (n)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) takie poznanie istoty Boga, które daje zbawienie gnosis

gnu /ɡnu/ (n)
(zoologia, zoologiczny) Connochaetes, rodzaj dużych antylop z rodziny krętorogich; ñu

gnuśny /ˈɡnuɕnɨ/ (adj)
1. (o osobach) charakteryzujący się lenistwem, ospałością apático, desidioso, indolente
2. (o rzeczach) charakteryzujący się brakiem działalności, aktywności estancado, inactivo, paralizado

gnój /ɡnuj/ (n)
1. (pospolicie) (rolnictwo, rolniczy) stałe i płynne odchody zwierzęce, zmieszane ze ściółką, używane do nawożenia gleby; estiércol, fimo
2. (potocznie, potoczny) nieporządek, bałagan, połączony z brudem basura, cochambre
3. (pejoratywnie, pejoratywny) (obraźliwie) (lekceważąco, lekceważący) dzieciak arrapiezo, mocoso
4. (pejoratywnie, pejoratywny) (obraźliwie) podstępny, złośliwy lub wredny mężczyzna mierda, mierdecilla

gnębić (v)
1. powodować zły stan psychiczny abrumar
2. znęcać się psychicznie lub fizycznie nad kim lub nad czym oprimir
3. trwać w złym stanie psychicznym atormentarse

godność /ˈɡɔdnɔɕʨ̑/ (n)
1. (przestarzałe, przestarzały) nazwisko apellido
2. poczucie własnej wartości, szacunek dla samego siebie; dignidad
3. zaszczytne stanowisko, oficjalna funkcja cargo, dignidad

godny /ˈɡɔdnɨ/ (adj)
1. wart, zacny digno
2. zasługujący na coś digno, merecedor

godzina /ɡɔˈʥ̑ĩna/ (n)
1. (jednostka miary) (fizyka, fizyczny) odstęp, przedział czasu równy 60 minutom; równy 3600 sekundom; hora
2. jedna z 24 chwil podczas doby oddzielonych od siebie co godzinę (1.1), począwszy od północy hora
3. (szkolnictwo, szkolny) (uczniowskie) (zobacz) godzina lekcyjna hora

godzina policyjna /ɡɔˈʥ̑ĩna ˌpɔlʲiˈʦ̑ɨjna/ (n)
pora doby, w której zakazane jest przebywanie na ulicach; toque de queda

godzina prawdy /ɡɔˈʥ̑ĩna ˈpravdɨ/ (n)
sytuacja, w której dowiadujemy się czegoś ważnego o sobie lub o innych la hora de la verdad

godzinny /ɡɔˈʥ̑ĩnːɨ/ (adj)
trwający jedną godzinę hora, horario

godziny szczytu (n)
(ekonomia, ekonomiczny) (telekomunikacja) okres największego obciążenia sieci np. elektrycznej, telekomunikacyjnej, sieci dróg hora punta

godło /ˈɡɔdwɔ/ (n)
(heraldyka, heraldyczny) wizerunek przedstawiony na tarczy herbowej; emblema, escudo

gogle (n)
okulary z oprawą ściśle przylegającą do twarzy, chroniących oczy przed wiatrem, deszczem, urazami; gafas protectoras

gol /ɡɔl/ (n)
(sport, sportowy) umieszczenie piłki lub krążka w bramce i punkt zdobyty w ten sposób gol

golenie /ɡɔˈlɛ̃ɲɛ/ (n)
(rzeczownik odczasownikowy) od: golić afeitado

goleń /ˈɡɔlɛ̃ɲ/ (n)
(anatomia, anatomiczny) część nogi człowieka (lub tylnej kończyny zwierzęcia) znajdująca się między kolanem a stopą; pierna

golf /ɡɔlf/ (n)
(sport, sportowy) dyscyplina sportu polegająca na bijaniu kijem do dołków małej piłki; golf

golfista /ɡɔlˈfʲista/ (n)
(sport, sportowy) ktoś, kto uprawia golf golfista

golfistka /ɡɔlˈfʲistka/ (n)
(sport, sportowy) kobieta uprawiająca golf golfista

golfowy /ɡɔlˈfɔvɨ/ (adj)
związany z golfem, dotyczący golfa golfístico

golgota (n)
(podniośle) umęczenie, cierpienie, przede wszystkim moralne calvario

golić /ˈɡɔlʲiʨ̑/ (v)
1. (potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) pozbawiać kogoś pieniędzy desplumar, limpiar
2. usuwać zarost lub owłosienie, tnąc je tuż przy skórze afeitar, rasurar

golonka /ɡɔˈlɔ̃nka/ (n)
(spożywczy) część szynki z kością goleniową; codillo

gondola /ɡɔ̃nˈdɔla/ (n)
wąska, drewniana łódka z jednym wiosłem, przystosowana do przewozu pasażerów, stosowana głównie w Wenecji; góndola

gondolier /ɡɔ̃nˈdɔlʲjɛr/ (n)
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) człowiek sterujący gondolą gondolero

gong /ɡɔ̃ŋk/ (n)
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument perkusyjny w formie okrągłej, mosiężnej płyty zawieszonej pionowo na stelażu; gong

goniec /ˈɡɔ̃ɲɛʦ̑/ (n)
roznosiciel korespondencji correo, estafeta

gont (n)
(budownictwo) drewniany materiał do wykonywania pokryć dachowych; chilla teja de madera

gorczyca /ɡɔrˈʧ̑ɨʦ̑a/ (n)
(botanika, botaniczny) Sinapis L., roślina z rodziny kapustowatych; mostaza

gorset /ˈɡɔrsɛt/ (n)
część ubioru damskiego używana od końca XIV wieku do pierwszej dekady XX wieku; corsé

goryl /ˈɡɔrɨl/ (n)
1. (zoologia, zoologiczny) Gorilla gorilla, największa małpa człekokształtna; gorila
2. (zoologia, zoologiczny) samiec goryla (1.1) gorila macho
3. (potocznie, potoczny) osobisty ochroniarz, szczególnie jeśli wysoki i mocno zbudowany gorila, guardaespaldas

gorzelnia /ɡɔˈʒɛlʲɲa/ (n)
zakład wytwarzający alkohol etylowy metodą fermentacyjną, na ogół z surowców skrobiowych; destilería

gorzki /ˈɡɔʃʲci/ (adj)
1. taki, którego smak zawiera gorycz; przeciwny słodkiemu amargo
2. (przenośnie, przenośnia) taki, który jest smutny, bolesny, nieprzyjemny amargo

gorąco /ɡɔˈrɔ̃nʦ̑ɔ/ (adv)
1. bardzo ciepło, upalnie calor
2. serdecznie, wylewnie caluroso

gorąco /ɡɔˈrɔ̃nʦ̑ɔ/ (n)
wysoka temperatura, upał calor

gorący /ɡɔˈrɔ̃nʦ̑ɨ/ (adj)
1. (przenośnie, przenośnia) namiętny caliente
2. bardzo ciepły, tak, że odczuwany nieprzyjemnie caliente, caluroso

gorączka /ɡɔˈrɔ̃n͇ʧ̑ka/ (n)
1. (książkowy) (przenośnie, przenośnia) stan uniesienia emocjonalnego acaloramiento, arrebato
2. (medycyna, medyczny) stan, w którym temperatura ciała człowieka przekracza 38℃; fiebre

gorączka krwotoczna Ebola (n)
(medycyna, medyczny) ciężka, często śmiertelna choroba zakaźna wywoływana przez wirus Ebola; fiebre hemorrágica del Ébola

gorączka złota /ɡɔˈrɔ̃n͇ʧ̑ka ˈzwɔta/ (idiom)
nagły pęd do poszukiwania złota fiebre del oro

gospoda (n)
jadłodajnia wiejska lub stylizowana na taki charakter posada

gospodarczy /ˌɡɔspɔˈdarʧ̑ɨ/ (adj)
związany z gospodarką, dotyczący gospodarki económico

gospodarować (v)
prowadzić gospodarkę danego miejsca lub miejscowości administrar, explotar

gospodarz /ɡɔsˈpɔdaʃ/ (n)
1. (biologia, biologiczny) organizm żywy, na którym żyje pasożyt huésped
2. (rolnictwo, rolniczy) rolnik posiadający własne gospodarstwo agricultor, granjero
3. osoba przyjmująca gości anfitrión

gospodyni domowa /ˌɡɔspɔˈdɨ̃ɲi dɔ̃ˈmɔva/ (n)
kobieta, która zajmuje się własnym domem i opieką nad dziećmi ama de casa

goszysta /ɡɔˈʃɨsta/ (n)
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zwolennik odchylenia lewicowego, lewak ultraizquierdista

gotować /ɡɔˈtɔvaʨ̑/ (v)
1. (kulinaria) przygotowywać potrawę przez obróbkę cieplną we wrzącej wodzie cocer
2. doprowadzać do wrzenia hervir
3. przyrządzać ciepłą potrawę guisar, cocinar
4. (o wodzie, potrawie) osiągać temperaturę wrzenia hervir
5. (przenośnie, przenośnia) czuć ogromną złość, ale nie pokazywać tego wyraźnie hervir
6. (potocznie, potoczny) odczuwać dyskomfort i pocić się obficie z powodu gorąca asarse, cocerse, freírse, tostarse

gotowe (interjection)
okrzyk oznajmujący zakończenie czegoś hacer, listo, ya estar

gotowy /ɡɔˈtɔvɨ/ (adj)
1. (książkowy) gotowy (jest) + bezokolicznik → jest zdolny, może capaz de
2. chętny i zdolny do zrobienia czegoś dispuesto
3. o nieszczęściach: pewny seguro
4. o żywności: wyprodukowany w fabryce i wymagający tylko podgrzania preparado
5. przygotowany do czegoś, na coś listo, preparado, a punto
6. skończony, wykonany listo, preparado

gotyk /ˈɡɔtɨk/ (n)
1. (sztuka) (architektura, architektoniczny) styl w architekturze i sztuce średniowiecza; gótico
2. rodzaj pisma łacińskiego używany w krajach Europy Zachodniej w późnym średniowieczu gótica

gotówka /ɡɔˈtufka/ (n)
pieniądze w postaci banknotów lub monet efectivo, dinero contante

gołowąs /ɡɔ.ˈwɔvɔ̃.w̃s/ (n)
(przestarzałe, przestarzały) młodzik, niedoświadczony chłopak imberbe

gołymi rękami /ɡɔˈwɨ̃mʲi rɛ̃ŋˈkãmʲi/ (adv)
1. (potocznie, potoczny) bez użycia narzędzi, jedynie za pomocą rąk a mano
2. (potocznie, potoczny) nie dysponując bronią a brazo partido, a mano limpia

gołąb /ˈɡɔwɔ̃mp/ (n)
(ornitologia, ornitologiczny) średniej wielkości ptak często spotykany w miastach; paloma, palomo

gołębi /ɡɔˈwɛ̃mbʲi/ (adj)
(zoologia, zoologiczny) charakterystyczny dla gołębia, dotyczący gołębia, odnoszący się do gołębia, związany z gołębiem columbino, de paloma

gołębica /ˌɡɔwɛ̃mˈbʲiʦ̑a/ (n)
(ornitologia, ornitologiczny) samica gołębia paloma

gołębnik /ɡɔˈwɛ̃mbʲɲik/ (n)
pomieszczenie lub budowla do hodowli gołębi palomar

gościnność (n)
szacunek, serdeczność i troskliwość okazywane gościom hospitalidad

gość /ɡɔɕʨ̑/ (n)
1. osoba przychodząca do kogoś w odwiedziny, zaproszona na spotkanie, przyjęcie, imprezę, bal, itp. invitado, huésped
2. osoba, który zatrzymała się w hotelu, w restauracji cliente

goździk /ˈɡɔʑʥ̑ik/ (n)
1. (botanika, botaniczny) Dianthus, roślina ozdobna o różnokolorowych kwiatach; clavel
2. kwiat rośliny (1.1) clavel
3. (kulinaria) wysuszony pąk kwiatowy drzewa goździkowego, służący jako przyprawa; clavo

gra /ɡra/ (n)
1. granie na instrumencie ejecución, interpretación, jugar, tocar
2. zabawa według ustalonych reguł; juego
3. (sport, sportowy) mecz juego

gra słów /ˈɡra ˈswuf/ (n)
budowanie zdań w oparciu o wieloznaczność lub homonimię wyrazów juego de palabras, juego de vocablos, juego de voces

grabarz /ˈɡrabaʃ/ (n)
osoba zajmująca się kopaniem grobów i grzebaniem zmarłych; sepulturero, enterrador

grabie /ˈɡrabʲjɛ/ (n)
(rolnictwo, rolniczy) (ogrodnictwo, ogrodniczy) ręczne narzędzie rolnicze lub ogrodnicze (drewniane lub metalowe) służące do grabienia; rastrillo

grabież /ˈɡrabʲjɛʃ/ (n)
zabieranie siłą czyjejś własności; obrabowanie, plądrowanie pillaje, saqueo

gracz /ɡraʧ̑/ (n)
uczestnik gry lub zawodów jugador

grad /ɡrat/ (n)
1. (matematyka, matematyczny) jednostka miary kąta płaskiego równa jednej setnej kąta prostego; grado
2. (meteorologia, meteorologiczny) opad atmosferyczny w postaci kulek lodu; granizo
3. (przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) wiele przedmiotów (także: słów, wyzwisk itp.) lecących w jakąś stronę lluvia, granizo

gradient /ˈɡradʲjɛ̃nt/ (n)
(matematyka, matematyczny) (fizyka, fizyczny) wektor o kierunku i zwrocie zgodnym z kierunkiem wzrostu funkcji i wartości proporcjonalnej do szybkości wzrostu; gradiente

gradobicie /ˌɡradɔˈbʲiʨ̑ɛ/ (n)
(meteorologia, meteorologiczny) intensywne opady gradu w postaci dużych bryłek lodu powodujące znaczne straty materialne granizada

grafem (n)
najmniejsza, fundamentalna jednostka pisma; grafema

grafen /ˈɡrafɛ̃n/ (n)
(fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) jedna z form węgla, zbudowana z jednoatomowej warstwy tego pierwiastka; grafeno

graffiti /ɡrafˈfʲitʲi/ (n)
(sztuka) obrazy i rysunki artystyczne umieszczone w przestrzeni publicznej, najczęściej na murach, zwykle nielegalnie; grafiti, grafito, pintada

grafia /ˈɡrafʲja/ (n)
postać graficzna wyrazu, pisownia grafía

graficiarz /ɡraˈfʲiʨ̑aʃ/ (n)
(sztuka) ktoś, kto zajmuje się wykonywaniem graffiti grafitero

grafit (n)
(mineralogia, mineralogiczny) odmiana alotropowa węgla, krucha, stalowoszara, dobrze przewodząca prąd elektryczny i ciepło, używana do wyrobu ołówków, smarów, elektrod itd. czy jako moderator w elektrowniach jądrowych; grafito

grafolog (n)
specjalista w dziedzinie grafologii grafólogo

grafologia (n)
badanie cech pisma odręcznego w celu ustalenia jego niepowtarzalnych cech, często po to by zweryfikować prawdziwość podpisu; grafología

grafologiczny (adj)
związany z grafologią, dotyczący grafologii grafológico

grafoskop /ɡraˈfɔskɔp/ (n)
(technologia, technika, techniczny) urządzenie projekcyjne służące do wyświetlania na ekranie grafiki lub tekstu umieszczonych na folii diapozytywowej (foliogramie); retroproyector

gram /ɡrãm/ (n)
(metrologia, metrologiczny) (fizyka, fizyczny) jednostka miary (masy), która jest równa jednej tysięcznej kilograma; gramo

gramatyczny /ˌɡrãmaˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
1. dotyczący gramatyki, związany z gramatyką gramatical, gramático
2. zgodny z regułami gramatyki gramatical, gramático

gramatyk /ɡrãˈmatɨk/ (n)
specjalista w dziedzinie gramatyki gramático

gramatyka /ɡrãˈmatɨka/ (n)
(językoznawstwo, językoznawczy) nauka zajmująca się opisywaniem języka, gramática

gramatykalizacja /ˌɡrãmatɨkalʲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
(językoznawstwo, językoznawczy) proces, w którym słowo traci swą podstawową funkcję semantyczną (morfem leksykalny) zachowując jedynie funkcję syntaktyczną (morfem fleksyjny) gramaticalización

gramofon /ɡrãˈmɔfɔ̃n/ (n)
(technologia, technika, techniczny) urządzenie służące do odtwarzania dźwięku zapisanego na płytach gramofonowych; tocadiscos, gramófono

gramofonowy /ˌɡrãmɔfɔ̃ˈnɔvɨ/ (adj)
dotyczący gramofonu gramofónico

granat /ˈɡrãnat/ (n)
1. (botanika, botaniczny) (potocznie, potoczny) (zobacz) granatowiec; granado
2. (mineralogia, mineralogiczny) twardy przezroczysty minerał stosowany w jubilerstwie (jako kamień półszlachetny) lub jako materiał ścierny; granate
3. (spożywczy) owoc granatowca granada
4. (wojskowość, wojskowy) pocisk wyrzucany ręcznie, wypełniony materiałem wybuchowym; granada
5. kolor ciemnoniebieski, także ubranie, materiał itp. w tym kolorze; azul marino

granatowiec /ˌɡrãnaˈtɔvʲjɛʦ̑/ (n)
(botanika, botaniczny) Punica granatum L., drzewo lub krzew z rodziny krwawnicowatych o jadalnych owocach, rodzące granaty; granado

granatowy /ˌɡrãnaˈtɔvɨ/ (adj)
mający kolor szóstego pasma tęczy, taki jak kolor bezchmurnego, nocnego nieba itp.; kolor ciemnoniebieski; azul marino

granica /ɡrãˈɲiʦ̑a/ (n)
1. (administracja) umowna linia oddzielająca państwa, regiony itp.; frontera, linde
2. (matematyka, matematyczny) wartość, do której zmierza ciąg lub funkcja; límite

graniczny /ɡrãˈɲiʧ̑nɨ/ (adj)
1. dotyczący granicy określonego obszaru fronterizo
2. końcowy, krańcowy terminal

graniczyć /ɡrãˈɲiʧ̑ɨʨ̑/ (v)
1. (w odniesieniu do uczuć, stanu fizycznego lub psychicznego) być bliskim, być podobnym, przypominać rayar
2. mieć wspólną granicę, sąsiadować lindar, ser limítrofe

granit /ˈɡrãɲit/ (n)
(geologia, geologiczny) pospolita, kwaśna skała magmowa; granito

grasica (n)
(anatomia, anatomiczny) gruczoł układu chłonnego znajdujący się tuż za mostkiem, szczególnie aktywny w okresie dorastania; timo

gratis /ˈɡratʲis/ (adv)
bezpłatnie, darmo, darmowo, gratisowo, nieodpłatnie, za Bóg zapłać, za darmo; (potocznie, potoczny) na ładne oczy, za darmochę, za frajer, za friko gratis, gratuitamente

gratulować /ˌɡratuˈlɔvaʨ̑/ (v)
składać wyrazy uznania felicitar, congratular

grawer (n)
osoba zajmująca się grawerstwem, czyli wykonywaniem rysunków na materiałach twardych tallador

grawerować (v)
żłobić rysunki powierzchniach z materiałów twardych, zwłaszcza metalowych grabar, esculpir

grawitacyjny /ˌɡravʲitaˈʦ̑ɨjnɨ/ (adj)
(fizyka, fizyczny) związany z grawitacją, dotyczący grawitacji gravitatorio

grawiton (n)
(fizyka, fizyczny) hipotetyczny kwant pola grawitacyjnego gravitón

grać /ɡraʨ̑/ (v)
1. brać udział w grze – sportowej, towarzyskiej itp. jugar, tocar
2. być aktorem odtwarzającym jakąś postać w przedstawieniu lub filmie actuar, tocar
3. wydobywać dźwięki używając instrumentu muzycznego tocar

grać pierwsze skrzypce /ˈɡraʨ̑ ˈpʲjɛrfʃɛ ˈskʃɨpʦ̑ɛ/ (v)
(przenośnie, przenośnia) być najważniejszym, mieć decydujący głos llevar la voz cantante

grać w otwarte karty /ˈɡraʥ̑ v‿ɔtˈfartɛ ˈkartɨ/ (v)
(przenośnie, przenośnia) być szczerym, mówić całą prawdę poner las cartas boca arriba

grdyka /ˈɡrdɨka/ (n)
(anatomia, anatomiczny) wystająca na przedniej części szyi chrząstka krtani (zazwyczaj u mężczyzn) nuez

grecki /ˈɡrɛʦ̑ʲci/ (adj)
związany z Grecją, dotyczący Grecji lub Greków griego

grecki /ˈɡrɛʦ̑ʲci/ (n)
język Greków i po części Cypryjczyków; griego

gregoriański /ˌɡrɛɡɔrʲˈjä̃j̃sʲci/ (adj)
1. odnoszący się do papieża Grzegorza XIII; , gregoriano
2. odnoszący się do papieża Grzegorza I; , gregoriano

grejpfrut /ˈɡrɛjpfrut/ (n)
1. (botanika, botaniczny) roślina cytrusowa z rodziny rutowatych; pomelo, toronja
2. (spożywczy) owoc grejpfruta (1.1) pomelo, toronja

gremium /ˈɡrɛ̃mʲjũm/ (n)
grupa osób zajmujących się tym samym zawodem lub pełniących te same funkcje gremio

grenadyjczyk (n)
mieszkaniec Grenady; osoba z tego miasta granadino

grenadyjka (n)
mieszkanka Grenady; kobieta z tego miasta granadina

grenadzki (adj)
związany z Grenadą, dotyczący Grenady (miasta) granadino, granadí

gringo /ˈɡrʲĩŋɡɔ/ (n)
cudzoziemiec, blondas, jankes gringo, guiri

grobowa cisza /ɡrɔˈbɔva ˈʨ̑iʃa/ (n)
złowroga cisza, pełna napięcia emocjonalnego silencio sepulcral

grobowiec /ɡrɔˈbɔvʲjɛʦ̑/ (n)
okazała budowla lub wydzielone, zazwyczaj ozdobione, miejsce w innej budowli, gdzie pochowany jest zmarły; sepulcro

groch /ɡrɔx/ (n)
(botanika, botaniczny) Pisum L., roślina uprawna z rodziny bobowatych; guisante, arveja

grochy /ˈɡrɔxɨ/ (n)
deseń w postaci dużych kropek wyraźnie odcinających się od tła lunar

grog /ɡrɔk/ (n)
(kulinaria) (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) rum lub inny mocny trunek rozcieńczony gorącą wodą, czasami dodaje się również do niego sok z cytrusów, cynamon lub cukier; grog

gromada /ɡrɔ̃ˈmada/ (n)
zbiorowisko przedmiotów, zwierząt czy ludzi, zwykle dość liczne conjunto

gromadzenie /ˌɡrɔ̃maˈʣ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
(rzeczownik odczasownikowy) od: gromadzić acopio, acumulación

gromadzić /ɡrɔ̃ˈmaʥ̑iʨ̑/ (v)
1. składać, zbierać w jednym miejscu reunir, congregar, almacenar, amontonar
2. zbierać się w gromadę amontonarse, congregarse, reunirse
3. zbierać się w większej ilości acumularse

gromnica /ɡrɔ̃mʲˈɲiʦ̑a/ (n)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) świeca święcona w dzień Matki Boskiej Gromnicznej, 2 lutego, tradycyjnie zapalana przy umierających, zmarłych oraz podczas niektórych uroczystości kościelnych, jak też podczas burzy dla odwrócenia piorunów; ; (zobacz) też gromnica w Encyklopedii staropolskiej cirio

grono /ˈɡrɔ̃nɔ/ (n)
1. (potocznie, potoczny) kilka, kilkanaście niedużych owoców na wspólnej szypułce racimo
2. (botanika, botaniczny) typ kwiatostanu i owocostanu złożony z osi głównej i odchodzących od niej osi bocznych racimo
3. grupa ludzi połączonych jakimś wyróżnikiem, np. wspólnymi zainteresowaniami, przyjaźnią itp. círculo, medio

gronostaj /ɡrɔ̃ˈnɔstaj/ (n)
1. (zoologia, zoologiczny) Mustela erminea, gatunek niewielkiego ssaka drapieżnego z rodziny łasicowatych; armiño
2. futro z gronostaja (1.1), zwykle w lm gronostaje; (dawniej, dawny) symbol władzy armiño

grosso modo (adv)
w ogólnych zarysach, w przybliżeniu aproximadamente, grosso modo

grosz do grosza, a będzie kokosza /ˈɡrɔʒ dɔ‿ˈɡrɔʃa ː‿ˈbɛ̃ɲʥ̑ɛ kɔˈkɔʃa/ (proverb)
dzięki cierpliwemu oszczędzaniu można sobie pozwolić na więcej grano a grano, allega para tu año; un grano no hace granero, pero ayuda al compañero

groszek /ˈɡrɔʃɛk/ (n)
1. (kulinaria) zielone nasiona grochu; także potrawa z tych nasion guisante
2. (botanika, botaniczny) Lathyrus L., roślina o prostej lub pnącej się łodydze i kwiatach o różnych kolorach; guisante

grot /ɡrɔt/ (n)
1. (wojskowość, wojskowy) ostre, najczęściej metalowe zakończenie strzał, broni drzewcowej, czy innych znaków wojskowych; punta de flecha
2. (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) najważniejszy żagiel na dowolnej jednostce pływającej o napędzie żaglowym; vela mayor

grota /ˈɡrɔta/ (n)
(geologia, geologiczny) naturalne zagłębienie w skale, zwykle niezbyt głębokie; gruta

groźba /ˈɡrɔʑba/ (n)
zapowiedź kary, zemsty, niebezpieczeństwa itd. amenaza, jaque, reto

groźny /ˈɡrɔʑnɨ/ (adj)
1. taki, który stanowi niebezpieczeństwo dla czyjegoś zdrowia, zagraża bezpieczeństwu peligroso, arriesgado, temerario
2. taki, który wzbudza strach amenazador, terrible

gruba ryba /ˈɡruba ˈrɨba/ (n)
(przenośnie, przenośnia) ktoś bardzo ważny pez gordo

grubas /ˈɡrubas/ (n)
(potocznie, potoczny) (grubiański, grubiańsko) otyła osoba gordinflas, gordinflón, gordo

grubiański /ɡruˈbʲjä̃j̃sʲci/ (adj)
(przestarzałe, przestarzały) ordynarny, niekulturalny, chamski, prostacki grosero

grubo (adv)
1. dając lub nakładając grubą warstwę grueso
2. dając niedrobne kawałki gordo
3. w dużym stopniu gravemente, mucho

grubodziób /ɡruˈbɔʥ̑up/ (n)
(ornitologia, ornitologiczny) Coccothraustes coccothraustes, mały eurazjatycki ptak o masywnym dziobie zmieniającym kolor zależnie od pory roku; picogordo

grubość (n)
wymiar w krótszej osi espesor

gruby /ˈɡrubɨ/ (adj)
1. (staropolski) wulgarny, prostacki, nieokrzesany, grubiański grosero
2. mający dużą grubość, średnicę gordo
3. o odzieży: ciepły gordo
4. o głosie: niski grave
5. otyły gordo, grueso

gruczolak /ɡruˈʧ̑ɔlak/ (n)
(medycyna, medyczny) nowotwór niezłośliwy tkanek gruczołowych; adenoma

gruczoł /ˈɡruʧ̑ɔw/ (n)
(anatomia, anatomiczny) narząd w organizmie ludzkim lub zwierzęcym składający się z tkanki nabłonkowej, o przeznaczeniu wydzielania i wytwarzania swoistych substancji, niezbędnych do prawidłowego funkcjonowania ustroju; glándula

gruczoł mlekowy (n)
(anatomia, anatomiczny) zazwyczaj parzyste gruczoły charakterystyczne dla gromady ssaków, wydzielające mleko, które jest pokarmem dla młodych; glándula mamaria

grudzień /ˈɡruʥ̑ɛ̇̃ɲ/ (n)
dwunasty miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego); diciembre

grunt /ɡrũnt/ (n)
1. powierzchnia Ziemi lub innej planety, teren propiedad, solar, terreno
2. warstwa gleby, która znajduje się przy powierzchni i można ją uprawiać suelo, terreno

grupa /ˈɡrupa/ (n)
1. zbiór osób lub zwierząt (rzadziej: przedmiotów) znajdujących się blisko siebie grupo
2. (chemia, chemiczny) kolumna układu okresowego grupo
3. zbiór elementów (żywych lub martwych) o wspólnej cesze grupo

grupa krwi (n)
(biologia, biologiczny) (medycyna, medyczny) typ krwi ze względu na zestaw antygenów obecnych na powierzchni krwinek czerwonych grupo sanguíneo

grupa nominalna /ˈɡrupa ˌnɔ̃mʲĩˈnalna/ (n)
(językoznawstwo, językoznawczy) jednostka składniowa, której centralnym elementem jest rzeczownik lub zaimek rzeczowny grupo nominal

grupa werbalna /ˈɡrupa vɛrˈbalna/ (n)
(językoznawstwo, językoznawczy) jednostka składniowa, której centralnym elementem jest czasownik grupo verbal

grusza /ˈɡruʃa/ (n)
1. (botanika, botaniczny) Pyrus L., rodzaj drzewa owocowego z rodziny różowatych; peral
2. (technologia, technika, techniczny) drewno gruszy (1.1) peral

gruszka /ˈɡruʃka/ (n)
(spożywczy) owoc gruszy; pera

gruszkowaty /ˌɡruʃkɔˈvatɨ/ (adj)
przypominający kształtem gruszkę piriforme

gruziński /ɡruˈʑĩj̃sʲci/ (adj)
dotyczący Gruzji, związany z Gruzją lub Gruzinami georgiano

gruziński /ɡruˈʑĩj̃sʲci/ (n)
język urzędowy Gruzji; georgiano

gruźlica /ɡruʑˈlʲiʦ̑a/ (n)
(medycyna, medyczny) przewlekła choroba zakaźna atakująca głównie płuca; tuberculosis

gruźliczy (adj)
(medycyna, medyczny) związany z gruźlicą, dotyczący gruźlicy tísico

gryf /ɡrɨf/ (n)
(mitologia, mitologiczny) fantastyczny stwór z ciałem lwa oraz szponami i głową orła; grifo

gryka /ˈɡrɨka/ (n)
(botanika, botaniczny) Fagopyrum L., roślina uprawna na kaszę gryczaną; alforfón, trigo sarraceno

grymas /ˈɡrɨ̃mas/ (n)
wykrzywienie twarzy mueca

grynszpan /ˈɡrɨ̃w̃ʃpãn/ (n)
(chemia, chemiczny) związek chemiczny, zasadowa sól miedzi i kwasu octowego, powstająca w wyniku korozji; cardenillo

grypa /ˈɡrɨpa/ (n)
(medycyna, medyczny) choroba zakaźna układu oddechowego; gripe

gryzoń /ˈɡrɨzɔ̃ɲ/ (n)
1. ssak z rzędu Rodentia; roedor
2. gryzonie rząd Rodentia Roedores

gryźć /ɡrɨɕʨ̑/ (v)
1. zatapiać w czymś zęby morder
2. atakować lub walczyć zębami morder

grzaniec (n)
1. (kulinaria) grzane piwo, często z przyprawami cerveza caliente
2. (kulinaria) grzane wino, często z przyprawami vino caliente

grzałka /ˈɡʒawka/ (n)
1. (technologia, technika, techniczny) element grzewczy urządzenia; calentador
2. zanurzane w wodzie, proste kuchenne urządzenie elektryczne do przygotowywania wrzątku hervidor eléctrico sumergible

grzbiet /ɡʒbʲjɛt/ (n)
(potocznie, potoczny) plecy espalda

grzebać /ˈɡʒɛbaʨ̑/ (v)
1. chować zmarłego do grobu lub zajmować się grabarstwem enterrar, dar sepultura
2. rozgarniać, np. ziemię hurgar, remover

grzebień /ˈɡʒɛbʲjɛ̇̃ɲ/ (n)
1. (anatomia, anatomiczny) wystający, zgrubiały fragment kości, miejsce przyczepu mięśni lub błon międzykostnych; quilla
2. (fryzjerstwo, fryzjerski) przyrząd do czesania, rozczesywania włosów; peine
3. (zoologia, zoologiczny) mięsisty czerwony wyrostek na głowie i dziobie niektórych ptaków; także zębate wyrostki wzdłuż grzbietu i ogona gadów cresta

grzech /ɡʒɛx/ (n)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) celowe przekroczenie norm moralnych uznawanych w danej religii; pecado

grzechotka /ɡʒɛˈxɔtka/ (n)
rodzaj zabawki dla niemowląt grzechoczącej przy potrząsaniu sonajero

grzechotnik /ɡʒɛˈxɔtʲɲik/ (n)
(herpetologia, herpetologiczny) wąż o długich zębach jadowych i z charakterystyczną grzechotką na końcu ogona; serpiente de cascabel

grzeczność /ˈɡʒɛʧ̑nɔɕʨ̑/ (n)
1. przysługa favor
2. uprzejmy sposób zachowania cortesía

grzejnik (n)
(technologia, technika, techniczny) urządzenie do ogrzewania pomieszczeń radiador

grzesznica /ɡʒɛʃʲˈɲiʦ̑a/ (n)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) grzeszna osoba płci żeńskiej pecadora

grzesznik /ˈɡʒɛʃʲɲik/ (n)
ktoś, kto grzeszy pecador

grzeszny /ˈɡʒɛʃnɨ/ (adj)
1. będący grzechem pecaminoso
2. popełniający grzechy; taki, który czyni rzeczy złe, niewłaściwe, niedobre, niemoralne pecador

grzeszyć /ˈɡʒɛʃɨʨ̑/ (v)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) popełniać grzech, łamać zasadę (najczęściej moralną) narzuconą przez dany system religijny pecar

grzmieć (v)
1. o niebie, zazwyczaj w czasie burzy: wydawać grzmot tronar
2. wydawać głośne, niskie dźwięki niczym grzmot tronar

grzyb /ɡʒɨp/ /ˈɡʒɨbɨ/ (n)
1. (mikologia, mikologiczny) organizm cudzożywny plechowy; hongo, seta
2. (przenośnie, przenośnia) coś w kształcie grzyba (1.2), np. chmura po wybuchu hongo, seta
3. (potocznie, potoczny) grzybica, choroba wywoływana przez grzyby (1.1) pasożytnicze hongo
4. (potocznie, potoczny) owocnik grzyba (1.1) kapeluszowego, np. borowik, maślak, kurka, muchomor seta, hongo
5. (pogardliwie) ktoś stary, niedołężny vejestorio

grzybica (n)
(medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) choroba zakaźna wywoływana przez mikroskopijne grzyby micosis

grzybnia (n)
(biologia, biologiczny) (mikologia, mikologiczny) forma plechy grzybów, stanowiąca wegetatywne ciało grzybów; micelio

grzybobójczy /ˌɡʒɨbɔˈbujʧ̑ɨ/ (adj)
taki, który zabija grzyby i zapobiega ich rozwojowi oraz pojawieniu się fungicida

grzywa /ˈɡʒɨva/ (n)
1. (książkowy) bujna czupryna melena
2. (zoologia, zoologiczny) dłuższa sierść niektórych zwierząt znajdująca się na tylnej części głowy lub szyi crin, melena

grzywna (n)
kara pieniężna nakładana przez organy sądowe lub administracyjne multa

grób /ɡrup/ (n)
przykryty dół, gdzie jest pochowany zmarły; tumba, sepulcro

gręplarz /ˈɡrɛ̃mplaʃ/ (n)
pracownik zajmujący się gręplowaniem cardador

guamski (adj)
dotyczący Guamu guameño

guano /ɡuˈ<sup>w</sup>ãnɔ/ (n)
(rolnictwo, rolniczy) suche odchody ptaków morskich lub nietoperzy, stosowane jako nawóz; guano

gubernator (n)
(administracja) tytuł wysokich urzędników zarządzających częścią terytorium w niektórych państwach; gobernador

gubernatorski (adj)
odnoszący się do gubernatora, związany z gubernatorem gubernativo

gubernatorstwo (n)
(administracja) prowincja zarządzana przez gubernatora gobierno

gujański /ɡuˈjä̃j̃sʲci/ (adj)
odnoszący się do państwa Gujany guyanés

guma do żucia (n)
(spożywczy) wyrób cukierniczy przeznaczony do żucia; chicle, goma de mascar

gumka do ścierania /ˈɡũmka ˌdɔ‿ɕʨ̑ɛˈrãɲa/ (n)
gumka służąca do wycierania śladów ołówka, najczęściej z papieru goma, goma de borrar

gumno /ˈɡũmnɔ/ (n)
klepisko era

guru /ˈɡuru/ (n)
1. (przenośnie, przenośnia) osoba uważana za niepodważalny autorytet w jakiejś określonej dziedzinie, w jakimś środowisku gurú
2. (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) osoba o wielkim autorytecie religijnym, przewodnik duchowy w hinduizmie, sikhizmie i niektórych odłamach buddyzmu; gurú

gust /ɡust/ (n)
poczucie piękna i harmonii gusto

gutacja (n)
(biologia, biologiczny) zjawisko wydzielania kropel wodnych przez rośliny poprzez wypotniki; gutación

guwernantka (n)
(dawniej, dawny) (edukacja, edukacyjny) nauczycielka domowa, wychowawczyni dzieci w zamożnych rodzinach institutriz

guz /ɡus/ (n)
1. (medycyna, medyczny) patologiczny twór najczęściej w postaci nowotworu tumor, masa
2. zgrubienie pochodzenia naturalnego lub wywołane uderzeniem chichón, hinchazón

guzik /ˈɡuʑik/ (n)
1. (krawiectwo) element ubioru służący do zapinania np. płaszcza, swetra, spodni; botón
2. (potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) nic cero, nada
3. (potocznie, potoczny) włącznik, przycisk botón, pulsador

gwadelupski (adj)
(geografia, geograficzny) związany z Gwadelupą, dotyczący Gwadelupy guadalupeño

gwara /ˈɡvara/ (n)
1. (językoznawstwo, językoznawczy) (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) odmiana mowy określonego środowiska zawodowego lub społecznego argot, jerga
2. (językoznawstwo, językoznawczy) mówiona odmiana języka ogólnonarodowego (tzw. języka literackiego), posiadająca swoiste słownictwo, a często i odmienną frazeologię oraz artykulację; habla, dialecto

gwatemalczyk /ˌɡvatɛ̃ˈmalʧ̑ɨk/ (n)
mieszkaniec Gwatemali (stolicy państwa Gwatemala) guatemalteco

gwałciciel /ɡvawʲˈʨ̑iʨ̑ɛl/ (n)
osoba dopuszczająca się gwałtu violador

gwałcić /ˈɡvawʲʨ̑iʨ̑/ (v)
1. zmuszać do stosunku płciowego violar
2. (książkowy) naruszać siłą zasady lub normy violar

gwałt /ɡvawt/ (n)
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (seksuologia, seksuologiczny) zmuszenie do odbycia stosunku seksualnego lub innej czynności seksualnej; violación

gwałtownie /ɡvawˈtɔvʲɲɛ/ (adv)
1. intensywnie violentamente, impetuosamente
2. nagle, raptownie bruscamente

gwiazda /ˈɡvʲjazda/ (n)
1. (astronomia, astronomiczny) ciało niebieskie będące skupiskiem związanej grawitacyjnie materii, w której zachodzą reakcje syntezy jądrowej; estrella, astro
2. sławna osobistość w danym środowisku estrella
3. rodzaj połączenia w układach trójfazowych; estrella

gwiazda Dawida (n)
(żydowski) symbol w postaci sześcioramiennej gwiazdy, utworzonej przez dwa zachodzące na siebie trójkąty równoboczne, będący m.in. godłem Izraela; estrella de David

gwiazda spadająca /ˈɡvʲjazda ˌspadaˈjɔ̃nʦ̑a/ (n)
(astronomia, astronomiczny) bryła kamienna lub metaliczna poruszająca się w przestrzeni międzyplanetarnej estrella fugaz

gwiazdozbiór /ɡvʲjazˈdɔzbʲjur/ (n)
(astronomia, astronomiczny) grupa gwiazd, zajmujących pewien obszar nieba; constelación

gwiezdny /ˈɡvʲjɛzdnɨ/ (adj)
związany z przestrzenią kosmiczną astral

gwinejski /ɡvʲĩˈnɛjsʲci/ (adj)
1. odnoszący się do państwa Gwinea guineano
2. odnoszący się do państwa Gwinea Bissau de Guinea-Bissau
3. odnoszący się do państwa Gwinea Równikowa ecuatoguineano

gwint (n)
(technologia, technika, techniczny) wyżłobienie w kształcie spirali na bocznej ściance śruby, wkrętu, żarówki itp. lub wewnętrznej ściance nakrętek rosca, filete

gwintownica (n)
narzędzie służące do nacinania gwintów zewnętrznych; terraja

gwintownik /ɡvʲĩnˈtɔvʲɲik/ (n)
narzędzie skrawające wieloostrzowe, służące do nacinania gwintów wewnętrznych; macho de roscar

gwizd (n)
wysoki dźwięk wywołany szybkim ruchem powietrza przelatującego przez wąski otwór silbido

gwizdać /ˈɡvʲizdaʨ̑/ (v)
1. wydawać z siebie gwizd, gwizdanie silbar
2. (przenośnie, przenośnia) ignorować coś, nie przejmować się czymś pasar
3. poprzez gwizdanie wyrażać dezaprobatę protestar, silbar

gwizdek /ˈɡvʲizdɛk/ (n)
1. dźwięk wydawany przez gwizdek (1.1) silbido
2. nieposiadający części ruchomych przyrząd wytwarzający dźwięki pod wpływem wdmuchiwanego powietrza; silbato, pito

gwizdnąć /ˈɡvʲizdnɔ̃ɲʨ̑/ (v)
(przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) ukraść afanar, birlar, soplar

gwoździować /ɡvɔʑˈʥ̑ɔvaʨ̑/ (v)
(medycyna, medyczny) zespalać złamaną kość specjalnym gwoździem enclavijar

gwóźdź /ɡvuɕʨ̑/ (n)
podłużny cienki metalowy trzpień, o jednym końcu ostrym, a drugim zakończonym płaską główką, służący do łączenia elementów; clavo

gynocentryczny (adj)
związany z gynocentryzmem ginocéntrico

gzyms /ɡzɨ̃ms/ (n)
(architektura, architektoniczny) pozioma, zwykle profilowana listwa wystająca przed lico muru, która chromi elewację budynku przed ściekającą wodą deszczową; cornisa

góra /ˈɡura/ (n)
(geografia, geograficzny) duże wzniesienie terenu; montaña, monte

góra lodowa /ˈɡura lɔˈdɔva/ (n)
olbrzymia bryła lodu unosząca się na falach morza lub oceanu; iceberg, banquisa

góral /ˈɡural/ (n)
człowiek pochodzący z gór; montañés

góralek (n)
(zoologia, zoologiczny) Hyrax, zwierzę współcześnie zaliczane do rodziny góralkowatych damán

górnictwo (n)
dział przemysłu zajmujący się wydobywaniem z ziemi kopalin użytecznych i jej przygotowania do zastosowania w różnych dziedzinach przemysłu; minería

górniczy (adj)
związany z górnictwem, dotyczący górnictwa minero

górnik /ˈɡurʲɲik/ (n)
pracownik kopalni zatrudniony przy wydobyciu z ziemi kopalin minero

górny /ˈɡurnɨ/ (adj)
taki, który jest na pewnej wysokości, w górze superior

górski /ˈɡursʲci/ (adj)
związany z górami, dotyczący gór de montaña, montañoso

górzysty /ɡuˈʒɨstɨ/ (adj)
pełen gór, wzniesień, pokryty górami montañoso

gówno /ˈɡuvnɔ/ (n)
1. (wulgarnie, wulgaryzm) odchody stałe, kał mierda
2. (wulgarnie, wulgaryzm) (przenośnie, przenośnia) coś brzydkiego, bezwartościowego mierda
3. (wulgarnie, wulgaryzm) (przenośnie, przenośnia) nic mierda

gąbczasty /ɡɔ̃mpˈʧ̑astɨ/ (adj)
mający budowę charakterystyczną dla gąbki, podobny do gąbki: porowaty, miękki i sprężysty esponjoso

gąbka /ˈɡɔ̃mpka/ (n)
1. najczęściej miękki, piankowy przedmiot wchłaniający wodę, wykorzystywany do utrzymania czystości ludzkiego ciała i przedmiotów; esponja
2. (zoologia, zoologiczny) prymitywne, beztkankowe zwierzę wodne; esponja

gągoł /ˈɡɔ̃ŋɡɔw/ (n)
(ornitologia, ornitologiczny) gniazdujący w dziuplach gatunek kaczki; porrón osculado

gąsienicowy /ˌɡɔ̃w̃ɕɛ̇̃ɲiˈʦ̑ɔvɨ/ (adj)
związany z gąsienicą (stalową taśmą), dotyczący gąsienicy de oruga

gęgawa /ɡɛ̃ŋˈɡava/ (n)
(ornitologia, ornitologiczny) Anser anser, pospolity gatunek gęsi, gniazdujący również w Polsce, przodek gęsi domowej; ganso, ánsar común

gęsia skórka /ˈɡɛ̃w̃ɕa ˈskurka/ (n)
(potocznie, potoczny) (medycyna, medyczny) fizjologiczna reakcja skóry na zimno lub emocje objawiająca się wyprostowaniem włosków; piel de gallina, carne de gallina

gęsto (adv)
w sposób zwarty, spoisty, zawiesisty densamente, espesamente

gęstość /ˈɡɛ̃w̃stɔɕʨ̑/ (n)
1. (fizyka, fizyczny) stosunek masy do objętości; densidad
2. (matematyka, matematyczny) (fizyka, fizyczny) ilość danej wielkości fizycznej przypadająca na jednostkę objętości, powierzchni lub długości densidad
3. cecha gęstych substancji densidad

gęś /ɡɛ̃j̃ɕ/ /ɡɛ̃w̃ɕ/ /ɡɛ̃ɕ/ (n)
(ornitologia, ornitologiczny) ptak z rodziny kaczkowatych; oca, ganso, ánsar

gęś zbożowa /ˈɡɛ̃w̃ʑ zbɔˈʒɔva/ (n)
(ornitologia, ornitologiczny) Anser fabalis, gatunek ptaka z rodziny kaczkowatych; ánsar campestre

gładzica /ɡwaˈʥ̑iʦ̑a/ (n)
(ichtiologia, ichtiologiczny) Pleuronectes platessa, flądra zamieszkująca europejskie wybrzeża Oceanu Atlantyckiego, Morza Śródziemnego, Bałtyckiego i Białego; solla

gładzić (v)
1. (książkowy) zabijać, unicestwiać eliminar, exterminar, matar
2. przesuwać po czymś delikatnie ręką acariciar, rozar
3. usuwać drobne nierówności, czynić powierzchnię gładką alisar, calandrar, pulimentar, pulir, satinar
4. głaskać samego siebie acariciarse

głaskać /ˈɡwaskaʨ̑/ (v)
łagodnie przesuwać dłonią po jakiejś powierzchni acariciar

głodnemu chleb na myśli /ɡwɔdˈnɛ̃mu ˈxlɛp na‿ˈmɨɕlʲi/ (proverb)
człowiek naturalnie kieruje swoje myśli i starania ku temu, czego mu najdotkliwiej brakuje el que hambre tiene, con pan sueña

głodny /ˈɡwɔdnɨ/ (adj)
1. (potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) mający ochotę na coś hambriento, ávido
2. czujący potrzebę zjedzenia czegoś; również w użyciu rzeczownikowym ten, kto jest głodny hambriento

głos /ɡwɔs/ (n)
1. (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) partia jednego z wokalistów w utworze zespołowym voz
2. zdolność wydawania dźwięku (1.1) voz
3. decyzja wyrażona podczas wyborów, głosowania voto, voz
4. dźwięk wydawany przez istoty żyjące voz, voto
5. prawo / pozwolenie przemawiania palabra, voz
6. zdanie, osąd, opinia voz, palabra

głos wołającego na puszczy /ˈɡwɔz ˌvɔwajɔ̃nˈʦ̑ɛɡɔ na‿ˈpuʃʧ̑ɨ/ (n)
czyjeś słowa, apele nieznajdujące oddźwięku, zlekceważone voz del que clama en el desierto

głosowanie /ˌɡwɔsɔˈvãɲɛ/ (n)
1. (potocznie, potoczny) wybory sufragio
2. wspólne decydowanie poprzez wyrażenie poparcia lub sprzeciwu wobec czegoś votación

głosować /ɡwɔˈsɔvaʨ̑/ (v)
oddawać głos, dokonywać wyboru w czasie głosowania votar

głowa /ˈɡwɔva/ (n)
(anatomia, anatomiczny) część ciała zwierząt i człowieka, znajdująca się u góry lub z przodu ciała, zawierająca mózg; cabeza, maceta

głowa państwa (n)
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) osoba sprawująca najwyższą władzę w kraju jefe de Estado

głowa rodu /ˈɡwɔva ˈrɔdu/ (idiom)
najważniejsza osoba w rodzie, ciesząca się największym autorytetem, decydująca o istotnych kwestiach cabeza de linaje

głowa rodziny /ˈɡwɔva rɔˈʥ̑ĩnɨ/ (n)
(przenośnie, przenośnia) osoba, na której spoczywa główna odpowiedzialność za utrzymanie rodziny; osoba, która podejmuje ważne decyzje w danej rodzinie cabeza de familia

głowica /ɡwɔˈvʲiʦ̑a/ (n)
1. (architektura, architektoniczny) zwieńczenie kolumny, filaru lub pilastra; capitel
2. (technologia, technika, techniczny) robocza część jakiegoś urządzenia cabezal

głowonóg (n)
(zoologia, zoologiczny) przedstawiciel gromady morskich mięczaków; cefalópodo

głośnik /ˈɡwɔɕɲik/ (n)
(technologia, technika, techniczny) urządzenie do wzmacniania dźwięku; do odtwarzania dźwięku zapisanego w postaci elektrycznej; altavoz, altoparlante

głuchoniemy /ˌɡwuxɔ̃ˈɲɛ̃mɨ/ (adj)
niesłyszący i jednocześnie nieumiejący mówić sordomudo

głuchoniemy /ˌɡwuxɔ̃ˈɲɛ̃mɨ/ (n)
osoba głuchoniema (1.1) sordomudo

głuchota /ɡwuˈxɔta/ (n)
utrata zdolności słyszenia; sordera

głuchy /ˈɡwuxɨ/ (adj)
niesłyszący, pozbawiony zmysłu słuchu sordo

głuchy jak pień /ˈɡwuxɨ ˈjak ˈpʲjɛ̇̃ɲ/ (adj)
(przenośnie, przenośnia) całkowicie głuchy, głuchy kompletnie más sordo que una tapia

głupawka /ɡwuˈpafka/ (n)
(potocznie, potoczny) (żartobliwie) niekontrolowany napad śmiechu; stan bezmyślnej wesołości – często zaraźliwej risa tonta

głupi /ˈɡwupʲi/ (adj)
1. kłopotliwy, niezręczny embarazoso
2. niemądry, ograniczony intelektualnie tonto, estúpido, bobo

głupio (adv)
w niemądry sposób tontamente

głupota /ɡwuˈpɔta/ (n)
niedostatek rozumu przejawiający się brakiem bystrości, nieumiejętnością rozpoznawania istoty rzeczy, związków przyczynowo-skutkowych, przewidywania i kojarzenia estupidez, tontería

głupstwo /ˈɡwupstfɔ/ (n)
1. (przestarzałe, przestarzały) niewiedza, brak bystrości estupidez
2. głupie, niedorzeczne powiedzenie disparate, tontería
3. lekkomyślny, głupi postępek estupidez, tontería
4. niezbyt ważna, błaha sprawa bobada, bobería

głuszec /ˈɡwuʃɛʦ̑/ (n)
(ornitologia, ornitologiczny) duży, eurazjatycki ptak leśny z ciemnym upierzeniem; urogallo

głuszek /ˈɡwuʃɛk/ (n)
(ornitologia, ornitologiczny) (Emberiza cia) ptak z rodziny trznadlowatych; escribano montesino

głód /ɡwut/ (n)
1. (fizjologia, fizjologiczny) uczucie potrzeby zjedzenia pożywienia; hambre
2. u osób uzależnionych od nałogu: potrzeba, pragnienie skorzystania z przedmiotu nałogu hambre
3. (przenośnie, przenośnia) uczucie potrzeby osiągnięcia, zdobycia, zrobienia czegoś hambre
4. czas, obszar, na którym wielu ludzi lub zwierząt cierpi głód (1.1) hambruna

głód - najlepszy kucharz /ˈɡwut najˈlɛpʃɨ ˈkuxaʃ/ (proverb)
człowiekowi głodnemu wszystko smakuje a buen hambre no hay pan duro

główny /ˈɡwuvnɨ/ (adj)
pierwszorzędny, podstawowy, zasadniczy, najważniejszy principal

głębia /ˈɡwɛ̃mbʲja/ (n)
1. odległość od powierzchni do dna profundidad
2. (przenośnie, przenośnia) wielość kontekstów, w których można rozpatrywać dane dzieło kultury profundidad
3. miejsce o dużej głębokości profundidad
4. przepaść, otchłań, czeluść, głębina abismo

głęboki /ɡwɛ̃mˈbɔci/ (adj)
1. (przenośnie, przenośnia) taki, który nie ma banalnego, powierzchownego znaczenia; jest dociekliwy, zawierający istotę omawianego problemu profundo, hondo
2. charakteryzujący się dużym wymiarem w głąb czegoś, daleko od brzegu hondo, profundo
3. mający duży stopień zaawansowania, nasilenia, nasycenia hondo, profundo

głęboko /ɡwɛ̃mˈbɔkɔ/ (adv)
daleko w głębi profundamente

głębokość /ɡwɛ̃mˈbɔkɔɕʨ̑/ (n)
odległość od powierzchni lub poziomu czegoś w dół, do dna lub w głąb, do wnętrza profundidad

habanera /ˌxabãˈnɛra/ (n)
(choreografia, choreograficzny) taniec kubański spopularyzowany w XIX wieku habanera

habilitacja (n)
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (urzędowy) procedura pozwalająca na uzyskanie stopnia naukowego wyższego niż stopień doktora; po jego zdobyciu można się ubiegać o tytuł profesora; habilitación

habit /ˈxabʲit/ (n)
ubiór zakonny; hábito

habit nie czyni mnicha /ˈxabʲitʲ ɲɛ‿ˈʧ̑ɨ̃ɲi ˈmʲɲixa/ (proverb)
wygląd zewnętrzny nie świadczy o wartości człowieka el hábito no hace al monje

habitat /xaˈbʲitat/ (n)
środowisko, w którym zamieszkują określone rośliny lub zwierzęta hábitat

habituacja /ˌxabʲituˈ<sup>w</sup>aʦ̑ʲja/ (n)
(fizjologia, fizjologiczny) stopniowe zanikanie reakcji na powtarzający się lub trwający bodziec; habituación

hacjenda (n)
duże gospodarstwo rolne w Hiszpanii lub skolonizowanych niegdyś przez nią krajach Ameryki Łacińskiej hacienda

hackathon (n)
(informatyka, informatyczny) wydarzenie (zwykle rodzaj konkursu), podczas którego programiści stają przed zadaniem rozwiązania określonego problemu, zwykle związanego z zaprojektowaniem i zaprogramowaniem aplikacji na dany temat; hackatón

hadron /ˈxadrɔ̃n/ (n)
(fizyka, fizyczny) silnie oddziałująca cząstka złożona z kwarków; hadrón

hafn /xafn̥/ (n)
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Hf i liczbie atomowej 72 hafnio

haft /xaft/ (n)
1. dekoracyjny wzór wyszyty na tkaninie; bordado
2. wyszywanie haftów (1.1) bordado, bordadura

haftka /ˈxaftka/ (n)
1. (potocznie, potoczny) uszko haftki (1.1) hembra
2. rodzaj drucianej zapinki składającej się z haczyka (konika) i uszka; (zobacz) też haftka w Encyklopedii staropolskiej corchete

haftować /xafˈtɔvaʨ̑/ (v)
(rękodzieło, rękodzielniczy) (włókiennictwo) wyszywać igłą wzór na materiale bordar

hagiografia (n)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) dział piśmiennictwa religijnego obejmujący przekazy, podania i legendy dotyczących życia świętego; hagiografía

hagiograficzny (adj)
1. (przenośnie, przenośnia) opisujący bardzo pozytywnie i bezkrytycznie jakąś postać acrítico, hagiográfico
2. (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) typowy dla piśmiennictwa kościelnego o żywotach świętych hagiográfico

haitański /ˌxa<sup>j</sup>iˈtãj̃sʲci/ (adj)
odnoszący się do państwa Haiti haitiano

hak /xak/ (n)
przyrząd ułatwiający ciągnięcie lin lub obręczy, zawieszenie czegoś itp. gancho, garfio

haker /ˈxakɛr/ (n)
1. (potocznie, potoczny) osoba zajmująca się łamaniem zabezpieczeń komputerowych lub włamaniami na inne komputery; pirata informático
2. (środowiskowy) (informatyka, informatyczny) osoba o bardzo dużych, praktycznych umiejętnościach informatycznych (lub elektronicznych), która identyfikuje się ze społecznością hakerską; hacker

halabarda /ˌxalaˈbarda/ (n)
(historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) średniowieczna broń piechoty przypominająca topór o długim drzewcu; alabarda

halabardnik (n)
(historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) pieszy żołnierz, względnie strażnik albo gwardzista, uzbrojony w halabardę alabardero

halibut /xaˈlʲibut/ (n)
(ichtiologia, ichtiologiczny) Hippoglossus hippoglossus, drapieżna ryba morska z rodziny flądrowatych o szerokim otworze gębowym; fletán, halibut

halka /ˈxalka/ (n)
część bielizny damskiej zakładana pod suknię lub spódnicę; combinación

halo-
(biologia, biologiczny) (geografia, geograficzny) pierwszy element słów złożonych oznaczający związek drugiego członu z solą, chlorkiem sodu halo-

halogenowy (adj)
(chemia, chemiczny) związany z halogenem, dotyczący halogenu; zawierający halogeny halógeno

halowy (adj)
(sport, sportowy) taki, który jest rozgrywany w hali sportowej en pista cubierta

halucynacja /ˌxaluʦ̑ɨ̃ˈnaʦ̑ʲja/ (n)
odbierane zmysłami wrażenie czegoś, co nie istnieje, z przekonaniem, że jest rzeczywiste; alucinación

hamak /ˈxãmak/ (n)
podłużny materiał zawieszany między dwoma drzewami lub słupami, służący za łóżko; hamaca

hamburger /xãmˈburɡɛr/ (n)
(kulinaria) kanapka z kotletem z mielonej wołowiny podawana na ciepło; hamburguesa

hamiltonian /ˌxãmʲilˈtɔ̃ɲãn/ (n)
1. (fizyka, fizyczny) funkcja opisująca układ fizyczny za pomocą pędów i położeń uogólnionych hamiltoniano
2. (fizyka, fizyczny) operator energii w mechanice kwantowej hamiltoniano

hammam (n)
łaźnia w krajach arabskich i muzułmańskich; hammam, baño turco, baño árabe, hamam

hamować /xãˈmɔvaʨ̑/ (v)
1. (przenośnie, przenośnia) powstrzymywać kogoś od czegoś reprimir, refrenar
2. zwalniać lub zatrzymywać pojazd za pomocą hamulca frenar

hamulec /xãˈmulɛʦ̑/ (n)
(technologia, technika, techniczny) urządzenie do zmniejszania prędkości pojazdu lub maszyny; freno

hamulec ręczny /xãˈmulɛʦ̑ ˈrɛ̃n͇ʧ̑nɨ/ (n)
(motoryzacja) ręcznie aktywowany hamulec postojowy w samochodzie; freno de mano

handel /ˈxãndɛl/ (n)
proces gospodarczy polegający na sprzedaży i kupnie; wymiana dóbr materialnych; comercio

handel ludźmi (n)
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) przestępczy proceder będący formą niewolnictwa polegający na działaniach nakierunkowanych na wyzysk ludzi, niezależnie od płci i wieku, naruszający ich prawo do decydowania o sobie; trata de personas

handlować /xãnˈdlɔvaʨ̑/ (v)
zajmować się kupnem, sprzedażą lub wymianą towarów i usług comerciar

handlowiec (n)
(handel, handlowy) człowiek zajmujący się handlem comercial

handlowy /xãnˈdlɔvɨ/ (adj)
związany z handlem, odnoszący się do handlu comercial, mercantil

hangar /ˈxãŋɡar/ (n)
pomieszczenie, garaż służący do przechowywania samolotów, szybowców (rzadziej także do trzymania statków wodnych lub ładunków portowych); hangar

hantel (n)
(sport, sportowy) ciężarek gimnastyczny do trzymania w jednej ręce; mancuerna

hanzeatycki /ˌxãw̃zɛaˈtɨʦ̑ʲci/ (adj)
(historia, historyczny, historycznie) dotyczący hanzy, należący do hanzy hanseático

haplo- /ˈxaplɔ/
pierwszy człon wyrazów złożonych oznaczający: pojedynczy, prosty haplo-

haploidalny (adj)
(biologia, biologiczny) mający tylko jeden garnitur chromosomowy haploide

haplologia /ˌxaplɔˈlɔɟja/ (n)
(językoznawstwo, językoznawczy) zjawisko fonetyczne polegające na skróceniu wyrazu przez usunięcie jednej z sylab bezpośrednio po sobie następujących, jednakowych lub o jednakowym spółgłoskowym nagłosie; haplología

haplotyp (n)
(biologia, biologiczny) w genetyce: zestaw polimorfizmów pojedynczych nukleotydów, położonych na jednej chromatydzie, który dziedziczy się jako zestaw sprzężonych ze sobą alleli; haplotipo

harcerz /ˈxarʦ̑ɛʃ/ (n)
(harcerski) członek harcerstwa, polskiej organizacji skautowej escultista, explorador

harem /ˈxarɛ̃m/ (n)
1. (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) część domu muzułmańskiego, do którego nie mają wstępu obcy mężczyźni; harén
2. (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) wszystkie żony i nałożnice muzułmanina, zamieszkałe w haremie (1.1) harén

harfa /ˈxarfa/ (n)
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument strunowy w kształcie trójkąta; arpa

harfista /xarˈfʲista/ (n)
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) muzyk, który gra na harfie arpista

harfistka /xarˈfʲistka/ (n)
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) kobieta, która gra na harfie arpista

harmider (n)
hałas w połączeniu z zamieszaniem tumulto, alboroto

harmonizacja /ˌxarmɔ̃ɲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) wielogłosowe opracowanie utworu muzycznego armonización

harmonizować (v)
łączyć w zgodną całość armonizar

harować /xaˈrɔvaʨ̑/ (v)
ciężko pracować bregar

harpun /ˈxarpũn/ (n)
miotana broń myśliwska w postaci grotu z zadziorami, osadzonego na drzewcu (drewnianym lub metalowym); umocowana na linie; arpón

has /xas/ (n)
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Hs i liczbie atomowej 108; hassio

hashtag (n)
(informatyka, informatyczny) element strony internetowej funkcjonujący jako znacznik, słowo lub wyrażanie poprzedzone znakiem #; hashtag

haszysz /ˈxaʃɨʃ/ (n)
narkotyk uzyskiwany z żywicy konopi indyjskich; hachís

hasło /ˈxaswɔ/ (n)
1. jeden z możliwych elementów kampanii marketingowej lub politycznej eslogan
2. myśl przewodnia, idea consigna, lema, llamamiento
3. tajny wyraz lub ciąg znaków contraseña
4. wyraz lub wyrażenie stanowiące odrębną część w słowniku lub katalogu artículo, vocablo, voz
5. znak, sygnał do działania señal

hau /xaw/ (interjection)
(wyraz dźwiękonaśladowczy, onomatopeja) onomatopeja naśladująca szczekanie psa guau, gua, jau

haubica /xawˈbʲiʦ̑a/ (n)
(wojskowość, wojskowy) działo o krótkiej lufie i małej prędkości początkowej pocisku, przeznaczone głównie do strzelania stromotorowego; obús

haute couture (n)
sztuka projektowania ekskluzywnych kreacji przez wybitne domy mody alta costura

hawajski /xaˈvajsʲci/ (adj)
związany z Hawajami, dotyczący Hawajów hawaiano

hawajski /xaˈvajsʲci/ (n)
(językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy na Hawajach hawaiano

hawanka /xaˈvãnka/ (n)
mieszkanka Hawany habanera

hawańczyk /xaˈvãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
mieszkaniec Hawany habanero

hawański /xaˈvãj̃sʲci/ (adj)
odnoszący się do miasta Hawana habanero

hazard /ˈxazart/ (n)
1. (przenośnie, przenośnia) traf azar
2. gry pieniężne, w których o wygranej decyduje los; juego de azar

hazardzista /ˌxazarʲˈʥ̑ista/ (n)
człowiek uprawiający hazard; gracz hazardowy apostante, jugador de azar

hałas /ˈxawas/ (n)
głośne, uciążliwe dźwięki; ruido

hałaśliwie (adv)
wywołując hałas ruidosamente, a carcajadas, bulliciosamente, gritando, sonoramente

hałaśliwy /ˌxawaɕˈlʲivɨ/ (adj)
powodujący hałas ruidoso, bullicioso

heban /ˈxɛbãn/ (n)
cenne drewno różnych gatunków drzew (głównie hebanowców) rosnących w strefie międzyzwrotnikowej i podzwrotnikowej; ébano

hebrajski /xɛˈbrajsʲci/ (adj)
związany z Hebrajczykami hebreo

hebrajski /xɛˈbrajsʲci/ (n)
(językoznawstwo, językoznawczy) język z grupy kananejskiej języków semickich; hebreo

hedonizm (n)
(filozofia, filozoficzny) doktryna etyczna głosząca, iż rozkosz (i unikanie przykrości/cierpienia) jest najwyższym lub jedynym dobrem i celem życia hedonismo

hegemonia /ˌxɛɡɛ̃ˈmɔ̃ɲja/ (n)
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) panowanie, przewodnictwo jakiejś osoby lub grupy osób (np. klasy społecznej, partii politycznej czy państwa) nad kimś lub czymś hegemonía

hektar /ˈxɛktar/ (n)
(fizyka, fizyczny) (matematyka, matematyczny) jednostka powierzchni równa stu arom (10 000 metrów kwadratowych); hectárea

hektolitr (n)
(metrologia, metrologiczny) jednostka objętości równa 100 litrom hectolitro

hel /xɛl/ (n)
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu He i liczbie atomowej 2; helio

helio- /ˈxɛlʲjɔ/
pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy ze Słońcem, energią słoneczną lub światłem słonecznym helio-

heliofizyka /ˌxɛlʲjɔˈfʲizɨka/ (n)
(astronomia, astronomiczny) dział astrofizyki badający Słońce i heliosferę; heliofísica

heliograf (n)
(meteorologia, meteorologiczny) urządzenie służące do pomiaru czasu trwania usłonecznienia w danym miejscu; heliógrafo

heliopauza /ˌxɛlʲjɔˈpawza/ (n)
(astronomia, astronomiczny) górna granica heliosfery heliopausa

heliosfera /ˌxɛlʲjɔˈsfɛra/ (n)
(astronomia, astronomiczny) przestrzeń wokół Słońca ograniczona zasięgiem występowania wiatru słonecznego (zwykle w liczbie pojedynczej) heliosfera

hellenistyczny /ˌxɛlːɛ̃ɲiˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
dotyczący hellenizmu helenístico

helmintologia /ˌxɛlmʲĩntɔˈlɔɟja/ (n)
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) dział zoologii zajmujący się robakami pasożytniczymi; helmintología

helota (n)
(historia, historyczny, historycznie) (starożytność) członek warstwy helotów czyli ludności niewolnej w społeczeństwie Sparty, stanowiącej własność państwa; przypisany do ziemi pracował na utrzymanie spartiaty ilota

helsińczyk /xɛlˈsʲĩj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
mieszkaniec Helsinek helsinguino

hematyt (n)
(mineralogia, mineralogiczny) pospolity minerał, tlenek żelaza (III); hematita

hemo- /ˈxɛ̃mɔ/
pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z krwią hemo-

hemofilia (n)
(medycyna, medyczny) wrodzona choroba krwi polegająca na obniżeniu jej krzepliwości; hemofilia

hemofobia (n)
(psychologia, psychologiczny) chorobliwy lęk przed krwią hemofobia

hemoglobinuria (n)
(medycyna, medyczny) schorzenie, w którym wolna hemoglobina przedostaje się do moczu; hemoglobinuria

henna /ˈxɛ̃nːa/ (n)
(botanika, botaniczny) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) czerwonopomarańczowy barwnik otrzymywany z liści lawsonii bezwonnej, używany do farbowania skóry i włosów; jena

henr /xɛ̃nr/ (n)
jednostka indukcyjności oraz permeancji w układzie SI, oznaczana H; henrio

heparyna /ˌxɛpaˈrɨ̃na/ (n)
(farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) lek przeciwzakrzepowy, aktywator antytrombiny; heparina

hepatocyt /ˌxɛpaˈtɔʦ̑ɨt/ (n)
(medycyna, medyczny) (anatomia, anatomiczny) komórka wątrobowa; hepatocito

hepatotoksyczność (n)
cecha substancji chemicznej polegająca na zdolności zaburzania funkcji lub uszkadzania komórek wątroby albo całej wątroby hepatotoxicidad

heraldyka (n)
nauka o herbach i rodach szlacheckich; heráldica, blasón

herbaciarnia /ˌxɛrbaˈʨ̑arʲɲa/ (n)
(gastronomia) lokal gastronomiczny specjalizujący się w podawaniu herbaty tetería

herbata /xɛrˈbata/ (n)
napój, napar z herbaty (1.2); té, cha

herbicyd /xɛrˈbʲiʦ̑ɨt/ (n)
(rolnictwo, rolniczy) pestycyd do zwalczania chwastów; herbicida

herc /xɛrʦ̑/ (n)
(fizyka, fizyczny) jednostka miary częstotliwości; (symbolicznie) Hz; hercio

herezja /xɛˈrɛzʲja/ (n)
1. (przenośnie, przenośnia) kontrowersyjny pogląd, odstępstwo od powszechnie przyjętych poglądów herejía
2. (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) pogląd religijny sprzeczny z dogmatami religii panującej; herejía

hermeneuta (n)
naukowiec zajmujący się hermeneutyką, jako dziedziną filologii hermeneuta

hermeneutyczny /ˌxɛrmɛ̃nɛwˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
związany z hermeneutyką, dotyczący hermeneutyki hermenéutico

heroiczny (adj)
(książkowy) pełen odwagi i poświęcenia heroico

heroina /ˌxɛrɔˈ<sup>j</sup>ĩna/ (n)
(biochemia, biochemiczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) organiczny związek chemiczny, pochodna morfiny, biały krystaliczny proszek; heroína

heroinista /ˌxɛrɔ<sup>j</sup>ĩˈɲista/ (n)
człowiek uzależniony od heroiny heroinómano

heroizm (n)
postawa pełna odwagi, śmiałości, hartu ducha, działania dla dobra innych itd.; także ukazanie takiej postawy czynami. heroísmo

herold /ˈxɛrɔlt/ (n)
1. (historia, historyczny, historycznie) w średniowieczu mistrz ceremonii na dworze panującego władcy; także sędzia podczas rycerskich turniejów herold
2. (historia, historyczny, historycznie) w średniowieczu poseł ogłaszający zarządzenia w imieniu władcy herold
3. (przenośnie, przenośnia) głosiciel nowej myśli herold

herpetologia /ˌxɛrpɛtɔˈlɔɟja/ (n)
(zoologia, zoologiczny) dział zoologii, nauka o płazach i gadach; herpetología

heterochromosom /ˌxɛtɛrɔxrɔ̃ˈmɔsɔ̃m/ (n)
(biochemia, biochemiczny) chromosom determinujący płeć heterocromosoma

heterodoksyjny (adj)
właściwy heterodoksji, wyznający poglądy odmienne od tych głoszonych przez dany Kościół doktryny wiary heterodoxo

heteroseksualista /ˌxɛtɛrɔsɛksu<sup>w</sup>aˈlʲista/ (n)
osoba o orientacji heteroseksualnej heterosexual

heteroseksualizm /ˌxɛtɛrɔsɛksuˈ<sup>w</sup>alʲism̥/ (n)
odczuwanie popędu płciowego do osób płci przeciwnej heterosexualidad

heteroseksualny /ˌxɛtɛrɔsɛksuˈ<sup>w</sup>alnɨ/ (adj)
odczuwający pociąg seksualny wyłącznie do osób płci przeciwnej heterosexual

hetman /ˈxɛtmãn/ (n)
(szachy, pojęcie szachowe) figura mogąca poruszać się w każdym kierunku; reina

hetycki (adj)
(starożytność) dotyczący Hetytów, ludu, który około XVII wieku p.n.e. stworzył potężne państwo z centrum w Hattusa w Anatolii hitita

heurystyczny (adj)
związany z heurystyką; oparty na heurystyce heurístico

heurystyka /xɛwˈrɨstɨka/ (n)
(logika, logiczny) umiejętność wykrywania nowych faktów oraz znajdywania związków między faktami, zwłaszcza z wykorzystaniem hipotez; heurística

hełm /xɛwm/ (n)
zwykle usztywnione nakrycie głowy chroniące ją przed urazami; casco, yelmo

hełmiatka /xɛwˈmʲjatka/ (n)
(ornitologia, ornitologiczny) Netta rufina, średni ptak wodny z upierzeniem głowy tworzącym puszysty hełm; pato colorado

hiacynt /ˈçjaʦ̑ɨ̃nt/ (n)
(botanika, botaniczny) wieloletnia roślina cebulowa z rodzaju Hyacinthus L. o ozdobnych kwiatach; jacinto

hidalgo (n)
szlachcic hiszpański hidalgo

hidżab /ˈçiʤ̑ap/ (n)
rodzaj szala lub chusty noszonej głównie przez muzułmanki, zakrywającej głowę, uszy, włosy i szyję, ale pozostawiającej twarz odsłoniętą; hiyab

hiena /ˈçjɛ̃na/ (n)
1. (zoologia, zoologiczny) drapieżny ssak przypominający masywnego kota i żywiący się padliną; hiena
2. (przenośnie, przenośnia) (pogardliwie) człowiek zyskujący kosztem innych ludzi hiena

hienołak /çjɛ̃ˈnɔwak/ (n)
1. (fantasy) człowiek, którego jedną z form jest hiena hombre hiena
2. (mitologia, mitologiczny) (folklor) człowiek potrafiący zmienić się w hienę lub hiena ukrywająca się pod postacią człowieka hombre hiena

hierarcha (n)
wysoki dostojnik w Kościele katolickim lub wschodnich kościołach chrześcijańskich jerarca

hierarchiczny (adj)
taki, który jest uporządkowany zgodnie z przyjętą hierarchią jerárquico

hierarchizacja (n)
uporządkowanie elementów czegoś według pewnej hierarchii jerarquización

hieratyczny /ˌçjɛraˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
1. namaszczony, dostojny, pełen patosu (zwykle o dziełach sztuki) hierático
2. właściwy uroczystemu rytuałowi (np. religijnemu) hierático

hieroglif /çjɛˈrɔɡlʲif/ (n)
starożytne egipskie pismo obrazkowe; jeroglífico

higiena /çiˈɟɛ̃na/ (n)
1. dbanie o czystość ciała higiene
2. nauka o wpływie środowiska na zdrowie ludzkie higiene

higieniczny (adj)
zapewniający przestrzeganie czystości i utrzymywanie zdrowia higiénico

higroskopijność /ˌçiɡrɔskɔˈpʲijnɔɕʨ̑/ (n)
podatność niektórych substancji na wchłanianie wilgoci; higroscopicidad

higroskopijny (adj)
(chemia, chemiczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) szybko i łatwo wchłaniający (absorbujący) wodę z otoczenia, najczęściej w postaci pary wodnej higroscópico

himalajski /ˌçĩmaˈlajsʲci/ (adj)
dotyczący Himalajów, związany z Himalajami, pochodzący z Himalajów himalayo

hinduista /ˌçĩnduˈ<sup>j</sup>ista/ (n)
wyznawca hinduizmu hinduista, hindú

hinduistyczny /ˌçĩndu<sup>j</sup>iˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
związany z hinduizmem, dotyczący hinduizmu hinduista, hindú

hinduizm /çĩnˈdu<sup>j</sup>ism̥/ (n)
(teologia, teologiczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) grupa wierzeń religijnych wyznawanych głównie na Półwyspie Indyjskim; hinduismo

hiperaktywność (n)
cecha tego, co hiperaktywne; cecha tych, którzy są hiperaktywni hiperactividad

hiperbola /ˌçipɛrˈbɔla/ (n)
1. (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) zabieg stylistyczny polegający na wyolbrzymieniu, przejaskrawieniu cech przedmiotów, osób, zjawisk; hipérbole
2. (matematyka, matematyczny) zbiór punktów, których bezwzględna wartość różnicy odległości od dwóch ustalonych punktów jest stała; hipérbola

hipergamia (n)
dobieranie przez kobietę partnera życiowego o pozycji społecznej wyższej lub co najmniej podobnej do swojej; dobieranie partnerów tej samej lub wyższej rangi przez samice ssaków hipergamia

hiperlibidemia (n)
(medycyna, medyczny) (seksuologia, seksuologiczny) hiperseksualność, nadmierna, chorobliwa i nienasycona potrzeba aktywności seksualnej hiperlibidemia

hiperlipidemia (n)
(medycyna, medyczny) zaburzenie metaboliczne polegające na podwyższonych poziomach frakcji cholesterolu lub trójglicerydów w surowicy krwi spowodowane stylem życia (nieprawidłowe odżywianie, nadwaga, siedzący tryb życia) lub predyspozycjami genetycznymi; hiperlipidosis

hiperonim /ˌçipɛrˈɔ̃ɲĩm/ (n)
(językoznawstwo, językoznawczy) wyraz o znaczeniu szerszym od danego i nadrzędnym wobec niego, np. „roślina” w stosunku do słowa „drzewo”; hiperónimo

hiperrzeczywistość (n)
(filozofia, filozoficzny) postmodernistyczna rzeczywistość zapośredniczona przez symulacje, rezultat mieszania się rzeczywistości społecznej z medialną do zatarcia granic rozróżnialności; hiperrealidad

hiperseksualność (n)
(medycyna, medyczny) (seksuologia, seksuologiczny) zaburzenie charakteryzujące się ciągłą, wyniszczającą i uporczywą potrzebą uprawiania stosunków płciowych; hipersexualidad

hipersomnia (n)
(medycyna, medyczny) nadmierna senność, występowanie senności mimo przespania nocy, przedłużanie się snu lub występowanie senności w czasie przeznaczonym na aktywność; hipersomnia

hipertekst /çipɛrˈtɛkst/ (n)
(informatyka, informatyczny) organizacja tekstu komputerowego polegająca na zastosowaniu hiperłączy przenoszących użytkownika do innych informacji; hipertexto

hipertermia /ˌçipɛrˈtɛrmʲja/ (n)
(fizjologia, fizjologiczny) (medycyna, medyczny) stan nadmiernego wzrostu temperatury organizmu stałocieplnego; hipertermia

hiperwitaminoza (n)
(medycyna, medyczny) zespół objawów chorobowych wywołany nadmiarem niektórych witamin w organizmie; hipervitaminosis

hipo- /ˈçipɔ/ (prefix)
pierwszy człon wyrazów złożonych, oznaczający „pod”, „poniżej normy” hipo-

hipochondria (n)
(medycyna, medyczny) chorobliwy strach o własne zdrowie i życie; ciągłe doszukiwanie się u siebie objawów chorób, wyolbrzymianie dolegliwości hipocondría, patofobia

hipoglikemia (n)
(medycyna, medyczny) obniżenie się zawartości glukozy we krwi do poziomu poniżej normy fizjologicznej hipoglucemia

hipokorystyk (n)
(językoznawstwo, językoznawczy) wyraz pieszczotliwy; hipocorístico

hipokryta /ˌçipɔˈkrɨta/ (n)
osoba dwulicowa, obłudna, nieszczera, fałszywa hipócrita

hipokryzja /ˌçipɔˈkrɨzʲja/ (n)
(psychologia, psychologiczny) postawa osoby, która postępuje sprzecznie z deklarowanymi przez siebie zasadami moralnymi w celu osiągania korzyści lub przedstawienia siebie w lepszym świetle; hipocresía

hipolibidemia (n)
(seksuologia, seksuologiczny) oziębłość seksualna, obniżenie popędu płciowego; hipolibidemia

hipologia /ˌçipɔˈlɔɟja/ (n)
(zoologia, zoologiczny) nauka o koniu domowym; hipología

hipomania /ˌçipɔ̃ˈmãɲja/ (n)
(psychologia, psychologiczny) zaburzenie charakteryzujące się wzmożoną aktywnością hipomanía

hiponim /çiˈpɔ̃ɲĩm/ (n)
wyraz o znaczeniu węższym od danego i podrzędnym wobec niego, np. „drzewo” w stosunku do słowa „roślina” hipónimo

hipopotam /ˌçipɔˈpɔtãm/ (n)
(zoologia, zoologiczny) ssak z rzędu parzystokopytnych prowadzący ziemnowodny tryb życia; hipopótamo

hipoteka /ˌçipɔˈtɛka/ (n)
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) rodzaj zabezpieczenia długu poprzez umożliwienie wierzycielowi odzyskanie go z nieruchomości, której to zabezpieczenie dotyczy; hipoteca

hipotermia /ˌçipɔˈtɛrmʲja/ (n)
(medycyna, medyczny) stan chorobowy utraty ciepłoty ciała i zaniku funkcji życiowych; hipotermia

hipotetyczny (adj)
oparty na prawdopodobieństwie, wymagający sprawdzenia hipotético

hipoteza /ˌçipɔˈtɛza/ (n)
niepotwierdzony konstrukt myślowy wyjaśniający dane zagadnienie; hipótesis

hirsutyzm /çirˈsutɨsm̥/ (n)
(medycyna, medyczny) występowanie nadmiernego owłosienia typu męskiego u kobiet; hirsutismo

hispanoamerykański /ˌçispãnɔãmɛrɨˈkãj̃sʲci/ (adj)
odnoszący się do krajów Ameryki, w których językiem oficjalnym jest hiszpański hispanoamericano

histerektomia (n)
(medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) zabieg chirurgicznego usunięcia macicy; histerectomía

histereza /ˌçistɛˈrɛza/ (n)
zjawisko zależności aktualnego stanu układu od stanów w poprzedzających chwilach; histéresis

histeria /çiˈstɛrʲja/ (n)
(psychologia, psychologiczny) wybuchowa płaczliwość, nerwowość, rozemocjonowanie; histeria

histeryczka /ˌçistɛˈrɨʧ̑ka/ (n)
kobieta cierpiąca na histerię, która ma ataki histerii histérica

histeryczny (adj)
właściwy histerii histérico

histeryk /çiˈstɛrɨk/ (n)
człowiek cierpiący na histerię; taki, który ma ataki histerii histérico

histo- /ˈçistɔ/
(biologia, biologiczny) pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z tkanką histo-

histogram /çiˈstɔɡrãm/ (n)
(matematyka, matematyczny) wykres słupkowy ukazujący rozkład empiryczny danej cechy, np. jasności pikseli na fotografii cyfrowej; histograma

histologia (n)
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (biologia, biologiczny) nauka o tkankach histología

historia /çiˈstɔrʲja/ (n)
1. nauka zajmująca się badaniem przeszłości; historia
2. krótka opowieść, opis jakiegoś wydarzenia historia

historiografia (n)
piśmiennictwo historyczne, czyli takie, które opisuje dzieje na podstawie badań naukowych historiografía

historiozofia /ˌçistɔrʲjɔˈzɔfʲja/ (n)
(filozofia, filozoficzny) dziedzina filozofii zajmująca się refleksją nad dziejami, ich sensem, biegiem i celem, próbująca ustalić prawidłowości, które nimi rządzą; jej przedmiotem badań jest też postrzeganie procesów dziejowych przez ludzi oraz różne sposoby ich przedstawiania i rozumienia; filosofía de la historia

historycznie /ˌçistɔˈrɨʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
w dawnych czasach, ujmując określoną historię históricamente

historyczny /ˌçistɔˈrɨʧ̑nɨ/ (adj)
związany z historią, z przeszłością, opisujący przeszłość histórico

historyk /çiˈstɔrɨk/ (n)
1. specjalista w dziedzinie historii, badacz dziejów historiador
2. specjalistka w dziedzinie historii, badaczka dziejów historiadora

hiszpański /çiʃˈpãj̃sʲci/ (adj)
nawiązujący do/pochodzący z Hiszpanii lub odnoszący się do Hiszpanów español, castellano

hiszpański /çiʃˈpãj̃sʲci/ (n)
romański język używany m.in. w Hiszpanii; español, castellano

hiszpańskojęzyczny /çiʃˈpãj̃skɔjɛ̃w̃ˈzɨʧ̑nɨ/ (adj)
1. posługujący się językiem hiszpańskim hispanohablante, hispanoparlante
2. taki, którego mieszkańcy posługują się językiem hiszpańskim hispanohablante, hispanoparlante

hit /çit/ (n)
1. przedmiot cieszący się dużą popularnością hit
2. utwór muzyczny (zazwyczaj piosenka) wyjątkowo modny w danym czasie superventas

hitlerowiec /ˌçitlɛˈrɔvʲjɛʦ̑/ (n)
(potocznie, potoczny) (pejoratywnie, pejoratywny) nazista hitleriano

hitlerowski /ˌçitlɛˈrɔfsʲci/ (adj)
(historia, historyczny, historycznie) związany z Hitlerem, hitleryzmem lub hitlerowcami, dotyczący Hitlera, hitleryzmu lub hitlerowców hitleriano

hitleryzm /çiˈtlɛrɨsm̥/ (n)
(historia, historyczny, historycznie) nazizm, niemiecka skrajna odmiana faszyzmu hitlerismo

hodowla /xɔˈdɔvla/ (n)
1. (rolnictwo, rolniczy) gospodarstwo dokonujące takich czynności w celach zarobkowych explotación ganadero, granja
2. (rolnictwo, rolniczy) zespół zabiegów i procesów w wytwarzanych sztucznie optymalnych warunkach dla rozwoju hodowanego zwierzęcia bądź rośliny, mający na celu otrzymanie w warunkach stworzonych przez człowieka organizmów żywych; cría

hojność (n)
cecha tego, co hojne; cecha tych, którzy są hojni generosidad, franqueza

hojny /ˈxɔjnɨ/ (adj)
1. (książkowy) szczodrze udzielany abundante, rico
2. (książkowy) udzielający czegoś, obdarzający czymś chętnie i obficie generoso, espléndido

hokej /ˈxɔkɛj/ (n)
(sport, sportowy) każda z kilku rodzajów gier zespołowych rozgrywanych na lodowisku lub na boisku, w której zawodnicy trącając zakrzywionym kijem krążek lub małą piłkę, starają się trafić do bramki przeciwnika; hockey

hokej na lodzie /ˈxɔkɛj na‿ˈlɔʥ̑ɛ/ (n)
(sport, sportowy) hokej rozgrywany na lodowisku; hockey sobre hielo

hokej na rolkach /ˈxɔkɛj na‿ˈrɔlkax/ (n)
(sport, sportowy) hokej rozgrywany na boisku, naktórym gracze jeżdżą na rolkach; hockey sobre patines

hokej na trawie /ˈxɔkɛj na‿ˈtravʲjɛ/ (n)
(sport, sportowy) hokej rozgrywany na boisku pokrytym trawą; hockey sobre hierba

hol /xɔl/ (n)
duża, reprezentacyjna sala znajdująca się u wejścia do kina, teatru, hotelu, do apartamentów itp. hall, vestíbulo

holenderski /ˌxɔlɛ̃nˈdɛrsʲci/ (adj)
związany z Holandią, dotyczący Holandii (państwa) holandés

holenderski /ˌxɔlɛ̃nˈdɛrsʲci/ (n)
główny język Holandii; holandés

holm /xɔlm/ (n)
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ho i liczbie atomowej 67; holmio

holokaust /xɔˈlɔkawst/ (n)
(historia, historyczny, historycznie) zagłada, całkowite zniszczenie, zwłaszcza prześladowanie i zagłada Żydów europejskich przez hitlerowców w czasie II wojny światowej, (zobacz) Holokaust holocausto

holować /xɔˈlɔvaʨ̑/ (v)
ciągnąć za sobą kogoś lub coś, co nie ma lub nie używa własnego napędu remolcar, arrastrar, llevar a remolque

holownik /xɔˈlɔvʲɲik/ (n)
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) niewielki, silny i zwrotny statek przystosowany do ciągnięcia większych jednostek; remolcador

homar /ˈxɔ̃mar/ (n)
(zoologia, zoologiczny) skorupiak z rzędu homarowatych – Nephropidae – masowo poławiany dla celów spożywczych; bogavante, langosta

homarzec /xɔ̃ˈmaʒɛʦ̑/ (n)
(zoologia, zoologiczny) gatunek homara ceniony ze względu na walory smakowe; cigala

homeopata (n)
osoba stosująca w leczeniu homeopatię homeópata

homeopatia /ˌxɔ̃mɛɔˈpatʲja/ (n)
leczenie schorzenia za pomocą rozcieńczonego czynnika wywołującego daną chorobę; homeopatía

homeopatyczny (adj)
związany z homeopatią, właściwy homeopatii homeopático, homeópata

homeostaza /ˌxɔ̃mɛɔˈstaza/ (n)
zdolność organizmu do utrzymywania stałości parametrów wewnętrznych mimo zmian w otoczeniu homeostasis

homerycki /ˌxɔ̃mɛˈrɨʦ̑ʲci/ (adj)
odnoszący się do Homera lub jego twórczości; homérico

homiletyczny (adj)
związany z homiletyką, dotyczący homiletyki homilético

homiletyka (n)
(teologia, teologiczny) dyscyplina teologiczna, nauka o układaniu i wygłaszaniu kazań; homilética

homilia (n)
1. tekst wygłoszonej (1.1) homilía
2. w katolicyzmie kazanie mszalne do tekstów biblijnych, które może głosić tylko kapłan lub diakon; homilía

homo- /ˈxɔ̃mɔ/
pierwszy człon wyrazów złożonych, mający znaczenie: taki sam, jednolity homo-

homofonia /ˌxɔ̃mɔˈfɔ̃ɲja/ (n)
1. (językoznawstwo, językoznawczy) identyczność fonetyczna między wyrazami o różnej pisowni i różnym znaczeniu homofonía
2. styl utworów muzycznych, w których jeden głos dominuje nad pozostałymi, które stanowią akompaniament homofonía

homogamia (n)
1. (biologia, biologiczny) wybieranie partnera podobnego fenotypowo do wybierającego homogamia
2. (socjologia, socjologiczny) dobieranie się podobnych typów w doborze małżeńskim homogamia

homologacja /ˌxɔ̃mɔlɔˈɡaʦ̑ʲja/ (n)
orzeczenie o zdatności sprzętu i pozwolenie na jego produkcję oraz sprzedaż; homologación

homonim /xɔ̃ˈmɔ̃ɲĩm/ (n)
(językoznawstwo, językoznawczy) wyraz o identycznym brzmieniu z innym wyrazem, ale o odmiennym znaczeniu (niekiedy też pisowni) i zwykle innym pochodzeniu homónimo

homoseksualista /ˌxɔ̃mɔsɛksu<sup>w</sup>aˈlʲista/ (n)
(seksuologia, seksuologiczny) mężczyzna o homoseksualnej orientacji seksualnej; homosexual

homoseksualizm /ˌxɔ̃mɔsɛksuˈ<sup>w</sup>alʲism̥/ (n)
kierowanie popędu seksualnego do osobników tej samej płci homosexualidad

homoseksualny /ˌxɔ̃mɔsɛksuˈ<sup>w</sup>alnɨ/ (adj)
związany z homoseksualizmem, dotyczący homoseksualizmu homosexual

honduraski /ˌxɔ̃nduˈrasʲci/ (adj)
odnoszący się do państwa Honduras hondureño

hongkoński (adj)
związany z Hongkongiem, dotyczący Hongkongu hongkonés

honor /ˈxɔ̃nɔr/ (n)
czyjeś poczucie godności honor

honorarium /ˌxɔ̃nɔˈrarʲjũm/ (n)
wynagrodzenie za pracę lub usługę zazwyczaj wykonywaną jednorazowo, nieregularnie honorario

hoplita /xɔˈplʲita/ (n)
(historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) ciężkozbrojny żołnierz piechoty starożytnej Grecji walczący w falandze; hoplita

hormon /ˈxɔrmɔ̃n/ (n)
(biologia, biologiczny) wytwarzana w organizmie substancja która reguluje procesy życiowe; hormona

hormonozależny /ˌxɔrmɔ̃nɔzaˈlɛʒnɨ/ (adj)
(biologia, biologiczny) (medycyna, medyczny) zależny od poziomu hormonów w organizmie dependiente de hormona

horoskop /xɔˈrɔskɔp/ (n)
opis konfiguracji ciał niebieskich, na podstawie którego sporządza się przepowiednię horóscopo

horror /ˈxɔrːɔr/ (n)
1. (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) (literacko) dzieło, głównie film, przedstawiające makabryczną, najczęściej nierealną i pełną napięcia akcję; obra de terror, película de terror
2. (przenośnie, przenośnia) straszne zdarzenie, dramatyczna sytuacja, uciążliwe okoliczności horror

hortensja /xɔrˈtɛ̃w̃sʲja/ (n)
1. (botanika, botaniczny) Hydrangea L., rodzaj roślin z rodziny hortensjowatych; hortensia
2. (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju (1.1) hortensia
3. (potocznie, potoczny) kwiat rośliny z rodzaju (1.1) hortensia

horyzont /xɔˈrɨzɔ̃nt/ (n)
linia powstała z przecięcia sfery niebieskiej na dwie części, i wyznaczająca granicę pomiędzy przestrzenią widoczną dla obserwacji i zasłoniętą przez Ziemię; horizonte

hosanna (interjection)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) pierwotnie wezwanie do Boga o pomoc, współcześnie wykrzyknik stosowany jako radosna inwokacja; hosanna

hospitalizacja /ˌxɔspʲitalʲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
umieszczenie pacjenta w szpitalu hospitalización

hostia /ˈxɔstʲja/ (n)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) okrągły opłatek z mąki pszennej używany podczas mszy oraz wystawiany w monstrancji do adoracji; hostia

hot dog /ˈxɔd ˈːɔk/ (n)
(kulinaria) gorąca parówka podawana w rozciętej bułce z dowolnymi przyprawami; pancho, perrito caliente

hotel /ˈxɔtɛl/ (n)
budynek do czasowego pobytu za opłatą; hotel, albergue

hołota /xɔˈwɔta/ (n)
(pogardliwie) grupa osób, które zachowują się w sposób niekulturalny, chamski, ordynarny, prostacki chusma, populacho

hoży /ˈxɔʒɨ/ (adj)
(książkowy) taki, który wygląda dobrze, zdrowo, pięknie, młodo, jest silny i urodziwy flamenco

hrabia /ˈxrabʲja/ (n)
tytuł szlachecki; conde

hrabina /xraˈbʲĩna/ (n)
żona hrabiego condesa

hrabiostwo (n)
tytuł, urząd hrabiego condado

hrabstwo /ˈxrapstfɔ/ (n)
1. (historia, historyczny, historycznie) w średniowieczu w Europie Zachodniej: jednostka administracyjna zarządzana przez hrabiego; condado
2. (urzędowy) jednostka podziału administracyjnego w Wielkiej Brytanii, Irlandii i Stanach Zjednoczonych condado

hrywna /ˈxrɨvna/ (n)
waluta Ukrainy; grivna

hulajnoga /ˌxulajˈnɔɡa/ (n)
prosty pojazd złożony z dwóch lub trzech kół, kierownicy i miejsc na nogi patinete, patín

humanista (n)
przedstawiciel humanizmu humanista

humanistyka /ˌxũmãˈɲistɨka/ (n)
grupa nauk dotyczących człowieka, jego wytworów i społeczeństwa ludzkiego; humanidades, letras

humanitarny /ˌxũmãɲiˈtarnɨ/ (adj)
szanujący godność człowieka i zwierząt, zgodny z zasadami humanitaryzmu humanitario

humanizm (n)
1. (historia, historyczny, historycznie) (filozofia, filozoficzny) intelektualny i kulturalny prąd epoki Odrodzenia przedkładający sprawy ludzkie, doczesne nad to, co nieziemskie humanismo
2. postawa moralna i intelektualna przejawiająca się zainteresowaniem człowiekiem, jego dobrem, godnością i wolnością humanismo

humanoid (n)
twór przypominający człowieka humanoide

humanoidalny (adj)
mający cechy ludzkie humanoide

humor /ˈxũmɔr/ (n)
1. zdolność dostrzegania komicznych stron rzeczywistości humor
2. chwilowy stan psychiczny, zwłaszcza dobry humor

humorystyczny (adj)
dowcipny, zabawny, śmieszny, żartobliwy humorístico

huragan /xuˈraɡãn/ (n)
(geografia, geograficzny) (meteorologia, meteorologiczny) silny, porywisty wiatr, w którego prędkość wynosi powyżej 33 m/s, zwykle towarzyszący cyklonom tropikalnym; huracán, vendaval

hurysa (n)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w islamie: jedna z wiecznie młodych i pięknych dziewic będących dla muzułmanina nagrodą w raju za przykładne życie; hurí

husycki /xuˈsɨʦ̑ʲci/ (adj)
związany z husytami lub husytyzmem husita

huzar (n)
(historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) żołnierz jazdy lekkiej; húsar

huśtawka /xuɕˈtafka/ (n)
przyrząd do bujania dzieci; columpio, balancín

huśtać /ˈxuɕtaʨ̑/ (v)
1. wprawiać w ruch wahadłowy balancear, columpiar, mecer
2. być wprawionym w ruch wahadłowy balancearse, mecerse
3. wprawiać w ruch wahadłowy samego siebie balancearse, columpiarse

hybryda /xɨ.ˈbrɨ.da/ (n)
1. (biologia, biologiczny) roślina lub zwierzę powstałe ze skrzyżowania osobników należących do dwóch różnych odmian, ras lub gatunków; híbrido
2. (językoznawstwo, językoznawczy) wyraz złożony z elementów pochodzących z dwóch różnych języków; híbrido
3. (książkowy) coś, co składa się z różnych elementów, często niepasujących do siebie híbrido
4. (fotografia) aparat kompaktowy z wymienną optyką, dawniej także kompakt z dużym zoomem i bardziej zaawansowanymi funkcjami híbrido
5. (potocznie, potoczny) samochód hybrydowy híbrido
6. w heraldyce fantastyczne zwierzę, będące połączeniem cech zwierząt realnie istniejących; híbrido

hycel /ˈxɨʦ̑ɛl/ (n)
1. (potocznie, potoczny) osoba zajmująca się wyłapywaniem bezpańskich psów lacero, perrero
2. (przenośnie, przenośnia) osoba niegodziwa, bezwartościowa bribón, canalla, granuja

hydrant /ˈxɨdrãnt/ (n)
urządzenie, które umożliwia bezpośredni pobór z głównych przewodów sieci wodociągowej wody do celów gospodarczych i pożarniczych; boca de riego, hidrante, boca de incendios

hydraulik /xɨˈdrawlʲik/ (n)
robotnik, którego praca polega na montażu i naprawie instalacji wodociągowej, kanalizacyjnej oraz centralnego ogrzewania fontanero

hydraulika (n)
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) nauka zajmująca się rzeczywistymi układami, w których zachodzi przepływ cieczy i energii; hidráulica

hydrobiologia /ˌxɨdrɔbʲjɔˈlɔɟja/ (n)
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) dział biologii zajmujący się organizmami wodnymi; hidrobiología

hydrochinon (n)
(biochemia, biochemiczny) organiczny związek chemiczny z grupy fenoli, łagodny środek redukujący; hidroquinona

hydrodynamiczny (adj)
związany z hydrodynamiką, dotyczący hydrodynamiki hidrodinámico

hydrofon /xɨˈdrɔfɔ̃n/ (n)
(technologia, technika, techniczny) mikrofon służący do odbierania dźwięków rozchodzących się w wodzie lub innych cieczach; hidrófono

hydrografia /ˌxɨdrɔˈɡrafʲja/ (n)
(geografia, geograficzny) nauka o wodach jako elemencie środowiska geograficznego hidrografía

hydrograficzny /ˌxɨdrɔɡraˈfʲiʧ̑nɨ/ (adj)
związany z hydrografią, dotyczący hydrografii hidrográfico

hydrologia /ˌxɨdrɔˈlɔɟja/ (n)
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) nauka o wodzie występującej w przyrodzie; hidrología

hydromasaż /ˌxɨdrɔ̃ˈmasaʃ/ (n)
1. (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) zabieg wykonywany za pomocą hydromasażu (1.1) hidromasaje
2. (technologia, technika, techniczny) urządzenie wykorzystujące wodę do masowania ciała hidromasaje

hydroplan /xɨˈdrɔplãn/ (n)
samolot, który może lądować na wodzie i startować z niej; hidroavión, hidroplano

hydrostatyczny (adj)
(fizyka, fizyczny) związany z hydrostatyką, dotyczący hydrostatyki hidrostático

hydrostatyka /ˌxɨdrɔˈstatɨka/ (n)
nauka zajmująca się cieczami w stanie spoczynku lub bezwładności; hidrostática

hymn /xɨ̃mn/ (n)
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (urzędowy) uroczysta i podniosła pieśń pochwalna o apostroficznym charakterze wypowiedzi, komponowana na cześć bóstwa, szczególnej osoby, wydarzenia, ojczyzny (kraju), a także idei; himno

i /i/ (conjunction)
…łączący słowa i zdania równorzędne y, e

i król na dziurawym tronie siaduje, gdy dobrze obiaduje /i‿ˈkrul ˌna‿ʥ̑uˈravɨ̃m ˈtrɔ̃ɲɛ ɕaˈdujɛ ˈɡdɨ ˈdɔbʒɛ ˌɔbʲjaˈdujɛ/ (proverb)
kondycja ludzka zrównuje wszystkich ludzi bez względu na ich stan caga el rey, caga el papa; sin cagar, nadie se escapa

i tak dalej (adv)
wyrażenie zamykające wypowiedź, zastępujące dalszy ciąg wyliczenia etcétera

i w Paryżu nie zrobią z owsa ryżu /ˌi‿f‿paˈrɨʒu ɲɛ‿ˈzrɔbʲjɔ̃w̃ ˈz‿ɔfsa ˈrɨʒu/ (proverb)
pewne rzeczy są niemożliwe do zrobienia aunque la mona se vista de seda, mona se queda

iberoamerykański /ˌibɛrɔãmɛrɨˈkãj̃sʲci/ (adj)
odnoszący się do krajów Ameryki, w których językiem oficjalnym jest hiszpański lub portugalski iberoamericano

iberyjski (adj)
(geografia, geograficzny) związany z Iberią, krainą w zachodniej Europie, oddzielonej od niej Pirenejami lub z mieszkańcami tej krainy - Iberami (Iberyjczykami), pochodzący z niej lub wykonywany na sposób taki jak w Iberii ibérico

ich /ix/ (pronoun)
3 (osoba) lm su

ichtio- /ˈixtʲjɔ/
pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z rybami ictio-

ichtiolog (n)
(biologia, biologiczny) uczony – specjalista badający ryby ictiólogo

ichtiologia /ˌixtʲjɔˈlɔɟja/ (n)
(zoologia, zoologiczny) nauka o rybach; ictiología

ichtiologiczny /ˌixtʲjɔlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
(zoologia, zoologiczny) związany z ichtiologią, dotyczący ichtiologii ictiológico

idarubicyna /ˌidarubʲiˈʦ̑ɨ̃na/ (n)
(biochemia, biochemiczny) (medycyna, medyczny) związek organiczny, syntetyczny lek stosowany w leczeniu białaczki; idarubicina

idea /iˈdɛa/ (n)
1. myśl przewodnia; idea
2. pomysł idea

idealista /ˌidɛaˈlʲista/ (n)
1. (filozofia, filozoficzny) zwolennik idealizmu idealista
2. osoba kierująca się wiarą w ideały, postępująca zgodnie z zasadami idealista

idealistka /ˌidɛaˈlʲistka/ (n)
1. (filozofia, filozoficzny) zwolenniczka idealizmu idealista
2. kobieta kierująca się wiarą w ideały, postępująca zgodnie z zasadami idealista

ideał (n)
doskonałość, najwyższy cel dążeń, pragnień ideal

identycznie (adv)
w sposób identyczny, tak samo, kropka w kropkę idénticamente

identyczny /ˌidɛ̃nˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
dokładnie taki sam idéntico

identyfikacja /ˌidɛ̃ntɨfʲiˈkaʦ̑ʲja/ (n)
1. (książkowy) stwierdzenie czyjejś tożsamości, ustalenie jednakowości czegoś w porównaniu z czymś identificación
2. (psychologia, psychologiczny) (socjologia, socjologiczny) utożsamianie się osoby bądź grupy z wartościami i stylem innej osoby lub grupy identificación, afinidad
3. (psychologia, psychologiczny) utożsamianie się z kimś, współodczuwanie; przeżywanie przez kogoś czegoś bezpośrednio jego niedotyczącego tak, jak ktoś inny, kogo to dotyczy naprawdę identificación, solidaridad

identyfikacyjny /ˌidɛ̃ntɨfʲikaˈʦ̑ɨjnɨ/ (adj)
związany z identyfikacją, służący do identyfikacji identificador, identificativo

ideogram (n)
znak graficzny, który pojedynczo może oznaczać określony przedmiot, ale też zależnie od kontekstu pewną ideę; nie informuje o wymowie; ideograma

ideolog (n)
twórca, teoretyk lub zagorzały propagator określonej ideologii ideólogo

ideologia /ˌidɛɔˈlɔɟja/ (n)
system poglądów, idei jednostki lub grupy; wspólnota światopoglądów, której celem jest świadome dążenie do realizacji określonego interesu klasowego, grupowego lub narodowego ideología

ideologiczny /ˌidɛɔlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
związany z ideologią, mający cechy ideologii ideológico

idiolekt /iˈdʲjɔlɛkt/ (n)
(językoznawstwo, językoznawczy) zbiór indywidualnych cech mowy danego rozmówcy; idiolecto

idiom /ˈidʲjɔ̃m/ (n)
zwrot charakterystyczny dla danego języka, niemożliwy do dosłownego przetłumaczenia na inny język idiotismo, locución idiomática

idiopatyczny (adj)
(medycyna, medyczny) powstający spontanicznie lub mający niejasne albo nieznane podłoże; idiopático

idiosynkrazja (n)
(psychologia, psychologiczny) czyjś indywidualny sposób spostrzegania, doświadczania i reakcji na pewną zwyczajną sytuację idiosincrasia

idol /ˈidɔl/ (n)
1. osoba, którą się podziwia ídolo
2. figura bóstwa ídolo

idy /ˈidɨ/ (n)
(historia, historyczny, historycznie) w kalendarzu rzymskim trzynasty, a w marcu, maju, lipcu i październiku piętnasty dzień miesiąca; idus

igloo /ˈiɡlu/ /ˈiɡlɔ/ (n)
kopulasty domek z brył ubitego śniegu lub lodu; iglú

ignorancja /ˌiɡnɔˈrãnʦ̑ʲja/ (n)
brak wiedzy na jakiś ważny temat ignorancia

ignorować /ˌiɡnɔˈrɔvaʨ̑/ (v)
pomijać, nie zwracać uwagi ignorar, desatender, desdeñar

igrać z ogniem /ˈiɡraʥ̑ ˈz‿ɔɟɲɛ̃m/ (idiom)
niebezpiecznie, nadmiernie ryzykować jugar con fuego

igrzyska olimpijskie /iˈɡʒɨska ˌɔlʲĩmˈpʲijsʲcɛ/ (n)
najstarsza międzynarodowa impreza sportowa organizowana co cztery lata w różnych miastach; Juegos Olímpicos

iguana /ˌiɡuˈ<sup>w</sup>ãna/ (n)
(herpetologia, herpetologiczny) jaszczurka należąca do legwanów; iguana

igła /ˈiɡwa/ (n)
1. (krawiectwo) cienki podłużny przedmiot o ostrym końcu, najczęściej wykonany z metalu; aguja
2. (medycyna, medyczny) podłużny metalowy pręcik pusty w środku wbijany w ciało w czasie wykonywania zastrzyku; aguja
3. (technologia, technika, techniczny) element wytwarzający drgania podczas przesuwania się w rowku płyty gramofonowej aguja

ikonograficzny (adj)
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) związany z ikonografią (nauką) iconográfico

ikosaedr /ˌikɔˈsaɛtr̥/ (n)
(geometria) dwudziestościan foremny icosaedro

ikra /ˈikra/ (n)
(ichtiologia, ichtiologiczny) jaja ryb huevas

ile /ˈilɛ/ (interrogativePronoun)
1. używany do pytania o wielkość cuánto
2. używany do pytania o liczność elementów w zbiorze cuánto

ile /ˈilɛ/ (pronoun)
1. rozpoczynający zdanie podrzędne określające wielkość czegoś cuánto
2. rozpoczynający zdanie podrzędne określające liczność elementów w zbiorze cuánto

ileostomia (n)
(medycyna, medyczny) stomia operacyjnie wyłoniona na jelicie cienkim; ileostomía

iloczas /iˈlɔʧ̑as/ (n)
czas wymawiania samogłosek, pozwalający wyróżnić samogłoski długie i krótkie; cantidad

iloczyn /iˈlɔʧ̑ɨ̃n/ (n)
(matematyka, matematyczny) wynik mnożenia arytmetycznego producto

iloraz /iˈlɔras/ (n)
(matematyka, matematyczny) wynik dzielenia cociente

ilościowy (adj)
dotyczący ilości cuantitativo

ilość /ˈilɔɕʨ̑/ (n)
liczba określająca objętość lub masę; cantidad

ilustrator /ˌiluˈstratɔr/ (n)
osoba tworząca ilustracje, osoba zajmująca się ilustrowaniem – opatrywaniem tekstów ilustracjami ilustrador

ilustrować (v)
1. opatrywać tekst ilustracją: fotografią, grafiką lub wykresem ilustrar
2. (przenośnie, przenośnia) uzupełniać, unaoczniać coś przykładem, dodatkowym komentarzem lub dokumentacją ilustrar

imago /ĩˈmaɡɔ/ (n)
1. (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) owad dorosły, ostateczna postać owada; imago
2. (psychologia, psychologiczny) idealny obraz określonej osoby wytworzony we wczesnym dzieciństwie, projektowany później na inne osoby z otoczenia imago

imam /ˈĩmãm/ (n)
uczony duchowny muzułmański, przywódca religijny; imán

imbir /ˈĩmbʲir/ (n)
1. (botanika, botaniczny) rodzaj roślin wieloletnich, Zingiber Boehm., pochodzących z Azji i Australii; jengibre
2. (kulinaria) przyprawa z imbiru lekarskiego, Zingiber officinale Rosc., w formie świeżego kłącza lub proszku jengibre

imieniny /ˌĩmʲjɛ̇̃ˈɲĩnɨ/ (n)
dzień patrona określonego imienia; dzień, który jest świętem dla osób o danym imieniu onomástica

imienniczka /ˌĩmʲjɛ̇̃ɲˈːiʧ̑ka/ (n)
kobieta lub dziewczyna mająca takie samo imię lub nazwisko, jak inna osoba tocaya

imiennik /ĩˈmʲjɛ̇̃ɲːik/ (n)
ktoś, kto ma takie samo imię, jak dana osoba tocayo

imiesłów /ĩˈmʲjɛswuf/ (n)
(gramatyka) forma czasownika używana jako przymiotnik lub przysłówek; participio

imiesłów przymiotnikowy czynny /ĩˈmʲjɛswuf ˌpʃɨ̃mʲjɔtʲɲiˈkɔvɨ ˈʧ̑ɨ̃nːɨ/ (n)
(gramatyka) imiesłów, który określa podmiot zdania jako wykonawcę innej czynności, równoczesnej z czynnością orzeczenia zdania participio activo

imigracja /ˌĩmʲiˈɡraʦ̑ʲja/ (n)
1. napływ cudzoziemców do jakiegoś kraju w celu osiedlenia się w nim inmigración
2. ogół cudzoziemców przybyłych do jakiegoś kraju w celu osiedlenia się w nim inmigración

imigrant /ĩˈmʲiɡrãnt/ (n)
osoba przybywająca do jakiegoś kraju w celu osiedlenia się w nim inmigrante

imię /ˈĩmʲjɛ/ (n)
1. imię (1.1) i nazwisko nombre
2. (przestarzałe, przestarzały) rzeczownik (imię rzeczowne), przymiotnik (imię przymiotne) lub liczebnik (imię liczbowe) nombre
3. indywidualna nazwa osoby i stworzeń wyższych (anioła, boga, diabła itd.); (potocznie, potoczny) również nazwa zwierzęcia, rośliny itp. nombre, denominación

immatrykulacja /ˌĩmːatrɨkuˈlaʦ̑ʲja/ (n)
1. (edukacja, edukacyjny) (studencki) wpisanie kogoś w poczet studentów uczelni wyższej matriculación
2. uroczystość przyjęcia studentów na pierwszy rok studiów acto solemne de bienvenida a estudiante de nuevo ingreso

immunitet (n)
przywilej wyłączenia spod prawa ogólnego, który do czasu uchylenia blokuje odpowiedzialność karną; udzielany bywa zwykle ważnym urzędnikom państwowym, sędziom, dyplomatom, parlamentarzystom inmunidad

immunoterapia (n)
(medycyna, medyczny) leczenie mające na celu podniesienie lub osłabienie naturalnej odporności organizmu; inmunoterapia

impanacja (n)
(teologia, teologiczny) (historia, historyczny, historycznie) teoria o obecności Ciała Chrystusa w chlebie i winie po konsekracji; impanación

imperatorski (adj)
(historia, historyczny, historycznie) związany z imperatorem, dotyczący imperatora (np. imperatora Rosji) imperial

imperialista /ˌĩmpɛrʲjaˈlʲista/ (n)
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zwolennik imperializmu imperialista

imperialny (adj)
dotyczący imperium, charakterystyczny dla imperium imperial

imperium /ĩmˈpɛrʲjũm/ (n)
wielkie i potężne państwo, które podporządkowuje sobie inne kraje imperio

impertynent /ˌĩmpɛrˈtɨ̃nɛ̃nt/ (n)
osoba zachowująca się niegrzecznie, arogancko, obraźliwie lub bezczelnie impertinente

implant /ˈĩmplãnt/ (n)
ciało obce wszczepiane do organizmu w celu odtworzenia naturalnej funkcji lub estetyki uszkodzonego organu; implante

implementacja /ˌĩmplɛ̃mɛ̃nˈtaʦ̑ʲja/ (n)
(publikatory) (urzędowy) wdrożenie czegoś w życie; implementación

imponderabilia /ˌĩmpɔ̃ndɛraˈbʲilʲja/ (n)
coś, czego nie da się zmierzyć (np. uczucie), ale co ma istotny wpływ na sytuację oraz przebieg wydarzeń imponderable

imponować /ˌĩmpɔ̃ˈnɔvaʨ̑/ (v)
wzbudzać w kimś uznanie, podziw impresionar, maravillar

imponujący (adj)
wzbudzający uznanie i zachwyt imponente

import /ˈĩmpɔrt/ (n)
1. (handel, handlowy) (ekonomia, ekonomiczny) przywóz towarów, usług lub kapitału z zagranicy w celu wykorzystania ich na rynku wewnętrznym; importación
2. zaimportowane towary importación

importować (v)
(handel, handlowy) sprowadzać towary z innych krajów importar

impotencja /ˌĩmpɔˈtɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
(medycyna, medyczny) niezdolność mężczyzny do odbycia stosunku płciowego; impotencia

impotent /ĩmˈpɔtɛ̃nt/ (n)
1. ktoś cierpiący na impotencję impotente
2. ktoś niezdolny do działania impotente

impresjonistka (n)
(sztuka) (literacko) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) przedstawicielka impresjonizmu, kobieta tworząca w duchu impresjonizmu, tj. utrwalająca w swoich utworach własne, subiektywne oraz często ulotne wrażenia impresionista

impresjonizm (n)
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (sztuka) nurt w sztuce europejskiej i amerykańskiej drugiej połowy XIX wieku; impresionismo

impreza /ĩmˈprɛza/ (n)
(potocznie, potoczny) zabawa, przyjęcie fiesta

improwizować (v)
prezentować, wykonywać coś bez przygotowania improvisar

impulsywny /ˌĩmpulˈsɨvnɨ/ (adj)
taki, który szybko i wyraziście reaguje na bodźce; taki, który jest porywczy impulsivo

inauguracja /ˌĩnawɡuˈraʦ̑ʲja/ (n)
uroczyste zapoczątkowanie inauguración, apertura, comienzo

ind /ĩnt/ (n)
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu In i liczbie atomowej 49; indio

indagować /ˌĩndaˈɡɔvaʨ̑/ (v)
(książkowy) przeprowadzać indagację, wypytywać kogoś o coś, dopytywać się, badać, zasypywać pytaniami indagar

independentyzm (n)
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) idea polityczna lub kierunek w ruchu społecznym, który dąży do uzyskania niepodległości przez dany region independentismo

indeterminizm (n)
(filozofia, filozoficzny) koncepcja dopuszczająca, że ta sama przyczyna może prowadzić do innych skutków; indeterminismo

indiański /ĩnˈdʲjä̃j̃sʲci/ (adj)
związany z Indianami, dotyczący Indian indio, indígena

indoeuropejski /ˌĩndɔɛwrɔˈpɛjsʲci/ (adj)
(językoznawstwo, językoznawczy) wywodzący się z praindoeuropejskiej wspólnoty językowej lub stanowiący jej kontynuację indoeuropeo

indoktrynacja /ˌĩndɔktrɨ̃ˈnaʦ̑ʲja/ (n)
natarczywe, regularne wpajanie komuś jakichś doktryn, idei; adoctrinamiento, indoctrinación

indoktrynować (v)
(książkowy) wpajać w sposób nachalny, manipulatorski i systematyczny jakąś doktrynę, ideologię, religię adoctrinar, doctrinar, indoctrinar

indonezyjski /ˌĩndɔ̃nɛˈzɨjsʲci/ (adj)
odnoszący się do państwa Indonezja indonesio

indukcja (n)
etap wprowadzający w danym procesie inducción

industrializacja (n)
uprzemysłowienie industrialización

industrialny (adj)
związany z industrializacją, dotyczący industrializacji industrial

indyczę /ĩnˈdɨʧ̑ɛ/ (n)
(zoologia, zoologiczny) pisklę indyka pavipollo

indyferentyzm /ˌĩndɨfɛˈrɛ̃ntɨsm̥/ (n)
postawa intelektualna charakteryzująca się obojętnością wobec kwestii religijnych, społecznych, moralnych itp. indiferentismo

indygokarmin /ˌĩndɨɡɔˈkarmʲĩn/ (n)
(chemia, chemiczny) związek organiczny, sulfonowa pochodna indyga, niebieski barwnik syntetyczny, stosowany w medycynie, przemyśle barwników i jako odczynnik chemiczny; carmín de índigo

indyjski /ĩnˈdɨjsʲci/ (adj)
związany z Indiami, dotyczący Indii indio

indyk /ˈĩndɨk/ (n)
(ornitologia, ornitologiczny) Meleagris, duży hodowlany ptak grzebiący z rodziny kurowatych; pavo, guajolote

indywidualizm (n)
poczucie własnej niezależności i odrębności powiązane z dążeniem do zachowania własnych poglądów individualismo

indywiduum (n)
1. osoba bliżej nieznana, zwykle podejrzana lub niepewna individuo, tipo
2. poszczególny, pojedynczy człowiek individuo

inercja /ĩˈnɛrʦ̑ʲja/ (n)
bierność, bezwładność, niezdarność, niezgrabność, próżniactwo, lenistwo; bierne poddawanie się, niechęć do czynu inercia, pereza

infekcja /ĩnˈfɛkʦ̑ʲja/ (n)
(medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) proces chorobowy wywołany przez drobnoustroje chorobotwórcze w organizmie; infección

infiltracja /ˌĩnfʲilˈtraʦ̑ʲja/ (n)
przesączanie się, przenikanie cieczy lub gazu przez kanaliki i pory jakiegoś ciała stałego infiltración

infinitezymalny /ˌĩnfʲĩɲitɛzɨ̃ˈmalnɨ/ (adj)
nieskończenie mały infinitesimal

inflacja /ĩnˈflaʦ̑ʲja/ (n)
(ekonomia, ekonomiczny) postępujący spadek wartości pieniądza prowadzący do wzrostu cen; inflación

infografika (n)
(edukacja, edukacyjny) (poligrafia) ilustracja z niewielką ilością tekstu wyjaśniająca jakieś zagadnienie infografía

informacja /ˌĩnfɔrˈmaʦ̑ʲja/ (n)
1. poinformowanie o czymś, zakomunikowanie información
2. (informatyka, informatyczny) dane przesyłane bądź przetwarzane información
3. miejsce, w którym udziela się wiadomości z określonej dziedziny información

informacyjny /ˌĩnfɔrmaˈʦ̑ɨjnɨ/ (adj)
dostarczający wiadomości lub innych informacji de información, informativo

informatyk /ˌĩnfɔrˈmatɨk/ (n)
człowiek zajmujący się zawodowo informatyką informático

informatyka /ˌĩnfɔrˈmatɨka/ (n)
nauka o gromadzeniu i przetwarzaniu informacji; informática, computación

informować /ˌĩnfɔrˈmɔvaʨ̑/ (v)
przekazywać wiadomość i objaśniać informar

infradźwięk (n)
(fizyka, fizyczny) fala dźwiękowa o częstotliwości zbyt niskiej by być słyszalną dla człowieka (zależnie od definicji poniżej 16 albo 20 Hz); infrasonido

infrastruktura /ˌĩnfrastrukˈtura/ (n)
podstawowe struktury techniczne lub organizacyjne, niezbędne do prawidłowego funkcjonowania społeczeństwa, gospodarki lub określonego przedsięwzięcia; infraestructura

inhibitor /ˌĩnçiˈbʲitɔr/ (n)
(chemia, chemiczny) substancja zwalniająca lub hamująca reakcję chemiczną; inhibidor

inicjacja /ˌĩɲiˈʦ̑ʲjaʦ̑ʲja/ (n)
1. ceremonia przyjęcia nowego członka iniciación
2. rozpoczęcie czynności, procesu działania iniciación
3. wtajemniczenie w coś, zaznajomienie się z czymś nowym, zapoznanie się iniciación

inicjalizować /ˌĩɲiʦ̑ʲjalʲiˈzɔvaʨ̑/ (v)
nadawać czemuś stan początkowy; rozpoczynać coś inicializar

inicjatywa (n)
1. propozycja zrealizowania określonych działań iniciativa, proposición
2. skłonność do samodzielnego inicjowania działań iniciativa

iniekcja (n)
(medycyna, medyczny) zastrzyk inyección

inkaski /ĩŋˈkasʲci/ (adj)
związany z Inkami, dotyczący Inków, ich kultury, sztuki incaico

inklinacja (n)
(fizyka, fizyczny) nachylenie, kąt nachylenia inclinación

inkub /ˈĩŋkup/ (n)
(etnografia, etnograficzny) demon, który pod postacią mężczyzny obcuje z kobietą podczas snu íncubo

inkubator /ˌĩŋkuˈbatɔr/ (n)
1. (medycyna, medyczny) urządzenie do podtrzymywania procesów życiowych wcześniaków w ściśle kontrolowanych warunkach; incubadora
2. urządzenie do sztucznego wylęgu piskląt incubadora

inkunabuł /ˌĩŋkũˈnabuw/ (n)
(bibliotekoznawstwo, bibliotekoznawczy) książka wydrukowana w Europie przed 1501 rokiem (przed XVI wiekiem); incunable

inkwizycja /ˌĩŋkfʲiˈzɨʦ̑ʲja/ (n)
(historia, historyczny, historycznie) system śledczo-sądowniczy Kościoła katolickiego, działający od XIII do XIX wieku; Inquisición

innowacja (n)
proces wprowadzenia czegoś nowego, ulepszania czegoś innovación

innowierca /ˌĩnːɔˈvʲjɛrʦ̑a/ (n)
człowiek wyznający religię inną niż osoba mówiąca lub inną niż dominująca w jakimś środowisku creyente

innymi słowy /ĩnˈːɨ̃mʲi ˈswɔvɨ/
inaczej mówiąc, ujmując coś w innych słowach en otras palabras, decir de otro forma

inochód /ĩˈnɔxut/ (n)
(zoologia, zoologiczny) sposób poruszania się niektórych zwierząt czworonożnych (kopytnych i psowatych), polegający na stawianiu jednocześnie raz obu kończyn prawych, raz lewych; ambladura, paso de ambladura

inozytol (n)
(biochemia, biochemiczny) organiczny związek chemiczny z grupy cukroli; inositol

insektarium (n)
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) wiwarium przeznaczone do hodowli owadów lub stawonogów; insectario

inseminacja /ˌĩw̃sɛ̃mʲĩˈnaʦ̑ʲja/ (n)
(zootechnika, zootechniczny) sztuczne zapłodnienie poprzez wprowadzenie do dróg rodnych samicy nasienia pobranego od samca; inseminación artificial

inspiracja /ˌĩw̃spʲiˈraʦ̑ʲja/ (n)
natchnienie, twórczy zapał, wena inspiración, estro

inspirować (v)
dostarczać natchnienia inspirar

instalacja /ˌĩw̃staˈlaʦ̑ʲja/ (n)
1. (technologia, technika, techniczny) czynność instalowania – montowanie czegoś z części i podzespołów instalación, montaje
2. (technologia, technika, techniczny) system urządzeń, przewodów tworzący jakąś całość instalación

instalator (n)
1. (technologia, technika, techniczny) osoba zakładająca instalację instalador
2. (informatyka, informatyczny) program komputerowy instalujący oprogramowanie i przygotowywujący go do użytkowania instalador

instalować /ˌĩw̃staˈlɔvaʨ̑/ (v)
1. (informatyka, informatyczny) umieszczać program komputerowy na komputerze tak, aby poprawnie działał instalar
2. montować jakieś urządzenie do pracy w danym miejscu lub warunkach instalar
3. (potocznie, potoczny) wprowadzać się do nowego mieszkania, pokoju itp., urządzać się instalarse

instancja (n)
(administracja) dany stopień organizacyjny w układzie podległych sobie instytucji instancia

instrument /ĩw̃ˈstrũmɛ̃nt/ (n)
1. (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) przyrząd wytwarzający dźwięk, (zobacz) instrument muzyczny instrumento
2. (medycyna, medyczny) narzędzie chirurgiczne; instrumento
3. (technologia, technika, techniczny) narzędzie instrumento
4. (technologia, technika, techniczny) przyrząd pomiarowy; instrumento
5. (przenośnie, przenośnia) środek służący realizacji celu instrumento

instrument muzyczny (n)
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) przyrząd służący do wytwarzania dźwięków muzycznych; instrumento musical, instrumento

instrumentalista /ˌĩw̃strũmɛ̃ntaˈlʲista/ (n)
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) muzyk, grający na instrumencie instrumentista

instruować /ˌĩw̃struˈ<sup>w</sup>ɔvaʨ̑/ (v)
wydawać instrukcje, pouczać instruir

instynkt /ˈĩw̃stɨ̃ŋkt/ (n)
wrodzona zdolność nieracjonalnego, acz adekwatnego zachowywania się w danej sytuacji instinto

instynktownie (adv)
w sposób instynktowny instintivamente

instytucja /ˌĩw̃stɨˈtuʦ̑ʲja/ (n)
zakład o charakterze publicznym zajmujący się określonym zakresem spraw institución

insulina /ˌĩw̃suˈlʲĩna/ (n)
(fizjologia, fizjologiczny) hormon produkowany przez trzustkę; insulina

insynuacja (n)
osąd, opinia, wypowiedź przypisująca komuś niegodziwe lub nieprawdziwe zamiary, czyny lub myśli; często nie wprost, a z użyciem aluzji insinuación

integracja /ˌĩntɛˈɡraʦ̑ʲja/ (n)
połączenie danych części w całość (włączenie elementu do całości) integración

integralny /ˌĩntɛˈɡralnɨ/ (adj)
nierozerwalnie związany z czymś indisociable, inseparable

intelekt /ĩnˈtɛlɛkt/ (n)
zdolność człowieka do myślenia, zdobywania wiedzy, wyciągania logicznych wniosków, korzystania z posiadanej wiedzy i doświadczenia intelecto

intelektualizacja (n)
1. (psychologia, psychologiczny) jeden z mechanizmów obronnych polegający na uciekaniu od rzeczywistych przykrych zdarzeń do przestrzeni abstrakcyjnej, dzięki czemu następuje ich odrealnienie intelectualización
2. nabieranie lub nadawanie czemuś cech intelektualnych intelectualización

inteligencja /ˌĩntɛlʲiˈɡɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
sprawność umysłowa, umiejętność polegająca na rozumieniu danych sytuacji; inteligencia

inteligentny /ˌĩntɛlʲiˈɡɛ̃ntnɨ/ (adj)
odznaczający się inteligencją inteligente, listo

intencja /ĩnˈtɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
chęć, zamiar intención, intento

intencjonalny /ˌĩntɛ̃nʦ̑ʲjɔ̃ˈnalnɨ/ (adj)
stanowiący intencję, mający coś na celu, umyślny, celowy, zamierzony intencional

intensyfikacja /ˌĩntɛ̃w̃sɨfʲiˈkaʦ̑ʲja/ (n)
sprawianie, że coś jest intensywniejsze, silniejsze; nasilenie czegoś intensificación

intensywność /ˌĩntɛ̃w̃ˈsɨvnɔɕʨ̑/ (n)
stopień nasycenia czegoś; natężenie intensidad

intensywny /ˌĩntɛ̃w̃ˈsɨvnɨ/ (adj)
1. natężony, mocny, nasycony intensivo
2. o dużej dynamice, wzmożonej aktywności intensivo

interakcja /ˌĩntɛrˈakʦ̑ʲja/ (n)
wzajemne oddziaływanie na siebie obiektów (osób, przedmiotów, zjawisk itp.); zetknięcie, spotkanie kilku akcji lub dążeń interacción

interaktywny /ˌĩntɛrakˈtɨvnɨ/ (adj)
(książkowy) o sprzęcie, programie komputerowym: wymagający czynnego udziału człowieka, reagujący na akcje użytkownika, umożliwiający jego wpływ na przebieg wydarzeń, formę dzieła interactivo

intercyza /ˌĩntɛrˈʦ̑ɨza/ (n)
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) kontrakt przedmałżeński/przedślubny, umowa między narzeczonymi lub małżonkami o zachowaniu odrębnych majątków, rezygnacji ze wspólnoty majątkowej capitulaciones, capitulaciones matrimoniales

interesować /ˌĩntɛrɛˈsɔvaʨ̑/ (v)
wzbudzać zainteresowanie, ciekawić interesar

interesujący /ˌĩntɛrɛsuˈjɔ̃nʦ̑ɨ/ (adj)
ciekawy, zajmujący interesante

interfejs /ĩnˈtɛrfɛjs/ (n)
1. (technologia, technika, techniczny) charakterystyczny zestaw poleceń rozpoznawanych przez automat interfaz
2. (technologia, technika, techniczny) charakterystyczny zestaw suwaków, pokręteł i przycisków, umieszczonych na tablicy rozdzielczej przyrządu interfaz
3. (technologia, technika, techniczny) sposób połączenia różnych urządzeń lub modułów programowych, umożliwiający przeniesienie energii lub informacji; interfaz

interfejs użytkownika /ĩnˈtɛrfɛjs ˌuʒɨtkɔvʲˈɲika/ (n)
(informatyka, informatyczny) część oprogramowania odpowiadająca za interakcję między aplikacją i użytkownikiem; interfaz de usuario

interkom (n)
system łączności wewnętrznej zwłaszcza pojazdu albo budynku citófono, intercomunicador

interlingua /ˌĩntɛrˈlʲĩŋɡva/ (n)
międzynarodowy sztuczny język pomocniczy; interlingua

interlinia /ˌĩntɛrˈlʲĩɲja/ (n)
odstęp między wierszami, liniami; interlínea

interlokutor /ˌĩntɛrlɔˈkutɔr/ (n)
(książkowy) osoba prowadząca z kimś rozmowę interlocutor

interlokutorka /ˌĩntɛrlɔkuˈtɔrka/ (n)
kobieta lub dziewczyna prowadząca z kimś rozmowę interlocutora

internacjonalizm (n)
współpraca, solidarność międzynarodowa internacionalismo

internauta /ˌĩntɛrˈnawta/ (n)
(potocznie, potoczny) użytkownik Internetu internauta

internować /ˌĩntɛrˈnɔvaʨ̑/ (v)
1. osadzać w obozach rozbrojone wojska, biorące udział w wojnie, które przekroczyły granicę państwa neutralnego internar
2. pozbawiać wolności osoby uznane za niebezpieczne politycznie internar, recluir

interpolacja /ˌĩntɛrpɔˈlaʦ̑ʲja/ (n)
(matematyka, matematyczny) przybliżanie funkcji za pomocą innej funkcji, zwykle wielomianu, tak aby były sobie równe w zadanych punktach; interpolación

interpretacja /ˌĩntɛrprɛˈtaʦ̑ʲja/ (n)
wykładnia, wyjaśnienie, tłumaczenie; interpretación

interpretacyjny (adj)
dotyczący interpretacji interpretativo

interpunkcja /ˌĩntɛrˈpũŋkʦ̑ʲja/ (n)
(językoznawstwo, językoznawczy) użycie znaków przestankowych w piśmie puntuación

interrogacja /ˌĩntɛrːɔˈɡaʦ̑ʲja/ (n)
1. (przestarzałe, przestarzały) zadawanie komuś pytań, wypytywanie lub dopytywanie się indagación, interrogatorio
2. (przestarzałe, przestarzały) zadawanie pytań podczas przesłuchania w śledztwie interrogatorio
3. figura retoryczna polegająca na zadaniu pytania zamiast podania twierdzenia interrogación

interwencja /ˌĩntɛrˈvɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
wejście pomiędzy, mieszać się do czegoś aby osiągnąć zamierzony cel intervención

interwencjonizm /ˌĩntɛrvɛ̃nˈʦ̑ʲjɔ̇̃ɲism̥/ (n)
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (ekonomia, ekonomiczny) polityka interwencji w sprawy ekonomiczne własnego państwa intervencionismo

interweniować /ˌĩntɛrvɛ̃ˈɲɔvaʨ̑/ (v)
mieszać się w sprawy kogoś innego lub innego kraju, w celu uzyskania określonego efektu intervenir, mediar

intifada /ˌĩntʲiˈfada/ (n)
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) arabskie określenie buntu, rebelii, powstania; intifada

intonacja /ˌĩntɔ̃ˈnaʦ̑ʲja/ (n)
(językoznawstwo, językoznawczy) sposób akcentowania wyrazów i zdań; entonación

intonować /ˌĩntɔ̃ˈnɔvaʨ̑/ (v)
(językoznawstwo, językoznawczy) mówić, odpowiednio akcentując i modulując głos entonar

intrata /ĩnˈtrata/ (n)
(dawniej, dawny) dochód, zysk beneficio, provecho, rédito

introdukcja /ˌĩntrɔˈdukʦ̑ʲja/ (n)
wstęp, przedstawienie czegoś, początek introducción

intronizacja (n)
wyniesienie na tron, objęcie władzy królewskiej lub wysokiego stanowiska kościelnego entronización

introspekcja /ˌĩntrɔˈspɛkʦ̑ʲja/ (n)
(psychologia, psychologiczny) analiza własnych procesów psychicznych introspección

introwertyk (n)
(psychologia, psychologiczny) człowiek skupiony na swoich uczuciach, myślach i sprawach, nakierowany na swoje własne wnętrze introvertido

intruz (n)
człowiek niemile widziany w danym miejscu intruso

intryga /ĩnˈtrɨɡa/ (n)
chytre, podstępne działanie, zwykle przez wzajemne skłócenie jakichś osób, zmierzające do osiągnięcia jakiegoś celu intriga

intrygancki (adj)
związany z osobą lub cechami intryganta; dotyczący intryganta lub właściwy intrygantowi; polegający na intrygach intrigante

intrygować (v)
robić intrygi, knuć spiski intrigar

intuicyjny /ˌĩntu<sup>j</sup>iˈʦ̑ɨjnɨ/ (adj)
1. wynikający z intuicji, osiągnięty za pomocą intuicji intuitivo
2. związany z intuicją intuitivo

inulina (n)
(biochemia, biochemiczny) polisacharyd, roślinna substancja, którą stosuje się m.in. w diagnostyce chorób nerek; inulina

inwalida /ˌĩnvaˈlʲida/ (n)
osoba, która jest pozbawiona możliwości pracy (całkowicie lub połowicznie) ze względu na kalectwo, utratę zdrowia inválido, mutilado

inwalidztwo (n)
brak pełnej sprawności fizycznej lub intelektualnej u danej osoby spowodowany chorobą, urazem lub wadą wrodzoną invalidez

inwazja /ĩnˈvazʲja/ (n)
1. (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) najazd lub wtargnięcie zbrojne na czyjeś terytorium; invasión
2. (biologia, biologiczny) gwałtowne rozprzestrzenienie się nowego gatunku na terytorium zajmowane dotąd przez reprezentantów rodzimych populacji; invasión

inwentaryzacja /ˌĩnvɛ̃ntarɨˈzaʦ̑ʲja/ (n)
spisywanie inwentarza inventario

inwentaryzować (v)
ujmować coś w inwentarz, spis rzeczowy i ilościowy inventariar

inwersja (n)
odwrócenie naturalnej lub zwyczajnej kolejności w czymś inversión

inwestor /ĩnˈvɛstɔr/ (n)
(ekonomia, ekonomiczny) osoba lub firma/spółka dokonująca inwestycji inversor, inversionista

inwestycja /ˌĩnvɛˈstɨʦ̑ʲja/ (n)
(ekonomia, ekonomiczny) nakład gospodarczy na tworzenie lub zwiększanie majątku trwałego; inversión

inżynier /ĩn͇ˈʒɨ̃ɲɛr/ (n)
człowiek zajmujący się zawodowo inżynierią, mający wyższe wykształcenie techniczne; ingeniero

inżynieria /ˌĩn͇ʒɨ̃ˈɲɛrʲja/ (n)
nauka wykorzystująca matematykę, technologię i praktyczne doświadczenie do projektowania, produkowania i kontrolowania obiektów bądź procesów służących człowiekowi ingeniería

ipsylon /ipˈsɨlɔ̃n/ /ipˈsʲilɔ̃n/ (n)
nazwa dwudziestej litery alfabetu greckiego, υ; ípsilon

iracki /iˈraʦ̑ʲci/ (adj)
odnoszący się do państwa Irak iraquí

irański /iˈrãj̃sʲci/ (adj)
odnoszący się do państwa Iran iraní

irga /ˈirɡa/ (n)
(botanika, botaniczny) Cotoneaster, rodzaj roślin z rodziny różowatych; cotoneaster

irlandzki /irˈlãnʦ̑ʲci/ (adj)
odnoszący się do Irlandii lub Irlandczyków irlandés

irlandzki /irˈlãnʦ̑ʲci/ (n)
język celtycki używany przez Irlandczyków; irlandés

ironia /iˈrɔ̃ɲja/ (n)
zawoalowana drwina, szyderstwo lub złośliwość ukryte pod pozorną aprobatą; ironía

ironicznie /ˌirɔ̃ˈɲiʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
używając ironii; pozornie szczerze/prawdziwie irónicamente

ironiczny /ˌirɔ̃ˈɲiʧ̑nɨ/ (adj)
zawierający ukryte szyderstwo, drwiący pod pozorem czegoś innego irónico

ironista /ˌirɔ̃ˈɲista/ (n)
ktoś, kto często zachowuje się ironicznie ironista

ironizować /ˌirɔ̃ɲiˈzɔvaʨ̑/ (v)
mówić o czymś w sposób ironiczny / z ironią ironizar

irracjonalność (n)
cecha tego, co jest irracjonalne irracionalidad

irracjonalny /ˌirːaʦ̑ʲjɔ̃ˈnalnɨ/ (adj)
sprzeczny z rozumem, rozsądkiem irracional

iryd /ˈirɨt/ (n)
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ir i liczbie atomowej 77 iridio

iryzacja (n)
zjawisko optyczne polegające na powstawaniu tęczowych barw; iridiscencia

iskra /ˈiskra/ (n)
1. (przenośnie, przenośnia) człowiek ruchliwy, szybki, zwinny centella
2. rozżarzona cząstka płonącego ciała oddzielająca się od całości chispa

islam /ˈislãm/ (n)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) religia monoteistyczna założona przez Mahometa; islam, islamismo

islamista /ˌislãˈmʲista/ (n)
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zwolennik islamizmu islamista

islamistka /ˌislãˈmʲistka/ (n)
forma żeńska od: islamista islamista

islamistyczny /ˌislãmʲiˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) dotyczący islamistyki islamista

islamizacja /ˌislãmʲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (socjologia, socjologiczny) proces narzucania islamu albo poddawania się wpływom islamu islamización

islamizm /isˈlãmʲism̥/ (n)
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) islam polityczny – doktryna polityczna oparta na islamie, łącząca religię z ideologią, w której Koran uznany jest za podstawę prawa i polityki państwa; islamismo

islamizować /ˌislãmʲiˈzɔvaʨ̑/ (v)
wprowadzać islam, poddawać coś pod wpływy islamu islamizar

islamofaszyzm /ˌislãmɔˈfaʃɨsm̥/ (n)
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) radykalna postać islamu o wielu cechach wspólnych z faszyzmem fascismo islamista, islamofascismo

islamofobia /ˌislãmɔˈfɔbʲja/ (n)
uprzedzenie, niechęć, wrogość w stosunku do islamu i muzułmanów; islamofobia

islandzki /isˈlãnʦ̑ʲci/ (adj)
odnoszący się do Islandii lub Islandczyków islandés

islandzki /isˈlãnʦ̑ʲci/ (n)
język urzędowy Islandii; islandés

istnienie /iˈstʲɲɛ̇̃ɲɛ/ (n)
1. bycie, trwanie, występowanie, egzystencja existencia
2. wyodrębniona całość, istota, byt ser

istnieć /ˈistʲɲɛ̇ʨ̑/ (v)
być, występować w rzeczywistości existir

istota /iˈstɔta/ (n)
stworzenie, osoba, żyjący organizm, postać criatura, ser

istotny /iˈstɔtnɨ/ (adj)
1. taki, który jest istotą czegoś; jest charakterystyczny, specyficzny, ważny esencial, sustancial
2. taki, który jest prawdziwy, rzeczywisty real, verdadero

italianizm /ˌitaˈlʲjä̃ɲism̥/ (n)
(językoznawstwo, językoznawczy) wyraz, zwrot, forma gramatyczna zapożyczona do jakiegoś języka z języka włoskiego; italianismo

iteracja /ˌitɛˈraʦ̑ʲja/ (n)
1. (matematyka, matematyczny) (informatyka, informatyczny) jednokrotne powtórzenie algorytmu (etap liczenia) iteración
2. (matematyka, matematyczny) (informatyka, informatyczny) metoda obliczania polegająca na wielokrotnym powtarzaniu tego samego algorytmu; iteración

iterb /ˈitɛrp/ (n)
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Yb i liczbie atomowej 70; iterbio

itr /itr̥/ (n)
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Y i liczbie atomowej 39; itrio

iworyjski /ˌivɔˈrɨjsʲci/ (adj)
odnoszący się do państwa Wybrzeże Kości Słoniowej, wywodzący się z Wybrzeża Kości Słoniowej marfileño, costamarfileño

izba niższa /ˈizba ˈɲiʃːa/ (n)
w niektórych krajach organ parlamentu dwuizbowego inicjujący i uchwalający ustawy cámara baja

izba wyższa /ˈizba ˈvɨʃːa/ (n)
w niektórych krajach organ parlamentu dwuizbowego zatwierdzający ustawy cámara alta

izo- /ˈizɔ/
pierwszy człon wyrazów złożonych oznaczający jednakowość, równość, np. „izobara” iso-

izobara /ˌizɔˈbara/ (n)
(meteorologia, meteorologiczny) krzywa łącząca miejsca o jednakowym ciśnieniu atmosferycznym; isobara

izoglosa /ˌizɔˈɡlɔsa/ (n)
(językoznawstwo, językoznawczy) linia na mapie wyznaczająca zasięg danej cechy językowej isoglosa

izolacjonista /ˌizɔlaʦ̑ʲjɔ̇̃ˈɲista/ (n)
1. (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zwolennik izolacjonizmu w polityce zagranicznej aislacionista
2. zwolennik izolowania się od innych aislacionista

izolator (n)
1. (elektryczność) przedmiot z materiału nie przewodzącego prądu elektrycznego, łączący a zarazem izolujący części urządzenia będące względem siebie pod napięciem aislador
2. materiał izolujący aislante

izomorfizm /ˌizɔ̃ˈmɔrfʲism̥/ (n)
(matematyka, matematyczny) odwzorowanie pomiędzy dwiema przestrzeniami matematycznymi, zachowujące wszystkie relacje i funkcje isomorfismo

izotop /iˈzɔtɔp/ (n)
(chemia, chemiczny) (fizyka, fizyczny) każda z odmian tego samego pierwiastka chemicznego, która ma jednakową liczbę protonów w atomach, lecz różne liczby neutronów; isótopo

izraelski /ˌizraˈɛlsʲci/ (adj)
odnoszący się do państwa Izrael israelí

izydoriański (adj)
dotyczący życia i twórczości Izydora z Sewilli, charakterystyczny, typowy dla Izydora z Sewilli lub jego twórczości, taki jak u Izydora z Sewilli isidoriano

ił /iw/ (n)
(geologia, geologiczny) drobnoziarnista skała osadowa zbudowana głównie z minerałów ilastych; limo, légamo

iłołupek (n)
(geologia, geologiczny) zwięzła osadowa skała ilasta wykazująca łupkowatość; esquisto arcilloso, pizarra arcillosa

iść /iɕʨ̑/ (v)
poruszać się, zmieniać swoje położenie za pomocą nóg, nie tracąc przy tym ani na chwilę kontaktu z podłożem ir

iść do Abrahama na piwo (v)
(żartobliwie) (potocznie, potoczny) umrzeć, zginąć, ponieść śmierć; stracić życie irse al otro barrio

iść jak po maśle (v)
odbywać się sprawnie i bez kłopotów ir viento en popa

iść w kimono /ˈiɕʨ̑ fʲ‿cĩˈmɔ̃nɔ/ (idiom)
(potocznie, potoczny) iść spać ir a sobar, ir al quirófano

ja /ja/ (n)
jaźń, jestestwo yo

ja /ja/ (personalPronoun)
pierwsza osoba liczby pojedynczej yo

jabłecznik /jabˈwɛʧ̑ʲɲik/ (n)
1. (kulinaria) ciasto z jabłkami tarta de manzana
2. słabe wino z jabłek sidra

jabłko /ˈjap.kɔ/ /ˈjap.w̥kɔ/ (n)
(spożywczy) owoc jabłoni manzana

jabłko Adama /ˈjap.kɔ a.ˈdã.ma/ /ˈjapw̥.kɔ a.ˈdã.ma/ (n)
(przenośnie, przenośnia) (anatomia, anatomiczny) (zobacz) grdyka (u mężczyzn) nuez de Adán, nuez

jabłko niezgody /ˈjapkɔ ɲɛˈzɡɔdɨ/ /ˈjapw̥kɔ ɲɛˈzɡɔdɨ/ (n)
rzecz, sprawa, która skłóca, poróżnia dane osoby manzana de la discordia

jabłoń /ˈjabwɔ̃ɲ/ (n)
drzewo, na którym rosną jabłka; manzano

jacht /jaxt/ (n)
lekki statek o napędzie żaglowym lub motorowym służący do rekreacji, turystyki, uprawiania sportu; yate

jadalnia /jaˈdalʲɲa/ (n)
1. pomieszczenie przeznaczone do spożywania w nim posiłków comedor
2. komplet mebli znajdujących się w jadalni (1.1) comedor

jadalny /jaˈdalnɨ/ (adj)
1. nadający się do jedzenia; taki, którym nie można się otruć comestible
2. (potocznie, potoczny) całkiem smaczny comestible

jadeit /jaˈdɛ<sup>j</sup>it/ (n)
(geologia, geologiczny) (mineralogia, mineralogiczny) minerał w różnych odcieniach zieleni, rzadziej biały, połyskliwy, używany w jubilerstwie; jade

jaglica (n)
(medycyna, medyczny) wirusowe zapalenie spojówek lub całego oka; tracoma

jagnię /ˈjäɟɲɛ/ (n)
(zoologia, zoologiczny) młode owcy; cordero

jagnięcina /ˌjäɟɲɛ̇̃ɲˈʨ̑ĩna/ (n)
1. (spożywczy) mięso jagnięce (z młodej owcy) cordero
2. (kulinaria) potrawa z jagnięciny (1.1) cordero

jagoda /jaˈɡɔda/ (n)
1. (botanika, botaniczny) (potocznie, potoczny) czarna jagoda arándano
2. (botanika, botaniczny) owoc mięsisty zawierający wewnątrz nasiona; baya
3. (poetycki, poetycko) (przestarzałe, przestarzały) policzek, zwłaszcza dziewczęcy cachete, carrillo

jaguar /jaˈɡu<sup>w</sup>ar/ (n)
(zoologia, zoologiczny) drapieżny ssak z gatunku jaguar amerykański, Panthera onca; jaguar, tigre

jaja /ˈjäja/ (n)
(potocznie, potoczny) (anatomia, anatomiczny) męskie narządy płciowe – moszna i jądra huevo

jajeczkowanie /ˌjäjɛʧ̑kɔˈvãɲɛ/ (n)
(biologia, biologiczny) występujące okresowo wydalanie dojrzałego jaja z jajnika do jajowodu; ovulación

jajecznica /ˌjäjɛʧ̑ʲˈɲiʦ̑a/ (n)
(kulinaria) smażona potrawa z wymieszanych jajek; huevos revueltos, tortilla

jajko /ˈjäjkɔ/ (n)
(ornitologia, ornitologiczny) ptasi zarodek w wapiennej osłonce huevo

jajko Kolumba /ˈjäjkɔ kɔˈlũmba/ (idiom)
(książkowy) proste rozwiązanie pozornie trudnego zagadnienia; huevo de Colón

jajko sadzone /ˈjäjkɔ saˈʣ̑ɔ̃nɛ/ (n)
(kulinaria) jajko usmażone na patelni bez jego rozmącania huevo frito

jajnik /ˈjäjɲik/ (n)
(anatomia, anatomiczny) żeński gruczoł płciowy; ovario

jajo /ˈjäjɔ/ (n)
1. (biologia, biologiczny) dojrzała komórka rozrodcza żeńska zwierząt i człowieka; óvulo, huevo
2. (spożywczy) jajo (1.1) drobiu używane przez ludzi jako pożywienie; huevo

jajowaty /ˌjäjɔˈvatɨ/ (adj)
kształtem przypominający ptasie jajo oviforme, ovoide

jajowód /jäˈjɔvut/ (n)
(anatomia, anatomiczny) przewód o długości ok. 10-12 cm, który biegnie od rogu macicy, dochodząc do jajnika; trompa de Falopio, oviducto

jak /jak/ (conjunction)
1. …wprowadzający porównanie como, que
2. …wyłączający z zaprzeczonego zdania dany element excepto, salvo
3. …łączący zdania wtrącone como
4. …łączący wymieniane elementy como

jak /jak/ (pronoun)
1. …używany w pytaniach o sposób lub stan cómo
2. …używany w emfatycznych wypowiedziach nt. sposobu lub stanu cómo

jak Bóg przykazał /ˈjaɡ ˈbuk pʃɨˈkazaw/ (adv)
tak jak należy, przyzwoicie, porządnie como Dios manda

jak diabli /ˈjaɡ ˈdʲjablʲi/ (adv)
(potocznie, potoczny) bardzo, strasznie como el diablo, como un diablo

jak jeden mąż /ˈjäc ˈjɛdɛ̃n ˈmɔ̃w̃ʃ/ (adv)
jednakowo, zgodnie como un solo hombre

jak rak świśnie a ryba piśnie (adv)
nigdy cuando las ranas críen pelo, cuando meen las gallinas

jak się drzewo powali, każdy je rąbie i pali /ˈjäc‿ɕɛ ˈḍʒɛvɔ pɔˈvalʲi ˈkaʒdɨ‿jɛ ˈrɔ̃mbʲjɛ i‿ˈpalʲi/ (proverb)
wszyscy wykorzystują nieszczęście, które spotkało kogoś ważnego del árbol caído todos hacen leña

jak się masz /ˈjäc‿ɕɛ ˈmaʃ/
…otwierający rozmowę i będący pytaniem o czyjeś samopoczucie, nastrój cómo estás, qué tal

jak sobie pościelesz, tak się wyśpisz /ˈjak ˈsɔbʲjɛ pɔˈɕʨ̑ɛlɛʃ ˈtac‿ɕɛ ˈvɨɕpʲiʃ/ (proverb)
sami mamy wpływ na to, co się dzieje w naszym życiu, na jego jakość como cebas, así pescas; como come el mulo, caga el culo; tal sementera harás, cual fuere la simiente que sembrarás

jak słoń w składzie porcelany /ˈjak ˈswɔ̃ɲ ˈf‿skwaʥ̑ɛ ˌpɔrʦ̑ɛˈlãnɨ/ (adv)
w sposób niezręczny, nieumiejętny como un elefante en una cacharrería

jak trwoga, to do Boga /ˈjak ˈtr̥fɔɡa ˈtɔ dɔ‿ˈbɔɡa/ (proverb)
niektórych ludzi dopiero krytyczna sytuacja skłania do modlitwy nadie se acuerda de Santa Bárbara hasta que truena

jak ty komu, tak on tobie /ˈjak ˈtɨ ˈkɔ̃mu ˈtak ˈɔ̃n ˈtɔbʲjɛ/ (proverb)
zależnie od twych uczynków spodziewaj się podobnej odpłaty como midieres serás medido

jaki ojciec, taki syn /ˈjäci ˈɔjʨ̑ɛʦ̑ ˈtaci ˈsɨ̃n/ (proverb)
syn, kiedy dorośnie, będzie zachowywać się podobnie, jak obecnie jego ojciec el hijo de la gata ratones mata

jaki pan, taki kram /ˈjäci ˈpãn ˈtaci ˈkrãm/ (proverb)
taka, jaka jest osoba, taki jest u niej porządek cual el rey, tal la grey

jakie matki, takie dziatki /ˈjäcɛ ˈmatʲci ˈtacɛ ˈʥ̑atʲci/ (proverb)
dzieci dziedziczą skłonności i cechy charakteru po rodzicach de tal palo, tal astilla

jakikolwiek /ˌjäciˈkɔlvʲjɛk/ (pronoun)
dowolny, nieokreślony, wszystko jedno jaki cualquiera

jakiś /ˈjäciɕ/ (indefinitePronoun)
bliżej nieokreślony, bliżej nieznany un

jako /ˈjakɔ/ (preposition)
używany do określania roli, stanowiska, znaczenia itp., które sprawuje podmiot como

jakoby (conjunction)
łączący zdanie nadrzędne ze zdaniem podrzędnym i również podający w wątpliwość treść, o której jest mowa w przyłączanym zdaniu que

jakoby (particle)
informująca, że mówiący przytacza cudzy sąd i podaje w wątpliwość jego prawdziwość como si

jakościowy (adj)
odnoszący się do jakości, związany z jakością cualitativo

jakość /ˈjakɔɕʨ̑/ (n)
wartość, rodzaj, stan czegoś; zalety przedmiotu świadczące o jego użyteczności, wartości, porządnym wykonaniu calidad

jalapeño (n)
(botanika, botaniczny) (kulinaria) rodzaj ostrej papryczki; chile jalapeño, jalapeño

jama /ˈjãma/ (n)
1. (biologia, biologiczny) wolna przestrzeń w organizmach wyściełana błoną; cavidad
2. (zoologia, zoologiczny) schronienie zwierząt wykopane w ziemi cueva, guarida, madriguera
3. wgłębienie w ziemi foso, hoyo

jama bębenkowa /ˈjãma ˌbɛ̃mbɛ̃ŋˈkɔva/ (n)
(anatomia, anatomiczny) część ucha środkowego będąca przestrzenią powietrzną pomiędzy błoną bębenkową a ścianą kostną; caja timpánica, cavidad timpánica

jama ustna /ˈjãma ˈustna/ (n)
(anatomia, anatomiczny) usta, początkowy odcinek przewodu pokarmowego i oddechowego; boca, cavidad bucal, cavidad oral

jamajski /jãˈmajsʲci/ (adj)
odnoszący się do państwa Jamajka jamaicano

jamb /jãmp/ (n)
(językoznawstwo, językoznawczy) w wersyfikacji antycznej: stopa, miara wierszowa złożona z sylaby krótkiej i długiej; yambo

janczar (n)
(historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) żołnierz dawnej regularnej, doborowej piechoty tureckiej, tworzonej początkowo z młodych chrześcijańskich brańców zmuszonych do przyjęcia islamu; jenízaro

japonizm /jaˈpɔ̃ɲism̥/ (n)
(językoznawstwo, językoznawczy) wyraz, zwrot lub konstrukcja składniowa zapożyczona z języka japońskiego; japonesismo

japoński /jaˈpɔ̃j̃sʲci/ (adj)
dotyczący lub odnoszący się do Japonii lub Japończyków japonés

japoński /jaˈpɔ̃j̃sʲci/ (n)
język używany w Japonii; japonés

japońskie kryształy /jaˈpɔ̃j̃sʲcɛ krɨˈʃtawɨ/ (n)
mikroorganizmy zdolne do przeprowadzania fermentacji, będące koloniami bakterii i drożdży, wykorzystywane do produkcji napojów; tibicos

jard (n)
brytyjska i amerykańska miara długości, równa trzem stopom lub 36 calom, albo 0,9144 metra yarda

jarzmo /ˈjaʒmɔ/ (n)
1. (zootechnika, zootechniczny) drewniana uprząż zakładana zwierzęciu pociągowemu na kark, szyję, czoło lub rogi; yugo
2. (przenośnie, przenośnia) coś co zniewala i zmusza do ponoszenia ciężarów yugo

jarzębina /ˌjaʒɛ̃mˈbʲĩna/ (n)
1. (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) (potocznie, potoczny) rodzaj drzewa o małych, czerwonych owocach; serbal
2. owoc jarzębiny (1.1) serba, zurba

jaskinia /jaˈsʲcĩɲa/ (n)
naturalna pusta przestrzeń w skale, a ściśle taka o rozmiarach umożliwiających penetrację przez człowieka; cueva, caverna

jaskiniowiec /ˌjasʲcĩˈɲɔvʲjɛʦ̑/ (n)
1. (antropologia, antropologiczny) człowiek jaskiniowy, wczesny człowiek mieszkający w jaskini cavernícola, hombre de las cavernas
2. (książkowy) (przenośnie, przenośnia) człowiek niewychowany, zachowujący się w sposób prostacki cavernícola

jaskra (n)
(medycyna, medyczny) przewlekłe schorzenie oka spowodowane wzmożonym ciśnieniem śródgałkowym; glaucoma

jaskółka /jaˈskuwka/ (n)
(ornitologia, ornitologiczny) Hirundo, owadożerny ptak o długich i ostro zakończonych skrzydłach i ogonie; golondrina

jasne jak słońce (idiom)
(potocznie, potoczny) oczywiste, niebudzące wątpliwości claro como la luz del día, más claro que el agua

jasnowidz /jasˈnɔvʲiʦ̑/ (n)
człowiek zdolny pozazmysłowo przewidywać zdarzenia z przyszłości lub odtwarzać przeszłe wydarzenia vidente

jasność /ˈjasnɔɕʨ̑/ (n)
1. (astronomia, astronomiczny) ilość energii świetlnej wysyłanej przez ciało niebieskie w jednostce czasu; luminosidad
2. czystość, dźwięczność głosu claridad, nitidez, pureza
3. delikatny, słabo nasycony odcień claridad, transparencia
4. przejrzystość, zrozumiałość i klarowność claridad, precisión
5. światło wysyłane przez źródło światła claridad, brillo

jasny /ˈjasnɨ/ (adj)
1. o kolorze: mało intensywny claro
2. (potocznie, potoczny) zrozumiały, prosty, oczywisty claro
3. pełen światła, słońca, nie zaciemniony claro, luminoso

jasny jak słońce /ˈjasnɨ ˈjak ˈswɔ̃j̃nʦ̑ɛ/ (adj)
oczywisty, ewidentny, zrozumiały, bardzo łatwy do zrozumienia claro como la luz del día, más claro que el agua

jaspis /ˈjaspʲis/ (n)
(mineralogia, mineralogiczny) skała osadowa, składająca się głównie z chalcedonu i kwarcu (w różnych proporcjach), mogąca przybierać barwy: czerwoną, żółtą, brązową lub zieloną; jaspe

jastrząb /ˈjasṭʃɔ̃mp/ (n)
(ornitologia, ornitologiczny) duży ptak drapieżny z rodziny jastrzębiowatych; azor, halcón

jaszczurka /jaʃˈʧ̑urka/ (n)
(herpetologia, herpetologiczny) czworonożny lub beznogi gad o wydłużonym ciele, oczach uzbrojonych w powieki i mocnych szczękach; lagarto, lagartija

jawajski /jaˈvajsʲci/ (adj)
związany z Jawą, dotyczący Jawy hawaiano

jazda indywidualna na czas /ˈjazda ˌĩndɨvʲiduˈ<sup>w</sup>alna na‿ˈʧ̑as/ (n)
(sport, sportowy) w kolarstwie: konkurencja, gdzie zawodnicy startując pojedynczo i nie mogąc korzystać z pomocy innych muszą jak najszybciej przejechać określony odcinek; contrarreloj individual

jazz /ʤ̑ɛs/ (n)
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) jeden z improwizowanych gatunków muzycznych; jazz

jałmużna /jawˈmuʒna/ (n)
(książkowy) dobrowolne ofiarowanie czegoś komuś biedniejszemu; coś, co jest przekazane w ramach tego ofiarowania limosna

jałowiec /jaˈwɔvʲjɛʦ̑/ (n)
(botanika, botaniczny) roślina iglasta należący do rodzaju jałowcowatych, Juniperus L.; enebro, ginebro

jałówka /jaˈwufka/ (n)
(zoologia, zoologiczny) młoda, nieposiadająca jeszcze potomstwa, samica głównie w odniesieniu do krów becerra, novilla, ternera

jaśmin /ˈjäɕmʲĩn/ (n)
(botanika, botaniczny) roślina z rodziny oliwkowatych; jazmín

jaśnieć (v)
dawać wyraźnie jasny blask brillar

jaźń /jäɕɲ̊/ (n)
świadomość siebie i swojej osobowości ego, personalidad

jebadło /jɛˈbadwɔ/ (n)
(wulgarnie, wulgaryzm) (potocznie, potoczny) sypialnia antro, catre, habitáculo, picadero

jebak (n)
(wulgarnie, wulgaryzm) (obraźliwie) mężczyzna o dużej potencji seksualnej follador, jodedor

jechać /ˈjɛxaʨ̑/ (v)
1. (potocznie, potoczny) o butach, sankach: ślizgać się deslizarse
2. o człowieku, towarze, zwierzęciu itp.: poruszać się, przemieszczać się przy użyciu pojazdu lub na grzbiecie zwierzęcia montar, desplazarse, viajar
3. o pojazdach: poruszać się, przemieszczać się z jednego miejsca na inne ir

jechać na jednym wózku /ˈjɛxaʨ̑ na‿ˈjɛdnɨ̃m ˈvusku/ (v)
o osobach, które są w podobnej sytuacji, mają podobny problem, dzielą ten sam los estar en el mismo barco, ir en el mismo barco

jeden /ˈjɛdɛ̃n/ (cardinalNumeral)
liczba 1 uno, un

jeden /ˈjɛdɛ̃n/ (pronoun)
sam, pojedynczy, bez nikogo/niczego innego solo

jeden za wszystkich, wszyscy za jednego (idiom)
zawołanie podkreślające solidarność i współodpowiedzialność uno para todos, todos para uno

jedna jaskółka nie czyni wiosny /ˈjɛdna jaˈskuwka ɲɛ‿ˈʧ̑ɨ̃ɲi ˈvʲjɔsnɨ/ (proverb)
nie należy wyciągać pochopnych wniosków na podstawie jednego tylko faktu ni un dedo hace mano, ni una golondrina verano; una golondrina no hace verano

jedna jaskółka wiosny nie czyni /ˈjɛdna jaˈskuwka ˈvʲjɔsnɨ ɲɛ‿ˈʧ̑ɨ̃ɲi/ (proverb)
nie należy wyciągać pochopnych wniosków na podstawie pojedynczych faktów una golondrina no hace verano, una abeja no hace colmena

jednofazowy /ˌjɛdnɔfaˈzɔvɨ/ (adj)
składający się z jednej fazy (jednego etapu) monofásico

jednogłośny /ˌjɛdnɔˈɡwɔɕnɨ/ (adj)
jednomyślny unánime

jednokomórkowiec /ˌjɛdnɔkɔ̃murˈkɔvʲjɛʦ̑/ (n)
(biologia, biologiczny) organizm składający się tylko z jednej komórki organismo unicelular

jednokomórkowy /ˌjɛdnɔkɔ̃murˈkɔvɨ/ (adj)
(biologia, biologiczny) składający się z jednej komórki unicelular

jednokołowy /ˌjɛdnɔkɔˈwɔvɨ/ (adj)
taki, który ma jedno koło de una rueda

jednolitość (n)
cecha tego, co jednolite; cecha tych, którzy są jednolici uniformidad

jednolity /ˌjɛdnɔˈlʲitɨ/ (adj)
niezróżnicowany pod względem budowy, składu homogéneo, uniforme

jednomasztowy /ˌjɛdnɔ̃maˈʃtɔvɨ/ (adj)
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) o żaglowcu – mający jeden maszt de un solo palo

jednomyślność /ˌjɛdnɔ̃ˈmɨɕl̥nɔɕʨ̑/ (n)
zupełna zgodność zdań, opinii, myśli unanimidad

jednomyślny (adj)
bez różnic w przekonaniach unánime

jednooki /ˌjɛdnɔˈːci/ (adj)
taki, który ma jedno oko tuerto

jednopiętrowy /ˌjɛdnɔpʲjɛ̃nˈtrɔvɨ/ (adj)
mający tylko parter i jedno piętro de un piso, de un planta

jednopłat (n)
(lotnictwo, lotniczy) samolot lub szybowiec mający jedną parę skrzydeł stanowiących jeden płat nośny; monoplano

jednorodzinny /ˌjɛdnɔrɔˈʥ̑ĩnːɨ/ (adj)
przeznaczony dla jednej rodziny unifamiliar

jednorożec /ˌjɛdnɔˈrɔʒɛʦ̑/ (n)
(mitologia, mitologiczny) (książkowy) fantastyczne stworzenie posiadające jeden róg na czole, pojawiające się w mitach i legendach; unicornio

jednoręki /ˌjɛdnɔˈrɛ̃ŋʲci/ (adj)
mający jedną rękę manco

jednostka /jɛdˈnɔstka/ (n)
1. (książkowy) osoba, pojedynczy osobnik individuo
2. określona wartość jakiejś wielkości unidad
3. pojedyncze, samodzielne urządzenie lub maszyna unidad

jednostkowy (adj)
1. dotyczący jednego zdarzenia, wyjątkowej sytuacji particular
2. odnoszący się do określonej wartości danej wielkości por unidad

jednostronnie (adv)
w sposób jednostronny unilateralmente

jednoznacznie (adv)
w sposób jednoznaczny, jasny, niebudzący wątpliwości inequívocamente

jednoślad /jɛdˈnɔɕlat/ (n)
pojazd, którego koła są ustawione w jednej linii (tak, że jadąc, pozostawiają po sobie ślad w postaci jednej linii) vehículo de dos rueda

jednym słowem /ˈjɛdnɨ̃m ˈswɔvɛ̃m/ (idiom)
nie rozwodząc się nad jakimś tematem, nie rozwlekając zagadnienia en una palabra

jedwab /ˈjɛdvap/ (n)
1. (włókiennictwo) tkanina z przędzy (1.1); seda
2. (włókiennictwo) przędza uzyskiwana z kokonów jedwabników seda

jedwabnictwo /ˌjɛdvabʲˈɲiʦ̑tfɔ/ (n)
1. (rolnictwo, rolniczy) dział gospodarki rolnej obejmujący hodowlę jedwabników, wstępną obróbkę kokonów oraz uprawę morwy sericicultura, sericultura
2. (włókiennictwo) przemysł zajmujący się produkcją jedwabiu industria de el seda, industria sedero

jedwabnik /jɛdˈvabʲɲik/ (n)
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) owad, z którego kokonów wytwarzany jest jedwab; gusano de seda, gusano de la seda, mariposa de la seda, mariposa de seda

jedynaczka /ˌjɛdɨ̃ˈnaʧ̑ka/ (n)
osoba płci żeńskiej, która nie ma rodzeństwa; jedyne dziecko rodziny hija única

jedynak /jɛˈdɨ̃nak/ (n)
osoba płci męskiej, która nie ma rodzeństwa; jedyny syn rodziny hijo único

jedynka /jɛˈdɨ̃nka/ (n)
1. (edukacja, edukacyjny) (szkolnictwo, szkolny) ocena niedostateczna (najniższa) w szkole uno
2. (matematyka, matematyczny) element neutralny różnych działań matematycznych unidad

jedyny /jɛˈdɨ̃nɨ/ (adj)
istniejący tylko w jednym egzemplarzu único

jedyny w swoim rodzaju /jɛˈdɨ̃nɨ ˈf‿sfɔ<sup>j</sup>ĩm rɔˈʣ̑aju/ (adj)
taki, który jest unikatem singular, único, único en su especie

jedzenie /jɛˈʣ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
1. coś, co można jeść; żywność, pokarm comida
2. spożywanie pokarmu comer, comida

jegier (n)
(historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) żołnierz lekkiej piechoty, przeznaczonej do zwiadów, potyczek czy wreszcie zadań strzelców wyborowych, rekrutowanej pierwotnie z myśliwych, gajowych i leśników cazador

jego /ˈjɛɡɔ/ (pronoun)
3 os. lp, rodzaj męski su

jej /jɛ̇j/ (pronoun)
3 (osoba) lp, rodzaj żeński su, suyo

jeleń /ˈjɛlɛ̃ɲ/ (n)
(zoologia, zoologiczny) duży ssak lądowy o rozłożystym porożu u samców; ciervo, venado

jelito /jɛˈlʲitɔ/ (n)
(anatomia, anatomiczny) część przewodu pokarmowego między żołądkiem a odbytem; intestino

jelito cienkie (n)
(anatomia, anatomiczny) część przewodu pokarmowego położona między żołądkiem a jelitem grubym intestino delgado

jelito grube (n)
(anatomia, anatomiczny) odcinek przewodu pokarmowego od ujścia jelita cienkiego do odbytnicy; intestino grueso

jelito ślepe (n)
(anatomia, anatomiczny) pierwszy odcinek jelita grubego człowieka intestino ciego

jelitowy /ˌjɛlʲiˈtɔvɨ/ (adj)
(przymiotnik) od jelito intestinal

jelonek /jɛˈlɔ̃nɛk/ (n)
1. (zoologia, zoologiczny) Lucanidae, gatunek chrząszczy; ciervo volante
2. młody jeleń cervatillo

jelonek rogacz /jɛˈlɔ̃nɛk ˈrɔɡaʧ̑/ (n)
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Lucanus cervus, gatunek chrząszcza z rodziny jelonków; ciervo volante

jemeński /jɛ̃ˈmɛ̃j̃sʲci/ (adj)
odnoszący się do Jemenu, państwa na Półwyspie Arabskim yemení

jemioła /jɛ̃ˈmʲjɔwa/ (n)
(botanika, botaniczny) rodzaj pasożytniczej rośliny; muérdago, visco

jemiołuszka /ˌjɛ̃mʲjɔˈwuʃka/ (n)
(ornitologia, ornitologiczny) rodzaj ptaka z rodziny jemiołuszek / jemiołuszkowatych Bombycillidae, ; ampelis europeo

jeniec /ˈjɛ̇̃ɲɛʦ̑/ (n)
osoba wzięta do niewoli w czasie wojny; cautivo, prisionero de guerra

jeniectwo /jɛ̇̃ˈɲɛʦ̑tfɔ/ (n)
(rzadki, rzadko używany) niewola cautiverio

jeremiada /ˌjɛrɛ̃ˈmʲjada/ (n)
biadolenie, lament, skarga jeremiada

jerozolimczyk /ˌjɛrɔzɔˈlʲĩmʧ̑ɨk/ (n)
mieszkaniec Jerozolimy jerosolimitano

jerozolimka /ˌjɛrɔzɔˈlʲĩmka/ (n)
mieszkanka Jerozolimy jerosolimitana

jerozolimski /ˌjɛrɔzɔˈlʲĩmsʲci/ (adj)
odnoszący się do Jerozolimy, związany z Jerozolimą jerosolimitano

jerzyk /ˈjɛʒɨk/ (n)
(ornitologia, ornitologiczny) smukły ptak, którego palce uniemożliwiają stąpanie po ziemi i siedzenie na gałęziach; vencejo

jesienny /jɛ̇ˈɕɛ̃nːɨ/ (adj)
mający związek z jesienią, dotyczący jesieni, odbywający się jesienią otoñal, otoñizo

jesień /ˈjɛ̇ɕɛ̇̃ɲ/ (n)
pora roku między latem a zimą; otoño

jesion /ˈjɛ̇ɕɔ̃n/ (n)
(dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Fraxinus L., rodzaj roślin z rodziny oliwkowatych; fresno

jesiotr /ˈjɛ̇ɕɔtr̥/ (n)
(ichtiologia, ichtiologiczny) Acipenser, duża ryba wędrowna o wydłużonej głowie i szorstkiej, pokrytej płytkami kostnymi skórze; esturión

jeszcze /ˈjɛʃʧ̑ɛ/ (particle)
1. w funkcji przysłówka znowu, znów, ponownie; dodatkowo aún, todavía
2. …oznaczająca, że coś ciągle trwa, odbywa się wciąż, ciągle todavía, aún

jezdnia /ˈjɛzdʲɲa/ (n)
część ulicy przeznaczona do ruchu pojazdów calzada

jeziorko /jɛ̇ˈʑɔrkɔ/ (n)
(potocznie, potoczny) (zdrobniale) od: jezioro laguna

jeziorny (adj)
związany z jeziorem, dotyczący jeziora, pochodzący z jeziora de lago, lacustre

jezioro /jɛ̇ˈʑɔrɔ/ (n)
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) śródlądowy zbiornik wodny, zwykle naturalny; lago

jezuicki (adj)
1. dotyczący zakonu jezuitów albo członka tego zakonu jesuita, jesuítico
2. (książkowy) (przenośnie, przenośnia) postępujący w sposób przebiegły, przewrotny i obłudny lub świadczący o przebiegłości, przewrotności i obłudzie jesuita, jesuítico

jezuita (n)
1. (książkowy) (przenośnie, przenośnia) człowiek przebiegły, przewrotny, obłudny jesuita
2. (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) członek zakonu katolickiego noszącego oficjalną nazwę Towarzystwa Jezusowego; jesuita

jezuityzm (n)
zakłamany i przewrotny sposób postępowania przypisywany jezuitom jesuitismo

jeśli wejdziesz między wrony, musisz krakać jak i one /ˈjɛ̇ɕlʲi ˈvɛjʥ̑ɛʃ ˈmʲjɛ̃nʣ̑ɨ ˈvrɔ̃nɨ ˈmuɕiʃ ˈkrakaʨ̑ ˈjak i‿ˈɔ̃nɛ/ (proverb)
jeśli ktoś wejdzie w jakieś towarzystwo, powinien upodobnić się (dostosować się) do niego, aby nie narazić się na przykrą lub nawet niebezpieczną sytuację si entre burros te ves, rebuzna alguna vez; adonde fueres, haz lo que vieres; si vas a Roma, haz como los romanos

jeść /jɛ̇ɕʨ̑/ (v)
spożywać, przyjmować pokarmy comer

jeść jak wróbelek /ˈjɛ̇ɕʨ̑ ˈjaɡ vruˈbɛlɛk/ (v)
jeść bardzo mało comer como un gorrión

jeść obiad (v)
spożywać południowy posiłek almorzar

jeść śniadanie /ˈjɛ̇ɕʨ̑ ɕɲaˈdãɲɛ/ (v)
spożywać posiłek w godzinach porannych desayunar

jeździec /ˈjɛ̇ʑʥ̑ɛʦ̑/ (n)
(jeździectwo, jeździecki) osoba jeżdżąca wierzchem na zwierzęciu wierzchowym; jinete

jeździectwo (n)
(sport, sportowy) dyscyplina sportu konnego z wyjątkiem wyścigów konnych equitación

jeździć /ˈjɛ̇ʑʥ̑iʨ̑/ (v)
1. o pojazdach: kursować tą samą trasą circular
2. poruszać się na grzbiecie konia cabalgar, montar
3. przenosić się z miejsca na miejsce środkiem lokomocji ir, viajar

jeż /jɛʃ/ (n)
(zoologia, zoologiczny) owadożerny ssak pokryty igłami erizo

jeżeli /jɛˈʒɛlʲi/ (conjunction)
…służący do rozpoczynania zdań podrzędnych określających warunek zajścia wydarzenia ze zdania głównego si

jeżozwierz /jɛˈʒɔzvʲjɛʃ/ (n)
(zoologia, zoologiczny) Hystricidae, duży gryzoń pokryty długimi kolcami; puercoespín, puerco espino, puerco espín

jeżyna /jɛˈʒɨ̃na/ (n)
1. (botanika, botaniczny) (potocznie, potoczny) krzew jeżyny (1.1) o czarnych owocach, m.in. z gatunku jeżyna popielica mora, zarzamora
2. (botanika, botaniczny) Rubus L., rodzaj krzewów z rodziny różowatych o pędach okrytych kolcami i czarnych lub czerwonych jadalnych owocach; zarzamora, zarza, mora

jidysz /ˈjidɨʃ/ (n)
język Żydów aszkenazyjskich; yidis

jod /jɔt/ (n)
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu I i liczbie atomowej 53; yodo

jodła /ˈjɔdwa/ (n)
(dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) rodzaj drzew z rodziny sosnowatych; abeto

joga /ˈjɔɡa/ (n)
1. (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (filozofia, filozoficzny) jeden z sześciu ortodoksyjnych systemów filozofii indyjskiej; yoga
2. tradycyjny indyjski system ćwiczeń duchowych i fizycznych yoga

jogging (n)
(sport, sportowy) forma rekreacji lub treningu polegająca na niespiesznym bieganiu, zwykle w miejscu publicznym; footing, jogging

jogurt /ˈjɔɡurt/ (n)
(kulinaria) produkt mleczarski fermentowany mlekowo; yogur

joint (n)
(slangowo) rodzaj skręta zawierający marihuanę; porro

jol /jɔl/ (n)
(marynarka) żaglowiec mający dwa maszty; wszystkie maszty niosą ożaglowanie skośne; tylny maszt jest mocno przesunięty do tyłu i niższy od przedniego; balandro de baticulo

jon /jɔ̃n/ (n)
(fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) atom lub grupa atomów posiadająca ładunek elektryczny (ujemny lub dodatni); ion, ión

jonasz /ˈjɔ̃naʃ/ (n)
(przenośnie, przenośnia) człowiek sprowadzający nieszczęście, przynoszący pecha, ściągający biedę gafe

jonizacja /ˌjɔ̇̃ɲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
(chemia, chemiczny) (fizyka, fizyczny) rozpad cząsteczki na jony; ionización

jonizować (v)
(fizyka, fizyczny) powodować jonizację ionizar

jordański /jɔrˈdãj̃sʲci/ (adj)
(geografia, geograficzny) (administracja) odnoszący się do państwa Jordania jordano

jota /ˈjɔta/ (n)
(językoznawstwo, językoznawczy) nazwa dziewiątej litery alfabetu greckiego, ι; iota

jotacyzm /jɔˈtaʦ̑ɨsm̥/ (n)
(językoznawstwo, językoznawczy) sposób wymawiania starogreckich samogłosek η, υ oraz dyftongów ει, οι, ηι, υι jako samogłoski [i] (jota) iotacismo, itacismo

jowialność (n)
(rzadki, rzadko używany) pogodne usposobienie i nieco rubaszne poczucie humoru; radość i humor jovialidad

jowialny (adj)
(książkowy) radosny, o życzliwym usposobieniu alegre, jovial

joński (adj)
(geografia, geograficzny) dotyczący Morza Jońskiego jónico

jubiler /juˈbʲilɛr/ (n)
osoba zajmująca się jubilerstwem; rzemieślnik artystyczny trudniący się wyrobem, przeróbką, naprawą, wyceną i sprzedażą przedmiotów z metali szlachetnych (m.in. złota, srebra, platyny, palladu) oraz kamieni szlachetnych i ozdobnych joyero

jubilerstwo (n)
(rzemiosło, rzemieślniczy) wyrób biżuterii i innych przedmiotów ozdobnych poprzez obróbkę metali szlachetnych i cennych kamieni orfebrería

juczny /ˈjuʧ̑nɨ/ (adj)
o zwierzęciu: przeznaczony do noszenia ciężarów na grzbiecie de carga

judaizm /juˈda<sup>j</sup>ism̥/ (n)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) religia monoteistyczna, narodowa religia Żydów; judaísmo

judasz /ˈjudaʃ/ (n)
1. (budownictwo) przyrząd optyczny umożliwiający sprawdzenie, czy ktoś stoi po drugiej stronie drzwi mirilla
2. (regionalizm, regionalny) słomiana kukła wykorzystywana w zabawach ludowych judas
3. (przenośnie, przenośnia) (pejoratywnie, pejoratywny) człowiek fałszywy, obłudny i dopuszczający się zdrady judas

judaszowy pocałunek /ˌjudaˈʃɔvɨ ˌpɔʦ̑aˈwũnɛk/ (idiom)
(kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) znak, symbol fałszywej przyjaźni; beso de Judas

judejski (adj)
związany z Judeą, dotyczący Judei, pochodzący z Judei judío

judeochrześcijański /ˌjudɛɔxʃɛɕʨ̑iˈjä̃j̃sʲci/ (adj)
(książkowy) odnoszący się do związków między kulturą judaistyczną i chrześcijańską, świadczący o ich ciągłości judeocristiano

jugosłowiański /ˌjuɡɔswɔˈvʲjä̃j̃sʲci/ (adj)
(przymiotnik) od Jugosławia yugoslavo

juk /juk/ (n)
każda z dwóch sakw przytroczonych do grzbietu konia czy osła alforja

juliański /juˈlʲjä̃j̃sʲci/ (adj)
1. autorstwa lub wprowadzony przez Juliusza Cezara juliano
2. z czasów Juliusza Cezara juliano

jupiter /juˈpʲitɛr/ (n)
(środowiskowy) silny reflektor używany do oświetlania sceny teatralnej, telewizyjnej lub filmowej proyector de estudio

jurta /ˈjurta/ (n)
(etnografia, etnograficzny) namiot pokryty zazwyczaj skórami lub wojłokiem, używany przez ludy tureckie i mongolskie w środkowej Azji i południowej Syberii; yurta

jury (n)
grupa ludzi, zwykle specjalistów w danej dziedzinie, dokonujących oceny osób lub dzieł biorących udział we współzawodnictwie jurado

juta /ˈjuta/ (n)
1. (botanika, botaniczny) Corchorus, roślina tropikalna z rodziny ślazowatych; yute
2. (włókiennictwo) tkanina z tego włókna; yute
3. (włókiennictwo) włókno otrzymywane z łodyg tej rośliny yute

jutro /ˈjutrɔ/ (adv)
następnego dnia po obecnym mañana

jutro /ˈjutrɔ/ (n)
dzień następny w stosunku do obecnego mañana

jutrzejszy /juˈṭʃɛjʃɨ/ (adj)
odnoszący się do jutra mañana

jutrzenka /juˈṭʃɛ̃nka/ (n)
(książkowy) (poetycki, poetycko) poranna jasność przed pojawieniem się słońca aurora

już /juʃ/ (particle)
1. …podkreślająca, że coś jest wynikiem minionego czasu i zdarzeń ya
2. …określająca granicę między przeszłością a przyszłością ya

jąderko (n)
(biologia, biologiczny) element jądra komórkowego, który odpowiada za syntezę RNA; nucléolo

jądro /ˈjɔ̃ndrɔ/ (n)
1. (anatomia, anatomiczny) narząd rozrodczy wytwarzający nasienie; testículo
2. (informatyka, informatyczny) główna część systemu operacyjnego; núcleo
3. (biologia, biologiczny) jedno z organelli, zawierające materiał genetyczny; núcleo
4. (fizyka, fizyczny) centralna część atomu; núcleo
5. wewnętrzna część planet i innych ciał niebieskich; núcleo

jądro Ziemi /ˈjɔ̃ndrɔ ˈʑɛ̃mʲi/ (n)
(geologia, geologiczny) wewnętrzna część Ziemi; núcleo terrestre

jąkała /jɔ̃ŋˈkawa/ (n)
1. (potocznie, potoczny) ktoś, kto się jąka tartamudo, tartaja
2. (potocznie, potoczny) kobieta, która się jąka tartamuda, tartaja

jęczmień /ˈjɛ̃n͇ʧ̑mʲjɛ̇̃ɲ/ (n)
1. (botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) roślina z rodzaju (1.1) cebada
2. (spożywczy) (kulinaria) ziarno z nasion rośliny (1.1) cebada
3. (medycyna, medyczny) torbielowata infekcja powieki; orzuelo

jędrny /ˈjɛ̃ndrnɨ/ (adj)
twardy i sprężysty firme, consistente, macizo

jętka /ˈjɛ̃ntka/ (n)
1. (budownictwo) pręt poziomy rozpierający krokwie; falso tirante
2. (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) wodny owad żyjący bardzo krótko; efímera

język /ˈjɛ̃w̃zɨk/ (n)
1. (anatomia, anatomiczny) mięsień znajdujący się w jamie ustnej lub gębowej, pełniący funkcję narządu smaku, ułatwiający jedzenie, a u ludzi także mówienie; lengua, idioma
2. (informatyka, informatyczny) zbiór rozkazów i reguł ich łączenia sterujących pracą komputera; lenguaje, idioma
3. (językoznawstwo, językoznawczy) zbiór słów, reguł gramatycznych, alfabetu, zasad wymowy, umożliwiający porozumiewanie się osób znających ten zbiór; lengua, idioma, habla
4. część buta osłaniająca stopę pod sznurówką lengua, lengüeta
5. część języka (1.2), obejmująca tylko terminy z jednej dziedziny wiedzy lenguaje, jerga

język ciała (n)
ogół niewerbalnych komunikatów przekazywanych między ludźmi lub zwierzętami; lenguaje corporal

język i do Krakowa dopyta /ˈjɛ̃w̃zɨk ˌi‿dɔ‿kraˈkɔva dɔˈpɨta/ (proverb)
kto pyta o to, czego nie wie, może zajść daleko quien lengua ha, a Roma va

język migowy /ˈjɛ̃w̃zɨk mʲiˈɡɔvɨ/ (n)
język gestów (tzw. znaków migowych), za pomocą którego rozmawiają głusi lengua de señas, lenguaje de señas lenguaje por señas

język obcy /ˈjɛ̃w̃zɨk ˈɔpʦ̑ɨ/ (n)
język inny niż język ojczysty lengua extranjera, idioma

język ojczysty /ˈjɛ̃w̃zɨk ɔjˈʧ̑ɨstɨ/ (n)
język, którego ktoś uczy się jako pierwszego w kraju, w którym się wychowuje lengua materna, lengua nativa

język programowania /ˈjɛ̃w̃zɨk ˌprɔɡrãmɔˈvãɲa/ (n)
(informatyka, informatyczny) język sztuczny przeznaczony do zapisu algorytmów lub programów komputerowych lenguaje de programación

językoznawstwo /ˌjɛ̃w̃zɨkɔˈznafstfɔ/ (n)
(językoznawstwo, językoznawczy) nauka o języku; lingüística

kabaret /kaˈbarɛt/ (n)
(teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) spektakl (niekiedy na estradzie, czasem w restauracji, kawiarni) o lekkim repertuarze skeczów, monologów literackich, piosenek, tańców itp.; cabaret, cabaré

kabaretki (n)
1. rodzaj ażurowych pończoch tworzących siatkę o widocznych oczkach medias de malla
2. rodzaj ażurowych rajstop tworzących siatkę o widocznych oczkach pantis de malla

kabel /ˈkabɛl/ (n)
1. (elektryczność) gruby przewód elektryczny lub światłowodowy, zwykle spleciony z kilku odizolowanych żył; cable
2. (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) jednostka długości równa 185,2 metra, czyli jednej dziesiątej mili morskiej; cable
3. (budownictwo) rodzaj liny, w której druty prowadzone są równolegle; cable
4. (potocznie, potoczny) donosiciel chivato, confidente, soplón

kabergolina /ˌkabɛrɡɔˈlʲĩna/ (n)
(farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) lek dopaminergiczny hamujący laktację, będący pochodną ergoliny; cabergolina

kabotaż /ka.ˈbɔ.taʃ/ (n)
żegluga między portami tego samego kraju cabotaje

kabotażowy /ˌka.bɔ.ta.ˈʒɔ.vɨ/ (adj)
związany z kabotażem de cabotaje

kabriolet /kaˈbrʲjɔlɛt/ (n)
(motoryzacja) samochód osobowy o otwartym nadwoziu (brak stałego dachu) descapotable, cabriolé

kabura (n)
(wojskowość, wojskowy) futerał, pokrowiec na krótką broń palną, noszony zazwyczaj u pasa, mający zabezpieczenie przed wypadaniem broni; pistolera

kac /kaʦ̑/ (n)
(potocznie, potoczny) występowanie nieprzyjemnych objawów (bólu głowy, pragnienia), na skutek nadmiernego spożycia alkoholu; resaca

kacyk (n)
1. (etnografia, etnograficzny) przywódca plemienny; cacique
2. (potocznie, potoczny) (pejoratywnie, pejoratywny) urzędnik nadużywający władzy cacique, déspota

kaczeniec /kaˈʧ̑ɛ̃ɲɛʦ̑/ (n)
(botanika, botaniczny) Caltha palustris, knieć błotna; roślina o żółtych kwiatach i nerkowatych liściach; calta

kaczka /ˈkaʧ̑ka/ (n)
1. (medycyna, medyczny) naczynie do oddawania moczu bez wstawania z łóżka pato
2. (ornitologia, ornitologiczny) ptak z rodziny kaczkowatych; pato, ánade

kaczka dziennikarska /ˈkaʧ̑ka ˌʥ̑ɛ̇̃ɲːiˈkarska/ (n)
(publikatory) nieprawdziwa, zmyślona informacja prasowa; bulo

kaczątko /kaˈʧ̑ɔ̃ntkɔ/ (n)
(ornitologia, ornitologiczny) młoda kaczka patito

kadet /ˈkadɛt/ (n)
(wojskowość, wojskowy) uczeń szkoły wojskowej cadete

kadm /katm̥/ (n)
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Cd i liczbie atomowej 48; cadmio

kadra (n)
1. (wojskowość, wojskowy) jednostka organizacyjna wojska złożona z zawodowych oficerów, chorążych i podoficerów, będąca trzonem dla dalszych uzupełnień Estado Mayor
2. zespół wykwalifikowanych pracowników danej jednostki personal, elenco

kadzidło /kaˈʥ̑idwɔ/ (n)
przeznaczona do spalenia w celach kultu mieszanina żywic, dająca intensywną, przyjemną woń incienso

kadzielnica /ˌkaʥ̑ɛlʲˈɲiʦ̑a/ (n)
(kościelny) naczynie do spalania kadzidła; incensario

kadzić (v)
dymić kadzidłem incensar

kafetiera tłokowa (n)
szklany lub rzadziej stalowy dzbanek z tłokiem do przygotowywania kawy lub herbaty cafetera de émbolo

kaflowy (adj)
zbudowany z kafli de azulejo

kaftan bezpieczeństwa /ˈkaftãn ˌbɛspʲjɛˈʧ̑ɛ̃j̃stfa/ (n)
bluza z długimi rękawami wiązanymi na plecach, używana do unieruchomienia osób psychicznie chorych; camisa de fuerza

kaganek /kaˈɡãnɛk/ (n)
(dawniej, dawny) mała lampka w kształcie miseczki (glinianej lub metalowej) z dziobkiem i uchwytem, wypełnionej tłuszczem, najczęściej olejem; candil

kaganiec /kaˈɡãɲɛʦ̑/ (n)
1. przyrząd do oświetlania w formie żelaznego koszyka wypełnionego ogniem candil
2. siatka pleciona z drutu lub skóry zakładana zwierzętom na pysk; bozal

kainowe piętno /ˌka<sup>j</sup>ĩˈnɔvɛ ˈpʲjɛ̃ntnɔ/ (idiom)
znamię zabójcy brata lub rodaka estigma de Caín

kairczyk /kaˈ<sup>j</sup>irʧ̑ɨk/ (n)
mieszkaniec Kairu cairota

kairka /kaˈ<sup>j</sup>irka/ (n)
mieszkanka Kairu cairota

kairski /kaˈ<sup>j</sup>irsʲci/ (adj)
odnoszący się do Kairu, związany z Kairem cairota

kajak /ˈkajak/ (n)
niewielka łódź zakryta z wierzchu, z otworem na pomieszczenie jednej, dwu lub czterech osób, poruszana wiosłami o dwu piórach; kayak, kayac

kajman /ˈkajmãn/ (n)
(zoologia, zoologiczny) Caiman, gad z rodziny aligatorów; caimán

kajmański (adj)
związany z Kajmanami, dotyczący Kajmanów caimanés

kajuta /kaˈjuta/ (n)
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) małe zamykane pomieszczenie mieszkalne na statku; camarote

kakadu /kaˈkadu/ (n)
(ornitologia, ornitologiczny) papuga posiadająca na głowie charakterystyczny czub z piór; cacatúa

kakao /kaˈkaɔ/ (n)
1. (spożywczy) proszek z nasion kakaowca cacao
2. (kulinaria) napój sporządzony z proszku kakao (1.2), zalanego wodą lub mlekiem cacao

kakofonia (n)
nieprzyjemne połączenie dźwięków; cacofonía

kalabryjski /ˌkalaˈbrɨjsʲci/ (adj)
związany z Kalabrią, wywodzący się z Kalabrii calabrés

kalafior /kaˈlafʲjɔr/ (n)
(botanika, botaniczny) Brassica oleracea var. botrytis L., odmiana kapusty o białych, mięsistych kwiatach; coliflor

kalafonia /ˌkalaˈfɔ̃ɲja/ (n)
(technologia, technika, techniczny) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) łamliwa i przezroczysta pozostałość po destylacji terpentyny z żywicy drzew iglastych; colofonia

kalander (n)
(technologia, technika, techniczny) prasa do tłoczenia matryc stereotypowych lub prasowania, gładzenia i satynowania materiału; calandria

kalarepa /ˌkalaˈrɛpa/ (n)
1. (botanika, botaniczny) (ogrodnictwo, ogrodniczy) Brassica oleracea var. gongylodes L., odmiana kapusty warzywnej; colirrábano
2. (kulinaria) (spożywczy) warzywo, jadalna bulwa pędowa rośliny (1.1) colirrábano

kalcyt /ˈkalʦ̑ɨt/ (n)
(geologia, geologiczny) minerał, składnik skał osadowych; calcita

kaldera /kalˈdɛra/ (n)
(geologia, geologiczny) rozległe, koliste zagłębienie w szczytowej części wulkanu powstałe wskutek gwałtownej eksplozji; caldera

kaleczyć (v)
1. (potocznie, potoczny) robić coś nieudolnie chapurrar
2. uszkadzać ciało, zwykle czymś ostrym herir
3. uszkadzać swoje ciało (zwykle czymś ostrym); ulegać obrażeniom zadanym przez siebie herirse

kalejdoskop /ˌkalɛjˈdɔskɔp/ (n)
(optyka, optyczny) urządzenie optyczne (zabawka), w którym dzięki wielokrotnym odbiciom obrazów różnokolorowych szkiełek, w odpowiednio rozmieszczonych zwierciadłach, obserwuje się różnobarwne, symetryczne figury, zmieniające się przy jego obracaniu; caleidoscopio

kalendarz /kaˈlɛ̃ndaʃ/ (n)
system rachuby dni i dłuższych odstępów czasu, oparty zazwyczaj na cyklu zmian pór roku (związanych z obiegiem Ziemi wokół Słońca) i zmian faz Księżyca; calendario

kalendarz adwentowy (n)
(kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wywodzący się z tradycji niemieckiej, specjalny dziecięcy kalendarz służący do odliczania dni od pierwszego dnia grudnia do wigilii Bożego Narodzenia; calendario de adviento

kalendy /kaˈlɛ̃ndɨ/ (n)
(historia, historyczny, historycznie) pierwszy dzień każdego miesiąca w kalendarzu rzymskim; calendas

kalenica /ˌkalɛ̃ˈɲiʦ̑a/ (n)
(architektura, architektoniczny) najwyższa część dachu utworzona na przecięciu połaci dachowych; cumbrera, caballete de tejado

kalif (n)
(historia, historyczny, historycznie) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) islamski przywódca religijny, a początkowo także i polityczny, tytularny następca Mahometa; califa

kaliforn /kaˈlʲifɔrn/ (n)
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Cf i liczbie atomowej 98; californio

kalifornijski /ˌkalʲifɔrʲˈɲijsʲci/ (adj)
związany z Kalifornią, pochodzący z Kalifornii californiano, californio

kaligrafia /ˌkalʲiˈɡrafʲja/ (n)
sztuka polegająca na pięknym, starannym pisaniu; caligrafía

kaligrafować /ˌkalʲiɡraˈfɔvaʨ̑/ (v)
pisać zgodnie z zasadami kaligrafii caligrafiar

kalkulacja (n)
(handel, handlowy) ustalanie kosztów na jednostkę towarów lub usług cálculo

kalkulator /ˌkalkuˈlatɔr/ (n)
1. małe urządzenie służące do wykonywania obliczeń arytmetycznych; calculadora
2. pracownik, który zajmuje się wykonywaniem kalkulacji; calculador, calculista

kaloria /kaˈlɔrʲja/ (n)
(fizyka, fizyczny) pozaukładowa jednostka ciepła równa ilości ciepła potrzebnej do podgrzania 1 grama wody o 1 kelwin; caloría

kaloryfer /ˌkalɔˈrɨfɛr/ (n)
element grzewczy w postaci połączonych ze sobą równolegle w płaszczyźnie metalowych rur, przez które przepływa gorąca woda lub para wodna radiador, calorífero

kalosz /ˈkalɔʃ/ (n)
gumowy but służący do ochrony przed błotem lub wodą; bota de goma, bota de lluvia, katiuska

kalwinista /ˌkalvʲĩˈɲista/ (n)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyznawca kalwinizmu calvinista

kalwinistka /ˌkalvʲĩˈɲistka/ (n)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) kobieta wyznająca kalwinizm calvinista

kalwinizm /kalˈvʲĩɲism̥/ (n)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) system teologiczny stworzony przez Jana Kalwina; jedna z religii protestanckich; calvinismo

kamaryla (n)
(przestarzałe, przestarzały) grupa osób wykorzystująca swoje stanowiska dla własnych korzyści i uprawiania stronniczej polityki lobos de una camada

kambodżański /ˌkãmbɔˈʤ̑ãj̃sʲci/ (adj)
odnoszący się do państwa Kambodża camboyano

kambr /kãmpr̥/ (n)
(geologia, geologiczny) pierwszy okres geologiczny paleozoiku; Cámbrico

kamea (n)
(sztuka) szlachetny lub półszlachetny kamień ozdobiony reliefem ciętym wypukło; camafeo

kameleon /ˌkãmɛˈlɛɔ̃n/ (n)
1. (herpetologia, herpetologiczny) jaszczurka słynąca ze zdolności do zmiany ubarwienia, długiego języka i oryginalnych kształtów ciała; camaleón
2. (przenośnie, przenośnia) o człowieku, który łatwo zmienia poglądy camaleón

kamera /kãˈmɛra/ (n)
urządzenie do nagrywania ruchomego obrazu, często również z dźwiękiem; cámara

kamerdyner (n)
starszy lokaj nadzorujący służbę, podawanie do stołu czy prace porządkowe mayordomo

kameruński /ˌkãmɛˈrũj̃sʲci/ (adj)
odnoszący się do państwa Kamerun camerunés

kamerzysta /ˌkãmɛˈʒɨsta/ (n)
ktoś, kto obsługuje kamerę i filmuje camarógrafo, cámara

kamfora /kãw̃ˈfɔra/ (n)
organiczny związek chemiczny z grupy terpenów, pochodna kamfenu, stosowany w technice i medycynie; alcanfor

kamieniarz (n)
rzemieślnik, który zajmuje się obróbką kamieni cantero, picapedrero

kamieniołom (n)
(górnictwo, górniczy) miejsce pozyskiwania kamienia budowlanego, zwykle metodą odkrywkową; cantera

kamienisty /ˌkãmʲjɛ̇̃ˈɲistɨ/ (adj)
taki, który pokryty jest kamieniami albo zawiera dużo kamieni pedregoso

kamienny /kãˈmʲjɛ̃nːɨ/ (adj)
1. zrobiony, powstały z kamienia, złożony z kamieni pétreo, de piedra
2. (przenośnie, przenośnia) przypominający kamień, taki jak kamień pod względem właściwości (np. twardości, nieruchomości) pétreo

kamień /ˈkãmʲjɛ̇̃ɲ/ (n)
1. (medycyna, medyczny) złóg powstający w nerkach lub drogach moczowych piedra, cálculo
2. obiekt pochodzenia mineralnego o konsystencji stałej, twardy, wyraźnie odgraniczający się od otoczenia piedra
3. twardy osad; ; piedra
4. (przenośnie, przenośnia) jako cecha – wyraża chłód uczuciowy i nieustępliwość piedra

kamień milowy /ˈkãmʲjɛ̇̃ɲ mʲiˈlɔvɨ/ (idiom)
bardzo ważny, przełomowy moment piedra miliar, hito

kamień milowy /ˈkãmʲjɛ̇̃ɲ mʲiˈlɔvɨ/ (n)
słupek przy drodze z napisaną na nim odległością do najbliższego miasta; piedra miliar, hito

kamień szlachetny /ˈkãmʲjɛ̇̃ɲ ʃlaˈxɛtnɨ/ (n)
(jubilerstwo, jubilerski) wartościowa oraz rzadko spotykana odmiana niektórych minerałów o dużej twardości, wykorzystywana w jubilerstwie; piedra preciosa

kamień szlifierski /ˈkãmʲjɛ̇̃ɲ ʃlʲiˈfʲjɛrsʲci/ (n)
twardy materiał ścierny, stanowiący roboczą część maszyn szlifujących piedra afiladera, piedra aguzadera, piedra amoladera

kamień węgielny /ˈkãmʲjɛ̇̃ɲ vɛ̃ŋʲˈɟɛlnɨ/ (n)
1. (przenośnie, przenośnia) podstawa, najważniejsza część czegoś piedra angular
2. kamień znajdujący się w węgle piedra angular
3. obecnie pierwsza cegła lub inny element budowlany stawiany jako pierwszy podczas budowy, mający znaczenie symboliczne piedra angular, primera piedra

kamizelka /ˌkãmʲiˈzɛlka/ (n)
ubranie bez rękawów i kołnierza nakładane na tułów, zapinane na guziki chaleco

kamorysta (n)
członek kamorry camorrista

kampania (n)
1. (przenośnie, przenośnia) (publikatory) szereg zorganizowanych działań nastawionych na osiągnięcie celu; campaña
2. (wojskowość, wojskowy) ciąg działań wojennych na jakimś terytorium objętych wspólnym planem; campaña

kampus /ˈkãmpus/ (n)
kompleks budynków i terenów uniwersyteckich campus

kanadyjski /ˌkãnaˈdɨjsʲci/ (adj)
związany z Kanadą, dotyczący Kanady canadiense

kanalia /kãˈnalʲja/ (n)
(pejoratywnie, pejoratywny) osoba podła, niegodziwa canalla

kanalizacja /ˌkãnalʲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
system urządzeń sanitarnych służących do odprowadzania ścieków alcantarillado

kananejski /ˌkãnãˈnɛjsʲci/ (adj)
(przymiotnik) od Kanaan cananeo

kanapa /kãˈnapa/ (n)
podłużny mebel z oparciem przeznaczony do siedzenia sofá

kanapka /kãˈnapka/ (n)
(spożywczy) (kulinaria) pieczywo pomasowane czymś lub z dodatkiem znajdującym się na nim ; sándwich, bocadillo

kanarek /kãˈnarɛk/ (n)
(ornitologia, ornitologiczny) niewielki ptak hodowlany o żółtym upierzeniu; canario

kanaryjski (adj)
(geografia, geograficzny) związany z Wyspami Kanaryjskimi canario

kanarzyca (n)
(ornitologia, ornitologiczny) samica kanarka canaria

kanclerz (n)
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) tytuł szefa rządu w niektórych krajach, np. w Austrii czy Niemczech canciller

kandela /kãnˈdɛla/ (n)
(jednostka miary) (fizyka, fizyczny) podstawowa jednostka światłości w układzie SI, oznaczana symbolem cd; candela

kandydat /kãnˈdɨdat/ (n)
ktoś, kto kandyduje do czegoś, ubiega się o coś candidato

kandydatura (n)
1. bycie kandydatem do czegoś lub kogoś candidatura
2. wniosek proponujący kogoś na określone stanowisko czy funkcję candidatura

kangur /ˈkãŋɡur/ (n)
(zoologia, zoologiczny) torbacz słynący z długich skoków; canguro

kanibal /kãˈɲibal/ (n)
człowiek, który jada ludzkie mięso caníbal

kanibalizm /ˌkãɲiˈbalʲism̥/ (n)
(zoologia, zoologiczny) praktyka zjadania osobników własnego gatunku; canibalismo

kanibalski (adj)
dotyczący kanibali lub kanibalizmu caníbal, caríbal

kanikuła /ˌkãɲiˈkuwa/ (n)
1. (książkowy) najgorętszy okres lata canícula
2. (historia, historyczny, historycznie) w starożytnym Rzymie: pora roku, w której Słońce znajduje się w gwiazdozbiorze Psa, czyli od 22 czerwca do 23 sierpnia canícula

kanion /ˈkãɲjɔ̃n/ (n)
(geografia, geograficzny) dolina rzeczna o wąskim dnie i stromych, skalistych zboczach; cañón

kankan /ˈkãŋkãn/ (n)
(choreografia, choreograficzny) francuski taniec kabaretowy; cancán

kanoniczny (adj)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany z kanonami, odnoszący się do kanonów canónico

kanonizacja /ˌkãnɔ̃ɲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) oficjalne uznanie zmarłego za świętego i zezwolenie na jego publiczny kult w Kościele katolickim lub Cerkwi prawosławnej; canonización

kanonizować (v)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) oficjalnie ogłaszać kogoś świętym canonizar

kantabryjski (adj)
związany z Kantabrią, dotyczący Kantabrii, pochodzący z Kantabrii cántabro

kantowski /kãnˈtɔfsʲci/ (adj)
(filozofia, filozoficzny) wywodzący się z założeń, tez utworzonych przez Immanuela Kanta; związany z jego filozofią kantiano

kantyna /kãnˈtɨ̃na/ (n)
bar, restauracja przeznaczona dla określonej grupy osób, np. żołnierzy comedor

kaolin /kaˈɔlʲĩn/ (n)
(geologia, geologiczny) skała osadowa zawierająca w swym składzie głównie kaolinit, surowiec ceramiczny; caolín

kapar /ˈkapar/ (n)
1. (botanika, botaniczny) Capparis, drzewo, krzew lub pnącze o pojedynczych liściach i dużych, białych, kremowych lub różowych kwiatach na długich szypułach, rosnące w wielu gatunkach w strefie tropikalnej obu półkul; alcaparra, alcaparro, alcaparrera
2. (kulinaria) pąk kwiatowy lub młody owoc kaparu ciernistego (Capparis spinosa L.) o pikantnym smaku, używany w sztuce kulinarnej jako przyprawa alcaparra, alcaparrón

kapecytabina (n)
(farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) (medycyna, medyczny) syntetyczny lek doustny z grupy antymetabolitów, pochodna fluoropirymidyny, stosowany m.in. w chemioterapii raka piersi i okrężnicy capecitabina

kapelusz /kaˈpɛluʃ/ (n)
rodzaj nakrycia głowy z rondem i częścią wypukłą w środku; sombrero

kapeć /ˈkapɛʨ̑/ (n)
obuwie używane tylko w domu pantufla, zapatilla, babucha

kapilarność (n)
(odprzymiotnikowy) cecha tego, co jest kapilarne capilaridad

kapitalista /ˌkapʲitaˈlʲista/ (n)
(ekonomia, ekonomiczny) (społeczny) właściciel kapitału – przedsiębiorstwa będącego dla niego źródłem zysku; osoba dysponująca kapitałem capitalista

kapitalistyczny /ˌkapʲitalʲiˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
związany z kapitalizmem i kapitalistami, właściwy kapitalizmowi capitalista

kapitalizm /ˌkapʲiˈtalʲism̥/ (n)
(ekonomia, ekonomiczny) (społeczny) system ekonomiczny i społeczny oparty na prywatnej własności, swobodzie prowadzenia działalności gospodarczej, wolnej konkurencji, zapewniający podstawowe wolności i prawa obywatelskie; capitalismo

kapitan /kaˈpʲitãn/ (n)
1. (sport, sportowy) gracz reprezentujący całą swoją drużynę capitán
2. dowódca cywilnego statku wodnego lub samolotu capitán
3. (wojskowość, wojskowy) stopień oficerski, między porucznikiem a majorem; capitán

kapitał /kaˈpʲitaw/ (n)
1. (ekonomia, ekonomiczny) (bankowość, bankowy) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) majątek, zasoby (zwykle pieniędzy) capital, fortuna
2. (ekonomia, ekonomiczny) osoby lub instytucje dysponujące wielkimi sumami pieniędzy capital

kapitulacja /ˌkapʲituˈlaʦ̑ʲja/ (n)
1. zaprzestanie walki, poddanie się wrogowi capitulación
2. rezygnacja ze swoich zamiarów, przyznanie racji stronie przeciwnej capitulación

kaplica /kaˈplʲiʦ̑a/ (n)
1. (architektura, architektoniczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) niewielki wolnostojący budynek służący celom religijnym; capilla
2. (architektura, architektoniczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wydzielona część budynku, służąca do odprawiania nabożeństw, często z umieszczonym ołtarzem capilla

kapliczka /kaˈplʲiʧ̑ka/ (n)
mała kaplica capilla, ermita

kapral /ˈkapral/ (n)
(wojskowość, wojskowy) najniższy stopień wojskowy w korpusie podoficerskim; cabo

kapsaicyna (n)
(biochemia, biochemiczny) organiczny związek chemiczny odpowiedzialny za ostry, piekący smak papryki chili; capsaicina

kapsel /ˈkapsɛl/ (n)
metalowa przykrywka obciskana na końcu szklanej butelki; chapa

kaptur /ˈkaptur/ (n)
część płaszcza, kurtki lub bluzy służąca jako nakrycie głowy capucha

kapturka /kapˈturka/ (n)
(ornitologia, ornitologiczny) (Sylvia atricapilla) mały ptak z rodziny pokrzewkowatych; curruca capirotada

kapucyn /kaˈpuʦ̑ɨ̃n/ (n)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) członek zakonu braci kapucynów; capuchino

kapucynka (n)
(zoologia, zoologiczny) Cebus capucinus, małpa szerokonosa; caí

kapusta /kaˈpusta/ (n)
(botanika, botaniczny) roślina warzywna o jadalnych liściach zbitych w główkę; col, repollo

kapusta morska (n)
1. (spożywczy) (potocznie, potoczny) listownica, zwłaszcza listownica palczasta laminaria
2. (spożywczy) (potocznie, potoczny) modrak morski crambe

kapuś /ˈkapuɕ/ (n)
(potocznie, potoczny) donosiciel chivato, soplón

kapłan /ˈkapwãn/ (n)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w chrześcijaństwie duchowny po przyjęciu święceń mający prawo do odprawiania mszy i udzielania sakramentów świętych sacerdote

kapłański /kapˈwãj̃sʲci/ (adj)
związany z kapłaństwem lub kapłanem sacerdotal

kapłon (n)
(zootechnika, zootechniczny) wykastrowany kogut kury domowej capón

kara /ˈkara/ (n)
dolegliwość wymierzona jako sankcja castigo, pena

kara cielesna /ˈkara ʨ̑ɛˈlɛsna/ (n)
kara mająca na celu zadanie bólu fizycznego osobie karanej; castigo físico

kara śmierci /ˈkara ˈɕmʲjɛrʲʨ̑i/ (n)
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) kara polegająca na pozbawieniu życia sprawcy przestępstwa; pena de muerte, pena capital

karabin /kaˈrabʲĩn/ (n)
(wojskowość, wojskowy) indywidualna broń strzelecka o długiej lufie; fusil

karabin maszynowy /kaˈrabʲĩn ˌmaʃɨ̃ˈnɔvɨ/ (n)
(wojskowość, wojskowy) zespołowa broń samoczynna zasilana amunicją o kalibrze do 20 mm; ametralladora

karabinek /ˌkaraˈbʲĩnɛk/ (n)
indywidualna broń strzelecka o lufie krótszej niż w karabinie; carabina

karabińczyk /ˌkaraˈbʲĩj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
(technologia, technika, techniczny) (geologia, geologiczny) (jubilerstwo, jubilerski) rodzaj zaczepu w postaci pierścienia z otwieranym zamkiem z jednej strony, używanego do zaczepiania różnych przedmiotów, np. kluczy, zapinania łańcuszków itp.; mosquetón

karafka /kaˈrafka/ (n)
rodzaj butelki z wąską szyjką; garrafa

karaka /kaˈraka/ (n)
(marynarka) typ dawnego statku transportowego; carraca

karalny /kaˈralnɨ/ (adj)
taki, który podlega karze punible, castigable, penable

karaluch /kaˈralux/ (n)
(systematyka) (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Blatta orientalis, duży, żyjący w siedliskach ludzkich owad żywiący się produktami spożywczymi; cucaracha

karat /ˈkarat/ (n)
1. dawna miara zawartości złota w stopach (czyste złoto miało 24 karaty); quilate
2. jubilerska jednostka masy równa 0,2 g, stosowana do mierzenia masy kamieni szlachetnych i pereł; quilate

karate /kaˈratɛ/ (n)
(sport, sportowy) japońska sztuka walki; karate, kárate

karateka /ˌkaraˈtɛka/ (n)
(sport, sportowy) osoba uprawiająca karate karateca, karateka

karawan (n)
pojazd do przewozu trumny ze zwłokami coche fúnebre, carroza

karawana /ˌkaraˈvãna/ (n)
wielbłądzia ekspedycja transportowa lub pielgrzymkowa na pustyni; caravana

karawela /ˌkaraˈvɛla/ (n)
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) jednopokładowy, dwu- lub trójmasztowy żaglowiec o wysokich nadbudówkach na dziobie i rufie, używany od XV do XVII wieku; carabela

karać /ˈkaraʨ̑/ (v)
wymierzać karę castigar, multar, condenar

karbon /ˈkarbɔ̃n/ (n)
(geologia, geologiczny) piąty okres geologiczny paleozoiku; Carbonífero

karczmarz (n)
(przestarzałe, przestarzały) mężczyzna prowadzący karczmę tabernero

karczoch /ˈkarʧ̑ɔx/ (n)
(botanika, botaniczny) Cynara scolymus, rodzaj wieloletnich roślin z rodziny astrowatych; alcachofa

kardamon /karˈdãmɔ̃n/ (n)
1. (botanika, botaniczny) roślina z gatunku kardamon malabarski lub któregoś z innych gatunków należącego do rodzaju Elettaria; cardamomo
2. (kulinaria) przyprawa z suszonych nasion lub całych owoców rośliny (1.1) cardamomo

kardigan /karˈdʲiɡãn/ (n)
rodzaj swetra zapinanego na guziki lub zamek błyskawiczny, wycięty pod szyją, bez kołnierza; cárdigan

kardio- /ˈkardʲjɔ/
pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z sercem cardio-

kardiolog /karˈdʲjɔlɔk/ (n)
(medycyna, medyczny) lekarz specjalista zajmujący się profilaktyką, rozpoznawaniem i leczeniem chorób serca i układu naczyniowego cardiólogo

kardiologia /ˌkardʲjɔˈlɔɟja/ (n)
(medycyna, medyczny) dziedzina medycyny zajmująca się schorzeniami i wadami układu sercowo-naczyniowego, ich rozpoznawaniem i leczeniem; cardiología

kardiologiczny /ˌkardʲjɔlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
związany z kardiologią, dotyczący kardiologii cardiológico

kardynał /karˈdɨ̃naw/ (n)
1. (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) najwyższa po papieżu godność kościelna w Kościele katolickim; cardenal
2. (ornitologia, ornitologiczny) Cardinalis cardinalis, ptak z rodziny łuszczaków; cardenal

karelski (adj)
związany z Karelią, dotyczący Karelii lub Karelów carelio

karetka /kaˈrɛtka/ (n)
(medycyna, medyczny) (motoryzacja) samochód służący do przewozu chorych ambulancia

kariatyda /ˌkarʲjaˈtɨda/ (n)
(architektura, architektoniczny) podpora architektoniczna w postaci kobiecej spełniająca funkcję kolumny lub pilastra, dźwigająca na głowie belkowanie, balkon czy gzyms; cariátide

kariera /karʲˈjɛra/ (n)
osiągnięcie sukcesu w życiu zawodowym carrera

kark /kark/ (n)
(anatomia, anatomiczny) tylny fragment szyi powyżej grzbietu nuca, cerviz

karlica /karˈlʲiʦ̑a/ (n)
osoba płci żeńskiej o niedoborze wzrostu; enana

karmazyn /karˈmazɨ̃n/ (n)
barwa intensywnie czerwona gallineta

karmel /ˈkarmɛl/ (n)
(spożywczy) brązowy barwnik spożywczy, otrzymywany przez ogrzewanie cukru, sacharozy lub glukozy, używany jako dodatek do słodyczy, deserów i piwa caramelo

karmelita (n)
zakonnik z zakonu karmelitańskiego carmelita

karmelitanka (n)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zakonnica z zakonu karmelitańskiego carmelita

karmelitański (adj)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany z Karmelem carmelita, carmelitano

karmić /ˈkarmʲiʨ̑/ (v)
(u samic ssaków) żywić potomstwo własnym mlekiem alimentar amamantar

karmić piersią (v)
(fizjologia, fizjologiczny) żywić potomstwo mlekiem pochodzącym z własnego gruczołu piersiowego amamantar, dar el pecho

karnawał /karˈnavaw/ (n)
okres od święta Trzech Króli (albo od Bożego Narodzenia, albo od Nowego Roku) do Środy Popielcowej, w czasie którego urządzane są zabawy, bale, maskarady i pochody; carnaval

karnisz /ˈkarʲɲiʃ/ (n)
drążek albo listwa nad drzwiami lub oknem służące do zawieszania portier, firanek, zasłon itp. barra, raíl, riel

karoseria /ˌkarɔˈsɛrʲja/ (n)
wierzchnia część nadwozia pojazdu (najczęściej samochodu); carrocería

karotenoid /ˌkarɔtɛ̃ˈnɔ<sup>j</sup>it/ (n)
(biochemia, biochemiczny) grupa organicznych związków chemicznych, żółtych, czerwonych, pomarańczowych i różowych barwników roślinnych, które stanowią naturalne przeciwutleniacze; carotenoide

karp /karp/ (n)
(ichtiologia, ichtiologiczny) Cyprinus carpio, ryba słodkowodna z rodziny karpiowatych, hodowlana; carpa

karta /ˈkarta/ (n)
1. (informatyka, informatyczny) element interfejsu graficznego programu umożliwiający przeglądanie kilku elementów podrzędnych w jednej formatce lub oknie pestaña
2. (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ustawowa gwarancja praw carta
3. (termin karciany) (sport, sportowy) (zobacz) karta do gry carta, naipe
4. (zobacz) karta pocztowa tarjeta
5. (zobacz) karta płatnicza, karta bankomatowa, karta kredytowa, karta debetowa tarjeta
6. (zobacz) karta telefoniczna tarjeta
7. (elektronika, elektroniczny) wymienny podzespół elektroniczny na obwodzie drukowanym tarjeta
8. arkusz papieru; duża kartka hoja
9. menu, spis dań carta, menú

karta do głosowania (n)
(urzędowy) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) kartka papieru służąca do tajnego głosowania w wyborach papeleta de votación

karta dźwiękowa /ˈkarta ʥ̑vʲjɛ̃ŋˈkɔva/ (n)
(informatyka, informatyczny) karta rozszerzeniowa umożliwiająca generowanie dźwięku przez komputer i głośniki do niej podłączone; tarjeta de sonido

karta graficzna /ˈkarta ɡraˈfʲiʧ̑na/ (n)
(informatyka, informatyczny) urządzenie odpowiadające za wyświetlany obraz na monitorze komputera; tarjeta gráfica

karta kredytowa /ˈkarta ˌkrɛdɨˈtɔva/ (n)
(bankowość, bankowy) karta magnetyczna uprawniająca do korzystania ze środków pieniężnych przyznanych jej posiadaczowi w ramach limitu kredytowego ustalonego przez daną instytucję finansową; tarjeta de crédito

kartageński (adj)
związany z Kartageną, pochodzący z Kartageny, dotyczący Kartageny (miasta w Hiszpanii) cartagenero

kartagiński /ˌkartaˈɟĩj̃sʲci/ (adj)
związany z Kartaginą cartaginés, cartaginense

kartoflisko /ˌkartɔfˈlʲiskɔ/ (n)
pole, na którym rosną ziemniaki patatal, patatar

kartograf /karˈtɔɡraf/ (n)
specjalista w zakresie kartografii; rysownik map cartógrafo

kartografia /ˌkartɔˈɡrafʲja/ (n)
nauka o tworzeniu map; cartografía

kartograficzny /ˌkartɔɡraˈfʲiʧ̑nɨ/ (adj)
dotyczący kartografii cartográfico

karty (n)
gra wykorzystująca odpowiednie kartoniki – karty carta, naipe

karuzela /ˌkaruˈzɛla/ (n)
urządzenie do zabawy, które się kręci; tiovivo, carrusel

kary /ˈkarɨ/ (adj)
czarny (o maści konia) moro, negro

kary /ˈkarɨ/ (n)
koń maści czarnej moro

karykatura /ˌkarɨkaˈtura/ (n)
humorystyczna praca plastyczna lub literacka ośmieszająca i uwydatniająca charakterystyczne cechy osoby; caricatura

kasetofon /ˌkasɛˈtɔfɔ̃n/ (n)
magnetofon mogący odtwarzać taśmy umieszczone w kasetach magnetofonowych casete, magnetófono de casete, pletina

kask /kask/ (n)
rodzaj ochronnego nakrycia głowy; casco

kasownik /kaˈsɔvʲɲik/ (n)
1. (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) znak umieszczany przed nutą, anulujący działanie innych znaków chromatycznych – krzyżyka i bemola; becuadro
2. (środowiskowy) (drukarstwo, drukarski) znak używany w korekcie drukarskiej oznaczający usunięcie określonej litery dele
3. urządzenie do kasowania biletów, zwykle w komunikacji miejskiej máquina de picar billete

kasta /ˈkasta/ (n)
grupa społeczna powstała w wyniku podziału pracy lub nakazów religijnych, zwykle zamknięta ze względu na zawieranie małżeństw i dziedziczenie przynależności, wraz z innymi kastami tworząca hierarchię; casta

kastet (n)
broń do walki wręcz w kształcie zespojonych ze sobą pierścieni; manopla, puño americano, puño de acero

kastoreum /ˌkastɔˈrɛ<sup>w</sup>ũm/ (n)
wysuszony strój bobrowy; castóreo

kastracja /kaˈstraʦ̑ʲja/ (n)
(medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) usunięcie chirugiczne gruczołów płciowych lub zniszczenie komórek rozrodczych promieniami rentgenowskimi; castración

kastrować /kaˈstrɔvaʨ̑/ (v)
usuwać mężczyźnie lub samcowi jądra lub w inny sposób pozbawiać zdolności rozrodczych, dokonywać kastracji capar, castrar, emascular

kastylijski (adj)
związany z Kastylią, dotyczący Kastylii castellano

kasyno /kaˈsɨ̃nɔ/ (n)
budynek przeznaczony do legalnego uprawiania hazardu; casino, casa de juego

kasza /ˈkaʃa/ (n)
(spożywczy) spreparowane ziarna zbóż (np. gryki, jęczmienia) przygotowane do gotowania; grano

kaszalot /kaˈʃalɔt/ (n)
(zoologia, zoologiczny) Physeter macrocephalus, waleń z rodziny kaszalowatych o dużej głowie i potężnej poziomej płetwie ogonowej; cachalote

kaszanka /kaˈʃãnka/ (n)
(kulinaria) wyrób wędliniarski z kaszy lub ryżu, krwi oraz niekiedy podrobów; morcilla

kaszel /ˈkaʃɛl/ (n)
nagłe wyrzucenie powietrza z płuc połączone z zachrypnięciem, spodowane podrażnieniem układu oddechowego tos

kaszleć /ˈkaʃlɛʨ̑/ (v)
gwałtownie wyrzucać powietrze z płuc toser

kasztan /ˈkaʃtãn/ (n)
1. (botanika, botaniczny) Castanea Mill., rodzaj krzewów lub drzew z rodziny bukowatych; castaño
2. rudobrązowy kolor, kolor kasztana (2.2) castaño
3. (kulinaria) owoc (orzech) kasztana (1.1) castaña
4. nasienie kasztanowca castaña
5. (jeździectwo, jeździecki) koń o maści kasztanowej – rudobrązowej sierści, skórze oraz takiej samej grzywie i ogonie alazán

kasztanowaty /ˌkaʃtãnɔˈvatɨ/ (adj)
(potocznie, potoczny) lekko kasztanowy castaño

kasztanowiec /ˌkaʃtãˈnɔvʲjɛʦ̑/ (n)
(dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Aesculus L., rodzaj krzewów lub drzew z rodziny kasztanowcowatych; castaño

kasztanowy /ˌkaʃtãˈnɔvɨ/ (adj)
mający kolor rudawobrązowy, taki jak kolor owocu kasztanowca castaño

kat /kat/ (n)
osoba wykonująca wyroki sądowe skazujące na chłostę, tortury lub śmierć; verdugo

katabas /kaˈtabas/ (n)
(potocznie, potoczny) (obraźliwie) ksiądz grajo, sotanas

katabasis (n)
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) topos literacki zejścia bohatera do świata umarłych; catabase

katafalk /kaˈtafalk/ (n)
podwyższenie, na którym stawia się trumnę podczas nabożeństwa żałobnego; catafalco

kataforeza (n)
(fizyka, fizyczny) (elektryczność) zjawisko zachodzące w płynach pod wpływem pola elektrycznego, polegające na ruchu dodatnio naładowanych cząstek w kierunku katody cataforesis

kataklizm (n)
gwałtowne zmiany w przyrodzie wywołujące znaczne zniszczenia, spustoszenie cataclismo

katakumby /ˌkataˈkũmbɨ/ (n)
cmentarz podziemny w postaci systemu korytarzy; catacumbas

katalityczny /ˌkatalʲiˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
(chemia, chemiczny) związany z katalizą, dotyczący katalizy, polegający na katalizie catalítico

katalizator /ˌkatalʲiˈzatɔr/ (n)
1. (chemia, chemiczny) substancja przyspieszająca przebieg reakcji chemicznej; catalizador
2. (technologia, technika, techniczny) urządzenie zawierające katalizator (1.1) catalizador
3. (przenośnie, przenośnia) (książkowy) czynnik będący przyczyną czegoś, przyśpieszający coś catalizador, impulsor, motor

katalizator samochodowy /ˌkatalʲiˈzatɔr ˌsãmɔxɔˈdɔvɨ/ (n)
(motoryzacja) (zobacz) reaktor katalityczny convertidor catalítico

katalizować (v)
(chemia, chemiczny) wywoływać katalizę, poddawać katalizie, ulegać katalizie catalizar

katalog /kaˈtalɔk/ (n)
1. (informatyka, informatyczny) plik interpretowany przez system plików jako lista odwołań do innych plików; directorio
2. folder lub księga zawierająca spis towarów wraz z ich cenami catálogo
3. spis zawartości biblioteki catálogo, directorio

kataloński /ˌkataˈlɔ̃j̃sʲci/ (adj)
związany z Katalonią catalán

kataloński /ˌkataˈlɔ̃j̃sʲci/ (n)
(językoznawstwo, językoznawczy) język Katalonii; catalán

katamaran /ˌkatãˈmarãn/ (n)
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) statek zbudowany z dwóch kadłubów, które są połączone ze sobą równolegle catamarán

katana /kaˈtãna/ (n)
rodzaj miecza japońskiego; catana, katana

katapulta /ˌkataˈpulta/ (n)
1. (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) oblężnicza machina wojenna używana w starożytności i w średniowieczu do miotania ciężkich pocisków; catapulta
2. (lotnictwo, lotniczy) (wojskowość, wojskowy) urządzenie skracające drogę startu samolotów z lotniskowca; catapulta
3. (lotnictwo, lotniczy) urządzenie wyrzucające fotel z pilotem w przypadku awarii samolotu catapulta

katar /ˈkatar/ (n)
(potocznie, potoczny) przeziębienie, któremu towarzyszy katar (1.2) catarro, resfriado

katarakta /ˌkataˈrakta/ (n)
(geologia, geologiczny) próg skalny na rzece, zbudowany z bardzo twardych skał, powodujący gwałtowny spadek wód; catarata

kataryniarz /ˌkataˈrɨ̃ɲaʃ/ (n)
uliczny grajek grający na katarynce organillero

katarynka (n)
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) urządzenie mechaniczne, napędzane korbą, odtwarzające muzykę zapisaną na specjalnych kartach dziurkowanych, które sterują piszczałkami; organillo

kataster (n)
(geodezja, geodezyjny) wykonywany dla celów podatkowych spis obiektów i oszacowanie przychodów catastro

katastrofa /ˌkataˈstrɔfa/ (n)
tragiczny wypadek, którego skutkiem jest czasami śmierć wielu ludzi catástrofe, naufragio

katastrofa ekologiczna /ˌkataˈstrɔfa ˌɛkɔlɔˈɟiʧ̑na/ (n)
zmiana środowiska przyrodniczego danego gatunku lub populacji w sposób uniemożliwiający jej przetrwanie catástrofe ecológica

katecheta /ˌkatɛˈxɛta/ (n)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) osoba duchowna lub świecka nauczająca religii catequista

katecheza (n)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) nauczanie zasad wiary chrześcijańskiej; catequesis

katechizować (v)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) nauczać katechizmu, prowadzić katechezę catequizar

katechumen /ˌkatɛˈxũmɛ̃n/ (n)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) osoba przygotowująca się do przyjęcia chrztu catecúmeno

katedra /kaˈtɛdra/ (n)
1. (kościelny) główny kościół diecezji; catedral
2. greckie krzesło z oparciami, tron cátedra
3. szeroki stół wykładowcy, podium pod tym stołem cátedra

kategoryzacja /ˌkatɛɡɔrɨˈzaʦ̑ʲja/ (n)
podział na kategorie, klasyfikacja categorización

katharewusa (n)
(językoznawstwo, językoznawczy) greka oczyszczona, sztuczny język grecki stworzony na początku XIX w.; katharevousa

katoda /kaˈtɔda/ (n)
(elektryczność) elektroda o ujemnym potencjale; cátodo

katolicki /ˌkatɔˈlʲiʦ̑ʲci/ (adj)
związany z katolicyzmem i katolikami, dotyczący katolicyzmu católico

katolicyzm /ˌkatɔˈlʲiʦ̑ɨsm̥/ (n)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) trynitarne wyznanie chrześcijańskie, mające system dogmatyczno-doktrynalny oparty na Biblii i tradycji, uznające siedem sakramentów, autorytet Kościoła oraz kult maryjny i świętych; catolicismo

katoliczka /ˌkatɔˈlʲiʧ̑ka/ (n)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) kobieta, która wyznaje katolicyzm católica

katolik /kaˈtɔlʲik/ (n)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) członek Kościoła katolickiego católico

kaucja /ˈkawʦ̑ʲja/ (n)
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) suma pieniężna złożona jako gwarancja dotrzymania zobowiązania fianza

kauczuk (n)
surowiec do produkcji gumy; caucho

kauczukowy (adj)
wykonany z kauczuku cauchero

kawa /ˈkava/ (n)
1. (kulinaria) napój przygotowany z palonych i rozdrobnionych ziaren kawowych café
2. ziarna tej rośliny, z których po odpowiednim przygotowaniu można uzyskać aromatyczny napój (1.3) café
3. kawowiec, drzewo lub krzew z rodziny marzanowatych Coffea; cafeto, café

kawa po turecku /ˈkava ˌpɔ‿tuˈrɛʦ̑ku/ (n)
(kulinaria) drobno zmielona kawa przygotowywana w tradycyjny arabski sposób w małym tygielku (dżezwie), często z przyprawami (anyżem gwiazdkowym, cynamonem, imbirem, kardamonem lub wanilią) café arábigo, café turco

kawaler /kaˈvalɛr/ (n)
1. (przestarzałe, przestarzały) rycerz caballero
2. mężczyzna, który otrzymał dany order caballero
3. mężczyzna, który nigdy nie był żonaty soltero
4. młody mężczyzna, młodzieniec joven

kawaleria /ˌkavaˈlɛrʲja/ (n)
(wojskowość, wojskowy) rodzaj wojsk walczących konno; caballería

kawalerzysta (n)
żołnierz na służbie w oddziale kawalerii soldado de caballería

kawalkada /ˌkavalˈkada/ (n)
grupa jeźdźców albo pojazdów, które zmierzają do jednego celu cabalgata, desfile, procesión

kawał /ˈkavaw/ (n)
1. (potocznie, potoczny) dowcip, śmieszna historyjka chiste, broma
2. (zgrubienie) od kawałek pedazo, cacho

kawałek /kaˈvawɛk/ (n)
fragment pewnej całości pedazo, trozo

kawerna /kaˈvɛrna/ (n)
1. (geologia, geologiczny) pustka w skale utworzona w wyniku wietrzenia chemicznego caverna
2. (medycyna, medyczny) jama w narządzie wewnętrznym ciała powstała na skutek choroby caverna

kawiarka /kaˈvʲjarka/ (n)
ciśnieniowy czajniczek do parzenia kawy cafetera italiana, cafetera moka

kawiarnia /kaˈvʲjarʲɲa/ (n)
lokal, w którym podaje się kawę i inne napoje; café, cafetería

kawior /ˈkavʲjɔr/ (n)
(kulinaria) przekąska z solonej ikry niektórych gatunków ryb (np. łososia, dorsza), w kolorze czarnym lub czerwonym; caviar

kawitacja (n)
(fizyka, fizyczny) zjawisko gwałtownego tworzenia się bąbelków gazu w cieczy pod wpływem zmian ciśnienia; cavitación

kawka /ˈkafka/ (n)
1. (ornitologia, ornitologiczny) Coloeus, ptak z rodziny krukowatych; grajilla
2. (zdrobniale) od: kawa (napój) cafecito, cafelito

kawowy /kaˈvɔvɨ/ (adj)
mający kolor kawy z mlekiem; jasnobrązowy color café

kawusia /kaˈvuɕa/ (n)
(potocznie, potoczny) (pieszczotliwie, pieszczotliwy) (zdrobniale) od: kawa (napój) cafecito

kazanie /kaˈzãɲɛ/ (n)
1. (przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) nadęta mowa umoralniająca sermón
2. (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) religijna przemowa, której celem jest przekazanie prawd wiary i zasad życia moralnego, w chrześcijaństwie także część mszy lub nabożeństwa; sermón

kazirodztwo (n)
stosunki płciowe z osobą blisko spokrewnioną, rodzaj parafilii; incesto

kaznodzieja (n)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) ktoś, kto wygłasza kazania; predicador

kał /kaw/ (n)
(medycyna, medyczny) wydalone, niestrawione resztki pokarmowe; heces, excremento

kałamarz /kaˈwãmaʃ/ (n)
pojemnik do przechowywania atramentu lub tuszu; tintero

kałuża /kaˈwuʒa/ (n)
płytki dołek wypełniony wodą, błotem charco

każda pliszka swój ogonek chwali /ˈkaʒda ˈplʲiʃka ˈsfuj ɔˈɡɔ̃nɛk ˈxfalʲi/ (proverb)
każdy się chwali i przypisuje sobie zasługi a cada pajarillo le gusta su nidillo, cada buhonero alaba sus agujas

każdy /ˈkaʒdɨ/ (pronoun)
odnoszący się do wszystkich, wszystkiego w danym zbiorze, bez wyjątku cada, todo

każdy sobie rzepkę skrobie /ˈkaʒdɨ ˈsɔbʲjɛ ˈʒɛpkɛ ˈskrɔbʲjɛ/ (proverb)
każdy dba przede wszystkim o swoje własne interesy cada uno arrima el ascua a su sardina

kciuk /cʨ̑uk/ (n)
(anatomia, anatomiczny) pierwszy palec dłoni u ssaków naczelnych, położony przeciwstawnie do pozostałych palców; pulgar

kebab /ˈkɛbap/ (n)
(kulinaria) (spożywczy) popularne w kuchni tureckiej kawałki pieczonego mięsa z dodatkami; kebab

keczup /ˈkɛʧ̑up/ (n)
(kulinaria) (spożywczy) sos z pomidorów z przyprawami, stosowany na zimno jako dodatek do potraw; kétchup, ketchup

kefija /kɛˈfʲija/ (n)
tradycyjne arabska chusta noszona jako nakrycie głowy; kufiya

kefir /ˈkɛfʲir/ (n)
(kulinaria) napój otrzymywany ze sfermentowanego mleka pasteryzowanego; kéfir

kelner /ˈkɛlnɛr/ (n)
osoba w restauracji przyjmująca zamówienie i przynosząca potrawy camarero

kelnerka /kɛlˈnɛrka/ (n)
osoba płci żeńskiej przyjmująca w restauracji zamówienie i przynosząca potrawy camarera

kelwin /ˈkɛlvʲĩn/ (n)
(fizyka, fizyczny) podstawowa jednostka temperatury w układzie SI, oznaczana K; kelvin

kemping /ˈkɛ̃mpʲĩŋk/ (n)
ogrodzony i strzeżony teren przeznaczony dla namiotów, samochodów kempingowych i przyczep kempingowych; campin

kendo /ˈkɛ̃ndɔ/ (n)
pochodząca z Japonii sztuka walki na bambusowe kije; kendō

kenijski /kɛ̃ˈɲijsʲci/ (adj)
odnoszący się do państwa Kenia keniata

kenoza (n)
1. (teologia, teologiczny) wcielenie jako dobrowolne, zbawcze samouniżenie się Chrystusa, poprzez wyrzeczenie się atrybutów Bożych; kénosis
2. (teologia, teologiczny) zstąpienie Ducha Świętego i jego przebywanie w Kościele kénosis

kerato-
pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z rogiem, rogówką, zrogowaceniem bio-

keratyna /ˌkɛraˈtɨ̃na/ (n)
(chemia, chemiczny) białko występujące w rogach, włosach, paznokciach; queratina

kibic /ˈcibʲiʦ̑/ (n)
osoba interesująca się danym sportem, przyglądająca się rozgrywkom sportowym, kibicująca jakiejś drużynie sportowej lub sportowcowi; aficionado, hincha

kibicka /ciˈbʲiʦ̑ka/ (n)
forma żeńska od: kibic aficionada, hincha

kibuc /ˈcibuʦ̑/ (n)
izraelskie spółdzielcze gospodarstwo rolne lub produkcyjne wraz z osadą mieszkańców, w którym ziemia i środki produkcji są własnością wspólną; kibutz

kichać /ˈcixaʨ̑/ (v)
gwałtownie wypuszczać powietrze z powodu podrażnienia nosa np. przez kurz estornudar

kichnięcie (n)
gwałtowne wyrzucenie powietrza przez nos z towarzyszącym charakterystycznym odgłosem estornudo

kicz /ciʧ̑/ (n)
mierne artystycznie dzieło lub utwór, który jest wyrazem złego, ale popularnego gustu kitsch

kiedy /ˈcɛdɨ/ (pronoun)
1. …służący do rozpoczynania zdań podrzędnych określających czas jakiegoś zdarzenia cuando, cuándo
2. …służący do tworzenia pytań o czasie jakiegoś wydarzenia cuándo, cuando

kiedy indziej /ˈcɛdɨ ˈĩɲʥ̑ɛ̇j/ (adv)
w jakimś innym czasie, przy innej okazji en otro momento, otro día

kieliszek /cɛˈlʲiʃɛk/ (n)
1. zawartość kieliszka (1.1) copa
2. zazwyczaj szklane naczynie z podstawką i nóżką, przeznaczone do konsumpcji niektórych napojów alkoholowych jak wino, koniak, drinki i koktajle; copa

kielnia /ˈcɛlʲɲa/ (n)
narzędzie murarskie składające się z płaskiej stalowej płytki i trzonka; paleta, palustre

kiepski /ˈcɛpsʲci/ (adj)
(potocznie, potoczny) marny, nędzny, zły malo

kiepsko (adv)
(potocznie, potoczny) z poczuciem braku sił i zdrowia chungo, mal cuidado

kierdel /ˈcɛrdɛl/ (n)
(etnografia, etnograficzny) na Podhalu i w Karpatach: stado owiec na wypasie w górach, pod nadzorem bacy rebaño

kierować /cɛˈrɔvaʨ̑/ (v)
1. czynić kogoś lub coś adresatem jakiejś wypowiedzi dirigir, dirigirse
2. sterować pojazdem lub grupą pojazdów conducir, manejar
3. wydawać komuś polecenia dirigir

kierowca /cɛˈrɔfʦ̑a/ (n)
osoba kierująca pojazdem (mężczyzna lub kobieta) conductor

kierownica /ˌcɛrɔvʲˈɲiʦ̑a/ (n)
1. (informatyka, informatyczny) kontroler gier komputerowych w kształcie kierownicy (1.1); volante
2. (matematyka, matematyczny) pewna szczególna prosta związana z każdą krzywą stożkową directriz
3. element rozjazdu torowego; raíl de retención
4. element służący do zmiany kierunku jazdy pojazdu; volante, manillar

kierownictwo /ˌcɛrɔvʲˈɲiʦ̑tfɔ/ (n)
1. kierowanie, zarządzanie czymś lub kimś administración
2. zespół osób stojących na czele jakiejś instytucji, organizacji itp. dirección

kierownik /cɛˈrɔvʲɲik/ (n)
człowiek wydający innym polecenia w danym dziale lub jednostce firmy albo organizacji director

kierunkowskaz /ˌcɛrũŋˈkɔfskas/ (n)
1. (motoryzacja) urządzenie służące do sygnalizowania zamiaru zmiany kierunku poruszania się intermitente
2. (zobacz) drogowskaz; znak wskazujący drogę poste indicador

kiesa /ˈcɛsa/ (n)
(dawniej, dawny) woreczek wykorzystywany do przechowywania pieniędzy bolsa

kieszeń /ˈcɛʃɛ̃ɲ/ (n)
1. (krawiectwo) rodzaj małego schowka np. w ubraniu lub torbie; bolsillo
2. (przenośnie, przenośnia) o czyichś środkach finansowych, funduszach cuenta
3. (technologia, technika, techniczny) część urządzenia, do której wsuwa się lub wkłada coś płaskiego, np. płytę, kasetę itp. bandeja

kieszonkowe /ˌcɛʃɔ̃ŋˈkɔvɛ/ (n)
zazwyczaj stała suma pieniędzy otrzymywana przez dziecko od rodziców na własne wydatki paga, dinero

kieszonkowiec /ˌcɛʃɔ̃ŋˈkɔvʲjɛʦ̑/ (n)
osoba, która kradnie przedmioty z kieszeni ludzi carterista

kieszonkowy /ˌcɛʃɔ̃ŋˈkɔvɨ/ (adj)
1. dotyczący kieszonki, związany z kieszonką de bolsillo
2. o małym rozmiarze, mogącym pomieścić się w kieszeni de bolsillo

kieł /cɛw/ (n)
(zoologia, zoologiczny) ząb między siekaczami a zębami trzonowymi; colmillo, canino

kiełb /cɛwp/ (n)
(ichtiologia, ichtiologiczny) drobna europejska ryba słodkowodna; gobio

kiełbasa /cɛwˈbasa/ (n)
(kulinaria) wędlina z rozdrobnionego mięsa w osłonce sztucznej lub z jelita zwierzęcego; salchicha, chorizo

kiełek (n)
(botanika, botaniczny) cześć zarodka zawierająca część korzeniową i pąk germen, grillo

kij /cij/ (n)
1. (sport, sportowy) długi przyrząd sportowy do uderzania bate, palo
2. długi i cienki trzonek od jakiegoś narzędzia mango
3. długi patyk; palo, vara

kij bejsbolowy (n)
(sport, sportowy) pałka używana do odbijania piłki podczas gry w baseball bate de béisbol

kij deszczowy /ˈcij dɛʃˈʧ̑ɔvɨ/ (n)
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument perkusyjny wykonany z pustego kawałka egzotycznego drewna wypełnionego małymi kamykami lub ziarenkami owoców, które przesypują się z góry na dół wewnątrz kija imitując dźwięk kropel spadającego deszczu palo de lluvia

kijanka /ciˈjãnka/ (n)
1. (zoologia, zoologiczny) prowadząca wodny tryb życia larwa płazów; renacuajo
2. narzędzie w postaci kija, deszczułki lub drewnianej łopatki używane dawniej do prania w rzece lub jeziorze, a także do obijania lnu; pala, moza

kilka /ˈcilka/ (indefinitePronoun)
oznaczenie w sposób przybliżony ilość od trzech do dziewięciu algunos

kilkakrotnie (adv)
szereg razy poco vez

kilo /ˈcilɔ/ (n)
(potocznie, potoczny) kilogram kilo

kilobajt /ciˈlɔbajt/ (n)
(jednostka miary) (informatyka, informatyczny) jednostka informacji lub pojemności pamięci komputera równa 1 024 bajtom kilobyte

kilof /ˈcilɔf/ (n)
metalowe narzędzie służące do rozdrabniania skał, twardego podłoża, murów itp.; pico

kilogram /ciˈlɔɡrãm/ (n)
(metrologia, metrologiczny) (fizyka, fizyczny) podstawowa jednostka masy w układzie SI, oznaczana kg; kilogramo

kilometr /ciˈlɔ̃mɛtr̥/ (n)
jednostka długości równa tysiącowi metrów; kilómetro

kilometraż /ˌcilɔ̃ˈmɛtraʃ/ (n)
przebyta droga zmierzona w kilometrach kilometraje

kilometrowy /ˌcilɔ̃mɛˈtrɔvɨ/ (adj)
1. (przenośnie, przenośnia) bardzo długi, niemal niekończący się kilométrico
2. stanowiący oznaczenie odległości jednego kilometra kilométrico
3. mający długość jednego kilometra de uno kilómetro

kilowatogodzina /ˌcilɔvatɔɡɔˈʥ̑ĩna/ (n)
(jednostka miary) (fizyka, fizyczny) (elektryczność) ilość energii elektrycznej równa pracy wykonywanej przez prąd o mocy 1 kilowata w ciągu jednej godziny; kilovatio hora

kimation /cĩˈmatʲjɔ̃n/ (n)
(sztuka) (architektura, architektoniczny) ornament ciągły ze stylizowanych liści, rzeźbiony lub malowany, występujący w dekoracji architektury, w reliefach, malarstwie i w rzemiośle artystycznym; cimacio

kimono /cĩˈmɔ̃nɔ/ (n)
tradycyjny strój japoński; kimono, quimono

kinematograf (n)
(filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) aparat do realizacji i ekranowej projekcji ruchomych obrazów; cinematógrafo

kinematyczny /ˌcĩnɛ̃maˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
(fizyka, fizyczny) związany z kinematyką, dotyczący kinematyki cinemático

kinematyka /ˌcĩnɛ̃ˈmatɨka/ (n)
(fizyka, fizyczny) dział mechaniki zajmujący się badaniem ruchu ciał; cinemática

kinkiet /ˈcĩŋʲcɛt/ (n)
(książkowy) ozdobna lampa lub świecznik, wieszana na ścianie quinqué

kino /ˈcĩnɔ/ (n)
1. (sztuka) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) budynek, w którym wyświetla się filmy cine, cinema
2. ogół filmów, które mają wspólną cechę, np. kraj produkcji, tematykę; cine

kiosk /cɔsk/ (n)
mała budka handlowa, w której sprzedaje się m.in. pisma, bilety, papierosy quiosco, kiosco

kirgiski /cirʲˈɟisʲci/ (adj)
odnoszący się do Kirgistanu lub Kirgizów kirguiso

kirgiski /cirʲˈɟisʲci/ (n)
(językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Kirgistanu; kirguiso

kirysek pstry (n)
(ichtiologia, ichtiologiczny) Corydoras paleatus, gatunek sumokształtnej ryby słodkowodnej z rodziny kiryskowatych; coridoras pimienta

kirysek srokaty (n)
(ichtiologia, ichtiologiczny) Corydoras paleatus, gatunek sumokształtnej ryby słodkowodnej z rodziny kiryskowatych; coridoras pimienta

kit /cit/ (n)
masa plastyczna używana w budownictwie do montażu szyb, uszczelniania, wypełniania nierówności itp. masilla

kiur /cjur/ (n)
1. (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Cm i liczbie atomowej 96; curio
2. (fizyka, fizyczny) pozaukładowa jednostka radioaktywności; curio

kiść /ciɕʨ̑/ (n)
pęk czegoś – owoców, kwiatów, przedmiotów gajo, racimo

klacz /klaʧ̑/ (n)
(zoologia, zoologiczny) samica ssaków nieparzystokopytnych, szczególnie samica konia; yegua

klaka /ˈklaka/ (n)
opłacona przez artystę grupa osób, które za wynagrodzenie wyrażają zachwyt nad jego dziełem claque

klakson /ˈklaksɔ̃n/ (n)
(motoryzacja) urządzenie służące do wydawania sygnałów dźwiękowych (najczęściej w celu ostrzeżenia); bocina, claxon

klamka /ˈklãmka/ (n)
dźwignia przy drzwiach lub oknach, umożliwiająca ich otwieranie i zamykanie picaporte

klamka zapadła /ˈklãmka zaˈpadwa/ (idiom)
o sytuacji, w której coś zostało przesądzone lub została podjęta ostateczna decyzja no tener vuelta de hoja

klamot /ˈklãmɔt/ (n)
(potocznie, potoczny) niepotrzebny, stary przedmiot cachivache, trasto

klamoty (n)
(potocznie, potoczny) rzeczy osobiste, pakunki bártulos, equipaje

klan /klãn/ (n)
1. (historia, historyczny, historycznie) patriarchalny klan (1.1) z silnym przywódcą w dawnej Irlandii i Szkocji; klan
2. wielopokoleniowa rodzina, której członkowie są silnie ze sobą związani; klan
3. związek osób wspierających się i mających wspólne interesy klan

klapek /ˈklapɛk/ (n)
lekkie obuwie składające się z samej podeszwy i paska na palce; chancla, chancleta

klaps /klaps/ (n)
1. uderzenie otwartą dłonią w pośladek azote
2. (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) urządzenie wykorzystywane między ujęciami; claqueta

klaretyn (n)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zakonnik ze zgromadzenia założonego przez św. Antoniego Marię Klareta; claretiano

klarnecista /ˌklarnɛˈʨ̑ista/ (n)
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) osoba grająca na klarnecie clarinetista, clarinete

klarnecistka /ˌklarnɛˈʨ̑istka/ (n)
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) kobieta grająca na klarnecie clarinete, clarinetista

klarnet /ˈklarnɛt/ (n)
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument dęty drewniany ze stroikiem; clarinete

klaryska (n)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zakonnica z zakonu klariańskiego clarisa

klasa /ˈklasa/ (n)
1. (informatyka, informatyczny) w programowaniu obiektowym: typ wyrażony przez rekord danych wraz z funkcjami operującymi na tych danych clase
2. dobry styl clase
3. grupa dzieci w szkole clase
4. pewien zbiór spełniający dane kryteria clase
5. pomieszczenie (sala) w szkole, gdzie odbywają się lekcje clase
6. (botanika, botaniczny) jednostka podziału świata roślin clase

klaser /ˈklasɛr/ (n)
specjalny album do przechowywania kolekcji znaczków pocztowych, pocztówek, etykiet itp.; álbum de sellos

klasy (n)
zabawa dziecięca polegająca na przeskakiwaniu pól narysowanych kredą rayuela

klasycystyczny /ˌklasɨʦ̑ɨˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
(sztuka) stworzony w stylu klasycyzmu, nawiązującym do klasycznych wzorców antycznych clasicista

klasycznie (adv)
w sposób klasyczny clásicamente

klasyfikować (v)
dokonywać klasyfikacji, dzielić osoby, przedmioty, zjawiska na grupy wedle określonej zasady clasificar

klasztor /ˈklaʃtɔr/ (n)
1. (architektura, architektoniczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) budynek lub kompleks budynków będący siedzibą zakonnic lub zakonników określonej reguły monasterio, convento
2. (architektura, architektoniczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) dom buddyjskiej wspólnoty mniszej claustro, convento

klasztorny /klaˈʃtɔrnɨ/ (adj)
związany z klasztorem, dotyczący klasztoru conventual, monasterial, monástico

klatka /ˈklatka/ (n)
1. (fotografia) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) pojedynczy, nieruchomy obraz na kliszy cuadro, fotograma
2. (przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) małe pomieszczenie cuchitril, tabuco
3. skrzynia, pomieszczenie z prętów lub siatki jaula

klatka piersiowa /ˈklatka pʲjɛrʲˈɕɔva/ (n)
(anatomia, anatomiczny) część ciała chroniąca żebrami płuca i serce; pecho, tórax, caja torácica

klatka schodowa /ˈklatka sxɔˈdɔva/ (n)
biegnące przez kilka kondygnacji, wydzielone pomieszczenie przeznaczone na schody; escalera

klaustrofobia /ˌklawstrɔˈfɔbʲja/ (n)
(medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) chorobliwy lęk przed przebywaniem w pomieszczeniu zamkniętym lub ciasnym claustrofobia

klawiatura /ˌklavʲjaˈtura/ (n)
1. część maszyny do pisania, komputera i innych urządzeń, wyposażona w klawisze i pozwalająca na wprowadzanie znaków teclado
2. (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) układ klawiszy umieszczonych kolejno obok siebie, zamocowanych w odpowiedni sposób, ułatwiający granie na instrumentach klawiszowych teclado

klawiatura numeryczna /ˌklavʲjaˈtura ˌnũmɛˈrɨʧ̑na/ (n)
część klawiatury komputera zawierająca pogrupowane klawisze z cyframi; teclado numérico

klawisz /ˈklavʲiʃ/ (n)
element klawiatury odpowiadający za wydobywanie dźwięku w instrumentach muzycznych lub za wprowadzenie znaku w komputerach, maszynach do pisania itp. tecla

klecha /ˈklɛxa/ (n)
(potocznie, potoczny) (pogardliwie) duchowny, ksiądz cura de mesa y olla, sotanas

kleisty (adj)
o właściwościach klejenia się, ciągnący się glutinoso, pegajoso

klej /klɛj/ (n)
lepka substancja, rodzaj spoiwa używanego do łączenia przedmiotów cola, pegamento

klepsydra /klɛpˈsɨdra/ (n)
niewielki plakat informujący o czyjejś śmierci oraz terminie i miejscu pogrzebu esquela mortuoria, reloj de arena esquela

kler /klɛr/ (n)
ogół duchowieństwa danego wyznania lub kraju clero

klerykalizm (n)
tendencja do podporządkowania klerowi i Kościołowi wszelkich dziedzin życia w państwie; clericalismo

klerykalny (adj)
związany z klerykalizmem, charakterystyczny dla klerykalizmu clerical

kleszcz /klɛʃʧ̑/ (n)
(zoologia, zoologiczny) pasożytniczy pajęczak żywiący się krwią; garrapata

kleszczak /ˈklɛʃʧ̑ak/ (n)
(ornitologia, ornitologiczny) duży ptak brodzący z rodzaju Anastomus; picotenaza

kleszcze porodowe /ˈklɛʃʧ̑ɛ ˌpɔrɔˈdɔvɛ/ (n)
(medycyna, medyczny) kleszcze wykorzystywane przy porodzie kleszczowym fórceps

klient /ˈklʲi<sup>j</sup>ɛ̃nt/ (n)
1. (ekonomia, ekonomiczny) (handel, handlowy) osoba kupująca w sklepie, interesant załatwiający sprawy w urzędzie lub placówce usługowej cliente
2. (informatyka, informatyczny) oprogramowanie korzystające z usług dostarczanych przez serwer cliente

klientela /ˌklʲi<sup>j</sup>ɛ̃nˈtɛla/ (n)
ogół klientów jakiejś instytucji, jakiegoś sklepu, punktu usługowego itp. clientela, parroquia

klientka /klʲiˈ<sup>j</sup>ɛ̃ntka/ (n)
(ekonomia, ekonomiczny) (handel, handlowy) kobieta kupująca, nabywająca towary lub usługi clienta, cliente

klif /klʲif/ (n)
(geografia, geograficzny) (geologia, geologiczny) wysoki i stromy, często pionowy, urwisty brzeg morza lub jeziora, powstały w wyniku abrazji; acantilado

klika /ˈklʲika/ (n)
1. (matematyka, matematyczny) część grafu, w której każdy wierzchołek jest połączony z każdym różnym od niego; clique
2. (socjologia, socjologiczny) grupa ludzi powiązanych wspólnymi interesami i wspierających się wzajemnie, wbrew interesowi szerszej grupy, do której należą; camarilla, lobos de una camada

klikać /ˈklʲikaʨ̑/ (v)
(informatyka, informatyczny) naciskać przycisk myszy komputerowej cliquear, hacer clic, clicar

klimat /ˈklʲĩmat/ (n)
(geografia, geograficzny) warunki pogodowe przeważające na danym obszarze przez wiele lat; clima

klimat umiarkowany /ˈklʲĩmat ˌũmʲjarkɔˈvãnɨ/ (n)
(geografia, geograficzny) (meteorologia, meteorologiczny) klimat pośredni między gorącym a zimnym; clima templado

klimatologiczny (adj)
związany z klimatologią, dotyczący klimatologii climatológico

klimatyczny /ˌklʲĩmaˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
związany z klimatem climático

klimatyzacja /ˌklʲĩmatɨˈzaʦ̑ʲja/ (n)
1. (technologia, technika, techniczny) ogół urządzeń służących do klimatyzowania climatización
2. automatyczny system utrzymywania stałej temperatury i innych warunków klimatycznych w zamkniętym pomieszczeniu; aire acondicionado, climatización

klimatyzacyjny (adj)
związany z klimatyzacją, dotyczący klimatyzacji climatizador

klimatyzator /ˌklʲĩmatɨˈzatɔr/ (n)
(technologia, technika, techniczny) urządzenie służące do klimatyzowania pomieszczeń; acondicionador, climatizador

klin /klʲĩn/ (n)
1. (fizyka, fizyczny) maszyna prosta, o kształcie trójkąta; cuña, calce
2. (wojskowość, wojskowy) rodzaj szyku bojowego formación en cuña
3. kawałek tkaniny w kształcie trójkąta nesga
4. kształt tej maszyny prisma, cuña

klinga /ˈklʲĩŋɡa/ (n)
ostrze broni siecznej cuchilla

klinicysta (n)
(medycyna, medyczny) lekarz mający praktykę w klinice, oddziale, w pracy szpitalnej clínico

kliniczny (adj)
(medycyna, medyczny) dotyczący lecznictwa zamkniętego clínico

klipa (n)
(środowiskowy) gra zespołowa, dawniej szczególnie popularna wśród dzieci i młodzieży; tala, tranco

klistron /ˈklʲistrɔ̃n/ (n)
(technologia, technika, techniczny) urządzenie do wytwarzania mikrofal; klistrón

klitoridektomia (n)
chirurgiczne usunięcie łechtaczki; obrzezanie dziewcząt polegające na usunięciu łechtaczki clitoridectomía

klon /klɔ̃n/ (n)
1. (biologia, biologiczny) zbiór komórek lub cały organizm wywodzący się z jednej komórki, identyczny pod względem genetycznym; clon
2. (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Acer L., rodzaj drzew i krzewów z rodziny klonowatych; arce

klosz /klɔʃ/ (n)
1. półkolista osłona do przykrywania żywności campana
2. szklana osłona na żarówkę pantalla, campana

kloszard /ˈklɔʃart/ (n)
odziany w łachy żebrak, często bezdomny vagabundo

klub /klup/ (n)
stowarzyszenie, grupa osób o wspólnych zainteresowaniach club

klucz /kluʧ̑/ (n)
1. (elektronika, elektroniczny) przycisk do zwierania obwodu elektrycznego manipulador, llave
2. (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) znak na pięciolinii określający wysokość opisywanych dźwięków; clave, llave
3. kod do szyfru; clave, llave
4. podpowiedź umożliwiająca rozwiązanie zagadki clave, llave
5. przyrząd do otwierania zamka; llave, clave
6. narzędzie w postaci dźwigni rozwidlonej na końcu do odkręcania i przykręcania śrub llave, clave
7. szyk lotu stada ptaków; bandada

klucz francuski /ˈkluʧ̑ frãnˈʦ̑usʲci/ (n)
(technologia, technika, techniczny) klucz z regulowanym rozstawem szczęk uchwytu; llave inglesa

kląskać (v)
1. (staropolski) mlaskać chasquear
2. trzaskać, uderzać wydając charakterystyczny odgłos np. stąpając chasquear

kląć /klɔ̃ɲʨ̑/ (v)
1. używać wyrazów obelżywych lub wulgarnych maldecir, jurar, decir palabrotas
2. przysięgać, zaklinać się jurar

klękać /ˈklɛ̃ŋkaʨ̑/ (v)
zginać kolana, przyjmując pozycję opierającą się na nich arrodillarse

klęska /ˈklɛ̃w̃ska/ (n)
1. fatalna przegrana w bitwie derrota
2. wielkie nieszczęście, niepowodzenie lub zniszczenie calamidad, desastre

kminek /ˈkmʲĩnɛk/ (n)
1. (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) (kulinaria) suszone owoce jednej z odmian tej rośliny zawierające olejek kminkowy, stosowany w sztuce kulinarnej jako przyprawa oraz w ziołolecznictwie comino
2. (botanika, botaniczny) Carum, rodzaj roślin z rodziny selerowatych; comino

knebel /ˈknɛbɛl/ (n)
(książkowy) szmata wepchnięta komuś przemocą do ust, aby uniemożliwić mu wydobycie głosu; mordaza

knot /knɔt/ (n)
1. (potocznie, potoczny) mały chłopiec chiquillo, mocoso, rapaz
2. (potocznie, potoczny) rzecz lub wydarzenie źle zrobione birria, chapuza, zarramplinada
3. część świecy lub lampy naftowej w postaci sznurka lub taśmy bawełnianej nasączonej paliwem płynnym mecha

knować /ˈknɔvaʨ̑/ (v)
planować, obmyślać potajemnie coś złego, knuć spisek tramar

knuć (v)
skrycie planować działania przeciw komu tramar, maquinar, urdir

koaksjalny /ˌkɔakˈsʲjalnɨ/ (adj)
(technologia, technika, techniczny) współosiowy coaxial

koala /kɔˈala/ (n)
(zoologia, zoologiczny) nadrzewny ssak australijski; koala, oso marsupial

koalicja /ˌkɔaˈlʲiʦ̑ʲja/ (n)
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) porozumienie partii politycznych, które realizują wspólne cele polityczne tworząc rząd albo działając w opozycji coalición

kobalt /ˈkɔbalt/ (n)
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Co i liczbie atomowej 27; cobalto

kobieciarz /kɔˈbʲjɛ̇ʨ̑aʃ/ (n)
(potocznie, potoczny) mężczyzna lubiący flirty z kobietami donjuán, faldero, ligón, mujeriego

kobiecość (n)
cecha tego, co kobiece feminidad

kobiecy /kɔˈbʲjɛʦ̑ɨ/ (adj)
dotyczący kobiety, kobiecości; charakterystyczny dla kobiety femenino, femenil, de mujer

kobieta /kɔˈbʲjɛta/ (n)
dorosły człowiek płci żeńskiej; mujer, hembra

kobieta lekkich obyczajów /kɔˈbʲjɛta ˈlɛcːix ˌɔbɨˈʧ̑ajuf/ (n)
(eufemistycznie) prostytutka mujer de vida alegre

kobra /ˈkɔbra/ (n)
(herpetologia, herpetologiczny) duży i jadowity wąż zamieszkujący tropikalne i pustynne tereny Azji i Afryki; cobra

kobuz /ˈkɔbus/ (n)
(ornitologia, ornitologiczny) Falco subbuteo, ptak drapieżny z rodziny sokołowatych; alcotán europeo, alcotán

kobyła /kɔˈbɨwa/ (n)
1. (potocznie, potoczny) (pejoratywnie, pejoratywny) kobieta dużego wzrostu, niezgrabna, bez wdzięku maritornes
2. (zoologia, zoologiczny) klacz, samica konia yegua

kobziarz (n)
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) muzyk, który gra na kobzie gaitero

koc /kɔʦ̑/ (n)
gruba tkanina, zwykle wełniana, najczęściej w kształcie prostokąta, służąca do okrywania w celu ochrony przed zimnem manta, cobija

kochanie /kɔˈxãɲɛ/ (n)
(rzeczownik odczasownikowy) od: kochać querer

kochać /ˈkɔxaʨ̑/ (v)
1. odczuwać miłość do kogoś amar, querer
2. uwielbiać jakąś rzecz amar, querer
3. uwielbiać, darzyć kogoś wielkim podziwem amar, querer
4. odbywać stosunek seksualny z kimś hacer el amor

kochliwy /kɔxˈlʲivɨ/ (adj)
mający skłonność do łatwego zakochiwania się enamoradizo

koci /ˈkɔ.ʨ̑i/ (possessiveAdjective)
należący do kota felino, gatuno

kocimiętka (n)
(botanika, botaniczny) (Nepeta) bylina o białych, niebieskie, różowe lub liliowych kwiatach zebranych na szczytach łodyg; menta de gato, nébeda

kocioł /ˈkɔʨ̑ɔw/ (n)
urządzenie służące do podgrzewania cieczy (np. wody); caldera

kocioł parowy /ˈkɔʨ̑ɔw paˈrɔvɨ/ (n)
urządzenie służące do wytwarzania pary wodnej; caldera de vapor

kociołek /kɔˈʨ̑ɔwɛk/ (n)
1. (kulinaria) ragoût przygotowywane w kociołku (1.2) nad ogniskiem pote
2. mały kocioł, garnek do gotowania nad ogniskiem caldero, pote

kocić się (v)
(zoologia, zoologiczny) o samicach, zwykle kotów wydawać potomstwo parir

koczkodan /kɔʧ̑ˈkɔdãn/ (n)
(zoologia, zoologiczny) Cercopithecus niewielka afrykańska małpa; cercopiteco

kod /kɔt/ (n)
system symboli i ich powiązań o różnym przeznaczeniu, służący do przekazywania informacji; código

kod kreskowy /ˈkɔt krɛˈskɔvɨ/ (n)
standaryzowany znak graficzny w formie kresek, w którym zapisywana jest informacja do automatycznego odczytania przez specjalne czytniki; código de barras

kod pocztowy (n)
ciąg cyfr ułatwiający sortowanie i dostarczanie przesyłek código postal

kodeina (n)
(farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) przeciwkaszlowy lek narkotyczny, pochodna morfiny codeína, metilmorfina

kodować (v)
szyfrować używając kodu codificar

koegzystencja /ˌkɔɛɡzɨˈstɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
współistnienie (zwierząt, kultur, ludzi, grup społecznych itp.) coexistencia

kofeina /ˌkɔfɛˈ<sup>j</sup>ĩna/ (n)
(biochemia, biochemiczny) alkaloid znajdujący się w surowcach roślinnych będący środkiem pobudzającym; cafeína

kogeneracja /ˌkɔɡɛ̃nɛˈraʦ̑ʲja/ (n)
(technologia, technika, techniczny) proces jednoczesnego wytwarzania energii elektrycznej i użytkowej energii cieplnej w elektrociepłowni cogeneración

kognitywny /ˌkɔɟɲiˈtɨvnɨ/ (adj)
taki, który zajmuje się poznaniem, dotyczy poznania, ma związek z poznaniem cognitivo

kogut /ˈkɔɡut/ (n)
(ornitologia, ornitologiczny) (rolnictwo, rolniczy) samiec kury domowej; gallo

koherentny /ˌkɔxɛˈrɛ̃ntnɨ/ (adj)
będący spójną całością coherente

kohorta /kɔˈxɔrta/ (n)
(historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) w starożytnym Rzymie: oddział wojska stanowiący dziesiątą część legionu; cohorte

kojec (n)
1. (rolnictwo, rolniczy) mała zagroda do bezpiecznego przetrzymywania zwierząt hodowlanych, zwykle młodych np. piskląt, szczeniąt; jaula
2. zagroda dla małych dzieci do bezpiecznej zabawy; andaderas, parque

kojot /ˈkɔjɔt/ (n)
(zoologia, zoologiczny) Canis latrans, preriowy drapieżnik przypominający wilka; coyote

kok /kɔk/ (n)
(fryzjerstwo, fryzjerski) włosy upięte w węzeł z tyłu głowy moño

kokaina /ˌkɔkaˈ<sup>j</sup>ĩna/ (n)
silna, uzależniająca substancja psychotropowa uzyskiwana z krasnodrzewu pospolitego (krzewu koka), używana jako narkotyk i środek medyczny; cocaína

kokainista /ˌkɔka<sup>j</sup>ĩˈɲista/ (n)
(książkowy) osoba uzależniona od kokainy cocainómano

kokieteria (n)
zachowanie osoby starającej się spodobać i wzbudzić zainteresowanie osoby przeciwnej płci coquetería

kokietować /ˌkɔcɛˈtɔvaʨ̑/ (v)
1. (przenośnie, przenośnia) starać się zjednać sobie przychylność kogoś coquetear
2. starać się komuś spodobać, zwykle okazując seksapil coquetear, galantear

kokoryczka wielokwiatowa (n)
(botanika, botaniczny) Polygonatum multiflorum, gatunek byliny z rodzaju kokoryczka; sello de Salomón

kokos /ˈkɔkɔs/ (n)
1. (botanika, botaniczny) palma kokosowa (kokos właściwy, Cocos nucifera L.); cocotero
2. (spożywczy) owoc palmy kokosowej (1.1) coco

koks /kɔks/ (n)
stały produkt suchej destylacji węgla; coque

koksownik /kɔˈksɔvʲɲik/ (n)
1. (technologia, technika, techniczny) pracownik koksowni trabajador de coquería
2. (technologia, technika, techniczny) wolno stojący piec, najczęściej wykonany z metalowych prętów, w którym pali się koksem, stawiany na ulicach w czasie ostrych mrozów; brasero de coque

koktajl /ˈkɔktajl/ (n)
1. (książkowy) oficjalne przyjęcie popołudniowe, na którym podaje się alkohole oraz skromne przekąski cóctel, recepción
2. (kulinaria) kolorowy napój alkoholowy z różnych napitków i soków, często podawany w dekoracyjny sposób; cóctel, coctel
3. (przenośnie, przenośnia) mieszanka czegoś, np. styli muzycznych, artystycznych cóctel

koktajl Mołotowa /ˈkɔktajl ˌmɔwɔˈtɔva/ (n)
(potocznie, potoczny) prymitywny granat zapalający wykonany z butelki napełnionej benzyną; cóctel molotov

kolacja /kɔˈlaʦ̑ʲja/ (n)
ostatni posiłek w ciągu dnia cena

kolano /kɔˈlãnɔ/ (n)
(anatomia, anatomiczny) największy staw w organizmie człowieka, łączy dwie części nogi: udo i łydkę; rodilla

kolarstwo /kɔˈlarstfɔ/ (n)
forma sportu polegająca na ściganiu się na rowerach lub akrobacjach rowerowych; ciclismo

kolarz /ˈkɔlaʃ/ (n)
(sport, sportowy) osoba uprawiająca wyczynowo jazdę na rowerze ciclista

kolba /ˈkɔlba/ (n)
1. (botanika, botaniczny) rodzaj kwiatostanu i owocostanu; mazorca, panoja
2. (technologia, technika, techniczny) (chemia, chemiczny) szklane naczynie laboratoryjne z szyjką; matraz
3. (wojskowość, wojskowy) uchwyt broni strzeleckiej; culata

kolce /ˈkɔlʦ̑ɛ/ (n)
(sport, sportowy) buty o podeszwie z ostrymi, metalowymi ćwiekami, używany do biegów i skoków zapatilla con taco

kolczasty /kɔlˈʧ̑astɨ/ (adj)
mający kolce i kłujący espinoso

kolczuga /kɔlˈʧ̑uɡa/ (n)
pancerz rycerski z metalowej plecionki, przypominający koszulę cota

kolczyk /ˈkɔlʧ̑ɨk/ (n)
znakowana blaszka umieszczana w przekłutym uchu zwierzęcia pendiente crotal

kolebka /kɔˈlɛpka/ (n)
1. kołyska, łóżeczko dla dziecka cuna
2. (przenośnie, przenośnia) miejsce, w którym coś powstało, rozpoczęło się cuna

kolec /ˈkɔlɛʦ̑/ (n)
1. (botanika, botaniczny) twardy, ostro zakończony wyrostek na łodygach, owocach lub liściach roślin espina, pincho
2. (zoologia, zoologiczny) twardy, ostry wyrostek na powierzchni ciała niektórych zwierząt aguijón, púa
3. wydłużony przedmiot lub część przedmiotu o zaostrzonym, kłującym końcu punta, púa

kolega /kɔˈlɛɡa/ (n)
towarzysz pracy, nauki lub zabawy colega, compañero

kolegiata (n)
(kościelny) (architektura, architektoniczny) ważniejsza świątynia katolicka z własną kapitułą kanoników; colegiata

kolegium (n)
(kościelny) ogół kardynałów Kościoła katolickiego; colegio

kolej /ˈkɔlɛj/ (n)
1. następstwo zdarzeń według ustalonego porządku turno, vez
2. środek transportu lądowego wytyczony torem lub liną; ferrocarril, tren

kolejarz /kɔˈlɛjaʃ/ (n)
pracownik kolei ferroviario

kolejka /kɔˈlɛjka/ (n)
1. (informatyka, informatyczny) jedna ze struktur danych; cola
2. (potocznie, potoczny) porcja alkoholu wypijana z daną grupą osób ronda
3. (sport, sportowy) seria meczów w rozgrywkach ligowych; jornada
4. miejsce w uporządkowanej grupie ludzi, w szeregu, w kolejce (1.1) turno
5. uporządkowana zbiorowość ludzi czekających na coś; cola, fila

kolejny /kɔˈlɛjnɨ/ (adj)
następny po tym, który jest teraz; przyszły sucesivo

kolejowy /ˌkɔlɛˈjɔvɨ/ (adj)
związany z kolejnictwem (koleją); taki, który dotyczy kolejnictwa, pociągów de ferrocarril, de tren, ferroviario

kolekcja /kɔˈlɛkʦ̑ʲja/ (n)
1. zbiór przedmiotów tego samego typu, gromadzonych zwykle z powodu ich wartości (artystycznej, historycznej itp.) colección
2. zestaw projektów jakiejś firmy na dany sezon colección

kolekcjoner /ˌkɔlɛkˈʦ̑ʲjɔ̃nɛr/ (n)
osoba, która coś kolekcjonuje; właściciel kolekcji coleccionista

kolekcjonerka /ˌkɔlɛkʦ̑ʲjɔ̃ˈnɛrka/ (n)
kobieta, która coś kolekcjonuje; właścicielka kolekcji coleccionista

kolekcjonować /ˌkɔlɛkʦ̑ʲjɔ̃ˈnɔvaʨ̑/ (v)
zbierać przedmioty tworząc z nich kolekcję coleccionar

kolektura (n)
miejsce sprzedaży losów loteryjnych lotería

kolektywizacja (n)
nadawanie czemuś formy kolektywnej; colectivización

kolektywnie /ˌkɔlɛkˈtɨvʲɲɛ/ (adv)
zbiorowo, zespołowo, wspólnie colectivamente

kolektywny /ˌkɔlɛkˈtɨvnɨ/ (adj)
zbiorowy, zespołowy, wspólny; oparty na takim działaniu colectivo

kolendra /kɔˈlɛ̃ndra/ (n)
(botanika, botaniczny) rodzaj roślin z rodziny selerowatych, mających zastosowanie kulinarne; cilantro, coriandro

koliba (n)
(etnografia, etnograficzny) (gwara góralska) szałas stanowiący schronienie w górach borda, cabaña

koliber /kɔˈlʲibɛr/ (n)
(ornitologia, ornitologiczny) barwnie upierzony i żywiący się nektarem najmniejszy z ptaków; colibrí, picaflor

kolmatacja (n)
(melioratywnie, melioratywny) sposób sztucznego podnoszenia poziomu gruntu przez wykorzystanie osadzających się namułów niesionych przez wodę atarquinamiento

kolokacja /ˌkɔlɔˈkaʦ̑ʲja/ (n)
(językoznawstwo, językoznawczy) często spotykany związek wyrazów, którego znaczenie wynika ze znaczenia jego składników colocación

kolokwializm /ˌkɔlɔˈkfʲjalʲism̥/ (n)
(językoznawstwo, językoznawczy) wyraz lub wyrażenie potoczne, używane tylko w swobodnej rozmowie coloquialismo

kolonia /kɔˈlɔ̃ɲja/ (n)
1. (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) posiadłość państwa poza jego granicami podległa mu politycznie i gospodarczo; colonia
2. (biologia, biologiczny) forma życiowa organizmów polegająca na tworzeniu przez poszczególne osobniki związku funkcjonującego jak odrębny osobnik; colonia

kolonia bakteryjna (n)
(biologia, biologiczny) widoczne gołym okiem skupisko wielu komórek bakterii powstałych z jednej komórki lub z jednej jednostki wzrostowej; colonia bacteriana

kolonia karna (n)
wydzielony obszar przeznaczony do przetrzymywania skazanych w izolacji od społeczeństwa; colonia penal

kolonializm /ˌkɔlɔ̃ˈɲalʲism̥/ (n)
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (historia, historyczny, historycznie) system i polityka mocarstw opierająca się na opanowaniu i utrzymywaniu w politycznej oraz ekonomicznej zależności krajów słabo rozwiniętych w celu czerpania z nich zysków; colonialismo

kolonialny /ˌkɔlɔ̃ˈɲalnɨ/ (adj)
związany z terytorium kolonii, dotyczący terytorium kolonii colonial

kolonie (n)
grupowy pobyt wypoczynkowy dzieci lub młodzieży, zorganizowany poza miejscem ich stałego zamieszkania; colonia

kolonizacja (n)
1. tworzenie osad na obszarach słabo zamieszkanych lub niezamieszkanych colonización
2. przekształcanie podbitych miejsc w kolonie colonización

kolonoskopia /ˌkɔlɔ̃nɔˈskɔpʲja/ (n)
(medycyna, medyczny) endoskopowe badanie jelita grubego przez odbyt; może obejmować również niewielkie zabiegi; colonoscopia

kolor /ˈkɔlɔr/ (n)
1. cecha przedmiotu, określająca, jaka część pasma widzialnego światła jest odbijana przez przedmiot; color
2. (zobacz) kolory color
3. w kartach: symbol na karcie umieszczony obok jej wartości; palo

koloratka /ˌkɔlɔˈratka/ (n)
biały, sztywny kołnierzyk noszony przez duchownych chrześcijańskich; alzacuello

kolorować /ˌkɔlɔˈrɔvaʨ̑/ (v)
nadawać czemuś kolor, wypełniać kolorem colorear

kolorowy /ˌkɔlɔˈrɔvɨ/ (adj)
wielobarwny, pełen różnych kolorów de color, en color

kolos na glinianych nogach /ˈkɔlɔs ˌna‿ɡlʲĩˈɲãnɨx ˈnɔɡax/ (n)
(książkowy) coś pozornie mocnego, potężnego, wielkiego, a w rzeczywistości małego, słabego, nieznacznego gigante con pies de barro, gigante de/con pies de arcilla

kolostomia (n)
(medycyna, medyczny) stomia operacyjnie wyłoniona na jelicie grubym; colostomía

kolumbarium /ˌkɔlũmˈbarʲjũm/ (n)
1. (historia, historyczny, historycznie) (architektura, architektoniczny) rodzaj rzymskiego zbiorowego grobowca w formie budowli z niszami na urny z prochami; columbario
2. (współcześnie) (architektura, architektoniczny) cmentarna ściana z miejscami na urny z prochami zmarłych columbario

kolumbijski /ˌkɔlũmˈbʲijsʲci/ (adj)
odnoszący się do państwa Kolumbia colombiano

kolumna /kɔˈlũmna/ (n)
(architektura, architektoniczny) pionowy element architektoniczny pełniący rolę konstrukcyjną, dekoracyjną i symboliczną; columna

kolęda /kɔˈlɛ̃nda/ (n)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) pieśń religijna, tematycznie nawiązująca do Bożego Narodzenia; villancico

kolędnik /kɔˈlɛ̃ndʲɲik/ (n)
(etnografia, etnograficzny) osoba, która kolęduje villanciquero

koma /ˈkɔ̃ma/ (n)
1. (astronomia, astronomiczny) gazowa otoczka jądra komety coma
2. (fizyka, fizyczny) rodzaj aberracji optycznej coma

komandor /kɔ̃ˈmãndɔr/ (n)
stopień oficerski w marynarce wojennej odpowiadający pułkownikowi; capitán de navío

komandor podporucznik /kɔ̃ˈmãndɔr ˌpɔtpɔˈruʧ̑ʲɲik/ (n)
stopień oficerski w marynarce wojennej odpowiadający majorowi; capitán de corbeta

komandor porucznik /kɔ̃ˈmãndɔr pɔˈruʧ̑ʲɲik/ (n)
stopień oficerski w marynarce wojennej odpowiadający podpułkownikowi; capitán de fragata

komar /ˈkɔ̃mar/ (n)
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) niewielki latający owad z rodziny Culicidae, znany ze swędzących ugryzień; mosquito, mosco, plaga, zancudo

kombinacja (n)
1. (sport, sportowy) narciarstwo konkurencja złożona, w której o zwycięstwie decyduje suma uzyskanych wyników z poszczególnych etapów combinada
2. łączenie składowych w całość oraz efekt tego działania combinación

komedia /kɔ̃ˈmɛdʲja/ (n)
(teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) utwór sceniczny lub filmowy przedstawiający w sposób zabawny lub satyryczny postacie, obyczaje, wydarzenia itp.; comedia

komediant (n)
człowiek udający, zachowujący się nienaturalnie czy niepoważnie comediante

komentarz /kɔ̃ˈmɛ̃ntaʃ/ (n)
1. objaśnienie lub uzupełnienie jakiegoś tekstu bądź grafiki zamieszczone przez autora comentario, aclaración
2. uwaga odnośnie czegoś lub kogoś comentario, aviso

komentator /ˌkɔ̃mɛ̃nˈtatɔr/ (n)
1. (sport, sportowy) sprawozdawca sportowy comentarista
2. osoba, która komentuje coś comentador, comentarista

komentować /ˌkɔ̃mɛ̃nˈtɔvaʨ̑/ (v)
wyrażać opinię na jakiś temat; oceniać coś, robić uwagi comentar

komercjalizacja /ˌkɔ̃mɛrʦ̑ʲjalʲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
ogół zmian mających na celu oparcie czegoś na zasadach komercyjnych; comercialización

kometa /kɔ̃ˈmɛta/ (n)
(astronomia, astronomiczny) małe, nietrwałe ciało niebieskie, złożone z jądra otoczonego komą, które na krótko pojawia się w pobliżu gwiazdy centralnej; cometa

komfortowy /ˌkɔ̃w̃fɔrˈtɔvɨ/ (adj)
sprawiający, że czujemy się bardzo wygodnie confortable, lujoso

komiczność (n)
cecha tego, co jest komiczne comicidad

komiks /ˈkɔ̃mʲiks/ (n)
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) z reguły opowiadanie utworzone przez połączenie kilku lub więcej obrazków składających się na jakąś historię; cómic, tebeo, historieta de dibujo

komin /ˈkɔ̃mʲĩn/ (n)
1. (budownictwo) konstrukcja służąca do odprowadzenia ku górze dymu z paleniska, silnika lub pieca; chimenea
2. pionowy tunel w kształcie komina (1.1) chimenea, grieta

kominek /kɔ̃ˈmʲĩnɛk/ (n)
otwarte palenisko umieszczone bezpośrednio w ścianie lub przed nią w celu ogrzewania wnętrza pomieszczenia; chimenea

kominiarka /ˌkɔ̃mʲĩˈɲarka/ (n)
(potocznie, potoczny) czapka okrywająca głowę i szyję, mająca niewielkie wycięcie na twarz, a czasem tylko na oczy i usta, noszona także w formie wywiniętej wokół głowy pasamontañas

kominiarz /kɔ̃ˈmʲĩɲaʃ/ (n)
rzemieślnik zajmujący się czyszczeniem kominów; deshollinador, limpiachimeneas

komisarz (n)
urzędnik posiadający szczególne pełnomocnictwa comisario

komisja /kɔ̃ˈmʲisʲja/ (n)
grupa wydelegowana z większego grona, powołana do sprawowania określonych funkcji, najczęściej do zbadania jakiejś kwestii, kontroli czyjejś działalności; comisión

komiwojażer (n)
(handel, handlowy) (przestarzałe, przestarzały) przedstawiciel handlowy odbywający podróże w celu zdobycia nabywców produktu czy usługi viajante

komnata /kɔ̃mˈnata/ (n)
pomieszczenie mieszkalne w pałacu lub rezydencji, zwykle pełne przepychu; aposento

komoda /kɔ̃ˈmɔda/ (n)
mebel z szufladami, niski, ok. metr, półtora metra wysoki; cómoda, aparador

komora gazowa /kɔ̃ˈmɔra ɡaˈzɔva/ (n)
urządzenie służące do wykonywania kary śmierci przez zagazowanie skazańca; cámara de gas

komoryjski /ˌkɔ̃mɔˈrɨjsʲci/ (adj)
odnoszący się do państwa Komory comorense, comorano

kompania /kɔ̃mˈpãɲja/ (n)
1. (wojskowość, wojskowy) jednostka wojskowa (rzadziej policyjna) składająca się z kilkudziesięciu żołnierzy pod dowództwem młodszego oficera; compañía
2. kilka osób spędzających wspólnie czas compañía

kompas /ˈkɔ̃mpas/ (n)
przyrząd nawigacyjny służący do wyznaczania bieżącego kierunku południka magnetycznego; brújula, compás

kompendium /kɔ̃mˈpɛ̃ndʲjũm/ (n)
książka zawierająca zwięzły wykład podstawowych wiadomości z danej dziedziny wiedzy compendio

kompetentny (adj)
uprawniony do decydowania, posiadający kwalifikacje competente

kompilacja /ˌkɔ̃mpʲiˈlaʦ̑ʲja/ (n)
1. (informatyka, informatyczny) tłumaczenie przez kompilator kodu źródłowego na równoważny kod wynikowy compilación
2. (informatyka, informatyczny) wynik kompilacji (1.3), skompilowany program compilación
3. dokonywanie zbioru dzieł (lub ich fragmentów) na jakiś temat compilación, recopilación
4. wynik kompilacji (1.1) (zbiór fragmentów dzieł na jakiś temat) compilación, recopilación

kompilator /ˌkɔ̃mpʲiˈlatɔr/ (n)
(informatyka, informatyczny) program komputerowy dokonujący kompilacji; compilador

kompleks /ˈkɔ̃mplɛks/ (n)
1. (budownictwo) zespół budowli i urządzeń, które tworzą jakąś całość complejo
2. (psychologia, psychologiczny) zespół wyobrażeń lub odczuć tkwiących w psychice człowieka i nieakceptowanych przez niego; complejo

kompleks Elektry /ˈkɔ̃mplɛks ɛˈlɛktrɨ/ (n)
(psychologia, psychologiczny) podświadoma skłonność płciowa córki do ojca (występująca u dziewczynek w wieku 3-6 lat) i strach przed odwetem matki; uczucie wrogości wobec matki; complejo de Electra

kompleks Medei /ˈkɔ̃mplɛks mɛˈdɛji/ (n)
(psychologia, psychologiczny) wrogość matki wobec własnych dzieci, połączona z pragnieniem ich śmierci, uwarunkowana chęcią zemsty na ojcu dzieci; complejo de Medea

kompleks niższości (n)
(psychologia, psychologiczny) poczucie bycia gorszym wywołane odkryciem w sobie jakiejkolwiek niedoskonałości czy ułomności; complejo de inferioridad

komplement (n)
grzecznościowa, zwykle przesadna pochwała cumplido

kompletny /kɔ̃mˈplɛtnɨ/ (adj)
cały, będący w komplecie completo

komplikacja (n)
dodatkowa, nieprzewidziana wcześniej trudność wymuszająca odstępstwo od założeń complicación

komponent (n)
część składowa, element componente, parte constitutiva

komponować /ˌkɔ̃mpɔ̃ˈnɔvaʨ̑/ (v)
1. (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) tworzyć utwór muzyczny componer
2. tworzyć; układać w całość z danych elementów, tak aby poszczególne elementy ze sobą współgrały componer, formar

kompost /ˈkɔ̃mpɔst/ (n)
produkt rozkładu substancji organicznych, najczęściej odpadów, za pomocą mikroorganizmów - bakterii i grzybów, insektów i robaków (dżdżownic) abono, estiércol

kompot /ˈkɔ̃mpɔt/ (n)
(kulinaria) słodki napój z gotowanych owoców; compota

kompozytor /ˌkɔ̃mpɔˈzɨtɔr/ (n)
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) osoba tworząca, komponująca muzykę compositor

kompozytorka /ˌkɔ̃mpɔzɨˈtɔrka/ (n)
kobieta tworząca, komponująca muzykę compositora

kompresja /kɔ̃mˈprɛsʲja/ (n)
1. (fizyka, fizyczny) zagęszczenie, sprężenie czegoś, zmniejszenie, redukcja zajmowanej przez coś przestrzeni; compresión
2. (informatyka, informatyczny) operacja zakodowania danych w taki sposób aby zajmowały mniej bajtów; compresión

komputer /kɔ̃mˈputɛr/ (n)
(informatyka, informatyczny) maszyna licząca, służąca do przetwarzania wszelkich informacji, które da się zapisać w formie ciągu cyfr, albo sygnału ciągłego; computadora, ordenador, computador

komunia /kɔ̃ˈmũɲja/ (n)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) sakrament eucharystii; comunión

komunikacja /ˌkɔ̃mũɲiˈkaʦ̑ʲja/ (n)
1. ogół działań składających się na utrzymanie łączności między danymi miejscami; drogi, szlaki i środki lokomocji służące do utrzymywania tej łączności comunicación
2. (książkowy) porozumiewanie się, przekazywanie myśli, udzielanie wiadomości comunicación

komunikować (v)
1. przekazywać wiadomość comunicar
2. mieć kontakt comunicarse

komunista /ˌkɔ̃mũˈɲista/ (n)
1. (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zwolennik komunizmu comunista
2. (żartobliwie) przyjmujący pierwszą komunię persona que recibir el primera comunión

komunistka /ˌkɔ̃mũˈɲistka/ (n)
zwolenniczka komunizmu comunista

komunistyczny /ˌkɔ̃mũɲiˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) związany z komunizmem, dotyczący komunizmu comunista

komunizm /kɔ̃ˈmũɲism̥/ (n)
(historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ustrój ekonomiczny i doktryna polityczna, zgodnie z którymi środki produkcji powinny być własnością społeczeństwa; comunismo

komórka /kɔ̃ˈmurka/ (n)
1. (biologia, biologiczny) podstawowa jednostka budowy organizmów żywych; célula
2. (potocznie, potoczny) (telekomunikacja) telefon komórkowy móvil, celular
3. małe pomieszczenie, pokój chiribitil, cuartucho, trastero

komórka macierzysta (n)
(biologia, biologiczny) komórka względnie niewyspecjalizowana, z której podczas pojedynczego podziału powstają: identyczna komórka potomna i nieco bardziej zróżnicowana komórka potomna célula madre

komża (n)
(kościelny) biała szata liturgiczna, względnie krótka (do ud), o szerokich rękawach; sobrepelliz

koncentryczny /ˌkɔ̃nʦ̑ɛ̃nˈtrɨʧ̑nɨ/ (adj)
skierowany ku środkowi, ku określonemu punktowi; współśrodkowy concéntrico

koncepcja /kɔ̃nˈʦ̑ɛpʦ̑ʲja/ (n)
ogólny plan działania, rozwiązania jakiegoś problemu concepción, concepto

koncert /ˈkɔ̃nʦ̑ɛrt/ (n)
występ muzyczny instrumentalny, wokalny, bądź wokalno-instrumentalny; concierto

koncesja (n)
(urzędowy) pozwolenie władz administracyjnych na prowadzenie danej działalności gospodarczej licencia

koncyliaryzm /ˌkɔ̃nʦ̑ɨˈlʲjarɨsm̥/ (n)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) doktryna w Kościele katolickim, zakładająca wyższość soboru nad papieżem; conciliarismo

kondensacja /ˌkɔ̃ndɛ̃w̃ˈsaʦ̑ʲja/ (n)
1. (chemia, chemiczny) reakcja chemiczna, w której substraty łączą się ze sobą, tworząc większą od nich cząsteczkę produktu głównego, i jedną lub więcej małych cząsteczek produktu ubocznego condensación, reacción de condensación
2. (fizyka, fizyczny) przejście ze stanu gazowego w ciecz lub w ciało stałe condensación
3. (meteorologia, meteorologiczny) powstawanie chmur condensación

kondensator /ˌkɔ̃ndɛ̃w̃ˈsatɔr/ (n)
1. (elektryczność) (elektronika, elektroniczny) podzespół zbudowany z dwóch przewodników rozdzielonych dielektrykiem, mający za zadanie gromadzić ładunki elektryczne; condensador, capacitor
2. skraplacz; condensador

kondolencje /ˌkɔ̃ndɔˈlɛ̃nʦ̑ʲjɛ/ (n)
(książkowy) wyrażanie żalu z powodu czyjejś śmierci, wyrazy współczucia składane komuś, kto stracił bliską osobę pésame, condolencia

kondotier (n)
(historia, historyczny, historycznie) we Włoszech, w okresie od XIV do XVI w.: dowódca armii najemników, sprzedający jej usługi miastom albo dworom książęcym condotiero

konduktor /kɔ̃nˈduktɔr/ (n)
osoba zajmująca się sprawdzaniem biletów, czasem też ich sprzedażą w pociągu (dawniej także w autobusie, tramwaju itp.); revisor, cobrador

kondygnacja /ˌkɔ̃ndɨɡˈnaʦ̑ʲja/ (n)
poziom w budynku piso, planta

konewka /kɔ̃ˈnɛfka/ (n)
pojemnik z uchem i szyjką, który służy do podlewania roślin; regadera

konfederacja /ˌkɔ̃nfɛdɛˈraʦ̑ʲja/ (n)
1. związek, stowarzyszenie, unia confederación
2. (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) związek państw; confederación

konferencja /ˌkɔ̃nfɛˈrɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
zjazd, spotkanie przedstawicieli instytucji bądź organizacji, w celu omówienia pewnych zagadnień conferencia

konferencja prasowa /ˌkɔ̃nfɛˈrɛ̃nʦ̑ʲja praˈsɔva/ (n)
spotkanie przedstawicieli jakiejś instytucji z dziennikarzami, wysłannikami mediów; rueda de prensa, conferencia de prensa

konferować (v)
(książkowy) obradować, naradzać się omawiać ważne sprawy conferir, parlamentar

konfesjonał (n)
(kościelny) kościelny mebel służący do słuchania spowiedzi; confesionario, confesonario

konfetti /kɔ̃nˈfɛttʲi/ (n)
drobno pocięte kawałki papieru, najczęściej różnobarwne krążki, rzucane na uczestników głównie karnawałowej zabawy; confeti

konfident (n)
1. (pejoratywnie, pejoratywny) tajny wywiadowca lub współpracownik wywiadu, policji itp. służb confidente, espía
2. (przestarzałe, przestarzały) człowiek zaufany asesor, confidente, consejero

konfiguracja (n)
układ elementów wchodzących we wzajemne relacje configuración

konfigurować /ˌkɔ̃nfʲiɡuˈrɔvaʨ̑/ (v)
przystosowywać jakieś urządzenie do pożądanej pracy configurar

konfiskować /ˌkɔ̃nfʲiˈskɔvaʨ̑/ (v)
dokonywać konfiskaty confiscar

konflikt /ˈkɔ̃nflʲikt/ (n)
sprzeczność (racji, wartości), spór między osobami; brak zgodności conflicto

konfliktowy /ˌkɔ̃nflʲikˈtɔvɨ/ (adj)
1. będący tematem sporu conflictivo
2. taki, który popada w ciągłe konflikty z otoczeniem, nie jest skłonny do ugody conflictivo

konformistka (n)
kobieta, która bezkrytycznie podporządkowuje się normom, wartościom i poglądom uznanym za obowiązujące w danej grupie conformista

konformistyczny (adj)
taki, który bezkrytycznie podporządkowuje się normom, wartościom i poglądom uznanym za obowiązujące w danej grupie conformista

konformizm (n)
(socjologia, socjologiczny) (psychologia, psychologiczny) bezkrytyczne podporządkowywanie się normom, wartościom i poglądom uznanym za obowiązujące w danej grupie; conformismo

konfraternia /ˌkɔ̃nfraˈtɛrʲɲa/ (n)
stowarzyszenie, organizacja religijna skupiająca głównie laikat cofradía

konfucjanizm (n)
(filozofia, filozoficzny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) system filozoficzno-religijny zapoczątkowany przez Konfucjusza; confucianismo

kongijski /kɔ̃ŋʲˈɟijsʲci/ (adj)
odnoszący się do państwa Demokratyczna Republika Konga congoleño

koniak /ˈkɔ̃ɲak/ (n)
rodzaj mocnego alkoholu, wytwarzanego we wschodniej Francji; coñac

koniczny (adj)
(rzadki, rzadko używany) mający kształt stożkowy cónico

koniczyna /ˌkɔ̃ɲiˈʧ̑ɨ̃na/ (n)
1. (botanika, botaniczny) Trifolium L., rodzaj roślin z rodziny bobowatych; trébol
2. liść tej rośliny; motyw graficzny przypominający ten liść trébol

koniec /ˈkɔ̃ɲɛʦ̑/ (n)
1. chwila, w której jakaś czynność nie jest już dłużej wykonywana fin, final
2. miejsce, w którym nastąpił koniec (1.2) ruchu fin, final
3. okoliczności końca (1.2) fin, final
4. ostatni fragment, część podłużnego przedmiotu, czubek final, cabo

konieczność /kɔ̃ˈɲɛʧ̑nɔɕʨ̑/ (n)
coś, czego nie można uniknąć necesidad

konieczny /kɔ̃ˈɲɛʧ̑nɨ/ (adj)
taki, który dotyczy konieczności; jest nieunikniony lub niezbędny indispensable, necesario

konik /ˈkɔ̃ɲik/ (n)
(zdrobniale) od: koń caballito

konik morski /ˈkɔ̃ɲik ˈmɔrsʲci/ (n)
(ichtiologia, ichtiologiczny) tropikalna ryba oceaniczna z rodzaju Hippocampus przypominająca kształtem konika szachowego; caballito de mar, hipocampo

konik polny /ˈkɔ̃ɲik ˈpɔlnɨ/ (idiom)
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) (potocznie, potoczny) owad z rodzaju konik; saltamontes

koniokrad /kɔ̃ˈɲɔkrat/ (n)
złodziej koni cuatrero

koniugacja /ˌkɔ̃ɲuˈɡaʦ̑ʲja/ (n)
(językoznawstwo, językoznawczy) odmiana czasownika przez osoby, liczbę, czas, tryb, aspekt, rodzaj; conjugación

koniunkcja /kɔ̃ˈɲũŋkʦ̑ʲja/ (n)
1. (astronomia, astronomiczny) ustawienie ciał niebieskich i obserwatora w jednej linii; conjunción
2. (logika, logiczny) (matematyka, matematyczny) iloczyn logiczny, symbol odpowiadający spójnikowi „i”; conjunción
3. (matematyka, matematyczny) odpowiednik koniunkcji (1.2) dla dowolnej algebry Boole’a, np. koniunkcja zbiorów, koniunkcja zdarzeń conjunción
4. współwystępowanie conjunción

koniuszy (n)
(historia, historyczny, historycznie) urzędnik sprawujący pieczę nad królewskimi stajniami i stadami koni – w średniowiecznej Polsce i innych krajach; caballerizo mayor del rey

konklawe /kɔ̃ŋˈklavɛ/ (n)
(kościelny) w Kościele katolickim: zgromadzenie wybierające papieża; obrady tego zgromadzenia. cónclave

konkludować /ˌkɔ̃ŋkluˈdɔvaʨ̑/ (v)
(przestarzałe, przestarzały) formułować wnioski, podsumowywać najważniejsze zagadnienia concluir

konkluzja /kɔ̃ŋˈkluzʲja/ (n)
wniosek końcowy conclusión

konkordat /kɔ̃ŋˈkɔrdat/ (n)
układ pomiędzy Stolicą Apostolską, a państwem regulujący stanowisko prawne Kościoła w danym państwie concordato

konkrecja /kɔ̃ŋˈkrɛʦ̑ʲja/ (n)
(geologia, geologiczny) kuliste, soczewkowe lub gruzłowe skupienie minerałów o składzie innym niż osad otaczający; concreción

konkubina /ˌkɔ̃ŋkuˈbʲĩna/ (n)
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) kobieta żyjąca z mężczyzną bez zawarcia związku małżeńskiego concubina

konkubinat /ˌkɔ̃ŋkuˈbʲĩnat/ (n)
związek dwóch osób, podobny do małżeństwa, ale nieformalny z powodu braku rejestracji cywilnej bądź religijnego usankcjonowania; concubinato

konkurent (n)
1. (dawniej, dawny) mężczyzna zabiegający o względy kobiety w celach matrymonialnych pretendiente
2. firma, osoba będąca rywalem dla innej firmy, osoby competencia, rival

konkurować (v)
robić konkurencję, uczestniczyć w konkurencji, ubiegać się o pierwszeństwo competir

konkurs piękności /ˈkɔ̃ŋkurs pʲjɛ̃ŋkˈnɔɕʨ̑i/ (n)
impreza, w czasie której jury wybiera najpiękniejszą spośród zgłoszonych uczestniczek; concurso de belleza

konkwista (n)
(historia, historyczny, historycznie) wyprawy zbrojne podejmowane między XV a XVII wiekiem przez państwa iberyjskie (zwłaszcza Kastylię) w celu zdobycia nowych lądów i bogactw; conquista

konkwistador (n)
1. (historia, historyczny, historycznie) tytuł nadawany przez królów hiszpańskich i portugalskich zdobywcom Ameryki Południowej i Środkowej w XVI w. conquistador
2. zdobywca, najeźdźca, zaborca, kolonizator conquistador

konno /ˈkɔ̃nːɔ/ (adv)
o sposobie poruszania się: na koniu a caballo

konosament /ˌkɔ̃nɔˈsãmɛ̃nt/ (n)
(handel, handlowy) (morski) morski list przewozowy, potwierdzający przyjęcie ładunku do przewozu; conocimiento de embarque, talón de expedición

konował /kɔ̃ˈnɔvaw/ (n)
(pogardliwie) zły, kiepski lekarz matasanos, medicastro, medicucho

konsensus /kɔ̃w̃ˈsɛ̃w̃sus/ (n)
porozumienie osiągnięte w wyniku dyskusji i kompromisu consenso

konserwacja (n)
(technologia, technika, techniczny) zabiegi mające na celu utrzymywanie czegoś w dobrym stanie i chronienie tego przed zniszczeniem mantenimiento, conservación

konserwant (n)
(chemia, chemiczny) substancja będąca dodatkiem do żywności albo produktów przemysłowych zapobiegająca niepożądanym zmianom chemicznym, rozwojowi bakterii, grzybów i wirusów oraz przedłużająca termin przydatności produktów; conservante

konserwatyzm /ˌkɔ̃w̃sɛrˈvatɨsm̥/ (n)
postawa cechująca się przywiązaniem do tradycji, a niechęcią do zmian; conservadurismo

konsonans /kɔ̃w̃ˈsɔ̃nãw̃s/ (n)
1. (literacko) rym niedokładny, polegający tylko na współbrzmieniu spółgłosek po ostatniej akcentowanej samogłosce (np. grabarz — grabież, pacierz — chociaż) consonancia
2. (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) harmonijne współbrzmienie dźwięków różnej wysokości; consonancia

konspekt /ˈkɔ̃w̃spɛkt/ (n)
zarys, plan, szkic wykładu, utworu resumen, compendio

konspiracja (n)
tajna, nielegalna działalność przeciwko istniejącej władzy conspiración

konspirator (n)
uczestnik konspiracji conspirador

konsternacja /ˌkɔ̃w̃stɛrˈnaʦ̑ʲja/ (n)
stan osłupienia spowodowany nieoczekiwanym zwrotem sytuacji, w której znajduje się osoba „skonsternowana”; uczucie strachu spowodowane nieprzewidywalnością dalszego przebiegu sytuacji consternación

konstrukcja /kɔ̃w̃ˈstrukʦ̑ʲja/ (n)
1. proces budowania, konstruowania construcción
2. układ elementów, sposób ich powiązania construcción
3. (matematyka, matematyczny) metoda wykreślania figur geometrycznych określonym sposobem, określonymi przyrządami construcción

konstytucja /ˌkɔ̃w̃stɨˈtuʦ̑ʲja/ (n)
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) akt prawny, określany także jako ustawa zasadnicza, który zazwyczaj ma najwyższą moc prawną w systemie źródeł prawa w państwie; constitución

konstytucjonalista /ˌkɔ̃w̃stɨtuʦ̑ʲjɔ̃naˈlʲista/ (n)
1. (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zwolennik monarchii konstytucyjnej constitucionalista
2. (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) prawnik zajmujący się naukowo lub w praktyce prawem konstytucyjnym constitucionalista

konstytucjonalistka /ˌkɔ̃w̃stɨtuʦ̑ʲjɔ̃naˈlʲistka/ (n)
prawniczka zajmująca się naukowo lub w praktyce prawem konstytucyjnym constitucionalista

konstytucyjny /ˌkɔ̃w̃stɨtuˈʦ̑ɨjnɨ/ (adj)
1. dotyczący konstytucji constitucional
2. zgodny z konstytucją, wynikający z konstytucji constitucional

konsul /ˈkɔ̃w̃sul/ (n)
1. (historia, historyczny, historycznie) w starożytnym Rzymie: wysoki urzędnik odpowiedzialny za politykę zagraniczną; cónsul
2. urzędnik państwa pełniący funkcje za granicą, w urzędzie konsularnym; cónsul

konsularny (adj)
związany z konsulem, dotyczący konsula (przedstawiciela państwa) consular

konsumować (v)
spożywać, jeść consumir

konsumpcja /kɔ̃w̃ˈsũmpʦ̑ʲja/ (n)
zużywanie dóbr w celu zaspokojenia określonych potrzeb; kupowanie, nabywanie, używanie, użytkowanie, zużycie, wykorzystanie consumo

konsumpcjonizm /ˌkɔ̃w̃sũmpˈʦ̑ʲjɔ̇̃ɲism̥/ (n)
(socjologia, socjologiczny) postawa polegająca na nieusprawiedliwionej rzeczywistymi potrzebami konsumpcji dóbr materialnych i usług, a także pogląd głoszący uznawanie konsumpcji za wyznacznik jakości życia; consumismo

kontakt /ˈkɔ̃ntakt/ (n)
1. gniazdo sieci elektrycznej enchufe, toma
2. przełącznik światła elektrycznego interruptor
3. zetknięcie się contacto

kontekst /ˈkɔ̃ntɛkst/ (n)
1. (językoznawstwo, językoznawczy) tekst, którego częścią jest dany wyraz; contexto
2. (przenośnie, przenośnia) sytuacja, tło, okoliczności, które określają lub wyjaśniają znaczenie zdarzenia lub następstwo innych zdarzeń contexto, marco

kontemplacja /ˌkɔ̃ntɛ̃mˈplaʦ̑ʲja/ (n)
1. skupienie, rozmyślanie, pogrążenie w myślach contemplación
2. (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w mistycyzmie: wewnętrzna modlitwa contemplación

kontemplować /ˌkɔ̃ntɛ̃mˈplɔvaʨ̑/ (v)
pogrążać się głęboko w myślach contemplar

kontener /kɔ̃nˈtɛ̃nɛr/ (n)
1. (potocznie, potoczny) duży pojemnik na śmieci contenedor
2. standaryzowany pojemnik służący do przechowywania i przewożenia towarów; contenedor

kontestacja /ˌkɔ̃ntɛˈstaʦ̑ʲja/ (n)
protest, manifestowanie sprzeciwu wobec czemuś; poddanie w wątpliwość contestación, objeción, rechazo

konto /ˈkɔ̃ntɔ/ (n)
(ekonomia, ekonomiczny) rachunek w banku, na którym są przechowywane pieniądze klienta; cuenta

kontorsjonista /ˌkɔ̃ntɔrsʲjɔ̇̃ˈɲista/ (n)
człowiek mający bardzo elastyczne, zwinne ciało; zwykle artysta cyrkowy contorsionista

kontrabas /kɔ̃nˈtrabas/ (n)
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) największy smyczkowy instrument strunowy; contrabajo

kontrabasista /ˌkɔ̃ntrabaˈɕista/ (n)
muzyk grający na kontrabasie contrabajo

kontrafagot /ˌkɔ̃ntraˈfaɡɔt/ (n)
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) fagot o niskiej skali; contrafagot

kontrast /ˈkɔ̃ntrast/ (n)
1. (optyka, optyczny) stosunek między największym a najmniejszym stopniem naświetlenia jakiegoś przedmiotu contraste
2. sprzeczność występująca między zestawionymi elementami (przedmiotami, zjawiskami itp.) contraste

kontratenor /ˌkɔ̃ntraˈtɛ̃nɔr/ (n)
1. (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) najwyższy głos męski wykorzystujący rejestr falsetowy; contratenor
2. osoba z takim głosem contratenor

kontrkulturowy (adj)
właściwy kontrkulturze, odrzucający wartości, normy i wzory zachowania kultury oficjalnej contracultural

kontrofensywa (n)
(wojskowość, wojskowy) natarcie wojsk, które następuje bezpośrednio po odparciu ofensywy wroga contraofensiva

kontrola /kɔ̃nˈtrɔla/ (n)
sprawdzenie, czy coś spełnia określone warunki i wymogi control

kontrola jakości /kɔ̃nˈtrɔla jaˈkɔɕʨ̑i/ (n)
świadome działania przedsiębiorstwa mające na celu dbanie o jakość towarów i usług; control de calidad

kontroler /kɔ̃nˈtrɔlɛr/ (n)
1. osoba kierująca ruchem wielu obiektów controlador
2. osoba kontrolująca, sprawdzająca coś controlador, inspector, revisor

kontrolować /ˌkɔ̃ntrɔˈlɔvaʨ̑/ (v)
dokonywać kontroli; sprawdzać, czy coś działa sprawnie (lub tak jak powinno); weryfikować controlar

kontrowersyjny /ˌkɔ̃ntrɔvɛrˈsɨjnɨ/ (adj)
wzbudzający kontrowersje, prowokujący spory i dyskusje controvertido, controversial

kontrreformacja (n)
(historia, historyczny, historycznie) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) ruch w Kościele katolickim w XVI i XVII w., skierowany przeciw reformacji i wyznaniom protestanckim, mający na celu także przeprowadzenie odnowy wewnętrznej w Kościele; contrarreforma

kontrrewolucja /ˌkɔ̃ntr̥rɛvɔˈluʦ̑ʲja/ (n)
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (historia, historyczny, historycznie) działania stanowiące reakcję w stosunku do rewolucji; contrarrevolución

kontrwywiad /kɔ̃ndr‿vɨˈvʲjat/ (n)
instytucja państwowa zajmująca się bezpieczeństwem państwa poprzez uniemożliwianie działalności szpiegom obcych państw; contraespionaje, contrainteligencia

kontuar /kɔ̃nˈtu<sup>w</sup>ar/ (n)
1. (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) stół gry w organach piszczałkowych consola
2. blat oddzielający sprzedawcę, szatniarza itp. od klienta; mostrador

kontur /ˈkɔ̃ntur/ (n)
linia, zarys kształtu contorno, perímetro

kontuzjować /ˌkɔ̃ntuˈzʲjɔvaʨ̑/ (v)
(sport, sportowy) spowodować czyjąś kontuzję contusionar

kontynent /kɔ̃nˈtɨ̃nɛ̃nt/ (n)
(geografia, geograficzny) wielki obszar lądu otoczony morzem lub oceanem, mający więcej niż 5 000 000 kilometrów kwadratowych; continente

kontynuacja (n)
dalsze trwanie czegoś lub następna część czegoś albo jakiejś działalności continuación

kontynuować /ˌkɔ̃ntɨ̃nuˈ<sup>w</sup>ɔvaʨ̑/ (v)
dalej wykonywać określoną czynność; rozwijać coś continuar, proseguir, seguir

konurbacja /ˌkɔ̃nurˈbaʦ̑ʲja/ (n)
zespół wielu sąsiadujących ze sobą miast, z których żadne nie dominuje nad pozostałymi; conurbación

konwalia /kɔ̃nˈvalʲja/ (n)
(botanika, botaniczny) Convallaria L., rodzaj roślin o białych kwiatach i intensywnym zapachu; muguete

konwers (n)
(historia, historyczny, historycznie) niewykształcony zakonnik pracujący fizycznie, członek zgromadzenia drugiej kategorii zajmującego się posługą wobec braci z zakonu zasadniczego; converso

konwojować (v)
towarzyszyć komuś lub czemuś w drodze w celu ochrony lub uniemożliwienia ucieczki convoyar

konwulsja (n)
1. gwałtowna zmiana poprzedzająca koniec czegoś convulsión, revuelta
2. mimowolny, gwałtowny skurcz mięśni powodujący silne drgania całego ciała convulsión, espasmo

konwój /ˈkɔ̃nvuj/ (n)
1. grupa uzbrojonych osób ochraniająca przewożony ładunek lub ludzi escolta
2. poruszająca się wspólnie grupa pojazdów lub okrętów, sformowana ze względów logistycznych lub z uwagi na bezpieczeństwo; convoy

koordynacja (n)
organizowanie i planowanie wspólnych działań coordinación

koordynować (v)
kierować różnymi elementami, działaniami tak, aby zapewniać ich harmonię, najlepszą wspólną skuteczność; uzgadniać wzajemne funkcjonowanie coordinar

kopalnia /kɔˈpalʲɲa/ (n)
zakład górniczy zajmujący się wydobyciem kopalin; mina

koparka /kɔˈparka/ (n)
maszyna budowlana, pojazd służący do kopania dużych dołów w miękkim gruncie lub do wybierania gruntu excavadora, pala excavadora

kopać /ˈkɔpaʨ̑/ (v)
1. uderzać kogoś / coś nogą patear
2. wydobywać np. ziemię przy pomocy łopaty, innego narzędzia lub maszyny cavar

koper /ˈkɔpɛr/ (n)
(botanika, botaniczny) (kulinaria) roślina o pierzastych liściach i zielonożółtych kwiatach, używana jako przyprawa; eneldo, aneldo

kopernik /kɔˈpɛrʲɲik/ (n)
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Cn i liczbie atomowej 112; copernicio

koperta /kɔˈpɛrta/ (n)
(usługi pocztowe, kurierskie, poczta) płaskie opakowanie papierowe na list, pismo lub drobne przedmioty; sobre

kopertować /ˌkɔpɛrˈtɔvaʨ̑/ (v)
wkładać do koperty, zaklejać w kopercie ensobrar

kopia /ˈkɔpʲja/ (n)
1. (wojskowość, wojskowy) (historia, historyczny, historycznie) rodzaj białej broni o długim drzewcu, do walki konno; lanza, alabarda
2. przedmiot wykonany na wzór pierwszego, nie oryginał copia

kopiarka (n)
(technologia, technika, techniczny) urządzenie kopiujące copiadora

kopiowanie /ˌkɔpʲjɔˈvãɲɛ/ (n)
(rzeczownik odczasownikowy) od: kopiować copiado

kopiować /kɔˈpʲjɔvaʨ̑/ (v)
powielać coś (zwykle materiał drukowany lub dane komputerowe), przepisywać, wykonywać kopię czegoś; powtarzać czyjeś zachowanie copiar

kopić (v)
(rolnictwo, rolniczy) układać zboże, siano w kopy atresnalar, hacinar

kopnięcie /kɔpʲˈɲɛ̇̃ɲʨ̑ɛ/ (n)
cios zadany nogą patada

kopnąć w kalendarz /ˈkɔpnɔ̃ɲʨ̑ f‿kaˈlɛ̃ndaʃ/ (v)
(żartobliwie) (ironicznie) umrzeć diñar ella, espichar ella, palmar ella

koprolalia /ˌkɔprɔˈlalʲja/ (n)
obsesyjne wypowiadanie słów nieprzyzwoitych lub wulgarnych coprolalia

koptyjski /kɔpˈtɨjsʲci/ (adj)
(antropologia, antropologiczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany z Koptami; dotyczący Kościoła koptyjskiego i jego wyznawców copto

koptyjski /kɔpˈtɨjsʲci/ (n)
(językoznawstwo, językoznawczy) ostatnia faza rozwojowa języka egipskiego, język wywodzący się ze staroegipskiego, należący do rodziny języków afroazjatyckich copto, lengua copto

kopulacja (n)
(fizjologia, fizjologiczny) cielesne zespolenie się dwóch osobników różnej płci, umożliwiające zapłodnienie copulación

kopulować /ˌkɔpuˈlɔvaʨ̑/ (v)
odbywać stosunek seksualny copular, aparearse

kopuła /kɔˈpuwa/ (n)
(architektura, architektoniczny) półkoliste lub półeliptyczne sklepienie; cúpula, domo

kopyto /kɔˈpɨtɔ/ (n)
(zoologia, zoologiczny) rogowe zakończenie kończyn niektórych ssaków; casco, pezuña

kora /ˈkɔra/ (n)
1. (botanika, botaniczny) kora pierwotna tkanka łodygi i korzenia znajdująca się między walcem osiowym a skórką corteza
2. (botanika, botaniczny) kora wtórna występująca u starszych roślin tkanka złożona z łyka oraz korka lub korowiny corteza

koral /ˈkɔral/ (n)
1. (mineralogia, mineralogiczny) szkielet węglanowy koralowców; coral
2. (biologia, biologiczny) koralowiec coral

koralik /kɔˈralʲik/ (n)
mały koral, paciorek cuenta, abalorio

kordobański (adj)
związany z Kordobą, dotyczący Kordoby, pochodzący z Kordoby cordobés

koreański /ˌkɔrɛˈãj̃sʲci/ (adj)
odnoszący się do Korei lub Koreańczyków coreano

koreański /ˌkɔrɛˈãj̃sʲci/ (n)
język urzędowy Korei Południowej i Korei Północnej; coreano

korek /ˈkɔrɛk/ (n)
1. (potocznie, potoczny) zakrętka od butelki; tapón
2. zatyczka od butelki wykonana z korka (1.3) lub innego materiału corcho

korektorka /ˌkɔrɛkˈtɔrka/ (n)
(drukarstwo, drukarski) kobieta zawodowo poprawiająca teksty na różnych etapach przygotowywania druku correctora

korelacja /ˌkɔrɛˈlaʦ̑ʲja/ (n)
1. (statystyka, statystyczny) zależność zmiennych losowych; correlación
2. współzależność między dwoma lub więcej zjawiskami correlación

korespondencja /ˌkɔrɛspɔ̃nˈdɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
1. dopasowanie correlación, correspondencia
2. wymiana informacji między ludźmi na papierze (list, pocztówka) lub w postaci elektronicznej (e-mail, czat, komunikatory) correspondencia
3. materiał nadesłany przez korespondenta correspondencia
4. zbiór dokumentujący korespondencję (1.1), ogół listów wymienionych z kimś lub w konkretnej sprawie lub w jakimś okresie correspondencia

korkociąg /kɔrˈkɔʨ̑ɔ̃ŋk/ (n)
1. (lotnictwo, lotniczy) rodzaj akrobacji lotniczej; barrena
2. urządzenie służące do wyjmowania korków z butelek; sacacorchos

kormoran /kɔrˈmɔrãn/ (n)
(ornitologia, ornitologiczny) duży ptak wodny zamieszkujący brzegi mórz i rzek; cormorán

kornijski (n)
(językoznawstwo, językoznawczy) język z grupy brytańskiej języków celtyckich; córnico

korodować /ˌkɔrɔˈdɔvaʨ̑/ (v)
1. powodować korozję czegoś corroer
2. ulegać korozji corroerse

korona /kɔˈrɔ̃na/ (n)
1. (botanika, botaniczny) część drzewa składająca się z gałęzi; copa, corona
2. (botanika, botaniczny) wewnętrzna część okwiatu złożona z płatków corola
3. (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) element notacji muzycznej przedłużający wartość nuty lub pauzy o dowolną długość corona, calderón
4. atrybut królewski (złota obręcz zakładana na głowę) corona
5. (jednostka monetarna) waluta w Skandynawii; corona
6. (jednostka monetarna) waluta w Czechach; corona
7. (jednostka monetarna) (dawniej, dawny) waluta w Czechosłowacji, Protektoracie Czech i Moraw, na Węgrzech i na Słowacji, w Austro-Węgrzech corona
8. (stomatologia, stomatologiczny) metalowe lub porcelanowe wzmocnienie plomby na zębie; corona
9. monarchia fermata corona, corona

koronacja (n)
akt przekazania insygniów królewskich następcy tronu coronación

koronowana głowa (n)
osoba panująca testa coronada

koronować (v)
1. przekazywać uroczyście najwyższą władzę poprzez nakładanie korony na głowę przyszłego panującego coronar
2. stawać się władcą poprzez akt koronacji coronarse

korozja (n)
proces niszczenia metalu lub innego materiału na skutek kontaktu z otoczeniem; corrosión

korporacyjny (adj)
dotyczący korporacji corporativo

korpulentny /ˌkɔrpuˈlɛ̃ntnɨ/ (adj)
o człowieku odznaczający się nadwagą, o tęgiej budowie ciała corpulento

korrida /kɔrˈrʲida/ (n)
(etnografia, etnograficzny) widowisko polegające na walce toreadorów z bykiem, popularne przede wszystkim w Hiszpanii; corrida de toros, toros

korsykański /ˌkɔrsɨˈkãj̃sʲci/ (adj)
odnoszący się do Korsyki, związany lub wywodzący się z Korsyki corso

kort /kɔrt/ (n)
(sport, sportowy) miejsce do gry w tenisa cancha de tenis, pista de tenis

korund /ˈkɔrũnt/ (n)
(mineralogia, mineralogiczny) minerał, najtwardszy po diamencie; tlenek glinu; corindón

korupcja /kɔˈrupʦ̑ʲja/ (n)
nadużycie stanowiska publicznego w celu uzyskania prywatnych korzyści; corrupción

korweta (n)
1. (marynarka) (dawniej, dawny) okręt żaglowy do służby zwiadowczej oraz zadań pomocniczych; corbeta
2. (marynarka) średni okręt wojenny o wyporności od 500 do 1000 ton; corbeta

koryfeusz (n)
(historia, historyczny, historycznie) (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) przewodnik chóru w starożytnym teatrze greckim; corifeo

korygować (v)
1. przeprowadzać korektę, poprawiać błędy w tekście corregir
2. usuwać niedokładności corregir

koryncki /kɔˈrɨ̃nʦ̑ʲci/ (adj)
1. (historia, historyczny, historycznie) od Korynt (miasto w starożytnej Grecji) corintio
2. (historia, historyczny, historycznie) od Korynt (miasto-państwo, polis w starożytnej Grecji) corintio
3. od Korynt (miasto w obecnej Grecji) corintio

korytarz /kɔˈrɨtaʃ/ (n)
(budownictwo) wąskie pomieszczenie łączące inne pomieszczenia w budynku; pasillo, corredor

korzec (n)
(dawniej, dawny) naczynie odmierzające (1.1) almud

korzeń /ˈkɔʒɛ̃ɲ/ (n)
(botanika, botaniczny) organ roślin naczyniowych umiejscowiony zwykle w podłożu (glebie), utrzymujący roślinę w jednym miejscu i pobierający dla niej wodę i składniki mineralne; raíz

korzystać /kɔˈʒɨstaʨ̑/ (v)
uzyskiwać z czegoś korzyści aprovechar

korzystny /kɔˈʒɨstnɨ/ (adj)
1. przychylny, pochlebny favorable, propicio
2. sprzyjający favorable, propicio
3. przynoszący korzyść provechoso, lucrativo, beneficioso

korzyść /ˈkɔʒɨɕʨ̑/ (n)
zysk, pożytek beneficio, ventaja, ganancia

kos /kɔs/ (n)
(ornitologia, ornitologiczny) niewielki ptak leśny, ogrodowy i parkowy z gatunku (1.1) mirlo

kosa /ˈkɔsa/ (n)
(rolnictwo, rolniczy) narzędzie do ścinania zbóż, traw itp.: ostrze na długim kiju; guadaña

kosić /ˈkɔɕiʨ̑/ (v)
1. (potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) zabijać, zwykle wiele osób lub zwierząt naraz degollar, segar
2. gwara więzienna, (przenośnie, przenośnia) kraść afanar, chorar, fangar, mangar, mariscar
3. ścinać wysoką trawę lub zboże – kosą lub maszynowo segar, guadañar

kosmetyczka /ˌkɔsmɛˈtɨʧ̑ka/ (n)
1. kobieta, która wykonuje zabiegi kosmetyczne; esteticista, maquilladora
2. torebka, saszetka do noszenia / przechowywania kosmetyków bolsa de aseo, neceser

kosmetyczny /ˌkɔsmɛˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
1. służący do pielęgnacji ciała, utrzymania urody cosmético
2. dotyczący kosmetyki lub kosmetyków cosmético

kosmetyk /kɔsˈmɛtɨk/ (n)
substancja, produkt przeznaczony do pielęgnacji, oczyszczania, ochrony i upiększania ciała lub włosów cosmético

kosmetyka /kɔsˈmɛtɨka/ (n)
sztuka upiększania, pielęgnowania ciała, włosów; stosowanie środków lub zabiegów mających na celu pielęgnowanie ciała lub włosów cosmética

kosmiczny /kɔsˈmʲiʧ̑nɨ/ (adj)
1. (przenośnie, przenośnia) bardzo duży descomunal, desorbitado, monumental
2. odbywający się w kosmosie cósmico, espacial
3. związany z kosmosem, dotyczący kosmosu cósmico, espacial

kosmita /kɔsˈmʲita/ (n)
(fantastyka naukowa, ang. „science fiction”) hipotetyczny mieszkaniec planety innej niż Ziemia, planetoidy, księżyca itp.; extraterrestre, alienígena

kosmo- /ˈkɔsmɔ/
wskazuje na związek znaczeniowy wyrazu złożonego z kosmosem cosmo-

kosmodrom /kɔsˈmɔdrɔ̃m/ (n)
(astronautyka, astronautyczny) ośrodek, w którym przeprowadza się starty statków kosmicznych oraz starty i lądowania promów kosmicznych, w którym przygotowuje się i nadzoruje loty kosmiczne; cosmódromo

kosmogoniczny (adj)
związany z kosmogonią, dotyczący kosmogonii cosmogónico

kosmologia /ˌkɔsmɔˈlɔɟja/ (n)
1. (astronomia, astronomiczny) dział astronomii, który zajmuje się kosmosem; nauka o wszechświecie; cosmología
2. (filozofia, filozoficzny) dział filozofii zajmujący się tematami powstania, istoty i końca wszechświata cosmología

kosmopolita /ˌkɔsmɔpɔˈlʲita/ (n)
człowiek nieuznający jakiegokolwiek obywatelstwa, a jedynie światowe cosmopolita

kosodrzewina /ˌkɔsɔḍʒɛˈvʲĩna/ (n)
(dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) (systematyka) Pinus mugo Turra, gatunek drzewa lub krzewu iglastego należący do rodziny sosnowatych, rosnący w górach, powyżej górnej granicy lasu; pino de montaña, pino moro, pino negro

kosowski (adj)
odnoszący się do Kosowa kosovar

kostarykański /ˌkɔstarɨˈkãj̃sʲci/ (adj)
odnoszący się do Kostaryki, państwa w Ameryce Środkowej costarricense

kosteczki słuchowe /kɔˈstɛʧ̑ʲci swuˈxɔvɛ/ (n)
(anatomia, anatomiczny) drobne kostki w jamie bębenkowej ucha przenoszące drgania błony bębenkowej do ucha wewnętrznego; cadena de huesecillos, huesecillos del oído

kostium /ˈkɔstʲjũm/ (n)
1. (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) sceniczne ubranie aktora, charakteryzujące graną postać traje
2. specjalny strój przeznaczony do uprawiania pewnych sportów traje
3. ubranie damskie, w skład którego wchodzą żakiet i spódnica traje sastre

kostium kąpielowy /ˈkɔstʲjũm ˌkɔ̃mpʲjɛˈlɔvɨ/ (n)
strój służący do pływania bañador, traje de baño

kostka /ˈkɔstka/ (n)
(anatomia, anatomiczny) mała kość łącząca stopę z nogą; tobillo

kostka Rubika /ˈkɔstka ruˈbʲika/ (n)
zabawka logiczna o kształcie sześcianu; cubo de Rubik

kostka lodu (n)
lód w kształcie małego sześcianu powstały w wyniku zamrożenia wody w odpowiedniej formie cubito de hielo, cubo de hielo

kostniak (n)
(medycyna, medyczny) łagodny nowotwór tkanki kostnej; osteoma

kostnica /kɔˈstʲɲiʦ̑a/ (n)
pomieszczenie, w którym przechowuje się ciała zmarłych do chwili pogrzebu; morgue, depósito

kostny /ˈkɔstnɨ/ (adj)
związany z kością óseo

kostropaty /ˌkɔstrɔˈpatɨ/ (adj)
1. (potocznie, potoczny) szorstki, chropowaty rugoso, áspero
2. (przenośnie, przenośnia) nieelegancki, szorstki basto, tosco

kostrzewa (n)
(botanika, botaniczny) Festuca L., rodzaj roślin należący do rodziny wiechlinowatych; cañuela

kosz /kɔʃ/ (n)
1. (potocznie, potoczny) (sport, sportowy) trafienie piłką do kosza (1.5) canasta
2. obręcz z siatką umieszczona na tablicy, do której koszykarze starają się wrzucić piłkę canasta
3. (technologia, technika, techniczny) boczna przyczepa motocykla sidecar
4. pojemnik na odpady contenedor, cubo
5. pojemnik pleciony z elastycznego materiału naturalnego lub sztucznego cesto, cesta

kosz dziobowy (n)
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) barierka z metalowych prętów w dziobowej części pokładu jachtu; púlpito

koszary /kɔˈʃarɨ/ (n)
teren i budynki, w których kwaterują żołnierze cuartel

koszałki-opałki /kɔˈʃawʲci ɔˈpawʲci/ (idiom)
(potocznie, potoczny) głupstwa, brednie, rzeczy zmyślone bobada, patochada, tontería

koszmar /ˈkɔʃmar/ (n)
marzenie senne o treści wywołującej u śniącego uczucie strachu; pesadilla

koszt /kɔʃt/ (n)
(ekonomia, ekonomiczny) poniesiony wydatek costo

kosztować /kɔˈʃtɔvaʨ̑/ (v)
1. mieć jakąś cenę (także przenośnie) costar
2. (przenośnie, przenośnia) korzystać z czegoś gustar
3. próbować smakiem catar, degustar, probar

koszula /kɔˈʃula/ (n)
(krawiectwo) lekkie ubranie z rękawami, nakładane na tułów, zapinane na guziki; camisa

koszulka /kɔˈʃulka/ (n)
ubranie z rękawami lub bez noszone na tułowiu camiseta

koszyczki-opałeczki (idiom)
(regionalizm, regionalny) głupstwa, brednie, rzeczy zmyślone bobada, patochada, tontería

koszyk /ˈkɔʃɨk/ (n)
mały, pleciony pojemnik służący do noszenia przedmiotów cesta, canasta

koszykarz /kɔˈʃɨkaʃ/ (n)
1. (sport, sportowy) sportowiec grający w koszykówkę baloncestista
2. rzemieślnik wyplatający kosze i koszyki cestero

koszykówka /ˌkɔʃɨˈkufka/ (n)
(sport, sportowy) dyscyplina sportu drużynowego, w której dwie pięcioosobowe drużyny grają przeciwko sobie, próbując zdobyć punkty, umieszczając piłkę w koszu; baloncesto, básquet

kot /kɔt/ (n)
1. (potocznie, potoczny) kłąb kurzu zbierającego się w zakamarkach mieszkania mota de polvo
2. (zoologia, zoologiczny) Felis silvestris domesticus, zwierzę domowe; gato
3. (zoologia, zoologiczny) każde zwierzę drapieżne z rodziny Felidae, o smukłym ciele, miękkiej sierści i długim ogonie felino

kot syjamski /ˈkɔt sɨˈjãmsʲci/ (n)
(felinologia, felinologiczny) jedna z najstarszych i najdłużej znanych ras kotów domowych pochodząca z Dalekiego Wschodu; gato siamés

kotka /ˈkɔtka/ (n)
(zoologia, zoologiczny) samica kota gata

kotlet /ˈkɔtlɛt/ (n)
mięso (ale również warzywa, jajka) uformowane zazwyczaj w plastry i usmażone na tłuszczu; chuleta

kotlet mielony /ˈkɔtlɛt mʲjɛˈlɔ̃nɨ/ (n)
(kulinaria) kotlet z mięsa mielonego, zwykle wieprzowego, z dodatkiem bułki, cebuli i jaj hamburguesa, filete ruso

kotwica /kɔtˈfʲiʦ̑a/ (n)
przyrząd służący do unieruchomienia statku (czasem także innych pływających obiektów) przez zaczepienie o dno; ancla

kotwicowisko /ˌkɔtfʲiʦ̑ɔˈvʲiskɔ/ (n)
(marynarka) część redy (lub portu), w której można zakotwiczać statki; fondeadero

kotwicznik (n)
(dawniej, dawny) (rzemiosło, rzemieślniczy) kowal wykuwający kotwice ancorero

kotylion (n)
tradycyjna zbiorowa zabawa taneczna, o XIX-wiecznym francuskim rodowodzie, złożona z kilku samodzielnych tańców i zabaw, niekiedy z wymianą drobnych upominków, podczas której tańczy się walca figurowego, mazurka albo galop, a w której pary dobierają się według przypiętych wcześniej wstążek kotylionów (2.1); cotillón

kowadełko /ˌkɔvaˈdɛwkɔ/ (n)
(anatomia, anatomiczny) jedna z trzech kosteczek słuchowych u ssaków; yunque

kowadło /kɔˈvadwɔ/ (n)
ciężka, stalowa podstawa, na której kładzie się obrabiany przedmiot w trakcie kucia ręcznego; yunque

kowal /ˈkɔval/ (n)
(rzemiosło, rzemieślniczy) rzemieślnik wyrabiający przedmioty z metalu; herrero, herrador

kowalik /kɔˈvalʲik/ (n)
(ornitologia, ornitologiczny) Sitta europaea, mały leśny ptak z rzędu wróblowych, zimą często spotykany w karmnikach; trepador azul

kowbojski (adj)
związany z kowbojami, dotyczący kowbojów vaquero

koza /ˈkɔza/ (n)
(zoologia, zoologiczny) ssak z rodziny krętorogich; cabra

kozak /ˈkɔzak/ (n)
lekki kawalerzysta elitarnych oddziałów armii carskiej, także w szlacheckiej Polsce; cosaco

kozi /ˈkɔʑi/ (adj)
dotyczący kozy, odnoszący się do kozy (o zwierzęciu) cabrerizo, cabrío

kozia bródka /ˈkɔʑa ˈbrutka/ (idiom)
zarost w formie spiczastej, nieco podkręconej w górę bródki perilla, chiva

koziorożec (n)
(zoologia, zoologiczny) ssak z rzędu parzystokopytnych; íbice, ibex

kozioł ofiarny /ˈkɔʑɔw ɔˈfʲjarnɨ/ (n)
(przenośnie, przenośnia) człowiek, na którego inni zrzucają całą odpowiedzialność za coś; chivo expiatorio, cabeza de turco

kozłek lekarski /ˈkɔzwɛk lɛˈkarsʲci/ (n)
(botanika, botaniczny) gatunek zbiorowy obejmujący kilka do kilkunastu gatunków (podgatunków) o podobnym działaniu leczniczym; valeriana común, valeriana de las boticas, valeriana medicinal

kołchoz /ˈkɔwxɔs/ (n)
spółdzielcze gospodarstwo rolne w Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich; koljós

kołczan /ˈkɔwʧ̑ãn/ (n)
podłużny pojemnik na strzały noszony na pasku u boku lub na plecach; aljaba, carcaj

kołdra /ˈkɔwdra/ (n)
element pościeli składający się z tkaniny oraz wypełnienia, służący do okrywania ciała podczas snu edredón

kołnierz /ˈkɔwʲɲɛʃ/ (n)
część ubrania otaczająca szyję; cuello

koło /ˈkɔwɔ/ (n)
1. (potocznie, potoczny) linia o kształcie brzegu koła (1.1), okrąg círculo
2. określona grupa osób, stowarzyszenie ludzi o podobnych celach círculo
3. (geometria) okrąg wraz z odciętym przez niego fragmentem płaszczyzny; círculo
4. przedmiot o takim kształcie, zwykle część maszyny lub urządzenia, zwłaszcza pojazdu; rueda

koło /ˈkɔwɔ/ (preposition)
1. obok, przy, blisko czegoś cerca
2. około cerca

koło garncarskie /ˈkɔwɔ ɡarn̥ˈʦ̑arsʲcɛ/ (n)
urządzenie do wykonywania przedmiotów i narzędzi z gliny techniką toczenia; torno de alfarero

koło podbiegunowe /ˈkɔwɔ ˌpɔdbʲjɛɡũˈnɔvɛ/ (n)
(geografia, geograficzny) równoleżnik o szerokości geograficznej 66°33 na pólkuli północnej i południowej; círculo polar

koło ratunkowe /ˈkɔwɔ ˌratũŋˈkɔvɛ/ (n)
przyrząd służący do ratowania tonącej osoby w postaci obręczy z lekkiego impregnowanego materiału, z płótna wypełnionego korkiem, ze styropianu lub z gumy wypełnionej powietrzem; salvavidas

koło sterowe /ˈkɔwɔ stɛˈrɔvɛ/ (n)
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) element steru statku w kształcie dużej obręczy, służący do ręcznego zadawania wychylenia płetwy sterowej; rueda del timón, timón

koło zębate /ˈkɔwɔ zɛ̃mˈbatɛ/ (n)
(mechanika) koło lub walec z wystającymi zębami, element czynny przekładni zębatej oraz innych mechanizmów; rueda dentada, engranaje, piñón

kołowanie /ˌkɔwɔˈvãɲɛ/ (n)
(rzeczownik odczasownikowy) od: kołować rodaje

kołyska /kɔˈwɨska/ (n)
sprzęt do kołysania małych dzieci np. łóżeczko na biegunach; cuna

koń /kɔ̃ɲ/ (n)
1. (sport, sportowy) przyrząd gimnastyczny w formie skrzyni na czterech nogach caballete, potro
2. (szachy, pojęcie szachowe) (potocznie, potoczny) skoczek szachowy; caballo
3. (zoologia, zoologiczny) zwierzę z gatunku Equus caballus L., hodowane jako pociągowe lub do jazdy wierzchem; caballo, potro

koń mechaniczny /ˈkɔ̃ɲ ˌmɛxãˈɲiʧ̑nɨ/ (n)
(fizyka, fizyczny) jedna z pozaukładowych jednostek mocy; caballo de vapor

koń trojański /ˈkɔ̃ɲ trɔˈjä̃j̃sʲci/ (idiom)
(przenośnie, przenośnia) o czymś pozornie wyglądającym na przyjacielski podarunek, w rzeczywistości będącym niebezpieczeństwem; ukryte niebezpieczeństwo; spisek, podstęp caballo de Troya

końcowy /kɔ̃j̃nˈʦ̑ɔvɨ/ (adj)
ten przed definitywnym końcem; bliski końcowi final

kończyna /kɔ̃j̃n͇ˈʧ̑ɨ̃na/ (n)
(anatomia, anatomiczny) narząd ruchu u kręgowców miembro, extremidad

kończyć /ˈkɔ̃j̃n͇ʧ̑ɨʨ̑/ (v)
1. (przenośnie, przenośnia) zabijać; nieprzechodni umierać terminar
2. zrywać z czymś, przestawać coś robić terminar
3. wykonywać coś, co zostało zaczęte, do końca acabar, terminar, concluir, finalizar

końcówka /kɔ̃j̃nˈʦ̑ufka/ (n)
1. (informatyka, informatyczny) (przestarzałe, przestarzały) terminal terminal
2. (językoznawstwo, językoznawczy) końcowy element wyrazu podlegający odmianie desinencia, terminación
3. (potocznie, potoczny) końcowa część czegoś resto
4. (potocznie, potoczny) ostatni fragment filmu, spektaklu, rozgrywek sportowych fin, final
5. (technologia, technika, techniczny) stała lub wymienna część, stanowiąca zakończenie urządzenia cabo, extremo

koński /ˈkɔ̃j̃sʲci/ (possessiveAdjective)
należący do konia equino

kośba (n)
(rzadki, rzadko używany) koszenie traw, zbóż siega

kości /ˈkɔɕʨ̑i/ (n)
gra hazardowa sześciennymi kostkami dados

kości zostały rzucone /ˈkɔɕʨ̑i zɔˈstawɨ ʒuˈʦ̑ɔ̃nɛ/ (idiom)
(książkowy) stała się rzecz nieodwracalna; zapadła ostateczna decyzja; la suerte está echada

kościec /ˈkɔɕʨ̑ɛʦ̑/ (n)
(anatomia, anatomiczny) mocna kostna i częściowo chrzęstna konstrukcja anatomiczna stanowiąca podporę dla ciała organizmu i nadająca jemu kształt esqueleto, osamenta

kościelny /kɔɕˈʨ̑ɛlnɨ/ (adj)
związany z określonym kościołem (instytucją) eclesiástico, eclesial

kościół /ˈkɔɕʨ̑uw/ (n)
(budownictwo) świątynia chrześcijańska; iglesia

kość /kɔɕʨ̑/ (n)
1. (anatomia, anatomiczny) część szkieletu ludzi lub zwierząt; hueso
2. wielościan z oczkami służący do gry; dado

kość krzyżowa /ˈkɔɕʨ̑ kʃɨˈʒɔva/ (n)
(anatomia, anatomiczny) dolny odcinek kręgosłupa powstały ze zrośnięcia pięciu kręgów krzyżowych; sacro

kość niezgody /ˈkɔɕʨ̑ ɲɛˈzɡɔdɨ/ (n)
przyczyna sporu, konfliktu manzana de la discordia

kość słoniowa /ˈkɔɕʨ̑ swɔ̃ˈɲɔva/ (n)
1. (zoologia, zoologiczny) materiał pochodzący z zębów dużych ssaków: słonia, morsa, hipopotama, narwala; marfil
2. kolor kości słoniowej (1.1), biały z odcieniem żółto-kremowym marfil

koźlątko /kɔʑˈlɔ̃ntkɔ/ (n)
(zdrobniale) od: koźlę cabritillo

koźlę (n)
(zootechnika, zootechniczny) młode kozy domowej cabrito

krab /krap/ (n)
(zoologia, zoologiczny) skorupiak ciepłych mórz; cangrejo

kradzież /ˈkraʥ̑ɛʃ/ (n)
przejęcie cudzej własności bez zgody właściciela i bez podstawy prawnej robo, hurto

kraj /kraj/ (n)
1. (geografia, geograficzny) kraina, obszar geograficzny; país
2. państwo país

krajanka /kraˈjãnka/ (n)
kobieta pochodząca z tego samego kraju, regionu paisana

krajobraz /kraˈjɔbras/ (n)
1. (książkowy) (przenośnie, przenośnia) fakty, wydarzenia charakterystyczne dla jakichś zjawisk, tworzące je panorama
2. (sztuka) przedstawienie malarskie widoku natury paisaje
3. wygląd ziemi w określonym miejscu, widok okolicy paisaje, panorama, vista

krakać /ˈkrakaʨ̑/ (v)
1. (przenośnie, przenośnia) wygłaszać pesymistyczne sądy agorar
2. wydawać charakterystyczny dla wron i kruków dźwięk graznar

krakowianin /ˌkrakɔˈvʲjä̃ɲĩn/ (n)
mieszkaniec Krakowa cracoviano

kram /krãm/ (n)
1. (potocznie, potoczny) stos nieuporządkowanych, nagromadzonych rzeczy tendalera, tenderete
2. (przenośnie, przenośnia) zamieszanie, kłopot desbarajuste, trastorno
3. (przestarzałe, przestarzały) rodzaj prowizorycznego sklepu zainstalowanego w budce lub rozłożonego na ławie; tenderete, tenducho

kran /krãn/ (n)
rodzaj zaworu pozwalający na regulację przepływu cieczy lub gazu; grifo, canilla, llave llave de paso, paja, pluma

kranówka (n)
woda prosto z kranu agua del grifo

kraska /ˈkraska/ (n)
(ornitologia, ornitologiczny) Coracias garrulus, ptak o jaskrawym upierzeniu, najczęściej owadożerny; carraca, carraca europea

kraska zwyczajna (n)
(ornitologia, ornitologiczny) Coracias garrulus, gatunek ptaka z rodziny krasek; carraca europea

krater /ˈkratɛr/ (n)
1. (geologia, geologiczny) lejkowate zagłębienie na szczycie stożka wulkanicznego, przez który wydobywa się lawa i gazy wulkaniczne; cráter
2. (geologia, geologiczny) owalne zagłębienie spowodowane upadkiem meteorytu; cráter
3. (historia, historyczny, historycznie) w starożytnej Grecji, rodzaj naczynia używanego do mieszania wina z wodą; cratera, crátera

kraul /krawl/ (n)
(sport, sportowy) sposób pływania polegający na naprzemiennych, zagarniających ruchach rąk oraz nóg pracujących jak nożyce; crol

krawat /ˈkravat/ (n)
(krawiectwo) pasek materiału noszony na szyi przez mężczyzn, rzadziej przez kobiety; corbata

krawcowa /krafˈʦ̑ɔva/ (n)
(rzemiosło, rzemieślniczy) kobieta zajmująca się krawiectwem costurera, modista

krawiec /ˈkravʲjɛʦ̑/ (n)
(rzemiosło, rzemieślniczy) rzemieślnik zajmujący się szyciem ubrań i innych rzeczy z tkanin; sastre

krawędź /ˈkravɛ̃ɲʨ̑/ (n)
1. (geometria) odcinek będący częścią wspólną dwóch ścian wielościanu lub powierzchni wielościennej; arista
2. brzeg powierzchni, zwłaszcza ostry borde, canto

krawężnik /kraˈvɛ̃w̃ʒʲɲik/ (n)
(budownictwo) elemnt budowlany oddzielający chodnik od jezdni i wyznaczający granicę między chodnikiem a jezdnią bordillo

krańcowy (adj)
maksymalnie odbiegający od głównego nurtu, normy extremo

kraść /kraɕʨ̑/ (v)
brać coś na własność bez zgody i wiedzy właściciela robar

kreacja /krɛˈaʦ̑ʲja/ (n)
1. (przestarzałe, przestarzały) wytwór kreacji (1.3) creación, obra
2. akt tworzenia czegoś creación
3. elegancki i oryginalny strój, szczegół stroju lub uczesania o walorach artystycznych, zwykle kobiecy creación
4. rola aktora w filmie lub w sztuce teatralnej, zwykle oryginalny lub wybitny sposób odtworzenia postaci papel

kreacjonistka /ˌkrɛaʦ̑ʲjɔ̇̃ˈɲistka/ (n)
zwolenniczka kreacjonizmu creacionista

kreacjonizm /ˌkrɛaˈʦ̑ʲjɔ̇̃ɲism̥/ (n)
pogląd, według którego świat i życie powstały w wyniku stworzenia przez istotę wyższą (np. Boga); creacionismo

kreator (n)
(informatyka, informatyczny) program ułatwiający użytkownikowi wykonanie określonej procedury asistente

kreatynina /ˌkrɛatɨ̃ˈɲĩna/ (n)
(biochemia, biochemiczny) bezwodnik kreatyny, metabolit stanowiący parametr do oceny wydolności nerek; creatinina

kreatywny /ˌkrɛaˈtɨvnɨ/ (adj)
twórczy, wnoszący coś nowego, odkrywczego creativo

krecia robota /ˈkrɛʨ̑a rɔˈbɔta/ (n)
skryte działanie mające charakter podstępu; intryga przeciwko komuś labor de zapa, trabajo de zapa

kreda /ˈkrɛda/ (n)
1. (geologia, geologiczny) miękka skała osadowa składająca się z węglanu wapnia; tiza, creta
2. kruchy, najczęściej biały materiał z kredy (1.1) do pisania po tablicy lub kartonie tiza, creta
3. (geologia, geologiczny) okres geologiczny trwający od około 145 do 66 mln lat temu, w którym tworzyły się pokłady kredy (1.1); Cretácico, Cretáceo

kredyt /ˈkrɛdɨt/ (n)
(ekonomia, ekonomiczny) odstąpienie określonej wartości w pieniądzach lub w towarach pod warunkiem zwrotu równowartości i odsetek w ustalonym terminie crédito

krem /krɛ̃m/ (n)
(kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) stała lub półtłusta emulsja nakładana na skórę w dermatologii i kosmetyce; crema

krem do opalania /ˈkrɛ̃m ˌdɔ‿ːpaˈlãɲa/ (n)
krem do ochrony przed słońcem crema solar

kremacja /krɛ̃ˈmaʦ̑ʲja/ (n)
1. ceremonia spalenia (1.1) cremación
2. forma pogrzebu zwłok zmarłego, polegająca na spaleniu ciała cremación, incineración

krematorium /ˌkrɛ̃maˈtɔrʲjũm/ (n)
miejsce, w którym przeprowadza się palenie zwłok; crematorio

kreskówka /krɛˈskufka/ (n)
film rysunkowy, zazwyczaj przeznaczony dla dzieci dibujos animados

kret /krɛt/ (n)
(zoologia, zoologiczny) ssak owadożerny o czarnej sierści, kopiący podziemne tunele; topo

kreton (n)
(włókiennictwo) barwna tkanina bawełniana; cretona

kretowisko /ˌkrɛtɔˈvʲiskɔ/ (n)
kopczyk ziemi usypany przez kreta topera

kretyn /ˈkrɛtɨ̃n/ (n)
1. (przestarzałe, przestarzały) (medycyna, medyczny) osoba dotknięta wrodzonym zespołem niedoboru jodu, nazywanego dawniej kretynizmem lub matołectwem cretino
2. (przenośnie, przenośnia) (pejoratywnie, pejoratywny) (obraźliwie) obraźliwa forma zwrócenia się do mężczyzny cretino

krew /krɛf/ (n)
(biologia, biologiczny) (fizjologia, fizjologiczny) (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) płynna tkanka łączna zwierząt; sangre

krew z mlekiem /ˈkrɛv ˈz‿mlɛcɛ̃m/ (adj)
(o cerze) jasna, zdrowa, z rumieńcami coloradote, sano como una manzana

krew żylna /ˈkrɛv ˈʒɨlna/ (n)
(fizjologia, fizjologiczny) krew płynąca w żyłach krwiobiegu dużego sangre venosa

krewetka /krɛˈvɛtka/ (n)
1. (kulinaria) mięso z odwłoka niektórych małych gatunków krewetek (1.1) camarón, gamba
2. (zoologia, zoologiczny) Caridea, rodzaj skorupiaków o dziesięciu nogach; camarón, gamba

krewni wstępni /ˈkrɛvʲɲi ˈfstɛ̃mpʲɲi/ (n)
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) przodkowie w linii prostej, np. rodzice, dziadkowie ascendencia, ascendiente

krewni zstępni /ˈkrɛvʲɲi ˈsːtɛ̃mpʲɲi/ (n)
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) krewni pochodzący od wspólnego przodka w linii prostej, np. dzieci, wnuki, prawnuki descendencia, descendiente

krnąbrność /ˈkr̥nɔ̃mbrnɔɕʨ̑/ (n)
brak posłuszeństwa, ignorowanie rozkazów, nakazów cabezonería, terquedad

krochmalić /krɔxˈmalʲiʨ̑/ (v)
nasycać tkaninę krochmalem, usztywniać almidonar

krocionóg /krɔˈʨ̑ɔ̃nuk/ (n)
(zoologia, zoologiczny) rodzaj roślinożernego stawonoga; miriápodo, miriópodo

krocze (n)
(anatomia, anatomiczny) część ciała położona między narządami płciowymi a odbytem perineo, periné

kroić /ˈkrɔ.<sup>j</sup>iʨ̑/ (v)
1. oddzielać z czegoś kawałki lub dzielić na części za pomocą noża lub ostrego narzędzia cortar
2. (przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) zanosić się na coś avecinarse

krok /krɔk/ (n)
1. przestawienie nogi, by wykonać ruch paso
2. (choreografia, choreograficzny) sposób ułożenia nóg w tańcu paso
3. (przenośnie, przenośnia) postęp w jakiejś dziedzinie paso
4. sposób poruszania się przez kroki (1.1), chód paso

krokiet /ˈkrɔcɛt/ (n)
(kulinaria) potrawa z masy z gotowanych ziemniaków z jajkiem i przyprawami w postaci smażonych kulek lub o walcowatym kształcie croqueta

krokodyl /krɔˈkɔdɨl/ (n)
(herpetologia, herpetologiczny) drapieżny, ziemnowodny gad z rzędu krokodyli (Crocodilia), o wydłużonym ciele; cocodrilo

krokodyle łzy /ˌkrɔkɔˈdɨlɛ ˈwzɨ/ (idiom)
nieszczery płacz; fałszywe, udawane ubolewanie lágrimas de cocodrilo

krokomierz /krɔˈkɔ̃mʲjɛʃ/ (n)
(metrologia, metrologiczny) (technologia, technika, techniczny) urządzenie mierzące odległość w krokach lub tylko samą liczbę kroków; cuentapasos, podómetro

krokus /ˈkrɔkus/ (n)
(botanika, botaniczny) Crocus L., rodzaj roślin cebulowych z rodziny kosaćcowatych, kwitnących zwykle wczesną wiosną; croco

kromka /ˈkrɔ̃mka/ (n)
(kulinaria) cienki kawałek chleba odcięty nożem rebanada

kromlech (n)
prehistoryczny megalityczny krąg; crómlech

kronika /ˈkrɔ̃ɲika/ (n)
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) rodzaj księgi, w której wydarzenia prezentowane są zwykle w porządku chronologicznym; crónica

kropidło (n)
1. (kościelny) przyrząd o funkcji jak kropidło (1.1), ale wykonany w formie pojemnika z otworami osadzonego na trzonku asperges, aspersorio
2. (kościelny) specjalna miotełka do kropienia wodą, w szczególności wodą święconą; asperges, aspersorio

kropka /ˈkrɔpka/ (n)
1. małe wypełnione kółko, plamka punto, lunar
2. znak graficzny w postaci drobnego kółka (punktu) stosowany m.in.: punto
3. krótki sygnał w alfabecie Morse'a punto

kropkowany /ˌkrɔpkɔˈvãnɨ/ (adj)
pokryty kropkami moteado, punteado

kropla /ˈkrɔpla/ (n)
drobna ilość płynu w kształcie zbliżonym do kuli, utrzymująca spoistość; gota

kropla drąży skałę /ˈkrɔpla ˈdrɔ̃w̃ʒɨ ˈskawɛ/ (proverb)
długie i wytrwałe działania przynoszą w końcu oczekiwane wyniki dando y dando, la gotera va horadando; gota a gota, la mar se agota

kropla w morzu /ˈkrɔpla ˈv‿mɔʒu/ (idiom)
bardzo mała, całkowicie niewystarczająca ilość czegoś una gota en el mar, una gota en el océano

kropla, która przepełnia czarę /ˈkrɔpla ˈktura pʃɛˈpɛwʲɲa ˈʧ̑arɛ/ (n)
dowolna przykrość lub niedogodność (jak niepowodzenie albo złośliwy postępek ze strony drugiego człowieka) występująca jako kolejna w łańcuchu i ostatecznie przekraczająca granice cierpliwości osoby, którą spotyka. la gota que colma el vaso, la gota que colmó el vaso

kroplomierz /krɔˈplɔ̃mʲjɛʃ/ (n)
(metrologia, metrologiczny) przyrząd do odmierzania, dozowania kropli cuentagotas

kroplówka /krɔˈplufka/ (n)
(medycyna, medyczny) zabieg medyczny polegający na podawaniu płynów kroplami – dożylnie, podskórnie lub doodbytniczo – np. krwiozastępczych, krwiopochodnych, krwi, soli fizjologicznej z lekami; gota a gota, gotero

krosno /ˈkrɔsnɔ/ (n)
(włókiennictwo) maszyna włókiennicza lub ręczny warsztat tkacki do wytwarzania tkanin, dywanów itp. przez wielokrotne przeplatanie nitek osnowy i wątku; telar

krosta /ˈkrɔsta/ (n)
(medycyna, medyczny) wykwit na skórze, zawierający ropę lub płyn surowiczy; pústula

krowa /ˈkrɔva/ (n)
(zoologia, zoologiczny) dorosła samica bydła domowego; vaca

krowa, która dużo ryczy, mało mleka daje /ˈkrɔva ˈktura ˈduʒɔ ˈrɨʧ̑ɨ ˈmawɔ ˈmlɛka ˈdajɛ/ (proverb)
z przechwałek niewiele wynika perro ladrador, nunca buen mordedor

krowi /ˈkrɔvʲi/ (adj)
pochodzący od krowy, odnoszący się do krowy de vaca

krtań /kr̥tãɲ/ (n)
(anatomia, anatomiczny) górny odcinek układu oddechowego łączący gardło z tchawicą; laringe

krucjata /kruˈʦ̑ʲjata/ (n)
1. (historia, historyczny, historycznie) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyprawa wojenna podejmowana w XI–XII wieku przez chrześcijaństwo zachodnie w celu zdobycia Ziemi Świętej cruzada
2. (przenośnie, przenośnia) kampania prowadzona przeciwko komuś lub czemuś cruzada

krucyfiks /kruˈʦ̑ɨfʲiks/ (n)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) krzyż z wizerunkiem ukrzyżowanego Chrystusa; crucifijo

kruk /kruk/ (n)
(ornitologia, ornitologiczny) Corvus corax, czarny ptak z rodziny krukowatych, większy od wrony i gawrona zamieszkujący półkulę północną; cuervo

kruk krukowi oka nie wykole /ˈkruk ːruˈkɔvʲi ˈɔka ˌɲɛ‿vɨˈkɔlɛ/ (proverb)
osoby znające się, zaprzyjaźnione i podobne do siebie, osoby należące do tej samej grupy interesów, do tej samej grupy zawodowej nie będą robiły sobie krzywdy lobo a lobo no se muerden

kruszconośny /ˌkruʃʦ̑ɔ̃ˈnɔɕnɨ/ (adj)
(geologia, geologiczny) zawierający kruszce metalífero

kruszyna pospolita /kruˈʃɨ̃na ˌpɔspɔˈlʲita/ (n)
(botanika, botaniczny) Frangula alnus, gatunek pospolitego w Polsce krzewu z rodziny szakłakowatych; arraclán

krużganek /kruʒˈɡãnɛk/ (n)
(architektura, architektoniczny) korytarz otwarty arkadami na dziedziniec; claustro, galería, pórtico

krwawić /ˈkr̥favʲiʨ̑/ (v)
(medycyna, medyczny) broczyć krwią, tracić krew, wypływać z naczyń krwionośnych sangrar

krwiak (n)
(medycyna, medyczny) patologiczne nagromadzenie krwi w organizmie; hematoma

krwiodawca /kr̥fʲjɔˈdafʦ̑a/ (n)
(medycyna, medyczny) osoba oddająca swoją krew w celu wykorzystania jej w krwiolecznictwie donante de sangre

krwiodawstwo /kr̥fʲjɔˈdafstfɔ/ (n)
(medycyna, medyczny) oddawanie własnej krwi na cele medyczne; donación de sangre

krwiomocz /ˈkr̥fʲjɔ̃mɔʧ̑/ (n)
(medycyna, medyczny) obecność krwi w moczu hematuria

krwionośny /kr̥fʲjɔ̃ˈnɔɕnɨ/ (adj)
(medycyna, medyczny) mający związek z krążeniem krwi circulatorio, sanguíneo

krwiożerczy /kr̥fʲjɔˈʒɛrʧ̑ɨ/ (adj)
1. (przenośnie, przenośnia) o człowieku: odznaczający się okrucieństwem feroz, fiero, sanguinario
2. o zwierzętach: żywiący się mięsem lub krwią upolowanych istot żywych carnicero, sanguinario

krwisty (adj)
1. taki, który zawiera krew sanguinolento
2. zaczerwieniony od napływu krwi encarnado

krwotoczny (adj)
związany z krwotokiem hemorrágico

krwotok /ˈkr̥fɔtɔk/ (n)
obfita utrata krwi na skutek urazu lub jako objaw choroby; hemorragia

kryjówka /krɨˈjufka/ (n)
miejsce bezpiecznego ukrycia czegoś; miejsce, gdzie ktoś ukrywa się escondite, escondrijo

krykiet /ˈkrɨcɛt/ (n)
(sport, sportowy) gra zespołowa, w której zawodnicy dwóch drużyn próbują na zmianę zbić bramkę drużyny przeciwnej i obronić swoją; críquet

kryminalista /ˌkrɨ̃mʲĩnaˈlʲista/ (n)
osoba, która dopuściła się przestępstwa kryminalnego criminal

kryminologia /ˌkrɨ̃mʲĩnɔˈlɔɟja/ (n)
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) nauka o przestępczości (przestępstwach, przestępcy, objawach i przyczynach przestępczości oraz wszelkich związanych z nią zjawiskach); criminología

kryminologiczny /ˌkrɨ̃mʲĩnɔlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
dotyczący kryminologii, związany z kryminologią criminológico

kryolit (n)
(mineralogia, mineralogiczny) rzadki minerał z gromady halogenków; criolita

krypta /ˈkrɨpta/ (n)
podziemne pomieszczenie w kościele przeznaczone do przechowywania relikwii lub chowania zmarłych; cripta

kryptografia (n)
umiejętność przekształcania tekstu zrozumiałego dla wszystkich w tekst zaszyfrowany; szyfrowanie criptografía

kryptograficzny (adj)
związany z kryptografią, dotyczący kryptografii criptográfico

kryptologia (n)
(matematyka, matematyczny) (informatyka, informatyczny) dziedzina wiedzy zajmująca się przekazywaniem informacji w sposób zabezpieczony przed nieuprawnionym dostępem, obejmuje tak utajnianie wiadomości (kryptografię) jak i przełamywanie ich zabezpieczeń i odczyt treści (kryptoanalizę); criptología

krypton /ˈkrɨptɔ̃n/ (n)
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Kr i liczbie atomowej 36; criptón, kriptón

kryterium (n)
obserwowany czynnik, wchodzący w skład danych służących za podstawę oceny, wyceny, podziału, decyzji lub wyboru criterio

kryty /ˈkrɨtɨ/ (adj)
osłonięty cubierto

krytyk /ˈkrɨtɨk/ (n)
1. osoba oceniająca coś lub kogoś negatywnie crítico, detractor
2. osoba oceniająca dzieła sztuki i dzieła naukowe crítico

krytyka /ˈkrɨtɨka/ (n)
surowa lub negatywna ocena kogoś lub czegoś crítica

krytykować /ˌkrɨtɨˈkɔvaʨ̑/ (v)
oceniać negatywnie, wytykać będy, niepowodzenia, wady criticar

kryzys /ˈkrɨzɨs/ (n)
1. zła sytuacja (trwająca dłużej) crisis
2. (ekonomia, ekonomiczny) załamanie procesu wzrostu gospodarczego crisis
3. (medycyna, medyczny) nasilenie się choroby, pogorszenie się stanu chorego crisis

krzak /kʃak/ (n)
(botanika, botaniczny) krzew arbusto

krzak gorejący /ˈkʃaɡ ˌːɔrɛˈjɔ̃nʦ̑ɨ/ (n)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) według Biblii: płonący krzak, pod postacią którego Bóg objawił się Mojżeszowi; zarza ardiente

krzem /kʃɛ̃m/ (n)
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Si i liczbie atomowej 14; silicio

krzemian /ˈkʃɛ̃mʲjãn/ (n)
(chemia, chemiczny) sól kwasu krzemowego; silicato

krzemień (n)
(geologia, geologiczny) krzemionkowa, skrytokrystaliczna skała osadowa sílex

krzepki (adj)
silny fizycznie, pełen tężyzny robusto, lozano, fuerte, vigoroso, viril

krzesło /ˈkʃɛswɔ/ (n)
mebel przeznaczony do siedzenia, zazwyczaj prosty, bez podłokietników, z oparciem na plecy i czterema nogami; silla

krzesło elektryczne /ˈkʃɛswɔ ˌɛlɛkˈtrɨʧ̑nɛ/ (n)
(technologia, technika, techniczny) urządzenie do wykonywania wyroków śmierci; silla eléctrica

krztusiec /ˈkʃtuɕɛʦ̑/ (n)
(medycyna, medyczny) zakaźna choroba wieku dziecięcego, której objawem są kaszel i duszności; tos ferina, tosferina

krzyczeć /ˈkʃɨʧ̑ɛʨ̑/ (v)
mówić lub wołać bardzo głośno gritar, chillar

krzyk /kʃɨk/ (n)
głośne wołanie lub nieartykułowane dźwięki grito

krzykliwy /kʃɨkˈlʲivɨ/ (adj)
o człowieku skłonny do krzyku, do krzyczenia chillón, escandaloso

krzywa /ˈkʃɨva/ (n)
(matematyka, matematyczny) dowolna linia ciągła na płaszczyźnie lub w przestrzeni; curva

krzywa stożkowa /ˈkʃɨva stɔʃˈkɔva/ (n)
(matematyka, matematyczny) krzywa powstała przez przecięcie stożka płaszczyzną; cónica, sección cónica

krzywica (n)
(medycyna, medyczny) choroba wieku dziecięcego spowodowana niedoborem witaminy D w organizmie, charakteryzująca się zmianami w układzie kostnym i zaburzeniami rozwojowymi; raquitismo

krzywonogi /ˌkʃɨvɔ̃ˈnɔɟi/ (adj)
mający krzywe nogi estevado, patiestevado, patizambo

krzywoprzysięstwo /ˌkʃɨvɔpʃɨˈɕɛ̃w̃stfɔ/ (n)
złożenie fałszywych zeznań pod przysięgą perjurio

krzywoprzysięzca /ˌkʃɨvɔpʃɨˈɕɛ̃w̃sʦ̑a/ (n)
ktoś, kto przysięgając składa fałszywe zeznanie perjuro

krzyż /kʃɨʃ/ (n)
1. (anatomia, anatomiczny) część kręgosłupa; lomo
2. konstrukcja, figura geometryczna lub znak złożony z dwóch przecinających się linii; cruz
3. (przenośnie, przenośnia) cierpienie, trudności cruz
4. order, odznaczenie w kształcie krzyża (1.1) cruz

krzyżmo (n)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w chrześcijaństwie konsekrowany olej używany m.in. przy poświęcaniu ołtarzy i kościołów; crisma

krzyżodziób świerkowy /kʃɨˈʒɔʥ̑upʲ ɕfʲjɛrˈkɔvɨ/ (n)
(ornitologia, ornitologiczny) Loxia curvirostra, gatunek ptaka z rodziny łuszczaków, rodzaju krzyżodziobów; piquituerto común

krzyżowiec (n)
(historia, historyczny, historycznie) uczestnik zwoływanych przez kościół wypraw krzyżowych cruzado

krzyżyk /ˈkʃɨʒɨk/ (n)
1. (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) znak muzyczny podnoszący nutę o pół tonu; sostenido
2. (potocznie, potoczny) o wieku: dziesięć lat decenio, diez año
3. motyw graficzny składający się z dwóch prostopadle przecinających się linii crucecita, cruz

krzyżówka /kʃɨˈʒufka/ (n)
1. (biologia, biologiczny) roślina lub zwierzę mające rodziców z dwóch różnych taksonów (gatunków, podgatunków, odmian lub form), posiadające przez to cechy obojga osobników; cruce, cruzamiento
2. (ornitologia, ornitologiczny) Anas platyrhynchos, gatunek kaczki; azulón, ánade azulón
3. (potocznie, potoczny) skrzyżowanie dróg cruce
4. zagadka, którą rozwiązuje się przez wpisywanie w odpowiednie pola odgadniętych wyrazów; crucigrama

król /krul/ (n)
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) koronowany władca państwa; rey

król strzelców /ˈkrul ˈsṭʃɛlʦ̑uf/ (n)
(sport, sportowy) zawodnik, który w pewnym okresie lub na danych zawodach zdobył najwięcej bramek; máximo goleador, pichichi

królestwo /kruˈlɛstfa/ /kruˈlɛstfɔ/ (n)
1. ustrój państwa, w którym rządzi król lub królowa; reino
2. (biologia, biologiczny) kategoria systematyczna niższa od domeny i wyższa od typu (w zoologii) albo od gromady (w botanice); reino

królewicz /kruˈlɛvʲiʧ̑/ (n)
syn króla infante, príncipe

królewski /kruˈlɛfsʲci/ (adj)
1. (szachy, pojęcie szachowe) dotyczący szachowego króla del rey
2. mający związek z królem lub królową real, regio
3. (przenośnie, przenośnia) bogaty i pełen przepychu, jakby z królewskiego (1.1) dworu fastuoso, majestuoso

króliczy /kruˈlʲiʧ̑ɨ/ (adj)
charakterystyczny dla królika; dotyczący, odnoszący się do królika (zwierzęcia) conejil

królik /ˈkrulʲik/ (n)
1. (zoologia, zoologiczny) udomowione zwierzę z rodziny zającowatych; conejo
2. (pejoratywnie, pejoratywny) władca małego państwa reyezuelo

króliki /kruˈlʲici/ (n)
(potocznie, potoczny) futro ze skórek króliczych pelliza de conejo

królobójca (n)
zabójca króla regicida

królowa /kruˈlɔva/ (n)
1. monarchini rządząca królestwem reina
2. (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) płodna samica niektórych owadów społecznych, np. pszczół, os, trzmieli, mrówek, termitów reina
3. żona króla reina

królować (v)
1. (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) sprawować władzę królewską reinar
2. zajmować najwyższą, najważniejszą pozycję predominar
3. znajdować się wyżej od innych obiektów dominar

krótki /ˈkrutʲci/ (adj)
1. mający małą długość corto, breve
2. trwający niedługo breve, corto
3. zwięzły, wyrażający treść w niewielu słowach breve, conciso, sucinto

krótkowidz (n)
osoba źle, nieostro widząca obiekty będące daleko; krótkowzroczny miope

krótkowzroczność /ˌkrutkɔˈvzrɔʧ̑nɔɕʨ̑/ (n)
(medycyna, medyczny) wada refrakcyjna wzroku, polegająca na tym, że oko nieprawidłowo skupia promienie świetlne, przez co niewyraźnie widzi się odległe przedmioty; miopía

krótkość (n)
(odprzymiotnikowy) cecha tego, co jest krótkie; cecha tych, którzy są krótcy brevedad, cortedad

krąg /krɔ̃ŋk/ (n)
1. grupa ludzi, która siedzi wokół czegoś corro, círculo
2. okrąg círculo
3. grupa ludzi, których coś łączy círculo

krążownik /krɔ̃w̃ˈʒɔvʲɲik/ (n)
(wojskowość, wojskowy) opancerzony okręt bojowy o silnym uzbrojeniu; crucero

krążyć /ˈkrɔ̃w̃ʒɨʨ̑/ (v)
robić okrążenie, obieg circular, girar, orbitar

kręg (n)
(anatomia, anatomiczny) podstawowy element budujący kręgosłup vértebra

kręgielnia /krɛ̃ŋʲˈɟɛlʲɲa/ (n)
budynek lub hala do gry w kręgle bolera

kręgosłup /krɛ̃ŋˈɡɔswup/ (n)
(anatomia, anatomiczny) część szkieletu, stanowiąca jego główną oś i podporę; columna vertebral, espina dorsal

kręgowiec /krɛ̃ŋˈɡɔvʲjɛʦ̑/ (n)
(zoologia, zoologiczny) organizm mający szkielet z kręgosłupem; vertebrado

krętacz (n)
człowiek oszukujący, używający wykrętów, wybiegów embustero, trapacista

krętarz /ˈkrɛ̃ntaʃ/ (n)
1. (anatomia, anatomiczny) wyniosłość kostna na górnym końcu kości udowej; trocánter
2. (zoologia, zoologiczny) odcinek odnóża owadów trocánter

krętogłów /krɛ̃nˈtɔɡwuf/ (n)
(ornitologia, ornitologiczny) Jynx torquilla, ptak leśny potrafiący znacznie wykręcać głowę; torcecuello

ksenia (n)
(botanika, botaniczny) zjawisko ujawniania się genotypu rośliny ojcowskiej w tkankach nasion lub owoców; xenia

kseno- /ˈksɛ̃nɔ/
pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z czymś obcym, odmiennym xeno-

ksenofil /ksɛ̃ˈnɔfʲil/ (n)
osoba pozytywnie nastawiona do cudzoziemców xenófilo

ksenofilia (n)
(książkowy) sympatia dla cudzoziemców i cudzoziemszczyzny xenofilia

ksenofobia /ˌksɛ̃nɔˈfɔbʲja/ (n)
(psychologia, psychologiczny) niechęć, wrogość, lęk wobec obcokrajowców i wszystkiego, co obce, zagraniczne, cudzoziemskie; xenofobia

ksenofobiczny (adj)
związany z ksenofobią; stanowiący przejaw ksenofobii xenófobo

ksenon /ˈksɛ̃nɔ̃n/ (n)
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Xe i liczbie atomowej 54; xenón

kserograf /ksɛˈrɔɡraf/ (n)
(technologia, technika, techniczny) urządzenie do kopiowania materiałów drukowanych lub odręcznych fotocopiadora

kserokopia (n)
(biurowość, biurowy) kopia dokumentu sporządzona przy użyciu kserokopiarki fotocopia

kserokopiarka (n)
(technologia, technika, techniczny) urządzenie do kopiowania materiałów drukowanych lub odręcznych; copiadora

ksieni (n)
(przestarzałe, przestarzały) przełożona klasztoru żeńskiego abadesa

ksiądz /cɕɔ̃nʦ̑/ (n)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) chrześcijański duchowny, posiadający święcenia kapłańskie sacerdote, cura

książeczka żeglarska (n)
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) (administracja) państwowy dokument zawodowy marynarzy pracujących w marynarce handlowej, który potwierdza tożsamość, dokumentuje przebieg pracy oraz umożliwia przekraczanie granic morskich i pobyt we wszystkich portach świata; libreta de inscripción marítima

książka /ˈcɕɔ̃w̃ʃka/ (n)
dokument piśmienniczy w postaci publikacji wielostronicowej o określonej liczbie stron, o charakterze trwałym; libro

książka kucharska /ˈcɕɔ̃w̃ʃka kuˈxarska/ (n)
książka będąca zbiorem przepisów kulinarnych; libro de cocina, libro de recetas

książka telefoniczna /ˈcɕɔ̃w̃ʃka ˌtɛlɛfɔ̃ˈɲiʧ̑na/ (n)
spis właścicieli telefonów wraz z numerami telefonów, posortowany zazwyczaj alfabetycznie albo tematycznie; guía telefónica

książę /ˈcɕɔ̃w̃ʒɛ/ (n)
władca księstwa, monarcha niekoronowany na króla príncipe

książę z bajki /ˈcɕɔ̃w̃ʒɛ ˈz‿bajci/ (n)
(żartobliwie) nieosiągalny ideał partnera wymarzony przez młodą kobietę, dziewczynę (mężczyznę, chłopaka) príncipe azul

księga /ˈcɕɛ̃ŋɡa/ (n)
opasła książka libro

księga wieczysta /ˈcɕɛ̃ŋɡa vʲjɛˈʧ̑ɨsta/ (n)
urzędowy rejestr określający stan prawny nieruchomości; registro de la propiedad

księgarnia /cɕɛ̃ŋˈɡarʲɲa/ (n)
sklep z książkami, czasopismami, mapami itp.; librería

księgowość /cɕɛ̃ŋˈɡɔvɔɕʨ̑/ (n)
(ekonomia, ekonomiczny) systematyczne rejestrowanie przychodów i wydatków przedsiębiorstwa; contabilidad

księgowy /cɕɛ̃ŋˈɡɔvɨ/ (n)
(księgowość) osoba zajmująca się zawodowo prowadzeniem ksiąg rachunkowych contable

księstwo /ˈcɕɛ̃w̃stfɔ/ (n)
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) rządzone przez księcia państwo lub jego część principado, ducado

księżyc /ˈcɕɛ̃w̃ʒɨʦ̑/ (n)
1. Księżyc widziany jako tarcza na niebie lub jej część luna, satélite
2. (astronomia, astronomiczny) ciało niebieskie obiegające planetę, planetę karłowatą, planetoidę itp.; luna, satélite

księżycowy /ˌcɕɛ̃w̃ʒɨˈʦ̑ɔvɨ/ (adj)
związany z Księżycem, dotyczący Księżyca lunar

ksylitol /ksɨˈlʲitɔl/ (n)
(chemia, chemiczny) (spożywczy) zredukowana pochodna ksylozy stosowana w przemyśle spożywczym jako dodatek służący do słodzenia żywności; xilitol

ksylo- /ˈksɨlɔ/
pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z drewnem lub drzewem xilo-

ksylofon /ksɨˈlɔfɔ̃n/ (n)
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) samobrzmiący instrument perkusyjny (idiofon uderzany), w którym dźwięk powstaje na skutek uderzenia w szereg płytek różnej długości; xilófono

ksylometazolina /ˌksɨlɔ̃mɛtazɔˈlʲĩna/ (n)
(farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) lek sympatykomimetyczny, pochodna imidazoliny xilometazolina

kształt /kʃtawt/ (n)
zarys przedmiotu, inny przedmiot, figura lub bryła, które ten przedmiot przypomina forma, figura

kształty (n)
figura, sylwetka człowieka figura, forma

kszyk /kʃɨk/ (n)
(ornitologia, ornitologiczny) Gallinago gallinago, mały, długodzioby, jasnobrązowy ptak eurazjatycki; agachadiza

kto /ktɔ/ (pronoun)
1. (zobacz) ktoś alguien
2. …służący do zadawania pytań o takie orzeczniki quien, quién
3. …służący jako podmiot zdania podrzędnego, gdy określa ono osobę lub zwierzę quien, quién

kto mieczem wojuje, (ten) od miecza ginie /ˈktɔ ˈmʲjɛʧ̑ɛ̃m vɔˈjüjɛ ˈtɛ̃n ɔd‿ˈmʲjɛʧ̑a ˈɟĩɲɛ/ (proverb)
jeśli ktoś próbuje kogoś skrzywdzić, to najczęściej sam zostaje poszkodowany, pokonany takimi samymi metodami quien a hierro mata, a hierro muere

kto nie ma szczęścia w kartach, ten ma szczęście w miłości /ˈktɔ ˈɲɛ‿ma ˈʃʧ̑ɛ̃w̃ɕʨ̑a ˈf‿kartax ˈtɛ̃n ˈma ˈʃʧ̑ɛ̃w̃ɕʨ̑ɛ v‿mʲiˈwɔɕʨ̑i/ (proverb)
(termin karciany) na pocieszenie dla przegranych graczy desgraciado en el juego, afortunado en amores

kto pyta, nie błądzi /ˈktɔ ˈpɨta ɲɛ‿ˈbwɔ̃ɲʥ̑i/ (proverb)
zamiast uczyć się na własnych błędach, warto spytać o radę quien lengua ha, a Roma va

kto rano wstaje, temu Pan Bóg daje /ˈktɔ ˈrãnɔ ˈfstajɛ ˈtɛ̃mu ˈpãn‿buɡ ˈdajɛ/ (proverb)
ludziom pracowitym dobrze się wiedzie, bo wszystko im sprzyja, nawet sam Bóg a quien madruga, Dios le ayuda

kto sieje wiatr, ten zbiera burzę /ˈktɔ ˈɕɛ̇jɛ ˈvʲjatr̥ ˈtɛ̃n ˈzbʲjɛra ˈbuʒɛ/ (proverb)
kto wywołuje zamęt, niezgodę, może sam paść ofiarą swoich poczynań quien siembra vientos, recoge tempestades

kto się lubi, ten się czubi /ˈktɔ‿ɕɛ ˈlubʲi ˈtɛ̃nʲ‿ɕɛ ˈʧ̑ubʲi/ (proverb)
ludzie, którzy często przy innych się sprzeczają, w rzeczywistości darzą się sympatią ira de enamorados, amores doblados; matrimonios reñidos, los más queridos

kto się na gorącym sparzył, ten na zimne dmucha /ˈktɔ‿ɕɛ ˌna‿ɡɔˈrɔ̃nʦ̑ɨ̃m ˈspaʒɨw ˈtɛ̃n ːa‿ˈʑĩmnɛ ˈdmuxa/ (proverb)
po bolesnych doświadczeniach ludzie stają się przesadnie ostrożni gato escaldado, del agua fría huye

kto się nie leni, robi złoto z kamieni /ˈktɔ‿ɕɛ ɲɛ‿ˈlɛ̃ɲi ˈrɔbʲi ˈzwɔtɔ s‿kãˈmʲjɛ̇̃ɲi/ (proverb)
pracą można dojść do bogactwa los catalanes, de las piedras hacen panes

kto szuka, ten znajdzie /ˈktɔ ˈʃuka ˈtɛ̃n ˈznajʥ̑ɛ/ (proverb)
jeśli jest się wytrwałym w swoich postanowieniach, na pewno osiągnie się swój cel quien busca, halla

kto wiatr sieje, zbiera burzę /ˈktɔ ˈvʲjatr̥ʲ ˈɕɛ̇jɛ ˈzbʲjɛra ˈbuʒɛ/ (proverb)
kto mąci, sieje zamieszanie i zamęt naraża się na niemiłe konsekwencje swych własnych poczynań quien siembra vientos, recoge tempestades

ktoś /ktɔɕ/ (indefinitePronoun)
1. nieokreślona osoba, nieznany człowiek alguien
2. (potocznie, potoczny) osoba, która coś osiągnęła alguien

który /ˈkturɨ/ (pronoun)
1. …pytajny, służący do tworzenia pytań o numer elementu w danej grupie cuál, qué
2. …pytajny, służący do tworzenia pytań o sprecyzowanie elementu w danej grupie cuál, qué
3. …względny, łączący zdanie podrzędne z nadrzędnym, gdy zdanie podrzędne opisuje cechę jednego z rzeczowników (lub wyrazów pełniących funkcję rzeczownika) zdania nadrzędnego que, quien

kubański /kuˈbãj̃sʲci/ (adj)
odnoszący się do państwa lub wyspy Kuba, pochodzący z Kuby cubano

kubek /ˈkubɛk/ (n)
naczynie ceramiczne bądź drewniane, z którego można pić, może być zaopatrzone w ucho, taza

kubistyczny (adj)
(sztuka) związany z kubizmem; dotyczący kubizmu cubista

kubizm /ˈkubʲism̥/ (n)
1. (architektura, architektoniczny) czeski i słowacki styl w architekturze na początku XX w.; cubismo
2. (sztuka) kierunek w sztuce zapoczątkowany we Francji na początku XX wieku, który opiera się o spłaszczenie perspektywy i zgeometryzowanie kształtów; cubismo

kucharz /ˈkuxaʃ/ (n)
(kulinaria) ten, kto gotuje potrawy; cocinero

kuchenka mikrofalowa (n)
(kulinaria) (technologia, technika, techniczny) piecyk kuchenny podgrzewający produkty przy pomocy energii mikrofal radiowych; horno de microondas

kuchnia /ˈkuçɲa/ (n)
1. pomieszczenie w budynku lub mieszkaniu do przygotowywania posiłków; cocina
2. zbiór dań charakterystycznych dla danej narodowości lub sposobu odżywiania się cocina
3. komplet mebli kuchennych cocina
4. sposób przyrządzania potraw przez daną osobę, restaurację itp. cocina
5. piec kuchenny cocina

kucie (n)
(rzeczownik odczasownikowy) od: kuć forja, forjado, forjadura

kucki /ˈkuʦ̑ʲci/ (n)
pozycja w przysiadzie en cuclillas w kucki

kucyk /ˈkuʦ̑ɨk/ (n)
1. (zoologia, zoologiczny) (zdrobniale) od kuc poni
2. (fryzjerstwo, fryzjerski) rodzaj fryzury, w której włosy są związane razem i luźno opadają; cola de caballo, coleta

kufel /ˈkufɛl/ (n)
grubościenne duże naczynie z uchem do picia piwa lub wina; bock, jarra

kuficki (adj)
związany z miastem Kufa, dotyczący miasta Kufa cúfico

kujon /ˈkujɔ̃n/ (n)
(pogardliwie) osoba, która dużo się uczy, ale bez zrozumienia empollón

kukurydza /ˌkukuˈrɨʣ̑a/ (n)
1. (botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) Zea L., rodzaj roślin zbożowych z rodziny wiechlinowatych; maíz, maiz
2. (kulinaria) kolba kukurydzy (1.1) maíz
3. (kulinaria) ziarno kukurydzy (1.1) mazorca

kukuryku /ˌkukuˈrɨku/ (interjection)
(wyraz dźwiękonaśladowczy, onomatopeja) dźwięk naśladujący pianie koguta quiquiriquí

kukułka /kuˈkuwka/ (n)
(ornitologia, ornitologiczny) Cuculus canorus, ptak wędrowny podrzucający jaja do innych gniazd; cuco

kula /ˈkula/ (n)
1. (geometria) abstrakcyjna bryła utworzona z wszystkich punktów, których odległość od pewnego ustalonego punktu jest niewiększa od pewnej ustalonej liczby; esfera
2. (medycyna, medyczny) rodzaj laski do wysokości pachy ułatwiająca chodzenie inwalidzie; muleta
3. (sport, sportowy) sprzęt lekkoatletyczny używany w konkurencji pchnięcia kulą; peso
4. (wojskowość, wojskowy) pocisk z broni palnej bala
5. każdy przedmiot o kształcie zbliżonym do kuli (1.1) bola

kula ziemska (n)
(geografia, geograficzny) glob ziemski globo terrestre, globo terráqueo

kulawy /kuˈlavɨ/ (adj)
utykający na nogę cojo

kulawy /kuˈlavɨ/ (n)
człowiek utykający na nogę cojo

kulczyk /ˈkulʧ̑ɨk/ (n)
(ornitologia, ornitologiczny) Serinus serinus, ptak z rodziny łuszczaków; verdecillo

kulinarny /ˌkulʲĩˈnarnɨ/ (adj)
taki, który dotyczy gotowania, kulinariów, gastronomii, przygotowywania potraw culinario

kulisty /kuˈlʲistɨ/ (adj)
przypominający kształtem kulę esférico

kulminacja /ˌkulmʲĩˈnaʦ̑ʲja/ (n)
szczytowy punkt, najmocniejsze nasilenie jakiegoś procesu culminación

kulminacyjny /ˌkulmʲĩnaˈʦ̑ɨjnɨ/ (adj)
najwyższy, szczytowy pod względem napięcia uczuciowego, nasilenia, nagromadzenia jakichś zjawisk, przeżyć culminante

kulon /ˈkulɔ̃n/ (n)
(ornitologia, ornitologiczny) Burhinus oedicnemus, średni eurazjatycki i afrykański ptak wędrowny o dużych, żółtych oczach; alcaraván

kuloodporny (adj)
taki, który jest odporny na przebicie kulą z broni palnej antibalas, a prueba de balas

kulszowy (adj)
(anatomia, anatomiczny) dotyczący okolic kulszy ciático

kult /kult/ (n)
1. (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zachowania o charakterze religijnym skupione na bóstwie, innej istocie lub przedmiocie; culto
2. (przenośnie, przenośnia) opowiadanie się za jakąś wartością, przekonaniem culto

kultura /kulˈtura/ (n)
1. całokształt dorobku materialnego i duchowego danej społeczności lub całej ludzkości cultura
2. umiejętność obcowania z ludźmi cultura

kulturowy /ˌkultuˈrɔvɨ/ (adj)
dotyczący kultury cultural

kulturystka /ˌkultuˈrɨstka/ (n)
(sport, sportowy) kobieta uprawiająca kulturystykę culturista

kultywar /kulˈtɨvar/ (n)
(botanika, botaniczny) odmiana uprawna rośliny wybrana z uwagi na szczególne właściwości; cultivar

kum /kũm/ (n)
(dawniej, dawny) przyjaciel croac

kumać /ˈkũmaʨ̑/ (v)
(slangowo) rozumieć pillar

kumkwat /ˈkũmkfat/ (n)
mały, pomarańczowy, słodko-kwaśny owoc tej rośliny quinoto, kuncuat

kumpel /ˈkũmpɛl/ (n)
(potocznie, potoczny) kolega, przyjaciel colega, compadre

kuna /ˈkũna/ (n)
(zoologia, zoologiczny) rodzaj ssaków drapieżnych z rodziny łasicowatych (Martes), zwyczajowo także ssak należący do tego rodzaju; marta

kundel /ˈkũndɛl/ (n)
1. (pogardliwie) (potocznie, potoczny) o każdym psie (najczęściej zachowującym się niewłaściwie), niezależnie od jego pochodzenia chucho
2. pies nie zaliczany do żadnej z ras psów chucho, perro mestizo

kupon /ˈkupɔ̃n/ (n)
blankiet, formularz z wydrukowanymi rubrykami do wypełnienia używany do udziału w grze liczbowej, konkursie cupón

kupowanie /ˌkupɔˈvãɲɛ/ (n)
(rzeczownik odczasownikowy) od: kupować compra

kupować /kuˈpɔvaʨ̑/ (v)
nabywać coś w zamian za jakąś sumę pieniędzy comprar

kupować kota w worku /kuˈpɔvaʨ̑ ˈkɔta ˈv‿ːɔrku/ (v)
kupować bez dokładnego sprawdzenia, bez obejrzenia, bez kontroli, w ciemno comprar a ciegas

kupryt /ˈkuprɨt/ (n)
(mineralogia, mineralogiczny) minerał, tlenek miedzi; ruda miedzi; cuprita

kura /ˈkura/ (n)
(ornitologia, ornitologiczny) (rolnictwo, rolniczy) ptak hodowany dla mięsa i jaj; gallina

kurcz (n)
(medycyna, medyczny) bezwiedne nadmierne skurcze mięśni poprzecznie prążkowanych lub gładkich, występujące pod wpływem działania różnych bodźców i często powodujące uczucie bólu; calambre

kurczak /ˈkurʧ̑ak/ (n)
1. (ornitologia, ornitologiczny) większe kurczę (pisklę kury) pollo
2. (kulinaria) mięso z kurczaka (1.1) pollo

kurczę /ˈkurʧ̑ɛ/ (interjection)
…wyrażający zdziwienie, zaskoczenie jo me cachis

kurczę /ˈkurʧ̑ɛ/ (n)
pisklę kury pollo, polluelo

kurdupel /kurˈdupɛl/ (n)
(pospolicie) (pogardliwie) ktoś bardzo niski, krępy, przysadzisty arrancapinos, gorgojo, tachuela, zancajo

kurdyjski /kurˈdɨjsʲci/ (adj)
dotyczący / pochodzący z ludu Kurdów kurdo, curdo

kurdyjski /kurˈdɨjsʲci/ (n)
(językoznawstwo, językoznawczy) język Kurdów kurdo, curdo

kurek /ˈkurɛk/ (n)
1. (ichtiologia, ichtiologiczny) przybrzeżna ryba atlantycka i sąsiednich mórz, poławiana dla celów konsumpcyjnych; rubio
2. (technologia, technika, techniczny) element zamykający lub otwierający przepływ substancji canilla, llave
3. (wojskowość, wojskowy) element powodujący odpalenie pocisku wskutek uderzenia iglicą; gatillo
4. wiatrowskaz na dachu w kształcie koguta giralda, veleta

kurewka (n)
(wulgarnie, wulgaryzm) (zdrobniale) od: kurwa putita

kurier /ˈkurʲjɛr/ (n)
(usługi pocztowe, kurierskie, poczta) osoba szybko dostarczająca przesyłki lub wiadomości; mensajero

kurka wodna /ˈkurka ˈvɔdna/ (n)
(ornitologia, ornitologiczny) Gallinula chloropus, pospolity, wystęujący na całym świecie, ptak wodny z rodziny chruścieli, w Polsce chroniony; gallareta, gallineta de agua, polla de agua

kurnik /ˈkurʲɲik/ (n)
(rolnictwo, rolniczy) pomieszczenie gospodarcze dla kur; gallinero

kuropatwa /ˌkurɔˈpatfa/ (n)
(ornitologia, ornitologiczny) Perdix perdix, polny ptak łowny, żywiący się m.in. stonką ziemniaczaną; perdiz

kurs /kurs/ (n)
1. cykl lekcji, tekstów, audycji itp. służący zdobyciu wiedzy na jakiś temat curso
2. (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) kierunek ruchu statku, także samolotu; trasa takiego ruchu curso

kursor /ˈkursɔr/ (n)
1. (informatyka, informatyczny) wskaźnik na ekranie monitora komputerowego poruszający się wraz z ruchami myszy komputerowej; cursor, puntero
2. (informatyka, informatyczny) wskaźnik na ekranie monitora komputerowego wyznaczający miejsce wpisywania znaków z klawiatury cursor

kursować (v)
przebywać regularnie określoną trasę circular

kurtka /ˈkurtka/ (n)
(krawiectwo) krótkie okrycie wierzchnie; cazadora, chaqueta

kurtuazja /ˌkurtuˈ<sup>w</sup>azʲja/ (n)
wyszukana, oficjalna uprzejmość i takt w zachowaniu cortesía

kurtyna /kurˈtɨ̃na/ (n)
(teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) zasłona oddzielająca scenę od widowni telón

kurwa /ˈkurva/ (interjection)
(wulgarnie, wulgaryzm) …powtarzany jako przekleństwo, w mowie potocznej często jako przerywnik w zdaniu hostia, joder

kurwa /ˈkurva/ (n)
(wulgarnie, wulgaryzm) prostytutka puta, ramera

kurwa twoja mać /ˈkurva ˈtfɔja ˈmaʨ̑/ (interjection)
(wulgarnie, wulgaryzm) emocjonalne wyrażenie złości do konkretnej osoby, ubliżające jej matce la puta que te parió, me cago en tu puta madre, tu puta madre

kurz /kuʃ/ (n)
pył powstały ze sproszkowanych ziarenek piasku, ziemi itp. polvo

kusiciel (n)
ten, kto kusi seductor, tentador

kusza /ˈkuʃa/ (n)
(historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) broń miotająca bełty, rodzaj żelaznego łuku z kolbą i spustem oraz mechanizmem napinającym; ballesta

kusznik /ˈkuʃʲɲik/ (n)
(wojskowość, wojskowy) żołnierz uzbrojony w kuszę, strzelający z kuszy; ballestero, saetero

kuwejcki /kuˈvɛjʦ̑ʲci/ (adj)
odnoszący się do państwa Kuwejt kuwaití

kuwejtczyk /kuˈvɛjṭʧ̑ɨk/ (n)
mieszkaniec Kuwejtu (stolicy państwa Kuwejt) kuwaití

kuzyn /ˈkuzɨ̃n/ (n)
syn wujka / stryjka lub cioci / wujenki / stryjenki primo

kuzynka /kuˈzɨ̃nka/ (n)
córka wujka/stryjka lub cioci/wujenki/stryjenki prima

kuć żelazo, póki gorące /ˈkuʥ̑ ʒɛˈlazɔ ˈpuci ɡɔˈrɔ̃nʦ̑ɛ/ (proverb)
robić coś wykorzystując sprzyjające okoliczności; próbować zdążyć ze swoim celem póki jest to możliwe al hierro caliente batir de repente, al hierro candente batir de repente

kuśnierz (n)
(rzemiosło, rzemieślniczy) rzemieślnik zajmujący się szyciem odzieży, galanterii ze skóry oraz futra peletero

kwadrans /ˈkfadrãw̃s/ (n)
czwarta część godziny, 15 minut cuarto

kwadrat /ˈkfadrat/ (n)
1. (geometria) figura geometryczna, czworokąt foremny; cuadrado
2. (matematyka, matematyczny) wynik potęgowania stopnia drugiego jakiejś liczby; cuadrado

kwadratowy /ˌkfadraˈtɔvɨ/ (adj)
1. (matematyka, matematyczny) o pierwiastku: drugiego stopnia cuadrado
2. (matematyka, matematyczny) związany z kwadratem, dotyczący kwadratu cuadrado

kwadrycykl /kfaˈdrɨʦ̑ɨkl̥/ (n)
(historia, historyczny, historycznie) rower z czterema kołami; cuatriciclo

kwadryga /kfaˈdrɨɡa/ (n)
rzymski wóz dwukołowy, zaprzężony w cztery konie obok siebie; cuadriga

kwadrylion /kfaˈdrɨlʲjɔ̃n/ (n)
liczba o wartości: 1 000 000 000 000 000 000 000 000 = 1024; cuatrillón

kwant /kfãnt/ (n)
(fizyka, fizyczny) najmniejsza porcja o jaką może zmienić się wielkość fizyczna; cuanto

kwantowy /kfãnˈtɔvɨ/ (adj)
(fizyka, fizyczny) nie dający się opisać na gruncie samej mechaniki newtonowskiej i teorii względności cuántico

kwantowy laser kaskadowy /kfãnˈtɔvɨ ˈlasɛr ˌkaskaˈdɔvɨ/ (n)
(fizyka, fizyczny) unipolarny laser półprzewodnikowy, emitujący promieniowanie w zakresie średniej i dalekiej podczerwieni; láser de cascada cuántica

kwarantanna (n)
przymusowe odosobnienie osób, zwierząt i rzeczy przybyłych z miejsc objętych epidemią cuarentena

kwarc /kfarʦ̑/ (n)
(geologia, geologiczny) (mineralogia, mineralogiczny) minerał zbudowany głównie z dwutlenku krzemu występujący w wielu odmianach i kolorach; cuarzo

kwark /kfark/ (n)
(fizyka, fizyczny) cząstka elementarna, składnik m.in. protonów i neutronów; quark

kwartał /ˈkfartaw/ (n)
trzy miesiące, czwarta część roku trimestre

kwartet /ˈkfartɛt/ (n)
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) zespół czterech muzyków cuarteto

kwas /kfas/ (n)
(chemia, chemiczny) związek chemiczny, składający się z wodoru i reszty kwasowej; ácido

kwas akrylowy /ˈkfas ˌakrɨˈlɔvɨ/ (n)
(chemia, chemiczny) związek organiczny, najprostszy nienasycony kwas karboksylowy, stosowany do produkcji tworzyw sztucznych i żywic akrylowych; ácido acrílico

kwas arsenawy /ˈkfas ˌarsɛ̃ˈnavɨ/ (n)
(chemia, chemiczny) związek nieorganiczny będący kwasem arsenu o wzorze As(OH)3; ácido arsenioso

kwas askorbinowy /ˈkfas ˌaskɔrbʲĩˈnɔvɨ/ (n)
(biochemia, biochemiczny) rozpuszczalny w wodzie związek organiczny stosowany jako środek zwiększający odporność organizmu; ácido ascórbico

kwas azelainowy (n)
(biochemia, biochemiczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) organiczny związek chemiczny z grupy kwasów dikarboksylowych o działaniu przeciwbakteryjnym, przeciwzapalnym i w mniejszym stopniu złuszczającym; ácido azelaico

kwas azotowy /ˈkfas ˌazɔˈtɔvɨ/ (n)
(chemia, chemiczny) związek nieorganiczny, silny kwas o wzorze HNO3 ácido nítrico

kwas deoksyrybonukleinowy (n)
(biologia, biologiczny) (chemia, chemiczny) kwas biorący udział w biosyntezie białka i przenoszeniu cech dziedzicznych ácido desoxirribonucleico

kwas foliowy /ˈkfas fɔˈlʲjɔvɨ/ (n)
(biochemia, biochemiczny) witamina z grupy B; ácido fólico

kwas krotonowy /ˈkfas ˌkrɔtɔ̃ˈnɔvɨ/ (n)
(chemia, chemiczny) związek organiczny z grupy kwasów karboksylowych; ácido crotónico

kwas mlekowy /ˈkfas mlɛˈkɔvɨ/ (n)
(chemia, chemiczny) organiczny hydroksykwas, obecny w skwaśniałym mleku, powstający w mięśniach w trakcie intensywnego wysiłku fizycznego, kiedy dochodzi do procesu beztlenowej glikolizy; ácido láctico

kwas siarkowy /ˈkfasʲ ɕarˈkɔvɨ/ (n)
(chemia, chemiczny) bezbarwny, bezwonny i żrący tlenowy kwas nieorganiczny, związek siarki sześciowartościowej; ácido sulfúrico

kwas syryngowy /ˈkfas ˌːɨrɨ̃ŋˈɡɔvɨ/ (n)
(chemia, chemiczny) naturalnie występujący związek organiczny, pochodna kwasu galusowego o działaniu przeciwbakteryjnym i przeciwutleniającym, wykorzystywana w syntezie chemicznej oraz w badaniach archeologicznych; ácido siríngico

kwasica metaboliczna (n)
(medycyna, medyczny) stan zaburzenia równowagi kwasowo-zasadowej, w którym pH krwi spada poniżej 7,35; acidosis metabólica

kwazar /ˈkfazar/ (n)
(astronomia, astronomiczny) bardzo odległe ciało niebieskie emitujące promieniowanie elektromagnetyczne o ogromnej mocy, oglądane przez teleskop wygląda jak gwiazda; cuásar, quásar

kwaśny /ˈkfaɕnɨ/ (adj)
1. (przenośnie, przenośnia) pokazujący niezadowolenie agrio
2. mający cierpki smak ácido, agrio
3. (chemia, chemiczny) mający właściwości kwasu ácido, agrio

kwestionariusz (n)
arkusz zawierający szereg pytań dotyczących konkretnego zagadnienia cuestionario

kwiaciarka /kfʲjäˈʨ̑arka/ (n)
(handel, handlowy) kobieta, która sprzedaje kwiaty florista

kwiaciarnia /kfʲjäˈʨ̑arʲɲa/ (n)
(handel, handlowy) sklep z kwiatami floristería

kwiat /kfʲjat/ (n)
1. (botanika, botaniczny) organ roślin nasiennych, w którym wykształcają się wyspecjalizowane elementy służące do rozmnażania flor
2. (ogrodnictwo, ogrodniczy) kwitnąca roślina ozdobna flor
3. (potocznie, potoczny) roślina doniczkowa flor
4. (przenośnie, przenośnia) najlepsza część flor

kwiatostan /kfʲjaˈtɔstãn/ (n)
(botanika, botaniczny) zgrupowanie kwiatów na jednym pędzie rośliny; inflorescencia

kwiczeć /ˈkfʲiʧ̑ɛʨ̑/ (v)
1. o człowieku: wydawać ostre dźwięki, o wysokim tonie chillar, llorar
2. o świni: wydawać charakterystyczny głos gruñir

kwiczoł /ˈkfʲiʧ̑ɔw/ (n)
(ornitologia, ornitologiczny) niewielki europejski ptak wędrowny; zorzal real

kwiecień /ˈkfʲjɛ̇ʨ̑ɛ̇̃ɲ/ (n)
czwarty miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego i juliańskiego); abril

kwiecień plecień, bo przeplata trochę zimy, trochę lata /ˈkfʲjɛ̇ʨ̑ɛ̇̃ɲ ˈplɛʨ̑ɛ̇̃ɲ ˈbɔ pʃɛˈplata ˈtrɔxɛ ˈʑĩmɨ ˈtrɔxɛ ˈlata/ (proverb)
w kwietniu występuje duża zmienność pogodowa (szybka zmiana pogody, np. z ciepłego słonecznego dnia na zimny i pochmurny) abriles y condes, los más traidores

kwiecisty (adj)
1. o sposobie wypowiedzi: bogaty w ozdobniki, wyszukane formy wypowiedzi florido
2. ozdobiony kolorowym wzorem kwiatowym floreado

kwietnik /ˈkfʲjɛtʲɲik/ (n)
1. pojemnik do sadzenia w nim kwiatów jardinera
2. zestaw półeczek z podstawkami na kwiaty jardinera
3. teren obsadzony kwiatami; macizo, parterre

kwietniowy /kfʲjɛtʲˈɲɔvɨ/ (adj)
charakterystyczny dla kwietnia, związany z kwietniem; taki, jak w kwietniu abrileño, de abril

kwintal /ˈkfʲĩntal/ (n)
jednostka masy równa 100 kg, stosowana w obrocie rolniczym; quintal

kwintesencja /ˌkfʲĩntɛˈsɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
elementy najważniejsze dla jakiejś sprawy; istota rzeczy quintaesencia

kwintylion /kfʲĩnˈtɨlʲjɔ̃n/ (n)
liczba 1030; quintillón

kwitnąć /ˈkfʲitnɔ̃ɲʨ̑/ (v)
1. (botanika, botaniczny) rozwijać i wydawać kwiaty florecer
2. (przenośnie, przenośnia) rozwijać się, prosperować florecer, prosperar

kwoka /ˈkfɔka/ (n)
kura będąca w okresie lęgowym clueca

kwokacz /ˈkfɔkaʧ̑/ (n)
(ornitologia, ornitologiczny) Tringa nebularia, gatunek ptaka z rodziny bekasowatych; archibebe claro

kwokać /ˈkfɔkaʨ̑/ (v)
o kurze: wydawać głos podczas wysiadywania jaj i wodzenia piskląt clocar, cloquear

kworum /ˈkfɔrũm/ (n)
liczba uczestników niezbędna do obradowania i podejmowania prawomocnych decyzji cuórum, quórum

kwota /ˈkfɔta/ (n)
1. ilość pieniędzy bądź innych dóbr materialnych importe, suma
2. ustalony limit danej substancji/materiału cuota

kółko i krzyżyk /ˈkuwkɔ i‿ˈkʃɨʒɨk/ (n)
popularna gra strategiczna, w której gracze, wykonujący ruchy na zmianę, dążą do objęcia trzech pól planszy w jednej linii przy jednoczesnym uniemożliwieniu tego samego przeciwnikowi; tres en raya

kąkol /ˈkɔ̃ŋkɔl/ (n)
(botanika, botaniczny) Agrostemma L., roślina z rodziny goździkowatych, pospolity chwast zbożowy o purpurowoliliowych kwiatach; neguilla

kąpać /ˈkɔ̃mpaʨ̑/ (v)
1. zanurzać kogoś w wodzie w celu umycia go, bądź w celach leczniczych bañar
2. zanurzać przedmiot w cieczy w celu pokrycia go czymś bañar
3. zanurzać się w wodzie lub oblewać się nią w celu umycia, relaksu bądź w celach leczniczych bañarse, ducharse

kąpiel /ˈkɔ̃mpʲjɛl/ (n)
1. kąpanie kogoś, kąpanie się baño
2. (chemia, chemiczny) (technologia, technika, techniczny) roztwór przygotowany do zanurzenia w nim czegoś baño
3. (chemia, chemiczny) (technologia, technika, techniczny) trzymanie czegoś w specjalnie przygotowanym roztworze dla wywołania pożądanej reakcji baño

kąpielowy /ˌkɔ̃mpʲjɛˈlɔvɨ/ (adj)
związany z kąpielą, dotyczący kąpieli de baño

kąpielowy /ˌkɔ̃mpʲjɛˈlɔvɨ/ (n)
pracownik sanatorium przygotowujący kąpiele lecznicze dla pacjentów bañero

kąpielówki /ˌkɔ̃mpʲjɛˈlufʲci/ (n)
krótkie spodenki męskie zakładane do kąpieli bañador, traje de baño

kąt /kɔ̃nt/ (n)
1. (matematyka, matematyczny) część płaszczyzny ograniczona dwiema półprostymi ángulo
2. (matematyka, matematyczny) (potocznie, potoczny) miara kąta (1.1) ángulo
3. (przenośnie, przenośnia) mieszkanie rincón
4. (przenośnie, przenośnia) punkt widzenia, aspekt punto de vista, perspectiva
5. przestrzeń w okolicy styku dwóch prostopadłych ścian esquina

kąt prosty /ˈkɔ̃nt ˈprɔstɨ/ (n)
(geometria) kąt równy 90 stopni; ángulo recto

kędzierzawy /ˌkɛ̃ɲʥ̑ɛˈʒavɨ/ (adj)
1. o człowieku taki, który ma kręcone włosy, kędziory de pelo rizado
2. o powierzchni liści karbowany arrugado, crespo
3. o włosach kręcony, skręcony crespo, ensortijado, rizado, rizoso

kępa /ˈkɛ̃mpa/ (n)
1. mała wyspa na rzece lub jeziorze pokryta roślinnością mejana
2. usypisko osadów niesionych przez wiatr terrero
3. zwarta grupa roślin, np. drzew, krzewów, kwiatów arboleda, mata, soto

kęs /kɛ̃w̃s/ (n)
tyle jedzenia, ile zmieści się w ustach bocado

kładka /ˈkwatka/ (n)
prowizoryczny mostek pasarela

kłamać /ˈkwãmaʨ̑/ (v)
świadomie mówić nieprawdę mentir

kłamać jak z nut /ˈkwãmaʨ̑ ˈjaɡ ˈz‿nut/ (v)
celowo kłamać, oszukiwać mentir más que la Gaceta

kłamca /ˈkwãmʦ̑a/ (n)
osoba płci męskiej, która kłamie mentiroso, embustero

kłamliwość (n)
1. cecha osoby skłonnej do kłamania mendacidad
2. cecha tego, nco nie jest zgodne z prawdą falsedad

kłamstwo /ˈkwãmstfɔ/ (n)
nieprawda powiedziana świadomie mająca na celu wprowadzenie kogoś w błąd; mentira, embuste

kłamstwo ma krótkie nogi /ˈkwãmstfɔ ˈma ˈkrutʲcɛ ˈnɔɟi/ (proverb)
kłamstwo zawsze wyjdzie na jaw antes se coge al mentiroso que al cojo, antes pillan al mentiroso que al cojo, la mentira no tiene pies

kłaść /kwaɕʨ̑/ (v)
1. sprawiać że ktoś się położy, lub pójdzie spać acostar
2. umieszczać coś w jakimś miejscu colocar, poner
3. zmieniać pozycję przedmiotu na poziomą poner
4. budować poner
5. pokrywać warstwą poner
6. układać poner
7. iść spać acostarse
8. zmieniać pozycję na leżącą ponerse

kłopotliwy /ˌkwɔpɔˈtlʲivɨ/ (adj)
sprawiający kłopot lub wprowadzający w zakłopotanie embarazoso

kłos /kwɔs/ (n)
(botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) rodzaj kwiatostanu i owocostanu groniastego, występujący głównie u traw i zbóż; espiga

kłus /kwus/ (n)
(jeździectwo, jeździecki) dwutaktowy chód konia; trote

kłusownik /kwuˈsɔvʲɲik/ (n)
(łowiectwo, łowiecki) człowiek zajmujący się kłusownictwem, nielegalnie polujący na zwierzęta furtivo

kłódka /ˈkwutka/ (n)
przenośne urządzenie do zamykania w formie pałąka i sztabki z zamkiem; candado

kłótnia /ˈkwutʲɲa/ (n)
brak zgody, ostra wymiana zdań, awantura discusión, disputa

kłąb (n)
1. (zoologia, zoologiczny) miejsce między karkiem i grzbietem u dużych ssaków; cruz
2. zbite, obłe, splątane nagromadzenie czegoś madeja

kłącze /ˈkwɔ̃n͇ʧ̑ɛ/ (n)
1. (botanika, botaniczny) pęd podziemny niektórych roślin, pełniący funkcję organu spichrzowego i przetrwalnikowego; rizoma
2. (filozofia, filozoficzny) twór pozbawiony centrum i różny w każdym swoim punkcie rizoma

kłębek /ˈkwɛ̃mbɛk/ (n)
1. kręcące się drobiny zawieszone w powietrzu bola, ovillo
2. przędza (np. nić) zwinięty w kulkę ovillo

labializacja /ˌlabʲjalʲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
(językoznawstwo, językoznawczy) zaokrąglenie warg występujące przy artykulacji niektórych głosek; labialización

labirynt /laˈbʲirɨ̃nt/ (n)
ciąg korytarzy, w którym trudno znaleźć wyjście; laberinto

laboratorium /ˌlabɔraˈtɔrʲjũm/ (n)
pomieszczenie przeznaczone do przeprowadzania eksperymentów naukowych, analiz medycznych lub nadzorowania procesów technologicznych; laboratorio

lada /ˈlada/ (n)
rodzaj stołu lub blat w sklepach, służący do obsługi klientów, wydawania oraz prezentacji towaru mostrador

ladaco /laˈdaʦ̑ɔ/ (n)
(przestarzałe, przestarzały) dziś (żartobliwie) człowiek nic niewart, postępujący lekkomyślnie i nieodpowiedzialnie golfo, holgazán, tunante

laguna /laˈɡũna/ (n)
(geografia, geograficzny) zatoka, najczęściej płytka, odcięta od morza przez lido, mierzeję, rafę koralową lub atol; laguna, albufera

laickość (n)
cecha tego, co laickie laicidad

laicyzacja /ˌla<sup>j</sup>iʦ̑ɨˈzaʦ̑ʲja/ (n)
zeświecczenie różnych poziomów życia społecznego laicización

lak /lak/ (n)
topliwy materiał do odciskania pieczęci; lacre

lakier do paznokci /ˈlacɛr ˌdɔ‿pazˈnɔcʨ̑i/ (n)
kolorowy lakier do nakładania na paznokcie jako ozdoba, zarówno u dłoni, jak i stóp esmalte de uñas, pintaúñas

lakierować (v)
pokrywać, powlekać coś lakierem barnizar, laquear, charolar

lakmus /ˈlakmus/ (n)
(chemia, chemiczny) wskaźnik pH, naturalnie występujący w wielu gatunkach porostów; tornasol

laktoza /lakˈtɔza/ (n)
(chemia, chemiczny) dwucukier występujący w mleku ssaków; lactosa

lalka /ˈlalka/ (n)
dziecięca zabawka mająca ludzką postać; muñeca

lama /ˈlãma/ (n)
1. (zoologia, zoologiczny) zwierzę juczne o sierści wykorzystywanej do produkcji wełny; llama
2. jedwabna tkanina ze srebrnymi lub złotymi nićmi lamé
3. (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) nauczyciel buddyzmu tybetańskiego; lama

lamaizm /lãˈma<sup>j</sup>ism̥/ (n)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) buddyzm tybetański lamaísmo

lampa /ˈlãmpa/ (n)
urządzenie będące sztucznym źródłem światła; wytwarzające światło; lámpara

lampa Aladyna /ˈlãmpa ˌːlaˈdɨ̃na/ (n)
(książkowy) magiczny przedmiot mający spełniać wszelkie życzenia osoby, która go posiada lámpara de Aladino

lampart /ˈlãmpart/ (n)
(zoologia, zoologiczny) zwykle cętkowany, afrykański i azjatycki kot drapieżny; leopardo, pantera, pardo

lampka wieczysta /ˈlãmpka vʲjɛˈʧ̑ɨsta/ (n)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) nigdy niegasnąca, mała lampa przed tabernakulum lámpara del sagrario, lámpara del santuario

lamprofir (n)
(geologia, geologiczny) magmowa skała żyłowa o ciemnej i połyskliwej barwie, głównie złożona z minerałów bogatych w żelazo i magnez lamprófido

lancetowaty /ˌlãnʦ̑ɛtɔˈvatɨ/ (adj)
kształtem przypominający lancet: podłużny, płaski i spiczasto zakończony lanceado, lanceolado

lando /ˈlãndɔ/ (n)
(historia, historyczny, historycznie) rodzaj pojazdu konnego czterokołowego z siedzeniami dla pasażerów umieszczonymi naprzeciw siebie; landó

langusta /lãŋˈɡusta/ (n)
(zoologia, zoologiczny) duży skorupiak mórz ciepłych poławiany dla celów spożywczych i zaliczany do owoców morza; langosta

lansować /lãw̃ˈsɔvaʨ̑/ (v)
promować, propagować lanzar

lantan /ˈlãntãn/ (n)
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu La i liczbie atomowej 57; lantano

laotański /ˌlaɔˈtãj̃sʲci/ (adj)
odnoszący się do Laosu lub Laotańczyków laosiano

laotański /ˌlaɔˈtãj̃sʲci/ (n)
język urzędowy Laosu; laosiano

laparoskopia /ˌlaparɔˈskɔpʲja/ (n)
(medycyna, medyczny) wziernikowanie jamy otrzewnej; laparoscopia

laparotomia /ˌlaparɔˈtɔ̃mʲja/ (n)
(medycyna, medyczny) operacyjne otwarcie jamy brzusznej, polegające na przecięciu skóry, mięśni i otrzewnej umożliwiające eksplorację wnętrza jamy brzusznej; laparotomía

lapis lazuli /ˈlapʲis laˈzulʲi/ (n)
(mineralogia, mineralogiczny) minerał o intensywnie niebieskiej barwie lapislázuli

lapoński /laˈpɔ̃j̃sʲci/ (adj)
dotyczący Laponii, związany z Laponią, pochodzący z Laponii lapón

lapoński /laˈpɔ̃j̃sʲci/ (n)
język używany w Laponii; lapón

laptop /ˈlaptɔp/ (n)
(informatyka, informatyczny) (potocznie, potoczny) komputer przenośny większy niż palmtop; ordenador portátil, portátil

larwa /ˈlarva/ (n)
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) stadium życia owada różniące się pod względem budowy i zachowań od osobnika dojrzałego; larva

laryngolog /ˌlarɨ̃ŋˈɡɔlɔk/ (n)
1. (medycyna, medyczny) lekarz specjalista zajmujący się rozpoznawaniem, profilaktyką i leczeniem chorób krtani i gardła laringólogo
2. (medycyna, medyczny) lekarka specjalistka laryngologii laringóloga

laryngoskop (n)
(medycyna, medyczny) przyrząd medyczny pozwalający obejrzeć wnętrze krtani; laringoscopio

las /las/ (n)
gęste zbiorowisko drzew; bosque, foresta

lasagne (n)
(kulinaria) zapiekanka z tego makaronu ułożonego warstwami, na przemian z mięsem mielonym lub innym farszem, beszamelem i sosem pomidorowym, posypana parmezanem lasaña

laseczka /laˈsɛʧ̑ka/ (n)
(mikrobiologia, mikrobiologiczny) forma bakterii zdolna do tworzenia endospor bacilo

laser /ˈlasɛr/ (n)
(fizyka, fizyczny) (technologia, technika, techniczny) generator światła, wykorzystujący zjawisko emisji wymuszonej; láser

lassi (n)
(kulinaria) orientalny napój chłodzący na bazie wody i jogurtu, przyrządzany na różne sposoby, specjalność m.in. kuchni hinduskiej i pakistańskiej; lassi

latacz (n)
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) typ trójkątnego żagla podnoszonego przy słabym wietrze na sztagu dziobowym; petifoque

latarka /laˈtarka/ (n)
podręczne urządzenie elektryczne emitujące światło linterna

latarnia /laˈtarʲɲa/ (n)
1. (architektura, architektoniczny) cylinder na górnym pierścieniu kopuły z otworami doświetlającymi wnętrze; linterna
2. lampa przeznaczona do oświetlania otwartej przestrzeni farola
3. lampa przeznaczona do wysyłania sygnałów świetlnych faro

latarnia Diogenesa /laˈtarʲɲa ˌdʲjɔɡɛ̃ˈnɛsa/ (n)
symbol niewiary w istnienie prawdziwego człowieka lámpara de Diógenes

latarnia morska /laˈtarʲɲa ˈmɔrska/ (n)
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) budowla z silnym światłem na szczycie, wznoszona do celów nawigacyjnych w pobliżu wybrzeża morskiego; faro

latarnia umarłych /laˈtarʲɲa ũˈmarwɨx/ (n)
(architektura, architektoniczny) (historia, historyczny, historycznie) kamienna budowla o znaczeniu mistycznym, w formie wieżyczki, stawiana dawniej przy cmentarzach i szpitalach; linterna de los muertos

latawica (n)
(obraźliwie) kobieta prowadząca rozwiązły tryb życia andorra

latawiec /laˈtavʲjɛʦ̑/ (n)
zabawka w kształcie czworokąta, zrobiona z drewna i papieru lub płótna, która lata na wietrze na uwięzi; cometa, papalote

latać /ˈlataʨ̑/ (v)
1. umieć przemieszczać się ponad gruntem, w powietrzu lub kosmosie volar
2. (przenośnie, przenośnia) być w ruchu, śpieszyć się volar

lateks /ˈlatɛks/ (n)
(chemia, chemiczny) koloidalny roztwór kauczuku w cieczy; látex

lato /ˈlatɔ/ (n)
pora roku, charakteryzująca się najwyższymi temperaturami; verano, estío

latoś (adv)
(dawniej, dawny) dziś (gwarowe, gwara) (także (regionalizm śląski)) w tym, bieżącym roku hogaño

latryna /laˈtrɨ̃na/ (n)
prymitywna toaleta polowa, często w postaci drewnianej lub kamiennej konstrukcji z otworem na odchody, zwykle budowana w miejscach, gdzie nie ma możliwości zbudowania lepszej; letrina

latyfundium /ˌlatɨˈfũndʲjũm/ (n)
(historia, historyczny, historycznie) duża posiadłość ziemska (szczególnie w starożytnym Rzymie) latifundio

latynizm /laˈtɨ̃ɲism̥/ (n)
(językoznawstwo, językoznawczy) wyraz, zwrot, forma gramatyczna zapożyczona do jakiegoś języka z języka łacińskiego; latinismo

latynoamerykański (adj)
związany z Ameryką Łacińską, dotyczący Ameryki Łacińskiej latinoamericano

lawa /ˈlava/ (n)
(geologia, geologiczny) (mineralogia, mineralogiczny) ciekły produkt działalności wulkanicznej; lava

lawenda /laˈvɛ̃nda/ (n)
(botanika, botaniczny) rodzaj roślin z rodziny jasnotowatych kwitnących na niebiesko lub purpurowo, niektóre gatunki są uprawiane dla olejków wykorzystywanych w kosmetyce i w lecznictwie; lavanda, lavándula, espliego

laweta /laˈvɛta/ (n)
(wojskowość, wojskowy) podstawa armaty służąca jako oparcie dla lufy i przyrządów celowniczych afuste, cureña

lawina /laˈvʲĩna/ (n)
masa śniegu, lodu, ziemi lub kamieni schodząca ze stoku górskiego; avalancha, alud

lazuryt /laˈzurɨt/ (n)
(geologia, geologiczny) (mineralogia, mineralogiczny) minerał z gromady krzemianów; lazulita

lać jak z cebra /ˈlaʨ̑ ˈjak ˈs‿ʦ̑ɛbra/ (v)
(potocznie, potoczny) bardzo mocno padać, o ulewnym deszczu llover a cántaros, diluviar

lebioda /lɛˈbʲjɔda/ (n)
(botanika, botaniczny) zwyczajowa nazwa komosy ajea, cenizo

lecieć /ˈlɛʨ̑ɛ̇ʨ̑/ (v)
1. podróżować samolotem ir en avión
2. przemieszczać się w powietrzu volar

lecytyna (n)
(biochemia, biochemiczny) mieszanina lipidów, związek organiczny, który występuje głównie w tkance nerwowej lecitina

leczniczy /lɛʧ̑ʲˈɲiʧ̑ɨ/ (adj)
pomagający wyzdrowieć medicinal, terapéutico

leczyć /ˈlɛʧ̑ɨʨ̑/ (v)
przywracać do zdrowia; uwalniać od choroby curar, sanar, tratar

legalizacja /ˌlɛɡalʲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) nadanie mocy prawnej, uznanie czegoś za zgodne z prawem legalización

legalnie (adv)
w sposób legalny; nie odchodząc od litery prawa legalmente

legar /ˈlɛɡar/ (n)
drewniana belka, do której przybite są deski podłogi; vigueta

legendarny /ˌlɛɡɛ̃nˈdarnɨ/ (adj)
1. fikcyjny, ale taki, który pochodzi z legend legendario, fantástico
2. rzeczywisty, ale tak sławny, że krążą o nim legendy legendario, famoso

legia cudzoziemska /ˈlɛɟja ˌʦ̑uʣ̑ɔˈʑɛ̃mska/ (n)
w niektórych armiach, oddziały żołnierzy zawodowych składające się - w części lub w w całości - z obcokrajowców legión extranjera

legion /ˈlɛɟɔ̃n/ (n)
1. (historia, historyczny, historycznie) w starożytnym Rzymie: jednostka wojskowa o liczebności do 6000 żołnierzy; legión
2. (potocznie, potoczny) masa, rzesza legión

legionista /ˌlɛɟɔ̇̃ˈɲista/ (n)
(wojskowość, wojskowy) żołnierz odbywający służbę w legionach legionario

legionowy (adj)
(historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) związany z legionem, dotyczący legionów legionario

legislacyjny (adj)
dotyczący legislacji legislativo

legitymacja /ˌlɛɟitɨ̃ˈmaʦ̑ʲja/ (n)
dokument potwierdzający tożsamość oraz przynależność do określonej grupy ludzi carné

legitymizować (v)
nadawać czemuś moc prawną legitimar

legwan (n)
(herpetologia, herpetologiczny) jaszczurka z rodziny legwanowatych iguana

lekarski /lɛˈkarsʲci/ (adj)
1. dotyczący leczenia, mający zastosowanie w leczeniu medicinal
2. związany z lekarzem, dotyczący lekarza médico

lekarstwo /lɛˈkarstfɔ/ (n)
(medycyna, medyczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) produkt, który leczy medicamento

lekarz /ˈlɛkaʃ/ (n)
(medycyna, medyczny) osoba, która zawodowo zajmuje się zdrowiem ludzi lub zwierząt; médico, doctor

lekarz rodzinny /ˈlɛkaʃ rɔˈʥ̑ĩnːɨ/ (n)
(medycyna, medyczny) lekarz, specjalista medycyny rodzinnej; médico de cabecera, médico de familia

lekarz stażysta /ˈlɛkaʃ staˈʒɨsta/ (n)
absolwent studiów medycznych odbywający staż w szpitalu mir

lekceważenie /ˌlɛkʦ̑ɛvaˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
traktowanie kogoś z pogardą, bez dostatecznej uwagi desdén, desprecio

lekceważyć /ˌlɛkʦ̑ɛˈvaʒɨʨ̑/ (v)
traktować kogoś lub coś pogardliwie, bez szacunku lub zainteresowania desdeñar, subestimar

lekka śmierć /ˈlɛkːa ˈɕmʲjɛrʲʨ̑/ (n)
śmierć bezbolesna i bez cierpienia eutanasia, muerte dulce

lekki /ˈlɛcːi/ (adj)
1. o małej wadze, małym ciężarze ligero, liviano
2. łatwy, np. do zaakceptowania, przyjęcia, zrobienia fácil

lekko przyszło, lekko poszło /ˈlɛkːɔ ˈpʃɨʃwɔ ˈlɛkːɔ ˈpɔʃwɔ/ (proverb)
rzeczy łatwo zdobyte traci się bez żalu los dineros del sacristán, cantando se vienen y cantando se van

lekkoatletyka /ˌlɛkːɔaˈtlɛtɨka/ (n)
(sport, sportowy) zespół konkurencji sportowych obejmujący biegi, skoki i rzuty; atletismo

lekkość (n)
cecha tego, co lekkie ligereza, levedad

leksykograf (n)
(językoznawstwo, językoznawczy) badacz i znawca leksykografii lexicógrafo

leksykografia (n)
1. (językoznawstwo, językoznawczy) nauka o opracowywaniu i układaniu słowników; lexicografía
2. tworzenie słowników, słownikarstwo lexicografía

leksykograficzny (adj)
dotyczący leksykografii, właściwy leksykografii lexicográfico

leksykolog (n)
1. (językoznawstwo, językoznawczy) badacz leksyki, zasobów wyrazów i związków wyrazowych lexicólogo
2. (językoznawstwo, językoznawczy) kobieta zajmująca się leksykologią lexicóloga

leksykologia (n)
(językoznawstwo, językoznawczy) nauka o słownictwie, zasobie wyrazów i związków wyrazowych, badanie wyrazów ze względu na ich znaczenie i sposoby użycia; lexicología

lelek kozodój /ˈlɛlɛk ːɔˈzɔduj/ (n)
(ornitologia, ornitologiczny) europejski ptak leśny ze sztywnymi piórami otaczającymi dziób; chotacabras gris

lemiesz /ˈlɛ̃mʲjɛʃ/ (n)
1. (anatomia, anatomiczny) płaska kość stanowiąca tylną część przegrody nosowej; vómer
2. (technologia, technika, techniczny) element roboczy spycharki lub równiarki; pala
3. (wojskowość, wojskowy) płyta przy lawecie działa zapobiegająca odrzutowi przy wystrzale arado de cureña, pala
4. dolna część pługa odcinająca skibę; reja

lemoniada /ˌlɛ̃mɔ̃ˈɲada/ (n)
napój z cytryn limonada

lemur /ˈlɛ̃mur/ (n)
(zoologia, zoologiczny) Lemur, madagaskarska małpiatka o puszystym futrze; lémur

len /lɛ̃n/ (n)
1. (botanika, botaniczny) Linum, roślina kilkuletnia z rodziny lnowatych, uprawiana dla włókien i oleistych nasion lino
2. (włókiennictwo) tkanina z włókna (1.2) lino
3. (włókiennictwo) włókno lnu (1.1) lino

lenistwo /lɛ̃ˈɲistfɔ/ (n)
odpoczywanie ponad potrzebę, unikanie wysiłku pereza

leniuch (n)
(potocznie, potoczny) osoba bardzo leniwa (wyrażenie nacechowane emocjonalnie) holgazán, vago, barbón

leniwiec /lɛ̃ˈɲivʲjɛʦ̑/ (n)
(zoologia, zoologiczny) średniej wielkości, powolny, nadrzewny, roślinożerny ssak; perezoso

leniwy /lɛ̃ˈɲivɨ/ (adj)
charakteryzujący się lenistwem perezoso, flojo

lepiej późno niż wcale /ˈlɛpʲjɛ̇j ˈpuʑnɔ ˈɲiʃ ˈfʦ̑alɛ/ (proverb)
sytuacja, w której robi się coś po właściwym czasie, z opóźnieniem, jest lepsza niż niezrobienie tej czynności wcale más vale tarde que nunca

lepki /ˈlɛpʲci/ (adj)
mający właściwości kleju pegajoso

lepkość (n)
1. (fizyka, fizyczny) tarcie pomiędzy poruszającymi się względem siebie warstwami cieczy lub plastycznego ciała stałego viscosidad
2. zdolność lepienia się, bycie kleistym pegajosidad

lepsze jest wrogiem dobrego /ˈlɛpʃɛ ˈjɛzd ˈvrɔɟɛ̃m dɔˈbrɛɡɔ/ (proverb)
nie należy poprawiać, ulepszać rzeczy dobrych, sprawdzonych, sprawnie funkcjonujących lo mejor es enemigo de lo bueno

lepszy rydz niż nic /ˈlɛpʃɨ ˈrɨʦ̑ʲ ˈɲiʃʲ ˈɲiʦ̑/ (proverb)
warto jest dysponować czymkolwiek, nawet jeśli nie zaspokaja to całkowicie naszych oczekiwań más vale algo que nada

lepszy wróbel w garści niż gołąb na dachu /ˈlɛpʃɨ ˈvrubɛl ˈv‿ɡarʲɕʨ̑i ˈɲiʒ ˈɡɔwɔ̃mp na‿ˈdaxu/ (proverb)
lepsze coś, co jest niedoskonałe, ale pewne, dostępne niż niedostępny ideał más vale pájaro en mano que ciento volando

lepton /ˈlɛptɔ̃n/ (n)
(fizyka, fizyczny) cząstka elementarna będąca fermionem, lecz niebędąca kwarkiem; leptón

lesbijka /lɛzˈbʲijka/ (n)
homoseksualna kobieta; lesbiana

lesisty /lɛˈɕistɨ/ (adj)
obfitujący w lasy, pokryty lasami boscoso

lesotyjski /ˌlɛsɔˈtɨjsʲci/ (adj)
związany z Lesotho, odnoszący się do państwa Lesotho lesotense

letni /ˈlɛtʲɲi/ (adj)
taki, który odbywa się w lecie, odnosi się do lata; jest przystosowany do lata estival, veraniego

letniość /ˈlɛtʲɲɔ̇ɕʨ̑/ (n)
cecha, tego co letnie, średnie, bez temperamentu, bez wyrazu tibieza

leukocytoza /ˌlɛwkɔʦ̑ɨˈtɔza/ (n)
(medycyna, medyczny) nieprawidłowa liczba krwinek białych, powyżej górnej granicy normy; leucocitosis

lew /lɛf/ (n)
(zoologia, zoologiczny) Panthera leo, gatunek dużego ssaka z rodziny kotowatych; león

lewa /ˈlɛva/ (n)
(termin karciany) karty wzięte przez gracza na jednym etapie rozgrywki baza

lewantyński (adj)
(geografia, geograficzny) dotyczący Lewantu levantino

lewar (n)
(technologia, technika, techniczny) (mechanika) rodzaj dźwigni do podnoszenia ciężarów gato

lewarek /lɛˈvarɛk/ (n)
(technologia, technika, techniczny) (mechanika) niezbyt dużych rozmiarów często poręczny rodzaj dźwigni do podnoszenia ciężarów gato

lewatywa /ˌlɛvaˈtɨva/ (n)
(medycyna, medyczny) zabieg leczniczy polegający wprowadzenie do odbytnicy ciepłej wody, czasem z dodatkiem leków lub soli, w celu wywołania wypróżnienia; enema, lavativa

lewica /lɛˈvʲiʦ̑a/ (n)
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) określenie na ogół sił politycznych dążących do zmian polityczno-ustrojowych, społecznych i gospodarczych, przeciwstawiających się tzw. tradycyjnemu porządkowi społecznemu, przeciwieństwo prawicy; izquierda

lewicowy /ˌlɛvʲiˈʦ̑ɔvɨ/ (adj)
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) związany z lewicą, właściwy lewicy, charakterystyczny dla idei lewicy de izquierda, de izquierdas

lewirat /lɛˈvʲirat/ (n)
(etnografia, etnograficzny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zwyczajowe prawo małżeńskie nakazujące poślubienie wdowy przez brata lub nawet przez spadkobiercę jej zmarłego męża (nawet jeśli jest żonaty), w celu zapewnienia ciągłości rodu, obowiązujące u ludów Azji (Arabów, Hindusów, Mongołów) oraz plemion afrykańskich; levirato

lewita (n)
(biblijny) pomocnik kapłanów w świątyni jerozolimskiej; levita

leworęczny /ˌlɛvɔˈrɛ̃n͇ʧ̑nɨ/ (adj)
posługujący się głównie lewą ręką zurdo

leworęczny /ˌlɛvɔˈrɛ̃n͇ʧ̑nɨ/ (n)
osoba leworęczna (1.1) zurdo

lewoskrętny /ˌlɛvɔˈskrɛ̃ntnɨ/ (adj)
1. taki, który posiada gwint lewoskrętny (1.1) de rosca a izquierdo
2. taki, który skręca się odwrotnie do ruchu wskazówek zegara levógiro, sinistrorso

lewy /ˈlɛvɨ/ (adj)
znajdujący się po tej stronie, po której znajduje się serce człowieka izquierdo, izquierda

leśnictwo /lɛɕˈɲiʦ̑tfɔ/ (n)
1. (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) zespół nauk leśnych zajmujący się całokształtem zagadnień związanych z gospodarką leśną silvicultura, selvicultura
2. (urzędowy) dział gospodarki zajmujący się zagospodarowaniem, ochroną i użytkowaniem zasobów leśnych selvicultura, silvicultura

leśniczy /lɛɕˈɲiʧ̑ɨ/ (n)
(leśnictwo) pracownik zajmujący się gospodarowaniem lasu, odpowiedzialny za obszar leśnictwa guardabosque, guarda forestal, guardabosques

leśnik /ˈlɛɕɲik/ (n)
pracownik lub urzędnik zajmujący się zagospodarowaniem lasu guardabosque, silvicultor

leśny /ˈlɛɕnɨ/ (adj)
odnoszący się do lasu, mający związek z lasem del bosque, forestal, selvático

leżak /ˈlɛʒak/ (n)
rodzaj fotela, służący do leżenia; zwykle składany, co umożliwia jego łatwy transport tumbona

libański /lʲiˈbãj̃sʲci/ (adj)
odnoszący się do państwa Liban libanés

liberalizm /ˌlʲibɛˈralʲism̥/ (n)
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ideologia i kierunek polityczny, według którego wolność jest nadrzędną wartością; liberalismo

liberalny /ˌlʲibɛˈralnɨ/ (adj)
1. (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) dotyczący liberalizmu w polityce i gospodarce liberal
2. nieuznający przymusu, tolerancyjny liberal

liberał (n)
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zwolennik liberalizmu liberal

liberia /lʲiˈbɛrʲja/ (n)
(historia, historyczny, historycznie) uniform używany przez służbę królewską i magnacką, a także urzędników dworskich librea

libero /lʲiˈbɛrɔ/ (n)
1. (sport, sportowy) w piłce nożnej: stoper grający najbliżej bramki, kierujący całą obroną líbero
2. (sport, sportowy) w siatkówce: zawodnik mogący brać udział jedynie w obronie, wyróżniający się spośród kolegów z zespołu innym kolorem koszulki líbero

libido /lʲiˈbʲidɔ/ (n)
(seksuologia, seksuologiczny) pożądanie, dążenie do zaspokojenia seksualnego; libido

libijski /lʲiˈbʲijsʲci/ (adj)
odnoszący się do Libii libio

licealistka /ˌlʲiʦ̑ɛaˈlʲistka/ (n)
uczennica liceum alumna de bachillerato, colegiala

licencja poetycka /lʲiˈʦ̑ɛ̃nʦ̑ʲja ˌpɔɛˈtɨʦ̑ka/ (n)
(literacko) swoboda poetycka dopuszczająca odstępstwa od norm językowych, reguł formalnych lub wierności w opisie faktów licencia poética

liceum /lʲiˈʦ̑ɛ<sup>w</sup>ũm/ (n)
szkoła średnia zawodowa lub ogólnokształcąca, przygotowująca do studiów uniwersyteckich; liceo, instituto de bachillerato

lichenologia /ˌlʲixɛ̃nɔˈlɔɟja/ (n)
(botanika, botaniczny) dział botaniki, nauka o porostach; liquenología

lichwiarz (n)
(pejoratywnie, pejoratywny) człowiek pożyczający pieniądze na wysoki procent usurero

liczba /ˈlʲiʤ̑ba/ (n)
1. (matematyka, matematyczny) pojęcie będące w najprostszym przypadku abstrakcyjną reprezentacją liczebności zbioru lub poziomu jakiejś wielkości (np. fizycznej); número
2. zapis liczby (1.1) número
3. (językoznawstwo, językoznawczy) (gramatyka) w deklinacji: kategoria gramatyczna wynikająca z liczności elementów, które dany wyraz określa número
4. grupa o określonej liczebności número

liczba atomowa /ˈlʲiʤ̑ba ˌːtɔ̃ˈmɔva/ (n)
(fizyka, fizyczny) liczba określająca, ile protonów znajduje się w jądrze danego atomu; número atómico

liczba całkowita /ˈlʲiʤ̑ba ˌʦ̑awkɔˈvʲita/ (n)
(matematyka, matematyczny) liczba należąca do zbioru liczb naturalnych dodatnich lub zbioru liczb przeciwnych do nich, a także liczba 0; entero, número entero

liczba mnoga /ˈlʲiʤ̑ba ˈmnɔɡa/ (n)
(gramatyka) w deklinacji: cecha wyrazu opisującego więcej niż jeden element plural

liczba niewymierna /ˈlʲiʤ̑ba ˌɲɛvɨ̃ˈmʲjɛrna/ (n)
(matematyka, matematyczny) liczba rzeczywista niedająca się zapisać w postaci ilorazu liczb całkowitych; número irracional

liczba pierwsza /ˈlʲiʤ̑ba ˈpʲjɛrfʃa/ (n)
(matematyka, matematyczny) liczba naturalna, która ma dokładnie dwa dzielniki naturalne: jedynkę i siebie samą; número primo

liczba podwójna /ˈlʲiʤ̑ba pɔˈdvujna/ (n)
(gramatyka) w deklinacji: cecha wyrazu opisującego dokładnie dwa elementy, różna od liczby mnogiej; número dual

liczba pojedyncza /ˈlʲiʤ̑ba ˌpɔjɛˈdɨ̃n͇ʧ̑a/ (n)
(gramatyka) cecha wyrazu oznaczająca, iż odnosi się on do jednej osoby lub jednej rzeczy singular

liczebnik /lʲiˈʧ̑ɛbʲɲik/ (n)
(gramatyka) nazwa liczby numeral

liczebnik główny (n)
(gramatyka) nazwa liczby całkowitej número cardinal

liczebnikowy /ˌlʲiʧ̑ɛbʲɲiˈkɔvɨ/ (adj)
(językoznawstwo, językoznawczy) mający cechy liczebnika lub mający związek z liczebnikiem numeral

liczebny (adj)
mogący być wyrażonym liczbami numérico

licznik /ˈlʲiʧ̑ʲɲik/ (n)
1. (matematyka, matematyczny) część ułamka znajdująca się nad kreską ułamkową; numerador
2. urządzenie służące do pomiaru jakiejś wielkości naliczanej w czasie; contador

liczny /ˈlʲiʧ̑nɨ/ (adj)
1. (o rzeczownikach zbiorowych) składający się z wielu jednostek numeroso
2. (tylko w lm.) występujący w dużej liczbie mucho

liczyć /ˈlʲiʧ̑ɨʨ̑/ (v)
1. określać liczbę elementów składających się na dany zbiór contar, calcular
2. wykonywać działania matematyczne, przetwarzać dane numeryczne calcular
3. wymawiać liczby contar
4. pokładać swoje zaufanie contar

liechtensteiński /ˌlʲixtɛ̃w̃ˈʃtajj̃sʲci/ (adj)
odnoszący się do państwa Liechtenstein liechtensteiniano

ligatura /ˌlʲiɡaˈtura/ (n)
1. (medycyna, medyczny) nić służąca do podwiązywania naczyń krwionośnych w czasie operacji ligadura
2. (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) znak graficzny oznaczający następstwo dwu lub więcej nut ligado ligado

liguryjski /ˌlʲiɡuˈrɨjsʲci/ (adj)
związany z Ligurią, wywodzący się z Ligurii ligurio

likier /ˈlʲicɛr/ (n)
słodki i mocny napój alkoholowy; licor

liktor (n)
(historia, historyczny, historycznie) rzymski niższy funkcjonariusz państwowy, stanowiący ochronę urzędników; lictor

likwidować /ˌlʲikfʲiˈdɔvaʨ̑/ (v)
1. usuwać, znosić lub rozwiązywać coś liquidar
2. (potocznie, potoczny) (eufemistycznie) zabijać, pozbawiać życia liquidar

lilak /ˈlʲilak/ (n)
(botanika, botaniczny) Syringa L., rodzaj krzewów lub drzew z rodziny oliwkowatych; lila

lilia /ˈlʲilʲja/ (n)
(botanika, botaniczny) rodzaj roślin z rodziny liliowatych; azucena, lirio

liliowy /lʲiˈlʲjɔvɨ/ (adj)
mający kolor jasnofioletowy lub różowoniebieski , taki jak kolor kwiatu lilaka pospolitego lila

liliput /lʲiˈlʲiput/ (n)
1. (potocznie, potoczny) człowiek bardzo małego wzrostu enano, liliputiense
2. coś, co ma rozmiary dużo mniejsze niż przeciętne enano

lima /ˈlʲĩma/ (n)
1. (botanika, botaniczny) krzew lub niewielkie drzewo cytrusowe; lima, limero
2. owoc limy (1.1), żółtozielony, podobny do cytryny, ale mniejszy lima

liman (n)
(geografia, geograficzny) rodzaj płytkiej zatoki powstałej u ujścia rzeki do morza; limán

limfocyt /lʲĩw̃ˈfɔʦ̑ɨt/ (n)
(biologia, biologiczny) typ komórki znajdującej się we krwi i limfie, podklasa leukocytów; linfocito

limianin /lʲĩˈmʲjä̃ɲĩn/ (n)
mieszkaniec Limy limeño

limianka /lʲĩˈmʲjãnka/ (n)
mieszkanka Limy limeña

limit /ˈlʲĩmʲit/ (n)
granica niemożliwa do przekroczenia límite

limnologia /ˌlʲĩmnɔˈlɔɟja/ (n)
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (biologia, biologiczny) (hydrologia, hydrologiczny) dział hydrobiologii i hydrologii badający życie organizmów wodnych w zbiornikach śródlądowych jak też właściwości chemiczne i fizyczne tego środowiska; limnología

limo /ˈlʲĩmɔ/ (n)
(potocznie, potoczny) podbite oko ojo a la funerala

limonit /lʲĩˈmɔ̃ɲit/ (n)
(geologia, geologiczny) żółtobrązowa bądź ciemnobrunatna bardzo drobnoziarnista lub skrytokrystaliczna mieszanina minerałów (tlenków i wodorotlenków żelaza); limonita

limski /ˈlʲĩmsʲci/ (adj)
odnoszący się do miasta Lima limeño

limuzyna (n)
(motoryzacja) luksusowy samochód; limusina

limuzyński (adj)
związany z Limousinem ((historia, historyczny, historycznie) Limuzynem) lemosín

lin /lʲĩn/ (n)
(ichtiologia, ichtiologiczny) słodkowodna ryba; tenca

lincz /lʲĩn͇ʧ̑/ (n)
(książkowy) rodzaj samosądu, wymierzenie przez tłum kary (szczególnie śmierci) na osobie posądzonej o przestępstwo bez przeprowadzenia sprawy sądowej linchamiento

linczować /lʲĩn͇ˈʧ̑ɔvaʨ̑/ (v)
(książkowy) dokonywać linczu linchar

linearność (n)
cecha tego, co linearne linealidad

lingwista /lʲĩŋɡˈvʲista/ (n)
(językoznawstwo, językoznawczy) językoznawca lingüista

lingwistka (n)
(językoznawstwo, językoznawczy) specjalistka w zakresie lingwistyki lingüista

lingwistyczny (adj)
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) związany z lingwistyką lub dotyczący lingwisty lingüístico

lingwistyka /lʲĩŋɡˈvʲistɨka/ (n)
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (edukacja, edukacyjny) (językoznawstwo, językoznawczy) nauka o języku lingüística

linia /ˈlʲĩɲja/ (n)
1. kształt dający się narysować jednym pociągnięciem ołówka línea
2. trasa dla środków lokomocji línea
3. grupa towarów o podobnym przeznaczeniu występująca pod wspólną marką línea
4. umowna granica czegoś línea
5. wiersz tekstu línea
6. (potocznie, potoczny) figura, sylwetka, wygląd osoby, postawa línea
7. (potocznie, potoczny) określenie na (matematyka, matematyczny) krzywą línea
8. szereg następujących po sobie pokoleń; línea

linie lotnicze (n)
(lotnictwo, lotniczy) przedsiębiorstwo świadczące usługi transportu lotniczego; aerolínea, líneas aéreas

linijka /lʲĩˈɲijka/ (n)
przyrząd służący do kreślenia linii i odmierzania odległości; regla

liniowy /lʲĩˈɲjɔvɨ/ (adj)
mający związek z linią lineal

link /lʲĩŋk/ (n)
(informatyka, informatyczny) odnośnik w dokumencie elektronicznym (np. na stronie WWW) prowadzący do innego dokumentu elektronicznego lub do innego miejsca w tym samym dokumencie enlace, vínculo

linkomycyna /ˌlʲĩŋkɔ̃mɨˈʦ̑ɨ̃na/ (n)
(biochemia, biochemiczny) antybiotyk z grupy linkozamidów lincomicina

linoleum /ˌlʲĩnɔˈlɛ<sup>w</sup>ũm/ (n)
wodoodporny materiał zrobiony z płótna pokrytego masą z utwardzonego oleju lnianego; linóleo

liofilizacja (n)
(fizyka, fizyczny) (technologia, technika, techniczny) proces suszenia poprzez sublimację; liofilización

liofilizator (n)
urządzenie do przeprowadzania liofilizacji liofilizador

lioński (adj)
związany z Lyonem, dotyczący Lyonu lionés, lugdunense

lipa /ˈlʲipa/ (n)
(dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Tilia L., rodzaj drzew liściastych z podrodziny lipowatych; tilo

lipid /ˈlʲipʲit/ (n)
(biochemia, biochemiczny) związek chemiczny tworzący cząsteczki hydrofobowe albo amfifilne, służący głównie do magazynowania energii lub jako substrat budulcowy komórek i tkanek; lípido

lipiec /ˈlʲipʲjɛʦ̑/ (n)
siódmy miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego i juliańskiego); julio

lipień /ˈlʲipʲjɛ̇̃ɲ/ (n)
(ichtiologia, ichtiologiczny) Thymallus, słodkowodna ryba z rodziny łososiowatych; tímalo

lipo-
pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na związek znaczeniowy z tłuszczem lip-, lipo-

liposukcja /ˌlʲipɔˈsukʦ̑ʲja/ (n)
(medycyna, medyczny) zabieg odsysania tkanki tłuszczowej; liposucción

lir /lʲir/ (n)
(jednostka monetarna) waluta Włoch w latach 1861 – 2002; lira

lira /ˈlʲira/ (n)
1. (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) smyczkowy strunowy instrument muzyczny, posiadający trzy lub cztery struny, popularny na Krecie, Dodekanezie, w Tracji i wśród uchodźców z Azji Mniejszej lira
2. (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) starogrecki instrument muzyczny, szarpany posiadający od czterech do dziesięciu strun; lira

liryczny /lʲiˈrɨʧ̑nɨ/ (adj)
związany z liryką, lirykiem lírico

liryka (n)
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) rodzaj literacki; lírica

liryzm (n)
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) pierwiastek uczuciowy w utworze lub zachowaniu osób lirismo

lis /lʲis/ (n)
(zoologia, zoologiczny) Vulpes, drapieżnik z rodziny psów o długim i puszystym ogonie; zorro, raposo

list /lʲist/ (n)
1. (usługi pocztowe, kurierskie, poczta) przesyłka pocztowa zawierająca korespondencję lub drobne rzeczy dopuszczone do przewozu pocztowego, nadane w zamkniętym opakowaniu carta
2. papier, na którym napisano wypowiedź (1.1) carta
3. wiadomość, wypowiedź sformułowana pisemnie carta, epístola

list otwarty /ˈlʲist ɔtˈfartɨ/ (n)
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) upubliczniony list z apelem lub deklaracją; carta abierta

list polecony (n)
(usługi pocztowe, kurierskie, poczta) (urzędowy) list przyjmowany za potwierdzeniem nadania, rejestrowany oraz doręczany adresatowi za pokwitowaniem odbioru carta certificada

list żelazny /ˈlʲizd ʒɛˈlaznɨ/ (n)
(historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) dokument gwarantujący nietykalność; salvoconducto

lista /ˈlʲista/ (n)
elementy zapisane w kolejności lista

listek figowy /ˈlʲistɛk fʲiˈɡɔvɨ/ (idiom)
1. (przenośnie, przenośnia) osłona czegoś, co z jakichś względów chciałoby się ukryć, nie ujawniać; przykrywka dla czegoś, parawan hoja de parra
2. (przenośnie, przenośnia) skąpa przysłona nagości hoja de parra

listonosz /lʲiˈstɔ̃nɔʃ/ (n)
pracownik urzędu pocztowego, który doręcza adresatom listy i inne przesyłki cartero

listopad /lʲiˈstɔpat/ (n)
jedenasty miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego); noviembre

listopadowy /ˌlʲistɔpaˈdɔvɨ/ (adj)
mający miejsce, odbywający się w listopadzie de noviembre

listowie /lʲiˈstɔvʲjɛ/ (n)
(botanika, botaniczny) ogół liści roślin, zwłaszcza drzew i krzewów follaje

listwa przypodłogowa (n)
(budownictwo) podłużny dekoracyjny element konstrukcyjny, który wykańcza ścianę przy podłodze rodapié

lit /lʲit/ (n)
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Li i liczbie atomowej 3; litio

litania (n)
(kościelny) dłuższa formuła modlitewna z powtarzającym się wezwaniem; letanía

litera /lʲiˈtɛra/ (n)
(językoznawstwo, językoznawczy) nazwany znak graficzny, odpowiadający konkretnemu dźwiękowi, umożliwiający zapis słów; letra, carácter

litera prawa /lʲiˈtɛra ˈprava/ (n)
dosłowne brzmienie, strona formalna tekstu prawnego, przepisu itp. letra de la ley

literacki /ˌlʲitɛˈraʦ̑ʲci/ (adj)
mający związek z literaturą literario

literatura /ˌlʲitɛraˈtura/ (n)
wszystkie dzieła artystyczne zachowane w formie pisanej lub w przekazie ustnym; literatura

literować (v)
podawać pisownię wyrazu, wymawiając po kolei poszczególne litery tego słowa deletrear

litewski /lʲiˈtɛfsʲci/ (adj)
odnoszący się do Litwy lub Litwinów lituano

litografia /ˌlʲitɔˈɡrafʲja/ (n)
1. (drukarstwo, drukarski) (sztuka) technika graficzna, zaliczana do druku płaskiego lub wklęsłego; litografía
2. (sztuka) odbitka, praca wykonana techniką litografii (1.1) litografía

litosfera /ˌlʲitɔˈsfɛra/ (n)
(geologia, geologiczny) zewnętrzna, najbardziej sztywna sfera kuli ziemskiej; litosfera

litość /ˈlʲitɔɕʨ̑/ (n)
współczucie, miłosierdzie, żal nad kimś piedad, compasión

litr /lʲitr̥/ (n)
(metrologia, metrologiczny) (fizyka, fizyczny) jednostka objętości, decymetr sześcienny; litro

litraż /ˈlʲitraʃ/ (n)
pojemność zbiornika lub naczynia wyrażona w litrach capacidad, cilindrada, volumen

litrówka (n)
pojemnik, zwykle butelka, o pojemności jednego litra litrona

liturgia /lʲiˈturʲɟja/ (n)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w religiach chrześcijańskich – ogół obrzędów i ceremonii towarzyszących czynnościom kultowym liturgia

liturgiczny (adj)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany z liturgią, dotyczący liturgii litúrgico

liwermor (n)
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Lv i liczbie atomowej 116; livermorio

liza /ˈlʲiza/ (n)
(biologia, biologiczny) rozpad na cząstki elementarne; lisis

lizać /ˈlʲizaʨ̑/ (v)
dotykać czegoś językiem i przesuwając po tym lamer, lamber

lizboński /lʲizˈbɔ̃j̃sʲci/ (adj)
odnoszący się do miasta Lizbona lisboeta

lizus /ˈlʲizus/ (n)
(potocznie, potoczny) (pogardliwie) człowiek przesadnie lub sztucznie grzeczny, żeby uzyskać czyjeś względy lameculos, pelotillero, pelota, pelotero

liściasty /lʲiɕˈʨ̑astɨ/ (adj)
mający liście, złożony z drzew lub krzewów mających liście latifolio

liścik /ˈlʲiɕʨ̑ik/ (n)
(zdrobniale) od: list cartita

liść /lʲiɕʨ̑/ (n)
(botanika, botaniczny) element budowy sporofitu rośliny naczyniowej, pełniący funkcje odżywcze dzięki zawartości chlorofilu; hoja

liść laurowy /ˈlʲiɕʨ̑ lawˈrɔvɨ/ (n)
(kulinaria) suszony liść wawrzynu szlachetnego używany jako przyprawa hoja de laurel

locha /ˈlɔxa/ (n)
(zoologia, zoologiczny) dorosła samica świni cerda

lodowaty /ˌlɔdɔˈvatɨ/ (adj)
zimny jak lód, bardzo zimny gélido, glacial

lodowcowy /ˌlɔdɔfˈʦ̑ɔvɨ/ (adj)
związany z lodowcami i ich działalnością glaciar

lodowiec /lɔˈdɔvʲjɛʦ̑/ (n)
wolno płynąca rzeka lodu powstała z przekształcenia pokładów wiecznego śniegu; glaciar

lodołamacz /ˌlɔdɔˈwãmaʧ̑/ (n)
statek o wzmocnionym kadłubie, przystosowany do rozbijania pokrywy lodu na morzu lub rzece celem utworzenia drogi dla innych statków; rompehielos

lody (n)
(spożywczy) deser, który stanowi słodka, zamrożona masa sporządzona z mleka, cukru, jaj i innych dodatków helado

lodówka /lɔˈdufka/ (n)
1. (ornitologia, ornitologiczny) Clangula hyemalis, gatunek morskiej kaczki; pato havelda
2. pojemnik, szafka lub urządzenie izolowane termicznie, umożliwiające przechowywanie czegoś w obniżonej temperaturze; frigorífico, nevera, refrigerador

logarytm /lɔˈɡarɨtm̥/ (n)
(matematyka, matematyczny) wykładnik potęgi, do której należy podnieść określoną liczbę (podstawę logarytmu), aby uzyskać jego argument; logaritmo

logarytmiczny /ˌlɔɡarɨtˈmʲiʧ̑nɨ/ (adj)
1. taki, którego wartość zmienia się zgodnie z określonym logarytmem logarítmico
2. związany z logarytmami, dotyczący logarytmów logarítmico

logiczny /lɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
związany z logiką, zgodny z logiką lógico

logika /ˈlɔɟika/ (n)
1. (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) dyscyplina naukowa zajmująca się regułami poprawnego myślenia i wnioskowania; lógica
2. poprawne, rzeczowe myślenie, oparte na związkach przyczynowo-skutkowych lógica

logo /ˈlɔɡɔ/ (n)
znak graficzny spełniający rolę marketingową i informacyjną; logotipo, logo

logować /lɔˈɡɔvaʨ̑/ (v)
(informatyka, informatyczny) autoryzować się w systemie, najczęściej podając hasło iniciar sesión, conectarse, registrarse

lojalnie /lɔˈjalʲɲɛ/ (adv)
w sposób lojalny lealmente

lojalność (n)
(odprzymiotnikowy) cecha tego, co jest lojalne; cecha tych, którzy są lojalni lealtad

lok /lɔk/ (n)
pasmo zakręconych lub wijących się włosów bucle, rizo

lokaj (n)
człowiek usługujący w bogatym dom lub na dworze panującego lacayo

lokalizacja /ˌlɔkalʲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
usytuowanie, położenie jakiegoś obiektu; miejsce, pozycja zajmowana przez jakiś obiekt localización

lokalny /lɔˈkalnɨ/ (adj)
związany z jakimś rejonem, miejscem, ograniczony do jakiegoś miejsca local, tópico

lokator /lɔˈkatɔr/ (n)
ktoś, kto mieszka w wynajętym mieszkaniu; inquilino

lokomotywa /ˌlɔkɔ̃mɔˈtɨva/ (n)
(kolejnictwo) pojazd szynowy mający własny napęd, przeznaczony do ciągnięcia (lub pchania) wagonów; . locomotora

loksodromiczny (adj)
związany z loksodromą, właściwy loksodromie loxodrómico

lokówka /lɔˈkufka/ (n)
1. (fryzyjski) (technologia, technika, techniczny) przyrząd elektryczny służący do zakręcenia loków na gorąco tenacillas
2. (fryzyjski) wałek wykonany z metalu lub tworzyw sztucznych, służący do zakręcania włosów bigudí, rulo

lombard /ˈlɔ̃mbart/ (n)
instytucja udzielająca pożyczek pod zastaw przedmiotów lub papierów wartościowych; casa de empeño, casa de empeños

londynka /lɔ̃nˈdɨ̃nka/ (n)
mieszkanka Londynu londinense

londyńczyk /lɔ̃nˈdɨ̃j̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
mieszkaniec Londynu londinense

londyński /lɔ̃nˈdɨ̃j̃sʲci/ (adj)
pochodzący z Londynu, dotyczący Londynu londinense

lont /lɔ̃nt/ (n)
(wojskowość, wojskowy) łatwopalna linka przy starej broni artyleryjskiej lub ładunku wybuchowym, służąca do odpalenia go lub oddania strzału z bezpiecznej odległości, poprzez zapalenie końca tej linki i stopniowe przenoszenie się płomienia do zapalnika mecha

lorandyt (n)
(mineralogia, mineralogiczny) minerał, siarkoarsenek talu, występujący głównie w złożu Allchar w Macedonii, w postaci koszenilowoczerwonych, drobnych, jednoskośnych kryształów lorandita

lorens /ˈlɔrɛ̃w̃s/ (n)
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Lr i liczbie atomowej 103; lawrencio, laurencio

los /lɔs/ (n)
1. fatum, przeznaczenie destino, suerte, fortuna
2. wydarzenia, bieg czyjegoś życia destino, suerte, fortuna
3. mała kartka pełniąca rolę kuponu, decydująca o wygranej lub przegranej billete de lotería, boleto

losować /lɔˈsɔvaʨ̑/ (v)
ciągnąć, wybierać losy, liczby, kupony itp. sortear

losowy /lɔˈsɔvɨ/ (adj)
przypadkowy, niezależny od decyzji aleatorio

lot /lɔt/ (n)
1. przemieszczanie się w jakiejś przestrzeni w powietrzu vuelo
2. podróż, np. samolotem, balonem vuelo

lotka /ˈlɔtka/ (n)
1. (lotnictwo, lotniczy) ruchomy element skrzydła statku powietrznego, służący do kontroli jego przechylenia, czyli obrotu wzdłuż osi podłużnej; alerón
2. (sport, sportowy) uskrzydlony przedmiot służący do gry w badmintona volante, cometa
3. nasada strzały z piórami; aleta
4. strzałka do gry w lotki (1.5) dardo, flecha
5. tylko w lm (sport, sportowy) rzutki, dart; gra polegająca na trafianiu strzałkami do tarczy; dardos
6. typ pióra ptasiego pena

lotnictwo /lɔtʲˈɲiʦ̑tfɔ/ (n)
ogół zagadnień związanych ze wszelkiego rodzaju statkami powietrznymi; aviación

lotniczy /lɔtʲˈɲiʧ̑ɨ/ (adj)
związany z lotnictwem aeronáutico, aéreo, de aviación

lotnik /ˈlɔtʲɲik/ (n)
1. (lotnictwo, lotniczy) człowiek, który lata samolotem lub należy do jego obsługi aviador
2. (wojskowość, wojskowy) żołnierz służący w lotnictwie aviador, piloto
3. inżynier posiadający specjalizację lotniczą ingeniero aeronáutico

lotnisko /lɔtʲˈɲiskɔ/ (n)
wydzielony obszar na ziemi przystosowany do obsługi statków powietrznych; aeropuerto

lotniskowiec /ˌlɔtʲɲiˈskɔvʲjɛʦ̑/ (n)
(wojskowość, wojskowy) okręt stanowiący ruchomą bazę dla samolotów, poprzez odpowiednio ukształtowany pokład jako pas startowy; portaviones, portaaviones

lotniskowy (adj)
związany z lotniskiem aeroportuario

lotność (n)
(fizyka, fizyczny) właściwość niektórych substancji do występowania w stanie lotnym lub do przechodzenia w stan lotny volatilidad

lotos /ˈlɔtɔs/ (n)
(botanika, botaniczny) Nelumbo Adans., rodzaj roślin z rodziny lotosowatych; loto

lowelas /lɔˈvɛlas/ (n)
(pejoratywnie, pejoratywny) podrywacz, uwodziciel donjuán, mujeriego, tenorio

loża (n)
(architektura, architektoniczny) specjalne miejsce na widowni przeznaczone dla osobistości; palco

lub /lup/ (conjunction)
spójnik łączący dwa zdania równorzędne oraz dwie części zdania, wskazując, że przynajmniej jedna część jest prawdziwa; o

lubieżność /luˈbʲjɛʒnɔɕʨ̑/ (n)
cecha tego, co lubieżne, wyuzdane, rozerotyzowane, rozpustne lascivia

lubieżny /luˈbʲjɛʒnɨ/ (adj)
rozpustny, sprośny lascivo, lujurioso

lubić /ˈlubʲiʨ̑/ (v)
darzyć kogoś lub coś pozytywnym uczuciem gustar

lucerna /luˈʦ̑ɛrna/ (n)
(botanika, botaniczny) rodzaj jednorocznych lub dwuletnich bylin z rodziny bobowatych; alfalfa, mielga

lud /lut/ (n)
1. warstwa społeczeństwa, której członkowie pracują fizycznie pueblo
2. zbiorowość ludzi o wspólnym języku i kulturze, niebędąca narodem pueblo

ludność /ˈludnɔɕʨ̑/ (n)
ogół ludzi zamieszkujących dane terytorium población

ludobójczy (adj)
związany z ludobójstwem, właściwy ludobójstwu genocida

ludobójstwo /ˌludɔˈbujstfɔ/ (n)
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) zbrodnia przeciwko ludzkości polegająca na celowym wyniszczaniu całych narodów lub ich części (grup etnicznych / religijnych / rasowych) poprzez zabójstwa jak i tworzenie warunków życia obliczonych na fizyczne wyniszczenie; genocidio

ludożerca /ˌludɔˈʒɛrʦ̑a/ (n)
człowiek zjadający mięso ludzkie antropófago

ludożerczy (adj)
właściwy ludożercy caníbal

ludzki /ˈluʦ̑ʲci/ (adj)
1. odnoszący się do wytworów rąk lub umysłu człowieka humano
2. cecha charakterystyczna dla poczynań lub dążeń człowieka humano

lufa /ˈlufa/ (n)
1. część broni palnej w postaci rury, w której następuje rozpędzenie pocisku przy strzale; cañón, tubo
2. gwara szkolna ocena niedostateczna, jedynka cate, cero

luka w prawie (n)
brak odpowiedniego przepisu prawnego, lub istnienie przepisu, który nie jest taki, jaki być powinien; laguna jurídica, limbo jurídico

lukratywny (adj)
przynoszący spore zyski lucrativo

luksemburski /ˌluksɛ̃mˈbursʲci/ (adj)
1. odnoszący się do miasta Luksemburg luxemburgués
2. odnoszący się do państwa Luksemburg luxemburgués

luksus /ˈluksus/ (n)
1. warunki zapewniające komfortowe życie i zbytek; lujo, ostentación
2. zbędny przedmiot zaspokajający czyjś wyszukany gust, czyjeś wygórowane wymagania lujo

luksusowy (adj)
taki, który jest przejawem luksusu, bogatego życia lujoso

lumbago /lũmˈbaɡɔ/ (n)
(medycyna, medyczny) ból okolicy lędźwiowej, mogący mieć różne przyczyny, m.in. zapalenie korzonków czy urazy i zmiany kręgosłupa; lumbago

lunapark /lũˈnapark/ (n)
teren z zespołem urządzeń rozrywkowych; parque de atracciones

lunatyk /lũˈnatɨk/ (n)
(medycyna, medyczny) osoba cierpiąca na lunatyzm sonámbulo

luneta (n)
(optyka, optyczny) przyrząd optyczny do oglądania odległych obiektów, którego elementami są okular i obiektyw catalejo, anteojo de larga vista

lupinina /ˌlupʲĩˈɲĩna/ (n)
(chemia, chemiczny) związek organiczny, alkaloid występujący w łubinie o bardzo gorzkim smaku; lupinina

lusterko wsteczne /luˈstɛrkɔ ˈfstɛʧ̑nɛ/ (n)
(technologia, technika, techniczny) (motoryzacja) lusterko pojazdu (samochodu, samolotu) znajdujące się w polu widzenia kierowcy, służące do obserwacji tego, co dzieje się z tyłu, bez odwracania głowy retrovisor, espejo retrovisor

lustro /ˈlustrɔ/ (n)
gładka powierzchnia odbijająca światło; tafla szkła od spodu pokrytego warstwą srebra lub aluminium; espejo

luteranin /ˌlutɛˈrãɲĩn/ (n)
osoba, która wyznaje luteranizm luterano

luteranizm /ˌlutɛˈrãɲism̥/ (n)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) doktryna teologiczna, jeden z nurtów protestantyzmu, zapoczątkowany przez Marcina Lutra; luteranismo

luteranka /ˌlutɛˈrãnka/ (n)
kobieta, która wyznaje luteranizm luterana

luterański (adj)
związany z luteranizmem luterano

lutet /ˈlutɛt/ (n)
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Lu i liczbie atomowej 71; lutecio

lutnia /ˈlutʲɲa/ (n)
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dawny instrument strunowy przypominający mandolinę; laúd

lutownica /ˌlutɔvʲˈɲiʦ̑a/ (n)
(technologia, technika, techniczny) narzędzie do lutowania; soldador

luty /ˈlutɨ/ (n)
drugi miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego i juliańskiego) febrero, Febrero

lwi /lvʲi/ (possessiveAdjective)
należący do lwa leonino

lwia część /ˈlvʲja ˈʧ̑ɛ̃w̃ɕʨ̑/ (idiom)
ironiczne określenie zagarniętej całości lub niemalże całości, jako efekt współpracy z kimś silniejszym parte del león, tajada del león

lwica /ˈlvʲiʦ̑a/ (n)
(zoologia, zoologiczny) samica lwa leona

lód /lut/ (n)
1. stały stan skupienia wody; hielo
2. (potocznie, potoczny) lodowisko hielo
3. często w lm deser przyrządzany ze zmrożonego mleka, czasem z dodatkiem owoców oraz innych substancji helado, hielo

ląd /lɔ̃nt/ (n)
obszar skorupy ziemskiej niepokryty wodami mórz i oceanów; tierra

lądolód /lɔ̃nˈdɔlut/ (n)
gruba warstwa lodu pokrywająca duże obszary ziemi; glaciar continental, inlandsis

lądowanie /ˌlɔ̃ndɔˈvãɲɛ/ (n)
(rzeczownik odczasownikowy) od: lądować aterrizaje

lądować /lɔ̃nˈdɔvaʨ̑/ (v)
osiadać na czymś – z powietrza lub wody aterrizar

lądowy /lɔ̃nˈdɔvɨ/ (adj)
dotyczący lądu, odbywający się na lądzie, żyjący na lądzie terrestre

lędźwie /ˈlɛ̃ɲʥ̑vʲjɛ/ (n)
(anatomia, anatomiczny) część pleców między żebrami a miednicą lomo

lśniący /ˈl̥ʲɕɲɔ̃nʦ̑ɨ/ (adj)
taki, który lśni, błyszczy, świeci, bije blaskiem nítido

machać /ˈmaxaʨ̑/ (v)
szybko, wahadłowo ruszać czymś menear, mover, agitar

machinacja /ˌmaçĩˈnaʦ̑ʲja/ (n)
podstępne działanie na czyjąś niekorzyść maquinación, chanchullo

machistowski (adj)
(rzadki, rzadko używany) właściwy macho, zgodny z postawą określaną jako machismo machista

macica /maˈʨ̑iʦ̑a/ (n)
1. (anatomia, anatomiczny) narząd kręgowców, w którym rozwija się embrion; matriz, útero, madre
2. (sztuka) (zobacz) masa perłowa madreperla, nácar

maciczny (adj)
dotyczący macicy uterino

macierz /ˈmaʨ̑ɛʃ/ (n)
(matematyka, matematyczny) prostokątna tablica wielkości należących do pewnego ciała K lub pierścienia; matriz

macierzanka /ˌmaʨ̑ɛˈʒãnka/ (n)
(botanika, botaniczny) Thymus L., liczący 35 gatunków rodzaj roślin z rodziny jasnotowatych; tomillo, serpol

macierzyński /ˌmaʨ̑ɛˈʒɨ̃j̃sʲci/ (adj)
dotyczący macierzyństwa, właściwy matce maternal, materno

macierzyństwo /ˌmaʨ̑ɛˈʒɨ̃j̃stfɔ/ (n)
bycie matką maternidad

maciupki /maˈʨ̑upʲci/ (adj)
(potocznie, potoczny) (pieszczotliwie, pieszczotliwy) mały, malutki chiquitito

macocha /maˈʦ̑ɔxa/ (n)
żona ojca, ale nie matka madrastra

maczać palce /ˈmaʧ̑aʨ̑ ˈpalʦ̑ɛ/ (v)
brać udział (zwykle nieujawniany) w czymś, być związanym z jakąś sprawą, działalnością (najczęściej niedobrą, nieczystą) estar pringado, pringarse

maczeta /maˈʧ̑ɛta/ (n)
długi, szeroki nóż podobny do tasaka, używany przeważnie do wyrąbywania ścieżek w gęstych zaroślach; machete

maczuga (n)
jedna z najstarszych broni obuchowych, pałka z grubym końcem nabitym ostrymi kamieniami lub kawałkami metalu; clava, maza

madagaskarski /ˌmadaɡaˈskarsʲci/ (adj)
odnoszący się do państwa Madagaskar malgache

madejowe łoże /ˌmadɛˈjɔvɛ ˈwɔʒɛ/ (n)
(historia, historyczny, historycznie) narzędzie tortur w formie ławy z kołowrotem do rozciągania kończyn; potro, catasta, ecúleo

madrycki /maˈdrɨʦ̑ʲci/ (adj)
odnoszący się do miasta Madryt madrileño

madrytczyk /maˈdrɨṭʧ̑ɨk/ (n)
mieszkaniec Madrytu madrileño

madrytka /maˈdrɨtka/ (n)
mieszkanka Madrytu madrileña

maestria /maˈɛstrʲja/ (n)
artyzm, mistrzostwo maestría, pericia

maestro /maˈɛstrɔ/ (n)
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (podniośle) tytuł wyrażający szacunek dla wybitnego artysty muzyka maestro

mafia /ˈmafʲja/ (n)
zorganizowana grupa przestępcza wywodząca się z Włoch (obecnie działająca w wielu krajach), o hierarchicznej strukturze, działająca w wielu obszarach życia, również dążąca do uzyskania wpływów w polityce mafia

mafijny /maˈfʲijnɨ/ (adj)
dotyczący mafii; taki, który jest związany z mafią; mający charakter mafii mafioso

mafioso /maˈfʲjɔzɔ/ (n)
członek mafii mafioso

magazyn /maˈɡazɨ̃n/ (n)
1. cykliczna audycja radiowa lub telewizyjna magacín
2. czasopismo revista
3. pomieszczenie do przechowywania przedmiotów, zwłaszcza towarów almacén

magazynować /ˌmaɡazɨ̃ˈnɔvaʨ̑/ (v)
przechowywać w magazynie almacenar

magia /ˈmaɟja/ (n)
praktyki oparte na wierze w zjawiska nadprzyrodzone, wykorzystujące zaklęcia i czynności rytualne; magia

magicznie (adv)
w sposób magiczny mágicamente

magistrat (n)
(dawniej, dawny) urzędnik miejski sprawujący najwyższą władzę wojenną i sądową lub wykonawczą w starożytnym Rzymie magistrado

magma /ˈmaɡma/ (n)
(geologia, geologiczny) gorąca, ruchliwa materia, ciekły stop złożony głównie z krzemianów i glinokrzemianów, znajdujący się w głębi skorupy ziemskiej; magma

magmowy /maɡˈmɔvɨ/ (adj)
(geologia, geologiczny) powstały z magmy, mający związek z magmą magmático

magnes /ˈmaɡnɛs/ (n)
przedmiot mający zdolność przyciągania niektórych przedmiotów (zrobionych z żelaza i jego stopów); imán, magnete

magnetofon /ˌmaɡnɛˈtɔfɔ̃n/ (n)
(technologia, technika, techniczny) urządzenie do wielokrotnego nagrywania i odtwarzania dźwięku na specjalnej taśmie magnetycznej; grabadora

magnetofon kasetowy (n)
(elektronika, elektroniczny) przenośne lub stacjonarne urządzenie do nagrywania lub odtwarzana dźwięku z kaset magnetofonowych; casete, magnetófono de casete, pletina

magnetyczny /ˌmaɡnɛˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
1. (fizyka, fizyczny) charakteryzujący się magnetyzmem; dotyczący magnesu, magnetyzmu; mający właściwości takie jak magnes magnético
2. taki, który jest przyciągający, działa przyciągająco (również w znaczeniu przenośnym) magnético

magnetyzm (n)
(fizyka, fizyczny) zjawiska i właściwości materii odnoszące się do oddziaływania pól magnetycznych magnetismo

magnez /ˈmaɡnɛs/ (n)
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Mg i liczbie atomowej 12 magnesio

magnolia /maɡˈnɔlʲja/ (n)
(botanika, botaniczny) Magnolia L., drzewo lub krzew należący do rodziny magnoliowatych; magnolia

magnoliowate /ˌmaɡnɔlʲjɔˈvatɛ/ (n)
(botanika, botaniczny) Magnoliaceae, rodzina drzew, krzewów lub pnączy należąca do rzędu magnoliowców; magnoliáceas

mahoń /ˈmaxɔ̃ɲ/ (n)
1. drewno otrzymywane z mahoniowca caoba
2. (potocznie, potoczny) mebel z mahoniu (1.1) caoba
3. kolor czerwonobrunatny caoba
4. mahoniowiec caoba

maizena /ˌma<sup>j</sup>iˈzɛ̃na/ (n)
mączka kukurydziana maicena

maj /maj/ (n)
piąty miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego i juliańskiego) mayo

majdan /ˈmajdãn/ (n)
1. (potocznie, potoczny) czyjeś rzeczy, tłumoki, toboły bulto, hato
2. (przestarzałe, przestarzały) plac we wsi, w obozie wojskowym lub w warowni barreduela, plazoleta, plazuela

majeranek /ˌmajɛˈrãnɛk/ (n)
1. (botanika, botaniczny) roślina uprawna stosowana w lecznictwie i gastronomii; mejorana
2. (kulinaria) przyprawa z suszonych pędów majeranku (1.1) mejorana

majka /ˈmajka/ (n)
1. (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) rodzaj chrząszcza o zielonej metalicznej barwie mosca española
2. (potocznie, potoczny) (pogardliwie) mańkut zocato, zurdo
3. (potocznie, potoczny) lewa ręka zurda

majonez /maˈjɔ̃nɛs/ (n)
(kulinaria) gęsty sos z żółtek, musztardy, przypraw i oleju mayonesa

major /ˈmajɔr/ (n)
(wojskowość, wojskowy) stopień oficerski wojsk lądowych i powietrznych wyższy od kapitana; comandante

majorowa /ˌmajɔˈrɔva/ (n)
żona majora comandanta

majstersztyk /majˈstɛrʃtɨk/ (n)
(książkowy) coś wyjątkowo udanego, umiejętnie przeprowadzonego; osiągnięcie obra maestra

majętny /maˈjɛ̃ntnɨ/ (adj)
posiadający duży majątek adinerado, rico

mak /mak/ (n)
(botanika, botaniczny) Papaver L., rodzaj roślin z rodziny makowatych; amapola, ababol

makabryczny /ˌmakaˈbrɨʧ̑nɨ/ (adj)
wywołujący przerażenie i odrazę, zazwyczaj przez sugestywne ukazanie agonii, śmierci lub rozkładu macabro

makak /ˈmakak/ (n)
(zoologia, zoologiczny) Macaca, niewielka, wąskonosa małpa; macaco

makaron /maˈkarɔ̃n/ (n)
(spożywczy) (kulinaria) półprodukt żywnościowy wytwarzany z ciasta zagniecionego z mąki, wody i soli; macarrón

makieta /maˈcɛta/ (n)
model czegoś wykonany w małej skali maqueta

makijaż /maˈcijaʃ/ (n)
(kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) kosmetyki (szminka, tusz, cień do powiek itp.) nałożone na twarz maquillaje

makrela /maˈkrɛla/ (n)
(ichtiologia, ichtiologiczny) ryba morska z rodziny makrelowatych z rodzaju Scomber lub Scomberomorus; caballa

makro /ˈmakrɔ/ (n)
(informatyka, informatyczny) zestaw poleceń przeznaczonych do wykonania przez określoną aplikację, rodzaj niesamodzielnego programu komputerowego; macro

makrocząsteczka /ˌmakrɔʧ̑ɔ̃w̃ˈstɛʧ̑ka/ (n)
(chemia, chemiczny) (fizyka, fizyczny) cząsteczka zbudowana z bardzo dużej liczby atomów; macromolécula

makrofotografia /ˌmakrɔfɔtɔˈɡrafʲja/ (n)
(fotografia) technika wykonywania zdjęć, w której fotografowany obiekt zostaje odwzorowany w naturalnych rozmiarach lub jest powiększony; także: zdjęcie wykonane tą techniką macrofotografía

makrosomia (n)
(medycyna, medyczny) nadmierny rozmiar ciała, nadmierna masa płodu w stosunku do wieku płodowego macrosomía

maksyma (n)
(literacko) myśl zwięźle wyrażona, zawierająca jakąś zasadę postępowania máxima

maksymalny /ˌmaksɨ̃ˈmalnɨ/ (adj)
taki, który osiągnął maksimum; taki, który jest największy (np. w nasileniu) máximo

makutra (n)
(kulinaria) gliniana misa do ucierania maku i innych produktów; mortero de barro

makówka /maˈkufka/ (n)
(botanika, botaniczny) owoc maku w formie torebki z nasionami cápsula de la amapola

malachit /maˈlaçit/ (n)
(mineralogia, mineralogiczny) (jubilerstwo, jubilerski) minerał o zielonej barwie, wykorzystywany w jubilerstwie, architekturze, sztuce zdobniczej oraz jako pigment; malaquita

malajski /maˈlajsʲci/ (adj)
dotyczący Malajów (lub Malezji) malasio, malayo

malajski /maˈlajsʲci/ (n)
(językoznawstwo, językoznawczy) język Malezji i Malajów malayo

malakologia /ˌmalakɔˈlɔɟja/ (n)
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (zoologia, zoologiczny) dział zoologii zajmujący się mięczakami; malacología

malaria /maˈlarʲja/ (n)
(medycyna, medyczny) zimnica, rodzaj choroby tropikalnej; malaria, paludismo

malarstwo /maˈlarstfɔ/ (n)
(sztuka) sztuka plastyczna posługująca się m.in. plamą barwną, linią nakładaną na określoną powierzchnię (np. płótno, tektura, deska, ściana); pintura

malarz /ˈmalaʃ/ (n)
1. (budownictwo) rzemieślnik, który maluje ściany i inne części budynku pintor, pintor de brocha gordo
2. (sztuka) artysta, który maluje obrazy pintor

malawijski /ˌmalaˈvʲijsʲci/ (adj)
odnoszący się do państwa Malawi malauí, malawiano

malborczanin /ˌmalbɔrˈʧ̑ãɲĩn/ (n)
1. mieszkaniec Malborka habitante de Malbork
2. mężczyzna rodem z Malborka oriundo de Malbork

malborczanka /ˌmalbɔrˈʧ̑ãnka/ (n)
1. kobieta rodem z Malborka oriundo de Malbork
2. mieszkanka Malborka habitante de Malbork

malediwski /ˌmalɛˈdʲifsʲci/ (adj)
odnoszący się do państwa Malediwy maldivo

malezyjski /ˌmalɛˈzɨjsʲci/ (adj)
odnoszący się do państwa Malezja malasio, malayo

maleńki /maˈlɛ̃ɲci/ (adj)
(zdrobniale) od: mały pequeñito, pequeñín

malijski /maˈlʲijsʲci/ (adj)
odnoszący się do państwa Mali maliense

malina /maˈlʲĩna/ (n)
1. (botanika, botaniczny) Rubus L., rodzaj krzewów z rodziny różowatych; frambueso, frambuesa
2. (botanika, botaniczny) Rubus idaeus L., krzew maliny właściwej frambueso
3. (potocznie, potoczny) (kulinaria) owoc maliny właściwej (1.2) frambuesa

malować /maˈlɔvaʨ̑/ (v)
1. nakładać farbę na jakąś powierzchnię (płótno, papier, tekturę, ścianę), wypełniać coś kolorem pintar
2. tworzyć obraz lub dzieło malarskie pintar
3. robić makijaż (nakładać szminkę na usta, tusz na rzęsy, cienie na powieki, róż na policzki itp.) maquillar
4. robić makijaż sobie maquillarse

malowniczy (adj)
pełny walorów malarskich pintoresco

maltański /malˈtãj̃sʲci/ (adj)
1. (geografia, geograficzny) (administracja) odnoszący się do państwa Malta maltés
2. (geografia, geograficzny) odnoszący się do wyspy Malta maltés

maltański /malˈtãj̃sʲci/ (n)
(językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Malty; maltés

malutki /maˈlutʲci/ (adj)
bardzo mały; (zdrobniale) od: mały pequeñito

mama /ˈmãma/ (n)
(potocznie, potoczny) matka mamá

mamka /ˈmãmka/ (n)
kobieta karmiąca piersią cudze dziecko nodriza

mammalogia (n)
(zoologia, zoologiczny) teriologia, dział zoologii zajmujący się ssakami; mamalogía

mammografia /ˌmãmːɔˈɡrafʲja/ (n)
(medycyna, medyczny) radiologiczne badanie piersi; mamografía

mamonizm (n)
(dawniej, dawny) żądza zysku, bogactwa, kult pieniądza mamonismo

mamut /ˈmãmut/ (n)
(zoologia, zoologiczny) Elephas primigenius wymarły ssak z rodziny słoniowatych; mamut

managuanka /ˌmãnaɡuˈ<sup>w</sup>ãnka/ (n)
mieszkanka Managui managüense

managuańczyk /ˌmãnaɡuˈ<sup>w</sup>ãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
mieszkaniec Managui managüense

managuański /ˌmãnaɡuˈ<sup>w</sup>ãj̃sʲci/ (adj)
odnoszący się do miasta Managua managüense

manatki /mãˈnatʲci/ (n)
(potocznie, potoczny) drobiazgi, rzeczy osobiste, pakunki bártulos, trasto

mandarynka /ˌmãndaˈrɨ̃nka/ (n)
1. (botanika, botaniczny) Citrus reticulata Blanco, niewysokie, wiecznie zielone drzewo cytrusowe rosnące w ciepłych krajach, uprawiane dla jadalnych owoców; mandarino
2. (ornitologia, ornitologiczny) Aix galericulata, ptak wodny z rodziny kaczkowatych; pato mandarín
3. (spożywczy) owoc mandarynki (1.1) mniejszy od pomarańczy, o cienkiej skórce mandarina

mandaryński (adj)
(historia, historyczny, historycznie) związany, odnoszący się do mandarynów mandarín

mandaryński (n)
(językoznawstwo, językoznawczy) standardowy język chiński; mandarín

mandat /ˈmãndat/ (n)
1. (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) administrowanie na niesamodzielnym terytorium z polecenia organizacji międzynarodowej; mandato
2. (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) kara w postaci grzywny za wykroczenie; multa

mandolina /ˌmãndɔˈlʲĩna/ (n)
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) szarpany strunowy instrument muzyczny; mandolina

manekin /mãˈnɛcĩn/ (n)
figura z dowolnego materiału mająca kształt człowieka; maniquí

manewr /ˈmãnɛfr̥/ (n)
1. zaplanowany ruch wojsk w celu osiągnięcia dogodnej pozycji bojowej; maniobra, operación
2. zręczne posunięcie maniobra, ardid, artificio, artimaña
3. zwrot pojazdu, przedmiotu lub ciała w celu uzyskania zamierzonej pozycji, wymagający zręcznego kierowania maniobra

manewry /mãˈnɛvrɨ/ (n)
(wojskowość, wojskowy) ćwiczenia wojskowe w terenie, w warunkach zbliżonych do bojowych maniobras

manga /ˈmãŋɡa/ (n)
japoński komiks; manga

mangan /ˈmãŋɡãn/ (n)
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Mn i liczbie atomowej 25; manganeso

mango /ˈmãŋɡɔ/ (n)
1. (kulinaria) owoc drzewa z rodzaju mango (1.1) mango
2. (botanika, botaniczny) Mangifera L., mangowiec, rodzaj drzew owocowych z rodzaju nanerczowatych; mango

mania prześladowcza (n)
(medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) chorobliwy stan psychiczny objawiający się nieustannym dopatrywaniu się niebezpieczeństw i urojonych wrogów, której towarzyszy wzrost serotoniny i adrenaliny w organizmie delirio persecutorio

manicure (n)
pielęgnacja dłoni, paznokci u rąk; manicura

manierka (n)
płaska, blaszana butelka używana przez żołnierzy i skautów do przenoszenia płynów; cantimplora

manifa (n)
(slangowo) manifestacja manifa

manifestacja /ˌmãɲifɛˈstaʦ̑ʲja/ (n)
1. czynne publiczne wystąpienie dla wyrażenia swego stanowiska, protestu, sympatii, solidarności concentración, manifestación, marcha
2. ostentacyjne okazywanie swoich uczuć, emocji expresión, manifestación, muestra

manilczyk /mãˈɲilʧ̑ɨk/ (n)
mieszkaniec Manili manileño

manilka /mãˈɲilka/ (n)
mieszkanka Manili manileña

manipulacja /ˌmãɲipuˈlaʦ̑ʲja/ (n)
(książkowy) nieuczciwe wykorzystywanie sytuacji dla osiągnięcia własnych celów, naginanie lub przeinaczanie faktów dla udowodnienia swoich racji lub w celu wpływania na czyjeś poglądy, nastroje manipulación

manipulant /ˌmãɲiˈpulãnt/ (n)
(potocznie, potoczny) ten, kto manipuluje ludźmi, faktami, steruje działaniami innych; człowiek podstępny, przebiegły manipulador

manna z nieba /ˈmãnːa ˈzʲ‿ɲɛba/ (n)
coś dobrego, co przychodzi nagle, niespodziewanie lub łatwo (bez wysiłku) maná del cielo

manometr /mãˈnɔ̃mɛtr̥/ (n)
przyrząd do mierzenia ciśnienia; manómetro

mansarda /mãw̃ˈsarda/ (n)
1. (architektura, architektoniczny) dach zbudowany z dwóch części, którego niższa część jest mocniej nachylona niż wyższa mansarda
2. pomieszczenie mieszkalne na strychu, pod dachem mansardowym; buhardilla, ático

mantykora (n)
(mitologia grecka) potwór o głowie ludzkiej, skrzydłach smoczych lub nietoperzych oraz ogonie skorpionim, który zawierać miał silną truciznę, mogąca zabić w kilka chwil; mantícora

manuskrypt /mãˈnuskrɨpt/ (n)
(bibliotekoznawstwo, bibliotekoznawczy) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) dzieło napisane odręcznie; manuscrito

manx /mãŋks/ (n)
(językoznawstwo, językoznawczy) język celtycki używany na Wyspie Man; manés

maoista /ˌmaɔˈ<sup>j</sup>ista/ (n)
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zwolennik maoizmu maoísta

maoizm (n)
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) sformułowana przez Mao Tse-tunga doktryna Komunistycznej Partii Chin; maoísmo

maoryski (adj)
związany z Maorysami, dotyczący Maorysów maorí

maoryski (n)
(językoznawstwo, językoznawczy) język maoryski; maorí

mapa /ˈmapa/ (n)
graficzne odwzorowanie terenu, także nieba; mapa, carta

mapa topograficzna /ˈmapa ˌtɔpɔɡraˈfʲiʧ̑na/ (n)
dokładna mapa terenu, która szczegółowo przedstawia elementy jego powierzchni; mapa topográfico

marabut /maˈrabut/ (n)
1. (ornitologia, ornitologiczny) duży ptak padlinożerny z rodzaju Leptoptilos; marabú
2. (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w islamie: osoba świątobliwa (mężczyzna lub kobieta); morabito
3. miękkie pióro indyka stosowane jako element ozdobny kapelusza lub sukni marabú

marathi (n)
(językoznawstwo, językoznawczy) jeden z szerzej używanych w Indiach języków, język urzędowy stanu Maharasztra; marathi

maraton /maˈratɔ̃n/ (n)
(sport, sportowy) bieg na dystansie 42 km i 195 m maratón

maratończyk /ˌmaraˈtɔ̃j̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
biegacz biorący udział w maratonie maratoniano

marcepan /marˈʦ̑ɛpãn/ (n)
(kulinaria) masa ze zmielonych migdałów utartych z cukrem i białkiem, używana w do wyrobów cukierniczych; mazapán

marchew /ˈmarxɛf/ (n)
(botanika, botaniczny) rodzaj roślin z rodzaju selerowatych, Daucus L.; zanahoria

marcowy /mar.ˈʦ̑ɔ.vɨ/ (adj)
odnoszący się do marca, trzeciego miesiąca roku de marzo

margaryna /ˌmarɡaˈrɨ̃na/ (n)
(kulinaria) (spożywczy) produkt spożywczy, tłuszcz jadalny podobny do masła, wytwarzany z olejów roślinnych; margarina

margiel /ˈmarʲɟɛl/ (n)
(geologia, geologiczny) skała osadowa złożona głównie z węglanów oraz minerałów ilastych; marga

margines (n)
niezadrukowany brzeg strony, (na przykład) zeszytu; margen

marihuana /ˌmarʲixuˈ<sup>w</sup>ãna/ (n)
substancja psychoaktywna wytwarzana z konopi siewnych; marihuana, mariguana

marinizm /maˈrʲĩɲism̥/ (n)
(literacko) styl poetycki związany z literaturą włoskiego baroku; marinismo

marionetka /ˌmarʲjɔ̃ˈnɛtka/ (n)
(teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) lalka poruszana za pomocą sznurków marioneta, títere

marka /ˈmarka/ (n)
1. (dawniej, dawny) (jednostka monetarna) waluta, dawniej używana w Niemczech; marco
2. znak na produktach danej firmy marca

markasyt (n)
(mineralogia, mineralogiczny) pospolity minerał z gromady siarczków, dwusiarczek żelaza; marcasita, margajita

markiza /marʲˈciza/ (n)
arystokratka – żona markiza marquesa

marksista /marʲˈcɕista/ (n)
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zwolennik marksizmu marxista

marksistowski (adj)
(filozofia, filozoficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) dotyczący marksizmu marxista

marksizm /ˈmarʲcɕism̥/ (n)
(historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) koncepcja filozoficzna, ekonomiczna i społeczno-polityczna stworzona przez Karola Marksa i Fryderyka Engelsa, zakładająca, że motorem zmian historycznych jest walka klas, prowadząca do utworzenia społeczeństwa komunistycznego; marxismo

marmolada /ˌmarmɔˈlada/ (n)
(kulinaria) gęsty, stężony przetwór owocowy sporządzany z przetartych owoców gotowanych z cukrem; mermelada

marmur /ˈmarmur/ (n)
(geologia, geologiczny) skała metamorficzna powstała z przeobrażenia wapieni, stosowana jako dekoracyjny materiał budowlany i artystyczny; mármol

marmurek /marˈmurɛk/ (n)
rodzaj babki lub keksa z dwóch rodzajów ciasta, o marmurkowym deseniu po ukrojeniu kawałka bizcocho de mármol

marnotrawić /ˌmarnɔˈtravʲiʨ̑/ (v)
nie wykorzystywać rzeczy (częściowo lub wcale), nieoszczędnie gospodarować desperdiciar, malgastar

marnować /marˈnɔvaʨ̑/ (v)
wykorzystywać w sposób, który nie przynosi korzyści desperdiciar, malgastar, desaprovechar

marność /ˈmarnɔɕʨ̑/ (n)
bycie ulotnym, nietrwałym, bezcelowym, bez wartości vanidad

marokański /ˌmarɔˈkãj̃sʲci/ (adj)
odnoszący się do Maroka marroquí

marsjański /marˈsʲjä̃j̃sʲci/ (adj)
(przymiotnik) od Mars marciano

marskość /ˈmarskɔɕʨ̑/ (n)
(medycyna, medyczny) stwardnienie narządu i związane z tym upośledzenie jego czynności cirrosis

marsylianka /ˌmarsɨˈlʲjãnka/ (n)
mieszkanka Marsylii marsellesa

marsz /marʃ/ (n)
1. przemieszczanie się, pochód wojsk; marcha
2. rodzaj aktywności fizycznej, równomierny chód, również szybki rytmiczny chód wojskowy marcha
3. (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) utwór muzyczny o wyraźnej rytmice; marcha

marszalski /marˈʃalsʲci/ (adj)
odnoszący się do Wysp Marshalla marshalés

marszalski /marˈʃalsʲci/ (n)
(językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Wysp Marshalla, marshalés

marszczyć (v)
1. pokrywać zmarszczkami arrugar
2. powodować fałdki plegar
3. ulegać zmarszczeniu, pokrywać się zmarszczkami arrugarse

marszruta /marʃˈruta/ (n)
wyznaczona trasa dojazdu, dojścia, dotarcia do jakiegoś celu ruta

martwa fala /ˈmartfa ˈfala/ (n)
fala na morzu utrzymująca się przez pewien czas pomimo ustania przyczyny, która ją spowodowała mar de fondo, mar de leva

martwa natura /ˈmartfa naˈtura/ (n)
(sztuka) kompozycja malarska przedstawiająca drobne przedmioty, owoce, zabite zwierzęta itp. bodegón, naturaleza muerta

martwe pole /ˈmartfɛ ˈpɔlɛ/ (n)
fragment przestrzeni wokół pojazdu niewidoczny dla kierującego w żadnym z lusterek; ángulo muerto

martwicze zapalenie powięzi (n)
(medycyna, medyczny) rzadkie, ostre zakażenie podskórnej tkanki łącznej szerzące się wzdłuż powięzi okrywających mięśnie tułowia i kończyn; fascitis necrotizante

martynikański (adj)
związany z Martyniką, dotyczący Martyniki martiniqués

martyrologia /ˌmartɨrɔˈlɔɟja/ (n)
cierpienie i męczeństwo narodu lub wyznawców jakiejś religii; martirología

maruder (n)
(wojskowość, wojskowy) dezerter dopuszczający się w czasie wojny rabunków, kradzieży i innych przestępstw merodeador

marynarka /ˌmarɨ̃ˈnarka/ (n)
1. (krawiectwo) rodzaj męskiej kurtki, noszonej jako część garnituru lub munduru americana, chaqueta, saco
2. (wojskowość, wojskowy) wojska walczące na wodzie albo ogół statków, infrastruktury i ich obsługi przeznaczonych do jednego celu marina, armada

marynarka wojenna /ˌmarɨ̃ˈnarka vɔˈjɛ̃nːa/ (n)
(wojskowość, wojskowy) (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) ogół morskich sił zbrojnych jakiegoś państwa; armada

marynarz /maˈrɨ̃naʃ/ (n)
człowiek należący do załogi okrętu lub statku; marinero, marino

marynować (v)
(kulinaria) zaprawiać w zalewie octowej marinar

marzec /ˈmaʒɛʦ̑/ (n)
trzeci miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego i juliańskiego) marzo

marzenie /maˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
1. (przenośnie, przenośnia) coś niewiarygodnego, nierzeczywistego sueño
2. ciąg nieuporządkowanych myśli pojawiający się podczas snu sueño
3. fantazjowanie, pragnienie czegoś, chęć uzyskania lub osiągnięcia czegoś sueño

marzyciel (n)
ten, kto marzy soñador

marzyć /ˈmaʒɨʨ̑/ (v)
myśleć o czymś przyjemnym, stwarzając tego obraz w wyobraźni; bardzo pragnąć, aby coś się wydarzyło soñar

masa /ˈmasa/ (n)
1. (elektryczność) połączenie wyrównujące potencjały z potencjałem ziemi lub z przewodem ochronnym; masa
2. (fizyka, fizyczny) podstawowa wielkość fizyczna określająca ilość materii; masa

masa krytyczna /ˈmasa krɨˈtɨʧ̑na/ (n)
(fizyka, fizyczny) najmniejsza ilość materiału rozszczepialnego, niezbędna by mogła nastąpić i utrzymać się jądrowa reakcja łańcuchowa masa crítica

masa perłowa /ˈmasa pɛrˈwɔva/ (n)
ozdobny materiał jubilerski i dekoracyjny uzyskiwany z wnętrza muszli mięczaków; nácar

masakra /maˈsakra/ (n)
umyślne, masowe zabijanie w sposób wyjątkowo okrutny; masacre

masarz /ˈmasaʃ/ (n)
pracownik masarni zajmujący się produkcją wędlin salchichero

masaż /ˈmasaʃ/ (n)
(medycyna, medyczny) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) zabieg fizjoterapeutyczny lub kosmetyczny wykonywany ręcznie lub przy pomocy aparatury, polegający na ugniataniu, głaskaniu, rozcieraniu, oklepywaniu ciała; masaje

maseczka /maˈsɛʧ̑ka/ (n)
(zdrobniale) od: maska mascarilla

maska /ˈmaska/ (n)
1. część przednia samochodu, pod którą znajduje się silnik capó
2. przykrycie twarzy lub jej części z otworami na oczy, używana w różnych celach, np. ochronnych lub obrzędowych; máscara, careta

maskonur /maˈskɔ̃nur/ (n)
(ornitologia, ornitologiczny) Fratercula arctica, wodny ptak o krótkim, silnym i kolorowym dziobie występujący na północnych wybrzeżach Atlantyku; frailecillo

maskotka /maˈskɔtka/ (n)
coś, rzadziej ktoś, mające przynieść szczęście mascota

masochizm /maˈsɔçism̥/ (n)
1. (psychologia, psychologiczny) (seksuologia, seksuologiczny) zboczenie seksualne, które polega na odczuwaniu satysfakcji seksualnej pod wpływem bólu lub upokorzenia masoquismo
2. przyjemność w zadawaniu sobie bólu lub w poddawaniu się bolesnym praktykom; masoquismo

mason /ˈmasɔ̃n/ (n)
członek masonerii, stowarzyszenia masońskiego masón

masoneria /ˌmasɔ̃ˈnɛrʲja/ (n)
międzynarodowe, elitarne stowarzyszenie o specyficznych strukturach organizacyjnych, które swe pryncypia i idee wyraża za pośrednictwem rozbudowanej symboliki i rytuałów; masonería

masować (v)
wykonywać masaż dar masajes

masoński (adj)
związany z masonerią, dotyczący masonerii masónico

mastektomia /ˌmastɛkˈtɔ̃mʲja/ (n)
(medycyna, medyczny) chirurgiczne usunięcie piersi; mastectomía

mastif /ˈmastʲif/ (n)
(kynologia, kynologiczny) rasa psa charakteryzującego się masywną budową ciała, o pomarszczonym czole i obwisłych uszach; mastín

mastodont (n)
(zoologia, zoologiczny) (paleontologia, paleontologiczny) słoniopodobne zwierzę kopalne; mastodonte

masturbacja /ˌmasturˈbaʦ̑ʲja/ (n)
(medycyna, medyczny) (zobacz) onanizm masturbación

masturbować /ˌmasturˈbɔvaʨ̑/ (v)
1. pobudzać narządy płciowe w celu wywołania rozkoszy seksualnej – bez udziału partnera lub z jego wyłącznie biernym udziałem masturbar
2. masturbować (1.1) samego siebie masturbarse
3. masturbować (1.1) siebie wzajemnie masturbarse

masyw /ˈmasɨf/ (n)
1. (geografia, geograficzny) (geologia, geologiczny) grupa gór mająca podobną rzeźbę macizo
2. (książkowy) wielka, potężna bryła lub zwarta masa czegoś zajmująca znaczny obszar w przestrzeni masa, mole
3. (technologia, technika, techniczny) pierścień gumowy zamocowany na stałe na obręczy koła pojazdu; ogumienie pełne neumático macizo

maszkaron /maˈʃkarɔ̃n/ (n)
(architektura, architektoniczny) ozdobny detal architektoniczny w kształcie głowy; mascarón

maszt /maʃt/ (n)
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) pionowe drzewce ustawione przeważnie w osi jednostki pływającej o napędzie żaglowym, którego podstawowym zadaniem jest stawianie na nim żagli i przenoszenie działania siły aerodynamicznej na kadłub jednostki; mástil, palo

maszyna /maˈʃɨ̃na/ (n)
urządzenie zawierające mechanizm lub zespół współdziałających mechanizmów, służące do przetwarzania energii albo do wykonywania określonej pracy máquina

maszyna do pisania /maˈʃɨ̃na ˌdɔ‿pʲiˈsãɲa/ (n)
(technologia, technika, techniczny) przenośne urządzenie mechaniczne do pisania tekstów; máquina de escribir

maszyna do szycia /maˈʃɨ̃na dɔ‿ˈʃɨʨ̑a/ (n)
urządzenie do łączenia kawałków elastycznych materiałów za pomocą nici poprzez utworzenie szwu; máquina de coser

maszyna prosta /maˈʃɨ̃na ˈprɔsta/ (n)
(fizyka, fizyczny) urządzenie do zmiany kierunku i wartości siły bez użycia dodatkowego źródła energii; máquina simple

maszynista /ˌmaʃɨ̃ˈɲista/ (n)
(kolejnictwo) osoba prowadząca pociąg; maquinista

maszynistka (n)
kobieta kierująca lokomotywą motorista

maszynka do golenia /maˈʃɨ̃nka ˌdɔ‿ɡɔˈlɛ̃ɲa/ (n)
narzędzie służące do usuwania w bezpieczny sposób owłosienia ciała maquinilla de afeitar

maszynka do mięsa /maˈʃɨ̃nka dɔ‿ˈmʲjɛ̃w̃sa/ (n)
mechaniczne narzędzie kuchenne, służące do rozdrabniania mięsa; picadora de carne

masło /ˈmaswɔ/ (n)
(spożywczy) tłuszcz jadalny produkowany z mleka; mantequilla, manteca

mat /mat/ (n)
1. (wojskowość, wojskowy) podoficer marynarki, odpowiednik kaprala w wojskach lądowych; cabo de el marina
2. (szachy, pojęcie szachowe) stan gry, w którym król jednej ze stron jest zaszachowany i nie ma żadnego pola, na które mógłby odejść; mate
3. przedmiot, powierzchnia bez połysku mate, matidez

matczyny /maṭˈʧ̑ɨ̃nɨ/ (adj)
(książkowy) dotyczący matki, należący do matki, właściwy matce, charakteryzujący matkę materno

matematyczny /ˌmatɛ̃maˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
związany z matematyką matemático

matematyka /ˌmatɛ̃ˈmatɨka/ (n)
(edukacja, edukacyjny) nauka dedukcyjna zajmująca się analizą zbiorów, liczb i innych elementów abstrakcyjnych; matemáticas

materac /maˈtɛraʦ̑/ (n)
duży płaski przedmiot, wypełniony elastycznym materiałem dla uniknięcia kontaktu z twardą powierzchnią np. podczas snu lub ćwiczeń gimnastycznych; colchón

materia /maˈtɛrʲja/ (n)
(fizyka, fizyczny) ogół obiektywnie istniejących przedmiotów, poznawalnych za pomocą zmysłów lub przyrządów pomiarowych; materia

materialista /ˌmatɛrʲjaˈlʲista/ (n)
1. (filozofia, filozoficzny) wyznawca, zwolennik materializmu materialista
2. (potocznie, potoczny) człowiek kierujący się w życiu pragnieniem zdobycia korzyści materialnych materialista

materialistka /ˌmatɛrʲjaˈlʲistka/ (n)
1. (filozofia, filozoficzny) zwolenniczka materializmu w filozofii materialista
2. kobieta kierująca się w życiu pragnieniem zdobycia korzyści materialnych materialista

materiał /maˈtɛrʲjaw/ (n)
to, z czego są wytwarzane przedmioty material

matka /ˈmatka/ (n)
1. rodzic płci żeńskiej; madre
2. (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zakonnica, przełożona klasztoru madre
3. (zoologia, zoologiczny) samica mająca potomstwo madre

matka chrzestna /ˈmatka ˈxʃɛstna/ (n)
(kościelny) kobieta przedstawiająca do chrztu osobę chrzczoną madrina

matkobójca (n)
(książkowy) zabójca własnej matki matricida

matlockit (n)
(mineralogia, mineralogiczny) rzadki minerał z grupy halogenków; matlockita

matma /ˈmatma/ (n)
1. (potocznie, potoczny) lekcja matematyki mates
2. (potocznie, potoczny) przedmiot matematyki mates

matriarchalny /ˌmatrʲjarˈxalnɨ/ (adj)
dotyczący matriarchatu matriarcal

matriarchat /maˈtrʲjarxat/ (n)
1. (socjologia, socjologiczny) organizacja społeczeństwa pierwotnego, w którym dominujące znaczenie mają kobiety; matriarcado
2. (przenośnie, przenośnia) dominacja kobiety w związku rodzinnym matriarcado

maucheryt (n)
(mineralogia, mineralogiczny) rzadki minerał z grupy siarczków; maucherita

mauretański /ˌmawrɛˈtãj̃sʲci/ (adj)
odnoszący się do Mauretanii, państwa w Afryce mauritano

maurytyjski /ˌmawrɨˈtɨjsʲci/ (adj)
odnoszący się do państwa Mauritius mauriciano

mauzoleum /ˌmawzɔˈlɛ<sup>w</sup>ũm/ (n)
(architektura, architektoniczny) monumentalny grobowiec, przeważnie osobna budowla pełniąca taką funkcję; mausoleo

mazurek /maˈzurɛk/ (n)
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (choreografia, choreograficzny) stylizowany taneczny utwór muzyczny w takcie 3/4, oparty na mazurze, oberku lub kujawiaku; mazurca

mała czarna /ˈmawa ˈʧ̑arna/ (n)
1. czarna sukienka (także spódnica) kończąca się powyżej kolan; vestidito negro
2. filiżanka kawy bez mleka un café solo, uno solo

mało /ˈmawɔ/ (indefiniteCardinalNumeral)
niewielka ilość czegoś lub kogoś poco

małomówny /ˌmawɔ̃ˈmuvnɨ/ (adj)
taki, który mówi mało; nie jest gadatliwy taciturno, callado

małowodzie (n)
(medycyna, medyczny) występująca w czasie ciąży anomalia, w której ilość płynów zawartych w błonach płodowych jest za mała; oligohidramnios

małpa /ˈmawpa/ (n)
1. (potocznie, potoczny) (informatyka, informatyczny) znak @ arroba
2. (zoologia, zoologiczny) człekokształtne zwierzę z rzędu naczelnych; mono, simio

małpi /ˈmawpʲi/ (adj)
związany z małpą, dotyczący małpy símico

mały /ˈmawɨ/ (adj)
1. mający niewielkie rozmiary, nieduży, drobny, niski pequeño
2. występujący w niewielkiej ilości lub liczbie (zwykle z domyślną cechą) pequeño

mały /ˈmawɨ/ (n)
1. (potocznie, potoczny) członek męski, penis hermano pequeño
2. dziecko, niedorosły pequeño

mały palec /ˈmawɨ ˈpalɛʦ̑/ (n)
(anatomia, anatomiczny) piąty, najmniejszy palec u ręki lub nogi meñique, dedo meñique, auricular

małżeński /mawˈʒɛ̃j̃sʲci/ (adj)
dotyczący małżeństwa, związany z małżeństwem marital, matrimonial

małżeństwo /mawˈʒɛ̃j̃stfɔ/ (n)
1. (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (etnografia, etnograficzny) (socjologia, socjologiczny) usankcjonowany prawnie lub kulturowo stały związek dwóch osób, zwykle płci przeciwnej, tradycyjnie mający ułatwić wspólne prowadzenie gospodarstwa domowego i finansów, pożycie oraz wychowanie dzieci; matrimonio
2. dwie osoby będące w związku (1.1) matrimonio

małżeństwo wymuszone (n)
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) związek małżeński, który został zawarty wbrew woli jednej ze stron, zazwyczaj kobiety; matrimonio forzado

małżonek /mawˈʒɔ̃nɛk/ (n)
1. mąż lub żona (czyiś) esposo, cónyuge
2. mąż (czyjś) esposo, cónyuge

małżonka /mawˈʒɔ̃nka/ (n)
(podniośle) cudza żona esposa

małżowina (n)
(zoologia, zoologiczny) skorupa małża; (dawniej, dawny) każdego skorupiaka concha, valva

maślanka /maɕˈlãnka/ (n)
(spożywczy) (kulinaria) napój mleczny powstały w efekcie oddzielenia tłuszczu od zmaślonej śmietany; suero de mantequilla

maść /maɕʨ̑/ (n)
(medycyna, medyczny) substancja o półstałej, miękkiej konsystencji i o właściwościach leczniczych przeznaczona do smarowania skóry; bálsamo

mdłości /ˈmdwɔɕʨ̑i/ (n)
(fizjologia, fizjologiczny) stan wywołany przez czynniki fizyczne lub psychiczne poprzedzający wymioty; náusea

meander /mɛˈãndɛr/ (n)
1. (architektura, architektoniczny) element dekoracyjny przypominający meandrującą rzekę; meandro
2. (geografia, geograficzny) zakole rzeki przypominające literę U; meandro

mebel /ˈmɛbɛl/ (n)
ruchomy sprzęt użytkowy przeznaczony do wyposażenia pomieszczeń; mueble

mecenas /mɛˈʦ̑ɛ̃nas/ (n)
osoba lub instytucja, która finansuje artystę, rzadziej również naukowców (sprawuje mecenat); mecenas

mech /mɛx/ (n)
(botanika, botaniczny) drobna, niewielka roślina zarodnikowa żyjąca w ocienionych i wilgotnych miejscach musgo

mechanik /mɛˈxãɲik/ (n)
1. (potocznie, potoczny) serwisant w warsztacie naprawy samochodów mecánico
2. osoba, która zajmuje się obsługą oraz naprawą maszyn i urządzeń mecánico
3. specjalista w dziedzinie mechaniki mecánico

mechanika /mɛˈxãɲika/ (n)
1. (technologia, technika, techniczny) dział techniki zajmujący się konstruowaniem i budowaniem maszyn i pojazdów; mecánica
2. (fizyka, fizyczny) dział fizyki opisujący ruch i odkształcenie ciał materialnych lub ich części na skutek ich wzajemnych oddziaływań oraz badający stan równowagi między nimi. mecánica
3. (informatyka, informatyczny) model fizyki świata zaimplementowany w grze komputerowej mecánica
4. (technologia, technika, techniczny) dział obejmujący mechanikę ośrodków ciągłych i wytrzymałość materiałów mecánica
5. sposób działania mechanizmu mecánica

mechanizm /mɛˈxãɲism̥/ (n)
1. (technologia, technika, techniczny) zespół pracujących elementów maszyny / urządzenia mających wykonywać określoną czynność mecanismo
2. grupa współdziałających wydarzeń, procesów lub zachowań mecanismo

mechatronika /ˌmɛxaˈtrɔ̃ɲika/ (n)
dział techniki, który łączy w sobie elementy mechaniki, budowy maszyn, elektroniki, automatyki, robotyki oraz informatyki; mecatrónica

mecz /mɛʧ̑/ (n)
(sport, sportowy) część rozgrywek sportowych, rozgrywana między dwoma zawodnikami lub drużynami, umożliwiająca wyłonienie zwycięzcy partido

meczet /ˈmɛʧ̑ɛt/ (n)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) budynek, miejsce modlitwy i sprawowania kultu Boga w islamie; mezquita

medal /ˈmɛdal/ (n)
niewielki okrągły wytwór metalowy, ozdobiony reliefem, często na wstążce, wykonany dla upamiętnienia ważnych wydarzeń lub jako odznaczenie; medalla

mediacja (n)
pośredniczenie w sporze, aby ułatwić stronom dojście do porozumienia mediación

mediana /mɛˈdʲjãna/ (n)
(statystyka, statystyczny) wartość liczbowa, która zajmująca środkowe miejsce w rosnącym szeregu liczb (przy parzystej ilości elementów jest średnią dwóch środkowych liczb); mediana

mediolanka /ˌmɛdʲjɔˈlãnka/ (n)
mieszkanka Mediolanu milanesa

mediolańczyk /ˌmɛdʲjɔˈlãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
mieszkaniec Mediolanu milanés

mediolański /ˌmɛdʲjɔˈlãj̃sʲci/ (adj)
związany z Mediolanem, wywodzący się z Mediolanu milanés

meduza /mɛˈduza/ (n)
(zoologia, zoologiczny) galaretowate zwierzę morskie, którego parasolowate ciało unoszone jest przez toń morską; medusa, aguamala

medycyna /ˌmɛdɨˈʦ̑ɨ̃na/ (n)
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (medycyna, medyczny) nauka o zdrowiu i chorobach człowieka i zwierząt oraz sposobach zapobiegania i leczenia, medicina

medycyna weterynaryjna (n)
nauka o zdrowiu i chorobach zwierząt, ich leczeniu oraz profilaktyce; medicina veterinaria

medyczny /mɛˈdɨʧ̑nɨ/ (adj)
związany z medycyną, dotyczący medycyny médico, medicinal

medyna /mɛˈdɨ̃na/ (n)
stara dzielnica w mieście arabskim; medina

medytować /ˌmɛdɨˈtɔvaʨ̑/ (v)
uprawiać medytację meditar

megalit /mɛˈɡalʲit/ (n)
duży, nieobrobiony lub częściowo obrobiony kamień, rodzaj prehistorycznej budowli; megalito

megalomański /ˌmɛɡalɔ̃ˈmãj̃sʲci/ (adj)
właściwy megalomanii lub megalomanowi, świadczący o przesadnym przekonaniu o swojej wartości megalómano

meitner /ˈmajtnɛr/ (n)
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Mt i liczbie atomowej 109; meitnerio

mejoza /mɛˈjɔza/ (n)
(biologia, biologiczny) proces podziału redukcyjnego jądra komórkowego, z którego powstają cztery jądra o połowie chromosomów komórki macierzystej; meiosis

meksyk /ˈmɛksɨk/ (n)
(potocznie, potoczny) bałagan, burdel, bajzel casa de putas, cuadro

meksykanin /ˌmɛksɨˈkãɲĩn/ (n)
mieszkaniec Meksyku (stolicy państwa Meksyk) mexiqueño

meksykański /ˌmɛksɨˈkãj̃sʲci/ (adj)
1. odnoszący się do miasta Meksyk mexiqueño
2. odnoszący się do państwa Meksyk mexicano, mejicano

melancholia /ˌmɛlãnˈxɔlʲja/ (n)
(psychologia, psychologiczny) depresja psychiczna objawiająca się apatią i niechęcią do życia melancolía

melancholijny (adj)
wyrażający melancholię lub skłonny do niej melancólico

melasa /mɛˈlasa/ (n)
(kulinaria) ciemnobrązowy, gęsty syrop o odczynie słabo alkalicznym, który powstaje jako produkt uboczny podczas produkcji cukru spożywczego; melaza

melina (n)
(potocznie, potoczny) kryjówka przestępców topera

melisa /mɛˈlʲisa/ (n)
(botanika, botaniczny) (kulinaria) Melissa officinalis L., roślina lecznicza o owłosionej łodydze i jajowatych liściach, kwitnąca na niebiesko lub różowo, mająca cytrynowym zapach, stosowana także jako przyprawa; melisa

melodia /mɛˈlɔdʲja/ (n)
ciąg dźwięków, każdy o określonej wysokości i czasie trwania, rozpoznawany przez słuchacza jako jedna całość; melodía

melodramatyczny (adj)
dotyczący melodramatu melodramático

melodyjny (adj)
o przyjemnym brzmieniu melodioso, dulce, armonioso

meloman /mɛˈlɔ̃mãn/ (n)
miłośnik muzyki (w domyśle: klasycznej) melómano, musicómano

melomanka /ˌmɛlɔ̃ˈmãnka/ (n)
kobieta, która lubi słuchać muzyki melómana, musicómana

melon /ˈmɛlɔ̃n/ (n)
1. (spożywczy) jadalny owoc rośliny (1.1) melón
2. (przenośnie, przenośnia) (slangowo) (grubiański, grubiańsko) kobieca pierś melón

mendelew /mɛ̃nˈdɛlɛf/ (n)
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Md i liczbie atomowej 101; mendelevio

mendoweszka /ˌmɛ̃ndɔˈvɛʃka/ (n)
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) (medycyna, medyczny) Pthirus pubis, wesz łonowa, menda; ladilla

menhir (n)
(archeologia, archeologiczny) w kulturze celtyckiej: nieociosany lub częściowo obrobiony głaz (najczęściej zaostrzony od góry); menhir

menstruacja /ˌmɛ̃w̃struˈ<sup>w</sup>aʦ̑ʲja/ (n)
(fizjologia, fizjologiczny) cykliczne złuszczanie się nabłonka macicy kobiety pod wpływem zmian stężenia hormonów płciowych; menstruación

mentalizm (n)
1. (filozofia, filozoficzny) pogląd, według którego jednostkowy umysł i jego subiektywne stany stanowią jedyną rzeczywistość mentalismo
2. kategoria sztuki iluzji, umiejętność manipulowania myślami i zachowaniami ludzi; mentalismo

mentalność (n)
właściwy komuś sposób myślenia i postrzegania rzeczywistości mentalidad

menu (n)
1. karta z nazwami potraw oferowanych w restauracji menú
2. (informatyka, informatyczny) zestawienie funkcji programu menú

mercedes /mɛrˈʦ̑ɛdɛs/ (n)
(potocznie, potoczny) (żartobliwie) (środowiskowy) wózek na śmieci używany przez służby oczyszczania miast carrito de barrendero

merdać /ˈmɛrdaʨ̑/ (v)
o psie: machać ogonem najczęściej z radości colear, menear

merytokracja (n)
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) system, w którym władza powierzana jest osobom kompetentnym; meritocracia

mes /mɛs/ (n)
(potocznie, potoczny) SMS, es emilio

mesjanizm /mɛˈsʲjä̃ɲism̥/ (n)
wiara w nadejście Mesjasza, który zbawi ludzkość mesianismo

meskal (n)
1. gatunek kaktusa meksykańskiego, z którego uzyskuje się meskalinę, (łacina) Lophophora williamsii mezcal
2. tradycyjny alkohol meksykański z różnych gatunków agawy zielonej mezcal

meskalina /ˌmɛskaˈlʲĩna/ (n)
(chemia, chemiczny) narkotyk z grupy alkaloidów fenyloetyloaminowych, silny enteogen; mescalina, mezcalina

meta /ˈmɛta/ (n)
(sport, sportowy) miejsce, które należy osiągnać w zawodach meta

metaboliczny (adj)
(biochemia, biochemiczny) związany z metabolizmem, dotyczący metabolizmu metabólico

metabolizm /ˌmɛtaˈbɔlʲism̥/ (n)
(biochemia, biochemiczny) przemiana materii w organizmie; metabolismo

metafizyczny /ˌmɛtafʲiˈzɨʧ̑nɨ/ (adj)
(filozofia, filozoficzny) związany z metafizyką, charakterystyczny dla metafizyki i metafizyków metafísico

metafizyk /ˌmɛtaˈfʲizɨk/ (n)
osoba, która zajmuje się metafizyką lub jest zwolennikiem metafizyki metafísico

metafora /ˌmɛtaˈfɔra/ (n)
(językoznawstwo, językoznawczy) środek stylistyczny polegający na zestawieniu obcych sobie znaczeniowo wyrazów w celu uzyskania nowego, przenośnego znaczenia; metáfora

metaforyczny (adj)
dotyczący metafory metafórico

metal /ˈmɛtal/ (n)
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny charakteryzujący się obecnością w sieci krystalicznej elektronów swobodnych; metal

metalizacja /ˌmɛtalʲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
(technologia, technika, techniczny) proces pokrywania powierzchni przedmiotu warstwą metalu metalización

metalizowanie (n)
(technologia, technika, techniczny) pokrywanie przedmiotu powłoką z metalu metalización

metalowy /ˌmɛtaˈlɔvɨ/ (adj)
związany z metalem, dotyczący metalu, zrobiony z metalu metálico, de metal

metamfetamina (n)
(farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) pochodna amfetaminy o silnym działaniu psychoaktywnym; metanfetamina

metan /ˈmɛtãn/ (n)
(chemia, chemiczny) najprostszy alkan, bezwonny i bezbarwny gaz, główny składnik gazu ziemnego, stosowany do syntezy wielu związków organicznych i jako gaz opałowy; metano

metanol /mɛˈtãnɔl/ (n)
(chemia, chemiczny) najprostszy związek z grupy alkoholi, bezbarwna, łatwopalna ciecz; metanol

metempsychoza (n)
reinkarnacja, ponowne wcielenie duszy, wędrówka dusz metempsicosis

meteor /mɛˈtɛɔr/ (n)
(astronomia, astronomiczny) świecący ślad, jaki zostawia po sobie spalający się w górnych warstwach atmosfery okruch skalny (meteoroid); meteoro

meteorolog /ˌmɛtɛɔˈrɔlɔk/ (n)
specjalista w dziedzinie meteorologii, osoba prognozująca pogodę meteorólogo

meteorologia /ˌmɛtɛɔrɔˈlɔɟja/ (n)
nauka zajmująca się badaniem zjawisk fizycznych i procesów zachodzących w atmosferze i stanem pogody; meteorología

meteorologiczny /ˌmɛtɛɔrɔlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
związany z meteorologią, dotyczący meteorologii meteorológico

meteoryt /ˌmɛtɛˈɔrɨt/ (n)
(astronomia, astronomiczny) pozostałość drobnego skalnego ciała niebieskiego (meteoroidu) przyciągniętego przez znacznie większe ciało niebieskie, która w postaci ciała stałego dotarła do jego powierzchni; meteorito

metformina (n)
(chemia, chemiczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) chemiczny związek organiczny, dimetylowa pochodna biguanidu, będąca lekiem z grupy biguanidów, stosowanym jako doustny lek przeciwcukrzycowy; metformina

metka /ˈmɛtka/ (n)
(handel, handlowy) kartonik albo kawałek tkaniny zawierający informacje – przyczepiony lub przyszyty do towaru; etiqueta, marbete

metoda /mɛˈtɔda/ (n)
1. sposób postępowania mający doprowadzić do osiągnięcia zamierzonego celu método
2. (informatyka, informatyczny) funkcja składowa klasy método

metoda kija i marchewki /mɛˈtɔda ˈcija ˌi‿marˈxɛfʲci/ (n)
(potocznie, potoczny) sposób postępowania z ludźmi mający na celu skłonienie ich do określonych działań poprzez straszenie i schlebianie, karanie i nagradzanie na przemian método del palo y de la zanahoria

metonimia (n)
(językoznawstwo, językoznawczy) figura retoryczna polegająca na zastąpieniu nazwy czegoś nazwą czegoś innego, co pozostaje z nim w uchwytnej zależności; metonimia

metr /mɛtr̥/ (n)
odległość, jaką pokonuje światło w próżni w czasie 1/299 792 458 sekundy; metro

metr kwadratowy /ˈmɛtr̥ ˌkfadraˈtɔvɨ/ (n)
(matematyka, matematyczny) jednostka miary równa polu kwadratu o boku jednego metra; metro cuadrado

metr sześcienny (n)
(jednostka miary) jednostka objętości równa objętości sześcianu o krawędzi jednego metra; metro cúbico

metro /ˈmɛtrɔ/ (n)
podziemna kolej miejska metro, subte

metronidazol /ˌmɛtrɔ̃ɲiˈdazɔl/ (n)
(chemia, chemiczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) chemioterapeutyk będący pochodną nitroimidazolu; metronidazol

metronom /mɛˈtrɔ̃nɔ̃m/ (n)
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) przyrząd do ustalania tempa utworu muzycznego; metrónomo

metropolia /ˌmɛtrɔˈpɔlʲja/ (n)
(geografia, geograficzny) (urbanistyka, urbanistyczny) główne miasto kraju metrópoli, metrópolis

metroseksualny /ˌmɛtrɔsɛksuˈ<sup>w</sup>alnɨ/ (adj)
o wielkomiejskim mężczyźnie nowoczesny, dbający o swój wygląd, podążający za modą, korzystający ze zdobyczy kosmetologii metrosexual

metrowy /mɛˈtrɔvɨ/ (adj)
mający długość jednego metra de uno metro

mewa /ˈmɛva/ (n)
(ornitologia, ornitologiczny) ptak płetwonogi o gęstym upierzeniu koloru białego lub popielatego żyjący na wybrzeżach basenów wodnych; gaviota

mezcal (n)
(spożywczy) narodowa wódka meksykańska o słomkowym kolorze wytwarzana z bulw agawy; mezcal

mezopauza /ˌmɛzɔˈpawza/ (n)
(meteorologia, meteorologiczny) warstwa atmosfery Ziemi oddzielająca mezosferę od termosferę; mesopausa

mezosfera /ˌmɛzɔˈsfɛra/ (n)
(meteorologia, meteorologiczny) warstwa atmosfery Ziemi znajdująca się między stratosferą a termosferą; mesosfera

mezoterapia (n)
(medycyna, medyczny) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) niechirurgiczny zabieg medyczny lub kosmetyczny polegający na dostarczeniu bezpośrednio do skóry właściwej substancji leczniczych, regenerujących lub odżywczych; mesoterapia

mezuza (n)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) ozdobny wąski pojemnik z fragmentem Tory wieszany przez żydów na odrzwiach domu; mezuzá

mglisty /ˈmɡlʲistɨ/ (adj)
1. (przenośnie, przenośnia) mało konkretny, niesprecyzowany lub mało zrozumiały confuso, nebuloso, vago
2. (przenośnie, przenośnia) widziany jak przez mgłę, za mgłą; niewyraźny confuso, impreciso, nebuloso
3. pełen mgły brumoso, neblinoso, nebuloso

mgła /mɡwa/ (n)
zawiesina mikroskopijnych kropelek wody unosząca się nisko nad ziemią w postaci obłoku utrudniającego widoczność; niebla, bruma

mgławica /mɡwaˈvʲiʦ̑a/ (n)
(astronomia, astronomiczny) obłok gazu i pyłu międzygwiazdowego; nebulosa

mi /mʲi/ (n)
1. (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) nazwa solmizacyjna jednego z dźwięków; mi
2. jedna z nazw dwunastej litery alfabetu greckiego; mi

mianować (v)
1. nadawać tytuł lub godność denominar, nombrar
2. określać nazwą nombrar, llamar
3. powoływać na stanowisko designar, nombrar

mianowicie /ˌmʲjãnɔˈvʲiʨ̑ɛ/ (conjunction)
1. służy wprowadzeniu do uszczegółownienia wcześniejszej wypowiedzi a saber
2. służy wprowadzeniu wyliczenia es decir, esto es, o sea

mianownik /mʲjãˈnɔvʲɲik/ (n)
1. (gramatyka) pierwszy przypadek deklinacji, który odpowiada na pytania: kto? co?; nominativo
2. (matematyka, matematyczny) w wyrażeniu ułamkowym: część tego wyrażenia umieszczona pod kreską ułamkową; denominador

miasteczko /mʲjaˈstɛʧ̑kɔ/ (n)
małe miasto población, villa

miastenia /mʲjaˈstɛ̃ɲja/ (n)
(medycyna, medyczny) nabyta, przewlekła choroba, charakteryzująca się szybkim zmęczeniem i osłabieniem mięśni szkieletowych; miastenia

miasto /ˈmʲjastɔ/ (n)
(administracja) znaczny obszar gęsto zabudowany, będący skupiskiem ludności wykonującej zawody nierolnicze, a który otrzymał prawa miejskie; ciudad, urbe

miasto stołeczne /ˈmʲjastɔ stɔˈwɛʧ̑nɛ/ (n)
(urzędowy) miasto pełniące funkcję stolicy ciudad capitalino

miasto-państwo /ˌmʲjastɔ‿ˈpãj̃stfɔ/ (n)
(historia, historyczny, historycznie) w starożytności: zespół terenów i osiedli zgrupowanych wokół miast, mający charakter odrębnego państwa; ciudad-estado

miau /mʲjaw/ (interjection)
(wyraz dźwiękonaśladowczy, onomatopeja) dźwięk wydawany przez kota miau

miauczeć /ˈmʲjawʧ̑ɛʨ̑/ (v)
o kocie: wydawać charakterystyczny głos maullar

miazga /ˈmʲjazɡa/ (n)
1. (botanika, botaniczny) warstwa komórek u roślin drzewiastych znajdujących się między drewnem a łykiem; cámbium
2. bezkształtna masa powstała wskutek rozbicia, zgniecenia lub roztarcia czegoś pasta, pulpa

miał /mʲjaw/ (n)
sortyment zasadniczy węgla kamiennego; stosowany głównie do ogrzewania domów carbonilla, polvo de carbón

miażdżyca /mʲjaʒˈʤ̑ɨʦ̑a/ (n)
(medycyna, medyczny) przewlekły proces zapalno-zwyrodnieniowy tętnic, powodujący ich stwardnienie i zwężenie ich światła; jedna z chorób cywilizacyjnych; ateroesclerosis, aterosclerosis

miażdżycowy (adj)
(medycyna, medyczny) właściwy miażdżycy, związany z miażdżycą aterosclerótico

miażdżyć (v)
rozbijać na miazgę aplastar

micela /mʲiˈʦ̑ɛla/ (n)
(fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) kulista cząstka, zawierająca od kilkudziesięciu do kilkuset cząsteczek; micela

miech /mʲjɛx/ (n)
(technologia, technika, techniczny) proste urządzenie do tłoczenia powietrza w instrumentach muzycznych, piecach fuelle

miecz /mʲjɛʧ̑/ (n)
obosieczna broń z długim, prostym metalowym ostrzem; espada

miecz Damoklesa /ˈmʲjɛʤ̑ ˌdãmɔkˈlɛsa/ (n)
wyrok losu, kara nieubłaganie wisząca nad człowiekiem; espada de Damocles

miecznik /ˈmʲjɛʧ̑ʲɲik/ (n)
(ichtiologia, ichtiologiczny) Xiphias gladius, duża ryba drapieżna z górną szczęką przekształconą w długi szpikulec emperador

mieczyk /ˈmʲjɛʧ̑ɨk/ (n)
(botanika, botaniczny) Gladiolus L., rodzaj roślin z rodziny kosaćcowatych o kwiatach w postaci grona na wzniesionej łodydze; estoque, gladiolo, gladíolo

miednica /mʲjɛdʲˈɲiʦ̑a/ (n)
1. (anatomia, anatomiczny) wklęsła, parzysta kość w obrębie lędźwi, łącząca kończynę dolną (tylną) z kręgosłupem; pelvis
2. duża miska, głównie do mycia lub prania; cubo, palangana

miedź /mʲjɛ̇ʨ̑/ (n)
(chemia, chemiczny) metal, pierwiastek chemiczny o symbolu Cu i liczbie atomowej 29; cobre

miejsce /ˈmʲjɛ̇jsʦ̑ɛ/ (n)
1. (sport, sportowy) ranga, pozycja lugar
2. miejsce (1.1), niezajęte przez nic, wolne do umieszczenia w nim czegoś sitio
3. obszar lub punkt w przestrzeni lugar, sitio
4. wyznaczone miejsce (1.1), przeznaczone dla kogoś; krzesło, fotel itp. zarezerwowane dla kogoś lugar, sitio

miejsce artykulacji /ˈmʲjɛ̇jsʦ̑ɛ ˌartɨkuˈlaʦ̑ʲji/ (n)
(językoznawstwo, językoznawczy) miejsce, w którym narządy mowy zbliżają się do siebie podczas wymawiania danej głoski punto de articulación

miejscownik /mʲjɛ̇jsˈʦ̑ɔvʲɲik/ (n)
(gramatyka) szósty przypadek deklinacji polskiej, odpowiada na pytania (o) kim? (o) czym?; locativo

miejscowość /mʲjɛ̇jsˈʦ̑ɔvɔɕʨ̑/ (n)
jednostka osadnicza lub inny obszar zabudowany wyróżniający się odrębną nazwą localidad

miejska legenda /ˈmʲjɛ̇jska lɛˈɡɛ̃nda/ (n)
pozornie prawdziwa informacja rozpowszechniana przez media, Internet lub w kręgach towarzyskich, budząca wielkie emocje u odbiorców; leyenda urbana

miejski /ˈmʲjɛ̇jsʲci/ (adj)
związany z miastem (jako miejscem lub jednostką administracyjną) urbano, municipal

mielizna /mʲjɛˈlʲizna/ (n)
płytkie miejsce w morzu, jeziorze lub rzece; bajío, bajo

mienie /ˈmʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
ogół rzeczy stanowiących czyjąś własność; bienes, patrimonio

mierzyć /ˈmʲjɛʒɨʨ̑/ (v)
1. (krawiectwo) zakładać na siebie ubranie lub obuwie, sprawdzając czy pasuje probarse
2. (wojskowość, wojskowy)celować do kogoś lub czegoś; brać kogoś / coś na cel apuntar
3. liczbowo określać właściwość (np. ilość, długość) czegoś poprzez porównanie z ustalonym wzorcem (np. calem, metrem czy długością własnej stopy); robić pomiar medir

miesiąc /ˈmʲjɛ̇ɕɔ̃nʦ̑/ (n)
1. (przestarzałe, przestarzały) ((współcześnie) (poetycki, poetycko) (literacko) lub (gwarowe, gwara)) księżyc (naturalny satelita Ziemi) luna
2. jednostka czasu obejmująca 28–31 dni; każda z dwunastu części roku; mes

miesiąc miodowy /ˈmʲjɛ̇ɕɔ̃nʦ̑ mʲjɔˈdɔvɨ/ (n)
pierwsze tygodnie po ślubie spędzane tylko we dwoje luna de miel

miesiączkować (v)
(fizjologia, fizjologiczny) mieć miesiączkę menstruar

miesiączkowy (adj)
(fizjologia, fizjologiczny) dotyczący miesiączki, menstruacji menstrual

miesięcznie /mʲjɛ̇ˈɕɛ̃n͇ʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
w ciągu miesiąca; dotyczy ilości czegoś mensualmente, al mes

miesięczny /mʲjɛ̇ˈɕɛ̃n͇ʧ̑nɨ/ (adj)
związany z okresem jednego miesiąca mensual

mieszadło (n)
(technologia, technika, techniczny) przyrząd do mieszania mezclador

mieszaniec /mʲjɛˈʃãɲɛʦ̑/ (n)
(biologia, biologiczny) osobnik powstały w wyniku skrzyżowania dwóch organizmów rodzicielskich należących do innych ras, odmian cruzado, mestizo, híbdrido

mieszać /ˈmʲjɛʃaʨ̑/ (v)
1. łączyć składniki podczas mieszania (poruszając lub potrząsając substancją) mezclar
2. dodawać, łączyć pojęcia itp. mezclar
3. (przenośnie, przenośnia) gmatwać, komplikować, powodować chaos, nieład mezclar
4. mylić, błędnie łączyć jakieś informacje mezclar
5. wtrącać się, wdawać się w coś, za bardzo się czymś interesować entrometerse, meterse
6. łączyć się, występować razem z czymś mezclarse

mieszczaństwo /mʲjɛʃˈʧ̑ãj̃stfɔ/ (n)
(dawniej, dawny) ogół mieszkańców miast, zwłaszcza ich zamożniejszych warstw burguesía

mieszkanie /mʲjɛˈʃkãɲɛ/ (n)
1. miejsce, gdzie dana osoba mieszka domicilio
2. zespół pomieszczeń mający odrębne wejście, przystosowanych do zamieszkania przez ludzi; apartamento, vivienda, piso

mieszkaniec /mʲjɛˈʃkãɲɛʦ̑/ (n)
osoba, która gdzieś mieszka (żyje) habitante

mieszkanka /mʲjɛˈʃkãnka/ (n)
kobieta na stałe mieszkająca w jakimś miejscu (regionie, mieście) habitante

mieszkać /ˈmʲjɛʃkaʨ̑/ (v)
przebywać w jakimś miejscu przez wiele dni, wraz ze spaniem vivir, habitar, residir

miewać /ˈmʲjɛvaʨ̑/ (v)
mieć coś w pewnych odstępach czasu soler tener

mieć /mʲjɛ̇ʨ̑/ (v)
1. być w coś ubranym llevar, tener
2. być w posiadaniu czegoś, posiadać coś tener, poseer
3. czasownik posiłkowy używany do podkreślenia aspektu dokonanego innego czasownika tener
4. dążyć do oddania czegoś komuś tener
5. czuć coś tener
6. dysponować środkami na wykonanie czegoś tener, disponer
7. musieć coś zrobić tener, faltar
8. (potocznie, potoczny) czuć się, być w jakimś stanie, nastroju encontrarse, estar
9. zbliżać się, być bliskim acercarse, estar para
10. znajdować się w pewnym stosunku, relacji do czegoś ser

mieć asa w rękawie /ˈmʲjɛ̇ʨ̑ ˈasa v‿rɛ̃ŋˈkavʲjɛ/ (idiom)
mieć przygotowany w ukryciu jakiś niezbyt uczciwy atut, dowód lub argument, do wykorzystania w dogodnej chwili dla zdobycia przewagi guardarse un as en la manga

mieć bielmo na oczach /ˈmʲjɛ̇ʥ̑ ˈbʲjɛlmɔ na‿ˈɔʧ̑ax/ (v)
być zaślepionym, nie dostrzegać lub nie rozumieć rzeczy, sytuacji, które są oczywiste dla innych tener una venda en los ojos

mieć bzika na punkcie czegoś /ˈmʲjɛ̇ʥ̑ ˈbʲʑika na‿ˈpũŋʲcʨ̑ɛ ˈʧ̑ɛɡɔɕ/ (v)
bardzo się czymś interesować, mieć manię na punkcie czegoś estar loco por

mieć czyste ręce /ˈmʲjɛ̇ʨ̑ ˈʧ̑ɨstɛ ˈrɛ̃nʦ̑ɛ/ (v)
nie dopuścić się przestępstwa; postępować uczciwie, nie oszukiwać tener las manos limpias

mieć duszę na ramieniu /ˈmʲjɛ̇ʥ̑ ˈduʃɛ ˌna‿rãˈmʲjɛ̇̃ɲu/ (v)
bardzo się bać tener el corazón en un puño

mieć długi język /ˈmʲjɛ̇ʥ̑ ˈdwuɟi ˈjɛ̃w̃zɨk/ (v)
nie umieć dochować tajemnicy, zwykle z powodu gadulstwa tener la lengua muy larga

mieć głowę na karku /ˈmʲjɛ̇ʥ̑ ˈɡwɔvɛ na‿ˈkarku/ (v)
być rozsądnym, zaradnym, umieć sobie radzić; myśleć trzeźwo tener la cabeza en su sitio

mieć głowę w chmurach /ˈmʲjɛ̇ʥ̑ ˈɡwɔvɛ ˈf‿xmurax/ (v)
być rozmarzonym, rozkojarzonym; myśleć nierozsądnie, nierealnie estar en las nubes

mieć jaja /ˈmʲjɛ̇ʨ̑ ˈjäja/ (v)
(pospolicie) być twardym, silnym, odważnym, śmiałym, wytrzymałym; posiadać cechy uważane za typowo męskie tener bemoles, tener huevos

mieć miejsce /ˈmʲjɛ̇ʨ̑ ˈmʲjɛ̇jsʦ̑ɛ/ (idiom)
rozgrywać się, odbywać się, zaistnieć tener lugar

mieć mleko pod nosem /ˈmʲjɛ̇ʨ̑ ˈmlɛkɔ pɔd‿ˈnɔsɛ̃m/ (v)
(lekceważąco, lekceważący) być kimś zbyt młodym, niedoświadczonym lub niedojrzałym tener la leche en los labios

mieć mocne plecy (v)
mieć poparcie, protekcję tener agarraderas, tener buenas aldabas, tener buenos padrinos

mieć na końcu języka /ˈmʲjɛ̇ʨ̑ na‿ˈkɔ̃j̃nʦ̑u jɛ̃w̃ˈzɨka/ (v)
wiedzieć, co się chce powiedzieć, ale w danej chwili to umknęło; mieć wrażenie, że za chwilę się to przypomni tener algo en el pico de la lengua, tener algo en la punta de la lengua

mieć na oku /ˈmʲjɛ̇ʨ̑ na‿ˈɔku/ (v)
być czymś zainteresowanym, upatrzyć sobie coś tener a la vista

mieć nadzieję /ˈmʲjɛ̇ʨ̑ naˈʥ̑ɛ̇jɛ/ (v)
wierzyć, ufać, wyrażać nadzieję na coś; myśleć, że; spodziewać się, że esperar

mieć nierówno pod sufitem /ˈmʲjɛ̇ʨ̑ ɲɛˈruvnɔ ˌpɔt‿suˈfʲitɛ̃m/ (v)
(przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) być niespełna rozumu, być osobą nierozsądną, działającą wariacko lub niemądrze estar como una regadera, estar mal de la azotea, tener pájaros en la azotea

mieć nosa /ˈmʲjɛ̇ʨ̑ ˈnɔsa/ (v)
dokonywać trafnych ocen, mieć dobre przeczucie tener olfato

mieć nóż na gardle /ˈmʲjɛ̇ʨ̑ ˈnuʃ na‿ˈɡardlɛ/ (v)
być w ciężkiej sytuacji, zmuszającej do podjęcia szybkiej, zwykle niekorzystnej dla siebie decyzji estar con la soga al cuello

mieć powyżej uszu /ˈmʲjɛ̇ʨ̑ pɔˈvɨʒɛj ˈuʃu/ (v)
(potocznie, potoczny) być bardzo zmęczonym, udręczonym czymś, kimś, nie móc kogoś, czegoś dłużej znosić estar hasta el gorro, estar hasta el moño, estar hasta la coronilla, estar hasta las narices, estar hasta los pelos

mieć przerąbane /ˈmʲjɛ̇ʨ̑ ˌpʃɛrɔ̃mˈbãnɛ/ (v)
(potocznie, potoczny) znaleźć się w bardzo złej sytuacji tenerlo crudo

mieć się na baczności /ˈmʲjɛ̇ʨ̑‿ɕɛ ˌna‿baʧ̑ˈnɔɕʨ̑i/ (v)
uważać; postępować ostrożnie w stosunku do czegoś lub kogoś estar sobre aviso

mieć twardą skórę /ˈmʲjɛ̇ʨ̑ ˈtfardɔ̃w̃ ˈskurɛ/ (v)
być niezbyt wrażliwym, niedelikatnym tener buen estómago, tener la piel dura, tener mucho estómago

mieć w małym palcu /ˈmʲjɛ̇ʥ̑ ˈv‿mawɨ̃m ˈpalʦ̑u/ (v)
(potocznie, potoczny) umieć coś bardzo dobrze conocer al dedillo, conocer como la palma de la mano, saber al dedillo, saberse de memoria

mieć złą prasę /ˈmʲjɛ̇ʥ̑ ˈzwɔ̃w̃ ˈprasɛ/ (idiom)
być negatywnie ocenianym tener mala prensa

migdał /ˈmʲiɡdaw/ (n)
1. (kulinaria) jadalna pestka owocu migdałowca pokryte brązową łuską, wewnątrz barwy kremowej; almendra
2. (zobacz) migdałowiec almendro

migdałek (n)
(anatomia, anatomiczny) skupisko tkanki chłonnej wchodzące w skład pierścienia chłonnego gardła; amígdala

migiem /ˈmʲiɟɛ̃m/ (adv)
szybko, natychmiast en un abrir y cerrar de ojos, en un santiamén

migotanie przedsionków /ˌmʲiɡɔˈtãɲɛ pʃɛtʲˈɕɔ̃nkuf/ (n)
(medycyna, medyczny) arytmia serca polegająca na braku koordynacji pobudzeń przedsionków serca; fibrilación auricular

migotać (v)
świecić w sposób przerywany lub krótko centellear

migotka /mʲiˈɡɔtka/ (n)
(anatomia, anatomiczny) trzecia powieka, przezroczysty fałd spojówki położony w przyśrodkowym kącie oka występujący u niektórych zwierząt; membrana nictitante

migrena /mʲiˈɡrɛ̃na/ (n)
(medycyna, medyczny) choroba objawiająca się napadami silnego bólu głowy połączonego często z mdłościami; jaqueca, migraña

mikotoksyna (n)
(biochemia, biochemiczny) substancja trująca pochodzenia grzybowego; micotoxina

mikro- /ˈmʲikrɔ/
1. (fizyka, fizyczny) pierwszy człon wyrazów złożonych oznaczający jednostki milion razy mniejsze od podstawowych; micro-
2. pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na bardzo małe rozmiary lub bardzo małą skalę tego, co jest nazwane drugim członem micro-

mikrob /ˈmʲikrɔp/ (n)
bardzo drobny, jednokomórkowy organizm microbio

mikrobiologia /ˌmʲikrɔbʲjɔˈlɔɟja/ (n)
(biologia, biologiczny) nauka zajmująca się badaniem organizmów niewidocznych gołym okiem; microbiología

mikrobus (n)
(motoryzacja) mały autobus dla około dziesięciu osób microbús

mikrocefalia /ˌmʲikrɔʦ̑ɛˈfalʲja/ (n)
(medycyna, medyczny) wada rozwojowa charakteryzująca się nienaturalnie małymi wymiarami czaszki; microcefalia

mikroelement (n)
pierwiastek chemiczny występujący w minimalnych ilościach w organizmach żywych microelemento

mikroflora (n)
(biologia, biologiczny) zespół roślinnych drobnoustrojów żyjących w danym środowisku microflora

mikrofon /mʲiˈkrɔfɔ̃n/ (n)
urządzenie służące do zamiany informacji dźwiękowej na sygnał elektryczny, zwykle celem jej wzmocnienia; micrófono

mikronezyjski /ˌmʲikrɔ̃nɛˈzɨjsʲci/ (adj)
odnoszący się do Mikronezji micronesio

mikroorganizm /ˌmʲikrɔːrˈɡãɲism̥/ (n)
(biologia, biologiczny) organizm żywy widoczny tylko pod mikroskopem microorganismo, germen

mikroregion (n)
(geografia, geograficzny) jednostka podziału fizycznogeograficznego przestrzeni, charakteryzująca się zbliżonymi cechami środowiskowo-krajobrazowymi, mniejsza od mezoregionu; microrregión

mikrosegmentacja /ˌmʲikrɔsɛɡmɛ̃nˈtaʦ̑ʲja/ (n)
(informatyka, informatyczny) podział sieci informatycznej na mniejsze części, zwykle w celu zwiększenia dostępnego pasma microsegmentación

mikroskop /mʲiˈkrɔskɔp/ (n)
(optyka, optyczny) przyrząd optyczny umożliwiający obserwowanie z bliskiej odległości przedmiotów niewidocznych gołym okiem; microscopio

mikroskopijny /ˌmʲikrɔskɔˈpʲijnɨ/ (adj)
bardzo mały, w skali mikro microscópico

mila /ˈmʲila/ (n)
jednostka długości stosowana m.in. w Wielkiej Brytanii i Stanach Zjednoczonych; milla

milczenie /mʲilˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
nieodzywanie się, niemówienie silencio, callada

milczeć /ˈmʲilʧ̑ɛʨ̑/ (v)
nie mówić, nie wydawać głosu callar, guardar silencio

milczeć jak grób /ˈmʲilʧ̑ɛʨ̑ ˈjaɡ ˈːrup/ (v)
dotrzymywać tajemnic, nie ujawniać sekretów ser una tumba

milczący (adj)
1. nieodzywający się wcale lub wypowiadający się rzadko callado
2. przebiegający bez użycia słów silencioso, táctico

milenium (n)
okres tysiąca lat milenio

milezyjski (adj)
związany z Miletem, dotyczący Miletu milesio

mili- /ˈmʲilʲi/
(fizyka, fizyczny) pierwszy człon wyrazów złożonych oznaczających jednostki miary tysiąc razy mniejsze od podstawowych; mili-

miliamper /mʲilʲjˈãmpɛr/ (n)
(fizyka, fizyczny) jednostka natężenia pola elektrycznego równa jedna tysięcznej ampera miliamperio

miliarder /mʲiˈlʲjardɛr/ (n)
osoba bardzo bogata, posiadająca miliardy multimillonario

milimetr /mʲiˈlʲĩmɛtr̥/ (n)
tysięczna część metra; milímetro

milimetrowy (adj)
taki, który ma wielkość jednego milimetra milimétrico

milioner /mʲiˈlʲjɔ̃nɛr/ (n)
osoba bardzo bogata, posiadająca miliony millonario

militaryzm (n)
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) tendencja w polityce wewnętrznej polegająca na rozbudowywaniu potencjału militarnego państwa do rozmiarów przekraczających rzeczywiste potrzeby obronne militarismo

miliwolt /mʲiˈlʲivɔlt/ (n)
(metrologia, metrologiczny) (fizyka, fizyczny) tysięczna część wolta millivoltio

mim /mʲĩm/ (n)
1. (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) aktor występujący w pantomimie; mimo
2. (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) rodzaj utworu scenicznego w starożytnej Grecji i starożytnym Rzymie mimo

mimiczny (adj)
dotyczacy mimiki, wyrażony za pomocą mimiki mímico

mimo /ˈmʲĩmɔ/ (preposition)
wskazuje na zrobienie czegoś, choć warunki temu nie sprzyjają a pesar de, pese a

mina /ˈmʲĩna/ (n)
1. (wojskowość, wojskowy) ukryty ładunek wybuchowy, przeznaczony do detonacji, gdy w pobliżu znajdzie się ofiara; mina
2. (historia, historyczny, historycznie) (starożytność) jednostka wagi, używana w Babilonii i Asyrii, później jednostka monetarna, używana też w Grecji; mina
3. wyraz twarzy cara, mueca

minaret /mʲĩˈnarɛt/ (n)
(architektura, architektoniczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wieża przy meczecie, z której muezin woła wiernych na modlitwę; alminar, minarete

mineralogia /ˌmʲĩnɛraˈlɔɟja/ (n)
(geologia, geologiczny) nauka o minerałach; mineralogía

mineralogiczny (adj)
dotyczący mineralogii mineralógico

minerał /mʲĩˈnɛraw/ (n)
(geologia, geologiczny) substancja, której struktura ukształtowała się w wyniku procesów geologicznych, będąca ciałem krystalicznym lub posiadająca jednorodną strukturę chemiczną; mineral

minimalista /ˌmʲĩɲĩmaˈlʲista/ (n)
zwolennik minimalizmu minimalista

minimalistyczny /ˌmʲĩɲĩmalʲiˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
1. ograniczający się do minimum minimalista
2. związany z minimalizmem minimalista

minimalizacja /ˌmʲĩɲĩmalʲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
sprowadzenie czegoś do możliwe najmniejszych rozmiarów minimización

minimalizm (n)
ograniczenie do minimum wymagań, potrzeb, dążeń (et cetera) minimalismo

minispódniczka /ˌmʲĩɲispudʲˈɲiʧ̑ka/ (n)
spódnica okrywająca jedynie uda lub ich część; minifalda

minister /mʲĩˈɲistɛr/ (n)
urzędnik będący członkiem rządu i kierujący ministerstwem; ministro

ministerialny (adj)
(administracja) dotyczący ministerstwa albo ministra, związany z ministerstwem albo ministrem ministerial

ministerstwo /ˌmʲĩɲiˈstɛrstfɔ/ (n)
urząd, którego szefem jest minister ministerio

ministra /mʲĩˈɲistra/ (n)
kobieta minister ministra

ministrant /mʲĩˈɲistrãnt/ (n)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) chłopiec pełniący funkcję pomocnika katolickiego prezbitera, głównie podczas sprawowania mszy; monaguillo

minjan (n)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (żydowski) w judaizmie: najmniejsza dopuszczalna liczba mężczyzn (tj. dziesięciu), wymagana do odbycia rytuałów religijnych; minyán

minojski (adj)
(historia, historyczny, historycznie) dotyczący, odnoszący się do cywilizacji powstałej w rejonie Morza Egejskiego w okresie od 2600 do 1100 r. p.n.e. minoico

minoryci /ˌmʲĩnɔˈrɨʨ̑i/ (n)
potoczna nazwa Zakonu Braci Mniejszych frailes menores

minoryta /ˌmʲĩnɔˈrɨta/ (n)
(kościelny) (potocznie, potoczny) franciszkanin, członek Zakonu Braci Mniejszych fraile menor

mintaj /ˈmʲĩntaj/ (n)
(ichtiologia, ichtiologiczny) Theragra chalcogramma, ryba z północnego Pacyfiku, masowo odławiana dla przemysłu spożywczego; abadejo de Alaska

minuta /mʲĩˈnuta/ (n)
1. jednostka czasu, równa 60 sekundom (= sześćdziesięciu); minuto
2. (matematyka, matematyczny) jednostka kąta płaskiego równa 1/60 stopnia (= jednej sześćdziesiątej); poprawnie minuta kątowa; minuto
3. odległość pokonywana w ciągu minuty (1.1) minuto

miododajny /ˌmʲjɔdɔˈdajnɨ/ (adj)
1. (botanika, botaniczny) taki, który zawiera nektar wykorzystywany przez pszczoły do wytwarzania miodu melífero
2. bogaty w miód melífero

mion (n)
(fizyka, fizyczny) nietrwała cząstka elementarna należąca do leptonów, podobna do elektronu, ale cięższa od niego muon

miotacz /ˈmʲjɔtaʧ̑/ (n)
1. (sport, sportowy) zawodnik drużyny baseballa będący na pozycji, z której rzuca piłkę lanzador
2. (sport, sportowy) lekkoatleta uprawiający pchnięcie kulą, rzut dyskiem lub rzut oszczepem lanzador

miotła /ˈmʲjɔtwa/ (n)
narzędzie służące do zamiatania, zazwyczaj w postaci pęku rózg związanych z jednej strony i przymocowanych do trzonka; symbol czarownicy; escoba

mioza (n)
(medycyna, medyczny) nienaturalne zwężenie źrenicy oka; miosis

mirra /ˈmʲirːa/ (n)
żywica o przyjemnym zapachu, gorzkim, korzennym smaku otrzymywana z drzew i krzewów z rodzaju balsamowiec; mirra

mirt /mʲirt/ (n)
(botanika, botaniczny) Myrtus, krzew wiecznie zielony, o wonnych liściach i białych kwiatach, będący symbolem dziewictwa; arrayán, mirto

misja /ˈmʲisʲja/ (n)
1. posłannictwo, ważne, odpowiedzialne zadanie do wykonania misión
2. (administracja) przedstawicielstwo państwa albo organizacji delegowane w specjalnym celu do innego państwa misión

misjonarz /mʲiˈsʲjɔ̃naʃ/ (n)
duchowny lub osoba świecka uczestnicząca w działalności misyjnej misionero

miso /ˈmʲisɔ/ (n)
(kulinaria) tradycyjna gęsta pasta japońska produkowana ze sfermentowanego ryżu, pszenicy, soli, drożdży i/lub soi; miso

mistrz /mʲisṭʃ/ (n)
1. najwyższy stopień kształcenia zawodowego; maestro
2. przełożony w niektórych zakonach rycerskich maestro
3. osoba najlepsza w czymś campeón, as
4. zwycięzca zawodów sportowych, w szczególności mistrzostw campeón

mistrzostwa (n)
(sport, sportowy) zawody o tytuł mistrza w jakiejś dyscyplinie campeonato

mistrzostwo /mʲiˈsṭʃɔstfɔ/ (n)
1. (sport, sportowy) tytuł mistrza w określonej konkurencji lub dyscyplinie campeonato
2. (sport, sportowy) w lm zawody lub rozgrywki o tytuł mistrza campeonato
3. najwyższa biegłość w czymś maestría

mistrzowski /mʲiˈsṭʃɔfsʲci/ (adj)
1. właściwy mistrzowi de campeón
2. świetny, wspaniały, doskonały w swojej dziedzinie; doskonale wykonany genial, maestro, magistral

mistycyzm /mʲiˈstɨʦ̑ɨsm̥/ (n)
kierunek religijno-filozoficzny dopuszczający możliwość pozazmysłowego, bezpośredniego kontaktu z Bogiem; misticismo

mistyfikacja /ˌmʲistɨfʲiˈkaʦ̑ʲja/ (n)
(książkowy) celowe wprowadzenie kogoś w błąd przez zaaranżowanie sytuacji stwarzającej pozorów prawdy, a nie będącej prawdą; także: to, co jest rezultatem takiego działania; mistificación

mistyk (n)
1. osoba doświadczająca stanów mistycznych místico
2. wyznawca mistycyzmu místico

misyjny (adj)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany z misją, misjami, dotyczący misji misionero

mit /mʲit/ (n)
1. (literacko) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) baśń, stara opowieść fantastyczna; mito
2. (potocznie, potoczny) fałszywy pogląd o czymś, coś zmyślonego mito

mitenka /mʲiˈtɛ̃nka/ (n)
rękawiczka bez palców lub przysłaniająca je do połowy; mitón

mitochondrium (n)
(biologia, biologiczny) organellum odpowiadające za oddychanie komórkowe; mitocondria

mitolog /mʲiˈtɔlɔk/ (n)
(antropologia, antropologiczny) (historia, historyczny, historycznie) badacz mitologii mitólogo

mitologia /ˌmʲitɔˈlɔɟja/ (n)
1. funkcjonujący w określonej religii lub społeczności zbiór mitów i podań; mitología
2. nauka zajmująca się mitami mitología

mitologiczny /ˌmʲitɔlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
związany z mitologią, dotyczący mitologii mitológico

mitoman (n)
(psychologia, psychologiczny) człowiek skłonny do opowiadania nieprawdziwych lub wyolbrzymionych historii na swój temat mitómano

mitra /ˈmʲitra/ (n)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) liturgiczne nakrycie głowy hierarchy kościelnego; mitra

mitrydatyzm /ˌmʲitrɨˈdatɨsm̥/ (n)
zabezpieczanie się przed truciznami poprzez przyjmowanie małych nieletalnych dawek trucizny; mitridatismo

mityczny /mʲiˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
związany z mitem, mitologią mítico

mizantrop (n)
ktoś stroniący od ludzi, czujący do nich niechęć lub wręcz wrogość misántropo

mizantropia /ˌmʲizãnˈtrɔpʲja/ (n)
niechęć do ludzi, do obcowania z nimi; misantropía

mizantropijny (adj)
charakteryzujący się mizantropią, niechętny ludziom misantrópico

mizofonia /ˌmʲizɔˈfɔ̃ɲa/ (n)
(medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) nadwrażliwość na dźwięki objawiająca się złością i lękiem; misofonia

mizogin (n)
(psychologia, psychologiczny) mężczyzna czujący wstręt do kobiet misógino

mizoginia /ˌmʲizɔˈɟĩɲja/ (n)
patologiczne, silne uprzedzenie mężczyzny do kobiet; misoginia

miód /mʲjut/ (n)
1. (spożywczy) gęsty, słodki produkt spożywczy, w kolorze żółtym lub brązowym, wytwarzany przez pszczoły; miel
2. (spożywczy) napój alkoholowy powstały w wyniku fermentacji brzeczki miodu (1.1) i innych składników; hidromiel

miód pitny /ˈmʲjut ˈpʲitnɨ/ (n)
(kulinaria) tradycyjny polski napój alkoholowy powstały w wyniku fermentacji brzeczki miodu i przypraw; hidromel

miód sztuczny /ˈmʲjut ˈʃtuʧ̑nɨ/ (n)
(spożywczy) (kulinaria) stały lub ciekły, syntetyczny produkt spożywczy imitujący miód naturalny, wytwarzany z sacharozy lub syropu skrobiowego z użyciem barwników, aromatów i dodatków smakowych; miel artificial

miąższ /mʲjɔ̃w̃ʃ/ (n)
miękka, wewnętrzna część czegoś, głównie owoców carne, pulpa

mięczak /ˈmʲjɛ̃n͇ʧ̑ak/ (n)
1. (zoologia, zoologiczny) bezkręgowe zwierzę wodne; molusco
2. (pogardliwie) człowiek miękki, uległy, bez charakteru blandengue, calzonazos

mięczak zakaźny (n)
(medycyna, medyczny) skórna choroba wirusowa z charakterystycznymi, grudkowatymi wykwitami barwy woskowobiałej; molusco contagioso

między /ˈmʲjɛ̃nʣ̑ɨ/ (preposition)
…używany, gdy coś znajduje się pomiędzy obiektami entre

między innymi (adv)
fraza informująca o tym, że oprócz wymienionych po niej rzeczy, osób itd. istnieją również inne, które odnoszą się do tego, o czym mowa entre otros, entre otras cosas

między młotem a kowadłem /ˈmʲjɛ̃nʣ̑ɨ ˈmwɔtɛ̃m ˌa‿kɔˈvadwɛ̃m/ (adv)
w sytuacji wyboru między dwiema złymi możliwościami entre la espada y la pared, contra las cuerdas

międzybankowy (adj)
zachodzący między dwoma lub więcej bankami; dokonywany między bankami interbancario

międzyludzki /ˌmʲjɛ̃nʣ̑ɨˈluʦ̑ʲci/ (adj)
odbywający się między ludźmi, mający miejsce pomiędzy ludźmi interpersonal

międzymiastowy (adj)
odbywający się między miastami, mający miejsce pomiędzy miastami; łączący miasta interurbano

międzynarodowy /ˌmʲjɛ̃nʣ̑ɨ̃narɔˈdɔvɨ/ (adj)
taki, który dotyczy dwu lub więcej narodów internacional

międzypaństwowy (adj)
dotyczący wielu państw; zachodzący, odbywający się przy udziale różnych państw; złożony z wielu państw (ich przedstawicieli) interestatal

międzyplanetarny /ˌmʲjɛ̃nʣ̑ɨplãnɛˈtarnɨ/ (adj)
taki, który znajduje się między planetami, dzieje się w przestrzeni między danymi planetami interplanetario

miękki /ˈmʲjɛ̃ŋʲci/ (adj)
taki, który łatwo ugina się pod naciskiem blando, tierno

mięsak (n)
(medycyna, medyczny) złośliwy nowotwór tkanki łącznej; sarcoma

mięsień /ˈmʲjɛ̃w̃ɕɛ̇̃ɲ/ (n)
(anatomia, anatomiczny) czynny element narządu ruchu; músculo

mięsień gruszkowaty (n)
(anatomia, anatomiczny) mięsień szkieletowy zaczynający się na miedniczej kości krzyżowej; músculo piriforme

mięsień krawiecki /ˈmʲjɛ̃w̃ɕɛ̇̃ɲ kraˈvʲjɛʦ̑ʲci/ (n)
(anatomia, anatomiczny) najdłuższy mięsień ludzkiego ciała; músculo del sastre

mięsień sercowy /ˈmʲjɛ̃w̃ɕɛ̇̃ɲ sɛrˈʦ̑ɔvɨ/ (n)
(anatomia, anatomiczny) główna warstwa mięśniowa serca; miocardio

mięso /ˈmʲjɛ̃w̃sɔ/ (n)
(spożywczy) jadalne części zabitego zwierzęcia; carne

mięso armatnie /ˈmʲjɛ̃w̃sɔ arˈmatʲɲɛ/ (idiom)
(przenośnie, przenośnia) żołnierze wysyłani na pewną śmierć, żołnierze mający zginąć na wojnie carne de cañón

mięso mielone /ˈmʲjɛ̃w̃sɔ mʲjɛˈlɔ̃nɛ/ (n)
(kulinaria) surowiec spożywczy z mocno rozdrobnionego mięsa (bez względu na rodzaj) carne picada

mięsożerca /ˌmʲjɛ̃w̃sɔˈʒɛrʦ̑a/ (n)
(ekologia, ekologiczny) zwierzę lub roślina żywiąca się głównie mięsem carnívoro

mięsożerny /ˌmʲjɛ̃w̃sɔˈʒɛrnɨ/ (adj)
(zoologia, zoologiczny) żywiący się mięsem carnívoro

mięta /ˈmʲjɛ̃nta/ (n)
(botanika, botaniczny) Mentha, ziele z rodziny wargowych o charakterystycznym zapachu; menta

mięśniak /ˈmʲjɛ̃w̃ɕɲak/ (n)
(medycyna, medyczny) guz łagodny pochodzenia mezenchymalnego, wywodzący się z tkanki mięśniowej; mioma

mięśniowy /mʲjɛ̃w̃ɕˈɲɔvɨ/ (adj)
dotyczący mięśni muscular

miłosierdzie /ˌmʲiwɔˈɕɛrʲʥ̑ɛ/ (n)
okazywane współczucie, dobroć lub litość misericordia

miłosierny /ˌmʲiwɔˈɕɛrnɨ/ (adj)
okazujący dobroć i współczucie cierpiącym misericordioso

miłosny /mʲiˈwɔsnɨ/ (adj)
dotyczący miłości, kochania; taki, który jest wynikiem miłości, faktu kochania kogoś amoroso

miłość /ˈmʲiwɔɕʨ̑/ (n)
1. uczucie, którym się darzy kochaną osobę; amor
2. osoba, którą się kocha amor
3. silna więź emocjonalna łącząca ludzi; także: łącząca osobę z Bogiem, bóstwem, krajem rodzinnym amor

miłość jest ślepa /ˈmʲiwɔɕʨ̑ ˈjɛstʲ ˈɕlɛpa/ (proverb)
osoba kochająca nie widzi wad, błędów osoby, którą kocha el amor es ciego

miłość platoniczna /ˈmʲiwɔɕʨ̑ ˌplatɔ̃ˈɲiʧ̑na/ (n)
miłość pozbawiona zmysłowości, miłość aseksualna amor platónico

miłość własna /ˈmʲiwɔʑʥ̑ ˈvwasna/ (n)
1. (potocznie, potoczny) uwielbienie do samego siebie (w negatywnym znaczeniu) amor propio
2. poczucie własnej wartości, pewność siebie, miłość do samego siebie, kierowana pragnieniem własnego szczęścia (w pozytywnym znaczeniu) amor propio

miły /ˈmʲiwɨ/ (adj)
wywołujący przyjemne uczucie dulce

miński /ˈmʲĩj̃sʲci/ (adj)
odnoszący się do Mińska (stolicy Białorusi) minskense

mińszczanin /mʲĩj̃ʃˈʧ̑ãɲĩn/ (n)
mieszkaniec Mińska minskense

mińszczanka /mʲĩj̃ʃˈʧ̑ãnka/ (n)
mieszkanka Mińska minskense

miś /mʲiɕ/ (n)
1. zabawka wyobrażająca misia (1.1); osito
2. (potocznie, potoczny) (zdrobniale) niedźwiedź lub niedźwiadek osito

mlecz /mlɛʧ̑/ (n)
1. (botanika, botaniczny) Sonchus L., liczący około 60 gatunków rodzaj roślin z rodziny astrowatych; cerraja, lechuga de las liebres
2. (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju (1.1) cerraja, lechuga de las liebres
3. (ichtiologia, ichtiologiczny) nasienie samców ryb; lecha
4. (potocznie, potoczny) (botanika, botaniczny) mniszek lekarski diente de león

mleczarnia (n)
(zootechnika, zootechniczny) miejsce, gdzie przechowuje, oczyszcza i przetwarza się mleko central lechera, granja

mleczarz /ˈmlɛʧ̑aʃ/ (n)
(potocznie, potoczny) roznosiciel lub sprzedawca mleka lechero

mleko /ˈmlɛkɔ/ (n)
(spożywczy) wydzielina gruczołów mlecznych, najczęściej krowy, spożywana przez ludzi jako dodatek do pokarmu leche

mleko sojowe /ˈmlɛkɔ sɔˈjɔvɛ/ (n)
tradycyjny chiński napój otrzymywany poprzez namoczenie w wodzie ziaren soi; leche de soja

mleć /mlɛʨ̑/ (v)
1. powoli coś żuć masticar
2. rozdrabniać coś za pomocą odpowiednich przyrządów moler, triturar

mniej więcej /ˈmʲɲɛ̇j ˈvʲjɛ̃nʦ̑ɛj/
szacunkowe podanie miary, wielkości más o menos, aproximado, alrededor de

mniejszość /ˈmʲɲɛ̇jʃɔɕʨ̑/ (n)
mniejsza część jakiejś całości minoría

mnożenie /mnɔˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
(matematyka, matematyczny) działanie arytmetyczne, będące dla liczb naturalnych wielokrotnym dodawaniem multiplicación

mocarstwo (n)
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo pełniące kluczową rolę w stosunkach międzynarodowych; potencia

mocny /ˈmɔʦ̑nɨ/ (adj)
o wysokim stężeniu, o wysokiej zawartości jakiejś substancji w czymś fuerte

mocodawca /ˌmɔʦ̑ɔˈdafʦ̑a/ (n)
osoba upoważniająca drugą (plenipotenta) do działania w jej imieniu poderdante

mocz /mɔʧ̑/ (n)
(fizjologia, fizjologiczny) płynne resztki usuwane z organizmu zwierząt; orina

moczopędny /ˌmɔʧ̑ɔˈpɛ̃ndnɨ/ (adj)
taki, który wywołuje wydzielanie moczu lub zwiększenie jego objętości diurético

moczowy /mɔˈʧ̑ɔvɨ/ (adj)
związany z moczem, dotyczący moczu urinario, úrico

moda /ˈmɔda/ (n)
zmieniający się styl życia, ubioru, obyczaju związany z epoką, normami danego społeczeństwa moda

modelarz /mɔˈdɛlaʃ/ (n)
1. (technologia, technika, techniczny) osoba zajmująca się konstrukcją modeli samolotów, statków itp.; odtwarzaniem rzeczywistych obiektów w postaci pomniejszonej modelista
2. (technologia, technika, techniczny) specjalista projektujący i wykonujący modele (np. odlewy) do produkcji różnych wyrobów modelista

modelka /mɔˈdɛlka/ (n)
kobieta prezentująca stroje na pokazach mody modelo

modem /ˈmɔdɛ̃m/ (n)
(informatyka, informatyczny) urządzenie zmieniające sygnał elektryczny w postaci analogowej na sygnał cyfrowy, przystosowany do odbioru przez komputer i na odwrót; módem

modliszka /mɔˈdlʲiʃka/ (n)
(zoologia, zoologiczny) drapieżny owad z rzędu Mantodea, przypominający osobę ze złożonymi rękoma do modlitwy; santateresa, mantis religiosa, mantis

modlitewnik /ˌmɔdlʲiˈtɛvʲɲik/ (n)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) książka zawierająca zbiór pieśni religijnych i modlitw; devocionario

modlitwa /mɔˈdlʲitfa/ (n)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) forma kultu religijnego, kierowanie myśli do boga, świętych, aniołów, ogólnie do sfery sacrum; oración, plegaria, rezo

modlić się /ˈmɔdlʲiʨ̑‿ɕɛ/ (v)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) mówić modlitwę, prosić Boga (bóstwa) o coś, dziękować Mu (im) za coś rezar, orar

modrzew /ˈmɔḍʒɛf/ (n)
(dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) drzewo iglaste z rodzaju (1.1), o delikatnych, jasnozielonych igłach, opadających na zimę alerce

moduł (n)
wyodrębniony i wymienny zespół funkcjonalny, używany w ramach większej całości módulo

mogiła /mɔˈɟiwa/ (n)
miejsce pochówku zmarłego w ziemi, opatrzone najczęściej jedynie krzyżem lub innym symbolem wiary tumba, sepultura

mohel (n)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) żydowski rytualny rzezak; mohel

moher /ˈmɔxɛr/ (n)
wełna z kóz angorskich; mohair

moim zdaniem
wyrażenie oceniające, wprowadzające osobistą opinię autora wypowiedzi en mi opinión

mojito (n)
(kulinaria) kubański alkoholowy drink przygotowany na bazie białego rumu z dodatkiem limonki i mięty; mojito

mokradło /mɔˈkradwɔ/ (n)
obszar o grząskiej ziemi, częściowo zalany wodą; humedal

mokry /ˈmɔkrɨ/ (adj)
pokryty lub nasiąknięty wodą, albo inną cieczą mojado

mol /mɔl/ (n)
(chemia, chemiczny) (fizyka, fizyczny) jednostka liczności materii w układzie SI; mol

molekularny (adj)
dotyczący cząsteczki, najmniejszych części czegoś molecular

molekuła /ˌmɔlɛˈkuwa/ (n)
(chemia, chemiczny) obojętne elektrycznie indywiduum chemiczne, złożone z więcej niż jednego atomu, które są ze sobą trwale połączone wiązaniami chemicznymi; molécula

molibden /mɔˈlʲibdɛ̃n/ (n)
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Mo i liczbie atomowej 42; molibdeno

molibdenit (n)
(mineralogia, mineralogiczny) rzadki minerał z gromady siarczków, którego głównym składnikiem jest disiarczek molibdenu; molibdenita

molo /ˈmɔlɔ/ (n)
pomost spacerowy wychodzący w morze; muelle, embarcadero

moment /ˈmɔ̃mɛ̃nt/ (n)
krótki odcinek czasu momento

momentami /ˌmɔ̃mɛ̃nˈtãmʲi/ (adv)
od czasu do czasu, co pewien czas a ratos, de rato en rato

monachijczyk /ˌmɔ̃naˈçijʧ̑ɨk/ (n)
mieszkaniec Monachium muniqués

monachijka /ˌmɔ̃naˈçijka/ (n)
mieszkanka Monachium muniquesa

monachijski /ˌmɔ̃naˈçijsʲci/ (adj)
związany z Monachium, dotyczący Monachium, pochodzący z Monachium muniqués

monakijski /ˌmɔ̃naˈcijsʲci/ (adj)
odnoszący się do państwa Monako monegasco

monarcha /mɔ̃ˈnarxa/ (n)
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) osoba, która rządzi krajem o ustroju nierepublikańskim; monarca

monarchia /mɔ̃ˈnarçja/ (n)
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ustrój, w którym krajem rządzi jedna osoba nazywana monarchą; monarquía

monarchista /ˌmɔ̃narˈçista/ (n)
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zwolennik monarchizmu monárquico

monarszy (adj)
mający związek z monarchą monárquico

moneta /mɔ̃ˈnɛta/ (n)
metalowy krążek lub wielobok, o określonym wymiarze, wadze i wzorze plastycznym, służący jako środek płatniczy; moneda, sencillo

mongolski /mɔ̃ŋˈɡɔlsʲci/ (adj)
odnoszący się do Mongolii lub Mongołów mongol

mongolski /mɔ̃ŋˈɡɔlsʲci/ (n)
język urzędowy Mongolii; mongol

monitor /mɔ̃ˈɲitɔr/ (n)
(technologia, technika, techniczny) uproszczony telewizor odbierający sygnał z urządzeń technicznych lub komputera monitor, pantalla

mono-
nadawający słowom znaczenie: jeden, pojedynczy mono-

monocykl /mɔ̃ˈnɔʦ̑ɨkl̥/ (n)
rower z jednym kołem monociclo

monodia (n)
1. (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) solowa melorecytacja w antycznym dramacie greckim, w szczególności monolog o charakterze lamentacyjnym monodia
2. (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gatunek muzyczny wyróżniający się jednolitą linią melodyczną i takimż akompaniamentem monodia

monoftong /mɔ̃ˈnɔftɔ̃ŋk/ (n)
(językoznawstwo, językoznawczy) prosty dźwięk samogłoskowy monoptongo

monoftongizacja /ˌmɔ̃nɔftɔ̃ŋʲɟiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
(językoznawstwo, językoznawczy) proces przekształcania się dyftongu w monoftong; monoptongación

monogamia /ˌmɔ̃nɔˈɡãmʲja/ (n)
życie w związku z tylko jednym partnerem; monogamia

monogamiczny (adj)
(socjologia, socjologiczny) (biologia, biologiczny) związany z monogamią, mający charakter monogamii monógamo, monogámico

monogastryczny (adj)
(anatomia, anatomiczny) (o zwierzęciu) posiadający jednokomorowy żołądek monogástrico

monografia /ˌmɔ̃nɔˈɡrafʲja/ (n)
(literacko) (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) rozprawa naukowa o jednym zagadnieniu – epoce, życiu, twórczości jednej osoby itp., której celem jest wyczerpujące i wielostronne przedstawienie omawianego tematu; monografía

monokultura /ˌmɔ̃nɔkulˈtura/ (n)
system wieloletniego uprawiania tego samego gatunku roślin na określonym gruncie; monocultivo

monolityczny (adj)
zrobiony z jednej części, stanowiący jedną całość monolítico

monopod /mɔ̃ˈnɔpɔt/ (n)
rodzaj statywu fotograficznego składający się z jednej nogi, stabilizujący całkowicie aparat fotograficzny tylko w jednej – pionowej płaszczyźnie; monópode

monopol /mɔ̃ˈnɔpɔl/ (n)
(handel, handlowy) wyłączne prawo do produkcji i/lub handlu czymś; (także, też) przedsiębiorstwo, które ma takie prawo; monopolio

monosacharyd (n)
(biochemia, biochemiczny) związek organiczny, bezbarwna, krystaliczna substancja tworzona przez rośliny w procesie fotosyntezy; monosacárido, Monosaccharid

monoteista /ˌmɔ̃nɔtɛˈ<sup>j</sup>ista/ (n)
(filozofia, filozoficzny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyznawca jednego, jedynego boga monoteísta

monoteistka /ˌmɔ̃nɔtɛˈ<sup>j</sup>istka/ (n)
(filozofia, filozoficzny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyznawczyni jednego, jedynego boga monoteísta

monoteistyczny /ˌmɔ̃nɔtɛ<sup>j</sup>iˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
związany z monoteizmem, właściwy monoteizmowi i / lub monoteistom monoteísta

monoteizm /ˌmɔ̃nɔˈtɛ<sup>j</sup>ism̥/ (n)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wiara w jednego boga; monoteísmo

monoteletyzm (n)
(teologia, teologiczny) pogląd teologiczny, według którego Chrystus w obu naturach kierował się jedną wolą; monotelismo

monotematyczny (adj)
1. dotyczący jednego tematu monotemático
2. mówiący ciągle na jeden temat monotemático

monotonia /ˌmɔ̃nɔˈtɔ̃ɲja/ (n)
jednostajny, powtarzalny stan bez urozmaicenia monotonía

monotonny /ˌmɔ̃nɔˈtɔ̃nːɨ/ (adj)
ciągle taki sam, bez urozmaicenia monótono

monstrancja (n)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) naczynie liturgiczne do wystawiania konsekrowanej hostii; ; (zobacz) też monstrancja w Encyklopedii staropolskiej custodia, ostensorio

monsunowy /ˌmɔ̃w̃sũˈnɔvɨ/ (adj)
związany z monsunem monzónico

montaż /ˈmɔ̃ntaʃ/ (n)
(maszynoznawstwo) (technologia, technika, techniczny) czynność, procedura składania, łączenia poszczególnych elementów w całość; montaje, ensamblaje

montować /mɔ̃nˈtɔvaʨ̑/ (v)
1. (przenośnie, przenośnia) organizować, urządzać armar, montar, organizar
2. budować coś z części montar
3. instalować, zakładać, umocowywać instalar

moralność /mɔˈralnɔɕʨ̑/ (n)
zbiór zasad postępowania zgodnych z tym, co jest dobre, prawidłowe, nieszkodliwe; moralidad

moralny /mɔˈralnɨ/ (adj)
dotyczący moralności, opisujący moralność moral

morawski /mɔˈravsʲci/ (adj)
związany z Morawami, dotyczący Moraw, pochodzący z Moraw moravo

morda /ˈmɔrda/ (n)
1. (potocznie, potoczny) (grubiański, grubiańsko) twarz jeta, morro
2. (zoologia, zoologiczny) (potocznie, potoczny) pysk hocico, morro

morderca /mɔrˈdɛrʦ̑a/ (n)
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) osoba, która popełniła morderstwo asesino, homicida

morderstwo /mɔrˈdɛrstfɔ/ (n)
celowe odebranie komuś życia asesinato, homicidio

morela /mɔˈrɛla/ (n)
1. (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) rodzaj drzew z rodziny różowatych; albaricoquero, albaricoque
2. (spożywczy) (kulinaria) (cukiernictwo) owoce tego drzewa albaricoque, damasco

morena /mɔˈrɛ̃na/ (n)
(geologia, geologiczny) materiał skalny transportowany i osadzany przez lodowiec; morrena

morfem /ˈmɔrfɛ̃m/ (n)
(gramatyka) najmniejsza znacząca cząstka wyrazu; morfema

morfina /mɔrˈfʲĩna/ (n)
(medycyna, medyczny) (chemia, chemiczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) narkotyk (alkaloid opium) stosowany w medycynie jako silny środek przeciwbólowy, otrzymywany z maku; morfina

morfinista (n)
osoba uzależniona od morfiny morfinómano

morfinistka (n)
osoba płci żeńskiej uzależniona od morfiny morfinómana

morfo- /ˈmɔrfɔ/
pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z kształtem, budową, postacią morfo-

morfologia /ˌmɔrfɔˈlɔɟja/ (n)
1. (biologia, biologiczny) nauka o budowie organizmów zwierzęcych i roślinnych; morfología
2. (językoznawstwo, językoznawczy) dział gramatyki dotyczący budowy wyrazów; morfología

mormon /ˈmɔrmɔ̃n/ (n)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) mężczyzna, który wyznaje mormonizm mormón

mors /mɔrs/ (n)
(zoologia, zoologiczny) duży ssak, Odobenus rosmarus, mieszkaniec Arktyki; morsa

morszczuk /ˈmɔrʃʧ̑uk/ (n)
(ichtiologia, ichtiologiczny) Merluccius merluccius, drapieżna ryba morska, poławiana dla smacznego mięsa; merluza

mortadela /ˌmɔrtaˈdɛla/ (n)
(spożywczy) (kulinaria) rodzaj kiełbasy, produkowanej z mięsa mielonego i słoniny, doprawiana pieprzem czy innymi dodatkami mortadela

morze /ˈmɔ.ʒɛ/ (n)
1. (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) duży zbiornik słonej wody mający połączenie z oceanem; mar
2. (przenośnie, przenośnia) ogromna ilość czegoś mar

morze Marmara (pn)
(geografia, geograficzny) morze we wschodniej części Morza Śródziemnego, łączące je z Morzem Czarnym; mar de Mármara, mar de Mármora

morświn /ˈmɔrʲɕfʲĩn/ (n)
(zoologia, zoologiczny) Phocaena phocaena, ssak morski półkuli północnej, waleń spokrewniony z delfinem; marsopa

mosiądz /ˈmɔɕɔ̃nʦ̑/ (n)
stop miedzi z cynkiem; latón

moskiewski /mɔˈsʲcɛfsʲci/ (adj)
odnoszący się do miasta Moskwa moscovítico

moskit /ˈmɔsʲcit/ (n)
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) niewielki owad tropikalny przenoszący wiele chorób; mosca de la arena, mosquito flebótomo

moskitiera /ˌmɔsʲciˈtʲjɛra/ (n)
zasłona z gęstej siatki chroniąca przed przedostawaniem się owadów (np. do pomieszczeń); mosquitero

moskwianin /mɔsˈkfʲjä̃ɲĩn/ (n)
mieszkaniec Moskwy moscovita

most /mɔst/ (n)
1. (anatomia, anatomiczny) część mózgu zawarta między rdzeniem przedłużonym a śródmózgowiem; puente de Varolio
2. (architektura, architektoniczny) konstrukcja tworząca drogę ponad wodą; puente, bóveda

most zwodzony (n)
(technologia, technika, techniczny) rodzaj mostu, który posiada ruchomą część umożliwiającą ruch statków; puente basculante

mostek /ˈmɔstɛk/ (n)
1. (anatomia, anatomiczny) środkowa kość przedniej ściany klatki piersiowej; esternón
2. (stomatologia, stomatologiczny) rodzaj protezy zębowej puente
3. (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) wzniesiona część pokładu; puente
4. (zdrobniale) od: most puentecillo

mostowe /mɔˈstɔvɛ/ (n)
opłata za przejazd mostem; pontaje, pontazgo

moszcz /mɔʃʧ̑/ (n)
(spożywczy) półprodukt ze świeżo wyciśniętego soku z owoców lub warzyw mosto

moszna /ˈmɔʃna/ (n)
(anatomia, anatomiczny) skórno-mięśniowy woreczek, w którym mieszczą się jądra, występujący u samców wielu ssaków lądowych (w tym u człowieka), znajdujący się pomiędzy prąciem i odbytem; escroto

motek /ˈmɔtɛk/ (n)
pewna liczba kolisto namotanych pasm nici, przędzy zwiniętych luźno w podłużny pęczek madeja

motel /ˈmɔtɛl/ (n)
hotel znajdujący się w pobliżu szosy, zazwyczaj składający się z małych oddzielnych domków i obsługujący przejezdnych podróżnych; motel

motocykl /mɔˈtɔʦ̑ɨkl̥/ (n)
(motoryzacja) niemający nadwozia pojazd silnikowy, najczęściej dwukołowy, przeznaczony dla jednej, dwóch lub rzadko dla trzech osób; motocicleta, moto

motornicza /ˌmɔtɔˈrʲɲiʧ̑a/ (n)
kobieta zajmująca się zawodowo prowadzeniem tramwaju; conductora, motorista

motorniczy /ˌmɔtɔˈrʲɲiʧ̑ɨ/ (n)
osoba zajmująca się zawodowo prowadzeniem tramwaju; conductor de tranvía

motorower /ˌmɔtɔˈrɔvɛr/ (n)
(motoryzacja) pojazd jednośladowy lub dwuśladowy, posiadający dwa lub cztery koła jezdne, wyposażony w silnik spalinowy o pojemności do 50 cm³ i czasem również pedały; ciclomotor, motocicleta

motyka /mɔˈtɨka/ (n)
(ogrodnictwo, ogrodniczy) (rolnictwo, rolniczy) proste narzędzie rolnicze służące m.in. do spulchniania ziemi; azada, azadón

motyl /ˈmɔtɨl/ (n)
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) dorosły owad z rodziny motyli, Lepidoptera; mariposa

motyw /ˈmɔtɨf/ (n)
1. (psychologia, psychologiczny) bodziec skłaniający do działania; motivo
2. (literacko) najmniejsza elementarna jednostka świata przedstawionego dzieła literackiego: zdarzenie, przedmiot, cecha, sytuacja lub przeżycie; motivo
3. (sztuka) powtarzający się element kompozycyjny w dziełach sztuki motivo

motłoch (n)
(pogardliwie) tłum chuliganów, hołota chusma, mara

mowa /ˈmɔva/ (n)
1. (przenośnie, przenośnia) znaczenie, sens gestów, znaków, sygnałów lenguaje
2. język, zbiór słów i reguł gramatycznych habla, idioma, lengua
3. przemówienie, wypowiedź; discurso, oración, alocución
4. zdolność mówienia; habla, lengua

mowa ciała (n)
zespół niewerbalnych komunikatów jak: gesty i ruchy ciała, mimika, postawa i ukierunkowanie ciała, sposób używania przestrzeni interpersonalnej itp.; expresión corporal

mowa nienawiści (n)
(socjologia, socjologiczny) język używany w celu znieważenia, pomówienia lub rozbudzenia nienawiści wobec osoby lub grupy społecznej; discurso del odio

mowa niezależna /ˈmɔva ˌɲɛzaˈlɛʒna/ (n)
(literacko) (językoznawstwo, językoznawczy) dosłowne przytoczenie czyichś słów wyodrębnione z narracji cudzysłowem lub myślnikiem; discurso directo

mowa zależna /ˈmɔva zaˈlɛʒna/ (n)
(literacko) (językoznawstwo, językoznawczy) przytoczenie czyichś słów w formie zdania podrzędnego podporządkowane narracji discurso indirecto

mozaika /mɔˈzajka/ (n)
(sztuka) dekoracja w postaci ornamentu lub obrazu, wykonana z małych, wielobarwnych kamyczków, kawałków szkła lub ceramiki o różnej fakturze i kształcie; mosaico

mozarab (n)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) chrześcijanin żyjący na Półwyspie Iberyjskim pod dominacją Arabów; mozárabe

mozarabski (adj)
związany z mozarabami, dotyczący mozarabów mozárabe

mozolny /mɔˈzɔlnɨ/ (adj)
wymagający sporego wysiłku i dużo cierpliwości, pochłaniający wiele czasu arduo, laborioso, pesado, trabajoso

moździerz /ˈmɔʑʥ̑ɛʃ/ (n)
1. (kulinaria) narzędzie kuchenne lub laboratoryjne w postaci ciężkiego naczynia i tłuczka, służące do rozdrabniania czegoś na proszek; mortero, almirez
2. (wojskowość, wojskowy) lekka broń artyleryjska ładowana od lufy, umożliwia częsty ostrzał pociskami małego kalibru; mortero

może /ˈmɔʒɛ/ (particle)
1. …nadająca wypowiedzi charakter przypuszczenia quizá, tal vez, puede ser
2. …stosowana w celu wyrażenia propozycji, rady, prośby quizá, tal vez, puede ser

możliwość /mɔʒˈlʲivɔɕʨ̑/ (n)
1. często w lm umiejętność, predyspozycja, sprzyjające warunki do dokonania czegoś aptitud, capacidad, habilidad
2. stan, w którym coś jest możliwe (da się zrealizować) posibilidad, oportunidad, ocasión

możliwy /mɔʒˈlʲivɨ/ (adj)
1. (potocznie, potoczny) akceptowalny aceptable, pasable
2. taki, który da się zrealizować lub urzeczywistnić posible, realizable

można /ˈmɔʒna/ (v)
1. jest dozwolone; pozwala się na coś se dejar, se permitir, se poder
2. jest możliwe do wykonania se poder, ser posible

możny /ˈmɔʒnɨ/ (adj)
o dużej mocy i wpływie poderoso

mrowisko /mrɔˈvʲiskɔ/ (n)
1. (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) gniazdo budowane przez owady z rodziny mrówkowatych; hormiguero
2. (przenośnie, przenośnia) zgromadzenie ludzi, zbiorowisko gentío, hervidero, hormiguero

mroźny /ˈmrɔʑnɨ/ (adj)
przejmująco zimny glacial, gélido

mrugać /ˈmruɡaʨ̑/ (v)
1. (przenośnie, przenośnia) świecić nieregularnym, przerywanym światłem parpadear
2. wykonywać szybkie ruchy powiekami guiñar, parpadear, pestañear

mrzonka /ˈmʒɔ̃nka/ (n)
pomysł, zamiar niemożliwy do urzeczywistnienia fantasía, ilusión, quimera

mrówka /ˈmrufka/ (n)
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) owad z rodzaju mrówkowatych, Formicidae hormiga

mrówka faraona /ˈmrufka ˌfaraˈɔ̃na/ (n)
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Monomorium pharaonis, gatunek bardzo małych mrówek; hormiga faraón

mrówkojad /mrufˈkɔjat/ (n)
(zoologia, zoologiczny) południowoamerykański ssak żywiący się mrówkami i termitami; oso hormiguero

mrówkowanie /ˌmrufkɔˈvãɲɛ/ (n)
(ornitologia, ornitologiczny) pielęgnacyjny zabieg ptasi polegający na sadowieniu się ptaka w pobliżu mrowiska w celu kontaktu z mrówkami i wydzielanym przez nie kwasem mrówkowym baño de hormigas

mróz /mrus/ (n)
temperatura poniżej 0 stopni Celsjusza; escarcha, helada

msza /m̥ʃa/ (n)
1. (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) celebracja liturgiczna sprawowana w katolicyzmie i prawosławiu; misa
2. (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) forma muzyczna pierwotnie wykonywana podczas mszy (1.1), która ewoluowała w osobnym, czysto artystycznym kierunku; misa

mszalny /m̥ʃalnɨ/ (adj)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany z mszą, dotyczący mszy de misa

mszał (n)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) najważniejsza księga liturgiczna w Kościele katolickim obrządku rzymskiego, zawierająca teksty stałych i zmiennych części mszy świętej; misal

mszyca /ˈm̥ʃɨʦ̑a/ (n)
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) mały owad żerujący na roślinach; pulgón

mucha /ˈmu.xa/ (n)
1. (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) pospolity czarny dwuskrzydły owad; mosca
2. krawat w kształcie kokardy, muszka; pajarita
3. sztuczna przynęta wędkarska imitująca rozmaite owady wodne mosca artificial

muchomor mglejarka /muˈxɔ̃mɔr mɡlɛˈjarka/ (n)
(mikologia, mikologiczny) Amanita vaginata, gatunek grzyba z rodziny muchomorowatych o prążkowanej powierzchni kapelusza; amanita vaginata

muczenie /muˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
niski, przeciągły odgłos wydawany przez bydło domowe mugido

muczeć (v)
o bydle: wydawać niski, przeciągły odgłos mugir

mudżahedin (n)
muzułmański bojownik uczestniczący w ruchu religijnym, społecznym lub wyzwoleńczym; muyahidín

muezin /muˈ<sup>w</sup>ɛzʲĩn/ (n)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (etnografia, etnograficzny) w islamie: mężczyzna wzywający z minaretu pięć razy dziennie wiernych na modlitwę; almuecín, almuédano

mufa (n)
(technologia, technika, techniczny) tuleja z wewnętrznym gwintem służąca do łączenia rur; manguito

mufka (n)
rodzaj futrzanego lub sukiennego tunelu do ocieplania rąk, noszonego przeważnie przez kobiety; manguito

mugol /ˈmuɡɔl/ (n)
(fantasy) (literacko) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) osoba nieposiadająca magicznych zdolności; muggle

mulcz /mulʧ̑/ (n)
(rolnictwo, rolniczy) (ogrodnictwo, ogrodniczy) pokrywa ochronna gleby, umieszczana na jej powierzchni głównie w celach ochronnych lub izolacyjnych; capote, mantillo

muleta /muˈlɛta/ (n)
(etnografia, etnograficzny) kawałek czerwonej tkaniny przymocowanej do krótkiej pałeczki, używany przez matadora w końcowej fazie korridy w celu drażnienia byka; muleta

multi-
(zobacz) wielo- multi, poli-

multiplikacja /ˌmultʲiplʲiˈkaʦ̑ʲja/ (n)
zwiększanie przez powielanie czegoś multiplicación

mumia /ˈmũmʲja/ (n)
zwłoki zabezpieczone przed rozkładem; momia

mundur /ˈmũndur/ (n)
charakterystyczny, regulowany przepisami ubiór członków jakiejś organizacji, grupy lub formacji – zwykle militarnej; uniforme

mundurowy /ˌmũnduˈrɔvɨ/ (adj)
związany z mundurem, dotyczący munduru uniformado

mundurowy /ˌmũnduˈrɔvɨ/ (n)
(potocznie, potoczny) umundurowany policjant lub żołnierz uniformado

munsztuk /ˈmũw̃ʃtuk/ (n)
połączone ze sobą metalowe drążki, wkładane do pyska narowistym koniom, służące do powodowania koniem; rodzaj kiełzna; bocado

mur oporowy (n)
(budownictwo) (architektura, architektoniczny) konstrukcja, która powstrzymuje poziome parcie gruntu; muro de contención

murarstwo /muˈrarstfɔ/ (n)
rzemiosło i rodzaj pracy zajmujące się głównie murowaniem – wznoszeniem ścian; albañilería

murarz /ˈmuraʃ/ (n)
robotnik pracujący przy wznoszeniu ścian, murów albañil

murawa /muˈrava/ (n)
1. gęsta, niska trawa pokrywająca jakiś teren césped
2. nawierzchnia boiska piłkarskiego cancha, césped

murcyjski (adj)
1. związany z Murcją (krainą w Hiszpanii) murciano
2. związany z Murcją (miastem w Hiszpanii) murciano

musical (n)
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) widowisko teatralne lub filmowe, którego akcja zawiera części śpiewane i taniec; musical

musieć /ˈmuɕɛ̇ʨ̑/ (modal)
1. być zobowiązanym do zrobienia czegoś deber, tener que
2. potrzebować zrobić coś tener que

muskuł /ˈmuskuw/ (n)
(potocznie, potoczny) mięsień músculo

mustel /ˈmustɛl/ (n)
(ichtiologia, ichtiologiczny) Mustelus, niewielki, smukły rekin; musola

muszka /ˈmuʃka/ (n)
1. (zdrobniale) mucha; mała mucha mosquita
2. jeden z elementów celownika mechanicznego; mira
3. rodzaj ozdoby noszonej przez mężczyzn zamiast krawata; pajarita
4. sztuczna przynęta wędkarska imitująca owada; mosca, mosca artificial

muszkiet /ˈmuʃʲcɛt/ (n)
(wojskowość, wojskowy) czarnoprochowa, odprzodowa długa broń palna wyposażona w lufę gładką kalibru od 17 do 25 milimetrów, mosquete

muszla klozetowa (n)
ceramiczne siedzisko, element wyposażenia ubikacji; taza, taza del baño

musztarda /muˈʃtarda/ (n)
(kulinaria) (spożywczy) przyprawa wytwarzana z ziaren gorczycy i octu; mostaza

mutacja /muˈtaʦ̑ʲja/ (n)
(biologia, biologiczny) zmiana w liczbie i strukturze elementów dziedzicznych; mutación

mutagenność (n)
cecha tego, co mutagenne, co powoduje mutacje w organizmach żywych mutagenicidad

mutra /ˈmutra/ (n)
(technologia, technika, techniczny) nakrętka na śrubę tuerca

muzeum /muˈzɛ<sup>w</sup>ũm/ (n)
1. (turystyka, turystyczny) instytucja zajmująca się przechowywaniem obiektów o wartości historycznej, zwykle z jednej dziedziny wiedzy, celem pokazywania ich odwiedzającym; museo
2. (turystyka, turystyczny) budynek instytucji (1.1) museo

muzułmanin /ˌmuzuwˈmãɲĩn/ (n)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyznawca islamu; musulmán

muzułmański /ˌmuzuwˈmãj̃sʲci/ (adj)
związany z muzułmanami, dotyczący muzułmanów musulmán

muzyczny /muˈzɨʧ̑nɨ/ (adj)
odnoszący się do muzyki, związany z muzyką musical

muzyk /ˈmuzɨk/ (n)
osoba, która zajmuje się muzyką; músico

muzyka /ˈmuzɨka/ (n)
1. kompozycja artystyczna złożona z dźwięków música
2. całokształt takich kompozycji música
3. sztuka układania takich kompozycji música

muzykalne ucho /ˌmuzɨˈkalnɛ ˈuxɔ/ (n)
zdolność dokładnego odbierania tonów i wysokości dźwięków i wrażliwość na rytm oído musical

muzykalny /ˌmuzɨˈkalnɨ/ (adj)
uzdolniony muzycznie, wrażliwy na muzykę musical

muzykant /muˈzɨkãnt/ (n)
(potocznie, potoczny) osoba grająca na instrumencie muzycznym nie posiadająca wykształcenia muzycznego musicante

muzykologia (n)
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) naukowe badania nad muzyką w aspekcie historycznym, teoretycznym czy też fizycznej natury dźwięku; musicología

muł /muw/ (n)
1. (zoologia, zoologiczny) juczny, wytrzymały mieszaniec ogiera osła i klaczy konia; mulo, mula
2. (potocznie, potoczny) (pejoratywnie, pejoratywny) osoba uparta, bardzo niechętna do zmiany swojego zdania mula
3. naturalny, grząski i błotnisty osad zbiorników wodnych; limo, légamo

muślin /ˈmuɕlʲĩn/ (n)
(włókiennictwo) cienka, lekka, przejrzysta tkanina jedwabna lub bawełniana o splocie płóciennym, zwykle jednobarwna; muselina

my /mɨ/ (personalPronoun)
pierwsza osoba liczby mnogiej, grupa osób, wśród której znajduje się osoba mówiąca nosotros, nosotras

mydelniczka /ˌmɨdɛlʲˈɲiʧ̑ka/ (n)
pojemnik na mydło jabonera

mydlarz /ˈmɨdlaʃ/ (n)
1. (dawniej, dawny) właściciel sklepu z mydłem jabonero, propietario de jabonería
2. (rzemiosło, rzemieślniczy) osoba produkująca mydło jabonero, fabricante de jabón
3. sprzedawca w sklepie z mydłem dependiente de jabonería, jabonero

mydliny (n)
rozpuszczone w wodzie mydło jabonadura

mydło /ˈmɨdwɔ/ (n)
substancja używana do mycia i prania jabón

myjnia /ˈmɨjɲa/ (n)
miejsce i urządzenia do mycia pojazdów túnel de lavado

mykeński /mɨˈkɛ̃j̃sʲci/ (adj)
dotyczący Myken micénico

mykologia /ˌmɨkɔˈlɔɟja/ (n)
(biologia, biologiczny) nauka zajmująca się badaniem grzybów; micología

mykologiczny (adj)
związany z mykologią micológico

mykoplazma /ˌmɨkɔˈplazma/ (n)
(mikrobiologia, mikrobiologiczny) atypowa bakteria pozbawiona ściany komórkowej o trybie życia wewnątrzkomórkowym micoplasma

mylny /ˈmɨlnɨ/ (adj)
wynikający z pomyłki, błędu erróneo, equivocado

myrmekologia /ˌmɨrmɛkɔˈlɔɟja/ (n)
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) dział entomologii, nauka o mrówkach; mirmecología

mysikrólik /ˌmɨɕiˈkrulʲik/ (n)
(ornitologia, ornitologiczny) Regulus regulus, mały, eurazjatycki ptak owadożerny; reyezuelo, abadejo

mysz /mɨʃ/ (n)
1. (zoologia, zoologiczny) nazwa kilkunastu gatunków gryzoni z rodziny myszowatych; ratón
2. (informatyka, informatyczny) urządzenie komputerowe umożliwiające poruszanie kursorem na ekranie monitora ratón
3. (zoologia, zoologiczny) (potocznie, potoczny) małe zwierzę z jednego z gatunków z rodziny myszowatych ratón

mysz komputerowa (n)
(informatyka, informatyczny) (technologia, technika, techniczny) urządzenie wskazujące używane podczas pracy z interfejsem graficznym systemu komputerowego; mouse, ratón

myć /mɨʨ̑/ (v)
1. czyścić coś za pomocą wody lavar
2. czyścić siebie samego za pomocą wody lavarse

myśl /mɨɕl̥/ (n)
1. (potocznie, potoczny) pomysł idea
2. efekt pracy umysłu pensamiento
3. zbiór powiązanych idei pensamiento

myślenie /mɨɕˈlɛ̃ɲɛ/ (n)
(rzeczownik odczasownikowy) od: myśleć pensamiento

myślenie magiczne /mɨɕˈlɛ̃ɲɛ maˈɟiʧ̑nɛ/ (n)
(psychologia, psychologiczny) rozumowanie, w którym myślenie jest tożsame z działaniem; pensamiento mágico

myślenie życzeniowe /mɨɕˈlɛ̃ɲɛ ˌʒɨʧ̑ɛ̃ˈɲɔvɛ/ (n)
(psychologia, psychologiczny) uwzględnianie w myśleniu o przyszłości tylko scenariusza pozytywnego; pensamiento ilusorio

myśleć /ˈmɨɕlɛʨ̑/ (v)
1. chcieć coś zrobić, mieć zamiar pensar
2. mieć zdanie pensar
3. skupiać się nad czymś pensar
4. kojarzyć, wnioskować, zastanawiać się, przetwarzać świadomie informację w mózgu pensar, opinar

myśliciel (n)
człowiek rozważający życie, próbujący zrozumieć rzeczywistość pensador

myśliwiec /mɨɕˈlʲivʲjɛʦ̑/ (n)
(lotnictwo, lotniczy) (wojskowość, wojskowy) samolot wojskowy przeznaczony do walki z samolotami wroga; caza, avión de caza

myśliwy /mɨɕˈlʲivɨ/ (n)
(łowiectwo, łowiecki) osoba polująca na dzikie zwierzęta cazador

móc /muʦ̑/ (modal)
1. być w stanie coś wykonać poder
2. mieć zezwolenie lub uprawnienie do wykonania czegoś poder
3. mieć szansę zaistnieć, wydarzyć się poder

mój /muj/ (pronoun)
1 (osoba) lp mi, mío

mól /mul/ (n)
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) motyl z rodziny molowatych niszczący ubrania; polilla

mól książkowy /ˈmul cɕɔ̃w̃ʃˈkɔvɨ/ (n)
osoba, która czyta bardzo dużo książek, spędza dużo czasu na czytaniu ratón de biblioteca

mówić /ˈmuvʲiʨ̑/ (v)
1. (przenośnie, przenośnia) o rzeczach, zjawiskach: mieć jakieś znaczenie decir
2. posługiwać się jakimś językiem hablar
3. używać mowy do wyrażania myśli hablar
4. rozmawiać hablar, conversar

mówić jak do ściany /ˈmuvʲiʨ̑ ˈjaɡ dɔ‿ˈɕʨ̑ãnɨ/ (v)
mówić do kogoś, kto nie zwraca uwagi na to, co do niego mówimy lub nie przykłada żadnej wagi do naszych słów como hablar a la pared

mówić na ty /ˈmuvʲiʨ̑ na‿ˈtɨ/ (v)
zwracać się do kogoś używając formy drugiej osoby, nie używać wobec niego formy „pan”, „pani” („państwo”) tutear

mówić trzy po trzy /ˈmuvʲiʨ̑ ṭʃɨ‿ˈpɔ‿ṭʃɨ/ (v)
mówić bez sensu, pleść bzdury desvariar, hablar a tontas y a locas

mówić, co ślina na język przyniesie /ˈmuvʲiʨ̑ ˈʦ̑ɔ ˈɕlʲĩna na‿ˈjɛ̃w̃zɨk pʃɨ̃ˈɲɛ̇ɕɛ/ (v)
(potocznie, potoczny) mówić byle co; gadać głupstwa; mówić dużo, ale bez sensu hablar de repente

mózg /musk/ (n)
(anatomia, anatomiczny) narząd znajdujący się wewnątrz czaszki odpowiedzialny za myślenie; cerebro, seso

mózgowo-rdzeniowy (adj)
(anatomia, anatomiczny) związany z mózgiem i rdzeniem kręgowym cefalorraquídeo

mózgowy /muzˈɡɔvɨ/ (adj)
(anatomia, anatomiczny) związany z mózgiem, dotyczący mózgu cerebral

móżdżek (n)
(anatomia, anatomiczny) część mózgu, której działanie polega na koordynowaniu ruchu mięśni; cerebelo

mącznica /mɔ̃n͇ʧ̑ʲˈɲiʦ̑a/ (n)
1. (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju (1.1) gayuba
2. (etnografia, etnograficzny) skrzynia do przechowywania mąki harinero

mądrej głowie dość dwie słowie /ˈmɔ̃ndrɛj ˈɡwɔvʲjɛ ˈdɔʑʥ̑ ˈdvʲjɛ ˈswɔvʲjɛ/ (proverb)
mądremu człowiekowi nie trzeba wiele mówić, bo szybko rozumie, o co chodzi a buen entendedor, pocas palabras bastan

mądrość /ˈmɔ̃ndrɔɕʨ̑/ (n)
umiejętność podejmowania uzasadnionych decyzji, poparta wiedzą i doświadczeniem sabiduría

mądry /ˈmɔ̃ndrɨ/ (adj)
odznaczający się umiejętnością podejmowania uzasadnionych decyzji, mający wiedzę, inteligencję i doświadczenie sabio

mąka /ˈmɔ̃ŋka/ (n)
(spożywczy) zmielone na drobny proszek ziarna zbóż; harina

mąż /mɔ̃w̃ʃ/ (n)
1. (przestarzałe, przestarzały) mężczyzna; rycerz, wojownik hombre
2. mężczyzna będący w małżeństwie marido, esposo

mąż zaufania /ˈmɔ̃w̃ʒ ˌza<sup>w</sup>uˈfãɲa/ (n)
osoba, której dana grupa powierzyła określone obowiązki społeczne hombre de confianza

męczennik (n)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) ktoś, kto poniósł śmierć za wiarę i zwykle został wyniesiony na ołtarze; mártir

męczeństwo (n)
znoszenie mąk (przeważnie z powodów religijnych bądź politycznych) martirio

męczyć /ˈmɛ̃n͇ʧ̑ɨʨ̑/ (v)
1. dokuczać fastidiar, molestar
2. nużyć cansar
3. zadawać męki, dręczyć atormentar, torturar

męka /ˈmɛ̃ŋka/ (n)
wielkie cierpienie (fizyczne lub psychiczne) tormento, calvario, suplicio

męska kurwa /ˈmɛ̃w̃ska ˈkurva/ (n)
(wulgarnie, wulgaryzm) mężczyzna trudniący się prostytucją gigoló, puto

męstwo /ˈmɛ̃w̃stfɔ/ (n)
cnota moralna, jedna z czterech cnót kardynalnych; fortaleza

mętny /ˈmɛ̃ntnɨ/ (adj)
zawierający męty, z zanieczyszczeniem turbio

mężatka /mɛ̃w̃ˈʒatka/ (n)
kobieta, która jest żoną casar

mężczyzna /mɛ̃w̃ʃˈʧ̑ɨzna/ (n)
dorosły człowiek płci męskiej; hombre, varón

młociarz /ˈmwɔʨ̑aʃ/ (n)
(sport, sportowy) zawodnik rzucający młotem lanzador de martillo

młode /ˈmwɔdɛ/ (n)
(zoologia, zoologiczny) zwierzę, które jeszcze nie osiągnęło dojrzałości płciowej cachorro, cría, polluelo

młodociany (adj)
taki, który wciąż nie posiada cech dorosłości menor

młodociany (n)
1. (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (kodeks karny) osoba, która w chwili popełnienia czynu zabronionego nie osiągnęła 21. roku życia i w chwili orzekania przed sądem pierwszej instancji nie osiągnęła 24. roku życia juvenil
2. (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (kodeks pracy) osoba, która ukończyła szesnaście, a nie ukończyła osiemnastu lat juvenil

młodoturek (n)
(historia, historyczny, historycznie) członek nacjonalistycznego i modernistycznego ruchu politycznego istniejącego w Turcji na przełomie XIX i XX wieku, dążącego do obalenia monarchii osmańskiej i przebudowy państwa; Joven Turco

młodość /ˈmwɔdɔɕʨ̑/ (n)
okres życia pomiędzy dzieciństwem a dorosłością juventud, adolescencia

młody /ˈmwɔdɨ/ (adj)
znajdujący się w okresie między dzieciństwem a dorosłością joven

młody /ˈmwɔdɨ/ (n)
(potocznie, potoczny) (zobacz) pan młody joven

młodzieniec /mwɔˈʥ̑ɛ̇̃ɲɛʦ̑/ (n)
(książkowy) młody mężczyzna joven, mozo

młodzieńczy /mwɔˈʥ̑ɛ̇̃j̃n͇ʧ̑ɨ/ (adj)
właściwy młodym ludziom juvenil

młodzież /ˈmwɔʥ̑ɛʃ/ (n)
młodzi ludzie juventud

młokos (n)
(lekceważąco, lekceważący) o dorastającym chłopcu jovenzuelo, mocoso

młot /mwɔt/ (n)
(technologia, technika, techniczny) duży, ciężki młotek macho, mazo

młotek /ˈmwɔtɛk/ (n)
narzędzie służące do uderzania, najczęściej do przybijania gwoździ martillo

młyn /mwɨ̃n/ (n)
budynek, w którym zboże miele się na mąkę molino

młynarz /ˈmwɨ̃naʃ/ (n)
człowiek, który miele mąkę w młynie molinero

młynek /ˈmwɨ̃nɛk/ (n)
(kulinaria) urządzenie do mielenia produktów spożywczych, np. pieprzu lub kawy molinillo

mściciel /ˈm̥ʲɕʨ̑iʨ̑ɛl/ (n)
osoba dokonująca zemsty, mszcząca się vengador

mściwy /ˈm̥ʲɕʨ̑ivɨ/ (adj)
skłonny do zemsty, niewybaczający vengativo

mżysty (adj)
(meteorologia, meteorologiczny) obfity w mżawkę lloviznoso

na Boga (interjection)
wykrzyknik wyrażający oburzenie por amor de Dios, por el amor de Dios

na antenie /ˌna‿ãnˈtɛ̃ɲɛ/ (adv)
(przenośnie, przenośnia) będąc w programie telewizyjnym lub radiowym en antena

na bezrybiu i rak ryba /ˌna‿bɛzˈrɨbʲju i‿ˈrak ˈrɨba/ (proverb)
trzeba zadowolić się tym, co jest dostępne a buen hambre no hay pan duro; a falta de pan, buenas son tortas; en mal tiempo, cualquier agujero es puerto

na boku (adv)
z dala od czegoś aparte

na chama /na‿ˈxãma/ (idiom)
(potocznie, potoczny) bezczelnie, niegrzecznie, z impetem, bez poszanowania / namysłu a lo bestia, a lo bruto

na chybił trafił (adv)
losowo, przypadkowo al azar

na co dzień /na ˈʦ̑ɔ‿ʥ̑ɛ̇̃ɲ/ (adj)
codzienny de diario, cotidiano

na co dzień /na ˈʦ̑ɔ‿ʥ̑ɛ̇̃ɲ/ (adv)
w sposób typowy dla zwykłego, powszedniego dnia diariamente, a diario

na czczo /na‿ˈʧ̑ːɔ/ (adv)
przed zjedzeniem czegoś, o pustym żołądku en ayunas

na dłuższą metę (idiom)
w dalszej perspektywie czasowej, po upływie dostatecznie długiego czasu a la larga

na gwałt /na‿ˈɡvawt/ (idiom)
szybko, nagle a toda prisa, de prisa y corriendo

na litość boską /na‿ˈlʲitɔʑʥ̑ ˈbɔskɔ̃w̃/ (interjection)
wykrzyknik wyrażający oburzenie por amor de Dios, por el amor de Dios

na maksa /na‿ˈmaksa/ (idiom)
(potocznie, potoczny) maksymalnie, w najwyższym stopniu, z dużą intensywnością de miedo

na medal /na‿ˈmɛdal/ (idiom)
1. (przymiotnik) wspaniały, zasługujący na uznanie de bandera, excelente, súper
2. (przysłówek) dobrze, w sposób godny pochwały súper

na miłość boską (interjection)
wykrzyknik wyrażający oburzenie por amor de Dios, por el amor de Dios

na ogół /na‿ˈɔɡuw/ (adv)
zazwyczaj, przeważnie en general, por lo general

na oko /na‿ˈɔkɔ/ (adv)
(potocznie, potoczny) mniej więcej, w przybliżeniu a ojo, a ojo de buen cubero

na oścież /na‿ˈɔɕʨ̑ɛʃ/ (adv)
o drzwiach, oknie: na całą szerokość de par en par

na pamięć /na‿ˈpãmʲjɛ̇̃ɲʨ̑/ (adv)
w taki sposób, aby wiernie zapamiętać de memoria, de cabeza

na pewno /na‿ˈpɛvnɔ/ (adv)
z całą pewnością, bez wątpliwości seguramente, ciertamente, sin duda, a buen seguro, de seguro, seguro

na pierwszy rzut oka /na‿ˈpʲjɛrfʃɨ ˈʒut ˈɔka/
o wstępnej, pochopnej ocenie: na oko, pozornie, bez głębszej analizy a primera vista

na początku /ˌna‿pɔˈʧ̑ɔ̃ntku/ (adv)
1. jako pierwsza czynność primero
2. jako pierwsze w czasie primeramente, primero
3. w najbliższej przyszłości al principio, inicialmente

na prawo i lewo /na‿ˈpravɔ i‿ˈlɛvɔ/ (idiom)
1. bez umiaru, rozrzutnie a diestro y siniestro
2. wszędzie dookoła, tu i tam a diestro y siniestro

na przykład /na‿ˈpʃɨkwat/
… poprzedzająca wyliczenie przykładów por ejemplo

na pęczki (adv)
(przenośnie, przenośnia) o czymś, co jest pospolite i można go posiadać wiele a barullo, a capazos, a porrillo, a puñados

na razie /na‿ˈraʑɛ/ (adv)
tymczasem, póki coś się nie zmieni de momento, por ahora, por el momento

na razie /na‿ˈraʑɛ/ (interjection)
(potocznie, potoczny) do zobaczenia wkrótce! hasta luego, hasta pronto

na rzecz
…używany w konstrukcjach, w których wyrażenie po przyimku określa cel, przeznaczenie, kierunek przekazania czegoś przez wykonawcę czynności a favor de

na skutek
z powodu czegoś a consecuencia de, por

na stojąco (adv)
stojąc de pie

na szczęście /na‿ˈʃʧ̑ɛ̃w̃ɕʨ̑ɛ/ (adv)
szczęśliwie, fartownie afortunadamente, felizmente, por suerte

na ucho /na‿ˈuxɔ/ (adv)
szepcząc wprost do ucha al oído

na wszelki wypadek /na‿ˈfʃɛlʲci vɨˈpadɛk/ (idiom)
przewidując wszelkie możliwe okoliczności, zabezpieczając się przed czymś niespodziewanym por si acaso, por si las moscas

na wynos /na‿ˈvɨ̃nɔs/ (adj)
o daniach, napojach: taki, który można wziąć ze sobą para llevar

na własny rachunek /na‿ˈvwasnɨ raˈxũnɛk/ (idiom)
bez pomocy innych, ponosząc za coś odpowiedzialność por cuenta propia

na własną rękę /na‿ˈvwasnɔ̃w̃ ˈrɛ̃ŋkɛ/ (adv)
samodzielnie, na własną odpowiedzialność por su cuenta y riesgo

na zawsze (adv)
bez możliwości zmiany danego stanu para siempre

na zdrowie /na‿ˈzdrɔvʲjɛ/ (interjection)
1. zwrot używany przed toastem salud
2. zwrot używany w stosunku do kogoś, kto właśnie kichnął Jesús, salud

nabożeństwo (n)
1. (kościelny) obrzęd religijny, niekiedy znacznie rozbudowany, odbywający się najczęściej w świątyni; oficio
2. (książkowy) (przenośnie, przenośnia) szacunek lub zachwyt okazywane komuś lub czemuś, często przesadny devoción

nabywać (v)
1. (handel, handlowy) otrzymywać w posiadanie poprzez kupno lub wymianę comprar
2. dochodzić do czego adquirir

nabywczyni /ˌnabɨfˈʧ̑ɨ̃ɲi/ (n)
(rzadki, rzadko używany) kobieta, która coś nabywa lub nabyła poprzez kupno adquiridora, adquiriente, compradora

nabój /ˈnabuj/ (n)
1. (wojskowość, wojskowy) jednostka amunicji broni palnej w formie metalowego walca zawierającego pocisk oraz materiał wybuchowy; cartucho
2. metalowy pojemnik wypełniony dwutlenkiem węgla, używany m.in. w syfonach, tratwach ratunkowych cartucho
3. (wojskowość, wojskowy) jednostka ładunku miotającego niezbędna do spowodowania wybuchu gazów w lufie, umieszczana oddzielnie w komorze nabojowej za pociskiem carga

nabłonek (n)
(anatomia, anatomiczny) tkanka, która okrywa skórę oraz błony wyściełające jamy narządów i przewodów organizmu epitelio

nacisk /ˈnaʨ̑isk/ (n)
1. działanie na coś z pewną siłą presión, opresión
2. presja, przymus presión, conminación, imposición
3. zaakcentowanie czegoś, wyróżnienie acento, hincapié, insistencia

naciskać /naˈʨ̑iskaʨ̑/ (v)
1. (przenośnie, przenośnia) wywierać na kogoś presję psychiczną, emocjonalną itp. presionar
2. działać na coś siłą oprimir, presionar, apretar, pulsar

naciągać (v)
1. napinać przez ciągnięcie estirar, armar
2. osiągać co czyimś kosztem sablear
3. powodować nadwerężenie mięśni torcer
4. o płynie nabierać właściwości estar en infusión

nacięcie krocza (n)
(medycyna, medyczny) zabieg ginekologiczno-położniczy stosowany często podczas porodu, polegający na nacięciu krocza w celu ochrony przed samoczynnym pęknięciem krocza i ułatwienia porodu; episiotomía

nacjonalista /ˌnaʦ̑ʲjɔ̃naˈlʲista/ (n)
(pejoratywnie, pejoratywny) zwolennik nacjonalizmu nacionalista

nacjonalistka /ˌnaʦ̑ʲjɔ̃naˈlʲistka/ (n)
zwolenniczka nacjonalizmu nacionalista

nacjonalizacja /ˌnaʦ̑ʲjɔ̃nalʲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
(ekonomia, ekonomiczny) przejmowanie przez państwo przedsiębiorstw, banków, majątków ziemskich lub innego mienia, będącego własnością prywatną lub niemającego właściciela; nacionalización

nacjonalizm /ˌnaʦ̑ʲjɔ̃ˈnalʲism̥/ (n)
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ideologia społeczno-polityczna i postawa uznająca naród za najwyższe dobro; nacionalismo

nacjonalizować /ˌnaʦ̑ʲjɔ̃nalʲiˈzɔvaʨ̑/ (v)
(ekonomia, ekonomiczny) zmieniać właściciela czegoś z prywatnego na państwowego nacionalizar

naczelnik (n)
osoba stojąca na czele instytucji lub organizacji jefe, director

naczelny (n)
(zoologia, zoologiczny) zwykle w lm Primates, przedstawiciel rzędu ssaków charakteryzujących się najlepiej rozwiniętym mózgiem; primate

naczyniak /naˈʧ̑ɨ̃ɲak/ (n)
(medycyna, medyczny) łagodny nowotwór z układu naczyniowego; angioma

naczyniak krwionośny /naˈʧ̑ɨ̃ɲak ːr̥fʲjɔ̃ˈnɔɕnɨ/ (n)
łagodny nowotwór z naczyń krwionośnych hemangioma

naczynie /naˈʧ̑ɨ̃ɲɛ/ (n)
1. (biologia, biologiczny) rodzaj tkanki lub element układu przystosowany do transportowania płynów (limfy, krwi, wody) vaso
2. rodzaj pojemnika używanego, zwykle do przechowywania, przyrządzania lub serwowania jedzenia recipiente

naczynie krwionośne (n)
(anatomia, anatomiczny) narząd przenoszący krew, stanowiący element układu krążenia vaso sanguíneo

naczyniowy /ˌnaʧ̑ɨ̃ˈɲɔvɨ/ (adj)
dotyczący naczynia, np. chłonnego lub krwionośnego vascular

nadajnik (n)
(technologia, technika, techniczny) urządzenie zamieniające doprowadzone doń informacje na fale elektromagnetyczne i przesyłające je dalej do odbiornika emisor

nadawać /naˈdavaʨ̑/ (v)
1. (potocznie, potoczny) obgadywać kogoś cotillear
2. emitować komunikat, wiadomość za pomocą radio, telewizji lub w inny sposób emitir
3. rozdać coś wielu osobom dar, distribuir
4. wyposażać w jakieś cechy equipar, otorgar
5. zlecać wysłanie za pomocą poczty expedir

nadawca /naˈdafʦ̑a/ (n)
1. (usługi pocztowe, kurierskie, poczta) ktoś wysyłający list, przekaz, przesyłkę remitente
2. ten, kto nadaje komunikat, wiadomość emisor

nadbrzusze /nadˈbʒuʃɛ/ (n)
(anatomia, anatomiczny) górna okolica brzucha; epigastrio

nadciśnienie płucne /ˌnatʲʨ̑iɕˈɲɛ̇̃ɲɛ ˈpwuʦ̑nɛ/ (n)
(medycyna, medyczny) nieprawidłowe, zwiększone ciśnienie w tętnicy płucnej hipertensión pulmonar

naddźwiękowy /ˌnadʲʥ̑vʲjɛ̃ŋˈkɔvɨ/ (adj)
poruszający się szybciej niż dźwięk (w powietrzu) supersónico

nadgarstek /nadˈɡarstɛk/ (n)
(anatomia, anatomiczny) część ręki pomiędzy ramieniem a dłonią; muñeca

nadir /ˈnadʲir/ (n)
(astronomia, astronomiczny) punkt na sferze niebieskiej, położony naprzeciwko zenitu; nadir

nadkonsumpcja /ˌnatkɔ̃w̃ˈsũmpʦ̑ʲja/ (n)
(socjologia, socjologiczny) zjawisko masowego wydawania pieniędzy ponad możliwości finansowe hiperconsumismo, hiperconsumo

nadludzki /nadˈluʦ̑ʲci/ (adj)
1. (przestarzałe, przestarzały) nieziemski, nadprzyrodzony sobrenatural
2. taki, który przekracza ludzkie siły i wytrzymałość sobrehumano

nadmiar /ˈnadmʲjar/ (n)
1. reszta pozostała po czymś, z czegoś exceso
2. zbyt duża ilość lub liczba czegoś exceso, exuberancia, profusión

nadmiarowy (adj)
nadmierny, którego jest zbyt wiele superfluo, excesivo, sobrante

nadmiernie /nadˈmʲjɛrʲɲɛ/ (adv)
w sposób nadmierny excesivamente, en exceso

nadmierny /nadˈmʲjɛrnɨ/ (adj)
taki, który (swoją intensywnością, rozmiarem) przekracza miarę, normę excesivo

nadmorski /nadˈmɔrsʲci/ (adj)
znajdujący się w niewielkiej odległości od morza costanero, costero, de litoral

nadnaturalny /ˌnadnatuˈralnɨ/ (adj)
który wykracza ponad to, co jest naturalne sobrenatural

nadnercze /nadˈnɛrʧ̑ɛ/ (n)
(anatomia, anatomiczny) gruczoł dokrewny położony w sąsiedztwie nerek; glándula suprarrenal

nadnerczowy (adj)
(anatomia, anatomiczny) związany z nadnerczem, dotyczący nadnercza adrenal

nadsiarczan (n)
(chemia, chemiczny) związek nieorganiczny, sól kwasu nadtlenodisiarkowego persulfato

nadużycie (n)
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) postępowanie lub czyn niezgodne z prawem abuso

nadwaga /nadˈvaɡa/ (n)
(medycyna, medyczny) nadmierna masa ciała, nagromadzenie tkanki tłuszczowej w organizmie przekraczające optymalne ilości zdrowotne; sobrepeso

nadwyżka (n)
ilość lub liczba czegoś ponad to, co planowane albo konieczne excedente, sobrante

nadwzroczność (n)
(medycyna, medyczny) druga obok krótkowzroczności najczęściej spotykana wada refrakcyjna wzroku objawiająca się złym widzeniem przedmiotów znajdujących się blisko; hipermetropía

nadymać /naˈdɨ̃maʨ̑/ (v)
1. powodować rozszerzanie czegoś przez napełnianie pod ciśnieniem gazem, względnie cieczą hinchar, inflar
2. napełniać gazem lub cieczą samego siebie hincharse, inflarse

nadzieja /naˈʥ̑ɛ̇ja/ (n)
1. oczekiwanie spełnienia się upragnionej rzeczy; wiara, że to się wydarzy esperanza
2. osoba, rzecz, działanie, z którym wiążemy oczekiwania, pragnienia esperanza

nadzorować /ˌnadzɔˈrɔvaʨ̑/ (v)
sprawować kontrolę nad czymś supervisar, controlar, vigilar

nafta /ˈnafta/ (n)
(chemia, chemiczny) ciekła frakcja ropy naftowej będąca mieszaniną węglowodorów, żółtawa, palna ciecz, stosowana dawniej do celów oświetleniowych, obecnie jako paliwo lotnicze, rozpuszczalnik oraz w kosmetyce; queroseno

naga prawda /ˈnaɡa ˈpravda/ (n)
(przenośnie, przenośnia) prawda, fakt zawierający najistotniejszą treść; fakt pozbawiony ozdobników, uzupełnień, zbędnych dodatków la pura verdad

nagana /naˈɡãna/ (n)
upomnienie za niewłaściwe postępowanie lub za wykroczenie reprimenda, amonestación, reprensión

naganny (adj)
taki, który zasługuje na naganę censurable

nagi /ˈnaɟi/ (adj)
bez ubrania na sobie ubrania, rozebrany do naga desnudo

nagle /ˈnaɡlɛ/ (adv)
w nieoczekiwany i gwałtowny sposób de repente, de pronto, repentino

naglący (adj)
wymagający natychmiastowych działań urgente

nagolenica /ˌnaɡɔlɛ̃ˈɲiʦ̑a/ (n)
(historia, historyczny, historycznie) część zbroi ochraniająca goleń; espinillera, greba

nagolennik /ˌnaɡɔˈlɛ̃ɲːik/ (n)
1. (historia, historyczny, historycznie) część zbroi ochraniająca goleń; greba
2. (sport, sportowy) usztywniony ochraniacz, mający za zadanie osłaniać goleń espinillera

nagość /ˈnaɡɔɕʨ̑/ (n)
brak ubrania na ciele desnudez

nagranie /naˈɡrãɲɛ/ (n)
zapis dźwięku lub obrazu taki, że można później znowu zobaczyć ten obraz lub posłuchać tego dźwięku grabación

nagroda /naˈɡrɔda/ (n)
wyróżnienie lub wynagrodzenie za dokonany czyn lub pracę premio, recompensa

nagrywarka /ˌnaɡrɨˈvarka/ (n)
(informatyka, informatyczny) urządzenie służące do zapisywania danych na płytach CD lub DVD; grabadora

nagrywać /naˈɡrɨvaʨ̑/ (v)
rejestrować obraz, dźwięk lub informację na nośniku grabar

nagły /ˈnaɡwɨ/ (adj)
taki, który dzieje się nagle, niespodziewanie, raptownie, szybko, znienacka repentino, súbito

nagłówek /naˈɡwuvɛk/ (n)
wyróżniony napis umieszczony nad tekstem encabezamiento

naiwny /naˈ<sup>j</sup>ivnɨ/ (adj)
taki, który jest pełen prostoty, łatwowierności, naiwności ingenuo, cándido

naj- /naj/ (prefix)
…służący do tworzenia stopnia najwyższego od stopnia wyższego przymiotników i przysłówków más

najada (n)
(mitologia grecka) nimfa wód lądowych, wodospadów, potoków, strumieni, źródeł rzek, jezior, náyade

najciężej pierwszy krok zrobić /najˈʨ̑ɛ̃w̃ʒɛj ˈpʲjɛrfʃɨ ˈkrɔɡ ˈzrɔbʲiʨ̑/ (proverb)
oddaje trudność rozpoczęcia czegoś dla osób nie mających doświadczenia w danej dziedzinie el primer paso es el que cuesta

najem (n)
oddanie komuś albo przyjęcie od kogoś określonej własności za umówioną zapłatę do czasowego użytkowania alquiler

najemnik /naˈjɛ̃mʲɲik/ (n)
1. (rzadki, rzadko używany) pracownik, pracujący zwykle dorywczo dla różnych pracodawców, pracownik najemny bracero, jornalero
2. (wojskowość, wojskowy) wynajęty za pieniądze, niezależny żołnierz; mercenario

najeżony /ˌnajɛˈʒɔ̃nɨ/ (adj)
1. pokryty czymś ostrym, sterczącym erizado
2. przepełniony czymś trudnym do przezwyciężenia, rozwiązania erizado

najpierw /ˈnajpʲjɛrf/ (adv)
przedtem, na początku, jako pierwsze w kolejności primero, ante todo, en primero lugar

najsampierw /najˈsãmpʲjɛrf/ (adv)
(przestarzałe, przestarzały) najpierw, najprzód antes con antes, antes de nada

nakaz /ˈnakas/ (n)
1. norma działania dictado, precepto
2. polecenie, któremu powinno się podporządkować mandato, orden

naklejka /naˈklɛjka/ (n)
zadrukowany papier lub folia plastikowa z warstwą kleju na jednej stronie, umożliwiającej przyklejenie do czegoś; adhesivo, pegatina

nakolannik /ˌnakɔˈlãɲːik/ (n)
ochraniacz na kolano rodillera

nakrywać /naˈkrɨvaʨ̑/ (v)
1. kłaść coś na wierzchu czegoś / kogoś, osłaniając to cubrir, tapar
2. przyłapywać, zastać kogoś na czymś występnym lub wstydliwym descubrir, pescar, sorprender
3. układać na stole, przed posiłkiem, zastawę, sztućce, serwetki itp. poner
4. kłaść coś na samym sobie cubrirse, taparse

nakrętka /naˈkrɛ̃ntka/ (n)
(technologia, technika, techniczny) element konstrukcyjny o wewnętrznym gwincie tuerca

naktuz (n)
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) wąska szafka stanowiąca podstawę kompasu okrętowego; bitácora

nakład /ˈnakwat/ (n)
1. liczba egzemplarzy wydanej książki, czasopisma tirada
2. suma pieniędzy włożona w jakąś inwestycję expensas, gasto

nakłaniać (v)
wywierać na kogoś wpływ, by coś wykonał persuadir

nalegać (v)
mocno lub uparcie domagać się insistir

naleśnik /naˈlɛɕɲik/ (n)
(kulinaria) cienki placek z rzadkiego ciasta, z mąki, mleka i jaj, smażony na patelni, podawany zwykle z nadzieniem, zwinięty w rulonik lub złożony w rożek; crepe, tortita

należeć /naˈlɛʒɛʨ̑/ (v)
1. (tylko forma bezosobowa) należy = wypada, powinno się haber que, ser preciso
2. być w posiadaniu czyimś pertenecer
3. być członkiem jakiejś organizacji, społeczności, elementem zbioru pertenecer

należy /naˈlɛʒɨ/ (v)
powinno się; warto, trzeba, wypada deberse, haber que, hacer falta

namaszczenie (n)
(rzeczownik odczasownikowy) od: namaścić unción

namibijski /ˌnãmʲiˈbʲijsʲci/ (adj)
odnoszący się do państwa Namibia namibio

namiot /ˈnãmʲjɔt/ (n)
(turystyka, turystyczny) (wojskowość, wojskowy) rodzaj przenośnego schronienia z impregnowanej tkaniny, używanego przez jedną lub więcej osób; tienda, tienda de campaña

namiętny /nãˈmʲjɛ̃ntnɨ/ (adj)
o uczuciach, gestach, zachowaniach: pełen gwałtowności, namiętności, intensywności apasionado, caliente

namydlanie (n)
(rzeczownik odczasownikowy) od: namydlać enjabonado

nandu /ˈnãndu/ (n)
(ornitologia, ornitologiczny) Rhea, szybki i duży nielot przypominający strusia; ñandú

nanizać /nãˈɲizaʨ̑/ (v)
(książkowy) nawlec coś na sznurek, nitkę, drut, żyłkę itp. enhebrar, enhilar, ensartar

nankin /ˈnãŋʲcĩn/ (n)
rodzaj tkaniny bawełnianej o gęstym splocie; mahón

nano- /ˈnãnɔ/
1. (fizyka, fizyczny) pierwszy człon wyrazów złożonych oznaczających jednostki miary miliard razy mniejsze od podstawowych nano-
2. pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z małymi rozmiarami lub niskim wzrostem nano-

nanometr /nãˈnɔ̃mɛtr̥/ (n)
jednostka długości równa jednej miliardowej metra nanómetro

nanometrowy /ˌnãnɔ̃mɛˈtrɔvɨ/ (adj)
(przymiotnik) od nanometr nanométrico

napa /ˈnapa/ (n)
rodzaj zatrzasku mocowanego po obu stronach zapinanego ubrania; automático, botón a presión, botón automático, botón de presión

napadowa nocna hemoglobinuria (n)
(medycyna, medyczny) rzadkie schorzenie erytrocytów objawiające się brakiem czynników broniących przed ich rozpadem; hemoglobinuria nocturna paroxística

napalić się jak szczerbaty na suchary (v)
bardzo czegoś chcieć arder en deseos, beber los aires, beber los vientos, hacérsele el culo agua, hacérsele la boca agua

napalm /ˈnapalm/ (n)
(chemia, chemiczny) substancja stosowana do zagęszczania lekkich paliw ciekłych w celu zwiększenia ich skuteczności jako bojowych środków zapalających; także gotowa zagęszczona mieszanina paliwowa; napalm

napar /ˈnapar/ (n)
spożywczy, leczniczy lub kosmetyczny płyn otrzymywany po zalaniu ziela (niekiedy owoców, kwiatów) gorącą wodą; infusión

naparstek /naˈparstɛk/ (n)
(krawiectwo) metalowa nasadka na palec ułatwiająca wbijanie igieł przy ręcznym szyciu; dedal

napastnik /naˈpastʲɲik/ (n)
1. (sport, sportowy) w piłce nożnej: zawodnik mający za zadanie strzelać bramki; delantero
2. strona atakująca, osoba dokonująca napaści asaltante, agresor

napaść /ˈnapaɕʨ̑/ (n)
gwałtowny atak (zbrojny, słowny, itp.) agresión, ataque

napełniać /naˈpɛwʲɲäʨ̑/ (v)
1. sprawiać, że coś staje się pełne llenar
2. wywoływać stany emocjonalne llenar
3. zajmować wszystkie wolne miejsca, np. w teatrze, na stadionie, na parkingu llenar, abarrotar

napierśnik /naˈpʲjɛrʲɕɲik/ (n)
1. (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) pancerz będący częścią zbroi, osłaniającą piersi peto
2. górna część fartucha zakrywająca piersi peto
3. (jeździectwo, jeździecki) część rzędu końskiego, która zapobiegająca przesuwaniu się siodła do tyłu; petral

napisać /naˈpʲisaʨ̑/ (v)
wyrazić coś słowami na piśmie escribir

napisy końcowe /naˈpʲisɨ kɔ̃j̃nˈʦ̑ɔvɛ/ (n)
dodawana na końcu filmu, programu telewizyjnego itp., lista nazwisk aktorów obsady i osób zaangażowanych w produkcję créditos, títulos de crédito

napiwek /naˈpʲivɛk/ (n)
pieniądze dodawane przez klienta do właściwej opłaty za usługę; propina

napić się (v)
przyjąć do ust i połknąć pewną ilość płynu tomar

napięcie /naˈpʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɛ/ (n)
1. (fizyka, fizyczny) (elektryczność) różnica potencjałów pola elektrycznego; (potocznie, potoczny) potencjał takiego pola względem Ziemi lub innego znanego punktu odniesienia tensión, potencial
2. (fizyka, fizyczny) naprężenie voltaje tensión
3. (rzeczownik odczasownikowy) od: napiąć tensión
4. stan psychiczny, podczas którego ktoś jest zaniepokojony, odczuwa obawę przed nadchodzącą sytuacją tensión, angustia

napletek /naˈplɛtɛk/ (n)
(anatomia, anatomiczny) fałd skórny osłaniający częściowo lub całkowicie żołądź prącia; prepucio

napoleon (n)
(numizmatyka, numizmatyczny) dawna złota moneta francuska; napoleón

napomnienie /ˌnapɔ̃mʲˈɲɛ̇̃ɲɛ/ (n)
karcące ostrzeżenie advertencia

napotny /naˈpɔtnɨ/ (adj)
(medycyna, medyczny) taki, który powoduje intensywniejsze pocenie sudorífero, sudorífico

naprawdę /naˈpravdɛ/ (particle)
…potwierdzająca, że coś jest zgodne z prawdą, z rzeczywistością de veras, de verdad

naprawiać /naˈpravʲjäʨ̑/ (v)
1. likwidować, usuwać uszkodzenia; ponownie doprowadzić coś do użyteczności reparar, arreglar
2. polepszać stan czegoś mejorar

napuszony (adj)
1. pełen pychy presumido
2. rażący przesadą, sztucznością pomposo, inflado

napój /ˈnapuj/ (n)
(spożywczy) (kulinaria) płyn przeznaczony do picia; bebida

naramiennik /ˌnarãˈmʲjɛ̇̃ɲːik/ (n)
(wojskowość, wojskowy) umieszczony na ramieniu munduru pasek materiału, służący do zamocowania odznak stopni wojskowych lub innych odznak przynależności; hombrera

narciarka /narʲˈʨ̑arka/ (n)
forma żeńska od: narciarz esquiadora

narciarstwo /narʲˈʨ̑arstfɔ/ (n)
dyscyplina sportowa obejmująca biegi, skoki, zjazdy na nartach; esquí

narciarstwo wodne /narʲˈʨ̑arstfɔ ˈvɔdnɛ/ (n)
(sport, sportowy) dyscyplina sportowa obejmująca trzy konkurencje: slalom, skoki i jazdę figurową na nartach wodnych; esquí acuático

narciarz /ˈnarʲʨ̑aʃ/ (n)
(sport, sportowy) osoba jeżdżąca na nartach – po śniegu lub wodzie; także: zawodnik uprawiający narciarstwo esquiador

narcyz /ˈnarʦ̑ɨs/ (n)
1. (botanika, botaniczny) Narcissus L., rodzaj roślin z rodziny amarylkowatych; narciso
2. (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju (1.1) narciso

narcyzm (n)
(psychologia, psychologiczny) cecha charakteru polegająca na samouwielbieniu i bezkrytycznym stosunku do swojej osoby narcisismo

narkolepsja (n)
(medycyna, medyczny) choroba polegająca na nadmiernej senności w ciągu dnia i napadach krótkiego oraz niekontrolowanego snu; narcolepsia

narkoman /narˈkɔ̃mãn/ (n)
osoba uzależniona od narkotyków drogadicto, toxicómano

narkomania /ˌnarkɔ̃ˈmãɲja/ (n)
nałóg związany z ciągłą potrzebą zażywania narkotyków drogadicción, toxicomanía

narkomanka /ˌnarkɔ̃ˈmãnka/ (n)
kobieta uzależniona od narkotyków drogadicta, toxicómana

narkomański (adj)
dotyczący narkomaństwa lub narkomana toxicómano

narkotyk /narˈkɔtɨk/ (n)
substancja, którą przyjmowanie powoduje po jakimś okresie używania uzależnienie fizyczne; droga, narcótico, estupefaciente

narkoza /narˈkɔza/ (n)
1. (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) wprowadzenie osoby lub zwierzęcia w stan snu przy użyciu substancji powodujących utratę świadomości i wrażliwości na ból; anestesia
2. (medycyna, medyczny) środek stosowany do wywołania (1.1) anestésico, anestesia
3. stan uśpienia spowodowany zastosowaniem (1.1) narcosis

narobić bigosu /naˈrɔbʲiʥ̑ bʲiˈɡɔsu/ (v)
zrobić zamieszanie, ferment; zrobić kłopot, problem armar un jaleo, armar un lío, armarla, liarla

narodowość /ˌnarɔˈdɔvɔɕʨ̑/ (n)
przynależność do określonego narodu (np. polskiego, niemieckiego, rosyjskiego), poczucie przynależności do narodu; nacionalidad

narodowy /ˌnarɔˈdɔvɨ/ (adj)
charakterystyczny dla danego narodu (lub kraju zamieszkiwanego przez dany naród), związany z danym narodem lub krajem nacional

narodowy socjalizm /ˌnarɔˈdɔvɨ sɔˈʦ̑ʲjalʲism̥/ (n)
(historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (zobacz) nazizm; nacionalsocialismo

narożnik /naˈrɔʒʲɲik/ (n)
1. (budownictwo) miejsce styku dwóch ścian zewnętrznych esquina, vértice
2. narożna część pomieszczenia lub wydzielonej przestrzeni, np. boiska esquina

narrator /narˈːatɔr/ (n)
postać fikcyjna powołana przez autora w celu opowiedzenia określonej fabuły narrador

narta /ˈnarta/ (n)
(sport, sportowy) długa listwa wygięta z przodu do góry, ze specjalnym wiązaniem służącym do przymocowania do buta (zwykle też specjalnego), przeznaczona do jeżdżenia po śniegu; esquí

nartnik /ˈnartʲɲik/ (n)
(zoologia, zoologiczny) (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) owad z rodziny Gerridae, nartnikowatych, z podrzędu pluskwiaków różnoskrzydłych, który potrafi chodzić po powierzchni wody tejedor, zapatero

naruszać /naˈruʃaʨ̑/ (v)
zakłócać porządek, postępować wbrew regułom lub prawu infringir, violar, transgredir, quebrantar, vulnerar

narwal /ˈnarval/ (n)
(zoologia, zoologiczny) Monodon monoceros, duży ssak morski z charakterystycznym pojedynczym, spiralnie skręconym kłem, żyjący w morzach arktycznych; unicornio de mar, unicornio marino

narzeczona /ˌnaʒɛˈʧ̑ɔ̃na/ (n)
kobieta, która jest w stanie narzeczeństwa, jest zaręczona novia, prometida

narzeczony (n)
mężczyzna w okresie narzeczeństwa prometido, novio

narzekać /naˈʒɛkaʨ̑/ (v)
mówić w sposób wyrażający niezadowolenie quejarse, lamentarse

narzędnik /naˈʒɛ̃ndʲɲik/ (n)
(gramatyka) piąty przypadek deklinacji polskiej, odpowiada na pytania (z) kim? (z) czym?; instrumental

narzędzie /naˈʒɛ̃ɲʥ̑ɛ/ (n)
1. (przenośnie, przenośnia) metoda, sposób na wykonanie czegoś instrumento
2. (technologia, technika, techniczny) urządzenie zazwyczaj trzymane w ręku, służące do wykonywania danej czynności lub zadania; herramienta
3. (informatyka, informatyczny) program komputerowy służący do wykonywania danej czynności lub zadania herramienta

naród /ˈnarut/ (n)
1. (dawniej, dawny) (regionalizm, regionalny) duża liczba ludzi gente, gentío
2. grupa ludzi, których łączy wspólna kultura, język, religia, historia lub pochodzenie etniczne; nación, pueblo

nasenny /naˈsɛ̃nːɨ/ (adj)
wywołujący sen somnífero

nasierdzie /naˈɕɛrʲʥ̑ɛ/ (n)
(anatomia, anatomiczny) błona surowicza pokrywająca z zewnątrz mięsień sercowy, stanowiąca wewnętrzną blaszkę osierdzia; epicardio

nasiono /naˈɕɔ̃nɔ/ (n)
(botanika, botaniczny) zarodek powstały z zapłodnionego zalążka roślin nasiennych semilla

naskórek /naˈskurɛk/ (n)
najbardziej zewnętrzna warstwa skóry; epidermis

nastawa ołtarzowa (n)
(sztuka) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) tylna dekoracja ołtarza kościelnego ustawiana na mensie; retablo

nastrojowy (adj)
dający miły, intymny nastrój romántico

nasturcja /naˈsturʦ̑ʲja/ (n)
(botanika, botaniczny) Tropaeolum, rodzaj roślin z rodziny nasturcjowatych; capuchina

następca /naˈstɛ̃mpʦ̑a/ (n)
ktoś obejmujący, dziedziczący po kimś jakąś funkcję, posadę, urząd itp. sucesor

następnie /naˈstɛ̃mpʲɲɛ/ (adv)
później, w chwili następnej después, luego

następny /naˈstɛ̃mpnɨ/ (adj)
mający nastąpić, kolejny siguiente, próximo

następujący (adj)
taki, który następuje, który będzie zaraz wymieniony siguiente

nasycony (adj)
1. (chemia, chemiczny) zawierający największą ilość czystej substancji saturado
2. pełen czego; będący w stanie sytości lleno

nasycony kwas tłuszczowy (n)
(spożywczy) rodzaj tłuszczu, w który bogate są zazwyczaj produkty pochodzenia zwierzęcego ácido graso saturado

nasyp /ˈnasɨp/ (n)
(architektura, architektoniczny) wał usypany w celu podniesienia terenu w danym miejscu; terraplén

nasz /naʃ/ (pronoun)
1 osoba lm: należący do nas lub mający związek z nami nuestro

naszyjnik /naˈʃɨjɲik/ (n)
(rzemiosło, rzemieślniczy) (jubilerstwo, jubilerski) element biżuterii w postaci ozdoby na szyję; collar

natomiast /naˈtɔ̃mʲjast/ (conjunction)
w kontraście do tego, co powiedziano wcześniej mientras que, empero, en cambio, pero

natrzeć uszu /ˈnaṭʃɛʨ̑ ˈuʃu/ (v)
(przenośnie, przenośnia) skarcić kogoś, udzielić komuś reprymendy calentar las orejas

natrętny /naˈtrɛ̃ntnɨ/ (adj)
taki, który się komuś naprzykrza, taki, który nie daje spokoju, powraca lub powtarza się fastidioso, molesto, pesado

natura ciągnie wilka do lasu /naˈtura ˈʨ̑ɔ̃ŋʲɟɲɛ ˈvʲilka dɔ‿ˈlasu/ (proverb)
wrodzone złe skłonności mogą mieć wpływ na postępowanie człowieka nawet dobrze wychowanego la cabra siempre tira al monte

naturalista (n)
1. (filozofia, filozoficzny) filozof, który głosi poglądy w nurcie naturalizmu naturalista
2. (literacko) pisarz, który tworzy w nurcie naturalizmu literackiego naturalista

naturalizacja /ˌnaturalʲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
1. (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) nadanie cudzoziemcowi obywatelstwa państwa, na terytorium którego się osiedlił; naturalización
2. (biologia, biologiczny) proces utrwalania się obcego gatunku w nowym środowisku; naturalización

naturalność /ˌnatuˈralnɔɕʨ̑/ (n)
cecha tego, co naturalne naturalidad

naturalny /ˌnatuˈralnɨ/ (adj)
1. charakterystyczny dla natury natural
2. najbardziej powszechny, zwykły natural
3. wykonany z surowców występujących w naturze natural
4. (matematyka, matematyczny) będący liczbą naturalną, czyli nieujemną (albo według innych dodatnią) liczbą całkowitą. natural

natychmiast /naˈtɨxmʲjast/ (adv)
w tej chwili; od razu; momentalnie inmediatamente

natychmiastowy (adj)
dziejący się natychmiast, bardzo szybko po jakimś wydarzeniu instantáneo

natykać (v)
spotykać niespodziewanie tropezarse

nauczka (n)
przestroga na przyszłość powstała w wyniku przykrego doświadczenia lección

nauczyciel /ˌna<sup>w</sup>uˈʧ̑ɨʨ̑ɛl/ (n)
osoba zajmująca się nauczaniem; profesor, maestro

nauczycielka /ˌna<sup>w</sup>uʧ̑ɨˈʨ̑ɛlka/ (n)
kobieta, która zajmuje się nauczaniem profesora, maestra

nauka /naˈ<sup>w</sup>uka/ (n)
1. proces uczenia (siebie lub kogoś) estudio, aprendizaje, enseñanza
2. usystematyzowana, wielokrotnie rzeczowo weryfikowana i rzetelna wiedza; ciencia

nauki humanistyczne /naˈ<sup>w</sup>uci ˌxũmãɲiˈstɨʧ̑nɛ/ (n)
nauki, których przedmiotem badań jest człowiek jako istota społeczna i jego wytwory; humanidades, letras

nauki polityczne /naˈ<sup>w</sup>uci ˌpɔlʲiˈtɨʧ̑nɛ/ (n)
nauki zajmujące się problemami dotyczącymi polityki oraz zdobywaniem i sprawowaniem władzy w państwie; ciencia política

nauki społeczne /naˈ<sup>w</sup>uci spɔˈwɛʧ̑nɛ/ (n)
nauki zajmujące się społeczeństwem, badające z różnych punktów widzenia zjawiska i procesy społeczne; ciencias sociales

nauki stosowane /naˈ<sup>w</sup>uci ˌstɔsɔˈvãnɛ/ (n)
nauki służące potrzebom praktycznym; ciencias aplicadas

naukowiec /ˌna<sup>w</sup>uˈkɔvʲjɛʦ̑/ (n)
człowiek zajmujący się nauką; científico

naukowy /ˌna<sup>w</sup>uˈkɔvɨ/ (adj)
związany z nauką científico

nawa /ˈnava/ (n)
(architektura, architektoniczny) główna, wydzielona dla wiernych część kościoła pomiędzy kruchtą, przy wejściu, a prezbiterium; nave

nawarski (adj)
związany z Nawarrą, dotyczący Nawarry, pochodzący z Nawarry navarro

nawarzyć piwa /naˈvaʒɨʨ̑ ˈpʲiva/ (v)
wpędzić siebie lub kogoś innego w kłopoty armar un lío, montar un lío, organizar un lío, preparar un lío

nawet /ˈnavɛt/ (particle)
1. …wyrażająca zdziwienie mówiącego wywołane jakąś nietypową lub nieoczekiwaną sytuacją hasta, incluso
2. …wyrażająca obojętność mówiącego wobec czyjegoś wyboru hasta, incluso

nawias /ˈnavʲjas/ (n)
(termin typograficzny) (matematyka, matematyczny) parzysty znak graficzny w postaci łuków lub klamer zwróconych w przeciwne strony, który grupuje lub wyodrębnia tekst lub symbole i pełni pewną umowną rolę – piśmienniczą, matematyczną, programistyczną, w zapisie chemicznym itp.; paréntesis

nawierzchnia /naˈvʲjɛʃçɲa/ (n)
górna część drogi, placu, chodnika; firme, pavimento

nawietrzna /naˈvʲjɛṭʃna/ (n)
(morski) (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) burta od strony wiatru barlovento

nawilżać /naˈvʲilʒaʨ̑/ (v)
nasycać coś wilgocią; sprawiać, że powierzchnia czegoś staje się lekko wilgotna humectar, humedecer, mojar

nawyk /ˈnavɨk/ (n)
(psychologia, psychologiczny) nabyta skłonność do mechanicznego wykonywania jakiejś czynności, wynikająca z częstego jej wykonywania, także: sama ta czynność; hábito, costumbre, adicción, vicio

nawzajem /naˈvzajɛ̃m/ (adv)
1. o wykonywaniu czynności przez podmiot zbiorowy każdy tak samo dla innego mutuamente, recíprocamente
2. przy podziękowaniu za życzenia używany do życzenia tego samego życzącemu igualmente

nawóz /ˈnavus/ (n)
1. (ogrodnictwo, ogrodniczy) (rolnictwo, rolniczy) środek pochodzenia nieorganicznego służący do polepszania jakości gleby fertilizante, abono
2. (ogrodnictwo, ogrodniczy) (rolnictwo, rolniczy) środek pochodzenia organicznego służący do polepszania jakości gleby; fertilizante, abono

nazajutrz /naˈzajuṭʃ/ (adv)
(książkowy) na drugi dzień, kolejnego dnia al día siguiente, el día después, el día posterior

nazaretańczyk (n)
mieszkaniec Nazaretu nazareno

nazista /naˈʑista/ (n)
(historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zwolennik nazizmu nazi

nazistka /naˈʑistka/ (n)
forma żeńska od: nazista nazi

nazistowski (adj)
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) związany z nazizmem lub nazistami, dotyczący nazizmu lub nazistów nazi

nazizm /ˈnaʑism̥/ (n)
(historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) doktryna polityczna i ideologia państwowa III Rzeszy niemieckiej, charakteryzująca się m.in. nacjonalizmem, rasizmem, antykomunizmem, antyparlamentaryzmem, korporacjonizmem i kultem wodza; nazismo

nazwa /ˈnazva/ (n)
wyraz lub termin określający coś nombre, denominación

nazwisko /naˈzvʲiskɔ/ (n)
nazwa rodziny, do której dana osoba należy; apellido

nazwisko panieńskie (n)
nazwisko kobiety przed wyjściem za mąż apellido de soltera

nazywać /naˈzɨvaʨ̑/ (v)
1. określać nazwą, mianem llamar, nombrar, denominar
2. nosić dane imię, nazwisko lub nazwę, być znanym pod tym imieniem llamarse

nazywać rzeczy po imieniu /naˈzɨvaʥ̑ ˈʒɛʧ̑ɨ ˌpɔ‿ĩˈmʲjɛ̇̃ɲu/ (v)
mówić szczerze, bez ogródek llamar a las cosas por su nombre; llamar al pan, pan y al vino, vino

nałokietnik /ˌnawɔˈcɛtʲɲik/ (n)
ochraniacz nakładany na łokieć codera

nałóg /ˈnawuk/ (n)
1. (medycyna, medyczny) chroniczna potrzeba dostarczania szkodliwych bodźców do organizmu człowieka, zwykle sprzeczna z jego wolą i intelektem; vicio
2. zakorzeniony nawyk lub upodobanie zazwyczaj oceniane negatywnie vicio

naśladować /ˌnaɕlaˈdɔvaʨ̑/ (v)
powtarzać po kimś jakąś czynność copiar, imitar

naświetle (n)
1. (architektura, architektoniczny) okienko przy obrysie budynku wpuszczające światło do piwnic ventana de sótano
2. (architektura, architektoniczny) wąskie okienko ponad framugą drzwi albo okna montante

neapolitanka /ˌnɛapɔlʲiˈtãnka/ (n)
mieszkanka Neapolu napolitana

neapolitańczyk /ˌnɛapɔlʲiˈtãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
mieszkaniec Neapolu napolitano

neapolitański /ˌnɛapɔlʲiˈtãj̃sʲci/ (adj)
związany z Neapolem lub neapolitańczykami napolitano

negacja /nɛˈɡaʦ̑ʲja/ (n)
1. zaprzeczenie, przeciwieństwo negación
2. (logika, logiczny) (matematyka, matematyczny) zaprzeczenie w logice, symbol odpowiadający słowu „nie”; negación
3. odrzucenie, podważanie słuszności negación

negatywnie (adv)
w sposób negatywny, ujemnie negativamente

negatywność /ˌnɛɡaˈtɨvnɔɕʨ̑/ (n)
cecha tego, co negatywne, pesymistyczne, ponure, mające zły wpływ negatividad

negatywny /ˌnɛɡaˈtɨvnɨ/ (adj)
1. niekorzystny dla kogoś, zły, niewłaściwy negativo
2. wyrażający krytykę, dezaprobatę lub sprzeciw; przeczący negativo
3. stwierdzający nieistnienie lub brak czegoś (w badaniu, eksperymencie, doświadczeniu) negativo

negować /nɛˈɡɔvaʨ̑/ (v)
zaprzeczać negar

nekrolog /nɛˈkrɔlɔk/ (n)
afisz z zawiadomieniem o czyjejś śmierci i terminie pogrzebu esquela

nekromantka (n)
(fantasy) osoba płci żeńskiej posiadająca moc animacji, ożywiania trupów nigromante

nektarynka /ˌnɛktaˈrɨ̃nka/ (n)
(spożywczy) (kulinaria) (cukiernictwo) owoc nektarynki (1.1) nectarina

nenufar /nɛ̃ˈnufar/ (n)
(potocznie, potoczny) (botanika, botaniczny) Nymphaea alba L., grzybień biały, roślina wodna nenúfar

neo- /ˈnɛɔ/ (prefix)
nowy, niedawny neo-

neodym /nɛˈɔdɨ̃m/ (n)
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Nd i liczbie atomowej 60; neodimio

neofaszysta /ˌnɛɔfaˈʃɨsta/ (n)
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zwolennik neofaszyzmu neofascista

neofaszyzm /ˌnɛɔˈfaʃɨsm̥/ (n)
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) współczesna doktryna polityczna lub ideologia, nawiązująca do faszyzmu; neofascismo

neogotycki (adj)
wykorzystujący elementy charakterystyczne dla gotyku neogótico

neoliberalizm (n)
(ekonomia, ekonomiczny) nurt we współczesnej myśli ekonomicznej głoszący zasady liberalizmu gospodarczego i wolnego rynku przy ograniczonej do minimum ingerencji państwa w gospodarkę; neoliberalismo

neolit /nɛˈɔlʲit/ (n)
(historia, historyczny, historycznie) końcowy okres epoki kamienia Neolítico

neologizm /ˌnɛɔˈlɔɟism̥/ (n)
(językoznawstwo, językoznawczy) wyraz lub wyrażenie, które niedawno pojawiło się w danym języku; neologismo

neon /ˈnɛɔ̃n/ (n)
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ne i liczbie atomowej 10; neón

neonatolog /ˌnɛɔ̃naˈtɔlɔk/ (n)
1. (medycyna, medyczny) lekarz, specjalista neonatologii neonatólogo
2. (medycyna, medyczny) lekarka, specjalistka neonatologii neonatóloga

neonatologia /ˌnɛɔ̃natɔˈlɔɟja/ (n)
(medycyna, medyczny) specjalizacja medyczna zajmująca się noworodkami, ich rozwojem, schorzeniami i wadami rozwojowymi; neonatología

neoplatoński /ˌnɛɔplaˈtɔ̃j̃sʲci/ (adj)
(filozofia, filozoficzny) związany z neoplatonizmen lub neoplatonikami, dotyczący neoplatonizmu lub neoplatoników neoplatónico

neosemantyzm /ˌnɛɔsɛ̃ˈmãntɨsm̥/ (n)
(językoznawstwo, językoznawczy) wyraz, który już istnieje w danym języku, jednak przypisano mu nowe znaczenie neosemantismo

nepalski /nɛˈpalsʲci/ (adj)
odnoszący się do państwa Nepal nepalés

nepalski /nɛˈpalsʲci/ (n)
język urzędowy Nepalu; nepalés

nepotyzm /nɛˈpɔtɨsm̥/ (n)
obsadzanie podległych sobie stanowisk krewnymi i znajomymi nepotismo

neptek (n)
(lekceważąco, lekceważący) osoba niezaradna lub niezdarna inepto

neptun /ˈnɛptũn/ (n)
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Np i liczbie atomowej 93; neptunio

nerka /ˈnɛrka/ (n)
(anatomia, anatomiczny) narząd w układzie wydalniczym zwierząt; riñón

nerkowy /nɛrˈkɔvɨ/ (adj)
(anatomia, anatomiczny) dotyczący nerek renal

nerpa /ˈnɛrpa/ (n)
(zoologia, zoologiczny) Pusa hispida, mała foka o ciemnym futrze z jasnymi kolistymi plamami, żyje w głównie morzach arktycznych; foca ocelada

nerw /nɛrf/ (n)
1. (anatomia, anatomiczny) splot włókien okrytych wspólną otoczką, którego zadaniem jest przewodzenie bodźców czuciowych i ruchowych; nervio
2. (botanika, botaniczny) włókno w roślinach, głównie liściach, służące przewodzeniu i wzmacnianiu; nervio

nerwowo /nɛrˈvɔvɔ/ (adv)
w sposób nerwowy, zdradzający zdenerwowanie/poddenerwowanie/niepokój nerviosamente

nerwowy /nɛrˈvɔvɨ/ (adj)
o człowieku: taki, który szybko się denerwuje, ma słabe nerwy nervioso

nerwy /ˈnɛrvɨ/ (n)
1. (mianownik) lp od nerw nervio
2. psychiczna odporność nervios
3. rozdrażnienie, zdenerwowanie, niepokój nervios

nestorianin (n)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyznawca, zwolennik doktryny nestorianizmu nestoriano

nestorianizm (n)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) chrześcijańska doktryna chrystologiczna, która uznaje w Chrystusie dwie osoby, boską i ludzką, oraz neguje kult Marii jako Matki Boskiej; nestorianismo

nestorianka (n)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyznawczyni, zwolenniczka doktryny nestorianizmu nestoriana

nestoriański (adj)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) dotyczący nestorianizmu nestoriano

neurastenia (n)
(psychologia, psychologiczny) (medycyna, medyczny) nerwica polegająca na pobudliwości, drażliwości i szybkim wyczerpywaniem się układu nerwowego; neurastenia

neurobiologia (n)
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) termin na określenie różnych dziedzin nauki, których przedmiotem badań jest układ nerwowy; neurobiología

neurocybernetyczny (adj)
odnoszący się do neurocybernetyki, związany z neurocybernetyką neurocibernético

neurocybernetyka (n)
(cybernetyka, cybernetyczny) dział biocybernetyki, cybernetyka modeli neurologicznych; neurocibernética

neurofizjologia (n)
(medycyna, medyczny) fizjologia układu nerwowego neurofisiología

neurohormon (n)
(biochemia, biochemiczny) hormon wytwarzany przez tkankę nerwową; neurohormona

neuroleptyk (n)
(medycyna, medyczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) lek psychotropowy, który stosuje się w leczeniu psychoz i nerwic neuroléptico

neurolog /nɛwˈrɔlɔk/ (n)
1. (medycyna, medyczny) lekarz specjalista zajmujący się profilaktyką, rozpoznawaniem i leczeniem chorób układu nerwowego neurólogo
2. (medycyna, medyczny) lekarka specjalistka neurologii neuróloga

neurologia /ˌnɛwrɔˈlɔɟja/ (n)
(medycyna, medyczny) dział medycyny zajmujący się schorzeniami układu nerwowego neurología

neuron (n)
(anatomia, anatomiczny) rodzaj elektrycznie pobudliwej komórki zdolnej do przetwarzania i przewodzenia informacji; neurona

neuropatia /ˌnɛwrɔˈpatʲja/ (n)
(medycyna, medyczny) stan chorobowy dotykający nerwy, zaburzający przewodzenie informacji ruchowych i czuciowych wzdłuż włókien nerwowych, wywołujący ból, drętwienie, mrowienie, uczucie palenia i osłabienia kończyn neuropatía

neurotoksyna (n)
(biochemia, biochemiczny) substancja działająca destrukcyjnie na układ nerwowy; neurotoxina

neurotroficzny czynnik pochodzenia mózgowego (n)
białko wydzielane przez neurony, będące jednym z czynników wzrostu nerwów; factor neurotrófico derivado del cerebro

neutralność (n)
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) sytuacja państwa, które nie bierze udziału w wojnie toczącej się między innymi państwami neutralidad

neutralny /nɛwˈtralnɨ/ /ˌnɛ<sup>w</sup>uˈtralnɨ/ (adj)
taki, który nie opowiada się za żadną ze stron w sporze, bezstronny neutral

neutrino /nɛwˈtrʲĩnɔ/ (n)
(fizyka, fizyczny) trwała cząstka elementarna, należąca do leptonów, mająca zerowy ładunek elektryczny i masę bliską zeru; neutrino

neutron /nɛˈ<sup>w</sup>utrɔ̃n/ /ˈnɛwtrɔ̃n/ (n)
(fizyka, fizyczny) cząstka złożona z dwóch kwarków dolnych i jednego górnego; neutrón

newralgia /nɛvˈralʲɟja/ (n)
(medycyna, medyczny) nerwoból neuralgia

ni pies, ni wydra /ˈɲi ˈpʲjɛsʲ ˈɲi ˈvɨdra/ (idiom)
(potocznie, potoczny) coś o czym trudno powiedzieć coś konkretnego, czego nie można określić znanymi pojęciami ni carne ni pescado, ni chicha ni limonada

ni w pięć, ni w dziewięć /ˈɲi ˈf‿pʲjɛ̇̃ɲʨ̑ ˈɲi ˈvʲ‿ʥ̑ɛvʲjɛ̇̃ɲʨ̑/ (idiom)
o czymś całkowicie nie pasującym do danej sytuacji; o czymś chybionym, nietrafnym sin ton ni son

nic /ɲiʦ̑/ (indefinitePronoun)
…sygnalizujący – zazwyczaj w połączeniu z przeczeniem – nieistnienie obiektu lub zdarzenia o właściwościach określonych w danym zdaniu nada

nicpoń /ˈɲiʦ̑pɔ̃ɲ/ (n)
człowiek bezwartościowy, lekkomyślny bribón, holgazán

niczyj /ˈɲiʧ̑ɨj/ (pronoun)
nie należący do nikogo/żadnej osoby, nie pochodzący od nikogo de nadie

nie /ɲɛ/ (particle)
1. zaprzeczenie w odpowiedzi na pytanie o prawdziwość czegoś no
2. zaprzeczenie orzeczenia, także innych wyrazów no

nie chwal dnia przed zachodem słońca /ɲɛ‿ˈxfal ˈdʲɲa ˌpʃɛd‿zaˈxɔdɛ̃m ˈswɔ̃j̃nʦ̑a/ (proverb)
nie ciesz się z pozytywnych efektów zbyt wcześnie, bo możesz zapeszyć antes que acabes, no te alabes; no alabes hasta que acabes

nie dla psa kiełbasa /ɲɛ‿dla‿ˈpsa cɛwˈbasa/ (proverb)
nie wszystko jest dla wszystkich no se hizo la miel para la boca del asno

nie kiwnąć palcem w bucie /ɲɛ‿ˈcivnɔ̃ɲʨ̑ ˈpalʦ̑ɛ̃m ˈv‿buʨ̑ɛ/ (v)
(potocznie, potoczny) nie zdobyć się nawet na minimalny wysiłek no mover un dedo

nie ma /ˈɲɛ‿ma/ (v)
forma pomocnicza używana w czasie teraźniejszym do wyrażenia, że ktoś lub coś nie znajduje się w danym miejscu no hay

nie ma dymu bez ognia /ˈɲɛ‿ma ˈdɨ̃mu bɛz‿ˈɔɟɲa/ (proverb)
nie ma skutku bez przyczyny no hay humo sin fuego

nie ma róży bez kolców /ˈɲɛ‿ma ˈruʒɨ bɛs‿ˈkɔlʦ̑uf/ (proverb)
nie ma radości bez smutku; wszystko ma zalety i wady no hay rosa sin espinas

nie mieć bladego pojęcia /ˈɲɛ‿mʲjɛ̇ʥ̑ blaˈdɛɡɔ pɔˈjɛ̇̃ɲʨ̑a/ (v)
całkowicie nie posiadać wiedzy, informacji na określony temat lub w określonej sprawie no tener ni la más remota idea

nie mieć nic do stracenia /ˈɲɛ‿mʲjɛ̇ʨ̑ ˈɲiʣ̑ ˌdɔ‿straˈʦ̑ɛ̃ɲa/ (v)
1. być w tak trudnej sytuacji, że żadna decyzja nie stanowi już ryzyka no tener nada que perder
2. nie mieć już niczego, czego by można zostać pozbawionym no tener nada que perder

nie mieć zielonego pojęcia /ˈɲɛ‿mʲjɛ̇ʥ̑ ˌʑɛlɔ̃ˈnɛɡɔ pɔˈjɛ̇̃ɲʨ̑a/ (v)
nic nie wiedzieć o czymś, zupełnie sobie czegoś nie wyobrażać no tener ni idea

nie od razu Kraków zbudowano /ˌɲɛ‿ɔd‿ˈrazu ˈkrakuv ˌzbudɔˈvãnɔ/ (proverb)
nie osiąga się natychmiast imponujących wyników no se ganó Zamora en una hora

nie samym chlebem człowiek żyje /ɲɛ‿ˈsãmɨ̃m ˈxlɛbɛ̃m ˈʧ̑wɔvʲjɛɡ ˈʒɨjɛ/ (proverb)
człowiek, oprócz podstawowych potrzeb materialnych, ma także wyższe potrzeby — duchowe no sólo de pan vive el hombre

nie szata zdobi człowieka /ɲɛ‿ˈʃata ˈzdɔbʲi ʧ̑wɔˈvʲjɛka/ (proverb)
nie należy oceniać ludzi po stroju czy wyglądzie, a po charakterze el hábito no hace al monje

nie taki diabeł straszny, jak go malują /ɲɛ‿ˈtaci ˈdʲjabɛw ˈstraʃnɨ ˈjaɡ‿ːɔ maˈlujɔ̃w̃/ (proverb)
coś okazało się prostsze, niż wyglądało na początku no es tan fiero el león como lo pintan

nie w ciemię bity /ɲɛ‿fʲ‿ˈʨ̑ɛ̃mʲjɛ ˈbʲitɨ/ (adj)
niegłupi, zaradny, umiejący zachować się w każdej sytuacji más listo que el hambre

nie w kij dmuchał (idiom)
nie byle co, nie drobnostka no ser moco de pavo

nie widzieć dalej niż czubek własnego nosa /ɲɛ‿ˈvʲiʥ̑ɛ̇ʥ̑ ˈdalɛj ˈɲiʃ ˈʧ̑ubɛɡ vwasˈnɛɡɔ ˈnɔsa/ (v)
mieć ograniczone horyzonty, zainteresowania no ver más allá de sus narices

nie wierzyć własnym oczom /ɲɛ‿ˈvʲjɛʒɨʥ̑ ˈvwasnɨ̃m ˈɔʧ̑ɔ̃m/ (idiom)
bardzo dziwić się czemuś; być bardzo zaskoczonym, zdumionym; uważać coś, co się widzi za rzecz nieprawdopodobną no creer a sus ojos, no dar crédito a sus ojos

nie wszystko złoto, co się świeci /ɲɛ‿ˈfʃɨstkɔ ˈzwɔtɔ ˈʦ̑ɔ‿ɕɛ ˈɕfʲjɛ̇ʨ̑i/ (proverb)
nie wszystko, co na pozór wydaje się idealne, jest takie w rzeczywistości no es oro todo lo que reluce, no todo lo que brilla es oro

nieadekwatny (adj)
(książkowy) niezgodny z czymś, niedokładnie czemuś odpowiadający inadecuado

nieakcentowany (adj)
(językoznawstwo, językoznawczy) niebędący pod akcentem átono, inacentuado

nieakceptowalny (adj)
taki, który jest niemożliwy do zaakceptowania inaceptable

niebezpieczeństwo /ˌɲɛbɛspʲjɛˈʧ̑ɛ̃j̃stfɔ/ (n)
sytuacja zagrażająca czemuś lub komuś, mogąca wywołać szkody peligro, riesgo

niebezpieczny /ˌɲɛbɛsˈpʲjɛʧ̑nɨ/ (adj)
taki, który stanowi niebezpieczeństwo: jest groźny, szkodliwy lub taki, który może spowodować wypadek lub coś złego peligroso

niebiański (adj)
związany z mitycznym niebem, dotyczący tego nieba celestial, divino

niebieski /ɲɛˈbʲjɛsʲci/ (adj)
1. mający kolor piątego pasma tęczy, taki jak kolor pogodnego, bezchmurnego nieba, kwiatu lnu itp.; mający kolor podstawowy; azul
2. (astronomia, astronomiczny) dotyczący nieba jako pozornego sklepienia Ziemi celeste
3. (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) dotyczący nieba jako wyobrażanego miejsca pobytu Boga, bogów, aniołów, świętych itp. celestial

niebieskogłowy /ˌɲɛbʲjɛskɔɡˈwɔvɨ/ (adj)
taki, którego głowa częściowo lub całkowicie jest koloru niebieskiego cabeciazul

niebieskooki /ˌɲɛbʲjɛskɔˈːci/ (adj)
taki, który ma niebieskie oczy de ojo azul, ojigarzo, ojizarco

niebieskozielony /ˌɲɛbʲjɛskɔʑɛˈlɔ̃nɨ/ (adj)
zielony o odcieniu niebieskim cian

niebo /ˈɲɛbɔ/ (n)
1. (astronomia, astronomiczny) (meteorologia, meteorologiczny) część atmosfery lub kosmosu widziana z Ziemi jako otaczająca ją sfera; cielo, firmamento
2. (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) mityczne miejsce, gdzie przebywa Bóg, bogowie cielo

niebywały (adj)
taki, który prawie się nie zdarza inaudito, insólito

niech żyje /ˈɲɛγ ˈʒɨjɛ/ (interjection)
wiwat na cześć kogoś lub czegoś viva

niechcący /ɲɛˈxʦ̑ɔ̃nʦ̑ɨ/ (adv)
nieumyślnie, niezamierzenie, przypadkowo, nieświadomie involuntariamente, sin querer

niechętnie /ɲɛˈxɛ̃ntʲɲɛ/ (adv)
1. odnosząc się nieprzychylnie do kogoś lub czegoś con animosidad, con hostilidad, con malevolencia
2. w sposób niechętny, pełen niechęci de mala gana, a desgana

niecierpliwie /ˌɲɛ̇ʨ̑ɛrˈplʲivʲjɛ/ (adv)
okazując brak cierpliwości, z niecierpliwością impacientemente

niecierpliwość /ˌɲɛ̇ʨ̑ɛrˈplʲivɔɕʨ̑/ (n)
brak cierpliwości, brak umiejętności czekania na coś impaciencia

niecierpliwy /ˌɲɛ̇ʨ̑ɛrˈplʲivɨ/ (adj)
taki, który nie umie długo czekać lub znosić czegoś; taki, który nie ma cierpliwości impaciente

nieczułość (n)
1. (rzeczownik odprzymiotnikowy) od: nieczuły insensibilidad
2. odporność na coś, nieodczuwanie czegoś ((na przykład) bólu) insensibilidad

nieczuły (adj)
pozbawiony wrażliwości, współczucia, okazywania reakcji emocjonalnych impasible

nieczystość /ɲɛˈʧ̑ɨstɔɕʨ̑/ (n)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) niezachowywanie zaleceń lub przykazań swojej religii odnośnie życia seksualnego impureza

nieczytelny (adj)
niemożliwy do odczytania, nie dający się przeczytać ilegible

niedaleko pada jabłko od jabłoni /ˌɲɛdaˈlɛkɔ ˈpada ˈjapw̥kɔ ˌːdʲ‿jabˈwɔ̃ɲi/ (proverb)
dzieci zwykle dziedziczą skłonności i cechy charakteru po rodzicach de tal palo, tal astilla; en casa del gaitero, todos son danzantes

niedawno /ɲɛˈdavnɔ/ (adv)
w niedalekiej przeszłości recientemente, últimamente, recién

niedawny (adj)
taki, który pochodzi z nieodległej przeszłości reciente

niedbale /ɲɛˈdbalɛ/ (adv)
w sposób niedbały; byle jak a la diabla, descuidadamente, negligentemente

niedbały (adj)
1. wykonujący coś niedokładnie negligente
2. wyrażający lekceważenie indolente
3. świadczący o braku staranności descuidado

niedobór /ɲɛˈdɔbur/ (n)
zbyt mała ilość czegoś deficiencia, déficit, insuficiencia

niedojrzały /ˌɲɛdɔjˈʒawɨ/ (adj)
1. o człowieku: niedorosły; taki, który nie osiągnął dojrzałości, nie jest w pełni ukształtowany psychicznie lub fizycznie inmaduro, inexperto
2. o owocu, warzywie: taki, który jeszcze nie nadaje się do jedzenia inmaduro, verde

niedokrwienie /ˌɲɛdɔˈkr̥fʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
(medycyna, medyczny) lokalne zaburzenie ukrwienia będące skutkiem ograniczenia lub całkowitego zatrzymania dopływu krwi do tkanki lub narządu isquemia

niedokrwistość /ˌɲɛdɔˈkr̥fʲistɔɕʨ̑/ (n)
(medycyna, medyczny) choroba polegająca na niższym poziomie niektórych składników krwi; anemia

niedokładnie /ˌɲɛdɔˈkwadʲɲɛ/ (adv)
w sposób niedokładny imprecisamente, inexactamente

niedopałek /ˌɲɛdɔˈpawɛk/ (n)
niedopalona pozostałość papierosa lub innego przedmiotu colilla

niedoprzęd (n)
(włókiennictwo) półprodukt przędzy w postaci rozciągniętej, lekko skręconej tasiemki włókien mecha

niedopuszczalny (adj)
taki, którego nie można tolerować inadmisible, intolerable

niedoskonałość /ˌɲɛdɔskɔ̃ˈnawɔɕʨ̑/ (n)
brak doskonałości imperfección

niedostrzegalny (adj)
niemożliwy do dostrzeżenia, zobaczenia imperceptible, insensible

niedotlenienie (n)
(fizjologia, fizjologiczny) stan wynikły z niedostarczenia organizmowi dostatecznej ilości tlenu hipoxia

niedowierzanie (n)
(rzeczownik odczasownikowy) od: nie dowierzać desconfianza, incredulidad

niedoświadczony (adj)
nie mający doświadczenia w określonej dziedzinie inexperto

niedziela /ɲɛ̇ˈʥ̑ɛla/ (n)
siódmy i ostatni dzień tygodnia; domingo

niedziela zapustna /ɲɛ̇ˈʥ̑ɛla zaˈpustna/ (n)
(przestarzałe, przestarzały) ostatnia, tłusta niedziela karnawału domingo gordo

niedzielny kierowca /ɲɛ̇ˈʥ̑ɛlnɨ cɛˈrɔfʦ̑a/ (idiom)
(żartobliwie) słaby kierowca, który rzadko jeździ samochodem (zwykle w dni świąteczne) dominguero

niedźwiedzi /ɲɛ̇ˈʥ̑vʲjɛ̇ʥ̑i/ (adj)
związany z niedźwiedziem, dotyczący niedźwiedzia osuno

niedźwiedzica /ˌɲɛ̇ʥ̑vʲjɛ̇ˈʥ̑iʦ̑a/ (n)
(zoologia, zoologiczny) samica niedźwiedzia osa

niedźwiedź /ˈɲɛ̇ʥ̑vʲjɛ̇ʨ̑/ (n)
(zoologia, zoologiczny) duży, drapieżny ssak pokryty futrem z rodziny niedźwiedziowatych (Ursidae); oso

niedźwiedź polarny /ˈɲɛ̇ʥ̑vʲjɛ̇ʨ̑ pɔˈlarnɨ/ (n)
(zoologia, zoologiczny) Ursus maritimus, gatunek zwierzęcia z rodzaju Ursus, o białym futrze, zamieszkujący Arktykę; oso polar

nieelastyczny (adj)
pozbawiony elastyczności inelástico

nieestetyczny /ˌɲɛːstɛˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
niezgodny z wymaganiami estetyki antiestético

niegodziwy (adj)
taki, który postępuje nieszlachetnie, nieuczciwie; (także, też) świadczący o niegodziwości perverso, villano

niegustowny (adj)
w złym guście, bez smaku chabacano

nieistnienie /ˌɲɛ<sup>j</sup>iˈstʲɲɛ̇̃ɲɛ/ (n)
fakt, że coś nie istnieje inexistencia

niejadalny /ˌɲɛ̇jaˈdalnɨ/ (adj)
1. nienadający się do jedzenia incomestible, no comestible
2. niesmaczny, źle przyrządzony incomible

niejeden (pronoun)
więcej niż jeden más de uno

niekoherentny /ˌɲɛkɔxɛˈrɛ̃ntnɨ/ (adj)
niespójny, wewnętrznie sprzeczny lub odmienny; nielogiczny incoherente

niekompletny (adj)
nietworzący kompletu, nietworzący całości, niepełny incompleto

niekonstytucyjnie (adv)
w sposób niekonstytucyjny anticonstitucionalmente

nielegalnie /ˌɲɛlɛˈɡalʲɲɛ/ (adv)
w sposób nielegalny; niezgodnie z prawem ilegalmente

nielegalny /ˌɲɛlɛˈɡalnɨ/ (adj)
niezgodny z prawem ilegal, ilícito

nieletni (adj)
(potocznie, potoczny) który nie osiągnął pełnoletniości menor de edad

nielogiczny (adj)
sprzeczny z prawidłami logiki ilógico

nielojalność /ˌɲɛlɔˈjalnɔɕʨ̑/ (n)
(odprzymiotnikowy) cecha tego, co jest nielojalne; cecha tych, którzy są nielojalni infidelidad

nieludzki /ɲɛˈluʦ̑ʲci/ (adj)
1. nie taki, jaki jest właściwy człowiekowi, przerastający możliwości czy siły człowieka sobrehumano
2. nie taki, jaki powinien cechować człowieka i stosunki między ludźmi inhumano, deshumano, despiadado

niema (n)
kobieta, która nie jest w stanie mówić muda

niemal /ˈɲɛ̃mal/ (particle)
partykuła oznaczająca, że wyrażenie, którego dotyczy nie jest zgodne z prawdą, jednak niewiele brakuje, aby było. casi

niematerialny (adj)
nie będący materią inmaterial

niemetal /ɲɛ̃ˈmɛtal/ (n)
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny, który nie wykazuje żadnych właściwości metalicznych, np. nie przewodzi prądu elektrycznego; no metal

niemiecki /ɲɛ̃ˈmʲjɛʦ̑ʲci/ (adj)
związany z Niemcami, dotyczący Niemców lub Niemiec alemán

niemiecki /ɲɛ̃ˈmʲjɛʦ̑ʲci/ (n)
język używany w Niemczech, Austrii i części Szwajcarii (język niemiecki); alemán

niemiły /ɲɛ̃ˈmʲiwɨ/ (adj)
1. niesympatyczny, wredny, zachowujący się wobec innych w odpychający sposób antipático
2. wywołujący nieprzyjemne uczucie desagradable

niemniej jednak
…przyłączająca zdanie lub wyrażenie, którego treść nie jest zgodna z tym, co można by wywnioskować z wcześniejszego kontekstu empero

niemoralność (n)
cecha tego, co jest niemoralne; cecha tego, kto jest niemoralny inmoralidad

niemoralny /ˌɲɛ̃mɔˈralnɨ/ (adj)
niezgodny z zasadami postrzeganymi w danej społeczności za dobre i słuszne inmoral

niemowlak (n)
(potocznie, potoczny) małe dziecko nieumiejące jeszcze mówić bebé, niño de pecho

niemowlę /ɲɛ̃ˈmɔvlɛ/ (n)
małe dziecko nie umiejące jeszcze mówić; bebé, niño de pecho

niemożliwy /ˌɲɛ̃mɔʒˈlʲivɨ/ (adj)
taki, którego nie da się urzeczywistnić imposible

niemy /ˈɲɛ̃mɨ/ (adj)
taki, który nie może mówić mudo

niemęski (adj)
tchórzliwy, o słabym charakterze ambiguo

nienawidzić /ˌɲɛ̃naˈvʲiʥ̑iʨ̑/ (v)
czuć nienawiść do jakiegoś obiektu (osoby czy przedmiotu) lub pojęcia; być do czegoś lub kogoś bardzo negatywnie nastawionym; mieć silną awersję, niechęć wobec czegoś lub kogoś odiar, aborrecer

nienawiść /ɲɛ̃ˈnavʲiɕʨ̑/ (n)
silna niechęć, awersja, wrogość odio

nienormalność (n)
odchylenie od normy anormalidad, rareza, anomalía

nieobecność /ˌɲɛɔˈbɛʦ̑nɔɕʨ̑/ (n)
1. (urzędowy) opuszczenie lekcji, zajęć itp. ausencia, falta
2. brak kogoś w jakimś miejscu ausencia

nieobecny /ˌɲɛɔˈbɛʦ̑nɨ/ (adj)
1. (przenośnie, przenośnia) zamyślony, nieuważny ausente
2. taki, którego nie ma tam, gdzie się go spodziewa ausente

nieobliczalny (adj)
taki, którego nie można obliczyć incalculable

nieoczekiwanie /ˌɲɛɔʧ̑ɛciˈvãɲɛ/ (adv)
nagle, niespodziewanie inesperadamente

nieoczekiwany /ˌɲɛɔʧ̑ɛciˈvãnɨ/
taki, którego nikt nie oczekiwał, nie spodziewał się inesperado

nieodmienny /ˌɲɛɔdˈmʲjɛ̃nːɨ/ (adj)
(gramatyka) o wyrazie: taki, który nie odmienia się, który ma wszystkie formy gramatyczne takie same indeclinable

nieodpowiedni /ˌɲɛɔtpɔˈvʲjɛdʲɲi/ (adj)
niewłaściwy, niespełniający warunków inapropiado, inadecuado, inconveniente, impropio, indebido

nieodwracalny (adj)
taki, którego nie można usunąć, cofnąć; uniemożliwiający przywrócenie do poprzedniego stanu irreversible

nieoficjalny (adj)
taki, który nie został podany oficjalnie do wiadomości extraoficial

nieograniczony /ˌɲɛɔɡrãɲiˈʧ̑ɔ̃nɨ/ (adj)
nie mający żadnych ograniczeń, niczym nie skrępowany ilimitado

nieokrzesany /ˌɲɛɔkʃɛˈsãnɨ/ (adj)
nieposiadający ogłady towarzyskiej basto, inculto, rudo, tosco

nieopisywalny /ˌɲɛɔpʲisɨˈvalnɨ/ (adj)
niemożliwy do opisania indescriptible

nieorganiczny (adj)
powstający bez konieczności udziału organizmów żywych inorgánico

nieosiągalny /ˌɲɛɔɕɔ̃ŋˈɡalnɨ/ (adj)
taki, którego nie da się osiągnąć inalcanzable

nieożywiony /ˌɲɛɔʒɨˈvʲjɔ̃nɨ/ (adj)
taki, który nie jest żywym organizmem inanimado, inerte

niepalność /ɲɛˈpalnɔɕʨ̑/ (n)
niezdolność do palenia się incombustibilidad

niepalący /ˌɲɛpaˈlɔ̃nʦ̑ɨ/ (n)
osoba, która nie pali papierosów no fumador

niepamięć /ɲɛˈpãmʲjɛ̇̃ɲʨ̑/ (n)
brak pamięci o czymś lub kimś, zapomnienie olvido

nieparzysty /ˌɲɛpaˈʒɨstɨ/ (adj)
1. (matematyka, matematyczny) niedzielący się przez dwa impar, non
2. niewystępujący w parze, parami, będący nie do pary desparejado, impar

niepewność /ɲɛˈpɛvnɔɕʨ̑/ (n)
brak pewności incertidumbre, inseguridad

niepewny /ɲɛˈpɛvnɨ/ (adj)
1. chwiejny, mający wątpliwości lub wzbudzający wątpliwości dudoso, vacilante
2. ciężki do przewidzenia, niebezpieczny, ryzykowny; taki, który nie jest pewny, oczywisty, jasny incierto, inseguro
3. taki, na którym nie można polegać, nie zaufany desleal, dudoso

niepełnoletni /ˌɲɛpɛwnɔˈlɛtʲɲi/ (adj)
niebędący dojrzałym menor de edad

niepełnoletni /ˌɲɛpɛwnɔˈlɛtʲɲi/ (n)
osoba przed wkroczeniem w wiek dojrzały menor

niepełnosprawność /ˌɲɛpɛwnɔˈspravnɔɕʨ̑/ (n)
bycie niepełnosprawnym, cecha osoby niepełnosprawnej discapacidad

niepełnosprawny /ˌɲɛpɛwnɔˈspravnɨ/ (adj)
nieosiągający wystarczających władz fizycznych lub umysłowych wskutek ułomności swego ciała discapacitado, minusválido

niepełnosprawny /ˌɲɛpɛwnɔˈspravnɨ/ (n)
osoba niepełnosprawna (1.1) discapacitado, minusválido

niepełny (adj)
1. nieobejmujący całości incompleto
2. niewypełniony po brzegi no lleno

niepodległościowy (adj)
(książkowy) związany z walką o niepodległość, wyrażający dążność do niepodległości independentista

niepodległość /ˌɲɛpɔdˈlɛɡwɔɕʨ̑/ (n)
niezależność państwa od innych państw pod względem stosunków zewnętrznych i spraw wewnętrznych; independencia

niepodważalny (adj)
taki, którego nie da się podważyć irrefutable, intangible

niepokoić /ˌɲɛpɔˈkɔ<sup>j</sup>iʨ̑/ (v)
wzbudzać niepokój, martwić alarmar, trastornar

niepokój /ɲɛˈpɔkuj/ (n)
stan emocjonalny, który charakteryzuje się napięciem, pobudzeniem psychicznym, brakiem równowagi inquietud

niepomyślny /ˌɲɛpɔ̃ˈmɨɕl̥nɨ/ (adj)
który nie jest po czyjejś myśli, który komuś nie sprzyja contrario

nieposzlakowany /ˌɲɛpɔʃlakɔˈvãnɨ/ (adj)
bez zarzutu, najczęściej pod względem moralnym intachable, irreprochable

nieposłuszeństwo /ˌɲɛpɔswuˈʃɛ̃j̃stfɔ/ (n)
cecha kogoś, kto jest nieposłuszny; brak posłuszeństwa desobediencia

nieposłuszny (adj)
odznaczający się nieposłuszeństwem desobediente

niepowodzenie /ˌɲɛpɔvɔˈʣ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
przeciwieństwo powodzenia, sukcesu; przegrana, porażka fracaso

niepowtarzalny (adj)
wyjątkowy, nadzwyczajny, jedyny w swoim rodzaju irrepetible

nieprawidłowo /ˌɲɛpravʲidˈwɔvɔ/ (adv)
w sposób nieprawidłowy incorrectamente

nieprawidłowość (n)
1. brak prawidłowości anomalía
2. odstępstwo od norm irregularidad

nieprecyzyjny /ˌɲɛprɛʦ̑ɨˈzɨjnɨ/ (adj)
pozbawiony precyzji, niedokładny, nieścisły impreciso

nieprzechodni /ˌɲɛpʃɛˈxɔdʲɲi/ (adj)
(gramatyka) o czasowniku: niemający formy strony biernej intransitivo

nieprzekonywalny (adj)
niedający się przekonać inconvencible

nieprzekupny (adj)
niedający się przekupić incorruptible, insobornable

nieprzetłumaczalność (n)
cecha tego, co nieprzetłumaczalne intraducibilidad

nieprzetłumaczalny /ˌɲɛpʃɛtwũmaˈʧ̑alnɨ/ (adj)
niemożliwy do przetłumaczenia, nie dający się przetłumaczyć na inny język intraducible

nieprzewidywalny /ˌɲɛpʃɛvʲidɨˈvalnɨ/ (adj)
taki, którego nie da się przewidzieć impredecible, imprevisible

nieprzyjaciel /ˌɲɛpʃɨˈjäʨ̑ɛl/ (n)
1. (wojskowość, wojskowy) wroga armia, ogół wrogich wojsk enemigo
2. ktoś wrogo nastawiony wobec kogoś lub czegoś enemigo

nieprzyjemność (n)
nieprzyjemna sytuacja albo rzecz pejiguera, percance

nieprzyjemny /ˌɲɛpʃɨˈjɛ̃mnɨ/ (adj)
sprawiający przykrość, wywołujący niemiłe odczucia desagradable

nieprzytomny /ˌɲɛpʃɨˈtɔ̃mnɨ/ (adj)
1. (przenośnie, przenośnia) oszołomiony, nie myślący racjonalnie, trzeźwo alocado, extraviado, insensato
2. taki, który stracił przytomność, świadomość inconsciente, desmayado

nieraz /ˈɲɛras/ (adv)
1. czasami, niekiedy a veces, algunas veces
2. wiele razy, często a menudo, muchas veces

nierdzewny (adj)
nieulegający rdzewieniu, odporny na rdzewienie inoxidable

nierealny /ˌɲɛrɛˈalnɨ/ (adj)
taki, który nie istnieje w rzeczywistości irreal

niereligijny /ˌɲɛrɛlʲiˈɟijnɨ/ (adj)
charakteryzujący się brakiem religijności irreligioso, impío

nierozerwalny (adj)
taki, który nie daje się rozerwać; trwale wiążący inseparable

nierozsądny (adj)
bez rozsądku irrazonable, irracional

nieruchomo /ˌɲɛruˈxɔ̃mɔ/ (adv)
bez ruchu, nie poruszając się, nie wykonując żadnych ruchów sin moverse, sin movimiento

nieruchomość /ˌɲɛruˈxɔ̃mɔɕʨ̑/ (n)
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (ekonomia, ekonomiczny) grunt, budynek trwale związany z gruntem lub część budynku, które stanowią odrębny przedmiot własności; bienes inmuebles

nieruchomy /ˌɲɛruˈxɔ̃mɨ/ (adj)
bez ruchu, nie zmieniający pozycji, położenia inmóvil

nierządnica /ˌɲɛʒɔ̃ndʲˈɲiʦ̑a/ (n)
(dawniej, dawny) (przestarzałe, przestarzały) kobieta uprawiająca nierząd meretriz

nierób (n)
(pogardliwie) człowiek stroniący od pracy maula

nierówność /ɲɛˈruvnɔɕʨ̑/ (n)
brak równości, nierównowaga lub brak sprawiedliwości desigualdad

niesamowity /ˌɲɛsãmɔˈvʲitɨ/ (adj)
wyróżniający się, niezwykły, bardzo nietypowy excepcional, extraordinario, singular

nieskończony /ˌɲɛskɔ̃j̃n͇ˈʧ̑ɔ̃nɨ/ (adj)
1. (przenośnie, przenośnia) trwający niezwykle długo, nieustający inacabable, incesante
2. niemający końca, niekończący się infinito, interminable

nieskuteczny (adj)
pozbawiący skuteczności, niedziałający ineficaz

niespodzianka /ˌɲɛspɔˈʥ̑ãŋka/ (n)
coś, czego się ktoś nie spodziewa sorpresa

niespodziewanie /ˌɲɛspɔʥ̑ɛˈvãɲɛ/ (adv)
w sposób nieoczekiwany, niespodziewany, powodujący zaskoczenie inesperadamente, insospechadamente

niespodziewany /ˌɲɛspɔʥ̑ɛˈvãnɨ/ (adj)
zdarzenie, którego się nie spodziewano; rzecz zaskakująca, nieoczekiwana, nagła inesperado

niespokojny /ˌɲɛspɔˈkɔjnɨ/ (adj)
1. będący ciągle w ruchu nervioso, travieso
2. nerwowy intranquilo
3. o czasach, okolicznościach: trudny, zmienny intranquilo
4. o morzu: wzburzone inquieto

niesprawiedliwość /ˌɲɛspravʲjɛˈdlʲivɔɕʨ̑/ (n)
1. brak sprawiedliwości injusticia
2. niesprawiedliwy czyn; przykre, niesprawiedliwe zdarzenie injusticia, abuso, atropello

niestałość /ɲɛˈstawɔɕʨ̑/ (n)
zmienność, brak stałości, trwałości (np. w przekonaniach) inconstancia, inestabilidad

niestały (adj)
1. taki, który często zmienia upodobania, poglądy, świadczący o braku stałości inestable, inconstante, veleidoso
2. taki, który podlega zmianom inestable, mudable, variable

niestety /ɲɛˈstɛtɨ/ (particle)
…służąca do wyrażania żalu, że dana sytuacja ma miejsce por desgracia, desgraciado, desgraciadamente

niestrawność (n)
(medycyna, medyczny) ostre zaburzenie w trawieniu, dyspepsja indigestión, dispepsia

niestrawny (adj)
taki, który nie daje się trawić lub jest trudny do strawienia indigestible

nieszczęścia chodzą parami /ɲɛˈʃʧ̑ɛ̃w̃ɕʨ̑a ˈxɔʣ̑ɔ̃w̃ paˈrãmʲi/ (proverb)
jedno niepowodzenie pociąga za sobą następne una ola nunca viene sola

nieszczęście /ɲɛˈʃʧ̑ɛ̃w̃ɕʨ̑ɛ/ (n)
1. pechowy, niepomyślny dla kogoś zbieg zdarzeń desgracia, desastre, desdicha, infortunio
2. przykre, nieszczęśliwe, pechowe zdarzenie desgracia, desdicha, infortunio, desastre

nieszczęśliwy /ˌɲɛʃʧ̑ɛ̃w̃ɕˈlʲivɨ/ (adj)
1. nieodczuwający szczęścia, przygnębiony infeliz, desdichado
2. prowadzący do niekorzystnego przebiegu wydarzeń desafortunado, desgraciado

nieszkodliwy (adj)
niestanowiący zagrożenia inocuo, inofensivo

nieszpułka /ɲɛˈʃpuwka/ (n)
1. (botanika, botaniczny) (potocznie, potoczny) Eriobotrya, nieśplik japoński, miszpelnik japoński níspero del Japón
2. (botanika, botaniczny) Mespilus, krzew lub niewielkie drzewko o białych kwiatach i pomarańczowych owocach; w Polsce roślina o charakterze ozdobnym, w cieplejszym klimacie owocodajna níspero
3. owoc nieszpułki (1.1) nadający się do jedzenia po przemarznięciu níspero

niesłuszny (adj)
niemający uzasadnienia injusto

niesłychany /ˌɲɛswɨˈxãnɨ/ (adj)
taki, o którym nie słyszano, nadzwyczajny inaudito, insólito

niesłyszalny /ˌɲɛswɨˈʃalnɨ/ (adj)
taki, którego nie da się usłyszeć inaudible

nietknięty /ɲɛˈtʲcɲɛ̃ntɨ/ (adj)
1. (książkowy) zachowany w stanie pierwotnym intacto, virgen
2. cały, nieraniony, zdrowy, bez szwanku ileso, indemne
3. taki, który jeszcze nie był badany, którym jeszcze nikt nie zajmowal się inexplorado, virgen

nietolerancja /ˌɲɛtɔlɛˈrãnʦ̑ʲja/ (n)
brak tolerancji, nieakceptowanie/nietolerowanie czegoś lub kogoś intolerancia

nietolerancyjny (adj)
wykazujący się brakiem tolerancji intolerante

nietoperz /ɲɛˈtɔpɛʃ/ (n)
(zoologia, zoologiczny) niewielki, latający ssak, kierujący się echolokacją; murciélago

nietrwały (adj)
nie trwający długo inestable

nietypowy /ˌɲɛtɨˈpɔvɨ/ (adj)
inny niż powszechnie spotykany, nie należący do żadnego typu atípico, inusual

nieuczciwie /ˌɲɛ<sup>w</sup>uʧ̑ʲˈʨ̑ivʲjɛ/ (adv)
w sposób nieuczciwy, nieszczery deshonestamente

nieuczciwy /ˌɲɛ<sup>w</sup>uʧ̑ʲˈʨ̑ivɨ/ (adj)
taki, który nie jest uczciwy; postępujący niewłaściwie lub świadczący o niewłaściwym zachowaniu deshonesto

nieufność (n)
brak zaufania desconfianza

nieuleczalny /ˌɲɛ<sup>w</sup>ulɛˈʧ̑alnɨ/ (adj)
1. (medycyna, medyczny) taki, który jest niemożliwy do wyleczenia incurable
2. (przenośnie, przenośnia) (książkowy) taki, którego nie można zmienić lub przezwyciężyć incorregible, irremediable

nieumalowany (adj)
(potocznie, potoczny) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) bez makijażu, określenie najczęściej używane w odniesieniu do kobiet sin maquillar

nieuprawny /ˌɲɛ<sup>w</sup>uˈpravnɨ/ (adj)
o terenie, ziemi, polu: nie nadający się do uprawy lub nie objęty uprawą; taki, który leży odłogiem baldío, incultivado, yermo

nieurodzaj /ˌɲɛ<sup>w</sup>uˈrɔʣ̑aj/ (n)
zmniejszenie się zbiorów w rolnictwie w stosunku do innych lat mala cosecha

nieustający (adj)
taki, który nie ustaje incesante

nieustannie /ˌɲɛ<sup>w</sup>uˈstãɲːɛ/ (adv)
bez przerwy, non-stop, bez ustanku incesantemente

nieuwaga /ˌɲɛ<sup>w</sup>uˈvaɡa/ (n)
brak uwagi, koncentracji desatención, descuido, distracción

nieuzasadniony /ˌɲɛ<sup>w</sup>uzasadʲˈɲɔ̃nɨ/ (adj)
nie mający uzasadnienia, nie mający usprawiedliwienia injustificado, gratuito, infundado

niewart złamanego szeląga /ˈɲɛvard ˌzwãmãˈnɛɡɔ ʃɛˈlɔ̃ŋɡa/ (adj)
(książkowy) oceniany jako bezwartościowy, lichy, nienadający się do niczego de tres al cuarto, no valer ni cinco, no valer un abalorio, no valer un comino, no valer un pimiento

nieważkość (n)
(fizyka, fizyczny) stan braku lub znikomości siły ciążenia ingravidez

niewdzięcznik /ɲɛˈvʲʥ̑ɛ̃n͇ʧ̑ʲɲik/ (n)
osoba niewdzięczna, niepoczuwająca się do wdzięczności desagradecido

niewdzięczność /ɲɛˈvʲʥ̑ɛ̃n͇ʧ̑nɔɕʨ̑/ (n)
brak wdzięczności; cecha tego, co jest niewdzięczne; cecha tego, kto jest niewdzięczny ingratitud

niewdzięczny /ɲɛˈvʲʥ̑ɛ̃n͇ʧ̑nɨ/ (adj)
niedający wyników proporcjonalnych do włożonego wysiłku desagradecido, ingrato

niewiara /ɲɛˈvʲjara/ (n)
1. brak wiary w boga, odrzucanie dogmatów religijnych, niewierzenie infidelidad
2. brak wiary w coś, niepewność co do czegoś desconfianza

niewiarygodny /ˌɲɛvʲjarɨˈɡɔdnɨ/ (adj)
1. któremu trudno uwierzyć, niegodny zaufania inverosímil
2. w który trudno uwierzyć, graniczący z nieprawdopodobieństwem increíble

niewidoczny /ˌɲɛvʲiˈdɔʧ̑nɨ/ (adj)
taki, którego nie widać invisible

niewidomy /ˌɲɛvʲiˈdɔ̃mɨ/ (adj)
taki, który trwale nie widzi invidente

niewidomy /ˌɲɛvʲiˈdɔ̃mɨ/ (n)
osoba, która trwale nie widzi invidente

niewidzialny /ˌɲɛvʲiˈʥ̑alnɨ/ (adj)
niemożliwy do zaobserwowania wzrokiem lub, ogólniej, instrumentami pomiarowymi invisible

niewiedza /ɲɛˈvʲjɛʣ̑a/ (n)
1. brak dostatecznej wiedzy, niedouczenie ignorancia, nesciencia
2. niedoinformowanie, nieznajomość, nieświadomość czegoś ignorancia

niewierność /ɲɛˈvʲjɛrnɔɕʨ̑/ (n)
1. zdrada, bycie niewiernym infidelidad
2. cecha tego, co jest niewierne, tego kto jest niewierny; sprzeniewierzenie się czemuś infidelidad

niewierny (adj)
taki, który nie dochował wierności w małżeństwie lub innym związku infiel

niewierny (n)
(pejoratywnie, pejoratywny) ktoś innej wiary religijnej infiel

niewierzący /ˌɲɛvʲjɛˈʒɔ̃nʦ̑ɨ/ (n)
osoba bezwyznaniowa; ktoś, kto nie jest wyznawcą żadnej religii incrédulo

niewierzący /ˌɲɛvʲjɛˈʒɔ̃nʦ̑ɨ/ (participleAdjective)
1. (teologia, teologiczny) w kontekście wiary, wyznania: który nie wyznaje żadnej religii, niereligijny incrédulo
2. taki, który nie dowierza, nie wierzy w coś, w prawdziwość czegoś incrédulo

niewinność /ɲɛˈvʲĩnːɔɕʨ̑/ (n)
cecha tego, co niewinne, nie ma w sobie winy; brak popełnienia przestępstwa, grzechu, określonego błędu inocencia

niewinny /ɲɛˈvʲĩnːɨ/ (adj)
taki, który nie popełnił czegoś złego; taki, który nie ma winy inocente

niewola /ɲɛˈvɔla/ (n)
1. areszt dla żołnierzy drugiej strony podczas wojny cautividad, cautiverio
2. brak wolności, suwerenności; zamknięcie esclavitud

niewolnictwo /ˌɲɛvɔlʲˈɲiʦ̑tfɔ/ (n)
(socjologia, socjologiczny) system społeczny oparty na pozbawieniu pewnej grupy ludzi wolności i uczynieniu ich czyjąś własnością, zwykle w celu wykorzystywania do przymusowej pracy bez wynagrodzenia; esclavitud

niewolnik /ɲɛˈvɔlʲɲik/ (n)
osoba będąca w niewoli esclavo

niewrażliwość (n)
(odprzymiotnikowy) cecha tego, co jest niewrażliwe; cecha tych, którzy są niewrażliwi insensibilidad

niewybaczalny /ˌɲɛvɨbaˈʧ̑alnɨ/ (adj)
taki, którego nie można wybaczyć imperdonable

niewykonalny /ˌɲɛvɨkɔ̃ˈnalnɨ/ (adj)
taki, którego nie da się wykonać, zrobić impracticable, inviable, irrealizable

niewykorzystywanie /ˌɲɛvɨkɔʒɨstɨˈvãɲɛ/ (n)
(rzeczownik odczasownikowy) od: nie wykorzystywać desaprovechamiento

niewymowny /ˌɲɛvɨ̃ˈmɔvnɨ/ (adj)
niemożliwy do wyrażenia za pomocą słów indecible

niewyobrażalny /ˌɲɛvɨɔbraˈʒalnɨ/ (adj)
(książkowy) niedający się wyobrazić inconcebible, inimaginable

niewypowiedziany /ˌɲɛvɨpɔvʲjɛ̇ˈʥ̑ãnɨ/ (adj)
niemożliwy do wyrażenia za pomocą słów indecible, inefable, inenarrable

niewypłacalny (adj)
(ekonomia, ekonomiczny) taki, który nie ma możliwości spłaty swoich długów z posiadanego majątku insolvente

niewystarczający (adj)
niedostateczny, nieodpowiadający określonym wymaganiom insuficiente, deficiente, deficitario, exiguo

niewytłumaczalny (adj)
nie dający się wytłumaczyć lub wyjaśnić, niemożliwy do wytłumaczenia inexplicable, incocebible

niewód /ˈɲɛvut/ (n)
(rybołówstwo, rybacki) rodzaj sieci rybackiej; jábega

niewątpliwie /ˌɲɛvɔ̃ntˈplʲivʲjɛ/ (adv)
od: niewątpliwy; z pewnością, bez wątpienia indudablemente

niewłaściwy /ˌɲɛvwaɕˈʨ̑ivɨ/ (adj)
inny, niż oczekiwano; inny niż powinien być impertinente

niezadowolenie /ˌɲɛzadɔvɔˈlɛ̃ɲɛ/ (n)
brak zadowolenia; negatywne uczucie będące rezultatem tego, że coś dzieje się niezgodnie z czyimś życzeniem, planem, zamiarem descontento, disgusto, insatisfacción

niezadowolony /ˌɲɛzadɔvɔˈlɔ̃nɨ/ (adj)
odczuwający niezadowolenie insatisfecho, descontento

niezależny /ˌɲɛzaˈlɛʒnɨ/ (adj)
1. (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) o państwach: niebędący pod niczyim zwierzchnictwem, decydujący sam o sobie independiente
2. (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) nienależący do żadnej z rywalizujących partii independiente
3. niepowiązany, niemający ze sobą związku independiente
4. samodzielny, niepodporządkowany, niebędący w zależności od nikogo ani niczego independiente
5. bezstronny, niezwiązany z żadną z grupą społeczną, niekierujący się jej interesem independiente

niezapominajka /ˌɲɛzapɔ̃mʲĩˈnajka/ (n)
(botanika, botaniczny) Myosotis L., rodzaj roślin z rodziny ogórecznikowatych; nomeolvides, miosotis, miosota

niezapomniany (adj)
taki, którego nie można zapomnieć inolvidable

niezbędny /ɲɛˈzbɛ̃ndnɨ/ (adj)
taki, bez którego nie można przetrwać, normalnie funkcjonować; taki, który jest bardzo potrzebny indispensable, imprescindible

niezdarność (n)
bycie niezdarnym torpeza, desgracia, primada

niezdecydowanie /ˌɲɛzdɛʦ̑ɨdɔˈvãɲɛ/ (adv)
w sposób niezdecydowany indecisamente

niezdecydowanie /ˌɲɛzdɛʦ̑ɨdɔˈvãɲɛ/ (n)
nieumiejętność podjęcia decyzji indecisión, vacilación

niezdolny (adj)
niebędący w stanie; taki, który nie nadaje się; bez predyspozycji incapaz

niezdrowy /ɲɛˈzdrɔvɨ/ (adj)
1. szkodliwy dla zdrowia malsano
2. szkodliwy ze względów moralnych malsano

niezgoda /ɲɛˈzɡɔda/ (n)
1. brak przyzwolenia na coś desacuerdo, discrepancia
2. brak zgody, harmonii; istnienie konfliktowych sytuacji; waśnie między kimś discordia

niezidentyfikowany obiekt latający (n)
obserwowany statek powietrzny o nieustalonym pochodzeniu, domniemany obiekt pozaziemski; objeto volador no identificado

nieziszczalny (adj)
taki, który nie może się ziścić irrealizable

niezliczony (adj)
niedający się zliczyć, bardzo liczny incontable, innumerable

nieznaczny (adj)
nie posiadający większego znaczenia insignificante

nieznany /ɲɛˈznãnɨ/ (adj)
ten, którego się nie zna; niezidentyfikowany ignoto

niezniszczalny /ˌɲɛzʲɲiʃˈʧ̑alnɨ/ (adj)
taki, którego nie da się zniszczyć indestructible

nieznośny /ɲɛˈznɔɕnɨ/ (adj)
taki, którego nie da się znieść; bardzo męczący insoportable, insufrible

niezrozumiały /ˌɲɛzrɔzũˈmʲjawɨ/ (adj)
1. (przenośnie, przenośnia) niedający się zinterpretować, niejasny ininteligible
2. niedający się zrozumieć incomprensible

niezwyciężony /ˌɲɛzvɨʨ̑ɛ̃w̃ˈʒɔ̃nɨ/ (adj)
1. taki, którego nie da się zwyciężyć invencible
2. taki, którego nikt nie zwyciężył imbatido, invicto

nieład /ˈɲɛwat/ (n)
brak ładu, uporządkowania confusión, desconcierto, desorden

niełupka /ɲɛˈwupka/ (n)
(botanika, botaniczny) suchy, niepękający, jednonasienny owoc, posiadający skórzastą lub zdrewniałą owocnię otaczającą luźno nasienie; aquenio, aqueno

nieśmiało /ɲɛ̇ˈɕmʲjawɔ/ (adv)
z wahaniem, bez śmiałości czy pewności siebie tímidamente

nieśmiałość /ɲɛ̇ˈɕmʲjawɔɕʨ̑/ (n)
cecha tego, kto jest nieśmiały, wstydliwy, nie ma pewności siebie timidez

nieśmiały /ɲɛ̇ˈɕmʲjawɨ/ (adj)
1. cichy, niepewny, ledwo widoczny comedido, discreto, reservado
2. niemający pewności siebie, wstydliwy tímido

nieśmiertelność /ˌɲɛ̇ɕmʲjɛrˈtɛlnɔɕʨ̑/ (n)
koncepcja życia przez potencjalnie nieskończenie długi czas; inmortalidad

nieśmiertelny /ˌɲɛ̇ɕmʲjɛrˈtɛlnɨ/ (adj)
1. (przenośnie, przenośnia) taki, którego wartość nie przemija eterno, imperecedero, inmortal
2. (przenośnie, przenośnia) taki, który nie podlega zmianom, który jest stale obecny perdurable, perpetuo
3. wiecznie żywy, żyjący, nieumierający inmortal

nieświadomość (n)
1. (psychologia, psychologiczny) (medycyna, medyczny) stan braku świadomości czy przytomności inconsciencia
2. brak uświadamiania sobie lub wiedzy o czym ignorancia

nieświadomy (adj)
nie uświadamiający sobie czegoś, nie wiedzący o czym inconsciente

nieświeży (adj)
1. (kulinaria) taki, który utracił świeżość pasado, duro, rancio
2. o zauważalnych cechach zbyt długiego używania sucio, poco fresco
3. źle wyglądający descolorido

nieść /ɲɛ̇ɕʨ̑/ (v)
1. powodować jakieś rezultaty, skutki conllevar
2. zmieniać położenie jakiegoś przedmiotu, idąc i będąc nim obciążonym llevar
3. transportować coś, powodować przesuwanie się czegoś (także niematerialnego) llevar
4. o kurach: składać jaja poner

nieść pomoc (v)
pomagać, śpieszyć z pomocą auxiliar, echar una mano, prestar ayuda, socorrer

nieżonaty /ˌɲɛʒɔ̃ˈnatɨ/ (adj)
zwykle o mężczyźnie: niemający żony soltero

nieżonaty /ˌɲɛʒɔ̃ˈnatɨ/ (n)
mężczyzna, który nie ma żony soltero

nigdy /ˈɲiɡdɨ/ (pronoun)
w żadnym czasie, momencie, sytuacji nunca, jamás

nigdy indziej /ˈɲiɡdɨ ˈĩɲʥ̑ɛ̇j/ (adv)
w żadnym innym czasie en ninguno otro momento

nigdzie indziej /ˈɲiɟʥ̑ɛ ˈĩɲʥ̑ɛ̇j/ (adv)
w żadnym innym miejscu en ninguno otro lugar

nigerski /ɲiˈɡɛrsʲci/ (adj)
odnoszący się do państwa Niger nigerino

nigeryjski /ˌɲiɡɛˈrɨjsʲci/ (adj)
odnoszący się do państwa Nigeria nigeriano

nihilista /ˌɲiçiˈlʲista/ (n)
(filozofia, filozoficzny) zwolennik nihilizmu nihilista

nihilistka /ˌɲiçiˈlʲistka/ (n)
forma żeńska od: nihilista nihilista

nihilistyczny (adj)
właściwy nihiliście lub nihilizmowi nihilista

nihilizm (n)
(filozofia, filozoficzny) postawa polegająca na całkowitej relatywizacji ogólnie przyjętych norm i wartości; nihilismo

nikab /ˈɲikap/ (n)
(kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) element stroju noszonego przez muzułmanki jako zasłona na twarz (często chusta), lecz nie wymagany przez islam; nicab

nikaraguański /ˌɲikaraɡuˈ<sup>w</sup>ãj̃sʲci/ (adj)
odnoszący się do państwa Nikaragua nicaragüense

nikczemność (n)
(odprzymiotnikowy) cecha tego, co jest nikczemne; cecha tych, którzy są nikczemni bajeza, vileza

nikczemny /ɲikˈʧ̑ɛ̃mnɨ/ (adj)
podły, niegodziwy, zły; postępujący źle lub świadczący o złym, niegodziwym postępowaniu vil

nikiel /ˈɲicɛl/ (n)
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ni i liczbie atomowej 28; níquel

nikotyna /ˌɲikɔˈtɨ̃na/ (n)
bezbarwny, płynny alkaloid spotykany przede wszystkim w liściach tytoniu; nicotina

nikt /ɲikt/ (pronoun)
żadna osoba nadie

nikt nie jest prorokiem we własnym kraju /ˈɲiktʲ ˈɲɛ‿jɛst prɔˈrɔcɛ̃m vɛ‿ˈvwasnɨ̃m ˈkraju/ (proverb)
łatwiej znaleźć uznanie u obcych niż wśród swoich, najtrudniej zdobyć uznanie wśród rodaków nadie es profeta en su tierra

nimfa /ˈɲĩw̃fa/ (n)
1. (mitologia, mitologiczny) w mitologii greckiej i rzymskiej boginka mająca postać pięknej, młodej dziewczyny, będąca uosobieniem sił przyrody ninfa
2. (zoologia, zoologiczny) ostatnie stadium larwalne niektórych pajęczaków i owadów ninfa

nimfomania /ˌɲĩw̃fɔ̃ˈmãɲja/ (n)
(medycyna, medyczny) chorobliwie wzmożony popęd płciowy u kobiet; ninfomanía

nimfomanka /ˌɲĩw̃fɔ̃ˈmãnka/ (n)
kobieta o chorobliwie nadmiernym popędzie seksualnym ninfómana

ninja /ˈɲĩn͇ʤ̑a/ (n)
japoński wojownik, specjalizujący się w zamachach i szpiegostwie; ninja

niob /ɲɔp/ (n)
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Nb i liczbie atomowej 41; niobio

niski /ˈɲisʲci/ (adj)
1. mający mały wymiar w pionie bajo
2. mały w porównaniu z innymi na skali jakiejś wartości bajo
3. oceniany ujemnie w sensie moralnym bajo

nisza (n)
1. (architektura, architektoniczny) wnęka w ścianie budynku, zwykle będąca ramą architektoniczną dla rzeźby nicho
2. niezajęta i mniejsza część jakiejś dziedziny, postaci przejawu życia nicho

niszczyciel /ɲiʃˈʧ̑ɨʨ̑ɛl/ (n)
1. ten, kto niszczy destructor
2. (wojskowość, wojskowy) szybki okręt przystosowany do zwalczania małych jednostek pływających; destructor

niszczyć /ˈɲiʃʧ̑ɨʨ̑/ (v)
pozbawiać rzecz jej kształtu bądź funkcji destruir, exterminar

nit /ɲit/ (n)
(technologia, technika, techniczny) metalowy element łączący w połączeniu nitowanym; remache, roblón

nitromannit (n)
(chemia, chemiczny) organiczny, wybuchowy składnik spłonek detonujących stosowany również w lecznictwie; hexanitrato de manitol

niuans /ˈɲu<sup>w</sup>ãw̃s/ (n)
drobna, subtelna różnica, ledwo dostrzegalna zmiana; odcień matiz

niuansowanie /ˌɲu<sup>w</sup>ãw̃sɔˈvãɲɛ/ (n)
(rzeczownik odczasownikowy) od: niuansować matización

niuansować /ˌɲu<sup>w</sup>ãw̃ˈsɔvaʨ̑/ (v)
ukazywać / wydobywać subtelne, ledwie dostrzegalne szczegóły / różnice matizar

niuton /ˈɲutɔ̃n/ (n)
(fizyka, fizyczny) jednostka siły w układzie SI; newton

niweczyć (v)
pozbawiać wartości, obracać wniwecz destrozar, arruinar, destruir

nić /ɲiʨ̑/ (n)
cienkie włókno używane np. do szycia hilo

nić Ariadny /ˈɲiʨ̑ arʲˈjadnɨ/ (idiom)
coś, co pomaga wybrnąć z kłopotów; kluczowy element będący rozwiązaniem problemu hilo de Ariadna

niż /ɲiʃ/ (conjunction)
…używany przy porównaniach, służący do wyrażenia, że dana cecha opisująca wyrażenia przed i za spójnikiem silniej występuje w zwrocie przed spójnikiem; służący do podkreślania różnic między takimi wyrażeniami que

nobel /ˈnɔbɛl/ (n)
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu No i liczbie atomowej 102; nobelio

noblista /nɔˈblʲista/ (n)
osoba, która otrzymała Nagrodę Nobla nobel

noc /nɔʦ̑/ (n)
okres od zmierzchu do świtu; noche

noclegownia /ˌnɔʦ̑lɛˈɡɔvʲɲa/ (n)
miejsce urządzone na nocleg – zwykle dla osób bezdomnych lub ofiar klęsk żywiołowych albergue nocturno

nocna zmiana /ˈnɔʦ̑na ˈzmʲjãna/ (n)
okres czasu pracy przebiegający w nocy turno de noche

nocnik /ˈnɔʦ̑ʲɲik/ (n)
naczynie do oddawania moczu i kału, używane zwłaszcza przez małe dzieci; orinal

nocny /ˈnɔʦ̑nɨ/ (adj)
związany z nocą – mający miejsce w nocy, żyjący w nocy, pracujący w nocy, przeznaczony do użycia w nocy nocturno

nocny marek /ˈnɔʦ̑nɨ ˈmarɛk/ (n)
(potocznie, potoczny) ktoś, kto pracuje w nocy; w nocy wykonuje czynności, które zazwyczaj wykonuje się w dzień trasnochador

nocować /nɔˈʦ̑ɔvaʨ̑/ (v)
spędzać gdzieś noc, najczęściej w obcym miejscu pernoctar

noga /ˈnɔɡa/ (n)
1. (anatomia, anatomiczny) kończyna dolna człowieka lub jedna z kończyn czworonoga; pierna, pata
2. element budowy mebla pata, pierna

nogawka /nɔˈɡafka/ (n)
(krawiectwo) część spodni okrywająca nogę pernera

nomada /nɔ̃ˈmada/ (n)
(etnografia, etnograficzny) członek grupy ludzi nieposiadającej stałego miejsca zamieszkania, przemieszczającej się z miejsca na miejsce; nómada

nominacja (n)
1. oficjalne powołanie na stanowisko, szczególnie na wysoki urząd państwowy; (także, też) dokument stwierdzający powołanie nominación
2. zgłoszenie kandydatury do nagrody lub stanowiska nominación

nomofobia /ˌnɔ̃mɔˈfɔbʲja/ (n)
(neologizm) strach przed sytuacją niemożliwości korzystania z telefonu komórkowego nomofobia

nona /ˈnɔ̃na/ (n)
1. (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) odległość między dźwiękami złożona z oktawy i sekundy; novena
2. (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) część oficjum kościelnego odmawiana dawniej o godzinie dziewiątej według rachuby rzymskiej nona

nonkonformista /ˌnɔ̃ŋkɔ̃nfɔrˈmʲista/ (n)
ten, kto nie zgadza się z powszechnie panującymi opiniami i wyraża jawnie swój sprzeciw wobec nich inconformista

nonkonformistka /ˌnɔ̃ŋkɔ̃nfɔrˈmʲistka/ (n)
forma żeńska od: nonkonformista inconformista

nonkonformistyczny (adj)
taki, który sprzeciwia się normom, wartościom i poglądom uznanym za obowiązujące w danej grupie inconformista

nonkonformizm (n)
(socjologia, socjologiczny) (psychologia, psychologiczny) postawa sprzeciwu wobec zasad, norm i opinii obowiązujących w danym środowisku; inconformismo

nonteizm /nɔ̃nˈtɛ<sup>j</sup>ism̥/ (n)
doktryna religijna, która ani nie uznaje, ani też nie zaprzecza istnieniu Boga; no teísmo

nordycki /nɔrˈdɨʦ̑ʲci/ (adj)
(książkowy) północnoeuropejski; nórdico

normalność (n)
cecha tego, co normalne, brak dziwactw normalidad

norweski /nɔrˈvɛsʲci/ (adj)
odnoszący się do państwa Norwegia lub Norwegów noruego

norweski /nɔrˈvɛsʲci/ (n)
język urzędowy Norwegii; noruego

nos /nɔs/ (n)
1. (anatomia, anatomiczny) część twarzy powyżej ust, między oczami, narząd zmysłu węchu, część układu oddechowego, również u zwierząt; nariz
2. dziób samolotu morro
3. koniec buta puntera

nosacizna (n)
(weterynaria, weterynaryjny) przewlekła, zakaźna i zaraźliwa choroba zwierząt nieparzystokopytnych; muermo

nosiciel /nɔˈɕiʨ̑ɛl/ (n)
(medycyna, medyczny) organizm zawierający bakterie, wirusy lub w inny sposób dotknięty chorobą, sam nie cierpiący z powodu jej objawów, lecz mogący nią zarażać; portador

nosiwoda /ˌnɔɕiˈvɔda/ (n)
ten, kto nosi wodę w wiadrach aguador

nosić /ˈnɔɕiʨ̑/ (v)
1. fizycznie trzymając zmieniać położenie zewnętrznego obiektu llevar, portar
2. o ubraniu, okularach, znakach, itd mieć na sobie llevar
3. ubierać się w jakiś sposób vestir

nosić spodnie (v)
o kobiecie wypełniać rolę stereotypowo przypisywaną mężczyznom llevar los pantalones

nosił wilk razy kilka, ponieśli i wilka /ˈnɔɕiw ˈvʲilk ˈrazɨ ˈcilka pɔ̃ˈɲɛ̇ɕlʲi ː‿ˈvʲilka/ (proverb)
przez pewien czas komuś udawało się robić coś złego, ale w końcu musiał za to zapłacić, ponieść straty a cada cerdo le llega su San Martín, a cada cual le llega su turno, por San Martín deja el cerdo de gruñir

nosorożec /ˌnɔsɔˈrɔʒɛʦ̑/ (n)
(zoologia, zoologiczny) Rhinoceros, duży ssak z rzędu nieparzystokopytnych; rinoceronte, abada

nosowy /nɔˈsɔvɨ/ (adj)
1. (fonetyka, fonetyczny) o głosce, przy wymawianiu której część lub całość wydychanego powietrza przechodzi przez jamę nosową nasal
2. (przymiotnik) od nos nasal

nostalgia /nɔˈstalʲɟja/ (n)
tęsknota, zwłaszcza za krajem nostalgia

nostalgiczny /ˌnɔstalʲˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
taki, który wyraża, odczuwa lub wzbudza nostalgię; jest pełen tęsknoty nostálgico

nosze (n)
(medycyna, medyczny) sprzęt do ręcznego przenoszenia chorych lub rannych; camilla, andas, anda

noszowy (n)
sanitariusz, ratownik wyznaczony do noszy camillero

nosówka /nɔˈsufka/ (n)
(weterynaria, weterynaryjny) groźna choroba zakaźna psów; enfermedad de Carré, moquillo

notarialny (adj)
odnoszący się do notariusza lub notariatu, związany z notariuszem lub notariatem notarial

notariusz (n)
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) urzędnik sporządzający akty prawne na żądanie stron notario

notatnik /nɔˈtatʲɲik/ (n)
zeszyt do zapisków agenda, bloc de nota

notes /ˈnɔtɛs/ (n)
plik zszytych kartek papieru, zwykle w sztywnej oprawie, który służy do zapisywania osobistych notatek; agenda, libreta

notka /ˈnɔtka/ (n)
krótki tekst z uwagami lub dodatkowymi informacjami postilla

notoryczny /ˌnɔtɔˈrɨʧ̑nɨ/ (adj)
1. (pejoratywnie, pejoratywny) powszechnie znany notorio
2. nieustanny compulsivo, reincidente

notować /nɔˈtɔvaʨ̑/ (v)
zapisywać wykład, czyjąś wypowiedź anotar, apuntar, notar

nowalijka /ˌnɔvaˈlʲijka/ (n)
młode warzywo pojawiające się po raz pierwszy w sezonie hortaliza temprana

nowenna (n)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w katolicyzmie praktyka dewocyjna polegająca na powtarzaniu dziewięciokrotnie, w tych samych odstępach czasu, zwykle przed większymi uroczystościami kościelnymi, specjalnej modlitwy lub modlitw; novena

nowicjat /nɔˈvʲiʦ̑ʲjat/ (n)
1. część klasztoru przeznaczona dla odbywających nowicjat (1.1) noviciado
2. okres próbny kandydata do zakonu; noviciado

nowicjusz (n)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) kandydat do zakonu, odbywający w nim nowicjat novicio

nowiusieńki /ˌnɔvʲjüˈɕɛ̇̃ɲci/ (adj)
(potocznie, potoczny) (pieszczotliwie, pieszczotliwy) (zdrobniale) od: nowiuśki novísimo

nowiutki /nɔˈvʲjutʲci/ (adj)
nowy, świeżo kupiony lub zrobiony, nie używany novísimo

nowoczesny /ˌnɔvɔˈʧ̑ɛsnɨ/ (adj)
charakterystyczny dla nowych czasów, współczesny moderno

nowogrecki /ˌnɔvɔˈɡrɛʦ̑ʲci/ (adj)
związany z Grecją nowożytną, dotyczący Grecji nowożytnej neogriego

nowogrecki /ˌnɔvɔˈɡrɛʦ̑ʲci/ (n)
(językoznawstwo, językoznawczy) współczesny język grecki używany powszechnie w Grecji i na Cyprze; neogriego

nowojorczyk /ˌnɔvɔˈjɔrʧ̑ɨk/ (n)
mieszkaniec Nowego Jorku (miasta) neoyorquino

nowojorski /ˌnɔvɔˈjɔrsʲci/ (adj)
dotyczący Nowego Jorku, związany z Nowym Jorkiem, pochodzący z Nowego Jorku neoyorquino

nowokaledoński (adj)
związany z Nową Kaledonią, dotyczący Nowej Kaledonii neocaledonio

nowomowa (n)
język władzy i kontrolowanych przez nią środków przekazu w państwach totalitarnych; neolengua

noworodek /ˌnɔvɔˈrɔdɛk/ (n)
człowiek lub zwierzę tuż po przyjściu na świat; neonato, recién nacido

nowotestamentowy (adj)
związany z Nowym Testamentem, dotyczący Nowego Testamentu neotestamentario

nowotworowy /ˌnɔvɔtfɔˈrɔvɨ/ (adj)
związany z nowotworem tumoral

nowotwór /nɔˈvɔtfur/ (n)
(medycyna, medyczny) choroba rozrostowa ludzi, zwierząt i roślin polegająca na niekontrolowanej proliferacji komórek wywodzących się z danej tkanki; neoplasma

nowożeniec /ˌnɔvɔˈʒɛ̃ɲɛʦ̑/ (n)
mężczyzna świeżo po ślubie recién casado, desposado

nowy /ˈnɔvɨ/ (adj)
1. istniejący od niedawna nuevo
2. taki, który pojawił się na miejscu poprzedniego nuevo

nozologia (n)
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (medycyna, medyczny) nauka zajmująca się klasyfikowaniem i opisem chorób; nosología

nożownik (n)
rzemieślnik produkujący noże cuchillero

nożyczki /nɔˈʒɨʧ̑ʲci/ (n)
małe nożyce; tijera, tijeras

nuda /ˈnuda/ (n)
stan, gdy jest nudno, gdy nie dzieje się nic ciekawego; aburrimiento, fastidio

nudności (n)
(medycyna, medyczny) mdłości, stan poprzedzający wymioty náusea

nudny /ˈnudnɨ/ (adj)
wywołujący nudę, niebudzący zainteresowania, powodujący apatię i zmęczenie aburrido, tedioso

nudysta /nuˈdɨsta/ (n)
osoba przebywająca towarzysko na zewnątrz nago dla kontaktu z naturą nudista

nudziarz (n)
człowiek zanudzający innych abejorro, chinche

nudzić /ˈnuʥ̑iʨ̑/ (v)
1. powodować nudę aburrir
2. odczuwać nudę aburrirse

nudzić się jak mops /ˈnuʥ̑iʨ̑‿ɕɛ ˈjak ˈmɔps/ (idiom)
bardzo się nudzić aburrirse como una ostra

numer /ˈnũmɛr/ (n)
1. liczba naturalna, która identyfikuje jakiś element ze zbioru número
2. egzemplarz czasopisma z daną datą número
3. pozycja w programie (zwykle w cyrku) número
4. (przenośnie, przenośnia) żart, przekręt, oszustwo número

numer identyfikacji podatkowej /ˈnũmɛr ˌidɛ̃ntɨfʲiˈkaʦ̑ʲji ˌpɔdatˈkɔvɛj/ (n)
(administracja) kod, służący do identyfikacji podatników código de identificación fiscal, número de identificación fiscal

numerariusz /ˌnũmɛˈrarʲjuʃ/ (n)
członek Opus Dei, który żyje w celibacie; numerario

numerować /ˌnũmɛˈrɔvaʨ̑/ (v)
nadawać czemuś kolejne numery, oznaczać coś numerami numerar

numeryczny /ˌnũmɛˈrɨʧ̑nɨ/ (adj)
1. składający się z liczb lub cyfr numérico
2. operujący na przybliżonych wartościach liczbowych numérico

numizmatyk (n)
specjalista w dziedzinie numizmatyki numismático

nuncjusz /ˈnũnʦ̑ʲjuʃ/ (n)
dyplomatyczny przedstawiciel Watykanu nuncio

nurek /ˈnurɛk/ (n)
człowiek uprawiający nurkowanie zawodowo lub w celach sportowych buceador

nurkowanie /ˌnurkɔˈvãɲɛ/ (n)
1. (przenośnie, przenośnia) szybkie chowanie się w czymś picado
2. pływanie pod wodą; buceo
3. skakanie do wody zambullida

nurkować /nurˈkɔvaʨ̑/ (v)
pływać pod powierzchnią wody bucear

nurzyk /ˈnuʒɨk/ (n)
(ornitologia, ornitologiczny) Uria, ptak morski gnieżdżący się na skalistych północnych wybrzeżach; arao

nutacja (n)
1. (fizyka, fizyczny) zjawisko drgania osi obrotu ciała poddanego precesji; nutación
2. (botanika, botaniczny) ruch roślin powodowany przez nierówny wzrost ich boków powodujący ich wygięcie nutación

nutria /ˈnutrʲja/ (n)
(zoologia, zoologiczny) zwierzę futerkowe z gatunku nutria amerykańska (Myocastor coypus), prowadzące ziemno-wodny tryb życia; coipo

nużyć (v)
wywoływać znudzenie lub wyczerpanie swoją jednostajnością enfadar, fastidiar

nyktofobia /ˌnɨktɔˈfɔbʲja/ (n)
(medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) chorobliwy strach przed ciemnością; nictofobia

nów /nuf/ (n)
(astronomia, astronomiczny) faza Księżyca, w której księżyc jest oświetlony przez Słońce w taki sposób, że z Ziemi widać wyłącznie jego zacienioną część; luna nueva

nóż /nuʃ/ (n)
1. krótkie i ostre narzędzie ręczne do krojenia lub cięcia; cuchillo, navaja
2. tnąca lub skrawająca powierzchnia różnych narzędzi mechanicznych cuchilla

nóż do masła /ˈnuʒ dɔ‿ˈmaswa/ (n)
nóż służący do smarowania masłem lub innymi smarowidłami cuchillo mantequilla

nęcić /ˈnɛ̃ɲʨ̑iʨ̑/ (v)
działać przyciągająco tentar

nędznik (n)
osoba podła, nikczemna cobarde

o czasie /ɔ‿ˈʧ̑aɕɛ/ (adv)
we właściwym (zaplanowanym) momencie a punto, a tiempo

o mały włos /ɔ‿ˈmawɨ ˈvwɔs/ (adv)
omal, niewiele brakowało a dos dedos de, por los pelos, por un pelo

o rzut kamieniem /ɔ‿ˈʒut kãˈmʲjɛ̇̃ɲɛ̃m/ (adv)
niedaleko, w pobliżu, bliziutko a tiro de piedra, a un tiro de piedra

o wilku mowa /ɔ‿ˈvʲilku ˈmɔva/ (idiom)
wyrażenie używane, gdy osoba, o której mówimy, nagle się pojawia; zobacz też: o wilku mowa w Wikicytatach hablando del rey de Roma

o wilku mowa, a wilk tu /ɔ‿ˈvʲilku ˈmɔva ː‿ˈvʲilk ˈtu/ (idiom)
(zobacz) o wilku mowa hablando del rey de Roma, por la puerta asoma

oaza /ɔˈaza/ (n)
(geografia, geograficzny) odosobniony teren o bardzo bujnej roślinności wegetującej na obszarze pustyń i półpustyń dzięki lokalnej obecności wody; oasis

oba /ˈɔba/ (collective)
dwa konkretne przedmioty lub zwierzęta, określone rzeczownikiem rodzaju męskiego; i jeden i drugi ambos

obalać /ɔˈbalaʨ̑/ (v)
1. odbierać komuś władzę, moc, wpływ itp. derribar, derrocar, revocar
2. wykazać o czymś, że jest fałszywe rebatir, refutar

obawa /ɔˈbava/ (n)
niepokój o przyszłość połączony z lękiem; przewidywanie, że coś może się nie powieść miedo, temor

obawiać się /ɔˈbavʲjäʨ̑‿ɕɛ/ (v)
1. mieć obawę, bać się czegoś temer
2. mieć wątpliwości (co do słuszności, powodzenia czegoś) temer, temerse

obcas /ˈɔpʦ̑as/ (n)
część buta w tylnej jego części, pod piętą, często unoszący ją do góry; tacón, taco

obchód (n)
kontrolne obejście danego miejsca ronda

obcisły /ɔpʲˈʨ̑iswɨ/ (adj)
o ubraniu: ściśle przylegający do ciała, ciasno opinający ajustado, apretado, ceñido

obciążenie /ˌɔpʲʨ̑ɔ̃w̃ˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
1. ciężar spoczywający na kimś lub czymś carga
2. (elektryczność) całkowita moc elektryczna pobierana ze źródła przez wszystkie odbiorniki carga

obcokrajowiec /ˌɔpʦ̑ɔkraˈjɔvʲjɛʦ̑/ (n)
osoba pochodząca z innego kraju extranjero

obcy /ˈɔpʦ̑ɨ/ (adj)
nienależący do jakiegoś kręgu extranjero

obcy /ˈɔpʦ̑ɨ/ (n)
ktoś nienależący do danej grupy ajeno, extraño

obdukcja /ɔbˈdukʦ̑ʲja/ (n)
(medycyna, medyczny) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) oględziny zwłok lub osób żywych w celu ustalenia przyczyn śmierci lub rozmiarów doznanych uszkodzeń ciała; exploración física examen físico

obdżektor /ɔbˈʤ̑ɛktɔr/ (n)
(wojskowość, wojskowy) (filozofia, filozoficzny) osoba odmawiająca odbycia obowiązkowej służby wojskowej z powodów religijnych, moralnych lub etycznych; objetor de conciencia

obecnie /ɔˈbɛʦ̑ʲɲɛ/ (adv)
teraz, aktualnie, w tym momencie actualmente, ahora

obecność /ɔˈbɛʦ̑nɔɕʨ̑/ (n)
bycie, przebywanie gdzieś presencia

obecny /ɔˈbɛʦ̑nɨ/ (adj)
1. dzisiejszy, teraźniejszy, współczesny actual, presente, contemporáneo
2. osobiście przy czymś będący, znajdujący się gdzieś w danej chwili presente

obejmować /ˌɔbɛjˈmɔvaʨ̑/ (v)
1. mieścić w sobie comprender, incluir
2. otaczać ramionami abrazar
3. rozpoczynać sprawowanie funkcji, urzędu, stanowiska itp. tomar, ocupar

obelisk /ɔˈbɛlʲisk/ (n)
pomnik w formie wysokiego, smukłego słupa, najczęściej o czworobocznej podstawie, wykonanego z jednego bloku skalnego; obelisco

oberwanie chmury /ˌɔbɛˈrvãɲɛ ˈxmurɨ/ (n)
(potocznie, potoczny) (meteorologia, meteorologiczny) krótkotrwałe, gwałtowne i bardzo obfite opady deszczu aguacero, chaparrón, nubada

oberżysta (n)
(przestarzałe, przestarzały) mężczyzna prowadzący oberżę tabernero

obezwładniać /ˌɔbɛzvˈwadʲɲäʨ̑/ (v)
pozbawiać kogoś swobody poruszania się inmovilizar, reducir

obfitować (v)
odznaczać się obfitością, mieć pod dostatkiem czego; zawierać dużą ilość lub liczbę czegoś abundar, sobrar

obfitość /ɔpˈfʲitɔɕʨ̑/ (n)
duża, w zupełności wystarczająca ilość czegoś abundancia, opulencia

obfity /ɔpˈfʲitɨ/ (adj)
występujący w dużej ilości lub w dużym natężeniu, składający się z dużej liczby czegoś abundante, copioso

obiad /ˈɔbʲjat/ (n)
gorący posiłek spożywany zwykle w środku dnia; comida, almuerzo

obiecywać /ˌɔbʲjɛˈʦ̑ɨvaʨ̑/ (v)
mówić, że coś się z pewnością zrobi; dawać obietnicę prometer

obiegowy /ˌɔbʲjɛˈɡɔvɨ/ (adj)
taki, który jest w użyciu ogólnym corriente

obiekt /ˈɔbʲjɛkt/ (n)
1. osoba lub przedmiot będące adresatem lub celem wykonywanej czynności objeto
2. rzecz fizycznie istniejąca objeto

obiektyw /ɔˈbʲjɛktɨf/ (n)
(technologia, technika, techniczny) (fotografia) soczewka, układ optyczny lub magnetyczny, przenoszący obraz przedmiotu do dalszej części urządzenia objetivo

obiektywnie (adv)
w sposób obiektywny objetivamente

obiektywność (n)
cecha tego, co jest obiektywne, bezstronność objetividad

obiektywny /ˌɔbʲjɛkˈtɨvnɨ/ (adj)
odznaczający się obiektywizmem, wolny od uprzedzeń objetivo

obierać /ɔˈbʲjɛraʨ̑/ (v)
1. (potocznie, potoczny) pozbawiać kogoś czegoś dejar limpio
2. usuwać wierzchnią, zewnętrzną warstwę: łupinę, łuski, skórę lub skorupę itp. pelar, mondar
3. wybierać kogoś na stanowisko, funkcję drogą głosowania elegir
4. wybierać sobie coś najodpowiedniejszego spośród różnych możliwości elegir, escoger

obietnica /ˌɔbʲjɛtʲˈɲiʦ̑a/ (n)
wypowiedź zapewniająca kogoś o zrobieniu czegoś w przyszłości promesa

obieżyświat /ˌɔbʲjɛˈʒɨɕfʲjat/ (n)
ktoś wiele podróżujący, włóczący się po świecie trotamundos

objaw /ˈɔbʲjaf/ (n)
oznaka jakiegoś zjawiska síntoma, indicio

objawowy (adj)
(medycyna, medyczny) dotyczący objawów chorobowych sintomático

objazd /ˈɔbʲjast/ (n)
1. (motoryzacja) tymczasowa trasa wyznaczona w celu ominięcia miejsca zablokowanego przez roboty drogowe lub wypadek desvío
2. objeżdżanie, omijanie (np. korka) rodeo

objaśniać /ɔbʲˈjäɕɲäʨ̑/ (v)
czynić coś zrozumiałym dla kogoś aclarar, esclarecer, explicar

objętość /ɔbʲˈjɛ̃ntɔɕʨ̑/ (n)
1. (fizyka, fizyczny) wielkość fizyczna określająca rozmiar zajmowanej przez układ fizyczny przestrzeni (wyrażana w metrach sześciennych, litrach itp.); (potocznie, potoczny) rozmiar zajmowanej przez coś przestrzeni volumen
2. (matematyka, matematyczny) miara przestrzeni volumen

oblegać (v)
(wojskowość, wojskowy) otaczać zbrojnie asediar, sitiar

oblicze /ɔbˈlʲiʧ̑ɛ/ (n)
1. (książkowy) twarz jakiejś osoby i jej wyraz rostro, faz, semblante
2. (przenośnie, przenośnia) charakter czegoś; zarys, postać czegoś cara, apariencia, aspecto

oblężenie /ˌɔblɛ̃w̃ˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
otoczenie siłami zbrojnymi jakiejś twierdzy lub miasta w celu ich zdobycia asedio, sitio

obmierzły /ɔbˈmʲjɛrzwɨ/ (adj)
budzący wstręt asqueroso, repugnante

obniżka /ɔbʲˈɲiʃka/ (n)
obniżenie ceny descuento, rebaja

obojczyk /ɔˈbɔjʧ̑ɨk/ (n)
(anatomia, anatomiczny) kość obręczy barkowej, która łączący mostek z łopatką; clavícula

obojętny /ˌɔbɔˈjɛ̃ntnɨ/ (adj)
1. (chemia, chemiczny) taki, który nie ma właściwości zasadowych i kwasowych; taki, który nie tworzy związków chemicznych neutro
2. (fizyka, fizyczny) taki, który nie ma ładunku elektrycznego neutro
3. taki, który nie ma cech charakterystycznych; nie jest charakterystyczny, wyjątkowy anodino, banal
4. taki, który nie wykazuje zainteresowania czymś, nie jest wrażliwy na coś indiferente, impasible
5. taki, który nie wzbudza zainteresowania, nie jest ciekawy anodino, indiferente, insignificante, insulso

obok /ˈɔbɔk/ (adv)
w małej odległości między przedmiotami; blisko al lado, cerca

obok /ˈɔbɔk/ (preposition)
1. w niedużej odległości al lado de
2. wyraz wskazujący na wspólne występowanie oprócz, poza, prócz además de

obora /ɔˈbɔra/ (n)
budynek gospodarski dla krów, miejsce ich przebywania vaqueriza, boyera, boyeriza

obornik /ɔˈbɔrʲɲik/ (n)
(rolnictwo, rolniczy) odchody zwierząt hodowlanych uprzątnięte wraz ze ściółką; estiércol, fiemo, guano

obosieczny /ˌɔbɔˈɕɛʧ̑nɨ/ (adj)
1. (przenośnie, przenośnia) niebezpieczny dla obu stron konfliktu, mogący zwrócić się przeciwko obu stronom de doble filo, de dos filos
2. mający ostrze z obu stron de doble filo, de dos filos

obowiązek /ˌɔbɔˈvʲjɔ̃w̃zɛk/ (n)
nakaz, konieczność wykonania czegoś, czasami też pod groźbą kary deber, obligación

obowiązkowy /ˌɔbɔvʲjɔ̃w̃ˈskɔvɨ/ (adj)
1. (o człowieku) dobrze wywiązujący się z obowiązków aplicado, concienzudo, escrupuloso
2. będący czyimś obowiązkiem obligatorio, imperativo

obowiązywać /ˌɔbɔvʲjɔ̃w̃ˈzɨvaʨ̑/ (v)
1. być objętym obowiązkiem ser obligatorio
2. o przepisie, prawie: być w mocy, być ważnym estar en vigor

obozowanie (n)
(rzeczownik odczasownikowy) od: obozować campamento

obrabiarka /ˌɔbraˈbʲjarka/ (n)
maszyna do mechanicznej obróbki przedmiotów; máquina herramienta

obrabować /ˌɔbraˈbɔvaʨ̑/ (v)
(książkowy) przemocą odebrać coś komuś; wynieść, ukraść skądś wiele rzeczy lub dużą sumę pieniędzy atracar, pillar

obracać /ɔbˈraʦ̑aʨ̑/ (v)
1. (ekonomia, ekonomiczny) inwestować, alokować środki girar
2. (potocznie, potoczny) ustawiać w przeciwnym kierunku girar
3. wprawiać w ruch obrotowy, utrzymywać w takim ruchu, powodować obrót girar
4. (potocznie, potoczny) ustawiać siebie w przeciwnym kierunku girar
5. wprawiać siebie w ruch obrotowy, lub w takim ruchu pozostawać, wykonywać obrót girar

obrady /ɔbˈradɨ/ (n)
omawianie spraw publicznych w szerokim gronie deliberación

obraz /ˈɔbras/ (n)
(sztuka) dzieło plastyczne, wykonane ręcznie dwuwymiarowe odwzorowanie rzeczywistości lub wizji cuadro, pintura

obraz kontrolny /ˈɔbras kɔ̃nˈtrɔlnɨ/ (n)
(telewizja, telewizyjny) prosty obraz telewizyjny umożliwiający uregulowanie niektórych parametrów określających jakość urządzeń telewizyjnych carta de ajuste

obraza /ɔbˈraza/ (n)
urażenie czyjejś godności osobistej insulto, ultraje, bofetada, herida

obrazowy (adj)
oddziałujący na wyobraźnię gráfico, pintoresco

obraźliwy /ˌɔbraʑˈlʲivɨ/ (adj)
1. obrażający się z byle powodu, skłonny do obrażania się enfadadizo, susceptible
2. stanowiący dla kogoś obrazę ofensivo, injurioso, insultante

obrażalski /ˌɔbraˈʒalsʲci/ (adj)
(potocznie, potoczny) taki, który obraża się z byle powodu enfadadizo, picajoso, quisquilloso

obrażać /ɔbˈraʒaʨ̑/ (v)
1. sprawiać komuś przykrość agraviar, insultar, ofender
2. być urażonym, dotkniętym molestarse, ofenderse

obrona /ɔbˈrɔ̃na/ (n)
1. przeciwdziałanie atakowi, chronienie się przed obcą agresją defensa
2. (wojskowość, wojskowy) przeciwdziałanie atakowi zbrojnemu; defensa

obronny /ɔbˈrɔ̃nːɨ/ (adj)
taki, który stanowi obronę przed atakiem; taki, który służy do obrony defensivo

obrotnik /ɔbˈrɔtʲɲik/ (n)
(anatomia, anatomiczny) drugi kręg szyjny; axis

obrotowy /ˌɔbrɔˈtɔvɨ/ (adj)
1. (ekonomia, ekonomiczny) związany z gotówkowym albo towarowym obrotem w przedsiębiorstwach circulante
2. (fizyka, fizyczny) związany z ruchem dookoła osi, obracania giratorio, rotacional, rotativo, rotatorio
3. (technologia, technika, techniczny) taki, który może się obracać; obracający się giratorio, rotacional, rotativo, rotatorio

obrotowy /ˌɔbrɔˈtɔvɨ/ (n)
(sport, sportowy) zawodnik w piłce ręcznej, który gra bezpośrednio przed linią pola bramkowego, pomiędzy obrońcami drużyny przeciwnej; pivote

obrus /ˈɔbrus/ (n)
wykończony i zazwyczaj zdobiony materiał używany do przykrycia jadalnego stołu; mantel

obrzezanie /ˌɔbʒɛˈzãɲɛ/ (n)
1. (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (medycyna, medyczny) zabieg częściowego lub całkowitego usunięcia łechtaczki, czasem także warg sromowych mniejszych, ze względów rytualnych, religijnych lub estetycznych wśród niektórych ludów afrykańskich; ablación del clítoris, circuncisión femenina, clitoridectomía
2. (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (medycyna, medyczny) zabieg częściowego usunięcia napletka ze względów rytualnych, religijnych, leczniczych, higienicznych bądź estetycznych; circuncisión

obrzydzenie /ˌɔbʒɨˈʣ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
bardzo silne uczucie niechęci aborrecimiento, aversión, asco, náusea, repugnancia, repulsión

obrzęd /ˈɔbʒɛ̃nt/ (n)
uporządkowany akt o znaczeniu symbolicznym, element uroczystości, wynikający z tradycji ceremonia, rito

obrzęk (n)
(medycyna, medyczny) nagromadzenie się płynu w przestrzeni pozakomórkowej, powodujące zauważalne powiększenie narządu lub części ciała edema, hinchazón

obrócić w popiół /ɔbˈruʨ̑iʨ̑ ˈf‿pɔpʲjuw/ (v)
zniszczyć coś całkowicie, zrujnować doszczętnie convertir en cenizas, reducir a cenizas

obrót położniczy /ˈɔbrut ˌpɔwɔʒʲˈɲiʧ̑ɨ/ (n)
(medycyna, medyczny) zabieg lekarski mający na celu zmianę nieprawidłowej pozycji płodu w macicy versión

obrączkować (v)
(zoologia, zoologiczny) zakładać obrączkę, znakując np. ptaki lub nietoperze anillar

obserwacja /ˌɔpsɛrˈvaʦ̑ʲja/ (n)
1. dokładne przyglądanie się czemuś lub komuś, celowe zauważanie jego ruchów lub czynów observación
2. (medycyna, medyczny) okres spędzany przez pacjenta w szpitalu, w którym poddawany jest badaniom observación

obserwatorium /ˌɔpsɛrvaˈtɔrʲjũm/ (n)
miejsce lub budowla do obserwowania czegoś, zwykle placówka naukowa; observatorio

obsesja /ɔpˈsɛsʲja/ (n)
1. (książkowy) myśl, idea, przekonanie itp. uporczywie kogoś prześladujące, niemożność uwolnienia się od takich myśli lub od wykonywania powtarzających się czynności obsesión
2. (psychologia, psychologiczny) objaw choroby (nerwicy lub psychonerwicy), polegający na uporczywych myślach i czynnościach i niemożności uwolnienia się od nich; obsesión

obsesyjny (adj)
właściwy obsesji, taki, jak w obsesji obsesivo

obszar chroniony (n)
obszar wydzielony przez władze obejmujący ochroną położone na nim obiekty naturalne oraz zabytki espacio protegido, paisaje protegido

obszar euro /ˈɔpʃar ˈɛwrɔ/ (n)
(ekonomia, ekonomiczny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) obszar państw, których walutą jest euro zona euro

obszerny /ɔpˈʃɛrnɨ/ (adj)
dużych rozmiarów espacioso

obsługa /ɔpˈswuɡa/ (n)
1. czynność obchodzenia się z czymś lub kimś manejo, servicio
2. zespół osób upoważnionych do zajmowania się czymś personal, servicio, tripulación

oburzenie /ˌɔbuˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
silne zdenerwowanie spowodowane czyimś nieodpowiednim / niewłaściwym / niesprawiedliwym zachowaniem indignación

oburęczny /ˌɔbuˈrɛ̃n͇ʧ̑nɨ/ (adj)
posługujący się z równą sprawnością obiema rękami ambidextro, ambidiestro, maniego

obuwie /ɔˈbuvʲjɛ/ (n)
wierzchnie okrycie stóp, z podeszwami chroniącymi stopy przed obrażeniami calzado

obwiniać /ɔbˈvʲĩɲäʨ̑/ (v)
przypisywać, zarzucać komuś winę; oskarżać kogoś o zrobienie czegoś złego culpar

obwodnica /ˌɔbvɔdʲˈɲiʦ̑a/ (n)
droga poprowadzona wokół obszarów miejskich, umożliwiająca ich ominięcie; circunvalación

obwód /ˈɔbvut/ (n)
1. (elektryczność) układ, w którym może stale płynąć prąd; circuito
2. (geometria) długość brzegu figury geometrycznej; perímetro
3. (matematyka, matematyczny) długość najkrótszego cyklu zawartego w grafie; cintura
4. brzeg, krawędź, otaczająca coś z każdej strony, obejmująca obiekt zwykle w poziomie borde, canto

obwód drukowany (n)
(elektronika, elektroniczny) płytka z materiału izolacyjnego z naniesionymi na powierzchni ścieżkami przewodzącymi oraz punktami lutowniczymi do montażu elementów elektronicznych; circuito impreso

obywatel /ˌɔbɨˈvatɛl/ (n)
członek społeczeństwa danego państwa, mający określone uprawnienia i obowiązki zastrzeżone przez prawo i konstytucję; ciudadano

obywatel drugiej kategorii /ˌɔbɨˈvatɛl ˈdruɟɛ̇j ˌkatɛˈɡɔrʲji/ (n)
osoba systematycznie dyskryminowana lub mająca ograniczone prawa mimo posiadania prawnego statusu obywatela ciudadano de segunda, ciudadano de segunda clase

obywatelka /ˌɔbɨvaˈtɛlka/ (n)
kobieta związana z krajem oficjalnymi prawami i obowiązkami ciudadana

obywatelstwo /ˌɔbɨvaˈtɛlstfɔ/ (n)
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (urzędowy) związek prawny osoby fizycznej z jakimś państwem, który daje jej określone prawa i obowiązki; nacionalidad, ciudadanía

obój /ˈɔbuj/ (n)
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) rodzaj instrumentu dętego drewnianego z grupy aerofonów dwustroikowych; oboe

obóz dla uchodźców (n)
tymczasowa osada dla osób, które opuściły swój dom ze względu na wojnę, prześladowania lub klęskę żywiołową; campo de refugiados

obóz koncentracyjny /ˈɔbus ˌkɔ̃nʦ̑ɛ̃ntraˈʦ̑ɨjnɨ/ (n)
miejsce, w którym są przetrzymywane grupy ludności w celu ich izolacji, wykonywania niewolniczej pracy albo eksterminacji tych grup; campo de concentración

obłok /ˈɔbwɔk/ (n)
(meteorologia, meteorologiczny) kłęby zawieszonej wysoko nad ziemią skroplonej pary wodnej nube

obłudny /ɔbˈwudnɨ/ (adj)
fałszywy, nieszczery falso, hipócrita, mentiroso

obłączek (n)
(anatomia, anatomiczny) białawy obszar luźnej skóry w kształcie półksiężyca u nasady paznokcia; lúnula

obłąkanie (n)
zaburzenie psychiczne lub choroba psychiczna, obłęd, niepoczytalność demencia, chifladura

obłąkany (adj)
będący w stanie obłąkania loco, disparatado

ocean /ɔˈʦ̑ɛãn/ (n)
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rozległy obszar słonej wody, pokrywający większą część powierzchni Ziemi océano

oceanarium /ˌɔʦ̑ɛãˈnarʲjũm/ (n)
(zoologia, zoologiczny) instytucja badająca i prezentująca florę i faunę morską; oceanario

oceaniczny (adj)
dotyczący oceanu, związany z oceanem oceánico

oceanograf /ˌɔʦ̑ɛãˈnɔɡraf/ (n)
specjalista w dziedzinie oceanografii (oceanologii) oceanógrafo

oceanografia /ˌɔʦ̑ɛãnɔˈɡrafʲja/ (n)
nauka o oceanach i morzach; oceanografía

oceanograficzny (adj)
(geografia, geograficzny) związany z oceanografią, dotyczący oceanografii oceanográfico

oceanologia (n)
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) nauka o oceanach oceanología

oceanologiczny (adj)
związany z oceanologią, dotyczący oceanologii oceanológico

ocelot /ɔˈʦ̑ɛlɔt/ (n)
1. (systematyka) (zoologia, zoologiczny) Leopardus Gray, rodzaj ssaków drapieżnych z rodziny kotowatych; ocelote
2. (zoologia, zoologiczny) kot z rodzaju (1.1) ocelote

ocena /ɔˈʦ̑ɛ̃na/ (n)
1. (szkolnictwo, szkolny) nota dawana uczniowi lub studentowi calificación, nota
2. opinia kogoś o czymś lub kimś evaluación, valoración
3. oszacowanie wartości czegoś tasación

ocet /ˈɔʦ̑ɛt/ (n)
(spożywczy) (kulinaria) spożywczy kwas octowy o stężeniu 5–10%, czasem z domieszkami; vinagre

ochlokracja (n)
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) rządy motłochu, zwyrodniała forma demokracji, w której władza jest sprawowana bez żadnych struktur i zasad prawnych, bezpośrednio przez niezorganizowany i ulegający emocjom tłum; oclocracia

ochota /ɔˈxɔta/ (n)
pragnienie osiągnięcia, posiadania lub doświadczenia czegoś gana, deseo

ochotnik (n)
ktoś dobrowolnie zgłaszający się do udziału w czymś voluntario

ochrona środowiska (n)
(ekologia, ekologiczny) ogół działań, których celem jest wykorzystanie zasobów środowiska naturalnego ograniczając jednocześnie negatywne wpływy działalności człowieka; protección del medioambiente

ochroniarz /ɔxˈrɔ̃ɲaʃ/ (n)
(potocznie, potoczny) pracownik służb ochrony escolta, guardaespaldas

ochładzać /ɔxˈwaʣ̑aʨ̑/ (v)
obniżać temperaturę czegoś refrigerar, enfriar

ociężały (adj)
wykonywany powolnie, bez energii torpe

oczajdusza /ˌɔʧ̑ajˈduʃa/ (n)
(przestarzałe, przestarzały) urwis, hultaj, nicpoń granuja, pilluelo

oczekiwanie /ˌɔʧ̑ɛciˈvãɲɛ/ (n)
1. czekanie na kogoś lub na coś z nadzieją lub niecierpliwością espera
2. pragnienie, żądanie expectativa, esperanza

oczekiwać /ˌɔʧ̑ɛˈcivaʨ̑/ (v)
1. spodziewać się czegoś, liczyć na coś, chcieć czegoś esperar
2. dłużej czekać esperar

oczerniać (v)
rozgłaszać nieprawdziwe informacje o kimś, mając na celu przedstawienie go w niekorzystnym świetle denigrar, difamar

oczko /ˈɔʧ̑kɔ/ (n)
1. (zdrobniale) od: oko ojito
2. dziura w pończosze lub rajstopach carrera
3. najmniejszy element w splocie dzianiny; punto

oczny /ˈɔʧ̑nɨ/ (adj)
dotyczący oka, związany z okiem, oczami ocular, óptico

oczodół /ɔˈʧ̑ɔduw/ (n)
(anatomia, anatomiczny) jama kostna pomiędzy mózgoczaszką a twarzoczaszką, w której umieszczona jest gałka oczna; cuenca, órbita

oczyszczalnia ścieków /ˌɔʧ̑ɨʃˈʧ̑alʲɲa ˈɕʨ̑ɛkuf/ (n)
zespół urządzeń i obiektów technologicznych służących do usuwania zanieczyszczeń z odpadów płynnych; estación depuradora de aguas residuales

oczyszczać /ɔˈʧ̑ɨʃʧ̑aʨ̑/ (v)
1. (przenośnie, przenośnia) odrzucać zarzuty względem kogoś; uniewinniać kogoś; uwalniać od podejrzeń, oskarżeń lub winy rehabilitar, disculpar
2. usuwać nieczystości, brudy; doprowadzać do stanu czystości limpiar, purificar

oczytany (adj)
taki, który przeczytał wiele książek leído

oczywisty /ˌɔʧ̑ɨˈvʲistɨ/ (adj)
taki, który jest bezsporny, jasny, pewny, określony; taki, co do którego nie ma wątpliwości, którego nie trzeba objaśniać evidente, obvio

oczywiście /ˌɔʧ̑ɨˈvʲiɕʨ̑ɛ/ (interjection)
wykrzyknik wyrażający aprobatę, potwierdzenie claro, por supuesto

oczywiście /ˌɔʧ̑ɨˈvʲiɕʨ̑ɛ/ (particle)
partykuła wyrażająca brak wątpliwości naturalmente, evidentemente, obviamente

od /ɔt/ (preposition)
…tworzący konstrukcje opisujące źródło, z którego pochodzi podmiot de

od a do zet /ˌɔd‿a‿dɔ‿ˈzɛt/ (adv)
od początku do końca; w pełni, całkowicie de pe a pa

od czasu do czasu /ɔt‿ˈʧ̑asu dɔ‿ˈʧ̑asu/ (adv)
co jakiś czas, niezbyt regularnie lub niezbyt często de vez en cuando, de cuando en cuando

od dawna (adv)
od dłuższego czasu desde hace tiempo

od deski do deski /ɔd‿ˈːɛsʲci dɔ‿ˈdɛsʲci/ (adv)
od początku do końca de cabo a rabo

od groma /ɔd‿ˈɡrɔ̃ma/
bardzo dużo, mnóstwo a punta de pala

od stóp do głów /ɔt‿ˈstub dɔ‿ˈɡwuf/ (adv)
całkowicie, zupełnie, cała postać od dołu do góry de pies a cabeza

oda /ˈɔda/ (n)
patetyczny utwór liryczny sławiący wybitną osobę, doniosłe wydarzenie lub wzniosłe idee; oda

odaliska /ˌɔdaˈlʲiska/ (n)
(historia, historyczny, historycznie) (etnografia, etnograficzny) biała niewolnica lub konkubina w haremie sułtańskim odalisca

odbicie /ɔdˈbʲiʨ̑ɛ/ (n)
1. (fizyka, fizyczny) refleks świetlny; reflexión
2. następstwo istnienia czegoś repercusión
3. obraz w lustrze lub innej błyszczącej powierzchni reflejo
4. wierna kopia kogoś lub czegoś reflejo
5. odcisk, odbitka czegoś huella
6. oderwanie się skokiem od podłoża impulso
7. uderzenie w coś poruszającego się i zmiana kierunku jego ruchu golpe, rebote
8. wykonywanie kopii, odcisków impresión, sellado

odbiegać (v)
1. biegnąc, oddalać się skądś alejarse
2. odchodzić od przedmiotu sprawy apartarse

odbierać /ɔdˈbʲjɛraʨ̑/ (v)
1. o telewizorze, radiu: przyjmować fale ze stacji nadawczej recibir
2. odczytywać coś (słowa, zachowanie, reakcje) w określony indywidualny sposób percibir, recibir, tomar
3. podnosić słuchawkę telefonu i rozpoczynać rozmowę atender, contestar
4. zabierać coś od kogoś, co się wcześniej dało/pożyczyło lub co ktoś wziął quitar
5. zabierać komuś coś, co miał, posiadał quitar
6. zabierać coś z miejsca, do którego wcześniej się to zanosiło retirar, recoger
7. zabierać kogoś z jakiegoś miejsca recoger

odbijacz /ɔdˈbʲijaʧ̑/ (n)
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) elastyczny przedmiot mocowany na nabrzeżu lub na burcie statku w celu ochrony burty przed uszkodzeniem wskutek tarcia i zgniotu; defensa

odbyt /ˈɔdbɨt/ (n)
(anatomia, anatomiczny) końcowy otwór, ujście układu pokarmowego; ano

odbytnica /ˌɔdbɨtʲˈɲiʦ̑a/ (n)
(anatomia, anatomiczny) końcowy odcinek jelita grubego ssaków; recto

odchody połogowe (n)
(medycyna, medyczny) (fizjologia, fizjologiczny) wydzielina wydzielająca się z pochwy po porodzie loquios

odchodzić /ɔtˈxɔʥ̑iʨ̑/ (v)
oddalać się od jakiegoś miejsca partir, marcharse

odcień /ˈɔtʲʨ̑ɛ̇̃ɲ/ (n)
odmiana koloru, która różni się od niego intensywnością lub domieszką innego koloru tono, matiz

odcinek /ɔtʲˈʨ̑ĩnɛk/ (n)
1. (matematyka, matematyczny) zbiór wszystkich punktów leżących pomiędzy dwoma punktami krzywej (w domyśle: prostej), włącznie z tymi punktami; segmento
2. fragment czegoś podłużnego, na podobieństwo odcinka (1.2) tramo
3. fragment większej całości, odcięty od niej fragmento, recorte, trozo
4. jeden fragment powieści, filmu itp., należący do większej całości, publikowany lub emitowany osobno fragmento

odcisk palca /ˈɔtʲʨ̑isk ˈpalʦ̑a/ (n)
1. (informatyka, informatyczny) w kryptografii: krótka sekwencja znaków identyfikująca większą ilość danych huella digital
2. wzór linii papilarnych palca odciśnięty na jakiejś powierzchni w celu identyfikacji osoby huella dactilar, impresión dactilar

odczucie /ɔṭˈʧ̑uʨ̑ɛ/ (n)
wrażenie, które się odczuwa sensación, sentimiento, impresión

odczuwać /ɔṭˈʧ̑uvaʨ̑/ (v)
1. interpretować coś interpretar, percibir
2. reagować na coś zmysłowo, doświadczać czegoś za pomocą zmysłów sentir, experimentar, notar

oddalać (v)
1. (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) nie uwzględniać czyich pretensji, żądań rechazar
2. zwiększać odległość pomiędzy danymi jednostkami alejar, apartar
3. zwiększać własną odległość od czego lub kogo alejarse, apartarse

oddalony (adj)
położony w znacznej odległości przestrzennej albo czasowej od czegoś lejano

oddawać /ɔdˈːavaʨ̑/ (v)
dawać coś komuś z powrotem, zwracać właścicielowi devolver

oddać honory /ˈɔdːaʨ̑ xɔ̃ˈnɔrɨ/ (idiom)
(wojskowość, wojskowy) wykonać ustalone gesty lub czynności będące oznaką uszanowania, np. zasalutować, sprezentować broń rendir honores

oddech /ˈɔdːɛx/ (n)
pobranie tlenu poprzez wciągnięcie go do płuc respiración

oddychanie /ˌɔdːɨˈxãɲɛ/ (n)
(rzeczownik odczasownikowy) od: oddychać respiración

oddychać /ɔdˈːɨxaʨ̑/ (v)
(fizjologia, fizjologiczny) (zoologia, zoologiczny) (biologia, biologiczny) pobierać tlen z naturalnego dla danego gatunku środowiska respirar

oddział /ˈɔdʲʥ̑aw/ (n)
1. grupa ludzi jako część pewnej formacji escuadrón, destacamento, tropa
2. odrębna i samodzielnie działająca część jakiejś organizacji lub urzędu departamento, filial, sección

oddziaływać /ˌɔdʲʥ̑aˈwɨvaʨ̑/ (v)
1. (chemia, chemiczny) powodować reakcję chemiczną reaccionar
2. wpływać, powodować skutek influir

oddzielić ziarno od plew /ɔdʲˈʥ̑ɛlʲiʥ̑ ˈʑarnɔ ːt‿ˈplɛf/ (v)
wybrać to, co wartościowe, spośród tego, co niewiele warte lub bezwartościowe separar el trigo de la paja

oddzielić ziarno od plewy /ɔdʲˈʥ̑ɛlʲiʥ̑ ˈʑarnɔ ːt‿ˈplɛvɨ/ (idiom)
(książkowy) oddzielić to, co dobre, od tego, co złe, oddzielić dobrych od złych apartar el grano de la paja, separar el grano de la paja

oddzielny /ɔdʲˈʥ̑ɛlnɨ/ (adj)
taki, który stanowi samodzielną całość separado

odejmowanie /ˌɔdɛjmɔˈvãɲɛ/ (n)
(matematyka, matematyczny) działanie odwrotne do dodawania; resta, sustracción

odejmować /ˌɔdɛjˈmɔvaʨ̑/ (v)
(matematyka, matematyczny) wykonywać działanie odejmowania; restar

odgadnąć /ɔdˈɡadnɔ̃ɲʨ̑/ (v)
aspekt dokonany od: odgadywać adivinar

odjemna /ɔdʲˈjɛ̃mna/ (n)
(matematyka, matematyczny) liczba, od której odejmujemy minuendo

odjemnik /ɔdʲˈjɛ̃mʲɲik/ (n)
(matematyka, matematyczny) liczba, którą odejmujemy od innej sustraendo

odjeżdżać /ɔdʲˈjɛʒʤ̑aʨ̑/ (v)
jadąc, oddalać się partir, salir

odjąć /ˈɔdʲjɔ̇̃ɲʨ̑/ (conjunction)
(matematyka, matematyczny) minus (spójnik stawiany między odjemną i odjemnikiem) menos

odkrycie /ɔtˈkrɨʨ̑ɛ/ (n)
1. napotkanie i opisanie prawa lub rzeczy istniejącej w naturze, ale przez nikogo do tej pory nieopisanej descubrimiento, invención
2. ujawnienie czegoś, co dotąd było skrywane lub nieznane revelación

odkurzacz /ɔtˈkuʒaʧ̑/ (n)
(technologia, technika, techniczny) urządzenie do zbierania kurzu i drobnych śmieci poprzez wsysanie ich do specjalnego zbiornika; aspiradora, aspirador

odkurzać /ɔtˈkuʒaʨ̑/ (v)
1. odkurzaczem usuwać kurz, brud, śmieci itd. pasar el aspiradora
2. usuwać kurz desempolvar, quitar limpiar el polvo

odkładać /ɔtˈkwadaʨ̑/ (v)
1. (telekomunikacja) odkładać słuchawkę przerywać rozmowę telefoniczną colgar el teléfono
2. kłaść na bok rzeczy, które trzymało się w ręku apartar
3. oszczędzać pieniądze lub inne zasoby na określony cel ahorrar
4. przenosić na późniejszy termin aplazar
5. o mule, tłuszczu, osadzie: gromadzić się w coraz większej ilości acumularse

odległość /ɔdˈlɛɡwɔɕʨ̑/ (n)
długość krzywej (w domyśle: odcinka) pomiędzy dwoma punktami distancia

odległy /ɔdˈlɛɡwɨ/ (adj)
znajdujący się daleko distante, lejano

odlewać (v)
1. oddzielać płyn od cząstek stałych escurrir
2. usuwać płyn z naczynia, lejąc go w jakieś miejsce escurrir
3. wykonywać przedmiot poprzez wlewanie ciekłego surowca do specjalnej formy fundir

odmiana /ɔdˈmʲjãna/ (n)
1. (językoznawstwo, językoznawczy) zmiana formy wyrazu w zależności od przypadku, osoby itp. flexión
2. rodzaj, gatunek, wariant, klasa variedad, especie
3. zmieniona postać lub sposób, zmienianie postaci lub sposobu cambio

odmienność (n)
(odprzymiotnikowy) cecha tego, co jest odmienne; cecha tych, którzy są odmienni diferencia, diversidad

odnawiać /ɔdˈnavʲjäʨ̑/ (v)
nadawać czemuś wygląd tak, aby wyglądał jak był nowy renovar, restaurar

odnośnie do /ɔdˈnɔɕɲɛ ˈdɔ/
(urzędowy) w stosunku do czegoś / kogoś, względem czegoś / kogoś, w porównaniu z czymś, wobec czegoś / kogoś con respecto a, en cuanto a

odpisać (v)
1. (przestarzałe, przestarzały) pisząc, skopiować coś, ręcznie sporządzić odpis copiar, transcribir
2. (uczniowskie) ściągnąć copiar
3. napisać coś w odpowiedzi, udzielić pisemnej odpowiedzi contestar responder

odplamiacz /ɔtˈplãmʲjaʧ̑/ (n)
(handel, handlowy) środek chemiczny służący do wywabiania plam quitamanchas

odpoczynek /ˌɔtpɔˈʧ̑ɨ̃nɛk/ (n)
przerwa podczas jakiegoś wysiłku, mająca na celu ponowne nabranie sił reposo, descanso

odpoczywać /ˌɔtpɔˈʧ̑ɨvaʨ̑/ (v)
przerwać czynność fizyczną w celu zrelaksowania się i nabrania sił descansar

odporny /ɔtˈpɔrnɨ/ (adj)
mający wysoką odporność i wytrzymałość; silny, wytrzymały resistente

odpowiadać /ˌɔtpɔˈvʲjadaʨ̑/ (v)
1. być równoważnym czemuś corresponder
2. być za coś odpowiedzialnym responder
3. ponosić za coś konsekwencje responder
4. dawać odpowiedź responder, contestar
5. odpisywać (np. na list) responder, contestar
6. odpowiadać (1.1) na pytania nauczyciela w celu oceny wiedzy contestar, responder
7. podobać się ir

odpowiedni /ˌɔtpɔˈvʲjɛdʲɲi/ (adj)
spełniający wymagane warunki adecuado

odpowiedzialność /ˌɔtpɔvʲjɛ̇ˈʥ̑alnɔɕʨ̑/ (n)
obowiązek odpowiadania za swoje działanie, bycia odpowiedzialnym za coś responsabilidad

odpowiedzialny /ˌɔtpɔvʲjɛ̇ˈʥ̑alnɨ/ (adj)
1. będący przyczyną responsable, causante
2. mający poczucie winy w przypadku, gdy coś się nie udaje responsable
3. poważnie traktujący swoje obowiązki responsable
4. przeznaczony do poniesienia konsekwencji responsable
5. przeznaczony do pewnej czynności responsable, encargado
6. kierujący czymś responsable, encargado

odpowiedź /ɔtˈpɔvʲjɛ̇ʨ̑/ (n)
reakcja na pytanie respuesta, contestación

odprowadzać /ˌɔtprɔˈvaʣ̑aʨ̑/ (v)
1. (przenośnie, przenośnia) przenosić coś (lub powodować przeniesienie czegoś) z jakiegoś miejsca transferir
2. iść z kimś, stanowiąc eskortę acompañar, escoltar
3. towarzyszyć komuś idąc z nim do jakiegoś miejsca; zaprowadzić kogoś gdzieś acompañar, llevar

odpukać w niemalowane drewno /ɔtˈpukaʥ̑ ˌvʲ‿ɲɛ̃malɔˈvãnɛ ˈdrɛvnɔ/ (idiom)
pukać w niemalowane drewno, aby nie zapeszyć, by słowami (przypuszczeniami) nie zniszczyć dobrej passy tocar madera

odpychający (adj)
taki, który wzbudza niechęć; zrażający do siebie repugnante, cutre

odpychać (v)
1. oddalać pchnięciem empujar
2. powodować niechęć repeler, repugnar
3. (fizyka, fizyczny) oddalać się od siebie repeler
4. oddalać siebie skądś pchnięciem impulsarse

odpłacać taką samą monetą /ɔtˈpwaʦ̑aʨ̑ ˈtakɔ̃w̃ ˈsãmɔ̃w̃ mɔ̃ˈnɛtɔ̃w̃/ (v)
odwzajemniać się komuś w taki sam sposób w odwet za coś złego pagar en la misma moneda

odpływ /ˈɔtpwɨf/ (n)
1. (hydrologia, hydrologiczny) niski stan wody w akwenie morskim wynikający ze zjawiska pływów marea baja, menguante, vaciante
2. ujście, otwór, przez który odpływa skądś woda desagüe

odra /ˈɔdra/ (n)
(medycyna, medyczny) wirusowa choroba zakaźna wieku dziecięcego, której objawami są: wysoka gorączka, stan zapalny górnych dróg oddechowych, plamista wysypka; sarampión

odraczać /ɔdˈraʧ̑aʨ̑/ (v)
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) oficjalnie przesuwać jakąś sprawę na późniejszy termin posponer, postergar, retrasar

odrażający /ˌɔdraʒaˈjɔ̃nʦ̑ɨ/ (adj)
wzbudzający odrazę, obrzydzenie; ohydny, wstrętny abominable

odrodzenie /ˌɔdrɔˈʣ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
1. (historia, historyczny, historycznie) epoka w historii kultury europejskiej wieku XV i XVI Renacimiento
2. (rzeczownik odczasownikowy) od: odrodzić renacimiento

odruch (n)
(biologia, biologiczny) reakcja ustroju na bodziec, przebiegająca za pośrednictwem układu nerwowego reflejo

odróżnianie (n)
(rzeczownik odczasownikowy) od: odróżniać discernimiento

odrębny /ɔdˈrɛ̃mbnɨ/ (adj)
różniący się od innych particular, distinto

odręczny /ɔdˈrɛ̃n͇ʧ̑nɨ/ (adj)
1. napisany własnoręcznie manuscrito
2. wykonany od razu, bez przygotowania al punto, inmediato, rápido
3. wykonany ręcznie a mano

odstęp /ˈɔtstɛ̃mp/ (n)
1. odległość między dwoma przedmiotami, obiektami lub dwiema osobami espaciado, espacio, separación
2. odległość w czasie między jakimiś wydarzeniami intervalo

odstęp księżycowy /ˈɔtstɛ̃mp ˌcɕɛ̃w̃ʒɨˈʦ̑ɔvɨ/ (n)
(nawigacja) różnica między momentem kulminacji Księżyca, a momentem wystąpienia wody wielkiej lub wody niskiej intervalo lunitidal

odstępować (v)
1. przekazywać coś, odsprzedając to na dogodnych warunkach ceder
2. odchodzić od postanowień renunciar, desistir

odszczepieniec /ˌɔṭʃʧ̑ɛˈpʲjɛ̇̃ɲɛʦ̑/ (n)
ktoś, kto zerwał z jakąś tradycją, ideologią itp. apóstata, renegado

odszkodowanie /ˌɔṭʃkɔdɔˈvãɲɛ/ (n)
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) rodzaj świadczenia, które wynika z odpowiedzialności za szkodę; indemnización, recompensa

odtrutka /ɔtˈːrutka/ (n)
(farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) środek likwidujący lub zmniejszający działanie trucizny; antídoto, contraveneno

odtwarzać /ɔtˈːfaʒaʨ̑/ (v)
ponownie tworzyć reproducir

odtąd /ˈɔtːɔ̃nt/ (pronoun)
1. od tego miejsca desde aquí
2. od tej chwili, od teraz desde ahora

odwadniać (v)
odprowadzać nadmiar wody avenar, desecar, drenar

odwaga /ɔdˈvaɡa/ (n)
zdolność zrobienia czegoś, podjęcia ryzyka, mimo silnych obaw lub strachu czy niebezpieczeństwa coraje, valentía, audacia, bravura

odważać (v)
decydować się na coś niebezpiecznego, niełatwego atreverse

odważnik /ɔdˈvaʒʲɲik/ (n)
przedmiot służący do pomiaru masy innych przedmiotów na wadze szalkowej; pesa

odważny /ɔdˈvaʒnɨ/ (adj)
taki, który ma odwagę valiente, bravo, intrépido

odwet (n)
odwzajemnienie za zło represalia, venganza

odwiedzać /ɔdˈvʲjɛʣ̑aʨ̑/ (v)
składać wizytę, pójść na spotkanie z kimś visitar

odwracalny (adj)
taki, który daje się odwrócić, zdolny do powrotu do stanu pierwotnego reversible

odwrotnie /ɔdˈvrɔtʲɲɛ/ (adv)
w inny sposób, inaczej niż należy, na odwrót al revés, al contrario

odwrót (n)
(wojskowość, wojskowy) wycofanie się wojska retiro

odwłok /ˈɔdvwɔk/ (n)
(zoologia, zoologiczny) tylny odcinek ciała stawonogów abdomen

odwłokowy (adj)
(zoologia, zoologiczny) związany z odwłokiem, dotyczący odwłoka abdominal

odzież /ˈɔʥ̑ɛʃ/ (n)
ubranie, okrycie, tkanina służąca do ochrony przed zimnem, wilgocią oraz okrywająca intymne miejsca ropa

odznaczać /ɔdˈznaʧ̑aʨ̑/ (v)
1. (potocznie, potoczny) usuwać, cofać zaznaczenie desmarcar
2. nadawać odznaczenie condecorar, distinguir
3. wyodrębniać coś resaltar
4. zasłynąć czymś distinguirse, señalarse
5. być wyraźnie widocznym destacar, sobresalir
6. wyróżniać się czymś sobresalir

odzwierciedlać (v)
1. przedstawiać dokładnie reflejar
2. być wyrażanym reflejarse

odzyskiwać /ˌɔdzɨˈsʲcivaʨ̑/ (v)
1. mieć z powrotem wartość, którą się straciło; wrócić do dawnego stanu recuperar
2. ponownie wchodzić w posiadanie jakiejś rzeczy recuperar

odzywać się (v)
1. mówić, zwykle w odpowiedzi do czego decir algo, hablar
2. nawiązywać kontakt, by przekazywać wieści comunicarse, ponerse en contacto
3. wydawać dźwięk, być słyszalnym sonar, oírse

odłam (n)
ugrupowanie ludzi powstałe wskutek podziału większej grupy albo wskutek oddzielenia się od większej grupy fracción

odłącznik /ɔdˈwɔ̃n͇ʧ̑ʲɲik/ (n)
(elektryczność) łącznik tworzący widoczną przerwę między stykami seccionador

odśnieżarka /ˌɔtʲɕɲɛˈʒarka/ (n)
(technologia, technika, techniczny) maszyna służąca do usuwania śniegu z ulic, chodników, podwórek itp. quitanieves

odżywka do włosów (n)
(kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) produkt kosmetyczny nakładany na włosy najczęściej po ich umyciu w celach pielęgnacyjnych acondicionador

oferować /ˌɔfɛˈrɔvaʨ̑/ (v)
proponować coś, składać ofertę ofrecer

ofiara /ɔˈfʲjara/ (n)
1. (potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) człowiek, który nie umie sobie radzić, jest niezdarny inútil, lerdo, torpe
2. (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) dar składany bogom lub duchom przez grupę ludzi oblación, ofrenda, sacrificio
3. datek, podarowanie jakiejś kwoty (najczęściej na cele dobroczynne) ofrenda, donativo
4. osoba lub zwierzę, która została napadnięta, zaatakowana przez kogoś víctima, sacrificio
5. osoba, która ucierpiała wskutek wypadku víctima, sacrificio
6. poświęcenie czegoś dla kogoś lub czegoś, wyrzeczenie się czegoś sacrificio

oficer /ɔˈfʲiʦ̑ɛr/ (n)
(wojskowość, wojskowy) (administracja) osoba zajmująca odpowiednią pozycję w hierarchii jakiejś służby mundurowej; w Polsce: posiadająca stopień od podporucznika wzwyż; oficial

oficjalny /ˌɔfʲiˈʦ̑ʲjalnɨ/ (adj)
1. zatwierdzony przez jakiś organ władzy i obowiązujący oficial
2. reprezentujący określoną instytucję, organ władzy oficial

oftalmolog /ˌɔftalˈmɔlɔk/ (n)
(medycyna, medyczny) (zobacz) okulista oftalmólogo

oftalmologiczny (adj)
(medycyna, medyczny) okulistyczny oftalmológico

ogier /ˈɔɟɛr/ (n)
(zootechnika, zootechniczny) niekastrowany samiec konia i innych koniowatych; caballo semental, semental

ogień /ˈɔɟɛ̇̃ɲ/ (n)
płomienie i żar powstające podczas procesu gwałtownego utleniania; fuego

oglądalność /ˌɔɡlɔ̃nˈdalnɔɕʨ̑/ (n)
(książkowy) intensywność oglądania programów telewizyjnych; cuota de pantalla

oglądanie /ˌɔɡlɔ̃nˈdãɲɛ/ (n)
(rzeczownik odczasownikowy) od: oglądać mirar, ver, visionado

oglądać /ɔɡˈlɔ̃ndaʨ̑/ (v)
przypatrywać się komuś lub czemuś mirar, ver

oględziny /ˌɔɡlɛ̃ɲˈʥ̑ĩnɨ/ (n)
1. (medycyna, medyczny) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) obdukcja examen reconocimiento médico
2. (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (urzędowy) oglądanie czegoś lub kogoś przez upoważnioną osobę, komisję inspección, revista, visorio

ognisko /ɔɟˈɲiskɔ/ (n)
ułożony, płonący stos drewna fogata

ogniwo /ɔɟˈɲivɔ/ (n)
1. (książkowy) coś materialnego lub niematerialnego, co jednoczy lazo, vínculo
2. (technologia, technika, techniczny) źródło prądu elektrycznego działającego na zasadzie reakcji chemicznej, cieplnej lub promieniowania elektromagnetycznego elemento de pila, pila
3. część danej organizacji célula, sección
4. kółko w łańcuchu eslabón

ogon /ˈɔɡɔ̃n/ (n)
1. (zoologia, zoologiczny) (anatomia, anatomiczny) część ciała niektórych zwierząt, składająca się z włosów, piór lub kręgów, także futro z tej części ciała; cola, rabo
2. końcowa część jakiegoś przedmiotu cola
3. (potocznie, potoczny) długa kolejka cola
4. (astronomia, astronomiczny) gazowy strumień za kometą cola

ograniczony /ˌɔɡrãɲiˈʧ̑ɔ̃nɨ/ (adj)
1. o człowieku, jego umyśle: taki, który ma wąskie horyzonty myślowe lub jest mało inteligentny, ma ciasny umysł limitado, corto, de pocas luces
2. taki, który ma jasno określone granice, mieszczący się w określonym zakresie (najczęściej niewielkim) limitado

ogrodniczka /ˌɔɡrɔdʲˈɲiʧ̑ka/ (n)
kobieta, dziewczyna pracująca w ogrodzie jardinera

ogrodniczki (n)
(potocznie, potoczny) (krawiectwo) rodzaj spodni z charakterystycznym karczkiem z przodu i szalkami; pantalón de peto, peto

ogrodnik /ɔˈɡrɔdʲɲik/ (n)
osoba zajmująca się ogrodem jardinero

ogrom /ˈɔɡrɔ̃m/ (n)
1. bardzo duża ilość czegoś inmensidad, magnitud
2. bardzo duże rozmiary czegoś enormidad, inmensidad

ogromnie /ɔˈɡrɔ̃mʲɲɛ/ (adv)
bardzo, mocno, w wysokim stopniu enormemente

ogromny /ɔˈɡrɔ̃mnɨ/ (adj)
mający bardzo duży rozmiar enorme, inmenso

ogród /ˈɔɡrut/ (n)
miejsce, gdzie uprawia się rośliny – np. kwiaty, drzewa, krzewy – w celach konsumpcyjnych lub estetycznych; jardín

ogród botaniczny /ˈɔɡrud ˌbɔtãˈɲiʧ̑nɨ/ (n)
(ogrodnictwo, ogrodniczy) ogród, w którym jest hodowane dla celów naukowych rośliny różnych stref klimatycznych i środowisk, zwykle dostępny dla zwiedzających; jardín botánico

ogród zoologiczny /ˈɔɡrud ˌzɔːlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (n)
teren do ekspozycji i hodowli zwierząt z różnych stron świata; zoológico

ogródek jordanowski /ɔˈɡrudɛc ˌjɔrdãˈnɔfsʲci/ (n)
teren z urządzeniami sportowymi, przeznaczony dla dzieci na miejsce gier, zabaw i ćwiczeń fizycznych; parque infantil público

ogórecznik lekarski /ˌɔɡuˈrɛʧ̑ʲɲik lɛˈkarsʲci/ (n)
(botanika, botaniczny) Borago officinalis, roślina z rodziny ogórecznikowatych pochodząca z krajów śródziemnomorskich, w Polsce uprawiana, czasami występuje w formie zdziczałej; borraja

ogórek /ɔˈɡurɛk/ (n)
(botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) (ogrodnictwo, ogrodniczy) Cucumis L., rodzaj roślin jednorocznych z rodziny dyniowatych; pepino

ogłaszać /ɔɡˈwaʃaʨ̑/ (v)
1. (przestarzałe, przestarzały) nadawać komuś godność, tytuł proclamar
2. podawać do wiadomości anunciar
3. publikować publicar

ogłoszenie /ˌɔɡwɔˈʃɛ̃ɲɛ/ (n)
1. (rzeczownik odczasownikowy) od: ogłosić anuncio, notificación
2. pisemny komunikat umieszczony w miejscu publicznym lub wiadomość rozpowszechniona przez środki masowego przekazu anuncio

ogłowie /ɔˈɡwɔvʲjɛ/ (n)
(jeździectwo, jeździecki) element uprzęży zakładany na głowę konia; brida

ogłupianie /ˌɔɡwuˈpʲjä̃ɲɛ/ (n)
(rzeczownik odczasownikowy) od: ogłupiać atontamiento

ohar /ˈɔxar/ (n)
(ornitologia, ornitologiczny) Tadorna tadorna, wędrowny, eurazjatycki ptak wodny; tarro blanco

ohydny /ɔˈxɨdnɨ/ (adj)
obrzydliwy, budzący wstręt abominable

ojciec /ˈɔjʨ̑ɛʦ̑/ (n)
1. mężczyzna mający własne dziecko (w stosunku do tego dziecka); padre
2. założyciel, pierwszy przedstawiciel; padre
3. (biologia, biologiczny) samiec mający potomstwo padre
4. (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) forma tytularna zakonników, rzadziej księży; padre

ojciec chrzestny /ˈɔjʨ̑ɛʦ̑ ˈxʃɛstnɨ/ (n)
(kościelny) mężczyzna przedstawiający do chrztu osobę chrzczoną padrino

ojciec święty (n)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) przydomek papieża santo padre

ojcobójca (n)
(książkowy) zabójca własnego ojca parricida

ojcostwo /ɔjˈʦ̑ɔstfɔ/ (n)
bycie ojcem paternidad

ojcowie /ɔjˈʦ̑ɔvʲjɛ/ (n)
(podniośle) przodkowie padres

ojczenasz /ɔjˈʧ̑ɛ̃naʃ/ (n)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) modlitwa chrześcijan zaczynająca się od słów „Ojcze nasz” padrenuestro

ojczym /ˈɔjʧ̑ɨ̃m/ (n)
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) mąż matki, który nie jest ojcem biologicznym padrastro

ojczysty /ɔjˈʧ̑ɨstɨ/ (adj)
dotyczący ojczyzny, charakteryzujący ojczyznę, wywodzący się z ojczyzny materno, natal, patrio

ojczyzna /ɔjˈʧ̑ɨzna/ (n)
kraj, w którym ktoś się urodził; patria

okalać /ɔˈkalaʨ̑/ (v)
1. rozciągać się dookoła czegoś circundar
2. tworzyć obwódkę wokół czegoś; obramować bordear

okaryna /ˌɔkaˈrɨ̃na/ (n)
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) rodzaj fletu naczyniowego o jajowatym korpusie; ocarina

okazały (adj)
1. mający imponujące rozmiary dispuesto
2. odznaczający się przepychem aparatoso, espléndido

okazja /ɔˈkazʲja/ (n)
1. niecodzienne, uroczyste wydarzenie ocasión
2. sytuacja sprzyjająca komuś lub czemuś oportunidad, ocasión, posibilidad

okazja czyni złodzieja /ɔˈkazʲja ˈʧ̑ɨ̃ɲi zwɔˈʥ̑ɛ̇ja/ (proverb)
możliwość szybkiego, nieoczekiwanego wzbogacenia się jest pokusą do kradzieży la ocasión hace al ladrón

oklaskiwać /ˌɔklaˈsʲcivaʨ̑/ (v)
klaskać w dłonie dla wyrażenia uznania aplaudir

oklejarka /ˌɔklɛˈjarka/ (n)
przyrząd ułatwiający klejenie lub oklejanie przedmiotów za pomocą taśmy samoprzylepnej portacintas

oklepany (adj)
za bardzo znany z powodu wielokrotnego powtarzania trivial

okno /ˈɔkna/ /ˈɔknɔ/ (n)
1. oszklony otwór w ścianie ventana
2. (informatyka, informatyczny) wydzielony obszar na ekranie obsługiwany przez jeden program ventana
3. (matematyka, matematyczny) czas, w którym pobierane są wartości sygnałów do danego filtra ventana

oko /ˈɔkɔ/ (n)
1. (anatomia, anatomiczny) narząd wzroku; ojo
2. (kulinaria) krążek tłuszczu na powierzchni płynu ojo
3. otwór pomiędzy węzłami (splotami) sieci ojo

oko za oko, ząb za ząb /ˈɔkɔ za‿ˈɔkɔ ˈzɔ̃mb za‿ˈzɔ̃mp/ (proverb)
zasada odwetu, odpłacanie złem za zło; ojo por ojo y diente por diente; ojo por ojo, diente por diente

oko złożone (n)
(zoologia, zoologiczny) (anatomia, anatomiczny) rodzaj oka występujący u owadów, wijów i niektórych skorupiaków, składające się z tysięcy drobnych omatidiów; ojo compuesto

okolicznik /ˌɔkɔˈlʲiʧ̑ʲɲik/ (n)
(gramatyka) część zdania określająca czasownik; complemento circunstancial

okoliczność /ˌɔkɔˈlʲiʧ̑nɔɕʨ̑/ (n)
coś, co towarzyszy czemuś; kontekst sytuacji, zdarzenia circunstancia

okop /ˈɔkɔp/ (n)
odkryty, ogniowy obiekt fortyfikacyjny, zwykle mający postać wykopu ziemnego; trinchera

okostna /ɔˈkɔstna/ (n)
(anatomia, anatomiczny) błona otaczająca i ochraniająca kości; periostio

okostnowy (adj)
(anatomia, anatomiczny) związany z okostną, dotyczący okostnej perióstico

około /ɔˈkɔwɔ/ (particle)
… wskazująca przybliżenie liczby, miary, czasu aproximadamente, a bulto, a ojo, a ojo de buen cubero

około /ɔˈkɔwɔ/ (preposition)
… wskazujący przybliżenie liczby, miary, czasu aproximadamente, a bulto, a ojo, a ojo de buen cubero

okołoporodowy /ˌɔkɔwɔpɔrɔˈdɔvɨ/ (adj)
taki, który ma miejsce w okresie porodu oraz bezpośrednio przed nim lub po nim perinatal

okoń /ˈɔkɔ̃ɲ/ (n)
(ichtiologia, ichtiologiczny) Perca fluviatilis, słodkowodna ryba drapieżna; perca

okra /ˈɔkra/ (n)
(botanika, botaniczny) Abelmoschus moschatus Medik., roślina jednoroczna o wyprostowanych pędach o wysokości jednego metra i żółtych kwiatach, stosowana jako roślina ozdobna, warzywo i zioło; gombo

okrakiem /ɔˈkracɛ̃m/ (adv)
obejmując coś rozstawionymi nogami a horcajadas

okresowy /ˌɔkrɛˈsɔvɨ/ (adj)
1. cyklicznie powtarzający się periódico, cíclico
2. trwający lub mający trwać tylko przez pewien czas, chwilowy temporal

określać /ɔˈkrɛɕlaʨ̑/ (v)
definiować, ustalać cechy czegoś definir, determinar, especificar

okruch /ˈɔkrux/ (n)
1. (przenośnie, przenośnia) (o utworach artystycznych) niewielka część, pozostałość czyjejś twórczości fragmento, resto, retazo
2. (przenośnie, przenośnia) (o zjawiskach, stanach, uczuciach) bardzo mała ilość czegoś, pozostałość po czymś migaja, rescaño, resto
3. mały, odkruszony kawałek czegoś miga, migaja

okrutnie /ɔˈkrutʲɲɛ/ (adv)
(odprzymiotnikowy) okrutny cruelmente

okrutny /ɔˈkrutnɨ/ (adj)
nie znający litości, nieludzki, charakteryzujący się okrucieństwem cruel, atroz

okrągły /ɔˈkrɔ̃ŋɡwɨ/ (adj)
mający kształt koła, owalu, elipsy, kuli lub zbliżony do nich redondo, circular

okręt /ˈɔkrɛ̃nt/ (n)
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) (wojskowość, wojskowy) jednostka pływająca pod banderą wojenną, należąca do marynarki wojennej państwa; buque de guerra, navío

okręt liniowy /ˈɔkrɛ̃nt lʲĩˈɲjɔvɨ/ (n)
(wojskowość, wojskowy) (historia, historyczny, historycznie) okręt wojenny wystarczająco duży, by walczyć w linii bojowej; navío de línea

okręt podwodny (n)
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) (wojskowość, wojskowy) okręt wojenny, który może pływać i walczyć w zanurzeniu; submarino

oksymoron /ˌɔksɨ̃ˈmɔrɔ̃n/ (n)
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) figura retoryczna polegająca na celowym zestawieniu dwóch pojęć sprzecznych; oxímoron

oktan /ˈɔktãn/ (n)
(chemia, chemiczny) związek organiczny z grupy alkanów, jeden ze składników benzyny; octano

oktawa /ɔkˈtava/ (n)
1. (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) interwał między pierwszym a ósmym dźwiękiem w skali diatonicznej octava
2. przedział czasu równy ośmiu dniom octava
3. (literacko) strofa składająca się z ośmiu wierszy octava
4. (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dwa dźwięki jednoimienne oddalone o oktawę (1.3) octava
5. (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) ósmy stopień skali (gamy) muzycznej octava

okularnik /ˌɔkuˈlarʲɲik/ (n)
1. (potocznie, potoczny) ktoś, kto nosi okulary gafotas
2. (zoologia, zoologiczny) Naja naja, duży jadowity wąż mający brązowe lub piaskowe ubarwienie i rysunek okularów na kapturze szyjnym; cobra de anteojos

okulary /ˌɔkuˈlarɨ/ (n)
przedmiot służący do korekty wzroku lub ochrony oczu; gafas, anteojos

okulary przeciwsłoneczne /ˌɔkuˈlarɨ ˌpʃɛʨ̑ifswɔ̃ˈnɛʧ̑nɛ/ (n)
(optyka, optyczny) rodzaj okularów z przyciemnianymi szkłami, chroniących przed słońcem; gafas de sol

okulista /ˌɔkuˈlʲista/ (n)
(medycyna, medyczny) lekarz specjalista zajmujący się rozpoznawaniem, profilaktyką i leczeniem chorób oczu oculista, oftalmólogo

okulistyczny (adj)
(medycyna, medyczny) związany z okulistyką, dotyczący okulistyki oftalmológico

okultystyczny (adj)
dotyczący okultyzmu, właściwy okultyzmowi ocultista

okultyzm (n)
doktryna ezoteryczna zakładająca istnienie w przyrodzie i człowieku sił tajemnych, które można pobudzić poprzez stosowanie odpowiednich praktyk; ocultismo

okup /ˈɔkup/ (n)
pieniądze dawane porywaczom w zamian za uwolnienie zakładników rescate

okupacja /ˌɔkuˈpaʦ̑ʲja/ (n)
1. (wojskowość, wojskowy) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) przejęcie władzy nad obcym terytorium ocupación
2. tymczasowe zajęcie czegoś dla osiągnięcia zamierzonego celu ocupación, toma

okupant /ɔˈkupãnt/ (n)
państwo dokonujące okupacji innego państwa ocupante

okupować /ˌɔkuˈpɔvaʨ̑/ (v)
zbrojnie zajmować terytorium innego państwa ocupar

okwiat /ˈɔkfʲjat/ (n)
(botanika, botaniczny) część kwiatu złożona z kielicha i korony osłaniająca pręciki i słupek lub słupki; periantio

okładka /ɔˈkwatka/ (n)
wierzchnia, trwała część książki lub zeszytu cubierta, tapa

olbrzym /ˈɔlbʒɨ̃m/ (n)
człowiek o wyjątkowo dużym wzroście i sile gigante, coloso, titán

olcha /ˈɔlxa/ (n)
(dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Alnus Mill., rodzaj drzew z rodziny brzozowatych; aliso

olej /ˈɔlɛj/ (n)
1. (spożywczy) płynny tłuszcz otrzymywany z nasion lub owoców niektórych roślin lub tkanek zwierząt, używany np. w przemyśle spożywczym i jako paliwo aceite, óleo
2. (technologia, technika, techniczny) produkt rafinacji ropy naftowej, przerobu smoły węglowej lub węgla kamiennego służący jako paliwo lub smar aceite, óleo

olej rycynowy (n)
olej pozyskiwany z nasion rącznika pospolitego, mający zastosowanie w medycynie i kosmetyce; aceite de ricino

olej sojowy /ˈɔlɛj sɔˈjɔvɨ/ (n)
olej roślinny wytwarzany z ziaren soi; aceite de soja

olej słonecznikowy /ˈɔlɛj ˌswɔ̃nɛʧ̑ʲɲiˈkɔvɨ/ (n)
olej wytwarzany z nasion słonecznika; aceite de girasol

olejek eteryczny /ɔˈlɛjɛk ˌɛtɛˈrɨʧ̑nɨ/ (n)
mieszanina bezbarwnych, lotnych związków organicznych o przyjemnym zapachu, występujących naturalnie w roślinach, mająca zastosowanie w przemyśle spożywczym i perfumeryjnym oraz w lecznictwie; aceite esencial, esencia

olejny /ɔˈlɛjnɨ/ (adj)
związany z farbami sporządzanymi na olejach al óleo

oligarcha (n)
członek oligarchii oligarca

oligarchia /ˌɔlʲiˈɡarçja/ (n)
1. (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) niewielka grupa uprzywilejowanych ludzi sprawująca władzę lub mająca na nią duży wpływ oligarquía, camarilla
2. (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) system rządów, polegający na sprawowaniu władzy w państwie przez wąską grupę uprzywilejowanych obywateli; oligarquía

oligocen /ˌɔlʲiˈɡɔʦ̑ɛ̃n/ (n)
(geologia, geologiczny) najmłodsza epoka paleogenu Oligoceno

oligofrenopedagogika /ɔˈlʲiɡɔˈfrɛ̃nɔˌpɛdaˈɡɔɟika/ (n)
(pedagogika, pedagogiczny) dział zajmujący się problematyką wychowania i kształcenia dzieci o obniżonym stanie sprawności umysłu; oligofrenopedagogía

oligopol /ˌɔlʲiˈɡɔpɔl/ (n)
(ekonomia, ekonomiczny) forma monopolizacji rynku, polegająca na opanowaniu określonej gałęzi gospodarki przez kilka niezależnych od siebie przedsiębiorstw; oligopolio

olimpijski /ˌɔlʲĩmˈpʲijsʲci/ (adj)
1. taki, który dotyczy Olimpu, geograficznego lub mitycznego olímpico
2. związany z olimpiadą (starożytną lub nowożytną), taki, który dotyczy olimpiady albo taki jak na olimpiadzie olímpico

oliwa /ɔˈlʲiva/ (n)
1. (spożywczy) ciekły tłuszcz wytłaczany z oliwek; aceite
2. (technologia, technika, techniczny) olej mineralny, którym oliwi się urządzenia mechaniczne aceite

oliwka /ɔˈlʲifka/ (n)
1. (botanika, botaniczny) Olea, rodzaj drzew z rodziny oliwkowatych, wykorzystywane również jako rośliny uprawne; olivo
2. (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) rodzaj kosmetycznego olejku roślinnego, zwykle używanego do pielęgnacji dzieci oraz do masażu; aceite
3. owoc oliwki (1.1) aceituna, oliva

om /ɔ̃m/ (n)
(elektryczność) jednostka oporu elektrycznego; ohmio

omański /ɔ̃ˈmãj̃sʲci/ (adj)
odnoszący się do państwa Oman omaní

ombudsman /ɔ̃mˈbutsmãn/ (n)
rzecznik praw obywatelskich defensor del pueblo

omdlenie /ɔ̃ˈmdlɛ̃ɲɛ/ (n)
1. (medycyna, medyczny) chwilowa utrata przytomności spowodowana zmniejszeniem dopływu krwi do mózgu na skutek wyczerpania, wykrwawienia, bólu, niedoboru tlenu itp.; desmayo, síncope, desfallecimiento, desvanecimiento
2. (pospolicie) chwilowe opadnięcie z sił desfallecimiento
3. (rzeczownik odczasownikowy) od: omdleć desmayo, lipotimia

omega /ɔ̃ˈmɛɡa/ (n)
(językoznawstwo, językoznawczy) nazwa dwudziestej czwartej litery alfabetu greckiego, ω; omega

omikron /ɔ̃ˈmʲikrɔ̃n/ (n)
nazwa piętnastej litery alfabetu greckiego, ο; ómicron

omlet /ˈɔ̃mlɛt/ (n)
(spożywczy) (kulinaria) potrawa przyrządzona z ubitych jajek z dodatkiem mleka i mąki, smażona, przypominająca gruby naleśnik; podawana samodzielnie lub z nadzieniem, na słodko lub pikantnie; tortilla

omnibus /ɔ̃mʲˈɲibus/ (n)
1. (motoryzacja) dawny wieloosobowy pojazd; ómnibus
2. człowiek wszystkowiedzący, specjalista z każdej dziedziny wiedzy (również ironicznie) sabelotodo

omnipotencja /ˌɔ̃mʲɲipɔˈtɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
wszechmoc, wszechwładza omnipotencia

omocznia /ɔ̃ˈmɔʧ̑ʲɲa/ (n)
(biologia, biologiczny) jedna z błon płodowych; alantoides

omowy /ɔ̃ˈmɔvɨ/ (adj)
(fizyka, fizyczny) spełniający pierwsze prawo Ohma, taki w którym natężenie płynącego prądu jest wprost proporcjonalne do przyłożonego napięcia; óhmico

omyłka (n)
sprawa niezamierzona a niewłaściwa equivocación

on /ɔ̃n/ (personalPronoun)
trzecia osoba liczby pojedynczej, rodzaj męski él

ona /ˈɔ̃na/ (personalPronoun)
trzecia osoba liczby pojedynczej, rodzaj żeński ella

onager /ɔ̃ˈnaɡɛr/ (n)
1. (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) rodzaj starożytnej i średniowiecznej katapulty; onagro
2. (zoologia, zoologiczny) Equus onager, zagrożony wyginięciem dziki azjatycki ssak kopytny; onagro

onanizm /ɔ̃ˈnãɲism̥/ (n)
zachowanie seksualne polegające na erotycznym pobudzaniu własnych organów płciowych; onanismo

onanizować się /ˌɔ̃nãɲiˈzɔvaʨ̑‿ɕɛ/ (v)
zaspokajać popęd płciowy bez udziału partnera hacerse una paja, masturbarse

one /ˈɔ̃nɛ/ (personalPronoun)
3 (osoba) lm rodzaju niemęskoosobowego ellas, ellos

oni /ˈɔ̃ɲi/ (personalPronoun)
trzecia osoba liczby mnogiej rodzaju męskoosobowego ellos

onkolog /ɔ̃ŋˈkɔlɔk/ (n)
1. (medycyna, medyczny) lekarz specjalista zajmujący się rozpoznawaniem i leczeniem chorób nowotworowych oncólogo
2. (medycyna, medyczny) lekarka specjalistka onkologii oncóloga

onkologia /ˌɔ̃ŋkɔˈlɔɟja/ (n)
(medycyna, medyczny) dział medycyny zajmujący się nowotworami oncología

onkologiczny /ˌɔ̃ŋkɔlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
(medycyna, medyczny) związany z onkologią, dotyczący onkologii oncológico

ono /ˈɔ̃nɔ/ (personalPronoun)
trzecia osoba liczby pojedynczej, rodzaj nijaki ello

onomastyka /ˌɔ̃nɔ̃ˈmastɨka/ (n)
(językoznawstwo, językoznawczy) dział językoznawstwa zajmujący się badaniem nazw własnych (osobowych i geograficznych); onomástica

onomatopeja /ˌɔ̃nɔ̃matɔˈpɛja/ (n)
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) wyraz dźwiękonaśladowczy; onomatopeya

ontologia /ˌɔ̃ntɔˈlɔɟja/ (n)
1. (filozofia, filozoficzny) dziedzina wiedzy, która stara się odpowiadać na pytania o strukturę rzeczywistości i problematykę związaną z pojęciem bytu; ontología
2. (informatyka, informatyczny) formalna reprezentacja pewnej dziedziny wiedzy, na którą składa się zapis zbioru konceptów i relacji między nimi; ontología

onycholiza (n)
(medycyna, medyczny) schorzenie polegające na odwarstwianiu płytki paznokcia od jego łożyska; onicólisis

oologia /ˌɔːˈlɔɟja/ (n)
(ornitologia, ornitologiczny) dział ornitologii zajmujący się jajami, w szczególności ptasimi – ich budową, ubarwieniem, wielkością, kształtem i zmiennością oología

opacki (adj)
związany z opatem lub opactwem abacial, abadengo

opactwo /ɔˈpaʦ̑tfɔ/ (n)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) klasztor katolicki pod zarządem opata; abadía

opal /ˈɔpal/ (n)
1. (mineralogia, mineralogiczny) mieniący się barwami minerał zaliczany do krzemianów, uwodniony dwutlenek krzemu; ópalo
2. (włókiennictwo) cienka, nieco sztywna, lekko przejrzysta tkanina bawełniana, opalizowana, podobna do batystu, stosowana do wyrobu damskich bluzek i bielizny; opal

opalenizna /ˌɔpalɛ̃ˈɲizna/ (n)
ciemniejsze zabarwienie skóry uzyskane poprzez działanie promieni słonecznych lub UV; bronceado

opalony (adj)
taki, który się opalił bronceado

opalowy /ˌɔpaˈlɔvɨ/ (adj)
1. błyszczący jak opal (minerał), mieniący się jak opal opalino
2. zrobiony z opalu (minerału), składający się z opalu, zawierający opal opalino

oparzenie (n)
1. (medycyna, medyczny) rana od oparzenia (1.2) quemadura
2. (medycyna, medyczny) uraz spowodowany ciepłem quemadura
3. (rzeczownik odczasownikowy) od: oparzyć quemadura

opat /ˈɔpat/ (n)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) przełożony opactwa abad

opatrunek (n)
(medycyna, medyczny) zakładanie opatrunku w znaczeniu (1.1) vendaje

opcja /ˈɔpʦ̑ʲja/ (n)
jedna z możliwości do wyboru opción

opera /ˈɔpɛra/ (n)
1. budynek przeznaczony do wystawiania oper (1.1); ópera
2. utwór muzyczny, przedstawienie z fabułą, przeznaczone dla orkiestry i śpiewaków, będących jednocześnie aktorami; ópera

operacja /ˌɔpɛˈraʦ̑ʲja/ (n)
1. (medycyna, medyczny) zabieg chirurgiczny; operación
2. działania skierowane na wykonanie określonego zadania operación

operować /ˌɔpɛˈrɔvaʨ̑/ (v)
1. przeprowadzać operację chirurgiczną operar
2. działać w jakimś miejscu, na jakimś terenie actuar, operar

opieka zdrowotna /ɔˈpʲjɛka zdrɔˈvɔtna/ (n)
ogół środków, których celem ma być zapobieganie chorobom i leczenie ich; sanidad

opiekun /ɔˈpʲjɛkũn/ (n)
1. (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (urzędowy) osoba sprawująca z ramienia sądu opiekę nad dzieckiem tutor
2. osoba, która się kimś lub czymś opiekuje cuidador
3. pracownik ogrodu zoologicznego zajmujący się zwierzętami cuidador

opiekuńczy (adj)
sprawujący opiekę protector

opielać /ɔˈpʲjɛlaʨ̑/ (v)
oczyszczać z chwastów desherbar, escardar

opieszałość /ˌɔpʲjɛˈʃawɔɕʨ̑/ (n)
ociąganie się z wykonaniem pracy, z terminowym wypełnieniem obowiązków dejadez, pereza, vagancia

opinia /ɔˈpʲĩɲja/ (n)
1. sąd, zdanie na jakiś temat opinión, consejo
2. zdanie innych ludzi na temat danej osoby, renoma, reputacja reputación, fama, opinión

opinia publiczna /ɔˈpʲĩɲja puˈblʲiʧ̑na/ (n)
reakcja zbiorowości ludzkich na działania polityczne i społeczne; wyrażany publicznie stan świadomości owych zbiorowości; opinión pública

opisowy (adj)
mający charakter opisu descriptivo

opisywać /ˌɔpʲiˈsɨvaʨ̑/ (v)
przekazywać informacje w sposób słowny, dawać opis describir

opium /ˈɔpʲjũm/ (n)
wysuszony sok mleczny z ponacinanych, niedojrzałych makówek; opio

opona /ɔˈpɔ̃na/ (n)
1. (anatomia, anatomiczny) błona tkanki łącznej, otaczająca mózg i rdzeń kręgowy; (zobacz) [[opony mózgowo-rdzeniowe]] meninge
2. (motoryzacja) zewnętrzna część koła nakładana na felgę lub obręcz; neumático

oponka /ɔˈpɔ̃nka/ (n)
(kulinaria) okrągłe ciastko o złotawej barwie, z otworem w środku, wykonane z ciasta drożdżowego lub serowego, smażone na głębokim tłuszczu, często posypywane cukrem pudrem rosquilla

oponować /ˌɔpɔ̃ˈnɔvaʨ̑/ (v)
przeciwstawiać się, mieć odmienne zdanie contradecir, oponerse

opornik /ɔˈpɔrʲɲik/ (n)
(elektryczność) (elektronika, elektroniczny) element elektroniczny zamieniający energię elektryczną w ciepło; resistencia

oporny (adj)
1. niepoddający się żadnym wpływom obstinado, rebelde, resistente
2. taki, który stawia opór resistente

oportunista /ˌɔpɔrtũˈɲista/ (n)
(książkowy) człowiek niekierujący się żadnymi stałymi zasadami, dostosowujący się do aktualnych okoliczności dla osiągnięcia własnych korzyści oportunista

oportunistka /ˌɔpɔrtũˈɲistka/ (n)
forma żeńska od: oportunista oportunista

oportunizm /ˌɔpɔrˈtũɲism̥/ (n)
postawa moralna człowieka kierującego się w swym postępowaniu nie powszechnie przyjętymi zasadami, lecz tym, co w danej sytuacji jest dla niego korzystne; oportunismo

opos (n)
(zoologia, zoologiczny) ssak z rodzaju (1.1) chucho

opowiadanie /ˌɔpɔvʲjaˈdãɲɛ/ (n)
1. coś, co zostało opowiedziane relato, narración
2. krótki utwór epicki relato, narración

opowiadać /ˌɔpɔˈvʲjadaʨ̑/ (v)
1. mówić o jakiejś historii, przedstawiać słowami jakieś wydarzenie, relacjonować contar, narrar, relatar
2. być za czymś, popierać coś, być zwolennikiem jakiegoś poglądu, działania declararse, pronunciarse

opowieść /ɔˈpɔvʲjɛ̇ɕʨ̑/ (n)
1. (językoznawstwo, językoznawczy) utwór narracyjny o bogatej fabule i gawędziarskiej narracji, zwykle dłuższy od opowiadania i noweli, krótszy od powieści relato, narración
2. (przenośnie, przenośnia) (pejoratywnie, pejoratywny) coś, co zostało powiedziane cuento
3. opowiadana historia cuento, historia

opozycja /ˌɔpɔˈzɨʦ̑ʲja/ (n)
1. przeciwstawienie, przeciwdziałanie oposición
2. (astronomia, astronomiczny) układ planet, ciał niebieskich w stosunku do Ziemi; oposición
3. (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) partia, stronnictwo przeciwne rządowi, większości parlamentarnej oposición

opresyjny (adj)
związany z opresją, stawiący kogoś w kłopotliwym położeniu, powodujący ucisk, uciemiężenie opresivo

oprogramowanie /ˌɔprɔɡrãmɔˈvãɲɛ/ (n)
ogół programów komputerowych software, programa

opryskliwy (adj)
odpowiadający nieuprzejmie áspero, malhumorado

oprócz /ˈɔpruʧ̑/ (preposition)
oznaczający, że coś nie znajduje się w jakimś zbiorze, poza, z wyłączeniem, nie licząc a excepción de

oprócz tego /ˈɔpruʧ̑ ˈtɛɡɔ/
…uzupełniająca jakąś myśl además

optować /ɔpˈtɔvaʨ̑/ (v)
wybierać coś, opowiadać się za czymś, głosować na kogoś lub coś optar

optyczny /ɔpˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
dotyczący optyki, wzroku lub światła óptico

optyk /ˈɔptɨk/ (n)
1. rzemieślnik wykonujący soczewki i okulary óptico
2. sprzedawca okularów óptico
3. naukowiec fizyk, specjalista w dziedzinie optyki óptico

optyka (n)
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (fizyka, fizyczny) dział fizyki będący nauką o świetle óptica

optymista /ˌɔptɨ̃ˈmʲista/ (n)
człowiek przeniknięty skłonnością do dostrzegania dobrych stron życia optimista

optymistka /ˌɔptɨ̃ˈmʲistka/ (n)
kobieta przeniknięta skłonnością do dostrzegania dobrych stron życia optimista

optymistyczny /ˌɔptɨ̃mʲiˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
pełen optymizmu, właściwy optymiście; dostrzegający pozytywne strony czegoś, wierzący w powodzenie optimista

optymizm /ɔpˈtɨ̃mʲism̥/ (n)
wiara w pomyślność, dostrzeganie pozytywów optimismo

opuszczony (adj)
1. taki, którego opuszczono abandonado
2. zniszczony wskutek zaniedbania abandonado, despoblado

opuszczony (v)
(imiesłów) od (czasownik) opuszczać (pomijać) descuidado

opór /ˈɔpur/ (n)
1. (fizyka, fizyczny) siła bierna pojawiająca się w trakcie wprawiania ciała w ruch lub spowodowana ruchem tego ciała, skierowana w stronę przeciwną od kierunku ruchu resistencia
2. w lm przeszkody, utrudnienia resistencia
3. akt przeciwstawiania się cudzej przemocy, woli, rozkazom itp. resistencia, oposición

opóźniać (v)
1. pojawiać się później, niż należy retardarse
2. wskazywać godzinę wcześniejszą niż rzeczywista atrasarse
3. wykonywać nie na czas demorar

opłacalność (n)
(ekonomia, ekonomiczny) cecha, tego co przynosi zysk i jest opłacalne rentabilidad

opłacalny (adj)
taki, który się opłaca i przynosi zysk albo oszczędność barato

opłacać /ɔpˈwaʦ̑aʨ̑/ (v)
1. przez pewien czas (lub kilkakrotnie) płacić za coś pagar
2. być wartym określonych kosztów merecer la pena, valer la pena

opłakiwać /ˌɔpwaˈcivaʨ̑/ (v)
płakać, doznawać bólu, wyrażać go po utracie kogoś lub czegoś deplorar, llorar

opłata /ɔˈpwata/ (n)
kwota płacona za usługę, świadczenie peaje

opłatek /ɔˈpwatɛk/ (n)
rodzaj cienkiego chleba, używanego jako hostia oraz podczas kolacji wigilijnej; hostia

opłucna (n)
(anatomia, anatomiczny) błona surowicza okrywająca płuca i wyściełająca wnętrze klatki piersiowej; pleura

oracz (n)
ten, kto orze pole arador, labrador

oralny /ɔˈralnɨ/ (adj)
1. o zachowaniu seksualnym z użyciem języka i ust oral
2. ustny, przekazywany za pomocą mowy oral

orangutan /ˌɔrãŋˈɡutãn/ (n)
(zoologia, zoologiczny) rodzaj nadrzewnej małpy człekokształtnej; orangután

orać /ˈɔraʨ̑/ (v)
(rolnictwo, rolniczy) przygotowywać ziemię pod zasiew poprzez przerzucenie górnej jej warstwy pługiem arar

orbita /ɔrˈbʲita/ (n)
(astronomia, astronomiczny) tor ciała krążącego lub przelatującego obok innego ciała, zakrzywiony w wyniku ich wzajemnego przyciągania; órbita

orbital /ɔrˈbʲital/ (n)
1. (fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) (potocznie, potoczny) obszar pokazujący na najbardziej prawdopodobne położenie elektronu w atomie bądź cząsteczce orbital
2. (fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) rozwiązanie równania Schrödingera opisujące zachowanie elektronu w atomie bądź cząsteczce orbital

orbitalny (adj)
(astronomia, astronomiczny) dotyczący orbity, powiązany z orbitą, znajdujący się na orbicie orbital

orbitować /ˌɔrbʲiˈtɔvaʨ̑/ (v)
krążyć po orbicie orbitar

orchestrion (n)
(historia, historyczny, historycznie) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) rodzaj mechanicznej szafy grającej; orquestrión

orchidea /ˌɔrçiˈdɛa/ (n)
(botanika, botaniczny) (potocznie, potoczny) egzotyczny storczyk; orquídea

ordalia /ɔrˈdalʲja/ (n)
(historia, historyczny, historycznie) Sąd Boży; ordalía

ordowik /ɔrˈdɔvʲik/ (n)
(geologia, geologiczny) drugi okres geologiczny paleozoiku; Ordovícico

ordynator /ˌɔrdɨ̃ˈnatɔr/ (n)
lekarz, który kieruje oddziałem szpitala jefe de servicio

oreada /ˌɔrɛˈada/ (n)
(mitologia grecka) nimfa zamieszkująca góry i jaskinie, którymi opiekuje się i które ochrania; orea, oréada, oréade

oregano /ˌɔrɛˈɡãnɔ/ (n)
1. (botanika, botaniczny) lebiodka pospolita, gatunek rośliny wieloletniej należący do rodziny jasnotowatych, Origanum vulgare L. orégano
2. (kulinaria) liście lebiodki stosowane jako przyprawa orégano

organ /ˈɔrɡãn/ (n)
1. część organizmu ludzkiego, zwierzęcego lub roślinnego órgano
2. (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) instytucja powoływana w celu sprawowania władzy lub nadzoru czegoś; órgano

organdyna (n)
(włókiennictwo) cienka prześwitująca tkanina bawełniana organdí

organiczny /ˌɔrɡãˈɲiʧ̑nɨ/ (adj)
(biologia, biologiczny) (chemia, chemiczny) będący częścią świata zwierzęcego lub roślinnego, właściwy organizmom żywym lub z nich pochodzący orgánico

organista /ˌɔrɡãˈɲista/ (n)
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) muzyk grający na organach; organista

organizacja /ˌɔrɡãɲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
1. grupa społeczna funkcjonująca według określonych reguł, współpracująca ze sobą w celu osiągnięcia określonych celów organización
2. sposób przygotowywania czegoś, planowania organización

organizator /ˌɔrɡãɲiˈzatɔr/ (n)
instytucja lub osoba, do której należy zorganizowanie czegoś (np. wydarzenia) organizador

organizatorka /ˌɔrɡãɲizaˈtɔrka/ (n)
forma żeńska od: organizator organizadora

organizm /ɔrˈɡãɲism̥/ (n)
(biologia, biologiczny) istota żywa charakteryzująca się procesami życiowymi; organismo

organizować /ˌɔrɡãɲiˈzɔvaʨ̑/ (v)
porządkować, zbierać, zakładać coś; układać coś w pewną całość podległą określonym normom organizar

organmistrz /ɔrˈɡãnmʲisṭʃ/ (n)
rzemieślnik budujący lub naprawiający organy organero

organy (n)
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument muzyczny stosowany głównie w kościołach, posiadający wiele piszczałek, klawiaturę i pedały; órgano

orgazm /ˈɔrɡasm̥/ (n)
(seksuologia, seksuologiczny) szczytowy moment podniecenia w stosunku płciowym, związany z odczuwaniem rozkoszy; orgasmo

orgia /ˈɔrʲɟja/ (n)
1. (potocznie, potoczny) zabawa niemoralna, nieprzyzwoita, często alkoholowa, hałaśliwa, uciążliwa dla otoczenia orgía, bacanal
2. (historia, historyczny, historycznie) początkowo muzyczny, z czasem ekstatyczny obrzęd ku czci bóstw; orgía, bacanal
3. (przenośnie, przenośnia) przesadzona, rozbuchana różnorodność orgía

orientacja seksualna (n)
(psychologia, psychologiczny) pociąg erotyczny odczuwany do osób określonej płci orientación sexual

orientalny /ˌɔrʲjɛ̃nˈtalnɨ/ (adj)
związany z Orientem, dotyczący Orientu oriental

orientować (v)
1. mieć rozeznanie w czymś orientarse
2. potrafić określić własne położenie orientarse

origami /ˌɔrʲiˈɡãmʲi/ (n)
(sztuka) technika artystycznego składania papieru, pochodząca z Chin, rozwinięta w Japonii; origami

ork (n)
(literacko) (fantasy) rosły człekokształtny potwór z zieloną skórą orco

orka /ˈɔrka/ (n)
(zoologia, zoologiczny) Orcinus orca, drapieżny gatunek delfina, ubarwiony w czarno-białe plamy; orca

orkiestra /ɔrʲˈcɛstra/ (n)
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) wieloosobowy zespół instrumentalny, który pod kierownictwem dyrygenta wykonuje utwory muzyczne orquesta

orli /ˈɔrlʲi/ (adj)
1. charakterystyczny dla orła, podobny do orła aguileño, aquilino
2. związany z orłem, dotyczący orła aguileño, de águila

ornament /ɔrˈnãmɛ̃nt/ (n)
(sztuka) motyw zdobniczy stosowany w architekturze, sztuce, rzemiośle artystycznym, ornamento

ornat (n)
(kościelny) wierzchnia szata liturgiczna prezbiterów; casulla

ornitolog /ˌɔrʲɲiˈtɔlɔk/ (n)
1. (biologia, biologiczny) specjalista w zakresie ornitologii ornitólogo, ornitóloga
2. (biologia, biologiczny) specjalistka w dziedzinie ichtiologii ornitóloga

ornitologia /ˌɔrʲɲitɔˈlɔɟja/ (n)
(zoologia, zoologiczny) dział zoologii, nauka o ptakach; ornitología

ornitologiczny /ˌɔrʲɲitɔlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
(biologia, biologiczny) związany z ornitologią, dotyczący ornitologii ornitológico

orogeneza /ˌɔrɔɡɛ̃ˈnɛza/ (n)
(geologia, geologiczny) proces powstawanie gór z przyczyn tektonicznych; orogénesis

oronim /ɔˈrɔ̃ɲĩm/ (n)
(językoznawstwo, językoznawczy) (geografia, geograficzny) nazwa obiektów znajdujących się n.p.m.; w szczególności wzniesień orónimo

orszak /ˈɔrʃak/ (n)
grupa ludzi uroczyście towarzyszących komuś séquito, comitiva, cortejo

ortografia /ˌɔrtɔˈɡrafʲja/ (n)
zbiór zasad i norm regulujących sposób zapisu słów danego języka za pomocą liter alfabetu i innych symboli; ortografía

ortograficznie /ˌɔrtɔɡraˈfʲiʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
poprawnie pod względem ortograficznym ortográficamente

ortograficzny /ˌɔrtɔɡraˈfʲiʧ̑nɨ/ (adj)
dotyczący ortografii, odnoszący się do ortografii, zgodny z zasadami ortografii, traktujący o ortografii ortográfico

ortopeda /ˌɔrtɔˈpɛda/ (n)
(medycyna, medyczny) lekarz specjalista w dziedzinie ortopedii ortopeda, ortopedista

orwellowski (adj)
dotyczący życia i twórczości George'a Orwella, charakterystyczny, typowy dla Orwella lub jego twórczości, taki jak u Orwella orwelliano

oryginalność (n)
cecha tego, co jest oryginalne originalidad

orzech /ˈɔʒɛx/ (n)
1. (potocznie, potoczny) owoc orzecha (1.2) włoskiego; nuez
2. drewno drzewa z rodziny orzechowatych; nogal
3. roślina, której owoce to orzechy (1.1); nogal
4. kolor złocistobrązowy nogal
5. gatunek węgla; avellana
6. suchy owoc o zdrewniałej łupinie; nuez, avellana, castaña

orzech laskowy (n)
(spożywczy) (kulinaria) (cukiernictwo) jadalny owoc leszczyny avellana

orzech włoski (n)
1. (botanika, botaniczny) Juglans regia L., gatunek drzewa liściastego z rodziny orzechowatych; nogal
2. (spożywczy) (kulinaria) jadalne nasiono, orzech z drzewa (1.2) nuez

orzech ziemny /ˈɔʒɛh ˈʑɛ̃mnɨ/ (n)
(botanika, botaniczny) (Arachis hypogaea) brazylijska roślina zielna uprawiana w klimacie ciepłym ze względu na jadalne nasiona; cacahuete

orzechówka /ˌɔʒɛˈxufka/ (n)
(ornitologia, ornitologiczny) Nucifraga caryocatactes, ptak o długim, mocnym dziobie, czekoladowobrązowym upierzeniu w białe plamki i ogonie czarnym z zielonkawym lub niebieskawym połyskiem, żywiący się orzechami laskowymi, żołędziami, jarzębiną itp.; cascanueces

orzeczenie /ˌɔʒɛˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
1. (językoznawstwo, językoznawczy) część zdania informująca o czynności lub stanie podmiotu predicado
2. (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) rozstrzygnięcie danej sprawy przez organ państwa działający w ramach swej kompetencji sentencia, fallo, resolución
3. jakaś opinia, osąd, ekspertyza dictamen, opinión, veredicto

orzecznik /ɔˈʒɛʧ̑ʲɲik/ (n)
(językoznawstwo, językoznawczy) nieczasownikowa część orzeczenia imiennego; atributo

orzeszek piniowy (n)
(spożywczy) jadalne drobne nasiono niektórych gatunków sosny, w szczególności sosny pinii; piñón

orzeł /ˈɔʒɛw/ (n)
1. (ornitologia, ornitologiczny) duży ptak drapieżny z podrodziny Aquilinae, o zakrzywionym dziobie, mocnych szponach i szerokich, deskowatych skrzydłach; águila
2. (przenośnie, przenośnia) zdolna, bystra osoba hacha

osa /ˈɔsa/ (n)
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Vespula, uskrzydlony owad o żółto-czarnym ubarwieniu, posiadający żądło; avispa

oscylacja /ˌɔsʦ̑ɨˈlaʦ̑ʲja/ (n)
wahanie, drganie, falowanie, kołysanie; ruch wahadłowy oscilación

oscyloskop /ˌɔsʦ̑ɨˈlɔskɔp/ (n)
(technologia, technika, techniczny) urządzenie do obrazowania przebiegu oscylacji; osciloscopio

oset /ˈɔsɛt/ (n)
(botanika, botaniczny) Carduus, rodzaj roślin z rodziny astrowatych; cardo

osiadać (v)
1. obierać sobie miejsce zamieszkania, siedzibę establecerse
2. zbierać się na czym poprzez opadanie nań cubrir

osiedle /ɔˈɕɛdlɛ/ (n)
nieduże skupisko budynków miejskich lub wiejskich poblado, barriada, barrio, colonia

osiemdziesięciolatek /ˌɔɕɛ̃mʲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlatɛk/ (n)
osoba w wieku 80-89 lat octogenario

osiemnastolatek /ˌɔɕɛ̃mnastɔˈlatɛk/ (n)
mężczyzna mający osiemnaście lat dieciochoañero

osioł /ˈɔɕɔw/ (n)
1. (zoologia, zoologiczny) zwierzę domowe z rodziny koniowatych; burro, asno
2. (potocznie, potoczny) głupi człowiek asno, burro
3. (potocznie, potoczny) uparty człowiek asno, burro

osiołek /ɔˈɕɔwɛk/ (n)
(zdrobniale) od: osioł burrito

osiołek Buridana /ɔˈɕɔwɛɡ ˌburʲiˈdãna/ (idiom)
osoba nieumiejąca podjąć decyzji, dokonać wyboru asno de Buridán

osiągnięcie /ˌɔɕɔ̃ŋʲɟˈɲɛ̇̃ɲʨ̑ɛ/ (n)
1. (rzeczownik odczasownikowy) od: osiągnąć consecución
2. coś, co zostało osiągnięte logro, éxito

oskarżać /ɔˈskarʒaʨ̑/ (v)
wydawać oskarżenie, obwiniać kogoś o coś acusar, inculpar, imputar

oskarżenie /ˌɔskarˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
zarzut dokonania czynu nagannego lub niezgodnego z prawem acusación

oskarżony /ˌɔskarˈʒɔ̃nɨ/ (n)
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) osoba, przeciw której rozpoczęto postępowanie karne acusado, inculpado

oskijski (adj)
związany z Oskami, dotyczący Osków osco

oskrzele (n)
(anatomia, anatomiczny) parzysty narząd rurowaty położony poniżej tchawicy, stanowiący część dolnych dróg oddechowych, rozgałęziający się dychotomicznie bronquio

osm /ɔsm̥/ (n)
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Os i liczbie atomowej 76; osmio

osmotyczny /ˌɔsmɔˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
oparty na procesie osmozy; dotyczący osmozy osmótico

osnowa /ɔsˈnɔva/ (n)
(włókiennictwo) sposób ułożenia nici w tkaninie, w które wplata się nici wątku; także same nici tworzące ten układ; urdimbre

osoba /ɔˈsɔba/ (n)
1. pojedynczy człowiek, ktoś persona
2. (gramatyka) pojęcie używane do określenia formy czasownika, w zależności od wykonawcy czynności persona
3. (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) podmiot czynności prawnych persona
4. bohater dramatu persona

osoba fizyczna /ɔˈsɔba fʲiˈzɨʧ̑na/ (n)
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) wobec prawa: każdy człowiek od chwili urodzenia do chwili śmierci; persona física

osoba prawna /ɔˈsɔba ˈpravna/ (n)
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) jednostka organizacyjna powołana do określonych celów, którą przepis prawny uznaje za samodzielny podmiot prawa cywilnego; persona jurídica

osobistość /ˌɔsɔˈbʲistɔɕʨ̑/ (n)
osoba wybitna, ważna i wpływowa personalidad

osobiście /ˌɔsɔˈbʲiɕʨ̑ɛ/ (adv)
1. w odniesieniu do siebie samego / konkretnej osoby personalmente
2. we własnej osobie, samemu, bez pośrednictwa en persona

osobliwy (adj)
nietypowy, oryginalny, dziwaczny, inny niż reszta raro, curioso

osobowość /ˌɔsɔˈbɔvɔɕʨ̑/ (n)
(psychologia, psychologiczny) zespół najbardziej trwałych cech psychicznych lub dyspozycji psychicznych człowieka, odróżniających go od innych ludzi; personalidad

ospa (n)
(medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) wspólna nazwa kilku różnych wirusowych chorób zakaźnych objawiających się wysypką varicela

ostaniec /ɔˈstãɲɛʦ̑/ (n)
(geologia, geologiczny) odosobnione wzniesienie będące pozostałością dawnej powierzchni zniszczonej w wyniku wietrzenia, erozji i denudacji; cerro testigo

ostatecznie /ˌɔstaˈtɛʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
1. całkowicie, zupełnie, w sposób ostateczny lub do końca definitivamente
2. wreszcie, w końcu finalmente

ostateczny /ˌɔstaˈtɛʧ̑nɨ/ (adj)
1. (książkowy) kończący jakiś cykl, ciąg, szereg, serię; ostatni i definitywny definitivo, último, perentorio, terminal
2. (książkowy) o największym natężeniu, w najwyższym stopniu (często w sensie negatywnym); skrajny, krańcowy último

ostatni /ɔˈstatʲɲi/ (adj)
znajdujący się na końcu listy, kolejności último

ostatni krzyk mody /ɔˈstatʲɲi ˈkʃɨk ˈmɔdɨ/ (n)
(przenośnie, przenośnia) coś najbardziej modnego w danym czasie último grito

ostatnia deska ratunku /ɔˈstatʲɲa ˈdɛska raˈtũnku/ (n)
sposób wyjścia z trudnej sytuacji tabla de salvación

ostatnia wieczerza /ɔˈstatʲɲa vʲjɛˈʧ̑ɛʒa/ (n)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w tradycji chrześcijańskiej wieczerza paschalna, którą Chrystus spożył ze swymi apostołami w przeddzień ukrzyżowania; santa cena, última cena

ostatnie namaszczenie (n)
(przestarzałe, przestarzały) (zobacz) namaszczenie chorych; extremaunción

ostatnio /ɔˈstatʲɲɔ/ (adv)
1. ostatnim razem últimamente
2. w niedalekiej przeszłości recientemente

ostentacja /ˌɔstɛ̃nˈtaʦ̑ʲja/ (n)
(książkowy) demonstracyjny, manifestacyjny sposób zachowania się, mający na celu zwrócenie czyjejś uwagi, na pokaz ostentación

osteo- /ɔˈstɛɔ/
pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z kością, kośćcem, tkanką kostną osteo-

osteoporoza /ˌɔstɛɔpɔˈrɔza/ (n)
(medycyna, medyczny) stan chorobowy charakteryzujący się postępującym ubytkiem masy kostnej, osłabieniem struktury kości i większą podatnością na ich złamania; osteoporosis

ostracyzm /ɔˈstraʦ̑ɨsm̥/ (n)
bojkot jakiejś osoby wykluczonej ze swojego środowiska zwykle z powodu nieakceptowanego przez resztę społeczności zachowania; okazywanie jej wykluczenia ostracismo

ostrokrzew kolczasty /ɔˈstrɔkʃɛf kɔlˈʧ̑astɨ/ (n)
(dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Ilex aquifolium L., gatunek krzewu zimozielonego z rodziny ostrokrzewowatych; acebo

ostrosłup /ɔˈstrɔswup/ (n)
(matematyka, matematyczny) bryła o wielokącie w podstawie i trójkątnych ścianach zbiegających się w jednym punkcie; pirámide

ostrożność (n)
zdolność do działania z rozwagą prudencia, precaución

ostrożny /ɔˈstrɔʒnɨ/ (adj)
postępujący, zachowujący się i podejmujący decyzje z rozwagą, mający się na baczności cauteloso, prudente

ostry /ˈɔstrɨ/ (adj)
1. (kulinaria) o potrawie: mający intensywny smak, silnie odczuwany, gryzący, palący picante
2. (matematyka, matematyczny) o kącie; o czymś, co ma kształt kąta: mniejszy niż 90° agudo
3. o zmysłach: silny, o dużych możliwościach odbioru agudo
4. (medycyna, medyczny) związany z nagłymi i silnymi objawami chorobowymi agudo
5. nieuprzejmy, krytyczny severo
6. o amunicji: stosowany do zabijania real
7. o nieprzyjemnych warunkach pogodowych: silny, intensywny nítido penetrante
8. o zapachu: intensywny, zwykle nieprzyjemny intenso, penetrante
9. taki, który ma kłujące lub tnące zakończenie afilado, agudo

ostryga /ɔˈstrɨɡa/ (n)
(zoologia, zoologiczny) (kulinaria) osiadły małż morski żyjący w ławicach na przybrzeżnych skałach płytkich mórz, o dużym znaczeniu w przemyśle spożywczym; ostra

ostrze /ˈɔsṭʃɛ/ (n)
część robocza narzędzia do krajania, ostre zakończenie lub krawędź przedmiotu filo, cuchilla, hoja, punta

ostrzeżenie /ˌɔsṭʃɛˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
akt ostrzegania; przestroga przed czymś advertencia, aviso

ostrzyciel /ɔˈsṭʃɨʨ̑ɛl/ (n)
1. (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) pracownik planu filmowego odpowiedzialny za ustawianie ostrości obiektywu kamery; foquista, primer ayudante de cámara
2. (rzemiosło, rzemieślniczy) (historia, historyczny, historycznie) rzemieślnik ostrzący noże, nożyczki itp. afilador

ostrzyć /ˈɔsṭʃɨʨ̑/ (v)
czynić ostrym (krawędź czegoś) afilar

osuwisko /ˌɔsuˈvʲiskɔ/ (n)
(geologia, geologiczny) forma rzeźby terenu powstała w wyniku przemieszczenia materiału skalnego w dół stoku wzdłuż powierzchni poślizgu, efekt osuwania corrimiento

oswojony /ˌɔsfɔˈjɔ̃nɨ/ (adj)
1. o dzikim zwierzęciu: takie, które straciło dzikość domesticado, amansado
2. przyzwyczaiony do kogoś lub do czegoś albo zapoznany z czymś familiarizado, habituado

oszałamiać (v)
1. wywierać silne wrażenie asombrar, desconcertar
2. wywoływać stan częściowej utraty przytomności; wprowadzać w stan zamroczenia embriagar

oszczep /ˈɔʃʧ̑ɛp/ (n)
1. (łowiectwo, łowiecki) (wojskowość, wojskowy) (dawniej, dawny) broń wojenna lub myśliwska, o długim drzewcu i twardym, metalowym a wcześniej kamiennym, grocie; jabalina
2. (sport, sportowy) długi, zaostrzony pręt używany w lekkoatletyce do rzucania; jabalina

oszczepniczka /ˌɔʃʧ̑ɛpʲˈɲiʧ̑ka/ (n)
(sport, sportowy) sportsmenka uprawiająca rzut oszczepem lanzadora de jabalina

oszczepnik /ɔʃˈʧ̑ɛpʲɲik/ (n)
1. (historia, historyczny, historycznie) żołnierz, rycerz, myśliwy uzbrojony w oszczep lancero
2. (sport, sportowy) sportowiec uprawiający rzut oszczepem lanzador de jabalina

oszczerstwo /ɔʃˈʧ̑ɛrstfɔ/ (n)
kłamliwa wypowiedź, która ma na celu poniżenie lub ośmieszenie kogoś calumnia, difamación

oszczędności /ˌɔʃʧ̑ɛ̃ndˈnɔɕʨ̑i/ (n)
zaoszczędzone pieniądze ahorro

oszczędność /ɔʃˈʧ̑ɛ̃ndnɔɕʨ̑/ (n)
cecha osoby, która ogranicza swoje wydatki ahorro

oszukańczy /ˌɔʃuˈkãj̃n͇ʧ̑ɨ/ (adj)
opierający się na oszustwie, nieuczciwości fraudulento, engañoso, tramposo

oszukiwać /ˌɔʃuˈcivaʨ̑/ (v)
doprowadzać kogoś do niekorzystnego rozporządzenia jego mieniem przez podanie nieprawdy lub ukrycie nieznanych mu faktów engañar

osąd /ˈɔsɔ̃nt/ (n)
wydanie opinii o czymś crítica, enjuiciamiento

osłomuł /ɔsˈwɔ̃muw/ (n)
(zootechnika, zootechniczny) mieszaniec ogiera konia i klaczy osła, bezpłodny; burdégano

osłuchiwać /ˌɔswuˈçivaʨ̑/ (v)
badać kogoś, słuchając wydawanych dźwięków przez niektóre narządy, np. stetoskopem auscultar

otchłań /ˈɔtxwãɲ/ (n)
puste, ogromne, głębokie miejsce abismo

oto /ˈɔtɔ/ (pronoun)
coś lub ktoś w bezpośrednim otoczeniu w połączeniu z czasownikiem „być” he

otoczak /ɔˈtɔʧ̑ak/ (n)
(geologia, geologiczny) kamień wygładzony i zaokrąglony podczas transportu przez wodę; canto rodado, guijarro

otrzewna (n)
(anatomia, anatomiczny) błona surowicza wyścielająca jamę brzuszną i jamę miednicy; peritoneo

otrzymywać /ˌɔṭʃɨ̃ˈmɨvaʨ̑/ (v)
1. dostawać, być odbiorcą obtener, recibir
2. produkować, osiągać, pobierać obtener, sacar

otręby /ɔˈtrɛ̃mbɨ/ (n)
(rolnictwo, rolniczy) (spożywczy) łuski nasion i zarodki ziarna pozostałe po jego zmieleniu, używane jako cenna pasza treściwa lub dodawane do potraw; salvado

otwarcie /ɔtˈfarʲʨ̑ɛ/ (adv)
w sposób otwarty, szczery, uczciwy, jawny a la luz del día, abiertamente, francamente

otwarcie /ɔtˈfarʲʨ̑ɛ/ (n)
1. początkowa faza partii szachów; apertura
2. uroczystość założenia, uruchomienia czegoś apertura

otwarta przestrzeń /ɔtˈfarta ˈpʃɛsṭʃɛ̃ɲ/ (n)
teren odkryty, niezabudowany, nieporośnięty drzewami espacio abierto

otwarty /ɔtˈfartɨ/ (adj)
1. niestawiający przeszkód do wejścia / przejścia, niczym nieokolony abierto
2. o problemie, kwestii: do tej pory nierozwiązany, wciąż podlegający dyskusji; abierto
3. o sklepie: czynny, działający abierto
4. ogólnie dostępny, nieobłożony ograniczeniami abierto
5. (informatyka, informatyczny) mający dostępny kod źródłowy abierto
6. o człowieku: nieukrywający swoich intencji, uczuć abierto

otwieracz /ɔtˈfʲjɛraʧ̑/ (n)
przyrząd służący do otwierania, np. konserw, butelek abrelatas, abrebotellas

otwierać /ɔtˈfʲjɛraʨ̑/ (v)
powodować, że coś przestaje być zamknięte abrir

otwór /ˈɔtfur/ (n)
1. dziura lub wgłębienie agujero, hueco, orificio
2. wlot przewodu abertura, boca, orificio
3. wylot przewodu boca, escape, orificio

otyłość /ɔˈtɨwɔɕʨ̑/ (n)
(medycyna, medyczny) szkodliwy dla zdrowia skutek spożywania zbyt dużych ilości jedzenia przy braku ruchu; poważna nadwaga; obesidad, sobrepeso

ouzo (n)
(kulinaria) bezbarwny, niesłodzony grecki likier anyżowy; ouzo

owad /ˈɔvat/ (n)
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) niewielkie zwierzę, zaliczane do stawonogów, posiadające trzy pary odnóży oraz zazwyczaj dwie pary skrzydeł; insecto

owadobójczy /ˌɔvadɔˈbujʧ̑ɨ/ (adj)
używany do zabijania owadów insecticida

owadożerca /ˌɔvadɔˈʒɛrʦ̑a/ (n)
zwierzę lub roślina żywiąca się owadami insectívoro

owadożerny /ˌɔvadɔˈʒɛrnɨ/ (adj)
żywiący się owadami insectívoro

owal /ˈɔval/ (n)
(geometria) krzywa płaska, zamknięta, kształtem przypominająca elipsę; óvalo

owalny /ɔˈvalnɨ/ (adj)
przypominający kształtem owal oval, ovalado

owca /ˈɔfʦ̑a/ (n)
(zoologia, zoologiczny) Ovis, zwierzę hodowlane o białej wełnie; oveja

owczarek niemiecki /ɔfˈʧ̑arɛc ɲɛ̃ˈmʲjɛʦ̑ʲci/ (n)
(zoologia, zoologiczny) rasa psa; pastor alemán

owczy /ˈɔfʧ̑ɨ/ (adj)
związany z owcami, pochodzący od owcy de oveja, ovejuno, ovino

owdowieć (v)
zostać wdowcem lub wdową enviudar

owernijski (adj)
związany z Owernią, dotyczący Owernii auvernés

owies /ˈɔvʲjɛs/ (n)
(botanika, botaniczny) Avena L., rodzaj roślin zbożowych należących do rodziny wiechlinowatych, mających kwiatostan w kształcie wiechy; avena

owijać (v)
1. otaczać szczelnie, osłaniać dookoła envolver
2. okręcać czym samego siebie envolverse
3. otaczać co, wijąc się wokół tego envolverse

owijać w bawełnę /ɔˈvʲijäʥ̑ v‿baˈvɛwnɛ/ (idiom)
mówić z użyciem aluzji, unikać bezpośredniego przedstawienia sprawy andarse con rodeos, irse por las ramas

owoc /ˈɔvɔʦ̑/ (n)
1. (botanika, botaniczny) organ rozrodczy roślin, powstający z zalążni, zawierający nasiona; fruta, fruto
2. (przenośnie, przenośnia) skutek pewnych działań fruto

owocarka (n)
naczynie na owoce, często dekoracyjne frutero

owoce morza /ɔˈvɔʦ̑ɛ ˈmɔʒa/ (n)
(spożywczy) jadalne skorupiaki, mięczaki morskie i małże marisco

owocnia /ɔˈvɔʦ̑ʲɲa/ (n)
(botanika, botaniczny) część owocu, powstająca ze ściany zalążni; pericarpio

owocożerny (adj)
(zoologia, zoologiczny) żywiący się owocami frugívoro

owulacja (n)
(biologia, biologiczny) (fizjologia, fizjologiczny) proces wytwarzania komórek jajowych u ssaków płci żeńskiej; ovulación

owulować (v)
(biologia, biologiczny) przechodzić owulację ovular

owłosienie /ˌɔvwɔˈɕɛ̇̃ɲɛ/ (n)
1. włoski na liściach lub innych częściach roślin vello
2. włosy na ciele człowieka lub zwierzęcia pelaje, pelamen, pelo, vello

ozdabiać /ɔzˈdabʲjäʨ̑/ (v)
czynić coś ładniejszym lub strojniejszym adornar, engalanar

ozdoba /ɔzˈdɔba/ (n)
coś, co ozdabia; dodatek upiększający coś adorno

ozdobnik /ɔˈzdɔbʲɲik/ (n)
1. (architektura, architektoniczny) (sztuka) element, który zdobi ornamento
2. (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dźwięki upiększające, dające urozmaicenie, ożywiające, uzupełniające melodię adorno, floritura

oznaczać /ɔzˈnaʧ̑aʨ̑/ (v)
1. wyrażać określoną treść significar
2. znakować, wyróżniać, robić znak marcar, señalar

oznajmiać (v)
podawać wiadomość w sposób oficjalny, uroczysty lub zdecydowany anunciar, declarar

ozon /ˈɔzɔ̃n/ (n)
(chemia, chemiczny) alotropowa odmiana tlenu o trzech atomach; ozono

ozonować /ˌɔzɔ̃ˈnɔvaʨ̑/ (v)
(chemia, chemiczny) poddawać coś działaniu ozonu ozonizar

ołowiany /ˌɔwɔˈvʲjãnɨ/ (adj)
wykonany z ołowiu, związany z ołowiem, dotyczący ołowiu de plomo, plomizo

ołtarz /ˈɔwtaʃ/ (n)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) stół lub podwyższenie, na którym składa się ofiarę bogu lub bóstwu; altar

ołów /ˈɔwuf/ (n)
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Pb i liczbie atomowej 82; plomo

ołówek /ɔˈwuvɛk/ (n)
przyrząd służący do pisania, mający rysik z grafitu, można go zmazywać; lápiz, lapicero

oś /ɔɕ/ (n)
1. centralna linia danego układu eje
2. (technologia, technika, techniczny) element mechanizmu lub maszyny, służący utrzymaniu w określonym położeniu osadzonych na tej osi wirujących elementów; eje

oślepiać (v)
1. poprzez silne świecenie czy blask uniemożliwiać patrzenie deslumbrar
2. pozbawiać wzroku cegar

oślizgły (adj)
o śliskiej, gładkiej i wilgotnej powierzchni resbaladizo

ośmiornica /ˌɔɕmʲjɔˈrʲɲiʦ̑a/ (n)
(zoologia, zoologiczny) drapieżny głowonóg o ośmiu ramionach; pulpo, calamar

ośmiotysięcznik /ˌɔɕmʲjɔtɨˈɕɛ̃n͇ʧ̑ʲɲik/ (n)
góra o wysokości przekraczającej osiem tysięcy metrów n.p.m.; ochomil

oświadczać /ɔɕˈfʲjaṭʧ̑aʨ̑/ (v)
komunikować w podniosły lub formalny sposób declarar, manifestar

ość /ɔɕʨ̑/ (n)
(ichtiologia, ichtiologiczny) mała kość u ryb; espina

ożaglowanie (n)
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) określony zespół żagli na statku żaglowym velamen

ożenić /ɔˈʒɛ̃ɲiʨ̑/ (v)
dać komuś kobietę za żonę, spowodować zawarcie związku małżeńskiego z kobietą casarse

pacha /ˈpaxa/ (n)
(anatomia, anatomiczny) wgłębienie pod stawem ramiennym axila, sobaco

pachnidło /paçˈɲidwɔ/ (n)
(dawniej, dawny) olejek lub perfumy perfume

pachnieć /ˈpaçɲɛ̇ʨ̑/ (v)
wydzielać jakiś zapach, zwykle przyjemny oler

pachnolit (n)
(mineralogia, mineralogiczny) minerał z gromady halogenków, jednowodny heksafluoroglinian sodowo-wapniowy; pachnolita

pachołek /paˈxɔwɛk/ (n)
1. człowiek pełniący służbę lacayo, sirviente
2. słupek służący do obkładania cum i szpringów bolardo, noray

pachwina /paxˈfʲĩna/ (n)
1. (anatomia, anatomiczny) zagłębienie między dolną (u człowieka) lub tylną (u zwierząt) boczną częścią podbrzusza a wewnętrzną powierzchnią górnej części uda ingle
2. (botanika, botaniczny) miejsce między górną stroną nasady liścia a łodygą axila

pacierz /ˈpaʨ̑ɛʃ/ (n)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) Modlitwa Pańska (Ojcze nasz) rezo

pacjent /ˈpaʦ̑ʲjɛ̃nt/ (n)
osoba, która korzysta ze świadczeń opieki zdrowotnej; paciente

packa /ˈpaʦ̑ka/ (n)
przyrząd do zabijania much matamoscas

pacyfistka /ˌpaʦ̑ɨˈfʲistka/ (n)
forma żeńska od: pacyfista pacifista

pacyfistyczny (adj)
dotyczący pacyfizmu lub związany z pacyfistami pacifista

pacyfizm (n)
pogląd głoszący pokój i konieczność zaprzestania wojen pacifismo

paczkować /paʧ̑ˈkɔvaʨ̑/ (v)
umieszczać coś w paczkach lub w pudełkach embalar, empaquetar

padaczka /paˈdaʧ̑ka/ (n)
(medycyna, medyczny) choroba cechująca się napadami padaczkowymi będącymi efektem przejściowych zaburzeń czynności mózgu, polegających na nadmiernych i gwałtownych, samorzutnych wyładowaniach bioelektrycznych w komórkach nerwowych; epilepsia

padaczkowy /ˌpadaʧ̑ˈkɔvɨ/ (adj)
(medycyna, medyczny) związany z padaczką (epilepsją) epiléptico

padalec /paˈdalɛʦ̑/ (n)
(zoologia, zoologiczny) Anguis, rodzaj beznogiej jaszczurki; lución

padać jak muchy /ˈpadaʨ̑ ˈjak ˈmuxɨ/ (v)
(przenośnie, przenośnia) umierać, ginąć masowo caer como moscas

padlina /paˈdlʲĩna/ (n)
zwierzęce zwłoki carroña

padlinożerca /ˌpadlʲĩnɔˈʒɛrʦ̑a/ (n)
zwierzę żywiące się padliną carroñero

padlinożerny /ˌpadlʲĩnɔˈʒɛrnɨ/ (adj)
żywiący się padliną carroñero

paella (n)
(kulinaria) w kuchni hiszpańskiej: potrawa z ryżu z szafranem i z dodatkiem np. mięsa królika, kurczaka, owoców morza, ślimaków, grzybów, fasoli, pomidorów i innych warzyw; paella

pagaj /ˈpaɡaj/ (n)
(środowiskowy) (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) krótkie wiosło z jednym piórem, służące do wiosłowania bez użycia dulki, np. w kanadyjce pagaya, zagual

pager /ˈpɛjʤ̑ɛr/ (n)
(technologia, technika, techniczny) elektroniczne urządzenie używane do komunikowania się poprzez krótkie informacje odczytywane z wyświetlacza; busca, mensáfono

paginować /ˌpaɟĩˈnɔvaʨ̑/ (v)
(drukarstwo, drukarski) numerować kolejno strony paginar

pagon /ˈpaɡɔ̃n/ (n)
pasek materiału naszyty na ramieniu munduru pala

pagórek /paˈɡurɛk/ (n)
niewielkie wzniesienie, zazwyczaj od kilku do kilkudziesięciu metrów altozano, montecillo

paisley (n)
delikatny, kwiatowo-geometryczny deseń tkaniny o orientalnej, przypuszczalnie perskiej, proweniencji cachemir, cachemira

pajac /ˈpajaʦ̑/ (n)
1. (przenośnie, przenośnia) (pogardliwie) ktoś zachowujący się niepoważnie, bez godności payaso, bufón, fantoche, muñeco, títere
2. komiczna postać w dawnej krotochwili bufón, payaso
3. figurka z drewna lub tektury, o komicznym wyglądzie, zwykle z ruchomymi kończynami poruszanymi za pomocą sznurka fantoche, muñeco, títere

pająk /ˈpajɔ̃ŋk/ (n)
(zoologia, zoologiczny) ośmionożny pajęczak budujący pajęczyny; araña

pajęczyna /ˌpajɛ̃n͇ˈʧ̑ɨ̃na/ (n)
sieć tkana przez pająka telaraña

pakiet /ˈpacɛt/ (n)
1. (informatyka, informatyczny) jednostka danych przekazywana z komputera źródłowego do docelowego z wykorzystaniem sieci komputerowej, np. internetu; paquete
2. kilka rzeczy spakowanych razem paquete

pakistański /ˌpaciˈstãj̃sʲci/ (adj)
związany z Pakistanem, dotyczący Pakistanu paquistaní

pakować /paˈkɔvaʨ̑/ (v)
1. (potocznie, potoczny) (często przenośnie) umieszczać, wsadzać coś gdzieś (najczęściej w dużych ilościach) w sposób szybki, niechlujny meter
2. umieszczać rzeczy razem w paczce, bagażu, plecaku empaquetar
3. (potocznie, potoczny) włazić, wciskać się, pchać się gdzieś; za wszelką cenę chcieć się dostać / wejść gdzieś; także wtrącać się meterse
4. umieszczać przed podróżą swoje rzeczy w torbach, walizkach itp. hacer la maleta

palacz /ˈpalaʧ̑/ (n)
1. ktoś, kto zawodowo pali w piecu; fogonero
2. osoba, która pali tytoń, zwykle nałogowo fumador

palankin (n)
ozdobna lektyka z dachem i firankami litera

palant /ˈpalãnt/ (n)
(potocznie, potoczny) obraźliwy zwrot do mężczyzny, który wzbudza lekceważenie lub pogardę gilipollas

palec /ˈpalɛʦ̑/ (n)
u człowieka i zwierzęcia: jedno z pięciu cienkich zakończeń dłoni lub stopy dedo

palec wskazujący /ˈpalɛʦ̑ ˌfskazuˈjɔ̃nʦ̑ɨ/ (n)
(anatomia, anatomiczny) drugi po kciuku palec ręki; índice, dedo índice

palenie /paˈlɛ̃ɲɛ/ (n)
zwyczaj palenia papierosów, tytoniu fumar

paleo- /paˈlɛɔ/
pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z dawnymi czasami, prehistorią paleo-

paleoantropologia /ˌpalɛɔãntrɔpɔˈlɔɟja/ (n)
(biologia, biologiczny) nauka o ewolucji człowieka; paleoantropología

paleobotanika /ˌpalɛɔbɔˈtãɲika/ (n)
(botanika, botaniczny) nauka o roślinach kopalnych; paleobotánica

paleofitologia /ˌpalɛɔfʲitɔˈlɔɟja/ (n)
(botanika, botaniczny) (zobacz) paleobotanika paleofitologìa

paleogen /ˌpalɛˈɔɡɛ̃n/ (n)
(geologia, geologiczny) jeden z okresów geologicznych w kenozoiku; Paleógeno

paleografia /ˌpalɛɔˈɡrafʲja/ (n)
badanie dziejów pisma i rozwoju narzędzi piśmienniczych; paleografía

paleolityczny /ˌpalɛɔlʲiˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
żyjący / mający miejsce w paleolicie lub pochodzący/wywodzący się z niego paleolítico

paleontolog /ˌpalɛɔ̃ˈntɔlɔk/ (n)
1. (biologia, biologiczny) naukowiec zajmujący się badaniem organizmów kopalnych paleontólogo
2. specjalistka z zakresu paleontologii paleontóloga

paleontologia /ˌpalɛɔ̃ntɔˈlɔɟja/ (n)
(biologia, biologiczny) nauka o organizmach kopalnych; paleontología

paleontologiczny (adj)
(biologia, biologiczny) związany z paleontologią, dotyczący paleontologii paleontológico

paleozoologia /ˌpalɛɔzɔːˈlɔɟja/ (n)
(zoologia, zoologiczny) nauka o zwierzętach kopalnych; paleozoología

palestyński /ˌpalɛˈstɨ̃j̃sʲci/ (adj)
związany z Palestyną, dotyczący Palestyny lub jej mieszkańców palestino

pali /ˈpalʲi/ (n)
(językoznawstwo, językoznawczy) martwy język średnioindyjski z grupy indoaryjskiej języków indoeuropejskich, mający duże podobieństwo do języka wedyjskiego i sanskrytu klasycznego, jeden z prakrytów używany w tekstach buddyjskich pali

paliczek /paˈlʲiʧ̑ɛk/ (n)
(anatomia, anatomiczny) mała kość palców stopy i dłoni; falange

palilalia (n)
(psychologia, psychologiczny) (medycyna, medyczny) objaw chorobowy polegający na mimowolnym powtarzaniu własnych słów, lub sylab; palilalia

palimpsest /paˈlʲĩmpsɛst/ (n)
(historia, historyczny, historycznie) rękopis spisany na używanym już wcześniej materiale piśmienniczym, z którego usunięto poprzedni tekst; palimpsesto

palindrom /paˈlʲĩndrɔ̃m/ (n)
(językoznawstwo, językoznawczy) wyraz lub zdanie brzmiące tak samo przy czytaniu od lewej strony do prawej, jak i odwrotnie (np. kajak, zaraz); palíndromo, capicúa

palinodia /ˌpalʲĩˈnɔdʲja/ (n)
(literacko) (historia, historyczny, historycznie) utwór literacki, którego autor, w formie satyrycznej, odwołuje swoje uprzednio wyrażone poglądy; palinodia

palinologia /ˌpalʲĩnɔˈlɔɟja/ (n)
(botanika, botaniczny) nauka o pyłkach oraz zarodnikach roślin palinología

palisada (n)
(historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) obronne ogrodzenie z pali, często zaostrzonych valla

paliwo /paˈlʲivɔ/ (n)
substancja palna używana do napędzania silników i maszyn lub do palenia w piecach combustible, carburante

palić /ˈpalʲiʨ̑/ (v)
1. niszczyć coś za pomocą ognia quemar
2. o silniku spalinowym, pojeździe z takim silnikiem: zużywać jakąś ilość paliwa consumir
3. wdychać dym tytoniowy z papierosa, fajki itp.; czynić to nałogowo fumar, humear
4. dorzucać drewno, węgiel i inne materiały łatwopalne do ognia, aby podtrzymać płomień encender

palić jak smok /ˈpalʲiʨ̑ ˈjak ˈsmɔk/ (idiom)
palić dużo, nadmiernie fumar como un carretero, fumar como una chimenea

pallad /ˈpalːat/ (n)
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Pd i liczbie atomowej 46; paladio

palladianizm /ˌpalːaˈdʲjä̃ɲism̥/ (n)
(sztuka) klasycyzujący styl w architekturze zapoczątkowany przez włoskiego artystę Andrea Palladio i oparty na jego koncepcjach; palladianismo

palma /ˈpalma/ (n)
(botanika, botaniczny) Arecaceae, roślina drzewiasta z rodziny arekowatych z gładkim pniem i charakterystycznym pióropuszem liści na szczycie palma, palmera

palnik /ˈpalʲɲik/ (n)
1. (potocznie, potoczny) element grzewczy kuchenki elektrycznej fuego
2. część kuchenki gazowej, w której wytwarza się płomień, na której stawia się naczynia do gotowania fuego
3. każda inna część urządzenia wytwarzająca płomień quemador
4. urządzenie wytwarzające płomień, służące do spawania metali soplete

palto /ˈpaltɔ/ (n)
ciepłe okrycie wierzchnie do noszenia głównie zimą abrigo, gabán

palący /paˈlɔ̃nʦ̑ɨ/ (adj)
(książkowy) (przenośnie, przenośnia) pilny urgente

palący /paˈlɔ̃nʦ̑ɨ/ (n)
osoba paląca papierosy fumador

pamflet /ˈpãw̃flɛt/ (n)
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) satyryczny utwór publicystyczny lub literacki mający na celu zdemaskowanie, ośmieszenie i poniżenie osoby, grupy, środowiska społecznego lub instytucji panfleto, libelo

pamiątka /pãˈmʲjɔ̃ntka/ (n)
drobny przedmiot lub znak przypominający jakieś zdarzenie, miejsce albo osobę recuerdo, souvenir

pamiątkowy /ˌpãmʲjɔ̃ntˈkɔvɨ/ (adj)
1. taki, który jest pamiątką, pozostałością po czymś lub po kimś de recuerdo
2. taki, który został wykonany, aby upamiętniać coś lub kogoś conmemorativo

pamiętać /pãˈmʲjɛ̃ntaʨ̑/ (v)
1. (o przedmiotach) pochodzić z dawnych czasów datar, proceder
2. przechowywać informacje lub przeżycia w pamięci i potrafić je odtwarzać recordar

pamięć /ˈpãmʲjɛ̇̃ɲʨ̑/ (n)
1. (informatyka, informatyczny) podzespół lub urządzenie przechowujące dane memoria
2. (technologia, technika, techniczny) zdolność niektórych materiałów do powracania do utraconego, pierwotnego kształtu memoria
3. fakt zachowania informacji, możliwość przypominania sobie – indywidualnie albo w umyśle i kulturze zbiorowości recuerdo, memoria
4. zdolność umysłu do zapamiętywania – przechowywania wspomnień, informacji itp.; memoria, recuerdo

pamięć USB (n)
(informatyka, informatyczny) niewielkie urządzenie przenośne podłączane do komputera poprzez port USB, zawierające pamięć trwałą; memoria USB, lápiz de memoria

pan /pãn/ (n)
1. feudał lub właściciel ziemski, również magnat; władca señor
2. z czasownikiem w drugiej osobie zwrot nieco mniej bezpośredni niż „ty”, lecz raczej nieuprzejmy señor
3. pracodawca dla służby amo, señor
4. właściciel niewolników amo, señor
5. zwrot grzecznościowy w stosunku do mężczyzny; w zwrotach bezpośrednich zastępuje zaimek ty señor, usted

pan młody /ˈpãn ˈmwɔdɨ/ (n)
mężczyzna w dniu swojego ślubu novio

panamczyk /pãˈnãmʧ̑ɨk/ (n)
mieszkaniec Panamy (stolicy państwa Panama) panameño

panamerykański (adj)
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) odnoszący się do całej Ameryki, zarówno Ameryki Północnej, jak i Ameryki Południowej panamericano

panamski /pãˈnãmsʲci/ (adj)
odnoszący się do państwa Panama panameño

panarabizm /ˌpãnaˈrabʲism̥/ (n)
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) doktryna głosząca zjednoczenie wszystkich ludów arabskojęzycznych; panarabismo

panarabski /ˌpãnaˈrapsʲci/ (adj)
związany z panarabizmem, głoszący zjednoczenie ludów arabskich panárabe

pancernik /pãnˈʦ̑ɛrʲɲik/ (n)
1. (zoologia, zoologiczny) niewielki ssak o pancerzu złożonym z ruchomych tarczek; armadillo
2. (marynarka) (wojskowość, wojskowy) silnie opancerzony okręt, wyposażony w działa bardzo dużego kalibru; acorazado

pancerny (adj)
1. (wojskowość, wojskowy) związany z wojskami pancernymi blindado
2. taki, który ma pancerz acorazado, blindado

pancerz /ˈpãnʦ̑ɛʃ/ (n)
1. (wojskowość, wojskowy) metalowa powłoka wokół pojazdu, okrętu chroniąca jego załogę przed zagrożeniem; metalowa powłoka chroniąca dowolny przedmiot przed zniszczeniem mechanicznym blindaje, coraza
2. (zoologia, zoologiczny) u niektórych zwierząt: fragment twardej skóry lub innej powierzchni chroniący narządy wewnętrzne przed uszkodzeniem mechanicznym; ubranie o takiej cesze; caparazón

panda /ˈpãnda/ (n)
1. (zoologia, zoologiczny) (potocznie, potoczny) panda mała panda
2. (zoologia, zoologiczny) (potocznie, potoczny) panda wielka panda

pandeizm /pãnˈdɛ<sup>j</sup>ism̥/ (n)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (filozofia, filozoficzny) poglądy teologiczne i filozoficzne lub przekonania religijne utożsamiające Boga ze światem; pandeísmo

pandemia /pãnˈdɛ̃mʲja/ (n)
(medycyna, medyczny) globalna epidemia, obejmująca duże obszary (kraj, kontynent lub cały świat) pandemia

pandemonium /ˌpãndɛ̃ˈmɔ̃ɲũm/ (n)
1. królestwo władcy piekieł i demonów pandemonio, pandemónium
2. przerażająca sytuacja, wydarzenie, miejsce pandemonio, pandemónium

panegiryk /ˌpãnɛˈɟirɨk/ (n)
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) uroczysty tekst pochwalny, sławiący konkretną osobę, czyn; panegírico

pani /ˈpãɲi/ (n)
zwrot grzecznościowy w stosunku do kobiety; w zwrotach bezpośrednich zastępuje zaimek ty usted, señora

panierować (v)
(kulinaria) obtaczać mięso, rybę, grzyby lub warzywa w panierce empanar

panika (n)
nagły, nierzadko bezpodstawny strach, przerażenie (często dotyczy grup ludzi, tłumu) pánico

pankracjon (n)
(sport, sportowy) (historia, historyczny, historycznie) (starożytność) połączenie boksu i zapasów pancracio

panna /ˈpãnːa/ (n)
1. (potocznie, potoczny) sympatia, partnerka chica
2. dziewczyna, młoda kobieta señorita
3. kobieta, która nigdy nie była mężatką, dawniej tytuł grzecznościowy dla takiej kobiety (obecnie: pani) señorita, soltera

panna młoda /ˈpãnːa ˈmwɔda/ (n)
kobieta w dniu swojego ślubu novia

panorama /ˌpãnɔˈrãma/ (n)
rozległy, szeroki widok panorama, panorámica

panoramiczny /ˌpãnɔrãˈmʲiʧ̑nɨ/ (adj)
taki, który ukazuje panoramę, pełen obraz czegoś panorámico

panowanie /ˌpãnɔˈvãɲɛ/ (n)
1. okres władzy danego monarchy gobierno, mandato
2. władza poder

panpsychizm (n)
(filozofia, filozoficzny) pogląd, który głosi, iż wszystkie obiekty materialne obdarzone są właściwościami psychicznymi pampsiquismo

panslawistyczny (adj)
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) związany z panslawizmem, dotyczący panslawizmu paneslavista

panslawizm /pãw̃ˈslavʲism̥/ (n)
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ruch ideowy dążący do zjednoczenia Słowian bazujący na jedności kulturowo-językowej narodów słowiańskich; paneslavismo

panteizm /pãnˈtɛ<sup>j</sup>ism̥/ (n)
(filozofia, filozoficzny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) pogląd, że Bogiem jest wszechświat, ubóstwienie natury; panteísmo

panteon /pãnˈtɛɔ̃n/ (n)
1. (starożytność) (architektura, architektoniczny) w starożytnej Grecji i Rzymie świątynia poświęcona wszystkim bogom; panteón
2. ogół bogów jakiejś religii; panteón
3. (architektura, architektoniczny) budynek lub budowla, w której spoczywają zwłoki lub pomniki wielkich ludzi, Panteon Paryski; panteón

pantoflarz /pãnˈtɔflaʃ/ (n)
mężczyzna potulny, ulegający kobiecie calzonazos, mandilón, cojonazos

pantograf /pãnˈtɔɡraf/ (n)
1. przyrząd kreślarski do wykonywania powiększeń lub pomniejszeń; pantógrafo
2. przyrząd służący do pobierania prądu z napowietrznej sieci trakcyjnej przez pojazdy szynowe; pantógrafo

pantokrator /ˌpãntɔˈkratɔr/ (n)
(ikonografia, ikonograficzny) malarski sposób przedstawienia Chrystusa jako wszechwładcy i sędziego wszechrzeczy – z Biblią i gestem błogosławieństwa; pantocrátor

pantomima /ˌpãntɔ̃ˈmʲĩma/ (n)
(teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) widowisko sceniczne, w którym treść przekazywana jest tylko za pomocą ruchu; pantomima

pantoprazol (n)
(chemia, chemiczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) organiczny związek chemiczny, lek gastryczny z grupy inhibitorów pompy protonowej; pantoprazol

papamobile /ˌpapãmɔˈbʲilɛ/ (n)
samochód z platformą, przeszkloną lub odkrytą, służący do wożenia papieża podczas oficjalnych wizyt państwowych; papamóvil

papier /ˈpapʲjɛr/ (n)
1. wyrób z celulozy w postaci arkusza, zwykle przeznaczony do zapisywania informacji; papel
2. (potocznie, potoczny) (biurowość, biurowy) (księgowość) (urzędowy) dokument papel

papier milimetrowy (n)
arkusz papieru kreślarskiego z naniesioną siatką milimetrową papel milimetrado

papier toaletowy /ˈpapʲjɛr ˌtɔalɛˈtɔvɨ/ (n)
chłonny papier przeznaczony do utrzymywania higieny po wypróżnieniu papel higiénico

papier wartościowy /ˈpapʲjɛr ˌvartɔɕˈʨ̑ɔvɨ/ (n)
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (ekonomia, ekonomiczny) dokument lub zapis w systemie informatycznym, który poświadcza prawo posiadacza do własności lub innych praw majątkowych; efecto, título, valor

papier ścierny /ˈpapʲjɛrʲ ˈɕʨ̑ɛrnɨ/ (n)
jeden z rodzajów wyrobów ściernych przeznaczonych do obróbki ściernej powierzchni przedmiotów wykonanych z takich materiałów jak drewno, metal, tworzywa sztuczne; lija, papel de lija

papieros /paˈpʲjɛrɔs/ (n)
wyrób tytoniowy w postaci cienkiej papierowej rurki długości kilku centymetrów wypełnionej zmielonym tytoniem; cigarrillo

papierośnica /ˌpapʲjɛrɔɕˈɲiʦ̑a/ (n)
mały, elegancki pojemnik do trzymania papierosów. pitillera, cigarrera, petaca

papieski /paˈpʲjɛsʲci/ (adj)
związany z papieżem lub papiestwem, dotyczący papieża lub papiestwa papal

papież /ˈpapʲjɛʃ/ (n)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) biskup i patriarcha Rzymu, głowa Kościoła katolickiego oraz państwa Watykan; papa, pontífice, santo padre

papirus /paˈpʲirus/ (n)
1. (botanika, botaniczny) Cyperus papyrus L., cibora papirusowa, gatunek roślin należący do rodziny ciborowatych, pochodzący z Afryki, głównie z Egiptu; papiro
2. materiał pisarski, wyrabiany z włókien (1.1); papiro

paplać /ˈpaplaʨ̑/ (v)
(potocznie, potoczny) mówić dużo i bez sensu lub o mało istotnych sprawach chacharear, cotorrear, cascar

paproć /ˈpaprɔʨ̑/ (n)
(botanika, botaniczny) Polypodiopsida, klasa roślin z gromady paprotników; helecho

papryka /ˈpaprɨka/ (n)
(botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) gatunek rośliny uprawnej o owocach spożywane jako warzywo lub przyprawa; pimiento

papuga /paˈpuɡa/ (n)
1. (ornitologia, ornitologiczny) Psittaciformes, rząd ptaków tropikalnych; loro, papagayo
2. (ornitologia, ornitologiczny) ptak z podrodziny (1.1) loro, papagayo
3. (przenośnie, przenośnia) ktoś, kto powtarza czyjeś słowa lub gesty loro, papagayo

para /ˈpara/ (n)
1. (fizyka, fizyczny) woda w stanie gazowym; vapor, vapor de agua
2. (potocznie, potoczny) woda w stanie zawiesiny kropel w powietrzu vapor
3. dwa przedmioty stanowiące komplet par
4. określenie niektórych przedmiotów, składających się z dwóch takich samych części par
5. drugi przedmiot z przedmiotów występujących po dwa par
6. dwie osoby, darzące się uczuciem pareja
7. dwie osoby występujące wspólnie, np. w grze, w tańcu pareja
8. dwoje ludzi lub zwierząt pareja

para wodna /ˈpara ˈvɔdna/ (n)
(fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) woda w gazowym stanie skupienia; vapor de agua

para- /ˈpara/
pierwszy człon wyrazów złożonych oznaczający: niby, prawie, podobny do tego, co jest określane drugą częścią złożenia para-, pará-

parabola /ˌparaˈbɔla/ (n)
1. (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) przypowieść, alegoria; parábola
2. (matematyka, matematyczny) zbiór punktów równo odległych od pewnej prostej (kierownicy paraboli) i pewnego punktu (ogniska paraboli) nieleżącego na tej prostej; parábola

paraboliczny /ˌparabɔˈlʲiʧ̑nɨ/ (adj)
1. związany z parabolą, dotyczący paraboli parabólico
2. taki, który ma kształt paraboli parabólico

parada /paˈrada/ (n)
1. (sport, sportowy) w piłce nożnej, piłce ręcznej i hokeju: obrona bramki gdy bramkarza rzuca się całym ciałem w bok w celu złapania lub odbicia piłki parada
2. (sport, sportowy) w szermierce, w boksie: odparcie ciosu lub uderzenie w odpowiedzi na cios przeciwnika parada, quite
3. (wojskowość, wojskowy) uroczysty przegląd wojsk połączony z defiladą; desfile, parada
4. efektowne widowisko z udziałem wielu osób; desfile

paradoks /paˈradɔks/ (n)
1. rozumowanie logiczne, pozornie oczywiste, prowadzące z powodu pewnych nieścisłości logicznych do wyniku sprzecznego z założeniem lub udowadniające jednocześnie dwie sprzeczne tezy paradoja
2. zaskakujące twierdzenie sprzeczne z przyjętą powszechnie opinią paradoja

paradoksalny /ˌparadɔˈksalnɨ/ (adj)
sprzeczny z tym, co jest lub wydaje się oczywiste, będący paradoksem lub mający cechy paradoksu, osobliwy, absurdalny paradójico

paradygmat /ˌparaˈdɨɡmat/ (n)
1. (filozofia, filozoficzny) zbiór pojęć i teorii tworzących podstawy danej nauki; paradigma
2. (językoznawstwo, językoznawczy) system form odmieniającego się wyrazu; paradigma

parafia /paˈrafʲja/ (n)
(kościelny) najmniejsza jednostka podziału administracyjnego w niektórych wspólnotach chrześcijańskich, wspólnota eucharystyczna kierowana przez proboszcza; parroquia

parafialny (adj)
(kościelny) związany z parafią, należący do parafii parroquial, parroquiano

parafianin /ˌparaˈfʲjä̃ɲĩn/ (n)
(kościelny) członek wspólnoty parafialnej parroquiano, feligrés

parafilia (n)
(seksuologia, seksuologiczny) (medycyna, medyczny) zboczenie lub zaburzenie seksualne parafilia

paragon /paˈraɡɔ̃n/ (n)
(księgowość) dokument, najczęściej kwit z bloczka kasowego, świadczący o zapłacie za zakupiony towar recibo, tique

paragraf /paˈraɡraf/ (n)
podstawowa jednostka redakcyjna rozporządzenia, oznaczana w tekście symbolem §; párrafo

paralityk (n)
(medycyna, medyczny) ktoś sparaliżowany paralítico

paraliż /paˈralʲiʃ/ (n)
utrata możliwości ruchu spowodowana uszkodzeniem układu nerwowego parálisis

paraliżować (v)
utrudniać swobodne funkcjonowanie czegoś paralizar

paralotniarstwo /ˌparalɔtʲˈɲarstfɔ/ (n)
sport i forma rekreacji polegająca na lataniu przy użyciu paralotni: parapente

parametr /paˈrãmɛtr̥/ (n)
1. (informatyka, informatyczny) wartość lub zmienna przekazywana do podprogramu podczas jego wywoływania, pozwalająca na sterowanie jego zachowaniem lub uzyskanie jego wyników; parámetro
2. (technologia, technika, techniczny) (matematyka, matematyczny) (fizyka, fizyczny) wielkość charakteryzująca właściwości czegoś (np. równania, rozkładu, urządzenia, procesu technologicznego, materiału, itp.) parámetro

paramilitarny (adj)
zorganizowany na wzór wojskowy paramilitar

paranauka (n)
część wiedzy przez naukowców nieuznawana za naukę paraciencia

paraolimpijski /ˌparaɔlʲĩmˈpʲijsʲci/ (adj)
związany z paraolimpiadą, dotyczący paraolimpiady paralímpico

paraplegia /ˌparaˈplɛɟja/ (n)
(medycyna, medyczny) porażenie dwóch kończyn spowodowane urazem rdzenia kręgowego na różnych poziomach lub mózgu; paraplejía

parapsychologiczny (adj)
(psychologia, psychologiczny) związany z parapsychologią, dotyczący parapsychologii parapsicológico

parasol /paˈrasɔl/ (n)
1. przyrząd jak parasol (1.1) do ochrony przed słońcem parasol, sombrilla, quitasol
2. przyrząd składający się z laski i czaszy, używany do ochrony przed deszczem paraguas

parawan (n)
rozstawialna segmentowa ścianka wydzielająca część pomieszczenia; biombo, pantalla

parazytologia /ˌparazɨtɔˈlɔɟja/ (n)
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) dział biologii zajmujący się pasożytami; parasitología

parcela (n)
działka gruntu utworzona poprzez wydzielenie jej z większego obszaru parcela

parch /parx/ (n)
(medycyna, medyczny) grzybicza choroba owłosionej skóry głowy; tiña

paremia /paˈrɛ̃mʲja/ (n)
(przestarzałe, przestarzały) przysłowie, sentencja paremia

paremiologia /ˌparɛ̃mʲjɔˈlɔɟja/ (n)
nauka o przysłowiach zajmująca się ich pochodzeniem, znaczeniem oraz porównywaniem ich wersji w różnych językach; paremiología

pareo (n)
1. (etnografia, etnograficzny) kawałek kolorowej tkaniny, rodzaj spódnicy noszonej przez kobiety lub mężczyzn na Tahiti; pareo
2. prostokątna, kwadratowa lub trójkątna chusta z cienkiej tkaniny noszona jako część damskiego stroju plażowego, zawiązywana zwykle na biodrach i noszona jako spódnica lub zawiązywana na szyi i noszona jako sukienka pareo

park /park/ (n)
(turystyka, turystyczny) (ogrodnictwo, ogrodniczy) duży miejski, rekreacyjny zadrzewiony teren zielony z wytyczonymi alejkami; parque

park narodowy /ˈpark ˌnarɔˈdɔvɨ/ (n)
obszar wydzielony przez władze państwowe w celu ochrony przyrody; parque nacional

park rozrywki (n)
(turystyka, turystyczny) teren z atrakcjami i punktami gastronomicznymi parque de diversiones, parque de entretención

parkiet /ˈparʲcɛt/ (n)
1. drewniane klepki na podłogi parqué
2. podłoga z drewnianych klepek (1.1) parqué
3. miejsce w restauracji lub kawiarni przeznaczone do tańca pista de baile

parking /ˈparʲcĩŋk/ (n)
plac lub budynek przeznaczony do odstawiania (parkowania) pojazdów mechanicznych; aparcamiento, estacionamiento

parkinson /parʲˈcĩw̃sɔ̃n/ (n)
(potocznie, potoczny) choroba Parkinsona párkinson

parkowanie /ˌparkɔˈvãɲɛ/ (n)
zatrzymywanie pojazdu na postoju, parkingu lub w innym przeznaczonym do tego miejscu aparcamiento, estacionamiento

parkować /parˈkɔvaʨ̑/ (v)
zostawiać samochód na parkingu, miejscu przeznaczonym do zatrzymania samochodu lub innym wolnym miejscu aparcar, estacionar

parlament /parˈlãmɛ̃nt/ (n)
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) w systemach demokratycznych najwyższy organ ustawodawczy; parlamento

parlamentarny /ˌparlãmɛ̃nˈtarnɨ/ (adj)
dotyczący parlamentu, związany z parlamentem parlamentario

parmezan /parˈmɛzãn/ (n)
(kulinaria) włoski twardy ser podpuszczkowy, dojrzewający kilka lat, utarty dodawany do potraw jako przyprawa; parmesano

parmeńczyk (n)
mieszkaniec Parmy parmesano

parmeński (adj)
związany z Parmą, dotyczący Parmy parmesano

parodia /paˈrɔdʲja/ (n)
celowa przeróbka czyjegoś utworu (książki, filmu, muzyki itp., także stylu) lub zachowania, gestów, służąca ośmieszeniu oryginału lub będąca żartem z niego; parodia

parodiować (v)
dokonywać parodii czegoś parodiar

paronim /paˈrɔ̃ɲĩm/ (n)
(językoznawstwo, językoznawczy) słowo bardzo podobne do innego brzmieniem, ale mające zupełnie inne znaczenie i często mylone; parónimo

paronomazja (n)
(językoznawstwo, językoznawczy) (literacko) zestawienie wyrazów podobnie brzmiących o różnych znaczeniach paronomasia

parostatek /ˌparɔˈstatɛk/ (n)
dawny, niewielki statek z silnikiem parowym, zwykle przeznaczony do żeglugi śródlądowej lub przybrzeżnej, z podsiębiernymi kołami napędowymi barco de vapor

parowar /paˈrɔvar/ (n)
(kulinaria) przyrząd służący do gotowania na parze olla vaporera

parowóz /paˈrɔvus/ (n)
(kolejnictwo) lokomotywa, której napęd stanowi silnik parowy locomotora de vapor

parsek (n)
(astronomia, astronomiczny) jednostka długości w astronomii, odległość, przy której paralaksa roczna jest równa 1 sekundzie łuku pársec

partacz /ˈpartaʧ̑/ (n)
(potocznie, potoczny) zły pracownik lub rzemieślnik; osoba źle (niedbale, niechlujnie) wykonująca pracę chafallón, chapucero, farfullero

partenogeneza (n)
(biologia, biologiczny) rozmnażanie z niezapłodnionej komórki jajowej; partenogénesis

parter /ˈpartɛr/ (n)
kondygnacja budynku położona tuż nad ziemią planta baja, planta calle

parterowy /ˌpartɛˈrɔvɨ/ (adj)
1. (ogrodnictwo, ogrodniczy) rosnący na parterze kwiatowym de arriate, de parterre
2. nie mający pięter de una planta
3. znajdujący się na parterze de planta baja
4. znajdujący się na parterze widowni de patio de butacas

partia /ˈpartʲja/ (n)
1. (handel, handlowy) określona ilość czegoś dostarczanego, wysyłanego, itp., zwykle towarów; określona ilość jakiejś produkcji wytworzonej na fabryce, w przedsiębiorstwie partida
2. (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) fragment utworu przeznaczony do wykonywania przez odpowiednią grupę instrumentów, wykonawców papel, parte
3. (zobacz) partia polityczna partido
4. (przestarzałe, przestarzały) kandydat na męża; kandydatka na żonę partido
5. (przestarzałe, przestarzały) stronnictwo, ugrupowanie, grupa osób powiązanych ze sobą w jakiś sposób partido
6. w niektórych grach (szachy, pojęcie szachowe) (termin karciany) : rozgrywka, mecz partido

partia polityczna /ˈpartʲja ˌpɔlʲiˈtɨʧ̑na/ (n)
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) grupa ludzi, zwykle zarejestrowana w odpowiedni sposób w administracji państwowej, których celem jest przejęcie władzy i rządzenie państwem; partido político

partner /ˈpartnɛr/ (n)
1. osoba, którą traktuje się jak równą sobie igual
2. współuczestnik w grze, rozmowie, zabawie lub przedsięwzięciu compañero, pareja

partycja (n)
(informatyka, informatyczny) wydzielona część dysku fizycznego umożliwiająca utworzenie dysku logicznego; partición

partyjska strzała (idiom)
cięte i trafne słowa wypowiedziane na odchodnem, na pożegnanie flecha parta

partyjski (adj)
związany z Partami lub Partią, dotyczący Partów lub Partii parto

partykuła /ˌpartɨˈkuwa/ (n)
(językoznawstwo, językoznawczy) nieodmienna i niesamodzielna część mowy wyrażająca, uwydatniająca pytanie, rozkaz, zaprzeczenie, życzenie, np. bym, byście, -li, -ż, -że, nie, czy, niech; partícula

partytura /ˌpartɨˈtura/ (n)
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) szczegółowy zapis nutowy całości utworu muzycznego z założenia przeznaczony do wykonywania przez wiele instrumentów, uporządkowanych według powszechnie przyjętej kolejności jedna partia pod drugą; partitura

partyzana /ˌpartɨˈzãna/ (n)
(historia, historyczny, historycznie) broń drzewcowa o długim, obosiecznym grocie, używana w zachodniej Europie od XV w.; partesana

partyzancki /ˌpartɨˈzãnʦ̑ʲci/ (adj)
związany z partyzantką i partyzantami guerrillero, partisano

partyzant /parˈtɨzãnt/ (n)
(wojskowość, wojskowy) uczestnik konspiracyjnej walki zbrojnej na tyłach nieprzyjaciela; żołnierz oddziału partyzanckiego guerrillero

paruzja /paˈruzʲja/ (n)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w chrześcijaństwie: ponowne przyjście Chrystusa na świat, parusía

paryski /paˈrɨsʲci/ (adj)
związany z Paryżem, dotyczący Paryża parisiense, parisino

paryżanin /ˌparɨˈʒãɲĩn/ (n)
mieszkaniec Paryża parisiense, parisino

paryżanka /ˌparɨˈʒãnka/ (n)
mieszkanka Paryża parisiense, parisina

parzystokopytny /paˈʒɨstɔkɔˈpɨtnɨ/ (adj)
(zoologia, zoologiczny) zwykle lm parzystokopytne ssaki, które mają parzystą liczbę palców zwieńczonych kopytami; artiodáctilo

parówka /paˈrufka/ (n)
(kulinaria) tania kiełbasa z przemielonej masy mięsno-kostno-tłuszczowej, spożywana zwykle na gorąco; salchicha de Frankfurt

pas /pas/ (n)
1. (motoryzacja) wydzielona część jezdni, przeznaczona do jazdy pojazdów w jednym kierunku i ze zbliżoną prędkością; długa droga; carril
2. (technologia, technika, techniczny) część maszyny, zbliżona wyglądem do pasa (1.1), służąca do przenoszenia ruchu obrotowego na duże odległości cinta
3. część ubioru służąca do trzymania spodni, koszuli itp. blisko ciała, zwykle uniemożliwiając im zsunięcie się; cinturón, cinto
4. długi rząd czegoś fila, hilera
5. miejsce wokół ciała wzdłuż bioder, gdzie nosi się pas (1.1) cintura

pas cnoty /ˈpas ˈʦ̑nɔtɨ/ (n)
(historia, historyczny, historycznie) specjalny metalowy lub skórzany pas, który mąż mocował wokół bioder i pachwin żony, aby uniemożliwić jej stosunek seksualny z drugim mężczyzną podczas swojej nieobecności; cinturón de castidad

pas planetoid (n)
(astronomia, astronomiczny) w Układzie Słonecznym obszar między orbitami Marsa i Jowisza, w którym porusza się większość planetoid; cinturón de asteroides

pas startowy /ˈpas ːtarˈtɔvɨ/ (n)
(lotnictwo, lotniczy) wydzielona i specjalnie oznaczona część lotniska przeznaczona do startów i lądowań samolotów pista

pasażer /paˈsaʒɛr/ (n)
osoba podróżująca, ale nie kierująca pojazdem pasajero

pasażerka /ˌpasaˈʒɛrka/ (n)
kobieta podróżująca, ale nie kierująca pojazdem pasajera

pasażerski (adj)
taki, który służy do przewozu pasażerów de pasajero, de viajero

paschał /ˈpasxaw/ (n)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) świeca poświęcona w Wigilię Paschalną z charakterystycznymi greckimi literami Α i Ω (alfa i omega); cirio pascual

pasek narzędzi /ˈpasɛk naˈʒɛ̃ɲʥ̑i/ (n)
(informatyka, informatyczny) pasek interfejsu graficznego programu, na którym znajdują się ikony narzędzi programu barra de herramientas

pasierb /ˈpaɕɛrp/ (n)
syn małżonka z innego małżeństwa hijastro

pasierbica /ˌpaɕɛrˈbʲiʦ̑a/ (n)
córka małżonka z innego małżeństwa hijastra

pasikonik /ˌpaɕiˈkɔ̃ɲik/ (n)
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) zwykle zielony, skoczny owad; saltamontes

pasja /ˈpasʲja/ (n)
silne zainteresowania, zamiłowanie pasión

pasjans /ˈpasʲjãw̃s/ (n)
(termin karciany) rodzaj jednoosobowej gry karcianej polegająca na układaniu w odpowiedni sposób talii kart na stole; solitario

pasjonujący /ˌpasʲjɔ̃nuˈjɔ̃nʦ̑ɨ/ (adj)
szczególnie ciekawy, wyjątkowo interesujący apasionante, excitante

paskal /ˈpaskal/ (n)
(metrologia, metrologiczny) (fizyka, fizyczny) jednostka ciśnienia w układzie SI; pascal

paso doble (n)
(choreografia, choreograficzny) żywy taniec hiszpański; pasodoble

pasować jak wół do karety /paˈsɔvaʨ̑ ˈjaɡ ˈvuw ˌdɔ‿kaˈrɛtɨ/ (v)
porównanie, które podkreśla skrajną dysharmonię bliską absurdu como a un Cristo tres pistolas como guitarra en un entierro como anillo en hocico de cerda

pasożyt /paˈsɔʒɨt/ (n)
1. (biologia, biologiczny) organizm czerpiący korzyści ze współżycia z innym organizmem, zazwyczaj ze szkodą dla swego gospodarza; parásito
2. (książkowy) (przenośnie, przenośnia) człowiek wykorzystujący innych dla osiągnięcia własnych korzyści parásito

pasożytniczy (adj)
(biologia, biologiczny) dotyczący pasożytów parásito

pasta do butów (n)
(chemia, chemiczny) półpłynna substancja służąca do nabłyszczania, impregnacji i poprawiania wyglądu obuwia; betún para calzado, crema para zapatos

pasta do zębów /ˈpasta dɔ‿ˈzɛ̃mbuf/ (n)
(kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) półpłynna substancja przechowywana w tubce służąca do utrzymywania czystości zębów i jamy ustnej; dentífrico, pasta de dientes

pasterka /paˈstɛrka/ (n)
1. (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) msza odprawiana w noc Bożego Narodzenia misa de gallo
2. dziewczyna pasąca bydło, gęsi, itp. pastora

pasteryzacja /ˌpastɛrɨˈzaʦ̑ʲja/ (n)
(spożywczy) metoda konserwacji żywności przez jej podgrzewanie; pasteurización

pasterz /ˈpastɛʃ/ (n)
1. (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (przenośnie, przenośnia) duchowy lub religijny opiekun pastor
2. osoba, opiekująca się zwierzętami podczas wypasu pastor

pastisz /ˈpastʲiʃ/ (n)
(książkowy) dzieło sztuki, którego autor świadomie naśladuje styl innego autora, innej szkoły lub epoki; pastiche

pastor /ˈpastɔr/ (n)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) duchowny protestancki; pastor

pastorałka /ˌpastɔˈrawka/ (n)
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (etnografia, etnograficzny) lekki utwór o tematyce związanej z Bożym Narodzeniem; także: widowisko sceniczne o takiej tematyce; villancico

pastuch (n)
człowiek wypasający hodowlane zwierzęta domowe vaquero

pastuszek /paˈstuʃɛk/ (n)
chłopiec zajmujący się pasterstwem pastorcito, pastorillo

pastwisko /paˈstfʲiskɔ/ (n)
(rolnictwo, rolniczy) teren porośnięty trawą, przeznaczony do wypasania zwierząt pasto, apacentadero, pastizal

pasy /ˈpasɨ/ (n)
1. (potocznie, potoczny) przejście dla pieszych o wyglądzie białych pasów na jezdni paso de cebra, paso de peatones
2. urządzenie mocujące pasażera do fotela lub łóżka, np. w samochodzie lub samolocie cinturón de seguridad

pasywność /paˈsɨvnɔɕʨ̑/ (n)
1. (książkowy) bierna postawa, brak aktywności pasividad
2. (chemia, chemiczny) (technologia, technika, techniczny) stan metalu, w którym następuje zahamowanie jego reakcji z agresywnym środowiskiem, co chroni go przed korozją elektrochemiczną pasividad

pasza /ˈpaʃa/ (n)
1. (historia, historyczny, historycznie) wysoki urzędnik wojskowy lub cywilny w Imperium Osmańskim; także tytuł tego dostojnika; pachá
2. (dawniej, dawny) pastwisko pasto
3. (zootechnika, zootechniczny) pożywienie przeznaczone dla zwierząt gospodarskich; karma; forraje, pienso, pasto

paszcza /ˈpaʃʧ̑a/ (n)
zwierzęcy otwór gębowy, zwłaszcza gdy pokaźnych rozmiarów lub u drapieżnika fauces

paszkot /ˈpaʃkɔt/ (n)
(ornitologia, ornitologiczny) Turdus viscivorus, średniej wielkości ptak z rodziny drozdowatych; zorzal charlo

paszkwil /ˈpaʃkfʲil/ (n)
publikacja brukająca czyjąś reputację; libelo, pasquín

paszport /ˈpaʃpɔrt/ (n)
dokument tożsamości uprawniający do przekraczania granic państwowych; pasaporte

pasztet /ˈpaʃtɛt/ (n)
(kulinaria) potrawa z kilku gatunków duszonego lub gotowanego mięsa i podrobów, które się miele i zwykle zapieka paté

pasztet strasburski /ˈpaʃtɛt strazˈbursʲci/ (n)
(kulinaria) pasztet z otłuszczonych wątróbek gęsich lub kaczych, specjalność kuchni francuskiej; foie gras, paté

paszto /ˈpaʃtɔ/ (n)
język Pasztunów; pashto

pat /pat/ (n)
(szachy, pojęcie szachowe) sytuacja remisowa, w której gracz, na którego przypada posunięcie, nie może wykonać ruchu, a jego król nie jest szachowany; tablas

patagoński /ˌpataˈɡɔ̃j̃sʲci/ (adj)
od Patagonia patagón, patagónico

patelnia /paˈtɛlʲɲa/ (n)
naczynie kuchenne służące do smażenia potraw; sartén

patent /ˈpatɛ̃nt/ (n)
dokument uznający czyjeś wyłączne prawa do wynalazku; patente

patentowany leń /ˌpatɛ̃ntɔˈvãnɨ ˈlɛ̃ɲ/ (idiom)
osoba wyjątkowo leniwa más vago que la chaqueta de un guardia, vago de siete suelas

patera (n)
(historia, historyczny, historycznie) (starożytność) naczynie obrzędowe służące w starożytności do składania ofiar; pátera

patetyczny /ˌpatɛˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
poważny, doniosły, uroczysty patético

patio /ˈpatʲjɔ/ (n)
(architektura, architektoniczny) niewielki dziedziniec wewnątrz domu, z wejściami do pomieszczeń, często z krużgankami, zwykle w architekturze hiszpańskiej i portugalskiej; patio

patriarchalny /ˌpatrʲjarˈxalnɨ/ (adj)
1. związany z patriarchatem, dotyczący patriarchatu patriarcal
2. związany z patriarchą, dotyczący patriarchy patriarcal

patriota /paˈtrʲjɔta/ (n)
człowiek kochający swoją ojczyznę, gotów do poświęceń dla niej patriota

patriotka /paˈtrʲjɔtka/ (n)
kobieta kochająca swoją ojczyznę, gotowa do poświęceń dla niej patriota

patriotyczny /ˌpatrʲjɔˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
1. taki, którego cechuje patriotyzm patriótico
2. związany z patriotyzmem, dotyczący patriotyzmu patriótico

patriotyzm /paˈtrʲjɔtɨsm̥/ (n)
miłość ojczyzny i własnego narodu, połączona z gorliwością ofiar dla nich; patriotismo

patrolować (v)
wykonywać obchód kontrolowanego terenu patrullar

patron (n)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) święty opiekun kraju, miasta, profesji, osób; patrón, patrono

patronimiczny /ˌpatrɔ̃ɲĩˈmʲiʧ̑nɨ/ (adj)
(językoznawstwo, językoznawczy) utworzony od imienia ojca patronímico

patrzeć /ˈpaṭʃɛʨ̑/ (v)
kierować wzrok na coś lub na kogoś mirar

patrzeć przez palce (v)
udawać, że się czegoś nie widzi, być pobłażliwym, tolerować coś hacer la vista gorda

patyczek do uszu (n)
plastikowy patyczek zakończony watą przeznaczony do higieny uszu bastoncillo de algodón

patyna /paˈtɨ̃na/ (n)
1. rdza na miedzi i jej stopach (brąz, mosiądz) w postaci zielonego nalotu pátina
2. (przenośnie, przenośnia) (książkowy) oznaka dawności, znamię czasu zwykle nadające wartości, szlachetności pátina
3. warstwa zasadowych węglanów wytwarzana sztucznie w celach zdobniczych pátina

pauperyzacja /ˌpawpɛrɨˈzaʦ̑ʲja/ (n)
ubożenie (człowieka, społeczeństwa) pauperización

pauza /ˈpawza/ (n)
1. (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) przerwa między dźwiękami; silencio
2. (szkolnictwo, szkolny) przerwa między lekcjami w szkole descanso
3. (termin typograficzny) znak interpunkcyjny; pozioma kreska długości jednego firetu; raya
4. przerwa w jakiejś czynności pausa

paw /paf/ (n)
1. (ornitologia, ornitologiczny) ptak z rodzaju (1.1) pavo real, pavorreal
2. (przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) (eufemistycznie) wymiociny pota

pawian /ˈpavʲjãn/ (n)
(zoologia, zoologiczny) małpa z charakterystycznie odsłoniętymi pośladkami i o wydłużonym pysku; babuino

pawilon /paˈvʲilɔ̃n/ (n)
parterowy budynek handlowy lub usługowy wykonany zwykle z lekkich materiałów pabellón

pawlacz (n)
schowek pod sufitem altillo

pazerność /paˈzɛrnɔɕʨ̑/ (n)
(potocznie, potoczny) chciwość, zachłanność codicia, insaciabilidad, voracidad

paznokieć /pazˈnɔcɛ̇ʨ̑/ (n)
1. (anatomia, anatomiczny) płaska rogowa osłona ostatniego członu palca małp i człowieka; uña
2. (botanika, botaniczny) dolna, zwężona część płatka korony kwiatu uña

pazur /ˈpazur/ (n)
(zoologia, zoologiczny) ostro zakończony, rogowy twór naskórka na końcach palców niektórych zwierząt, zwłaszcza drapieżnych; garra, zarpa, uña

pałac /ˈpawaʦ̑/ (n)
1. (architektura, architektoniczny) okazały, pozbawiony cech obronnych budynek mieszkalny należący do władcy lub bogatego człowieka palacio
2. (architektura, architektoniczny) okazały budynek użyteczności publicznej palacio

pałeczki /paˈwɛʧ̑ʲci/ (n)
(kulinaria) azjatycki przyrząd do nabierania jedzenia; palillos

pałka /ˈpawka/ (n)
kij służący do uderzania, najczęściej drewniany lub gumowy, tępo zakończony porra

pałować /paˈwɔvaʨ̑/ (v)
bić pałką apalear, aporrear, varear

pański (possessiveAdjective)
należący do mężczyzny, do którego zwracamy się per pan su

pańskie oko konia tuczy /ˈpãj̃sʲcɛ ˈɔkɔ ˈkɔ̃ɲa ˈtuʧ̑ɨ/ (proverb)
gdy gospodarz (właściciel) sam dogląda swego gospodarstwa (przedsiębiorstwa), to lepiej one funkcjonują el ojo del amo engorda al caballo

państwo /ˈpãj̃stfɔ/ (n)
1. (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) struktura polityczna obejmująca określony obszar i grupę ludzi go zamieszkującą, rządzona przez osoby reprezentujące tę grupę; ustrój takiej struktury; estado
2. pan i pani wobec służby amo, señor
3. tytuł grzecznościowy wobec małżeństwa el señor
4. zwrot grzecznościowy względem grupy, w której są zarówno kobiety, jak i mężczyźni usted

państwowy /pãj̃ˈstfɔvɨ/ (adj)
będący w posiadaniu lub pod kontrolą państwa, ustanowiony lub sprawowany przez państwo; odnoszący się do państwa, związany z państwem estatal

październik /paʑˈʥ̑ɛrʲɲik/ (n)
dziesiąty miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego); octubre

październikowy /ˌpaʑʥ̑ɛrʲɲiˈkɔvɨ/ (adj)
dotyczący października, dziejący się w październiku de octubre

pchacz /pxaʧ̑/ (n)
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) motorowy statek wodny przystosowany do pchania przed dziobem zestawu barek, głównie na wodach śródlądowych; remolcador de empuje, remolcador empujador

pchać /pxaʨ̑/ (v)
1. (przenośnie, przenośnia) namawiać do czegoś empujar, incitar
2. przesuwać coś przed sobą napierając z tyłu empujar

pchnięcie kulą /ˈpçɲɛ̇̃ɲʨ̑ɛ ˈkulɔ̃w̃/ (n)
(sport, sportowy) konkurencja lekkoatletyczna, polegająca na wypchnięciu kuli jednorącz z koła o średnicy 2,135 m; lanzamiento de peso

pchła /pxwa/ (n)
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) mały, bezskrzydły, skaczący owad żywiący się krwią; pulga

pe /pɛ/ (n)
nazwa litery p / P pe

pech /pɛx/ (n)
niepomyślny zbieg okoliczności mala pata, mala potra

pechowiec (n)
(potocznie, potoczny) ktoś, kto ma pecha pupas

pedagogiczny (adj)
związany z pedagogiką, wychowawczy pedagógico

pedagogika /ˌpɛdaˈɡɔɟika/ (n)
nauka o celach, metodach i środkach nauczania i wychowania; pedagogía

pedantyczny /ˌpɛdãnˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
skrajnie, nadmiernie dokładny pedante

pedał /ˈpɛdaw/ (n)
1. (technologia, technika, techniczny) dźwignia przeznaczona do obsługi stopą w samochodzie, samolocie, rowerze itp., także w niektórych instrumentach muzycznych; pedal
2. (slangowo) (obraźliwie) określenie mężczyzny homoseksualnego (niekiedy rozszerzane na osoby, które nie są gejami, ale są stereotypowo postrzegane jak homoseksualiści) marica, maricón

pedałować /ˌpɛdaˈwɔvaʨ̑/ (v)
obracać pedałami, jadąc rowerem lub innym pojazdem pedalear

pediatra /pɛˈdʲjatra/ (n)
1. (medycyna, medyczny) lekarz dziecięcy pediatra
2. (medycyna, medyczny) lekarka dziecięca pediatra

pediatria (n)
(medycyna, medyczny) dział medycyny zajmujący się dziećmi, ich rozwojem, opieką nad nimi oraz chorobami dziecięcymi; pediatría

pediatryczny (adj)
związany z pediatrią pediátrico

pedikiurzystka /ˌpɛdʲicuˈʒɨstka/ (n)
(kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) kobieta wykonująca pedikiur zawodowo pedicura

pedofil /pɛˈdɔfʲil/ (n)
(seksuologia, seksuologiczny) dorosły odczuwający popęd płciowy do dzieci pedófilo

pedofilia /ˌpɛdɔˈfʲilʲja/ (n)
(seksuologia, seksuologiczny) (psychologia, psychologiczny) popęd seksualny do dzieci; pedofilia

pedofobia (n)
(psychologia, psychologiczny) chorobliwy lęk przed dziećmi, niechęć wobec dzieci pedofobia

pejoratywny /ˌpɛjɔraˈtɨvnɨ/ (adj)
mający negatywny, ujemny (obraźliwy, zniechęcający) wydźwięk peyorativo

pejzaż /ˈpɛjzaʃ/ (n)
(sztuka) obraz, którego tematem jest krajobraz paisaje

pejzażysta /ˌpɛjzaˈʒɨsta/ (n)
(sztuka) malarz tworzący pejzaże paisajista

pelargonia /ˌpɛlarˈɡɔ̃ɲja/ (n)
(botanika, botaniczny) Pelargonium, popularna roślina doniczkowa geranio

peleton /pɛˈlɛtɔ̃n/ (n)
(sport, sportowy) najliczniejsza zwarta grupa kolarzy jadących w wyścigu; pelotón

pelikan /pɛˈlʲikãn/ (n)
(ornitologia, ornitologiczny) ptak z rzędu pełnopłetwych; pelícano

pelota /pɛˈlɔta/ (n)
(sport, sportowy) rodzaj tenisa popularnego wśród Basków, rozgrywanego na boisku ze ścianą, o którą odbijana jest piłka; pelota vasca

pelta (n)
(wojskowość, wojskowy) (starożytność) drewniana, obciągnięta skórą tarcza o nerkowatym kształcie, używana zwłaszcza przez lekkozbrojnych żołnierzy greckich i macedońskich; pelta

peltasta (n)
(wojskowość, wojskowy) (starożytność) lekkozbrojny żołnierz armii greckich i hellenistycznych wyposażony w tarczę - peltę oraz oszczepy; peltasta

pendrajw (n)
(informatyka, informatyczny) niewielkie urządzenie przenośne podłączane do komputera poprzez port USB, zawierające pamięć trwałą; memoria USB, lápiz de memoria

pendrive (n)
(informatyka, informatyczny) niewielkie urządzenie przenośne podłączane do komputera poprzez port USB, zawierające pamięć trwałą; memoria USB, lápiz de memoria

penicylina (n)
(farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) lek z grupy penicylin; penicilina

penis /ˈpɛ̃ɲis/ (n)
(anatomia, anatomiczny) narząd kopulacyjny samców, zarówno u ludzi, jak i u niektórych zwierząt; pene

penologia (n)
nauka zajmująca się ogólnymi zaganieniami dotyczącymi kary penología

pens /pɛ̃w̃s/ (n)
drobna moneta używana w Wielkiej Brytanii; penique

pensja /ˈpɛ̃w̃sʲja/ (n)
płaca za wykonaną pracę wypłacana w równych odstępach czasu, dotycząca jakiegoś okresu salario

pentagram (n)
(geometria) pięciokąt gwiaździsty; pentagrama

peptyd /ˈpɛptɨt/ (n)
(biochemia, biochemiczny) produkt rozkładu peptonów péptido

percepcja (n)
odbiór i postrzeganie zjawisk za pomocą zmysłów percepción

perfekcja /pɛrˈfɛkʦ̑ʲja/ (n)
doskonałość, cecha tego, co jest perfekcyjne perfección

perfekcjonista /ˌpɛrfɛkʦ̑ʲjɔ̇̃ˈɲista/ (n)
człowiek dążący do doskonałości perfeccionista

perfekcjonizm /ˌpɛrfɛkˈʦ̑ʲjɔ̇̃ɲism̥/ (n)
dążenie do doskonałości perfeccionismo

perforator /ˌpɛrfɔˈratɔr/ (n)
(zobacz) dziurkarka perforador

perfumeria /ˌpɛrfũˈmɛrʲja/ (n)
sklep sprzedający perfumy i często również inne kosmetyki perfumería

perfumować (v)
skrapiać perfumami, aplikować perfumy perfumar

pergamin (n)
1. niegarbowana, cienka, odpowiednio przygotowana skóra owcza, cielęca lub ośla, przeznaczona do pisania lub malowania pergamino
2. papier nieprzepuszczający wilgoci ani tłuszczu papel del horno, papel sulfurizado, papel vegetal

pergola /pɛrˈɡɔla/ (n)
(architektura, architektoniczny) (ogrodnictwo, ogrodniczy) budowla ogrodowa w postaci dwóch rzędów podpór i umieszczonej na nich poziomej ażurowej konstrukcji, po której pną się rośliny; pérgola

perkoz /ˈpɛrkɔs/ (n)
(ornitologia, ornitologiczny) ptak śródlądowy zmieniający upierzenie stosownie do pory roku; somormujo, somorgujo

perkoz dwuczuby /ˈpɛrkɔz dvuˈʧ̑ubɨ/ (n)
(ornitologia, ornitologiczny) Podiceps cristatus, gatunek ptaka z rodziny perkozów; somormujo lavanco

perkoz rdzawoszyi /ˈpɛrkɔs ˌrʣ̑avɔˈʃɨji/ (n)
(ornitologia, ornitologiczny) Podiceps grisegena, gatunek ptaka z rodziny perkozów; somormujo cuellirrojo

perkusista /ˌpɛrkuˈɕista/ (n)
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) muzyk grający na perkusji batería

perliczka /pɛrˈlʲiʧ̑ka/ (n)
(ornitologia, ornitologiczny) Numida meleagris, udomowiony naziemny ptak grzebiący z rodziny perlic; pintada

peron /ˈpɛrɔ̃n/ (n)
(kolejnictwo) wydzielona część stacji kolejowej, przeznaczona dla pasażerów, umożliwiająca im wsiadanie do pociągu i wysiadanie z niego andén

peronizm /pɛˈrɔ̃ɲism̥/ (n)
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) system polityczny zbudowany przez Juana Peróna w Argentynie, w połowie XX wieku, dążący do zbudowania ustroju pośredniego między amerykańskim kapitalizmem a radzieckim komunizmem; peronismo

personel /pɛrˈsɔ̃nɛl/ (n)
zespół pracowników jakiejś instytucji, najczęściej publicznej, których celem jest wykonywanie ściśle określonych zadań nienależących do kierownika tej instytucji personal

personifikacja /ˌpɛrsɔ̃ɲifʲiˈkaʦ̑ʲja/ (n)
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (językoznawstwo, językoznawczy) rodzaj metafory; przedstawianie rzeczy, zwierząt, zjawisk lub pojęć abstrakcyjnych jako postaci ludzkich; personificación

perswadować /ˌpɛrsfaˈdɔvaʨ̑/ (v)
tłumaczyć, wyjaśniać, dowodzić coś komuś; przekonywać o czymś, udowodnić coś; korzystać z perswazji convencer, persuadir

perswazja /pɛrsˈfazʲja/ (n)
nakłanianie, tłumaczenie, przekonywanie kogoś do czegoś persuasión

persymona /ˌpɛrsɨ̃ˈmɔ̃na/ (n)
1. (botanika, botaniczny) Diospyros L., rodzaj tropikalnych roślin drzewiastych z rodziny hebankowatych; caqui
2. (spożywczy) czerwonopomarańczowy, jadalny owoc rośliny z rodzaju (1.1) caqui
3. (botanika, botaniczny) (potocznie, potoczny) roślina z rodzaju (1.1) caqui

perszeron (n)
(zoologia, zoologiczny) rodzaj konia pociągowego; percherón

peruka /pɛˈruka/ (n)
cudze lub sztuczne włosy przystosowane do zakładania na głowę; peluca

peruwiański /ˌpɛruˈvʲjä̃j̃sʲci/ (adj)
odnoszący się do państwa Peru peruano

perwersyjny (adj)
właściwy perwersji, charakteryzujący się odchyleniem reakcji psychicznych w sferze seksualnej perverso

perydot /pɛˈrɨdɔt/ (n)
(mineralogia, mineralogiczny) minerał, krzemian magnezu i żelaza; peridoto

peryfraza /ˌpɛrɨˈfraza/ (n)
(językoznawstwo, językoznawczy) zastąpienie nazwy jakiegoś zjawiska przez bardziej lub mniej rozbudowane jego opisanie perífrasis

peryhelium /ˌpɛrɨˈxɛlʲjũm/ (n)
(astronomia, astronomiczny) punkt orbity okołosłonecznej planety, planety karłowatej, planetoidy lub komety położony najbliżej Słońca; perihelio

peryskop /pɛˈrɨskɔp/ (n)
urządzenie zbudowane z co najmniej dwóch luster, umożliwiające obserwowanie otoczenia zza zasłony; periscopio

perła /ˈpɛrwa/ (n)
(biologia, biologiczny) wytwór płaszcza niektórych mięczaków, szczególnie perłopławów; perla

peso /ˈpɛsɔ/ (n)
waluta niektórych krajów, głównie południowoamerykańskich; peso

pestycyd /pɛˈstɨʦ̑ɨt/ (n)
częściej w lm: (chemia, chemiczny) substancja syntetyczna lub naturalna stosowana do zwalczania organizmów szkodliwych lub niepożądanych, używana głównie do ochrony roślin uprawnych, lasów, zbiorników wodnych; pesticida

pesymista /ˌpɛsɨ̃ˈmʲista/ (n)
człowiek dostrzegający tylko ujemne strony życia, negatywnie oceniający rzeczywistość i przewidujący same najgorsze rzeczy pesimista

pesymistyczny /ˌpɛsɨ̃mʲiˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
pełen pesymizmu, właściwy pesymiście; dostrzegający tylko negatywne strony czegoś, przewidujący jedynie niepowodzenia i nieszczęścia pesimista

pesymizm /pɛˈsɨ̃mʲism̥/ (n)
tendencja do zakładania, że wydarzenia potoczą się najgorszym z możliwych scenariuszy; pesimismo

peszyć (v)
1. wprawiać w zakłopotanie desconcertar, turbar
2. wpadać w zakłopotanie; czuć się niepewnie turbarse

pet /pɛt/ (n)
(potocznie, potoczny) resztka wypalonego papierosa colilla, punta

petrochemiczny /ˌpɛtrɔxɛ̃ˈmʲiʧ̑nɨ/ (adj)
(technologia, technika, techniczny) (chemia, chemiczny) dotyczący produkcji i przerobu surowców otrzymywanych z ropy naftowej lub gazu ziemnego petroquímico

petrografia /ˌpɛtrɔˈɡrafʲja/ (n)
(geologia, geologiczny) nauka o składzie i właściwościach skał; petrografía

petrologia /ˌpɛtrɔˈlɔɟja/ (n)
(geologia, geologiczny) nauka o składzie, powstawaniu i rozmieszczeniu skał w skorupie ziemskiej petrología

petunia /pɛˈtũɲja/ (n)
(botanika, botaniczny) Petunia, południowoamerykańska roślina ozdobna o barwnych i wonnych kwiatach; petunia

petycja /pɛˈtɨʦ̑ʲja/ (n)
(administracja) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) pismo zawierające zbiorową prośbę, kierowane najczęściej do organów władzy; petición

pewien /ˈpɛvʲjɛ̃n/ (adj)
1. całkowicie przekonany o słuszności seguro
2. określający rzecz znaną mówiącemu, lecz nieujawnianą czy nieokreślaną dokładnie w danej wypowiedzi; niejaki, jakiś cierto, un

pewność /ˈpɛvnɔɕʨ̑/ (n)
całkowite przekonanie o czymś certeza

pewność siebie (n)
(psychologia, psychologiczny) wiara w swoją wartość, we własne możliwości autoconfianza

pewny siebie (adj)
przekonany o swoich możliwościach seguro de sí mismo

pełnia /ˈpɛwʲɲa/ (n)
(astronomia, astronomiczny) faza księżyca, w której księżyc jest oświetlony przez słońce w taki sposób, że z ziemi widać wyłącznie jego jasną część luna llena, plenilunio

pełnoletni (adj)
mający wiek, w którym według prawa nabywa się pełnię praw obywatelskich oraz ponosi odpowiedzialność za swoje czyny mayor de edad

pełny /ˈpɛwnɨ/ (adj)
wypełniony w największym możliwym stopniu lleno, completo

pełzanie /pɛwˈzãɲɛ/ (n)
1. (rzeczownik odczasownikowy) od: pełzać reptación
2. (technologia, technika, techniczny) (geologia, geologiczny) powolne zwiększanie się odkształceń materiału poddanego długotrwałemu obciążeniu; deslizamiento, fluencia, reptación

pełzać (v)
1. o ludziach poruszać się wolno, dotykając nieomal brzuchem podłoża lub na czworaka arrastrarse
2. (pejoratywnie, pejoratywny) zachowywać się w sposób szczególnie uległy arrastrarse
3. o roślinach rozrastać się po podłożu trepar
4. o zwierzętach posuwać się powoli, przylegając spodem do podłoża reptar
5. o żywiołach przesuwać się wolno, unosząc się nisko flotar

pi razy oko /ˈpʲi ˈrazɨ ˈɔkɔ/ (adv)
(potocznie, potoczny) w przybliżeniu, około a ojo de buen cubero, a ojímetro

piana /ˈpʲjãna/ (n)
masa drobnych pęcherzyków powietrza na powierzchni płynu espuma

pianino /pʲjä̃ˈɲĩnɔ/ (n)
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) klawiszowy instrument muzyczny ze strunami w środku ustawionymi pionowo; piano

pianista /pʲjä̃ˈɲista/ (n)
osoba, która gra na pianinie lub fortepianie pianista

pianistka /pʲjä̃ˈɲistka/ (n)
kobieta, która gra na pianinie, fortepianie pianista

piano /ˈpʲjãnɔ/ (adv)
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) określenie wykonawcze: cicho, delikatnie piano

piano nobile (n)
(architektura, architektoniczny) kondygnacja z reprezentacyjnymi pomieszczeniami, zwykle na pierwszym piętrze okazałego budynku (pałac, willa); piano nobile, piso noble, planta noble

piasek /ˈpʲjasɛk/ (n)
luźna skała osadowa złożona z ziaren i okruchów skalnych o rozmiarze od 0,0625 do 2 mm, głównie kwarcu; arena

piaskarka /pʲjaˈskarka/ (n)
samochód techniczny wyposażony w urządzenie do rozsypywania piasku i soli na jezdniach esparcidor de arena

piaskowiec /pʲjaˈskɔvʲjɛʦ̑/ (n)
(geologia, geologiczny) zwięzła skała osadowa powstała przez scementowanie ziaren piasku spoiwem; arenisca

piaszczysty /pʲjaʃˈʧ̑ɨstɨ/ (adj)
usypany z piasku, pełen piasku arenoso, arenáceo, sabuloso

piec /pʲjɛʦ̑/ (n)
budowla lub konstrukcja przeznaczona do spalania horno, estufa

piec /pʲjɛʦ̑/ (v)
1. poddawać coś (zwykle żywność) działaniu wysokiej temperatury powyżej 100°C bez udziału wody hornear, cocer, freír, asar
2. działać na coś wysoką temperaturą achicharrar, calentar, quemar
3. powodować ból odbierany jako gorące swędzenie escocer, picar, quemar

piechota /pʲjɛˈxɔta/ (n)
(wojskowość, wojskowy) rodzaj wojsk walczących pieszo i w bliskim kontakcie z nieprzyjacielem; infantería

pieczarka /pʲjɛˈʧ̑arka/ (n)
(kulinaria) jadalny owocnik pieczarki (1.1), surowiec kulinarny champiñón

pieczeń /ˈpʲjɛʧ̑ɛ̃ɲ/ (n)
(kulinaria) potrawa z upieczonego mięsa (z wyjątkiem ryb) asado

pieczony (adj)
(kulinaria) przyrządzony / przyrządzany w procesie pieczenia asado, al horno

pieczęć /ˈpʲjɛʧ̑ɛ̃ɲʨ̑/ (n)
1. znak rozpoznawczy osoby prawnej lub fizycznej, wyciskany za pomocą stempla (tłoka); nadaje moc prawną pismu lub dokumentowi, stanowi świadectwo wiarygodności sello
2. środek zabezpieczający nienaruszalność zamkniętego pisma lub przedmiotu sello

piedestał /pʲjɛˈdɛstaw/ (n)
podstawa, na której umieszczono pomnik, posąg, popiersie, kolumnę pedestal

pieg /pʲjɛk/ (n)
mała plamka na skórze człowieka występująca najczęściej u osób o jasnej karnacji (blondynów i rudych); peca

piegowaty /ˌpʲjɛɡɔˈvatɨ/ (adj)
pokryty piegami pecoso

piegowaty /ˌpʲjɛɡɔˈvatɨ/ (n)
ktoś piegowaty (1.1) pecoso

piegus /ˈpʲjɛɡus/ (n)
(potocznie, potoczny) człowiek, który ma piegi pecoso

piegża /ˈpʲjɛɡʒa/ (n)
(ornitologia, ornitologiczny) Sylvia curruca, niewielki ptak eurazjatycki wijący gniazda wewnątrz ciernistych krzewów lub żywopłotów; curruca

piekarnia /pʲjɛˈkarʲɲa/ (n)
1. miejsce pracy piekarza; zakład produkujący chleb oraz inne wyroby z mąki panadería, horno de pan
2. sklep, w którym sprzedaje się wyroby piekarnicze panadería

piekarnik /pʲjɛˈkarʲɲik/ (n)
wbudowane w trzon kuchenny lub wolno stojące domowe urządzenie do pieczenia, głównie ciast i potraw mięsnych; horno

piekarz /ˈpʲjɛkaʃ/ (n)
człowiek, który pracuje w piekarni i wypieka chleb, bułki itp. panadero

piekielny /pʲjɛ̇ˈcɛlnɨ/ (adj)
dotyczący piekła, związany z piekłem, taki, jak w piekle infernal, diabólico

piekło /ˈpʲjɛkwɔ/ (n)
1. (przenośnie, przenośnia) miejsce, w którym trudno wytrzymać (z powodu ciężkich warunków), bardzo nieprzyjemna sytuacja, wydarzenie przysparzające wielu cierpień infierno
2. (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (teologia, teologiczny) (filozofia, filozoficzny) miejsce przebywania dusz zmarłych potępionych za grzechy lub winy wobec bogów popełnione na ziemi; infierno

pielgrzym (n)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) osoba, która odbywa wędrówkę do miejsca kultu peregrino

pielgrzymka /pʲjɛlˈɡʒɨ̃mka/ (n)
wędrówka do świętego miejsca peregrinación, peregrinaje

pielgrzymować (v)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wędrować do miejsca kultu lub kogoś, komu się chce oddać cześć peregrinar

pielić /ˈpʲjɛlʲiʨ̑/ (v)
(ogrodnictwo, ogrodniczy) usuwać ręcznie chwasty z uprawy desherbar, escardar

pielucha /pʲjɛˈluxa/ (n)
niegdyś niewielki kawałek płótna lub podobnego materiału, dziś specjalny rodzaj jednorazowej bielizny służącej do przewijania, najczęściej niemowląt pañal

pielęgniarka /ˌpʲjɛlɛ̃ŋʲɟˈɲarka/ (n)
kobieta sprawująca podstawową opiekę medyczną nad pacjentami; enfermera

pielęgniarz /pʲjɛˈlɛ̃ŋʲɟɲaʃ/ (n)
pracownik służby zdrowia uprawniony do pielęgnowania chorych i do wykonywania prostszych zabiegów leczniczych enfermero

pielęgnować /ˌpʲjɛlɛ̃ŋɡˈnɔvaʨ̑/ (v)
1. dbać o chorych, pomagać w leczeniu chorych cuidar, guardar, asistir
2. dbać o coś, zajmować się czymś z dużą dbałością i troską cuidar, cultivar

piemontyt (n)
(mineralogia, mineralogiczny) minerał z grupy krzemianów o czerwonej lub brunatnej barwie; piemontita

pieniądz /pʲɛ̇ˈɲɔnʣɛ/ /ˈpʲjɛ̇̃ɲɔ̃nʦ̑/ (n)
(bankowość, bankowy) umowny środek płatniczy, obecnie w postaci monet i banknotów; dinero

pieprz /pʲjɛpʃ/ (n)
1. (botanika, botaniczny) roślina zielna lub krzew; pimentero
2. (kulinaria) przyprawa otrzymywana z tej rośliny pimienta

pierdel /ˈpʲjɛrdɛl/ (n)
(wulgarnie, wulgaryzm) (grubiański, grubiańsko) więzienie trullo

pierdolić /pʲjɛr.ˈdɔ.lʲiʨ̑/ (v)
1. (wulgarnie, wulgaryzm) uprawiać z kimś seks (jako strona aktywna) follar, chingar
2. (wulgarnie, wulgaryzm) mylić się joder
3. (wulgarnie, wulgaryzm) mylić się (w zn. być mylonym) joder
4. (wulgarnie, wulgaryzm) uprawiać seks ze sobą nawzajem follar, joder, chingar

pierdoły /pʲjɛrˈdɔwɨ/ (n)
1. (potocznie, potoczny) (pospolicie) plotki, wieści; (zobacz) pierdoła chismorreo, cotilleo, habladuría
2. (potocznie, potoczny) (pospolicie) pogaduchy, plotkowanie chismorreo, cotilleo, habladuría
3. (potocznie, potoczny) (pospolicie) rzeczy mało ważne, głupstwa, dyrdymałki, bzdury; (zobacz) pierdoła gilipollada, gilipollería, gilipollez, sandez

pierdzieć /ˈpʲjɛrʲʥ̑ɛ̇ʨ̑/ (v)
(wulgarnie, wulgaryzm) wypuszczać gazy trawienne peer, tirar pedo

pieriestrojka /ˌpʲjɛrʲjɛˈstrɔjka/ (n)
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (publikatory) (historia, historyczny, historycznie) nieoficjalna nazwa reform w ZSRR w II połowie lat 1980; perestroika

pierrot /ˈpʲjɛrːɔt/ (n)
1. (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) smutna i romantyczna postać z commedia dell’arte, w białym stroju i pobieloną twarzą; pierrot
2. ktoś przebrany za pierrota (1.1) na kostiumowej zabawie pierrot

piersiówka /pʲjɛrʲˈɕufka/ (n)
1. (potocznie, potoczny) płaska butelka alkoholu petaca
2. niewielki, płaski, najczęściej metalowy pojemnik na alkohol, noszony w wewnętrznej kieszeni petaca, ánfora

pierwiastek /pʲjɛrˈvʲjastɛk/ (n)
1. (chemia, chemiczny) substancja składająca się z atomów o tej samej liczbie protonów w jądrze (liczbie atomowej); pierwiastek chemiczny; elemento
2. (matematyka, matematyczny) liczba, która po podniesieniu do danej potęgi, jest równa liczbie pierwiastkowanej; raíz
3. (matematyka, matematyczny) miejsce zerowe funkcji; raíz, cero

pierwiastek chemiczny /pʲjɛrˈvʲjastɛk xɛ̃ˈmʲiʧ̑nɨ/ (n)
1. zbiór wszystkich atomów posiadających jednakową liczbę protonów w jądrze; elemento químico
2. taka substancja chemiczna, która składa się wyłącznie z atomów posiadających jednakową liczbę protonów w jądrze; elemento químico

pierwiastka (n)
(medycyna, medyczny) kobieta, która po raz pierwszy rodzi dziecko primeriza

pierwiosnek /pʲjɛrˈvʲjɔsnɛk/ (n)
(botanika, botaniczny) Primula L., rodzaj roślin z rodziny pierwiosnkowatych; primavera, prímula

pierwiosnek zwyczajny /pʲjɛrˈvʲjɔsnɛɡ zvɨˈʧ̑ajnɨ/ (n)
(ornitologia, ornitologiczny) Phylloscopus collybita, gatunek drobnego ptaka wędrownego z rodziny świstunek; mosquitero común

pierworodny /ˌpʲjɛrvɔˈrɔdnɨ/ (adj)
urodzony jako pierwszy z potomstwa primogénito

pierworództwo (n)
1. (historia, historyczny, historycznie) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) zespół praw i przywilejów pierworodnego potomka męskiego primogenitura
2. bycie pierworodnym synem primogenitura

pierwotniak /pʲjɛrˈvɔtʲɲak/ (n)
(zoologia, zoologiczny) mikroskopijnej wielkości zwierzę jednokomórkowe protozoario

pierwsza dama /ˈpʲjɛrfʃa ˈdãma/ (n)
nieformalny, honorowy tytuł, przysługujący małżonce głowy (przywódcy) państwa, zwykle żonie prezydenta; primera dama

pierwsza komunia (n)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) przyjęcie pierwszy raz sakramentu eucharystii w katolicyzmie primera comunión

pierwsza pomoc /ˈpʲjɛrfʃa ˈpɔ̃mɔʦ̑/ (n)
pomoc przedmedyczna i medyczna udzielana ofiarom wypadków, rannym na miejscu zdarzenia; primeros auxilios

pierwsza wojna światowa /ˈpʲjɛrfʃa ˈvɔjna ɕfʲjaˈtɔva/ (pn)
(historia, historyczny, historycznie) konflikt zbrojny w latach 1914-1918; Primera Guerra Mundial

pierwsze wrażenie (n)
opinia wyrobiona przy poznaniu kogoś lub czegoś, stanowiąca punkt odniesienia primera impresión

pierwszeństwo /pʲjɛrfˈʃɛ̃j̃stfɔ/ (n)
prawo do czegoś przed innymi; prawo bycia pierwszym, zrobienia czegoś na początku; przewaga, wyższość nad czymś lub nad kimś preferencia, primacía, prioridad

pieróg /ˈpʲjɛruk/ (n)
1. (historia, historyczny, historycznie) duży kapelusz w kształcie pieroga (1.1), noszony przez żołnierzy napoleońskich bicornio
2. (kulinaria) kawałek rozwałkowanego cienko ciasta nadzianego farszem mięsnym, serowym, warzywnym lub owocowym; gotowany, czasem też smażony na głębokim tłuszczu lub opiekany po ugotowaniu; empanadilla
3. (kulinaria) pieczone danie kuchni ukraińskiej – ciasto w formie placka z farszem słodkim (jabłka albo biały ser) lub słonym (mięso, ziemniaki albo kapusta); empanada

pierś /pʲjɛrʲɕ/ (n)
1. (anatomia, anatomiczny) parzysty gruczoł mlekowy człowieka; pecho, mama
2. (anatomia, anatomiczny) przednia, górna część tułowia u człowieka lub innego zwierzęcia pecho
3. (kulinaria) (spożywczy) mięso z przedniej części tułowia drobiu pechuga

pierścionek /pʲjɛrʲɕˈʨ̑ɔ̃nɛk/ (n)
rodzaj ozdoby na palec, wykonanej zazwyczaj z metalu szlachetnego z oczkiem anillo, sortija

pies /pʲjɛs/ (n)
(zoologia, zoologiczny) Canis familiaris, zwierzę domowe; perro, choco

pies ogrodnika /ˈpʲjɛs ˌɔɡrɔdʲˈɲika/ (n)
(przenośnie, przenośnia) o kimś, kto nie pozwala innym z czegoś korzystać, mimo że sam tego nie używa; perro del hortelano

pies pasterski /ˈpʲjɛs paˈstɛrsʲci/ (n)
(kynologia, kynologiczny) pies pilnujący stada zwierząt i chroniący je przed drapieżnikami; perro pastor

pies policyjny /ˈpʲjɛs ˌpɔlʲiˈʦ̑ɨjnɨ/ (n)
pies wyszkolony do pracy z policją, m.in. wykrywający narkotyki, broń, materiały wybuchowe lub zaginione osoby perro policía

piesek preriowy /ˈpʲjɛsɛk prɛˈrʲjɔvɨ/ (n)
(zoologia, zoologiczny) Cynomys, niewielki, północnoamerykański ssak z rodziny wiewiórkowatych; perrillo de las praderas

piesek salonowy /ˈpʲjɛsɛk ˌsalɔ̃ˈnɔvɨ/ (n)
mały pies, który swobodnie może siedzieć na kolanach właściciela lub być noszonym na jego rękach perro faldero

pieskie życie /ˈpʲjɛsʲcɛ ˈʒɨʨ̑ɛ/ (idiom)
życie nędzne, pełne wyrzeczeń i trudności una vida de perros

piesza (n)
kobieta, która porusza się na własnych nogach peatona, viandante

pieszo /ˈpʲjɛʃɔ/ (adv)
idąc, biegnąc, nie zaś pojazdem a pie, andar

pieszy /ˈpʲjɛʃɨ/ (adj)
odbywający się przy udziale osób pieszych (1.1) peatonal

pieszy /ˈpʲjɛʃɨ/ (n)
osoba, która porusza się na własnych nogach peatonal, peatón

pieta /ˈpʲjɛta/ (n)
(ikonografia, ikonograficzny) (sztuka) forma przedstawienia rzeźbiarskiego lub malarskiego sceny pasyjnej z martwym Chrystusem na kolanach opłakującej go matki; piedad

pietruszka /pʲjɛˈtruʃka/ (n)
jadalne warzywo o białym korzeniu i zielonej naci; perejil

pień /pʲjɛ̇̃ɲ/ (n)
zdrewniała łodyga drzewa, nadziemna część drzewa bez gałęzi tronco

pieścić (v)
tulić, głaskać okazując czułość acariciar

pieśń /pʲjɛ̇ɕɲ̊/ (n)
1. (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) gatunek literacki poezji lirycznej, o genezie związanej z obrzędami i muzyką (pieśni ludowe, pieśni średniowieczne), od której stopniowo się uwolnił, stając się samodzielną formą wyrazu; cantar, canto, romance
2. (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) forma muzyczna utworu wokalnego, instrumentalnego lub wokalno-instrumentalnego; canción, canto

pigment /ˈpʲiɡmɛ̃nt/ (n)
1. (biologia, biologiczny) substancja barwiąca wytwarzana przez komórki i tkanki organizmów żywych, która nadaje im kolor pigmento
2. (technologia, technika, techniczny) sproszkowana, kryjąca substancja barwiąca, nierozpuszczalna w wodzie i olejach, używana do sporządzania farb pigmento

pigmentacja /ˌpʲiɡmɛ̃nˈtaʦ̑ʲja/ (n)
(biologia, biologiczny) ubarwienie roślin, człowieka i zwierząt uwarunkowane pigmentami w ich komórkach pigmentación

pigułka /pʲiˈɡuwka/ (n)
1. (potocznie, potoczny) tabletka antykoncepcyjna, doustny środek antykoncepcyjny píldora anticonceptivo
2. mała porcja lekarstwa w zwartej postaci i zwykle o obłym kształcie píldora

pigwa /ˈpʲiɡva/ (n)
1. (kulinaria) owoc pigwy (1.1) używany na przetwory membrillo, membrillero
2. (botanika, botaniczny) Cydonia, krzew lub drzewko o dużych, białych lub różowych kwiatach i aromatycznych owocach; membrillo, membrillero

pijaczek /pʲiˈjaʧ̑ɛk/ (n)
(pogardliwie) (zdrobniale) od: pijak borrachín

pijak /ˈpʲijak/ (n)
1. (potocznie, potoczny) osoba będąca pod wpływem alkoholu borracho, ebrio
2. osoba nadużywająca alkoholu borracho

pijany /pʲiˈjãnɨ/ (adj)
pod wpływem alkoholu borracho, ebrio

pijany jak bela /pʲiˈjãnɨ ˈjaɡ ˈbɛla/ (adj)
(przenośnie, przenośnia) kompletnie pijany estar como una cuba

pijany w sztok /pʲiˈjãnɨ ˈf‿ʃtɔk/ (adj)
zupełnie, kompletnie pijany estar como una cuba

pijar (n)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zakonnik z zakonu pijarskiego; escolapio

pijarski (adj)
dotyczący zakonu pijarów albo członka tego zakonu calasancio, escolapio

pijawka /pʲiˈjafka/ (n)
1. (przenośnie, przenośnia) ktoś, kto czerpie korzyści z innych sanguijuela, buitre
2. (zoologia, zoologiczny) drobne zwierzę wodne z typu pierścienic; sanguijuela, hirudíneo

pikador /pʲiˈkadɔr/ (n)
(etnografia, etnograficzny) konny uczestnik korridy, który kłuje byka piką osłabiając w ten sposób mięśnie jego karku, czym powoduje obniżenie pozycji rogów do poziomu mulety picador

pikolo /pʲiˈkɔlɔ/ (n)
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) rodzaj fletu; flautín

piksel /ˈpʲiksɛl/ (n)
(informatyka, informatyczny) najmniejszy jednolity element obrazu wyświetlanego na ekranie, drukowanego lub uzyskiwanego za pomocą urządzeń przetwarzania obrazu (aparat cyfrowy, skaner); píxel, pixel

pilaster /pʲiˈlastɛr/ (n)
(architektura, architektoniczny) filar ustawiony przy ścianie lub częściowo w nią wtopiony, nieznacznie występujący przed lico ściany; pilastra

pilnik /ˈpʲilʲɲik/ (n)
rodzaj narzędzia z hartowanej stali w kształcie płaskiej sztabki o chropowatej powierzchni, używany do ścierania, gładzenia lub obrabiana, najczęściej kawałków drewna; lima

pilot /ˈpʲilɔt/ (n)
1. (lotnictwo, lotniczy) osoba kierująca pojazdem latającym – statkiem kosmicznym, śmigłowcem lub samolotem piloto
2. (technologia, technika, techniczny) urządzenie do sterowania na odległość sprzętem elektronicznym lub maszyną; mando a distancia, telemando

pin /pʲĩn/ (n)
1. (elektronika, elektroniczny) nóżka układu scalonego; pin
2. krótki kod dostępu do usługi elektronicznej lub urządzenia; pin

pinakiel /pʲĩˈnacɛl/ (n)
(architektura, architektoniczny) mała wieżyczka umieszczona na filarze przypory, często dekorowana elementami roślinnymi (np. w zwieńczeniu – kwiatonem), figurami i innymi ozdobnikami; pináculo

pinakoteka /ˌpʲĩnakɔˈtɛka/ (n)
galeria, zbiór obrazów i dzieł sztuki pinacoteca

pinezka /pʲĩˈnɛska/ (n)
krótka szpilka z płaską lub kulistą główką; chincheta

pingwin /ˈpʲĩŋɡvʲĩn/ (n)
(ornitologia, ornitologiczny) nielotny, czarno-biały ptak zamieszkujący zimne morza półkuli południowej; pingüino

pionek /ˈpʲjɔ̃nɛk/ (n)
1. (szachy, pojęcie szachowe) najsłabsza bierka; peón
2. przedmiot przemieszczany na planszy w niektórych grach ficha
3. (przenośnie, przenośnia) ktoś nieważny, wykorzystywany przez innego człowieka i nieświadomie wypełniający jego wolę peón

pionier /ˈpʲjɔ̇̃ɲɛr/ (n)
ktoś, kto pierwszy coś odkrywa, poznaje pionero

pionowo /pʲjɔ̃ˈnɔvɔ/ (adv)
w kierunku pionowym; poruszając się w górę lub dół, prostopadle do podstawy verticalmente, a plomo

pionowy /pʲjɔ̃ˈnɔvɨ/ (adj)
1. prostopadły do podstawy usytuowanej poziomo vertical
2. poruszający się prosto w dół lub w górę vertical
3. związany z pionem w grach planszowych vertical

piorun /ˈpʲjɔrũn/ (n)
wyładowanie elektryczne między dwiema chmurami lub między chmurą a ziemią; relámpago, rayo

piorunochron /ˌpʲjɔrũˈnɔxrɔ̃n/ (n)
(technologia, technika, techniczny) urządzenie instalowane na budynkach lub obok nich, aby chronić je przed bezpośrednim uderzeniem pioruna ; pararrayos

piosenka /pʲjɔˈsɛ̃nka/ (n)
wokalny utwór muzyczny, zwykle o rozrywkowym charakterze; canción

piosenkarka /ˌpʲjɔsɛ̃ŋˈkarka/ (n)
artystka, która śpiewa piosenki cantante

piosenkarz /pʲjɔˈsɛ̃ŋkaʃ/ (n)
osoba zajmująca się zawodowo śpiewaniem; cantante

piołun /ˈpʲjɔwũn/ (n)
(botanika, botaniczny) bylica piołun ajenjo

pipeta (n)
(laboratoryjny, związany z laboratorium) (chemia, chemiczny) wąsko zakończona rurka, zwykle szklana, służąca do przenoszenia lub odmierzania niewielkiej ilości cieczy; pipeta

pipidówka /ˌpʲipʲiˈdufka/ (n)
(potocznie, potoczny) (ironicznie) lub (pogardliwie) mała, prowincjonalna miejscowość villorrio

piracki /pʲiˈraʦ̑ʲci/ (adj)
dotyczący piractwa lub piratów pirata

piramida /ˌpʲirãˈmʲida/ (n)
1. (architektura, architektoniczny) budowla w kształcie ostrosłupa, grobowiec faraona; pirámide
2. (geometria) ostrosłup o podstawie kwadratu i trójkątach równoramiennych tworzących jego boki; pirámide
3. (architektura, architektoniczny) podbudowa świątyni w prekolumbijskiej architekturze południowoamerykańskiej pirámide

pirania /pʲiˈrãɲja/ (n)
(ichtiologia, ichtiologiczny) ryba drapieżna występująca głównie w dorzeczu Amazonki; piraña

pirat /ˈpʲirat/ (n)
1. (potocznie, potoczny) przestępca nielegalnie rozpowszechniający cudzą własność intelektualną pirata
2. (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) rozbójnik napadający na statki morskie lub powietrzne; pirata, bucanero

pirenejski /ˌpʲirɛ̃ˈnɛjsʲci/ (adj)
związany z Pirenejami, dotyczący Pirenejów pirenaico

piro- /ˈpʲirɔ/
pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z ogniem lub wysoką temperaturą piro-

piroga /pʲiˈrɔɡa/ (n)
niewielka, płaskodenna łódź, wydrążona z pnia, poruszana zwykle jednym wiosłem – pagajem; piragua

piroliza /ˌpʲirɔˈlʲiza/ (n)
(chemia, chemiczny) proces rozkładu termicznego substancji prowadzony poprzez poddawanie ich działaniu wysokiej temperatury, ale bez kontaktu z tlenem i innymi czynnikami utleniającymi; pirólisis

piroman /pʲiˈrɔ̃mãn/ (n)
(psychologia, psychologiczny) ktoś dotknięty piromanią pirómano

piromania /ˌpʲirɔ̃ˈmãɲja/ (n)
(psychologia, psychologiczny) chorobliwa żądza podpalania lub bawienia się ogniem; piromanía

pirostilpnit (n)
(mineralogia, mineralogiczny) rzadki minerał z grupy siarczków, o czerwonej lub czerwonobrunatnej barwie i diamentowym połysku; pirostilpnita

pirotechniczny (adj)
związany z pirotechniką, dotyczący pirotechniki pirotécnico

pirotechnika (n)
dział chemii i techniki zajmujący się sporządzaniem wyrobów służących do wywoływania efektów świetlnych i akustycznych; pirotecnia

piruet (n)
(choreografia, choreograficzny) (sport, sportowy) szybki obrót voltereta

piryt /ˈpʲirɨt/ (n)
(mineralogia, mineralogiczny) minerał, polimorficzna odmiana siarczku żelaza; pirita

pisak /ˈpʲisak/ (n)
narzędzie do pisania, którym pisze się, używając wymiennych wkładów z atramentem lub żelem rotulador, pluma, trazador

pisanie /pʲiˈsãɲɛ/ (n)
(rzeczownik odczasownikowy) od: pisać escritura

pisanka /pʲiˈsãnka/ (n)
(etnografia, etnograficzny) (folklor) tradycyjnie pomalowane jajko w okresie świąt Wielkiejnocy; huevo de Pascua

pisarka /pʲiˈsarka/ (n)
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) forma żeńska od: pisarz escritora

pisarz /ˈpʲisaʃ/ (n)
1. (historia, historyczny, historycznie) warstwa społeczna starożytnego Egiptu osób wykształconych, posługujących się pismem; escribas
2. (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) osoba, która tworzy utwory literackie, zwłaszcza prozą; escritor

pisać /ˈpʲisaʨ̑/ (v)
1. umieszczać tekst na jakimś materiale lub medium escribir
2. tworzyć utwór literacki; przekazywać jakieś informacje za pomocą pisma escribir

pisco (n)
rodzaj alkoholu z Ameryki Południowej, brandy ze sfermentowanych i destylowanych winogron; pisco

pisemnie /pʲiˈsɛ̃mʲɲɛ/ (adv)
na piśmie, za pomocą pisma por escrito

pisklę /ˈpʲisklɛ/ (n)
1. (ornitologia, ornitologiczny) niedawno wyklute młode ptaka; polluelo
2. (przenośnie, przenośnia) pieszczotliwie o dziecku pollito

pismo /ˈpʲismɔ/ (n)
1. czasopismo, gazeta, zwykle o lekkiej treści revista, periódico
2. nota, dokument na jakiś temat escrito
3. sposób pisania escritura, letra
4. zbiór liter i innych znaków graficznych umożliwiający wyrażanie i przechowywanie myśli za pomocą tekstu; escritura

pistacja /pʲiˈstaʦ̑ʲja/ (n)
1. (botanika, botaniczny) rodzaj roślin z rodziny nanerczowatych; alfóncigo, pistachero
2. owoc drzewa pistacjowego pistacho

pistolet /pʲiˈstɔlɛt/ (n)
1. ręczna, krótka broń palna, zasilana z magazynka lub jednostrzałowa; pistola
2. narzędzie w kształcie pistoletu (1.1), np. do malowania, klejenia pistola

pistolet maszynowy /pʲiˈstɔlɛt ˌmaʃɨ̃ˈnɔvɨ/ (n)
indywidualna broń długa zasilana amunicją pistoletową, z mechanizmem spustowym umożliwiającym strzelanie seriami, metralleta, subfusil

pisuar /pʲiˈsu<sup>w</sup>ar/ (n)
1. muszla w ubikacji męskiej do oddawania moczu na stojąco urinario, meadero
2. męska ubikacja publiczna wyposażona w pisuary (1.1) meadero, mingitorio, urinario

piszczel (n)
1. (anatomia, anatomiczny) podstawowa kość goleni; tibia
2. (technologia, technika, techniczny) narzędzie używane w hutnictwie szkła służące do ręcznego formowania wyrobów; caña de vidriero

piszczeć /ˈpʲiʃʧ̑ɛʨ̑/ (v)
1. (o istotach żywych) wydawać przenikliwy głos chillar
2. powodować przenikliwy dźwięk, odgłos chirriar

pitaja (n)
(spożywczy) jadalny owoc kaktusów z rodzajów Hylocereus i Stenocereus, o różowej, czerwonej lub żółtej skórce; pitahaya

pitny /ˈpʲitnɨ/ (adj)
nieszkodliwy i zdatny do picia potable

piuska /ˈpʲjuska/ (n)
płaska, okrągła czapka, wykonana z tkaniny; pierwotnie służyła do przykrycia tonsury; solideo

piwiarnia /pʲiˈvʲjarʲɲa/ (n)
lokal, w którym sprzedaje się piwo cervecería

piwnica /pʲivʲˈɲiʦ̑a/ (n)
1. podziemne piętro budynku sótano
2. pomieszczenie przeznaczone do przechowywania wina, piwa i innych trunków bodega

piwo /ˈpʲivɔ/ (n)
(spożywczy) (kulinaria) niskoalkoholowy napój orzeźwiający; cerveza

piwonia /pʲiˈvɔ̃ɲja/ (n)
1. (botanika, botaniczny) (ogrodnictwo, ogrodniczy) roślina z rodzaju (1.1) peonía
2. (botanika, botaniczny) Paeonia L., rodzaj roślin z rodziny piwoniowatych; peonía
3. (potocznie, potoczny) kwiat rośliny z rodzaju (1.1) peonía

pizda /ˈpʲizda/ (n)
(wulgarnie, wulgaryzm) (anatomia, anatomiczny) pochwa lub srom; żeński narząd płciowy coño

pizza /ˈpʲiʦ̑ːa/ (n)
(kulinaria) płaski placek z ciasta drożdżowego z dodatkami, danie o włoskim rodowodzie; pizza

pizzeria /pʲiʦ̑ˈːɛrʲja/ (n)
restauracja, w której pizza jest głównym daniem; pizzería

piórnik /ˈpʲjurʲɲik/ (n)
(szkolnictwo, szkolny) zwykle podłużne etui z przyborami szkolnymi; estuche, plumier

pióro /ˈpʲjurɔ/ (n)
1. (ornitologia, ornitologiczny) wytwór naskórka ptaków, pokrywający ich ciało, składający się z elastycznej osi i dwu chorągiewek; pluma
2. przyrząd do pisania pluma

piórolotek pięciopiór (n)
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) motyl z gatunku (1.1) penacho de cinco plumas, polilla penacho

piąta kolumna /ˈpʲjɔ̃nta kɔˈlũmna/ (n)
(potocznie, potoczny) dywersanci, sabotażyści, prowokatorzy, szpiedzy, wrogowie wewnętrzni; quinta columna

piątek /ˈpʲjɔ̃ntɛk/ (n)
piąty dzień tygodnia viernes

pić /pʲiʨ̑/ (v)
spożywać płyny beber

pić jak szewc /ˈpʲiʨ̑ ˈjak ˈʃɛfʦ̑/ (idiom)
pić dużo alkoholu, pić nałogowo, być pijakiem beber como un cosaco, beber como un tudesco, beber como una cuba

pięciobój /pʲjɛ̇̃ɲˈʨ̑ɔbuj/ (n)
(sport, sportowy) dyscyplina sportowa, która składa się z pięciu części; pentatlón

pięciokrotnie /ˌpʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈkrɔtʲɲɛ/ (adv)
pięć razy cinco vez

pięciokąt /pʲjɛ̇̃ɲˈʨ̑ɔkɔ̃nt/ (n)
(geometria) wielokąt o pięciu bokach (kątach); pentágono

pięciokątny (adj)
taki, który ma pięć kątów pentagonal, pentágono

pięciolecie /ˌpʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlɛʨ̑ɛ/ (n)
okres pięciu lat lustro, quinquenio

pięciolinia (n)
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) element graficzny składający się z pięciu równoległych lini, który służy do zapisu muzyki; pentagrama

pięcioraczki (n)
pięcioro dzieci urodzonych podczas tego samego porodu quintillizas, quintillizos

piędź /pʲjɛ̇̃ɲʨ̑/ (n)
(historia, historyczny, historycznie) (metrologia, metrologiczny) dawna miara długości równa odległości od końca kciuka do końca palca środkowego lub małego rozpostartej dłoni dorosłego mężczyzny (ok. 8 cali); palmo

piękno /ˈpʲjɛ̃ŋknɔ/ (n)
zbiór pozytywnych cech (harmonia, proporcja) należących do obiektu, pojęcia; coś, co podoba się, wzbudza zachwyt; belleza

piękność /ˈpʲjɛ̃ŋknɔɕʨ̑/ (n)
piękna kobieta belleza

piękny /ˈpʲjɛ̃ŋknɨ/ (adj)
taki, którego cechuje piękno: bardzo ładny, wzbudzający zachwyt bello, hermoso

piękny jak sen (adj)
(związek frazeologiczny) bardzo piękny más bonito que un San Luis

pięta /ˈpʲjɛ̃nta/ (n)
1. (anatomia, anatomiczny) tylna część stopy talón
2. część skarpety, pończochy, buta w okolicach pięty (1.1) talón

pięta Achillesa /ˈpʲjɛ̃nta ˌːçilˈːɛsa/ (n)
1. (mitologia grecka) (mitologia rzymska) czuły punkt, miejsce słabości; talón de Aquiles
2. (przenośnie, przenośnia) czuły, słaby, wrażliwy, podatny na zranienie punkt / miejsce talón de Aquiles

piętnastolatek /ˌpʲjɛtnastɔˈlatɛk/ (n)
chłopak w wieku piętnastu lat quinceañero

piętnastolatka /ˌpʲjɛtnastɔˈlatka/ (n)
dziewczyna mająca piętnaście lat quinceañera

piętowy (adj)
związany z piętą talar

piętro /ˈpʲjɛ̃ntrɔ/ (n)
nadziemna kondygnacja budynku bezpośrednio nad parterem albo jeszcze wyżej piso, planta

pięćdziesięciolecie /ˌpʲjɛ̇̃ɲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlɛʨ̑ɛ/ (n)
1. okres pięćdziesięciu lat cincuenta año
2. pięćdziesiąta rocznica cincuentenario

pięćdziesięcioletni /ˌpʲjɛ̇̃ɲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlɛtʲɲi/ (adj)
mający pięćdziesiąt lat cincuentón

pięściak /ˈpʲjɛ̃w̃ɕʨ̑ak/ (n)
(archeologia, archeologiczny) paleolityczne narzędzie przeważnie z krzemienia lub twardej skały mające kształt migdałowaty, sercowaty lub owalny; bifaz

pięściarski (adj)
(sport, sportowy) związany z pięściarstwem lub pięściarzami, dotyczący pięściarstwa pugilístico

pięściarz /ˈpʲjɛ̃w̃ɕʨ̑aʃ/ (n)
(sport, sportowy) zawodnik, który uprawia pięściarstwo (boks), zwłaszcza w kontekście historycznym púgil

pięść /pʲjɛ̃w̃ɕʨ̑/ (n)
zaciśnięta dłoń puño

piła /ˈpʲiwa/ (n)
narzędzie tnące z zębatym ostrzem; sierra

piłka /ˈpʲiwka/ (n)
gumowy lub wykonany z innych materiałów przedmiot o kształcie kulistym lub zbliżonym do kuli o różnym rozmiarze i sprężystości, zazwyczaj pusty w środku lub wypełniony powietrzem, służący do zabaw bądź gier sportowych pelota, balón

piłka nożna /ˈpʲiwka ˈnɔʒna/ (n)
1. (sport, sportowy) sport zespołowy rozgrywany na trawiastym boisku przez dwie jedenastoosobowe drużyny, które starają się wbić piłkę do bramki przeciwnika; fútbol, balompié
2. (sport, sportowy) piłka używana do gry w piłkę nożną (1.1) fútbol, balompié

piłka ręczna /ˈpʲiwka ˈrɛ̃n͇ʧ̑na/ (n)
(sport, sportowy) sport zespołowy, w którym dwie siedmioosobowe drużyny starają się wrzucić za pomocą rąk piłkę do bramki przeciwnika; balonmano

piłkarka /pʲiwˈkarka/ (n)
zawodniczka grająca w piłkę nożną futbolista

piłkarka ręczna (n)
(sport, sportowy) kobieta, która gra w piłkę ręczną (szczypiorniak) balonmanista

piłkarz /ˈpʲiwkaʃ/ (n)
(sport, sportowy) sportowiec grający w piłkę nożną futbolista

piłkarz ręczny (n)
(sport, sportowy) zawodnik uprawiający piłkę ręczną balonmanista

piłkarzyki /ˌpʲiwkaˈʒɨci/ (n)
gra zręcznościowa przypominająca futbol, rozgrywana w specjalnej skrzynce z figurkami piłkarzy na ruchomych prętach; futbolín, fútbol de mesa

piłkowany /ˌpʲiwkɔˈvãnɨ/ (adj)
(botanika, botaniczny) posiadający krawędź z ostro zakończonymi, pochylonymi, drobnymi wcięciami i klapkami aserrado

piłować (v)
rżnąć, przecinać coś piłą lub piłką serrar

piżama /pʲiˈʒãma/ (n)
strój, który zakłada się, idąc spać; pijama

plac /plaʦ̑/ (n)
wydzielona część miasta, otoczona ulicami i budynkami, zwykle wyłączona z ruchu pojazdów; plaza

plac zabaw /ˈplaʣ̑ ˈzabaf/ (n)
niewielki teren, często ogrodzony, specjalnie urządzony dla dzieci do zabawy; parque infantil

placebo /plaˈʦ̑ɛbɔ/ (n)
(farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) substancja lub działanie (np. zabieg chirurgiczny) obojętne, które nie mają wpływu na stan zdrowia pacjenta, podawane choremu jako terapia; placebo

plagi egipskie (n)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) według Biblii: dziesięć plag, którymi Bóg ukarał Egipt za zatrzymanie Żydów w niewoli; plagas de Egipto

plagiator /plaˈɟatɔr/ (n)
osoba, która popełniła plagiat plagiador

plakat /ˈplakat/ (n)
wyrób poligraficzny zazwyczaj pokaźnych rozmiarów reklamujący coś cartel, póster

plama /ˈplãma/ (n)
1. (potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) fiasko, niepowodzenie chasco
2. brudny lub oszpecający ślad pozostawiony na powierzchni czegoś mancha
3. część powierzchni jakiegoś przedmiotu różniąca się kolorem lub walorem od tła mancha
4. (medycyna, medyczny) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) różnica w pigmentacji mancha

plama słoneczna /ˈplãma swɔ̃ˈnɛʧ̑na/ (n)
(astronomia, astronomiczny) ciemniejszy obszar obserwowany na powierzchni Słońca; mancha solar

plamić (v)
1. robić plamy manchar
2. okrywać hańbą manchar
3. robić plamy na sobie mancharse
4. okrywać się hańbą deshonrarse

plan /plãn/ (n)
1. (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) miejsce realizacji filmu plano
2. na scenie, na obrazach, w krajobrazie itp.: miejsce osób lub rzeczy w perspektywie, określone ze względu na odległość od patrzącego lub kamery plano
3. odwzorowanie terenu w postaci mapy, makiety plano
4. tabelka z układem czynności w czasie, np. zajęć lekcyjnych horario
5. to, co chcemy zrobić plan
6. układ czegoś, szkic plano, esquema

plan miasta /ˈplãn ˈmʲjasta/ (n)
mapa miasta zawierająca nazwy ulic i rozmieszczenie obiektów; mapa urbano

planeta /plãˈnɛta/ (n)
(astronomia, astronomiczny) ciało niebieskie o znacznej masie nie emitujące światła i zazwyczaj okrążające macierzystą gwiazdę; planeta

planetarium /ˌplãnɛˈtarʲjũm/ (n)
(astronomia, astronomiczny) (edukacja, edukacyjny) odpowiednio wyposażony obiekt przeznaczony do popularyzacji astronomii poprzez odtwarzanie na sferycznym ekranie wyglądu nieba i ruchów ciał niebieskich; planetario

planetka (n)
(astronomia, astronomiczny) ciało niebieskie obiegające Słońce, mniejsze od planety planeta menor

planisfera /ˌplãɲiˈsfɛra/ (n)
(geografia, geograficzny) mapa przedstawiająca Ziemię w rzucie płaskim bez podziału na półkule planisferio

plankton /ˈplãŋktɔ̃n/ (n)
zespół organizmów żywych unoszących się w wodzie; plancton

planować /plãˈnɔvaʨ̑/ (v)
1. obmyślać sekwencje i warianty czynności do wykonania w przyszłości planear, planificar
2. tworzyć dokument zwany planem, np. rozmieszczenia lamp, albo finansowy planificar, trazar
3. zamierzać planear, tramar

plantacja /plãnˈtaʦ̑ʲja/ (n)
obszar zajęty pod uprawę na wielką skalę jednej rośliny o znaczeniu przemysłowym plantación

plastelina /ˌplastɛˈlʲĩna/ (n)
zwykle barwiona, odporna na wysychanie masa plastyczna, do zabawy dla dzieci; plastilina

plasterek /plaˈstɛrɛk/ (n)
1. (kulinaria) mały plaster (porcja czegoś) loncha, lonja, rodaja
2. (medycyna, medyczny) mały, samoprzylepny opatrunek tirita

platforma /platˈfɔrma/ (n)
płaska pozioma powierzchnia czegoś plataforma

platfus /ˈplatfus/ (n)
1. (pogardliwie) niezdara pies planos
2. (potocznie, potoczny) osoba, która ma płaskostopie pies planos

platoniczny (adj)
o uczuciu nierealizowalny platónico

platyna /plaˈtɨ̃na/ (n)
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Pt i liczbie atomowej 78; platino

platynowy (adj)
(chemia, chemiczny) (jubilerstwo, jubilerski) (metaloznawstwo, metalurgia) dotyczący platyny, związany z platyną, wykonany z platyny, zawierający platynę de platino

plazma /ˈplazma/ (n)
1. (fizyka, fizyczny) materia powstała w bardzo wysokiej temperaturze z silnie zjonizowanego gazu, składająca się z naładowanych i obojętnych elektrycznie cząstek; plasma
2. (biologia, biologiczny) osocze krwi; plasma

plaża /ˈplaʒa/ (n)
brzeg akwenu, pokryty piaskiem lub żwirem, nadający się do opalania i rekreacji; playa

plebania /plɛˈbãɲja/ (n)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) przykościelny budynek przeznaczony na mieszkanie dla proboszcza, często mieszczący również urząd parafialny rectoral, casa parroquial, casa rectoral

plebejski (adj)
1. związany z polskimi plebejuszami, dotyczący tych plebejuszy plebeyo
2. związany z rzymskimi plebejuszami, dotyczący tych plebejuszy plebeyo

plebejusz (n)
1. (historia, historyczny, historycznie) człowiek zaliczany do plebsu, grupy społecznej nie posiadającej szlachectwa plebeyo
2. (historia, historyczny, historycznie) człowiek zaliczany do plebsu, rzymskiej klasy społecznej plebeyo

plecak /ˈplɛʦ̑ak/ (n)
rodzaj worka lub torby przystosowanej za pomocą dwóch pasków do noszenia na plecach mochila

plecy /ˈplɛʦ̑ɨ/ (n)
1. (anatomia, anatomiczny) tylna część tułowia, od barków do pasa; espalda, dorso
2. (przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) poparcie wpływowych osób aldaba, espalda
3. tylna część ubrania okrywająca plecy (1.1) espalda

plejstocen /plɛjˈstɔʦ̑ɛ̃n/ (n)
(geologia, geologiczny) starsza epoka czwartorzędu Pleistoceno

plemienny /plɛ̃ˈmʲjɛ̃nːɨ/ (adj)
dotyczący plemienia, właściwy plemieniu i jego regułom tribal, tribual

plemię /ˈplɛ̃mʲjɔna/ /ˈplɛ̃mʲjɛ/ (n)
forma przedpaństwowej organizacji społeczeństw, grupa spokrewnionych rodów zamieszkujących jeden obszar; tribu

plemnik /ˈplɛ̃mʲɲik/ (n)
(biologia, biologiczny) męska komórka rozrodcza – u ludzi, zwierząt i niektórych roślin; espermatozoide

plenum /ˈplɛ̃nũm/ (n)
1. ogół członków jakiejś organizacji obecnych na zebraniu pleno
2. zebranie członków wchodzących w skład (1.1) plenario, pleno

pleonastyczny (adj)
(językoznawstwo, językoznawczy) związany z pleonazmem, dotyczący pleonazmu pleonástico, pleonásmico

pleonazm /plɛˈɔ̃nasm̥/ (n)
(językoznawstwo, językoznawczy) wyrażenie składające się z wyrazów to samo lub prawie to samo znaczących; pleonasmo

pleść, co ślina na język przyniesie /ˈplɛɕʨ̑ ˈʦ̑ɔ ˈɕlʲĩna na‿ˈjɛ̃w̃zɨk pʃɨ̃ˈɲɛ̇ɕɛ/ (v)
(potocznie, potoczny) mówić dużo, byle co, bez zastanowienia, mówić głupstwa hablar de repente

pleśń (n)
gęsty nalot utworzony przez niektóre grzyby na produktach spożywczych i innych substancjach organicznych moho

plik /plʲik/ (n)
1. (informatyka, informatyczny) zbiór danych stanowiących jedną całość; archivo, fichero
2. pęk papierów (dokumentów, banknotów) fajo, legajo

pliocen /ˈplʲjɔʦ̑ɛ̃n/ (n)
(geologia, geologiczny) młodsza epoka neogenu Plioceno

pliszka /ˈplʲiʃka/ (n)
(ornitologia, ornitologiczny) drobny ptak z długim ogonem należacy do jednego z dwóch rodzajów rodziny pliszkowatych, Motacillidae; lavandera

plotka /ˈplɔtka/ (n)
pogłoska, często nieprawdziwa i szkodliwa dla czyjejś reputacji; wiadomość powtarzana z ust do ust, która traci swoje pierwsze, prawdziwe znaczenie chisme, bulo

plotkarz /ˈplɔtkaʃ/ (n)
osoba zajmująca się plotkami chismoso, correveidile, cotilla

plotkować /plɔtˈkɔvaʨ̑/ (v)
opowiadać, roznosić plotki chismorrear, cotillear

plurale tantum (n)
(językoznawstwo, językoznawczy) (gramatyka) rzeczownik występujący w danym znaczeniu wyłącznie w liczbie mnogiej; plurale tantum

pluskać /ˈpluskaʨ̑/ (v)
1. o cieczy: chlapać, wydając odgłos chapotear, chapalear
2. kąpać się w płytkiej wodzie, rozchlapując ją chapotear

pluskwa /ˈpluskfa/ (n)
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) mały, żywiący się krwią, żyjący w pomieszczeniach owad z gatunku pluskwa domowa, Cimex lectularius; chinche

pluszak /ˈpluʃak/ (n)
miękka, puchata, zwykle zoomorficzna, zabawka dziecięca peluche

plutokracja (n)
1. (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) forma rządów, w której władzę sprawują najbogatsi plutocracia
2. (książkowy) warstwa najbogatszych ludzi wpływających na rząd państwa plutocracia

pluton /ˈplutɔ̃n/ (n)
1. (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Pu i liczbie atomowej 94; plutonio
2. (wojskowość, wojskowy) pododdział złożony z kilkunastu żołnierzy (kilka drużyn lub pojazdów) pelotón

pluwiometr (n)
(meteorologia, meteorologiczny) (metrologia, metrologiczny) aparat do pomiaru opadów deszczowych pluviómetro

pluć /pluʨ̑/ (v)
wyrzucać, wydalać coś z ust, najczęściej ślinę escupir

plwocina /pl̥fɔˈʨ̑ĩna/ (n)
(fizjologia, fizjologiczny) (medycyna, medyczny) płynna, śluzowata treść wydzielona podczas wypluwania esputo, flema

plątanina /ˌplɔ̃ntãˈɲĩna/ (n)
jeden lub wiele podłużnych elementów bezładnie skierowanych tak, że na pierwszy rzut oka trudno określić ich początek, koniec lub przebieg laberinto

pneumatologiczny (adj)
związany z pneumatologią pneumatológico

pneumatyka /pnɛwˈmatɨka/ (n)
(fizyka, fizyczny) nauka, dział inżynierii mechanicznej; neumática

pniak (n)
dolna część pnia pozostająca przy ziemi po ścięciu drzewa; tocón

pnącze (n)
(botanika, botaniczny) (ogrodnictwo, ogrodniczy) roślina o długich pędach, wijąca się ku górze; enredadera, planta trepador

po moim trupie /pɔ‿ˈmɔ<sup>j</sup>ĩm ˈtrupʲjɛ/ (interjection)
nigdy na to nie pozwolę, nigdy na to się nie zgodzę, sprzeciwiam się absolutnie antes pasarán por encima de mi cadáver, por encima de mi cadáver

po omacku /ˌpɔ‿ɔ̃ˈmaʦ̑ku/ (adv)
1. (przenośnie, przenośnia) bez rozeznania, intuicyjnie a ciegas, a tientas
2. nic nie widząc, kierując się dotykiem a ciegas, a tientas

po pierwsze /pɔ‿ˈpʲjɛrfʃɛ/ (idiom)
przy wyliczaniu jako początek, jako pierwszy element listy przedmiotów, zagadnień, zjawisk itp. en primer lugar, primeramente, para empezar

po polsku /pɔ‿ˈpɔlsku/ (adv)
w języku polskim en polaco

po prawej (adv)
określenie położenia znajdującego się na prawo od obiektu względem patrzącego a la derecha

pobieżny (adj)
wykonany na szybko, bez wnikania w szczegóły, bez zgłębiania treści descafeinado, somero

pobocze /pɔˈbɔʧ̑ɛ/ (n)
skraj drogi; jej część przeznaczona do ruchu pieszych, niektórych pojazdów oraz do postojów arcén

poborowy (n)
(administracja) (wojskowość, wojskowy) mężczyzna przeznaczony do poboru, powołany do pełnienia służby wojskowej mozo, quinto

pobudliwy /ˌpɔbuˈdlʲivɨ/ (adj)
taki, który łatwo reaguje na bodźce excitable, irritable

pobyt /ˈpɔbɨt/ (n)
przebywanie w jakimś miejscu, pozostawanie gdzieś estancia, permanencia

pocałunek /ˌpɔʦ̑aˈwũnɛk/ (n)
serdeczne dotknięcie ustami innej osoby beso

pocałunek Judasza (n)
(przenośnie, przenośnia) pozornie przyjazny gest, który przypieczętowuje zdradę; beso de Judas

pochlebca (n)
człowiek pochlebiający komu lisonjero

pochlebiać (v)
chwalić przesadnie adular

pochlebstwo (n)
nadmierna lub nieszczera pochwała z celem przypodobania się halago

pochmurny /pɔˈxmurnɨ/ (adj)
1. (przenośnie, przenośnia) (książkowy) posępny, ponury sombrío, triste
2. pokryty chmurami, mroczny wskutek pokrycia chmurami nublado, nubloso, nuboso

pochodna /pɔˈxɔdna/ (n)
1. (chemia, chemiczny) związek chemiczny pochodzący od innego związku; derivado
2. (matematyka, matematyczny) granica ilorazu różnicowego; derivada

pochodnia /pɔˈxɔdʲɲa/ (n)
smolne łuczywo lub skręcone pakuły, szmaty nasycone smołą osadzone na kawałku drewna, używane dawniej do oświetlania, obecnie raczej dla efektów świetlnych; antorcha

pochodzenie /ˌpɔxɔˈʣ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
wywodzenie się z czegoś origen, procedencia

pochodzić /pɔˈxɔʥ̑iʨ̑/ (v)
mieć coś za miejsce swojego pochodzenia, za źródło, przyczynę, wywodzić się skądś proceder

pochwa /ˈpɔxfa/ (n)
1. (anatomia, anatomiczny) żeński narząd rozrodczy ssaków; vagina
2. futerał na broń białą; vaina

pochwowy (adj)
(anatomia, anatomiczny) dotyczący pochwy vaginal

pochylać /pɔˈxɨlaʨ̑/ (v)
1. zginać ku dołowi agachar, doblar, inclinar
2. zginać samego siebie ku dołowi agacharse, inclinarse

pochód /ˈpɔxut/ (n)
uroczyste, grupowe przejście, zwykle ulicami miasta desfile

pochówek (n)
pogrzebanie zmarłego entierro

pochłaniać /pɔˈxwãɲäʨ̑/ (v)
1. szybko i dużo czytać devorar
2. wchłaniać, wciągać, zasysać absorber
3. zaabsorbować czyjąś uwagę absorber
4. łapczywie zjeść lub wypić devorar, tragar

pociecha /pɔˈʨ̑ɛxa/ (n)
to, co pociesza; pokrzepiające słowa, wsparcie consuelo

pocieszać /pɔˈʨ̑ɛʃaʨ̑/ (v)
mówić komuś zasmuconemu miłe rzeczy w celu wprawienia go w lepszy nastrój consolar

pocieszenie (n)
(rzeczownik odczasownikowy) od: pocieszyć consolación

pocisk /ˈpɔʨ̑isk/ (n)
przedmiot miotany z broni miotającej lub wyrzutni mający razić cel lub wykonać inne zadanie, np. zadymić, oświetlić pole walki; proyectil

pocisk manewrujący /ˈpɔʨ̑isk ˌmãnɛvruˈjɔ̃nʦ̑ɨ/ (n)
(wojskowość, wojskowy) bezpilotowa, sterowalna lub programowalna maszyna przemieszczająca się drogą powietrzną, a przeznaczona do przenoszenia ładunku wybuchowego; misil de crucero

pociąg /ˈpɔʨ̑ɔ̃ŋk/ (n)
1. (technologia, technika, techniczny) lokomotywa z wagonami; tren
2. pragnienie, pożądanie kogoś lub czegoś atracción, inclinación

pociągający (adj)
wzbudzający zainteresowanie arrebatador, cautivador

pociągać za sznurki /pɔˈʨ̑ɔ̃ŋɡaʥ̑ za‿ˈʃnurʲci/ (v)
sterować sprawami z pozycji niewidocznej dla innych mover los hilos

pocić się /ˈpɔʨ̑iʨ̑‿ɕɛ/ (v)
wydzielać pot wskutek działania temperatury, choroby, wysiłku sudar, transpirar

poczekalnia /ˌpɔʧ̑ɛˈkalʲɲa/ (n)
miejsce dla osób, które czekają sala de espera

poczerwienieć /ˌpɔʧ̑ɛrˈvʲjɛ̇̃ɲɛ̇ʨ̑/ (v)
stać się czerwonym, nabrać czerwonego koloru ponerse colorado

poczta /ˈpɔʧ̑ta/ (n)
1. budynek lub pomieszczenie, w którym znajduje się siedziba poczty (1.1) correos, correo
2. instytucja zajmująca się przekazywaniem listów, paczek, towarów, pieniędzy itp. correos, correo
3. korespondencja, listy correo

poczta elektroniczna (n)
(informatyka, informatyczny) przesyłanie wiadomości drogą internetu correo electrónico

poczta głosowa /ˈpɔʧ̑ta ɡwɔˈsɔva/ (n)
(telekomunikacja) usługa sieci telefonicznych umożliwiająca dzwoniącemu nagranie wiadomości głosowej, a abonentowi późniejszy jej odbiór; buzón de voz

poczta pantoflowa /ˈpɔʧ̑ta ˌpãntɔˈflɔva/ (n)
idiom nieformalny kanał przekazywania informacji; plotki radio macuto, radio bemba

pocztowy /pɔʧ̑ˈtɔvɨ/ (adj)
związany z pocztą, dotyczący poczty postal

pocztówka /pɔʧ̑ˈtufka/ (n)
karta służąca do korespondencji, zwykle z fotografią lub obrazkiem po jednej stronie, wysyłana pocztą, bez koperty; postal, tarjeta postal

poczucie humoru /pɔˈʧ̑uʨ̑ɛ xũˈmɔru/ (n)
umiejętność dostrzegania rzeczy śmiesznych, zabawnych, wrażliwość na komizm czegoś sentido del humor

poczuć pismo nosem /ˈpɔʧ̑uʨ̑ ˈpʲismɔ ˈnɔsɛ̃m/ (v)
przewidzieć niekorzystne dla siebie postępowanie innych osób i w porę uniknąć niebezpieczeństw oler el poste

poczworzyć /pɔʧ̑ˈfɔʒɨʨ̑/ (v)
powiększyć coś, pomnożyć liczbę czegoś czterokrotnie cuadruplicar

początek /pɔˈʧ̑ɔ̃ntɛk/ (n)
to, od czego się coś zaczyna comienzo, inicio, principio, origen

początkowo /ˌpɔʧ̑ɔ̃ntˈkɔvɔ/ (adv)
na początku, wstępnie inicialmente, al inicio, al principio

początkowy /ˌpɔʧ̑ɔ̃ntˈkɔvɨ/ (adj)
stanowiący początek czegoś, występujący lub odbywający się na początku czegoś inicial

początkujący (adj)
nieposiadający dużego doświadczenia; taki, który zaczyna zdobywać doświadczenie lub wiedzę w jakiejś dziedzinie principiante

początkujący (n)
osoba początkująca (1.1) principiante

pod egidą /ˌpɔd‿ɛˈɟidɔ̃w̃/ (idiom)
pod opieką, pod patronatem bajo la égida

pod gołym niebem /pɔd‿ˈɡɔwɨ̃mʲ ˈɲɛbɛ̃m/ (adv)
na świeżym powietrzu, na zewnątrz budynku, bez zadaszenia a cielo descubierto, a la intemperie, al aire libre, al descubierto

pod kluczem /pɔt‿ˈkluʧ̑ɛ̃m/ (idiom)
być pod kontrolą, w zamknięciu (lub w areszcie) bajo llave

podatek /pɔˈdatɛk/ (n)
powszechna obowiązkowa danina uiszczana zwykle na rzecz państwa, ale również na rzecz Kościoła, władcy impuesto, tasa

podatek od czynności cywilnoprawnych /pɔˈdatɛk ˌɔt‿ʧ̑ɨ̃nˈːɔɕʨ̑i ˌʦ̑ɨvʲilnɔˈpravnɨx/ (n)
(ekonomia, ekonomiczny) rodzaj podatku pobieranego od niektórych umów; impuesto sobre actos jurídicos documentados

podatek od wartości dodanej /pɔˈdatɛk ˌɔd‿varˈtɔɕʨ̑i dɔˈdãnɛj/ (n)
(ekonomia, ekonomiczny) podatek od towarów i usług doliczany do ich ceny na kolejnych etapach ich tworzenia w zależności od kwoty, o jaką kolejne podmioty biorące udział w procesie tworzenia zwiększą ich wartość impuesto sobre el valor añadido

podatek od zysków kapitałowych /pɔˈdatɛk ɔd‿ˈzɨskuf ˌkapʲitaˈwɔvɨx/ (n)
(ekonomia, ekonomiczny) podatek od odsetek z lokat, pożyczek, dywidend itp.; impuesto sobre las ganancias del capital, impuesto sobre los beneficios del capital

podatkowy /ˌpɔdatˈkɔvɨ/ (adj)
związany z podatkami lub systemem poboru podatków fiscal, tributario

podatnik /pɔˈdatʲɲik/ (n)
osoba zobowiązana do płacenia podatków, osoba płacąca podatki contribuyente

podbrzusze /pɔdˈbʒuʃɛ/ (n)
1. (anatomia, anatomiczny) u człowieka: część ciała poniżej brzucha bajo vientre, hipogastrio
2. (anatomia, anatomiczny) u zwierząt: spodnia część tułowia abdomen

podbródek /pɔdˈbrudɛk/ (n)
(anatomia, anatomiczny) dolna część twarzy poniżej warg mentón

podcinać gałąź, na której się siedzi /pɔtʲˈʨ̑ĩnaʥ̑ ˈɡawɔ̃w̃ɕ na‿ˈkturɛj‿ɕɛ ˈɕɛ̇ʥ̑i/ (idiom)
szkodzić sobie samemu, działać na swoją niekorzyść estar cavando su propia sepultura, estar cavando su sepultura

podciąć skrzydła /ˈpɔtʲʨ̑ɔ̇̃ɲʨ̑ ˈskʃɨdwa/ (v)
(przenośnie, przenośnia) zniechęcić kogoś, odebrać komuś chęci cortar las alas

podczas /ˈpɔṭʧ̑as/ (preposition)
…służący do wyrażenia zdarzenia, równolegle z którym dzieje się (lub odbyła się) czynność, a które trwało przez cały czas wykonywania czynności durante

podczas gdy /ˈpɔṭʧ̑az ˈɡdɨ/
1. natomiast, kiedy, za to mientras que
2. w tym samym czasie, co mientras

podczerwień /pɔṭˈʧ̑ɛrvʲjɛ̇̃ɲ/ (n)
(optyka, optyczny) zakres promieniowania elektromagnetycznego o długości fali zawierającej się pomiędzy światłem widzialnym a falami radiowymi; infrarrojo

podczerwony /ˌpɔṭʧ̑ɛrˈvɔ̃nɨ/ (adj)
(optyka, optyczny) o promieniowaniu elektromagnetycznym: mający długość fali z zakresu pomiędzy światłem widzialnym a falami radiowymi infrarrojo

poddasze /pɔdˈːaʃɛ/ (n)
(budownictwo) przestrzeń znajdująca się bezpośrednio pod stromym dachem, wykorzystywana jako strych lub do celów mieszkalnych buhardilla

podejmować /ˌpɔdɛjˈmɔvaʨ̑/ (v)
wprowadzać coś w życie tomar

podejrzany /ˌpɔdɛjˈʒãnɨ/ (adj)
1. budzący podejrzenia; niepewnego pochodzenia, o niepewnych intencjach itp. dudoso, sospechoso
2. taki, którego się o coś podejrzewa, posądzony o coś sospechoso

podejrzany /ˌpɔdɛjˈʒãnɨ/ (n)
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) ktoś, kto jest posądzony o popełnienie przestępstwa, komu w wyniku śledztwa przedstawiono zarzuty acusado, sospechoso

podejrzenie /ˌpɔdɛjˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
1. posądzenie kogoś o coś, domniemanie czyjejś winy sospecha
2. przypuszczenie istnienia, obecności czegoś sospecha, suposición

podejrzewać /ˌpɔdɛjˈʒɛvaʨ̑/ (v)
1. posądzać desconfiar, sospechar
2. przypuszczać sospechar, suponer

podejrzliwy (adj)
skłonny do podejrzeń lub zdradzający takie nastawienie receloso

podest /ˈpɔdɛst/ (n)
1. podwyższenie dla mówcy, recytatora itp. estrado, tribuna
2. pozioma płaszczyzna między kondygnacjami schodów descansillo, rellano
3. szerokie schody tworzące podwyższenie na scenie teatralnej, zwykle dla chóru estrado, podio

podeszwa /pɔˈdɛʃfa/ (n)
1. (potocznie, potoczny) spodnia część stopy planta
2. dolna część buta chroniąca stopę przed różnymi urazami suela

podgatunek (n)
(systematyka) (biologia, biologiczny) (subspecies), jednostka taksonomiczna; subespecie

podkarpacki /ˌpɔtkarˈpaʦ̑ʲci/ (adj)
związany z Podkarpaciem, dotyczący Podkarpacia subcarpático

podkast (n)
audycja w formie radiowej umieszczona w internecie z kanałem RSS umożliwiającym subskrybowanie przez słuchaczy pódcast

podkolanówka /ˌpɔtkɔlãˈnufka/ (n)
długa skarpetka sięgająca do kolana calcetín largo, media

podkoszulek /ˌpɔtkɔˈʃulɛk/ (n)
krótka trykotowa lub bawełniana koszulka, noszona bezpośrednio na ciele; camiseta

podkowa /pɔtˈkɔva/ (n)
metalowe wzmocnienie kopyt końskich; herradura

podkreślać /pɔtˈkrɛɕlaʨ̑/ (v)
1. (przenośnie, przenośnia) kłaść w wypowiedzi nacisk na pewien fakt subrayar, recalcar, hacer hincapié, destacar, resaltar
2. zaznaczać tekst, rysując pod nim kreskę subrayar

podkładka pod mysz (n)
(informatyka, informatyczny) mały materiałowy lub plastikowy dywanik używany pod myszkę komputerową alfombrilla de ratón, alfombrilla posa ratón, almohadilla de ratón

podlewać /pɔdˈlɛvaʨ̑/ (v)
zasilać roślinę w wodę regar

podmenu (n)
(informatyka, informatyczny) menu podrzędne w stosunku do innego submenú

podmiot /ˈpɔdmʲjɔt/ (n)
1. (językoznawstwo, językoznawczy) (gramatyka) część zdania, wyraz lub grupa wyrazów określająca wykonawcę czynności; sujeto
2. (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) osoba lub instytucja, która wykonuje jakąś czynność prawną, mająca prawa wobec czegoś sujeto
3. (filozofia, filozoficzny) człowiek, jednostka sujeto

podmorski (adj)
leżący pod powierzchnią morza; przeznaczony do działania pod powierzchnią morza; dziejący się pod powierzchnią morza submarino

podniebienie /ˌpɔdʲɲɛˈbʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
1. (anatomia, anatomiczny) górna część jamy gębowej kręgowców; paladar
2. (przenośnie, przenośnia) smak, gust paladar
3. (architektura, architektoniczny) widoczna z wnętrza pomieszczenia powierzchnia sklepienia; intradós

podnosić /pɔdˈnɔɕiʨ̑/ (v)
1. unieść, wziąć coś do góry levantar, alzar, elevar
2. ustawiać coś do pionu alzar, enderezar, erguir, levantar
3. unosić się, wstawać levantarse, elevarse, subir

podnosić na duchu /pɔdˈnɔɕiʨ̑ na‿ˈduxu/ (v)
pocieszać kogoś, dodawać komuś otuchy levantar el ánimo

podnosić poprzeczkę /pɔdˈnɔɕiʨ̑ pɔˈpʃɛʧ̑kɛ/ (v)
zwiększać poziom (jakiegoś zadania), zacząć więcej wymagać poner el listón alto

podnośnik /pɔdˈnɔɕɲik/ (n)
(technologia, technika, techniczny) urządzenie do podnoszenia (bez względu na rozmiar) elevador

podobać się /pɔˈdɔbaʨ̑‿ɕɛ/ (v)
odpowiadać czyjemuś gustowi, wyczuciu estetycznemu, robić na kimś dobre wrażenie; wydawać się komuś sympatycznym gustar, agradar

podobieństwo /ˌpɔdɔˈbʲjɛ̇̃j̃stfɔ/ (n)
1. (matematyka, matematyczny) przekształcenie geometryczne, w którym zachowany jest stosunek odległości punktów; semejanza
2. zgodność pewnych cech, właściwości pomiędzy osobami lub rzeczami semejanza, similitud, parecido

podobno /pɔˈdɔbnɔ/
wyraz komunikujący, że mówiący dystansuje się od wyrażanego sądu, nie jest pewien co do jego prawdziwości; jak mówią, jak się zdaje al parecer, parecer que

podobny /pɔˈdɔbnɨ/ (adj)
1. (geometria) mający swoje części w proporcji do części innej figury; semejante, parecido
2. wyglądający prawie tak samo, mający zbliżony wygląd parecido, semejante

podologia (n)
(medycyna, medyczny) dział medycyny, który zajmuje się diagnozą i leczeniem chorób stóp oraz stawu skokowo-goleniowego; podología

podpierać ściany /pɔtˈpʲjɛraʨ̑ ˈɕʨ̑ãnɨ/ (idiom)
(o kobiecie, dziewczynie) nie być zaproszoną do tańca na zabawie comer pavo

podpis /ˈpɔtpʲis/ (n)
własnoręcznie napisane imię i nazwisko (lub symbol) firma

podpisywać /ˌpɔtpʲiˈsɨvaʨ̑/ (v)
składać swój podpis na dokumencie – np. jako akceptację, uwiarygodnienie, poświadczenie firmar

podpuszczka /pɔtˈpuʃʧ̑ka/ (n)
(biochemia, biochemiczny) (fizjologia, fizjologiczny) (spożywczy) enzym trawienny wchodzący w skład soku żołądkowego, powodujący ścinanie się białka mleka, używany w mleczarstwie do produkcji serów; cuajo

podpułkownik /ˌpɔtpuwˈkɔvʲɲik/ (n)
(wojskowość, wojskowy) stopień oficerski, w Wojsku Polskim bezpośrednio poprzedzający pułkownika, a powyżej stopnia majora; teniente coronel

podrabiać (v)
wykonywać kopię czegoś mającą uchodzić za oryginał falsificar

podrywać /pɔdˈrɨvaʨ̑/ (v)
(potocznie, potoczny) zagadywać osobę przeciwnej płci i starać się zainteresować ją sobą; uwodzić ligar

podrząd (n)
(biologia, biologiczny) (systematyka) kategoria systematyczna niższa od rzędu suborden

podróż /ˈpɔdruʃ/ (n)
długotrwałe przemieszczanie się z jednego miejsca do drugiego viaje

podróżniczek /ˌpɔdruʒʲˈɲiʧ̑ɛk/ (n)
(ornitologia, ornitologiczny) Luscinia svecica, mały, eurazjatycki ptak występujący na terenach wilgotnych; pechiazul

podróżnik /pɔdˈruʒʲɲik/ (n)
ktoś, kto podróżuje, jest w podróży (szczególnie często) viajero, viajante

podróżować /ˌpɔdruˈʒɔvaʨ̑/ (v)
przebywać drogę w celu odwiedzenia odległego miejsca viajar

podręcznik /pɔdˈrɛ̃n͇ʧ̑ʲɲik/ (n)
książka służąca do nauki, podająca wiedzę z jakiejś dziedziny; libro de texto, manual

podręczny /pɔdˈrɛ̃n͇ʧ̑nɨ/ (adj)
1. zawierający najbardziej istotne rzeczy básico, manual
2. łatwo dostępny, możliwy do użycia w każdej chwili lub każdych okolicznościach a mano, de mano, portátil

podskakiwać (v)
1. dokonywać ruchy w górę, wyraźnie odbijając się od podłoża saltar
2. wykonywać skok niezbyt wysoko saltar
3. powiększać się szybko i znacznie subir

podstawa /pɔtˈstava/ (n)
1. pewna zasada, baza teoretyczna base, principio, razón
2. to, na czym coś stoi base, fundamento, soporte
3. tylko w lm podstawy → elementarna wiedza z danej dziedziny elemento, fundamento, principio

podstawowy /ˌpɔtstaˈvɔvɨ/ (adj)
główny, elementarny básico, fundamental, elemental

podstrunnica /ˌpɔtstrũɲˈːiʦ̑a/ (n)
w instrumentach strunowych: listwa z twardego drewna, nad którą są umieszczone struny; diapasón

podstrunnik /pɔtˈstrũɲːik/ (n)
w instrumentach strunowych: listwa z twardego drewna, nad którą są umieszczone struny diapasón

podsumowanie (n)
krótkie, ogólne przedstawienie jakiejś sprawy resumen

podszewka /pɔṭˈʃɛfka/ (n)
cienka tkanina wszyta po wewnętrznej stronie ubrania forro

podtlenek /pɔtˈːlɛ̃nɛk/ (n)
(chemia, chemiczny) związek różnych pierwiastków z tlenem subóxido

poduszeczka /ˌpɔduˈʃɛʧ̑ka/ (n)
1. miniaturowa poduszka do wbijania igieł lub szpilek acerico, alfiletero
2. miękka podkładka z tuszem do nasączania stempli almohadilla

poduszka /pɔˈduʃka/ (n)
1. spodnia, miękka część końców palców ludzi i zwierząt yema
2. umieszczony w pudełeczku kawałek materiału nasycony tuszem lub wodą, przeznaczony do zwilżania przykładanych do niego pieczątek lub palca almohadilla
3. worek wypełniony miękkim materiałem używany jako część pościeli lub w celach dekoracyjnych; almohada, cojín

poduszka powietrzna /pɔˈduʃka pɔˈvʲjɛṭʃna/ (n)
(motoryzacja) rodzaj poduszki zabezpieczającej kierowcę lub pasażera przed skutkami wypadku drogowego, w momencie zderzenia wypełniającej się błyskawicznie gazem; element pasywnego systemu bezpieczeństwa w samochodzie; airbag, bolsa de aire, cojín de aire, colchón de aire

poduszkowiec /ˌpɔduˈʃkɔvʲjɛʦ̑/ (n)
pojazd wodno-lądowy unoszący się nad podłożem na poduszce powietrznej; aerodeslizador

podwajanie (n)
zwiększanie czegoś dwukrotnie duplicación

podwieczorek /ˌpɔdvʲjɛˈʧ̑ɔrɛk/ (n)
posiłek między obiadem a kolacją merienda

podwieczorkować (v)
(przestarzałe, przestarzały) jeść podwieczorek, uczestniczyć w podwieczorku merendar

podwiązka /pɔdˈvʲjɔ̃w̃ska/ (n)
opaska lub taśma elastyczna podtrzymująca pończochę, skarpetkę; liga

podwodny /pɔdˈvɔdnɨ/ (adj)
będący pod powierzchnią wody; odbywający się pod wodą, w całkowitym zanurzeniu subacuático, submarino

podwozie /pɔdˈvɔʑɛ/ (n)
1. (lotnictwo, lotniczy) dolna część samolotu umożliwiająca jego postój oraz toczenie się po ziemi; tren de aterrizaje
2. (motoryzacja) dolna część pojazdu z układem jezdnym i kierowniczym; chasis

podwójna moralność /pɔˈdvujna mɔˈralnɔɕʨ̑/ (n)
postępowanie obłudne, fałszywe; stwarzanie pozorów szlachetności i przestrzegania zasad moralnych przy jednoczesnym, często skrytym, niemoralnym postępowaniu doble moral

podwójnie (adv)
w dwójnasób, dwa razy tyle doblemente

podwójny /pɔˈdvujnɨ/ (adj)
1. składający się z dwóch jednakowych lub podobnych części doble
2. dwa razy większy, z dwa razy większą liczbą czegoś doble

podwójny podbródek (n)
warstwy tłuszczu zbierające się na szyi, poniżej właściwego podbródka człowieka, które formując się tworzą wypukłość przypominajacą podbródek papada

podwórko /pɔdˈvurkɔ/ (n)
przestrzeń przydomowa ogrodzona lub otoczona zabudowaniami patio

podyplomowy /ˌpɔdɨplɔ̃ˈmɔvɨ/ (adj)
odbywający się po uzyskaniu dyplomu posgrado, postgrado

podział /ˈpɔʥ̑aw/ (n)
1. (biologia, biologiczny) jeden ze sposobów rozmnażania bezpłciowego, w którym komórka macierzysta dzieli się na dwie lub więcej komórek potomnych; división
2. istnienie dwóch lub więcej różnych grup, stref czegoś w obrębie czegoś división, separación
3. podzielenie czegoś na dwie lub więcej części división, reparto

podzielić przez /pɔˈʥ̑ɛlʲiʨ̑ ˈpʃɛs/ (conjunction)
spójnik stawiany między licznikiem a mianownikiem przy dzieleniu dividido por, entre

podzielnica (n)
(technologia, technika, techniczny) (maszynoznawstwo) przyrząd umożliwiający podział kąta pełnego lub okręgu koła na dowolną liczbę części równych części i obrót przedmiotu o pewien określony kąt; stosowany przy skrawaniu metali; cabezal divisor

podziemie /pɔdʲˈʑɛ̃mʲjɛ/ (n)
1. (przenośnie, przenośnia) zbrojna lub polityczna organizacja działająca w ukryciu, przeciw urzędującej władzy clandestinidad
2. część budowli z pomieszczeniami znajdującymi się poniżej poziomu gruntu subsuelo, subterráneo

podziemny /pɔdʲˈʑɛ̃mnɨ/ (adj)
1. (przenośnie, przenośnia) konspiracyjny, nieoficjalny, tajny clandestino
2. znajdujący się pod powierzchnią ziemi subterráneo

podziwiać /pɔˈʥ̑ivʲjäʨ̑/ (v)
darzyć podziwem admirar, maravillarse

podziękowanie /ˌpɔʥ̑ɛ̃ŋkɔˈvãɲɛ/ (n)
1. (rzeczownik odczasownikowy) od: podziękować agradecimiento, gracias
2. fakt bądź materialny dowód złożenia wyrazów wdzięczności agradecimiento

podążać /pɔˈdɔ̃w̃ʒaʨ̑/ (v)
(książkowy) iść, jechać, pośpieszać w danym kierunku seguir

podłoga /pɔdˈwɔɡa/ (n)
(architektura, architektoniczny) (budownictwo) pozioma powierzchnia w budynku, po której chodzą ludzie, wykonana z drewna, kamienia itp.; podłoże suelo, piso

podłość /ˈpɔdwɔɕʨ̑/ (n)
1. cecha tego, co podłe; cecha tych, którzy są podli bajeza
2. podły czyn, niegodziwy postępek bajeza, charranada

podłoże /pɔdˈwɔʒɛ/ (n)
1. (rolnictwo, rolniczy) (ogrodnictwo, ogrodniczy) wierzchnia warstwa ziemi pod uprawę suelo
2. przyczyna fondo
3. spodnia warstwa base, capa

podłużny /pɔdˈwuʒnɨ/ (adj)
1. ciągnący się wzdłuż czegoś longitudinal
2. wąski, o wydłużonym kształcie alargado

podświadomość (n)
(psychologia, psychologiczny) element życia psychicznego, który nie jest poddawany kontroli świadomości; subconsciente

podżebrze (n)
(anatomia, anatomiczny) część jamy brzusznej pod żebrami hipocondrio

podżegać (v)
wzniecać negatywne uczucie lub czyny wobec kogo lub czego agitar, instigar

poeta /pɔˈɛta/ (n)
literat piszący wiersze, tworzący poezję poeta

poetka /pɔˈɛtka/ (n)
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) kobieta, która pisze wiersze poetisa

poetycki /ˌpɔɛˈtɨʦ̑ʲci/ (adj)
związany z poezją poético

poezja /pɔˈɛzʲja/ (n)
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) działalność literacka obejmująca wiersze, twórczość poetycką poesía

poezja konkretna /pɔˈɛzʲja kɔ̃ŋˈkrɛtna/ (n)
kierunek artystyczny łączący elementy poezji i sztuk wizualnych; caligrama, poesía visual

poganin /pɔˈɡãɲĩn/ (n)
osoba wyznająca religię inną niż jedna z monoteistycznych, abrahamowych (jak chrześcijaństwo, islam, judaizm) pagano

pogarda /pɔˈɡarda/ (n)
uczucie niechęci, poczucie wyższości wobec kogoś lub czegoś desprecio

pogardliwy /ˌpɔɡarˈdlʲivɨ/ (adj)
wyrażający pogardę despectivo

pogawędka /ˌpɔɡaˈvɛ̃ntka/ (n)
krótka, lekka rozmowa charla

pogański /pɔˈɡãj̃sʲci/ (adj)
związany z pogaństwem pagano

pogoda /pɔˈɡɔda/ (n)
chwilowy stan atmosfery tiempo

pogoda pod psem /pɔˈɡɔda pɔt‿ˈpsɛ̃m/ (n)
zła, brzydka pogoda un tiempo de perros

pogodowy (adj)
dotyczący pogody meteorológico

pogonofobia (n)
(psychologia, psychologiczny) lęk przed zarostem, brodą pogonofobia

pogrzeb /ˈpɔɡʒɛp/ (n)
1. (przenośnie, przenośnia) koniec istnienia czegoś, upadek caída, entierro, sepultura
2. kondukt pogrzebowy comitiva fúnebre, cortejo fúnebre, entierro
3. uroczyste pogrzebanie zmarłego w ziemi funeral, entierro, sepelio

pogrzebacz (n)
narzędzie w kształcie pręta zakończonego hakiem, służące do podnoszenia fajerek w piecu i przekładania węgli w jego palenisku; atizador, hurgador, hurgón

pogróżka /pɔˈɡruʃka/ (n)
groźba, zapowiedź zrobienia komuś czegoś złego, postraszenie kogoś karą, wyrządzeniem krzywdy, zemstą itp. reto

pogłoska /pɔˈɡwɔska/ (n)
rozpowszechniana wiadomość, której autentyczność jest niepewna, niesprawdzona habladuría, rumor

pogłębiarka (n)
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) jednostka pływająca przeznaczona do pogłębiania akwenów morskich lub śródlądowych; draga

pointylizm (n)
(sztuka) technika malarska polegająca na równomiernym pokrywaniu powierzchni obrazu drobnymi punktami czystych kolorów; puntillismo

poić /ˈpɔ<sup>j</sup>iʨ̑/ (v)
podawać napój abrevar

pojawiać się /pɔˈjavʲjäʨ̑‿ɕɛ/ (v)
1. nadejść, zaistnieć, okazać się surgir, manifestarse
2. stawać się widocznym, jawnym aparecer

pojawić się /pɔˈjavʲiʨ̑‿ɕɛ/ (v)
(zobacz) pojawiać się aparecer

pojazd /ˈpɔjast/ (n)
1. (potocznie, potoczny) samochód vehículo de motor
2. maszyna mogąca przemieszczać się sama lub z pomocą zwierząt pociągowych; vehículo, carro, nave

pojedynczy /ˌpɔjɛˈdɨ̃n͇ʧ̑ɨ/ (adj)
taki, który jest tylko jeden; osobny individual, separado, singular, suelto

pojedynek (n)
dawna metoda rozwiązywania zatargów honorowych polegająca na walce dwóch przeciwników używających broni siecznej lub palnej w obecności sekundantów duelo

pojemnik /pɔˈjɛ̃mʲɲik/ (n)
1. (informatyka, informatyczny) kontener contenedor
2. zawartość pojemnika (1.1) contenido
3. zbiornik (naczynie, skrzynia, kosz itp.), w którym przechowywane są materiały, towary, przedmioty, substancje recipiente, contenedor, depósito

pojemność /pɔˈjɛ̃mnɔɕʨ̑/ (n)
parametr zbiornika lub naczynia określający, ile cieczy, gazu lub materiałów sypkich może się w nim zmieścić capacidad, cabida

pojemność życiowa /pɔˈjɛ̃mnɔʑʥ̑ ʒɨˈʨ̑ɔva/ (n)
(medycyna, medyczny) największa objętość powietrza, jaką człowiek może wydmuchać z płuc po maksymalnym wdechu; capacidad vital

pojemny /pɔˈjɛ̃mnɨ/ (adj)
taki, w którym można wiele zmieścić amplio, espacioso, voluminoso

pojezierze /ˌpɔjɛ̇ˈʑɛʒɛ/ (n)
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) płaski lub pagórkowaty obszar polodowcowy, na którym występuje wiele jezior región lacustre

pojutrze /pɔˈjuṭʃɛ/ (adv)
za dwa dni, dwa dni po dniu dzisiejszym pasado mañana

pokaz /ˈpɔkas/ (n)
prezentacja jakichś umiejętności, przedmiotów itp. exhibición, presentación

pokazywać /ˌpɔkaˈzɨvaʨ̑/ (v)
1. (technologia, technika, techniczny) o przyrządach pomiarowych: wskazywać wartość wielkości mierzonej indicar, mostrar
2. dawać możliwość zobaczenia czegoś mostrar, enseñar
3. demonstrować, dawać komuś możliwość nauczenia się poprzez wykonywanie danej czynności demostrar, mostrar, enseñar, explicar
4. wskazywać w jakimś kierunku señalar
5. wykonywać ruchy informujące kogoś o czymś indicar, enseñar
6. dawać możliwość zobaczenia siebie, ujawniać się mostrarse

pokląskwa /pɔˈklɔ̃w̃skfa/ (n)
(ornitologia, ornitologiczny) Saxicola rubetra, niewelki ptak wędrowny z rzędu wróblowatych, na wiosnę i w lecie często spotykany na łąkach; tarabilla norteña

pokojowo /ˌpɔkɔˈjɔvɔ/ (adv)
w sposób pokojowy pacíficamente

pokora /pɔˈkɔra/ (n)
cecha tego, kto się nie pyszni, jest skromny humildad

pokorny (adj)
nie wywyższający się, skromny humilde

pokrewieństwo /ˌpɔkrɛˈvʲjɛ̇̃j̃stfɔ/ (n)
1. (przenośnie, przenośnia) odczuwane podobieństwo poglądów i charakteru do kogoś afinidad
2. relacja łącząca osoby posiadające wspólnego przodka parentesco

pokrywa /pɔˈkrɨva/ (n)
przedmiot służący do nakrywania, przykrywania czegoś cubierta

pokrzywa /pɔˈkʃɨva/ (n)
(botanika, botaniczny) jednoroczna roślina zielna lub bylina z rodzaju (1.1), o ząbkowatych liściach pokrytych parzącymi włoskami ortiga

pokrzywka /pɔˈkʃɨfka/ (n)
(zdrobniale) od pokrzywa urticaria

pokusa /pɔˈkusa/ (n)
trudne do opanowania pragnienie tentación

pokuta /pɔˈkuta/ (n)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) przyjęta dobrowolnie lub narzucona kara za grzechy; penitencia

pokój /ˈpɔkuj/ (n)
1. (budownictwo) część mieszkania, izba cuarto, habitación
2. (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (wojskowość, wojskowy) stan panujący między dwoma narodami, bez działań wojennych, bez wypowiedzenia wojny paz
3. (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) pakt kończący wojnę paz
4. (przestarzałe, przestarzały) spokój paz

pokój boży /ˈpɔkuj ˈbɔʒɨ/ (n)
w średniowieczu: zakaz prowadzenia wojen w pewnych okresach; tregua de Dios

pokój nauczycielski (n)
(szkolnictwo, szkolny) pomieszczenie na terenie szkoły zarezerwowane dla nauczycieli sala de profesores

pokład /ˈpɔkwat/ (n)
1. (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) każde poziome pokrycie kadłuba statku; cubierta, bordo, puente
2. warstwa określonej kopaliny zalegająca pomiędzy warstwami innych kopalin capa, lecho, manto

pokłon /ˈpɔkwɔ̃n/ (n)
1. (etnografia, etnograficzny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) pochylenie obrazu w procesji katolickiej na Kaszubach; reverencia
2. niskie pochylenie głowy lub całego tułowia na znak oddania czci reverencia

polacca (n)
(historia, historyczny, historycznie) (marynarka) śródziemnomorski dwumasztowiec lub trójmasztowiec z ożaglowaniem typu łacińskiego lub skośnego; polacra

polana /pɔˈlãna/ (n)
pozbawione drzew miejsce w lesie; claro

polano /pɔˈlãnɔ/ (n)
(przestarzałe, przestarzały) kawał drewna przeznaczony na opał leña

polar /ˈpɔlar/ (n)
(włókiennictwo) lekka i bardzo ciepła dzianina używana do szycia ubrań, szczególnie sportowych i turystycznych; forro polar

polarny /pɔˈlarnɨ/ (adj)
właściwy terenom podbiegunowym lub znajdujący się na tych terenach polar

pole /ˈpɔlɛ/ (n)
1. (fizyka, fizyczny) obszar działania sił; campo
2. (geometria) miara płaskiej powierzchni ograniczonej; campo
3. miejsce do wypełnienia w formularzu, krzyżówce, na planszy, w formularzu elektronicznym campo
4. dziedzina campo
5. część ziemi przeznaczona pod uprawę; campo, agro

pole elektryczne /ˈpɔlɛ ˌːlɛkˈtrɨʧ̑nɛ/ (n)
(fizyka, fizyczny) pole fizyczne, stan przestrzeni, w której na ładunek elektryczny działa siła; campo eléctrico

pole minowe (n)
(wojskowość, wojskowy) obszar pokryty minami; campo de minas

pole namiotowe /ˈpɔlɛ ˌnãmʲjɔˈtɔvɛ/ (n)
(turystyka, turystyczny) teren specjalnie przystosowany do biwakowania pod namiotami, dostępny dla turystów; acampada, campamento, campin, camping

pole ryżowe (n)
podtopiony obszar, na którym uprawia się ryż arrozal

polecenie /ˌpɔlɛˈʦ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
1. nakazanie komuś zrobienia czegoś, także wypowiedź o takiej intencji orden
2. zaprotegowanie kogoś recomendación

polecony /ˌpɔlɛˈʦ̑ɔ̃nɨ/ (n)
(potocznie, potoczny) przesyłka rejestrowana, przyjęta za potwierdzeniem nadania i doręczana adresatowi za pokwitowaniem odbioru certificado

polegać /pɔˈlɛɡaʨ̑/ (v)
1. na czymś działać według jakiejś reguły, zasady consistir en
2. na czymś opierać się na czymś, ufać czemuś confiar en, fiar de
3. na kimś ufać komuś, być pewnym jego zachowania confiar en, fiar de

polemista /ˌpɔlɛ̃ˈmʲista/ (n)
1. autor tekstów polemicznych polemista
2. osoba biorąca udział w sporze, polemizująca z kimś polemista

polepszać /pɔˈlɛpʃaʨ̑/ (v)
1. zmieniać coś na lepsze mejorar
2. zmieniać się na lepsze, stawać się lepszym, poprawiać się mejorar

polerować /ˌpɔlɛˈrɔvaʨ̑/ (v)
1. (przenośnie, przenośnia) nanosić poprawki w celu ulepszenia czegoś pulir
2. czyścić, nadawać czemuś połysk przez pocieranie pulir, bruñir, pulimentar, sacar brillo

poli-
pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na wielość, mnogość czegoś poli-

poliamoria /ˌpɔlʲi<sup>j</sup>ãˈmɔrʲja/ (n)
(socjologia, socjologiczny) zaangażowanie w związek miłosny z więcej niż jedną osobą jednocześnie za zgodą i wiedzą wszystkich osób tworzących dany związek; poliamor, poliamoría

poliandria /ˌpɔlʲiˈ<sup>j</sup>ãndrʲja/ (n)
forma poligamii, w której kobieta jest zamężna jednocześnie z dwoma lub więcej mężczyznami; poliandria

polibazyt (n)
(mineralogia, mineralogiczny) rzadki minerał z gromady siarkosoli; polibasita

policja /pɔˈlʲiʦ̑ʲja/ (n)
1. (dawniej, dawny) grzeczność, obyczajność cortesía
2. (potocznie, potoczny) budynek policji (1.1) comisaría, policía
3. instytucja państwowa mająca za zadanie ochronę obywateli przed przestępcami, wykrywanie przestępstw itp.; policía
4. (potocznie, potoczny) grupa policjantów policía

policja drogowa (n)
(administracja) formacja policyjna zajmująca się nadzorem nad ruchem na drogach publicznych policía de tráfico, policía de tránsito

policjant /pɔˈlʲiʦ̑ʲjãnt/ (n)
funkcjonariusz policji policía

policyjny /ˌpɔlʲiˈʦ̑ɨjnɨ/ (adj)
związany z policją policial

policzek /pɔˈlʲiʧ̑ɛk/ (n)
1. (anatomia, anatomiczny) każde z dwóch miejsc na twarzy pod okiem, obok nosa mejilla
2. (architektura, architektoniczny) rodzaj konstrukcji, na której opierają się stopnie schodów zanca
3. (przenośnie, przenośnia) obraza bofetada
4. uderzenie otwartą dłonią w policzek (1.1) bofetada

polifagia (n)
(biologia, biologiczny) nadmierne zwiększenie łaknienia, wzmożony apetyt polifagia

polifenol (n)
(biochemia, biochemiczny) występujący w roślinach organiczny związek chemiczny wykazujący działanie przeciwutleniające i zmniejszające ryzyko wystąpienia chorób układu krwionośnego i raka; polifenol

poligamia /ˌpɔlʲiˈɡãmʲja/ (n)
(socjologia, socjologiczny) związek małżeński z wieloma osobami poligamia

poligamiczny (adj)
(socjologia, socjologiczny) (zoologia, zoologiczny) dotyczący poligamii polígamo

poligamista (n)
mężczyzna praktykujący poligamię polígamo

poliginiczny /ˌpɔlʲiɟĩˈɲiʧ̑nɨ/ (adj)
(antropologia, antropologiczny) (zoologia, zoologiczny) żyjący w systemie poliginii poligínico

poliglota /ˌpɔlʲiˈɡlɔta/ (n)
osoba znająca i biegle się posługująca wieloma językami políglota, poliglota

poligraf /pɔˈlʲiɡraf/ (n)
1. osoba zajmująca się zawodowo poligrafią tipógrafo
2. wykrywacz kłamstw polígrafo

poligynia /ˌpɔlʲiˈɡɨ̃ɲja/ (n)
forma poligamii, w której mężczyzna jest żonaty jednocześnie z dwiema lub więcej kobietami; poliginia

polimat (n)
uczony o wszechstronnej, encyklopedycznej wiedzy polímata

polimer (n)
(chemia, chemiczny) substancja chemiczna o bardzo dużej masie cząsteczkowej, składająca się z merów; polímero

polimeryzacja /ˌpɔlʲĩmɛrɨˈzaʦ̑ʲja/ (n)
(chemia, chemiczny) proces chemiczny, w wyniku którego ze związków o małej masie cząsteczkowej (monomerów) powstają związki o dużej masie cząsteczkowej (polimery); polimerización

polio /ˈpɔlʲjɔ/ (n)
1. (medycyna, medyczny) (potocznie, potoczny) choroba wywoływana przez wirus polio (1.1); polio, poliomielitis
2. (medycyna, medyczny) wirus zapalenia rogów przednich rdzenia kręgowego poliovirus

poliptyk (n)
(sztuka) praca artystyczna składająca się z wielu części tworzących jedno dzieło, w szczególności typ wieloczęściowej nastawy ołtarzowej charakterystyczny dla późnego gotyku; políptico

polis /ˈpɔlʲis/ (n)
(historia, historyczny, historycznie) typ organizacji państwa w starożytnej Grecji, który obejmował ośrodek miejski wraz z przyległymi obszarami; polis

polisacharyd /ˌpɔlʲisaˈxarɨt/ (n)
(biochemia, biochemiczny) sacharyd będący polimerem zbudowanym z więcej niż 10 częsteczek monosacharydów; polisacárido

polistyren /ˌpɔlʲiˈstɨrɛ̃n/ (n)
(chemia, chemiczny) polimer z grupy poliolefin otrzymywany w procesie polimeryzacji styrenu; poliestireno

poliszynel /ˌpɔlʲiˈʃɨ̃nɛl/ (n)
(teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) typ komicznej postaci z francuskiego commedia dell'arte – z garbem, w charakterystycznej czarnej masce z haczykowatym nosem; polichinela

politeista /ˌpɔlʲitɛˈ<sup>j</sup>ista/ (n)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) człowiek wyznający politeizm, wierzący w wielu bogów politeísta

politeistyczny /ˌpɔlʲitɛ<sup>j</sup>iˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
związany z politeizmem, właściwy politeizmowi i/lub politeistom politeísta

politeizm /ˌpɔlʲiˈtɛ<sup>j</sup>ism̥/ (n)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wielobóstwo, kult wielu bogów; politeísmo

politolog (n)
specjalista w dziedzinie politologii politólogo

politura (n)
spirytusowy roztwór szelaku używany w meblarstwie do wykańczania powierzchni drewna; . laca de alcohol

politycznie (adv)
w sposób dotyczący polityki políticamente

polityczny /ˌpɔlʲiˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
dotyczący polityki, związany z polityką, nastawiony na osiągnięcie korzyści w polityce político

polityk /pɔˈlʲitɨk/ (n)
osoba zajmująca się polityką político, política

polityka /pɔˈlʲitɨka/ (n)
1. całokształt działań jakiejś grupy, partii politycznej lub organizacji związanych z dążeniem do zdobycia i utrzymania władzy; política
2. system odgórnie wprowadzonych zasad política

polka /ˈpɔlka/ (n)
(choreografia, choreograficzny) czeski taniec ludowy; polca

polny /ˈpɔlnɨ/ (adj)
1. związany z polem walki, dotyczący pola walki de campo
2. związany z polem, dotyczący pola, znajdujący się w polu campero, campestre

polon /ˈpɔlɔ̃n/ (n)
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny promieniotwórczy o symbolu Po i liczbie atomowej 84; polonio

polonizacja (n)
1. nadawanie czemuś polskiego charakteru lub właściwości polonización
2. narzucanie lub przyswajanie kultury polskiej i języka polskiego; polonización

polowanie /ˌpɔlɔˈvãɲɛ/ (n)
1. (przenośnie, przenośnia) zorganizowany pościg za określonymi ludźmi w celu ich ujęcia lub zabicia caza, persecución
2. zespół czynności podejmowanych celem wytropienia i zabicia dzikiej zwierzyny caza

polowanie na czarownice /ˌpɔlɔˈvãɲɛ ˌna‿ʧ̑arɔvʲˈɲiʦ̑ɛ/ (n)
szukanie kogoś, na kogo można zrzucić odpowiedzialność za coś i ukarać go caza de brujas

polować /pɔˈlɔvaʨ̑/ (v)
brać udział w polowaniu, tropić aby zabić cazar

polski /ˈpɔlsʲci/ (adj)
odnoszący się do Polski lub Polaków polaco, polonés

polski /ˈpɔlsʲci/ (n)
(językoznawstwo, językoznawczy) zachodniosłowiański język używany przez Polaków; polaco, polonés

polskość /ˈpɔlskɔɕʨ̑/ (n)
cecha tego, co polskie; polski charakter czegoś polonidad

polucja /pɔˈluʦ̑ʲja/ (n)
(fizjologia, fizjologiczny) mimowolny wytrysk nasienia u mężczyzn podczas snu polución

polędwica /ˌpɔlɛ̃ndˈvʲiʦ̑a/ (n)
(kulinaria) mięso z grzbietu zwierzęcia solomillo

pomagać /pɔ̃ˈmaɡaʨ̑/ (v)
ułatwiać komuś jakąś czynność, poprzez branie udziału w niej ayudar

pomalutku /ˌpɔ̃maˈlutku/ (adv)
(potocznie, potoczny) bardzo wolno despacito, poquito a poquito

pomarańcza /ˌpɔ̃maˈrãj̃n͇ʧ̑a/ (n)
1. (botanika, botaniczny) drzewo, którego owocem jest pomarańcza (1.1) naranjo
2. (spożywczy) (kulinaria) owoc cytrusowy o pomarańczowej skórce; naranja, china

pomarańczowy /ˌpɔ̃marãj̃n͇ˈʧ̑ɔvɨ/ (adj)
1. (botanika, botaniczny) (kulinaria) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) (spożywczy) dotyczący owoców pomarańczy, zawierający owoce pomarańczy, zrobiony z owoców pomarańczy; (także, też) przypominający je w smaku, zapachu lub wyglądzie de naranja, naranja
2. mający kolor drugiego pasma tęczy, taki jak kolor owocu pomarańczy itp.; żółty z czerwonym zabarwieniem; anaranjado, naranja

pomiar /ˈpɔ̃mʲjar/ (n)
(metrologia, metrologiczny) ustalenie wartości pewnej wielkości fizycznej; medición, medida

pomidor /pɔ̃ˈmʲidɔr/ (n)
1. (botanika, botaniczny) Lycopersicon, rodzaj roślin z rodziny psiankowatych; tomatera, tomate
2. (kulinaria) (spożywczy) owoc pomidora (1.2) tomate, jitomate

pomidorówka /ˌpɔ̃mʲidɔˈrufka/ (n)
(potocznie, potoczny) (kulinaria) zupa pomidorowa; sopa de tomate

pomieszczenie /ˌpɔ̃mʲjɛʃˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
(budownictwo) część budynku o określonym przeznaczeniu local

pomijać /pɔ̃ˈmʲijäʨ̑/ (v)
1. nie mówić czegoś, opuścić temat, który chciało lub miało się poruszyć saltar, omitir
2. nie uwzględniać czegoś omitir, excluir, prescindir

pomnik przyrody /ˈpɔ̃mʲɲik pʃɨˈrɔdɨ/ (n)
okaz przyrody (drzewo, skała itp.) prawnie chroniony ze względu na jego walory przyrodnicze, estetyczne lub historyczne; monumento natural

pomoc /ˈpɔ̃mɔʦ̑/ (n)
1. coś, co pomaga w trudnej sytuacji ayuda
2. ułatwienie komuś życia lub wykonania określonej czynności ayuda, socorro, auxilio

pomocnik /pɔ̃ˈmɔʦ̑ʲɲik/ (n)
1. (sport, sportowy) piłkarz grający w pomocy; centrocampista, mediocentro, volante
2. osoba do pomocy przy jakiejś pracy ayudante, auxiliar
3. pracownik pracujący pod czyimś kierunkiem asistente

pomocny /pɔ̃ˈmɔʦ̑nɨ/ (adj)
1. (o osobach) taki, który pomaga w czymś útil
2. (o rzeczach) taki, który jest przydatny do czegoś, który coś ułatwia provechoso, útil

pomocy /pɔ̃ˈmɔʦ̑ɨ/ (interjection)
wołanie o pomoc w sytuacji zagrożenia socorro, ayuda

pomologiczny (adj)
(agrotechnika, agrotechniczny) związany z pomologią, dotyczący pomologii pomológico

pomorski /pɔ̃ˈmɔrsʲci/ (adj)
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) dotyczący Pomorza; pochodzący z Pomorza; pomerano

pompa /ˈpɔ̃mpa/ (n)
1. (przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) silny, ulewny deszcz aguacero, chaparrón
2. (przenośnie, przenośnia) przesadny przepych lujo, pompa
3. maszyna do wymuszania przepływu cieczy lub gazu; bomba

pompka /ˈpɔ̃mpka/ (n)
niewielkie urządzenie do pompowania, najczęściej wody lub powietrza bomba

pompon /ˈpɔ̃mpɔ̃n/ (n)
1. duża puszysta ozdoba do machania dla czirliderki pompón
2. przyszywana ozdoba z włóczki w formie puszystej kulki; pompón

pompować (v)
1. wtłaczać dokądś inflar
2. wydobywać skądś bombear

pomurnik /pɔ̃ˈmurʲɲik/ (n)
(ornitologia, ornitologiczny) Tichodroma muraria, niewielki ptak z rodziny kowalikowatych; treparriscos

pomysł /ˈpɔ̃mɨsw̥/ (n)
myśl zawierająca plan działania lub rozwiązanie jakiegoś problemu idea

pomysłowość /ˌpɔ̃mɨˈswɔvɔɕʨ̑/ (n)
dodatnia cecha intelektu charakteryzująca się zdolnością do tworzenia nowych pomysłów, projektów i koncepcji, byciu pomysłowym i pełnym inwencji twórczej ingenio, ingeniosidad

pomysłowy /ˌpɔ̃mɨˈswɔvɨ/ (adj)
1. mający wiele pomysłów ingenioso, avispado, ocurrente
2. oryginalny, nietypowy ingenioso, original

pomyłka /pɔ̃ˈmɨwka/ (n)
błąd w rozumowaniu lub w postępowaniu error, equivocación

pomyślnie /pɔ̃ˈmɨɕl̥ʲɲɛ/ (adv)
w sposób sprzyjający, zgodny z czyimiś pragnieniami, oczekiwaniami favorablemente, satisfactoriamente, viento en popa

pomścić (v)
odpłacić komuś złem za zło, którego się dopuścił vengar

ponad /ˈpɔ̃nat/ (preposition)
1. …tworzący konstrukcję opisującą położenie kogoś lub czegoś powyżej omawianego wyrażenia sobre, encima de
2. …tworzący konstrukcję opisującą relację większości w stosunku do jakiejś wielkości más de

ponadprzeciętny (adj)
większy lub lepszy od przeciętnego fuera de serie

poncz (n)
(kulinaria) napój z wymieszanych różnych rodzajów alkoholi, soków owocowych i innych składników; ponche

ponczo /ˈpɔ̃n͇ʧ̑ɔ/ (n)
(etnografia, etnograficzny) wierzchnie okrycie z czworobocznego kawałka tkaniny z wyciętym pośrodku otworem na głowę, pierwotnie noszone przez Indian w Ameryce Łacińskiej; poncho

poniedziałek /ˌpɔ̃ɲɛ̇ˈʥ̑awɛk/ (n)
pierwszy dzień tygodnia; lunes

ponieważ /pɔ̃ˈɲɛvaʃ/ (conjunction)
…wyrażający przyczynę czegoś z takiego powodu, że… porque, ya que, puesto que

poniewczasie /ˌpɔ̃ɲɛˈfʧ̑aɕɛ/ (adv)
zbyt późno demasiado tarde

poniżać (v)
1. uwłaczać czyjejś godności humillar
2. upokarzać samego siebie humillarse, rebajarse

pontyfikat /ˌpɔ̃ntɨˈfʲikat/ (n)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) okres sprawowania władzy przez papieża lub biskupa; pontificado

ponury /pɔ̃ˈnurɨ/ (adj)
pełen smutku, przygnębienia sombrío, lúgubre, tétrico

pop /pɔp/ (n)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) kapłan Cerkwi prawosławnej lub greckokatolickiej pope

poparcie /pɔˈparʲʨ̑ɛ/ (n)
pomoc, akceptacja, wsparcie otrzymywane od kogoś apoyo

popełnić /pɔˈpɛwʲɲiʨ̑/ (v)
zrobić coś złego cometer

popielniczka /ˌpɔpʲjɛlʲˈɲiʧ̑ka/ (n)
otwarty pojemnik służący do strząsania do niego popiołu z papierosa; cenicero

popierać /pɔˈpʲjɛraʨ̑/ (v)
udzielić komuś swojego poparcia, pomagać komuś w działaniu, osiąganiu czegoś apoyar, respaldar

popijać (v)
1. pić małymi łykami, wolno beber a tragos
2. pić po przełknięciu czegoś tomar

popiół /ˈpɔpʲjuw/ (n)
szary proch pozostający po spaleniu czegoś ceniza

popołudnie /ˌpɔpɔˈwudʲɲɛ/ (n)
okres pomiędzy południem a wieczorem tarde

poprawczak /pɔˈprafʧ̑ak/ (n)
(potocznie, potoczny) specjalna placówka resocjalizacyjna przeznaczona dla osób w wieku od 13 do 21 lat correccional, reformatorio

poprawiać /pɔˈpravʲjäʨ̑/ (v)
1. czynić coś lepszym, doskonalszym mejorar
2. powtarzać wykonanie jakiejś czynności w celu uzyskania lepszych wyników mejorar
3. regulować lub ustawiać coś ajustar, regular
4. usuwać błędy, np. z tekstu corregir

poprawnie /pɔˈpravʲɲɛ/ (adv)
w sposób poprawny, zgodny z poprawnością lub określoną zasadą/przepisem correctamente, bien

poprawność (n)
zgodność z normami corrección

poprawność polityczna /pɔˈpravnɔɕʨ̑ ˌpɔlʲiˈtɨʧ̑na/ (n)
norma językowa zalecająca w tzw. dyskursie publicznym unikanie określeń i zwrotów, które mogą urazić, obrazić, naruszyć godność osób, o których się wypowiadamy czy z którymi polemizujemy; corrección política

poprzeczka /pɔˈpʃɛʧ̑ka/ (n)
1. (sport, sportowy) belka układana na stojakach do skoków wzwyż i skoków o tyczce listón
2. (sport, sportowy) poprzeczna belka łącząca górne końce pionowych słupków bramki larguero, travesaño
3. belka albo listwa umocowana w poprzek czegoś travesaño, larguero

poprzedni /pɔˈpʃɛdʲɲi/ (adj)
1. taki, który poprzedza (w kolejności) anterior, previo
2. taki, który był uprzednio (w czasie) anterior, previo

poprzednio /pɔˈpʃɛdʲɲɔ/ (adv)
przed określonym czasem anteriormente

poprzez /ˈpɔpʃɛs/ (preposition)
1. …dołączający obszar, przez który z trudem ktoś/coś przemieszcza się a través de, por
2. …dołączający osobę, instytucję lub rzecz, z której ktoś/coś korzysta; której ktoś używa; za pomocą czegoś, za pośrednictwem czegoś mediante, a través de, por intermedio de

popręg /ˈpɔprɛ̃ŋk/ (n)
zakładany pod brzuchem konia pas przytrzymujący siodło; cincha

popularność /ˌpɔpuˈlarnɔɕʨ̑/ (n)
bycie powszechnie znanym i lubianym, ogólne uznanie i rozgłos popularidad

popularyzować /ˌpɔpularɨˈzɔvaʨ̑/ (v)
czynić coś powszechnie znanym, rozpowszechniać coś, propagować difundir, divulgar, popularizar

populista /ˌpɔpuˈlʲista/ (n)
osoba wyznająca populizm, głosząca poglądy i tezy populistyczne populista

populizm /pɔˈpulʲism̥/ (n)
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) popieranie idei politycznych i ekonomicznych, które są w danym momencie najbardziej popularne w celu łatwego zdobycia poparcia bez zwracania uwagi na rzeczywistą możliwość zrealizowania obietnic, zwłaszcza pod kątem finansowym; populismo

popylać /pɔˈpɨlaʨ̑/ (v)
(potocznie, potoczny) szybko ruszać się ir echando leches

popyt /ˈpɔpɨt/ (n)
(ekonomia, ekonomiczny) ilość dóbr i usług, którą konsumenci są w stanie nabyć po określonej cenie i w określonym czasie demanda

por /pɔr/ (n)
(botanika, botaniczny) Allium porrum L., dwuletnia roślina uprawna z rodziny czosnkowatych; puerro

pora roku /ˈpɔra ˈrɔku/ (n)
okres, w którym na skutek ruchu Ziemi i zmian jej oświetlenia występują zbliżone warunki klimatyczne, wpływające na wegetację roślin i zwierząt; estación

poranny /pɔˈrãnːɨ/ (adj)
taki, który ma miejsce o poranku matinal, matutino, mañanero

porcelana /ˌpɔrʦ̑ɛˈlãna/ (n)
masa ceramiczna służąca do wyrobu delikatnych naczyń stołowych lub ozdób; porcelana, china

porcja /ˈpɔrʦ̑ʲja/ (n)
określona ilość (płynu, pokarmu, leku) przeznaczona np. do spożycia, użycia porción

porfir /ˈpɔrfʲir/ (n)
(geologia, geologiczny) wulkaniczna lub żyłowa skała magmowa zawierająca prakryształy; pórfido

pornografia /ˌpɔrnɔˈɡrafʲja/ (n)
wizerunek osób lub przedmiotów, wywołujący podniecenie seksualne; pornografía

pornograficzny /ˌpɔrnɔɡraˈfʲiʧ̑nɨ/ (adj)
związany z pornografią, dotyczący pornografii pornográfico

poronienie /ˌpɔrɔ̃ˈɲɛ̇̃ɲɛ/ (n)
(medycyna, medyczny) przedwczesne zakończenie ciąży wskutek wydalenia obumarłego zarodka lub płodu; aborto

port /pɔrt/ (n)
1. port lotniczy: port (1.1) przeznaczony dla samolotów, helikopterów i innych statków powietrznych aeropuerto
2. wyznaczone miejsce, wyposażone w odpowiednią infrastrukturę, umożliwiające załadunek i wyładunek statków wodnych; puerto
3. (informatyka, informatyczny) miejsce w urządzeniu do podłączenia innych urządzeń; puerto
4. (potocznie, potoczny) miasto z portem (1.1) puerto

portfel /ˈpɔrtfɛl/ (n)
1. (ekonomia, ekonomiczny) ogół papierów wartościowych i innych aktywów posiadanych przez daną osobę fizyczną lub prawną cartera
2. najczęściej skórzany przedmiot o spłaszczonym kształcie służący do przechowywania pieniędzy, kart płatniczych, biletów i innych dokumentów (jak np. dowód osobisty, legitymacja) cartera, billetera

portier /ˈpɔrtʲjɛr/ (n)
(urzędowy) osoba pełniąca służbę przy wejściu do budynku (instytucji, hotelu, itp.) portero, conserje

portiernia (n)
miejsce pracy portiera portería

portmonetka (n)
mała, kieszonkowa, zamykana torebka na bilon monedero

portowy /pɔrˈtɔvɨ/ (adj)
związany z portem, dotyczący portu portuario

portrecista /ˌpɔrtrɛˈʨ̑ista/ (n)
artysta (malarz, rysownik, fotografik) wykonujący portrety retratador, retratista

portret /ˈpɔrtrɛt/ (n)
1. dzieło plastyczne przedstawiające konkretną osobę lub grupę osób retrato
2. (przenośnie, przenośnia) charakterystyka postaci (zwłaszcza literackiej) retrato

portret pamięciowy /ˈpɔrtrɛt ˌpãmʲjɛ̇̃ɲˈʨ̑ɔvɨ/ (n)
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) portret osoby wykonany według wskazówek świadka, który tę osobę widział; używany zwłaszcza do odtwarzania wyglądu nieznanych sprawców przestępstw; retrato robot

portugalski /ˌpɔrtuˈɡalsʲci/ (adj)
odnoszący się do państwa Portugalia, wywodzący się z Portugalii, związany z Portugalią portugués, portuguesa

porucznik /pɔˈruʧ̑ʲɲik/ (n)
(wojskowość, wojskowy) jeden z oficerskich stopni wojskowych; teniente

poruszać się jak słoń w składzie porcelany /pɔˈruʃaʨ̑‿ɕɛ ˈjak ˈswɔ̃ɲ ˈf‿skwaʥ̑ɛ ˌpɔrʦ̑ɛˈlãnɨ/ (v)
zachowywać się w sposób niedelikatny, poruszać się niezgrabnie, niezręcznie, niszcząc delikatne rzeczy moverse como un elefante en una cacharrería

poruszyć niebo i ziemię /pɔˈruʃɨʨ̑ ˈɲɛbɔ i‿ˈʑɛ̃mʲjɛ/ (v)
zrobić wszystko (lub bardzo wiele), aby coś się powiodło mover cielo y tierra

porwanie /pɔˈrvãɲɛ/ (n)
działanie podjęte w celu uprowadzenia kogoś lub czegoś; wywiezienie kogoś lub czegoś, a następnie przetrzymywanie (często w ukryciu) rapto, secuestro, abducción

poryw (n)
1. gwałtowne uczucie lub zapał arrebato
2. nagły, mocny ruch czy uderzenie siły natury soplo

porywacz /pɔˈrɨvaʧ̑/ (n)
człowiek, który dokonał porwania, uprowadził (porwał) kogoś secuestrador

porywać /pɔˈrɨvaʨ̑/ (v)
uprowadzać kogoś lub coś wbrew czyjejś woli raptar, secuestrar

porywczy /pɔˈrɨfʧ̑ɨ/ (adj)
taki, którego reakcje lub zachowanie jest gwałtowne impulsivo, brusco, impetuoso

porzeczka /pɔˈʒɛʧ̑ka/ (n)
(botanika, botaniczny) Ribes, rodzaj roślin z rodziny agrestowatych; grosella

porządek /pɔˈʒɔ̃ndɛk/ (n)
1. kolejność czegoś orden, serie
2. porządki czynność sprzątania, porządkowania limpieza
3. stan, w którym jest czysto, coś jest ułożone według jakiegoś planu orden
4. (architektura, architektoniczny) wywodzący się z antyku styl konstrukcyjny i kompozycyjny budowli; orden

porządek dorycki /pɔˈʒɔ̃ndɛɡ dɔˈrɨʦ̑ʲci/ (n)
(architektura, architektoniczny) system konstrukcyjny i kompozycyjny budowli powstały w starożytnej Grecji, charakteryzujący się surowością i monumentalnością; orden dórico

porządek dzienny /pɔˈʒɔ̃ndɛɟ ˈʥ̑ɛ̃nːɨ/ (n)
(urzędowy) ustalony plan zebrania, konferencji; lista spraw, mających stanowić przedmiot obrad orden del día

porządek joński /pɔˈʒɔ̃ndɛc ˈjɔ̇̃j̃sʲci/ (n)
(architektura, architektoniczny) system konstrukcyjny i kompozycyjny budowli powstały w starożytnej Grecji, charakteryzujący się lekkością i smukłością proporcji; orden jónico

porządek koryncki /pɔˈʒɔ̃ndɛk ːɔˈrɨ̃nʦ̑ʲci/ (n)
(architektura, architektoniczny) system konstrukcyjny i kompozycyjny budowli powstały w starożytnej Grecji, będący odmianą porządku jońskiego; orden corintio

porządek publiczny (n)
(urzędowy) ład, życie zgodne z prawami obowiązującymi w społeczeństwie orden público

poród /ˈpɔrut/ (n)
(fizjologia, fizjologiczny) zakończenie ciąży, wydanie dojrzałego płodu z organizmu matki; parto

porównanie /ˌpɔruvˈnãɲɛ/ (n)
1. (rzeczownik odczasownikowy) od: porównać comparación
2. konstrukcja semantyczna i figura retoryczna, w której cechy jednego przedmiotu zestawione są z cechami innego; símil

porównawczy (adj)
opierający się na porównaniu comparativo

porównywalny (adj)
na tyle podobny do czegoś, że można go z tym porównać, zestawić comparable

porównywać /ˌpɔruvˈnɨvaʨ̑/ (v)
zestawiać ze sobą rzeczy lub osoby w celu znalezienia ich cech wspólnych lub różnic comparar

poręcz /ˈpɔrɛ̃n͇ʧ̑/ (n)
uchwyt biegnący wzdłuż schodów pasamano, pasamanos

poręczyciel (n)
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) ktoś, kto poręcza czyjeś wierzytelności fiador, garante, garantizador

posadzka /pɔˈsaʦ̑ka/ (n)
wierzchnia warstwa podłogi; pavimento, piso, suelo

posag /ˈpɔsak/ (n)
rzeczy, które panna dostawała dawniej od rodziców, kiedy wychodziła za mąż dote

poseł /ˈpɔsɛw/ (n)
dyplomata wysłany do innego państwa z oficjalną misją legado

posiadacz /pɔˈɕadaʧ̑/ (n)
ktoś, kto coś ma, posiada propietario, dueño, poseedor

posiadać /pɔˈɕadaʨ̑/ (v)
1. (książkowy) o człowieku: być właścicielem czegoś o dużej wartości poseer, tener
2. opanować jakąś umiejętność, wiedzę w jakiejś dziedzinie tener, poseer

posiadłość /pɔˈɕadwɔɕʨ̑/ (n)
teren i zabudowania należące do kogoś posesión, dominio, fundo

posiłek /pɔˈɕiwɛk/ (n)
(kulinaria) coś do zjedzenia, pożywienia się comida, alimento

pospolity /ˌpɔspɔˈlʲitɨ/ (adj)
1. jeden z wielu, zwyczajny común, frecuente, ordinario, trivial
2. wszędzie lub powszechnie spotykany, często się zdarzający, powszechnie znany común, frecuente

posrebrzać /pɔˈsrɛbʒaʨ̑/ (v)
pokrywać coś warstwą srebra platear, cubrir de plata

post /pɔst/ (n)
1. (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) dobrowolna rezygnacja ze spożywania niektórych lub wszystkich pokarmów i z rozrywek; ayuno
2. czas obowiązywania postu (1.1) tiempo de ayuno
3. (informatyka, informatyczny) (slangowo) wiadomość na grupie dyskusyjnej lub forum post

post meridiem (adv)
po południu post merídiem

post- /pɔst/ (prefix)
pierwszy człon wyrazów złożonych oznaczający występowanie po czymś lub bycie późniejszą formą czegoś pos-, post-

postarzeć /pɔˈstaʒɛʨ̑/ (v)
stać się starym envejecer

postawić kropkę nad i (v)
zakończyć coś ostatecznie, celnie, dopowiedzieć myśl do końca, wypowiedzieć się jednoznacznie poner los puntos sobre las íes

postkomunistyczny (adj)
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) dotyczący postkomunizmu, okresu po upadku komunizmu w danym państwie poscomunista, postcomunista

postkomunizm (n)
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) okres po upadku komunizmu w państwach bloku komunistycznego; poscomunismo

postprodukcja (n)
(filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) etap produkcji filmu między filmowaniem, a premierą, w którym przetwarza się surowy materiał filmowy dodając efekty komputerowe, ścieżkę dźwiękową, napisy itp. posproducción

postrzegać /pɔˈsṭʃɛɡaʨ̑/ (v)
widzieć coś w dany sposób, mieć na jakiś temat określone zdanie percibir

postulat /pɔˈstulat/ (n)
(logika, logiczny) (matematyka, matematyczny) teza, która nie wymaga udowodnienia i stanowi podstawę w dalszym wnioskowaniu; postulado

postęp /ˈpɔstɛ̃mp/ (n)
rozwój, osiągnięcie kolejnego etapu progreso, avance, adelanto

postępowanie /ˌpɔstɛ̃mpɔˈvãɲɛ/ (n)
1. (rzeczownik odczasownikowy) od: postępować comportamiento, conducta
2. określony prawem uporządkowany ciąg czynności urzędowych organu wykonującego zadania publiczne (sądu, administracji, prawodawcy) procedimiento, actuación, proceso

postępować /ˌpɔstɛ̃mˈpɔvaʨ̑/ (v)
1. dokonywać postępu avanzar, progresar
2. działać, czynić coś; wykonywać postępowanie proceder, actuar, obrar

posyłać (v)
1. polecać komuś udanie się gdzieś dla załatwienia czegoś enviar, mandar
2. przekazywać za pośrednictwem enviar, mandar

poszanowanie /ˌpɔʃãnɔˈvãɲɛ/ (n)
szacunek skierowany do kogoś lub czegoś; poważanie consideración, estima, respeto

poszerzać /pɔˈʃɛʒaʨ̑/ (v)
1. (przenośnie, przenośnia) zwiększać zakres czegoś, uzupełniać o coś lub kogoś ampliar, extender
2. robić coś szerszym, obszerniejszym ensanchar
3. robić się szerszym samemu dilatarse, ensancharse
4. rozprzestrzeniać się extenderse

poszerzenie /ˌpɔʃɛˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
(rzeczownik odczasownikowy) od: poszerzyć ensanchamiento, ensanche

poszewka (n)
(krawiectwo) wymienialne pokrycie na pościel funda

poszlaka /pɔˈʃlaka/ (n)
fakt nieudowodniony, który jednak przemawia za określoną interpretacją czegoś indicio

poszukiwacz /ˌpɔʃuˈcivaʧ̑/ (n)
osoba, która czegoś poszukuje buscador

poszukiwaczka /ˌpɔʃuciˈvaʧ̑ka/ (n)
forma żeńska od: poszukiwacz buscadora

poszukiwać /ˌpɔʃuˈcivaʨ̑/ (v)
1. starać się coś osiągnąć, zdobyć buscar
2. starać się znaleźć coś ukrytego lub zgubionego buscar
3. prowadzić badania w celu poznania czegoś, odkrycia buscar

posąg /ˈpɔsɔ̃ŋk/ (n)
(sztuka) rzeźba przedstawiająca człowieka lub zwierzę estatua

posłaniec /pɔˈswãɲɛʦ̑/ (n)
1. (książkowy) albo (podniośle) osoba posłana przez kogoś w celu przekazania wiadomości albo wykonania jakiejś misji mensajero, emisario, heraldo
2. (urzędowy) pracownik, który ma powierzony obowiązek doręczania dokumentów i przesyłek mensajero, recadero

posłać do diabła (v)
(przenośnie, przenośnia) kazać komuś iść precz mandar a paseo

posłać do wszystkich diabłów /ˈpɔswaʥ̑ dɔ‿ˈfʃɨstʲciγ ˈdʲjabwuf/ (v)
(przenośnie, przenośnia) kazać komuś iść precz mandar a paseo

posłuszeństwo (n)
postawa zgody na wykonywanie cudzych poleceń, rozkazów obediencia

posłuszny /pɔˈswuʃnɨ/ (adj)
1. poddający się działaniom lub woli innej osoby dócil, sumiso
2. spełniający bez protestu polecenia obediente

pot /pɔt/ (n)
wydzielina gruczołów potowych; sudor

potajemny /ˌpɔtaˈjɛ̃mnɨ/ (adj)
trzymany bądź wykonywany w tajemnicy furtivo

potakiwanie /ˌpɔtaciˈvãɲɛ/ (n)
(rzeczownik odczasownikowy) od: potakiwać asentimiento

potas /ˈpɔtas/ (n)
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu K i liczbie atomowej 19; potasio

potem /ˈpɔtɛ̃m/ (adv)
później, w chwili następnej después, luego

potencjometr /ˌpɔtɛ̃nˈʦ̑ʲjɔ̃mɛtr̥/ (n)
opornik z możliwością zmiany (poprzez zmianę położenia styku na ścieżce oporowej) rezystancji przez użytkownika; potenciómetro

potocznie /pɔˈtɔʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
o formie wypowiedzi w sposób codzienny, powszechny, nieformalny, swobodny comúnmente

potoczny /pɔˈtɔʧ̑nɨ/ (adj)
(językoznawstwo, językoznawczy) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) taki, którego używa się na co dzień, w zwykłej rozmowie coloquial, familiar

potok /ˈpɔtɔk/ (n)
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) ciek wodny o wartkim nurcie, płynący skalnym lub kamienistym korytem o dużym spadku; arroyo

potomek /pɔˈtɔ̃mɛk/ (n)
(książkowy) dziecko (w stosunku do rodziców), także dalszy następca (wnuk, prawnuk) descendiente, vástago

potomstwo /pɔˈtɔ̃mstfɔ/ (n)
(książkowy) dzieci w stosunku do rodziców progenie, descendencia, prole

potop /ˈpɔtɔp/ (n)
1. (przenośnie, przenośnia) duże ilości czegoś inundación, diluvio
2. powódź powstała na rozległych terenach inundación, diluvio
3. (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wielka powódź opisana w Starym Testamencie (Rdz 6-8), jako kara zesłana przez Boga diluvio, inundación

potrawa /pɔˈtrava/ (n)
posiłek stworzony z jadalnych składników plato

potrzask /ˈpɔṭʃask/ (n)
(łowiectwo, łowiecki) rodzaj pułapki kłusowniczej na zwierzęta w formie ostrych i silnych szczęk zatrzaskujących się po nadepnięciu; cepo, trampa

potrzeba /pɔˈṭʃɛba/ (n)
1. uczucie konieczności wykonania lub zrobienia czegoś necesidad
2. cel jakiegoś działania necesidad

potrzeba /pɔˈṭʃɛba/ (particle)
= trzeba haber que

potrzeba /pɔˈṭʃɛba/ (v)
tylko jako orzecznik wymagać czegoś, potrzebować czegoś necesitar

potrzeba jest matką wynalazków /pɔˈṭʃɛba ˈjɛst ˈmatkɔ̃w̃ ˌvɨ̃naˈlaskuf/ (proverb)
to sytuacja skłania do wprowadzania innowacji i ułatwiania sobie życia la necesidad aguza el ingenio

potrzebny /pɔˈṭʃɛbnɨ/ (adj)
taki, który jest niezbędny w czymś necesario

potrzebny jak umarłemu kadzidło /pɔˈṭʃɛbnɨ ˈjak ˌũmarˈwɛ̃mu kaˈʥ̑idwɔ/ (adj)
(potocznie, potoczny) niepotrzebny, zbędny, bezużyteczny estar como los perros en misa, hacer falta como los perros en misa

potrzebować /ˌpɔṭʃɛˈbɔvaʨ̑/ (v)
mieć potrzebę/pragnienie posiadania/zrobienia czegoś; pragnąć kogoś w jakimś celu necesitar

potrzeszcz /ˈpɔṭʃɛʃʧ̑/ (n)
(ornitologia, ornitologiczny) Emberiza calandra, mały ptak z rodziny trznadlowatych o niepozornym szarym upierzeniu; triguero

potrząsać (v)
wstrząsać czymś wiele razy, poruszać gwałtownie sacudir

potrójny /pɔˈtrujnɨ/ (adj)
1. składający się z trzech jednakowych lub podobnych części triple
2. powtórzony trzy razy triple

potwierdzenie /ˌpɔtfʲjɛrˈʣ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
pismo, wypowiedź lub podpis, które coś potwierdzają afirmación, confirmación

potwierdzić /pɔˈtfʲjɛrʲʥ̑iʨ̑/ (v)
stwierdzić prawdziwość (autentyczność, istnienie) czegoś, dać potwierdzenie afirmar, confirmar

potwór /ˈpɔtfur/ (n)
straszny stwór monstruo

potykać /pɔˈtɨkaʨ̑/ (v)
1. (przenośnie, przenośnia) popełniać błąd, postępować niesłusznie equivocarse, tropezar
2. zaczepiać o coś nogą i tracić równowagę lub przewracać się tropezar

potęga /pɔˈtɛ̃ŋɡa/ (n)
1. (matematyka, matematyczny) wynik potęgowania; potencia
2. coś potężnego potencia
3. przeważająca siła i skuteczność fuerza, poder, poderío

potęgowanie /ˌpɔtɛ̃ŋɡɔˈvãɲɛ/ (n)
(matematyka, matematyczny) działanie dwuargumentowe x^y\;, które dla y\; będącego liczbą naturalną, jest równoważne pomnożeniu y\; liczb (elementów) x\; przez siebie; potenciación

potępiać /pɔˈtɛ̃mpʲjäʨ̑/ (v)
1. (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) skazywać na potępienie, skazywać na piekło condenar, culpar, penalizar
2. nie pochwalać, ganić kogoś, uznawać kogoś winnym censurar, desaprobar, reprobar

poufny /pɔˈ<sup>w</sup>ufnɨ/ (adj)
tajny, powierzony w sekrecie confidencial

powalać /pɔˈvalaʨ̑/ (v)
przewracać kogoś lub coś na ziemię abatir

poważać /pɔˈvaʒaʨ̑/ (v)
1. darzyć szacunkiem, uznaniem respetar, estimar
2. wzajemnie darzyć się szacunkiem, uznaniem estimarse, respetarse

poważny /pɔˈvaʒnɨ/ (adj)
1. budzący obawy, groźny dla życia; (także, też) skomplikowany, obarczony dużym ryzykiem serio, grave
2. o człowieku, sytuacji, opinii itp.: charakteryzujący się powagą serio
3. mający uznanie u innych osób serio
4. odpowiedzialny, godny zaufania serio

powiedziałeś A, powiedz B /ˌpɔvʲjɛ̇ˈʥ̑awɛɕ ˈa ˈpɔvʲjɛʣ̑ ˈbɛ/ (proverb)
jeśli się coś zaczęło robić, należy rzecz dokończyć quien dice A, debe decir B

powieka /pɔˈvʲjɛka/ (n)
kawałek skóry zakrywający oko; párpado

powielacz /pɔˈvʲjɛlaʧ̑/ (n)
(poligrafia) dawne proste urządzenie drukarskie do wykonywania wielokrotnych kopii; polígrafo

powierzać (v)
1. wyznawać komuś coś w zaufaniu confiar
2. zlecać komu sprawowanie określonej funkcji lub zrobienie czegoś encargar
3. (podniośle) poddawać się komuś lub czemuś z ufnością encomendarse

powierzchnia /pɔˈvʲjɛʃçɲa/ /pɔˈvʲjɛʃçɲɛ/ (n)
1. (geometria) dwuwymiarowy odpowiednik krzywej plano
2. zewnętrzna strona superficie, área

powierzchniowy (adj)
pojawiający się/występujący na powierzchni superficial

powierzchowny (adj)
1. o uszkodzeniu: który znajduje się na powierzchni exterior, superficial
2. taki, który opiera się na płytkiej, pobieżnej obserwacji, który nie wnika w istotę rzeczy superficial, somero, trivial

powiesić /pɔˈvʲjɛ̇ɕiʨ̑/ (v)
1. umieścić coś zawieszając colgar
2. uśmiercić kogoś wieszając na stryczek ahorcar
3. zadać sobie śmierć wieszając się ahorcarse

powietrze /pɔˈvʲjɛṭʃɛ/ (n)
mieszanina gazów, z której składa się atmosfera Ziemi; aire

powieściopisarka /pɔˈvʲjɛ̇ɕʨ̑ɔpʲiˈsarka/ (n)
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) kobieta, która pisze powieści novelista

powieściopisarz /ˌpɔvʲjɛ̇ɕʨ̑ɔˈpʲisaʃ/ (n)
autor powieści novelista

powieściowy (adj)
1. związany z powieścią, dotyczący powieści, występujący w powieści novelesco
2. charakterystyczny dla powieści ficticio, novelesco

powieść /ˈpɔvʲjɛ̇ɕʨ̑/ (n)
(literacko) długi utwór narracyjny opisujący rozbudowany ciąg zdarzeń; zwykle udostępniany w formie książki; novela

powinność /pɔˈvʲĩnːɔɕʨ̑/ (n)
obowiązek wynikający z pełnionej funkcji lub z nakazu moralnego deber, obligación

powinowactwo /ˌpɔvʲĩnɔˈvaʦ̑tfɔ/ (n)
1. (fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) zdolność pierwiastków do wchodzenia ze sobą w reakcje afinidad
2. (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) stosunek rodzinny, który zachodzi między jednym z małżonków a krewnymi drugiego małżonka parentesco de afinidad

powitanie /ˌpɔvʲiˈtãɲɛ/ (n)
forma zwrotu grzecznościowego lub gest wykonywany podczas witania się z inną osobą; saludo, salutación

powiększać /pɔˈvʲjɛ̃ŋkʃaʨ̑/ (v)
1. powodować, że coś staje się większe pod względem rozmiarów, ilości agrandar, ampliar, aumentar
2. powodować, że obraz czegoś staje się większy pod względem rozmiarów ampliar, aumentar

powodować /ˌpɔvɔˈdɔvaʨ̑/ (v)
być powodem czegoś, przyczyną causar, originar

powodzenia /ˌpɔvɔˈʣ̑ɛ̃ɲa/ (interjection)
wyraża życzenie udanej pracy, szczęścia buena suerte, suerte

powojenny (adj)
taki, który dzieje się po wojnie de posguerra, posbélico

powoli /pɔˈvɔlʲi/ (adv)
wolno, z małą prędkością despacio, lentamente

powrósło /pɔˈvruswɔ/ (n)
(rolnictwo, rolniczy) rodzaj powrozu z wiązki źdźbeł zżętego zboża albo słomy, także kory wiklinowej itp., służący do związania snopów zboża lub innych luźnych, podłużnych elementów tramojo

powstanie /pɔˈfstãɲɛ/ (n)
zbrojne wystąpienie ludności państwa, miasta lub pewnego obszaru, skierowane przeciw dotychczasowej władzy, najczęściej okupacyjnej; levantamiento

powstanie warszawskie /pɔˈfstãɲɛ varˈʃafsʲcɛ/ (n)
(historia, historyczny, historycznie) działania zbrojne podjęte przez żołnierzy Armii Krajowej na terenie Warszawy i w jej okolicach 1 sierpnia 1944 roku; Alzamiento de Varsovia, Levantamiento de Varsovia

powstrzymywać /ˌpɔfsṭʃɨ̃ˈmɨvaʨ̑/ (v)
1. pohamowywać kogoś lub coś zapobiegając czemuś refrenar
2. zatrzymywać coś lub kogoś w miejscu detener
3. rezygnować ze zrobienia czegoś, nie pozwalać sobie na coś ayunar, contenerse

powszedni /pɔˈfʃɛdʲɲi/ (adj)
codzienny, pospolity, zwykły cotidiano, de cada día, diario

powtarzać /pɔˈftaʒaʨ̑/ (v)
mówić lub robić coś kolejny raz; wykonywać czynność, którą już ktoś zrobił repetir, reiterar

powyborczy /ˌpɔvɨˈbɔrʧ̑ɨ/ (adj)
dziejący się, odbywający się po wyborach poselectoral, postelectoral

powód /ˈpɔvut/ (n)
1. coś, co uzasadnia podjęcie jakiegoś działania lub zmianę stanu emocjonalnego razón, motivo
2. (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) ten, kto wnosi sprawę cywilną, kto oczekuje skutków prawnych; demandante

powódź /ˈpɔvuʨ̑/ (n)
(meteorologia, meteorologiczny) zalanie wodą pewnego obszaru; inundación

powściągliwość /ˌpɔfʲɕʨ̑ɔ̃ŋɡˈlʲivɔɕʨ̑/ (n)
umiejętność panowania nad sobą reserva, continencia, moderación

powściągliwy (adj)
potrafiący zachować opanowanie, mający umiar moderado

poza /ˈpɔza/ (n)
1. (przenośnie, przenośnia) stanowisko lub zachowanie w danej sytuacji, zwykle mające na celu demonstracyjne okazanie niechęci lub niezadowolenia actitud
2. postawa, stan ciała w danej chwili pose

poza /ˈpɔza/ (preposition)
oznaczający, że coś nie znajduje się w jakimś pomieszczeniu, na zewnątrz fuera de

pozamałżeński /ˌpɔzãmawˈʒɛ̃j̃sʲci/ (adj)
odbywający się poza związkiem małżeńskim danej osoby, (także, też) będący rezultatem takiego działania extramatrimonial

pozaziemski (adj)
pochodzący spoza Ziemi extraterrestre

pozbawiać /pɔˈzbavʲjäʨ̑/ (v)
zabrać, odbierać coś privar, quitar

pozbywać (v)
1. (dawniej, dawny) uwalniać się od czego lub kogo (współcześnie stosowane w formie zwrotnej) despojar, enajenar, jubilar
2. odsuwać od siebie desasir, descartarse, deshacer, despojarse, desprenderse, enajenarse

pozdrawiać /pɔˈzdravʲjäʨ̑/ (v)
witać saludar

pozdrowienie /ˌpɔzdrɔˈvʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
słowa, gesty wymawiane na powitanie lub pożegnanie saludo, recuerdos

pozew /ˈpɔzɛf/ (n)
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) pismo procesowe wszczynające proces cywilny, zawierające żądanie oraz uzasadnienie przytaczające okoliczności faktyczne na poparcie powództwa; demanda

poziom /ˈpɔʑɔ̃m/ (n)
1. położenie, układ czegoś względem jakiejś płaszczyzny nivel
2. stopień wykształcenia osoby, stan czyjejś kultury, wiedzy nivel
3. stan zaawansowania czegoś, faza rozwoju nivel

poziom morza /ˈpɔʑɔ̃m ˈːɔʒa/ (n)
(geografia, geograficzny) umowny punkt wyjścia do pomiarów wysokości lub głębokości; nivel del mar

poziomica /ˌpɔʑɔ̃ˈmʲiʦ̑a/ (n)
1. (kartografia, kartograficzny) linia na mapie łącząca punkty znajdujące się na tym samym poziomie; curva de nivel, isolínea, isohipsa
2. (technologia, technika, techniczny) przyrząd do wyznaczania poziomu lub pionu; nivel de burbuja

poziomo (adv)
równolegle do podłoża de manera horizontal, en posición horizontal, horizontal

poziomy /pɔˈʑɔ̃mɨ/ (adj)
prostopadły do kierunku siły grawitacji horizontal

pozornie (adv)
sprawiając wrażenie prawdziwego aparentemente

pozostawiać wiele do życzenia /ˌpɔzɔˈstavʲjäʥ̑ ˈvʲjɛlɛ ˌdɔ‿ʒɨˈʧ̑ɛ̃ɲa/ (v)
nie spełniać oczekiwań dejar bastante que desear, dejar mucho que desear

pozostałość /ˌpɔzɔˈstawɔɕʨ̑/ (n)
coś, co zostało w danym miejscu po czymś residuo, resto

pozostały /ˌpɔzɔˈstawɨ/ (adj)
taki, który nie należy do grupy; stanowiący resztę restante

pozować /pɔˈzɔvaʨ̑/ (v)
przyjmować nieruchomą pozycję do zdjęcia lub obrazu posar

pozwalać /pɔˈzvalaʨ̑/ (v)
1. umożliwiać, sprawiać, że coś staje się możliwe, wykonalne permitir
2. zgadzać się, aby ktoś mógł coś zrobić permitir, dejar

pozwolenie /ˌpɔzvɔˈlɛ̃ɲɛ/ (n)
zgoda na coś lub uprawnienie dotyczące jakiejś czynności lub rzeczy permiso, autorización

pozyskiwać (v)
1. przekonywać do siebie conciliarse
2. stawać się posiadaczem czego granjearse

pozytywistyczny (adj)
związany z pozytywizmem, właściwy pozytywizmowi positivista

pozytywnie (adv)
w sposób pozytywny positivamente

pozór /ˈpɔzur/ (n)
to, co jest widoczne na zewnątrz, nierzadko udane apariencia

pozłacać (v)
pokrywać warstwą złota lub malować na złoty kolor dorar

połamania nóg (interjection)
życzenie powodzenia wyrażone à rebours, mające zaklinać rzeczywistość; zwykle komuś, kto wychodzi na scenę mucha mierda

połać /ˈpɔwaʨ̑/ (n)
1. (budownictwo) (architektura, architektoniczny) część dachu stanowiąca jedną płaszczyznę tendido, vertiente
2. (książkowy) duża część jakiegoś obszaru lub jakiejś przestrzeni gran extensión de terreno

połknąć haczyk /ˈpɔwknɔ̃ɲʨ̑ ˈxaʧ̑ɨk/ (idiom)
dać się nakłonić, zachęcić do czegoś; dać się wprowadzić w błąd caer en el anzuelo, morder el anzuelo, picar en el anzuelo, tragar el anzuelo

połowa /pɔˈwɔva/ (n)
jedna z dwóch równych części całości mitad

położenie /ˌpɔwɔˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
miejsce znajdowania się czegoś ubicación

położnictwo (n)
(medycyna, medyczny) gałąź medycyny zajmująca się przebiegiem ciąży, porodu i połogu obstetricia

położnik /pɔˈwɔʒʲɲik/ (n)
(medycyna, medyczny) lekarz specjalista zajmujący się zdrowiem kobiety w okresie ciąży, porodu i połogu comadrón, partero, tocólogo

położony /ˌpɔwɔˈʒɔ̃nɨ/ (participleAdjective)
znajdujący się, usytuowany w danym miejscu situado, localizado, ubicado

południe /pɔˈwudʲɲɛ/ (n)
1. (geografia, geograficzny) kierunek wskazywany przez lewą rękę przy patrzeniu na zachód; sur
2. chwila, kiedy Słońce jest najwyżej nad horyzontem w ciągu dnia; godzina dwunasta; mediodía

południk /pɔˈwudʲɲik/ (n)
(geografia, geograficzny) umowna linia na powierzchni Ziemi łącząca bieguny; meridiano

południk zerowy /pɔˈwudʲɲiɡ zɛˈrɔvɨ/ (n)
(geografia, geograficzny) umowny, początkowy południk od którego liczy się długość geograficzną; meridiano cero, primer meridiano

południowiec (n)
osoba z południa, z krajów na południu sureño

południowoamerykański /ˌpɔwudʲˈɲɔvɔˌãmɛrɨˈkãj̃sʲci/ (adj)
dotyczący Ameryki Południowej sudamericano, suramericano

południowokoreański /ˌpɔwudʲˈɲɔvɔˌkɔrɛˈãj̃sʲci/ (adj)
odnoszący się do Korei Południowej, państwa na Półwyspie Koreańskim surcoreano

południowy /ˌpɔwudʲˈɲɔvɨ/ (adj)
1. (geografia, geograficzny) mający miejsce na południu, dotyczący południa (kierunek) meridional, austral
2. (potocznie, potoczny) tropikalny meridional, tropical
3. odbywający się w południe, dotyczący południa (czas) de mediodía

południowy wschód /ˌpɔwudʲˈɲɔvɨ ˈfsxut/ (n)
(geografia, geograficzny) kierunek świata pośredni między południowym a wschodnim sudeste, sueste

południowy zachód /ˌpɔwudʲˈɲɔvɨ ˈzaxut/ (n)
(geografia, geograficzny) kierunek świata pośredni między południowym a zachodnim sudoeste, suroeste

połykać (v)
przesuwać pokarm do żołądka w sposób fizjologiczny tragar

połyskiwać (v)
wyróżniać się połyskiem z otoczenia brillar

połóg /ˈpɔwuk/ (n)
(medycyna, medyczny) okres po porodzie; puerperio, sobreparto

połączony (adj)
będący na łączach comunicador

połączony (v)
(imiesłów) (przymiotnik) bierny od połączyć junto

pończocha /pɔ̃j̃n͇ˈʧ̑ɔxa/ (n)
obcisła, elastyczna część garderoby, okrywająca nogę; media

pościg (n)
1. (przenośnie, przenośnia) przesadne staranie się, by coś zdobyć persecución, búsqueda
2. grupa osób biorąca udział w gonitwie perseguidores
3. ściganie kogo lub czego persecución

pościć /ˈpɔɕʨ̑iʨ̑/ (v)
przestrzegać postu nakazanego przez religię ayunar

pośladek /pɔˈɕladɛk/ (n)
(anatomia, anatomiczny) jeden z dwóch umięśnionych obszarów z tyłu ciała między kręgosłupem a udami; nalga

poślij do Paryża osła głupiego, jeśli tu był osłem, nie będzie koń z niego (proverb)
pewne rzeczy są niemożliwe do zrobienia aunque la mona se vista de seda, mona se queda

poślubić /pɔˈɕlubʲiʨ̑/ (v)
wziąć z kimś ślub, ożenić się lub wyjść za mąż casarse

pośmiertny (adj)
zrobiony po czyjejś śmierci; zachodzący po śmierci póstumo

pośmiewisko (n)
1. drwiny i szyderstwa z kogoś burla
2. obiekt kpin i szyderstw hazmerreír

pośpiech /ˈpɔɕpʲjɛx/ (n)
spieszenie się, robienie czegoś szybko prisa, aceleración, urgencia

pośredniczyć (v)
1. (ekonomia, ekonomiczny) załatwiać transakcje handlowe intermediar
2. dążyć do porozumienia stron, działać jako rozjemca mediar

pośrednio (adv)
w sposób pośredni indirectamente

poświadczać /pɔˈɕfʲjaṭʧ̑aʨ̑/ (v)
potwierdzać czyjeś zdanie/czyjś bieg wydarzeń probar, testimoniar

poświęcać /pɔˈɕfʲjɛ̃nʦ̑aʨ̑/ (v)
1. (książkowy) oddawać coś w ofierze; wyrzekać się czegoś dla czyjegoś dobra sacrificar, inmolar
2. (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) dokonywać poświęcenia; pokropić coś wodą święconą consagrar, bendecir
3. oddawać czemuś uwagę, kierować uwagę na coś, wyrażać zainteresowanie dedicar, consagrar
4. rezygnować z czegoś dla czyjegoś dobra, dla jakiejś sprawy, dla kogoś inmolarse, sacrificarse
5. zajmować się czymś, zwłaszcza zawodowo, oddawać swój czas jakiemuś celowi consagrarse, dedicarse

pożar /ˈpɔʒar/ (n)
niekontrolowane rozprzestrzenianie się ognia; incendio

pożegnanie (n)
(rzeczownik odczasownikowy) od: pożegnać adiós, despedida

pożyczać /pɔˈʒɨʧ̑aʨ̑/ (v)
dawać coś komuś na pewien czas prestar

pożyczka /pɔˈʒɨʧ̑ka/ (n)
danie komuś albo wzięcie od kogoś na pewien czas pieniędzy lub innych dóbr pod warunkiem ich zwrotu w określonym terminie; (także, też) to, co zostało pożyczone; préstamo

pożyteczny idiota /ˌpɔʒɨˈtɛʧ̑nɨ iˈdʲjɔta/ (n)
ktoś nieświadomie manipulowany, przyczyniający się do sprawy; idiota útil

pożywny /pɔˈʒɨvnɨ/ (adj)
posilny, wzmacniający, sycący alimenticio

pożądliwy (adj)
będący wyrazem pożądania lujurioso

prababcia /praˈbapʲʨ̑a/ (n)
matka dziadka lub babci bisabuela

prababka /praˈbapka/ (n)
matka dziadka lub babki bisabuela

praca /ˈpraʦ̑a/ (n)
1. wykonywanie jakiejś czynności, służącej uzyskaniu dóbr; trabajo
2. (fizyka, fizyczny) energia potrzebna do przesunięcia ciała o danych parametrach z jednego punktu pola do drugiego; trabajo
3. miejsce pracy (1.1); funkcja pełniona w takim miejscu trabajo
4. artykuł, tekst lub dzieło plastyczne trabajo

praca domowa /ˈpraʦ̑a dɔ̃ˈmɔva/ (n)
praca zadana uczniom w szkole do zrobienia w domu deber

pracochłonny /ˌpraʦ̑ɔˈxwɔ̃nːɨ/ (adj)
wymagający relatywnie dużego nakładu pracy w stosunku do efektu laborioso

pracodawca /ˌpraʦ̑ɔˈdafʦ̑a/ (n)
osoba lub przedsiębiorstwo zatrudniające pracowników; empleador

pracoholik /ˌpraʦ̑ɔˈxɔlʲik/ (n)
osoba cierpiąca na pracoholizm, uzależniona od wykonywanej pracy trabajoadicto

pracować /praˈʦ̑ɔvaʨ̑/ (v)
wykonywać jakąś pracę; być zatrudnionym trabajar

pracowity /ˌpraʦ̑ɔˈvʲitɨ/ (adj)
taki, który jest skłonny do długiej pracy; taki, który umie/lubi dużo pracować; charakteryzujący się pracowitością trabajador

pracownica /ˌpraʦ̑ɔvʲˈɲiʦ̑a/ (n)
kobieta zatrudniona, pracująca w zakładzie pracy trabajadora, empleada

pracowniczka (n)
kobieta zatrudniona, pracująca w zakładzie pracy empleada, trabajadora

pracowniczy /ˌpraʦ̑ɔvʲˈɲiʧ̑ɨ/ (adj)
związany z pracownikami, dotyczący pracowników obrero

pracownik /praˈʦ̑ɔvʲɲik/ (n)
osoba, która została zatrudniona za wynagrodzenie – przez instytucję, firmę lub inną osobę; trabajador, empleado

praczka /ˈpraʧ̑ka/ (n)
kobieta zawodowo piorąca lavandera

pradziadek /praˈʥ̑adɛk/ (n)
ojciec dziadka lub babci bisabuelo

pragmatyczny (adj)
1. oparty na przyczynowych związkach wydarzeń pragmático
2. wynikający z pragmatyzmu, oparty na przekonaniu, że podejmowane czynności powinny być praktyczne, dawać korzyść pragmático

pragnienie /praˈɟɲɛ̇̃ɲɛ/ (n)
1. (fizjologia, fizjologiczny) jedna z najbardziej podstawowych potrzeb biologicznych człowieka i zwierząt przejawiająca się w popędzie ku pobraniu odpowiedniej ilości wody do organizmu; sed
2. chęć realizacji, zrobienia czegoś; dążenie do czegoś; życzenie, ambicja sed, deseo, anhelo

pragnąć /ˈpraɡnɔ̃ɲʨ̑/ (v)
(oficjalnie) chcieć czegoś, mieć pragnienie, życzyć sobie anhelar

prajęzyk (n)
język, z którego wywodzą się inne języki; protolengua

prakseologia /ˌpraksɛɔˈlɔɟja/ (n)
nauka dotycząca norm i reguł sprawnego i efektywnego działania; praxeología

praktykant (n)
ktoś, kto odbywa praktykę zawodową aprendiz, practicante

praktykować (v)
stosować coś w praktyce practicar

pralka /ˈpralka/ (n)
(technologia, technika, techniczny) mechaniczne urządzenie piorące tkaniny; lavadora, lavarropas

pralnia /ˈpralʲɲa/ (n)
miejsce, w którym pierze się odzież lavandería, lavadero

prapradziad /praˈpraʥ̑at/ (n)
1. ojciec pradziada tatarabuelo
2. ojciec prababci tatarabuelo

prapremiera /ˌpraprɛ̃ˈmʲjɛra/ (n)
(filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) pierwszy w ogóle w danym kraju pokaz określonego filmu, sztuki, przedstawienia itp.; preestreno

prasa /ˈprasa/ (n)
1. (technologia, technika, techniczny) urządzenie wywierające nacisk np. do spłaszczenia substancji; prensa
2. ogół czasopism prensa
3. ogół przedsiębiorstw i osób związanych z redagowaniem i wydawaniem prasy (1.2); prensa

prasowanie /ˌprasɔˈvãɲɛ/ (n)
wygładzanie ubrania za pomocą żelazka planchado

prasować /praˈsɔvaʨ̑/ (v)
1. wygładzać ubranie za pomocą żelazka planchar
2. ściskać za pomocą prasy prensar

prawa człowieka /ˈprava ʧ̑wɔˈvʲjɛka/ (n)
niezbywalne, nienaruszalne, naturalne i niepodzielne prawa przysługujące każdemu człowiekowi wynikające z jego godności; derechos humanos

prawa kobiet (n)
uprawnienia i wolności należące do kobiet i dziewcząt w danych społeczeństwach; derechos de la mujer

prawa ręka /ˈprava ˈrɛ̃ŋka/ (n)
(przenośnie, przenośnia) najbliższy, zaufany współpracownik mano derecha

prawa zwierząt /ˈprava ˈzvʲjɛʒɔ̃nt/ (n)
idea, zgodnie z którą zwierzęta mają fundamentalne interesy, które powinny być uszanowane tak samo, jak w przypadku podstawowych, analogicznych interesów ludzi; derechos de los animales

prawda /ˈpravda/ (n)
treść zgodna z rzeczywistością; verdad

prawdopodobieństwo /ˌpravdɔpɔdɔˈbʲjɛ̇̃j̃stfɔ/ (n)
1. (matematyka, matematyczny) ogólne określenie pojęć matematycznych, służących do określenia takiej szansy (1.1); probabilidad
2. szansa, że coś się wydarzy probabilidad

prawdopodobnie /ˌpravdɔpɔˈdɔbʲɲɛ/ (adv)
przypuszczalnie, być może probablemente

prawdopodobny /ˌpravdɔpɔˈdɔbnɨ/ (adj)
przypuszczalnie prawdziwy; taki, o którym można sądzić, że jest prawdziwy probable

prawdziwość /pravʲˈʥ̑ivɔɕʨ̑/ (n)
zgodność z prawdą, z rzeczywistością veracidad

prawdziwy /pravʲˈʥ̑ivɨ/ (adj)
rzeczywisty verdadero, auténtico, genuino

prawdziwych przyjaciół poznaje się w biedzie /pravʲˈʥ̑ivɨx pʃɨˈjäʨ̑uw pɔˈznajɛ‿ɕɛ ˈv‿bʲjɛ̇ʥ̑ɛ/ (proverb)
szczery przyjaciel nie opuszcza kogoś, gdy ten ma kłopoty; w nieszczęściu, niepowodzeniu okazuje się, kto jest prawdziwym przyjacielem en chica casa y en largo camino se conoce el buen amigo

prawica /praˈvʲiʦ̑a/ (n)
1. (książkowy) prawa dłoń, prawa ręka diestra
2. (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) siła polityczna o programie, odwołującym się do tradycji, autorytetów, religii i istniejącej hierarchii społecznej derecha

prawicowy /ˌpravʲiˈʦ̑ɔvɨ/ (adj)
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) związany z prawicą, właściwy prawicy, wywodzący się z prawicy de derecha, de derechas

prawidło /praˈvʲidwɔ/ (n)
1. (przestarzałe, przestarzały) przepis, norma zapewniająca prawidłowość czegoś norma, patrón, regla
2. (rzemiosło, rzemieślniczy) przyrząd służący do utrzymywania pierwotnego kształtu przedmiotów, np. butów, kapeluszy itp. horma

prawidłowo /ˌpravʲidˈwɔvɔ/ (adv)
w sposób prawidłowy correctamente, apropiadamente

prawidłowy /ˌpravʲidˈwɔvɨ/ (adj)
1. bezbłędny, poprawny (zgodny z prawdą) correcto
2. zgodny z przyjętymi prawidłami lub założeniami correcto
3. dobrze uformowany, foremny regular

prawie /ˈpravʲjɛ/ (particle)
…informująca o niecałkowitym osiągnięciu danego stanu casi

prawnie /ˈpravʲɲɛ/ (adv)
1. sądownie, przed sądem, wobec prawa judicialmente
2. w myśl przepisów prawa, zgodnie z prawem legalmente

prawnik /ˈpravʲɲik/ (n)
osoba posiadająca wykształcenie prawnicze jurista

prawnuk /ˈpravnuk/ (n)
syn wnuczki lub wnuka bisnieto

prawo /ˈpravɔ/ (adv)
prawa strona derecho

prawo /ˈpravɔ/ (n)
1. (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) dobrze opisana i udowodniona teoria opisująca jakieś podstawowe zjawisko; ley
2. (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) przywilej, zezwolenie na coś; derecho
3. (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) zbiór przepisów, zezwoleń, obowiązków, przywilejów oraz kar związanych z ich nieprzestrzeganiem; ley, derecho

prawo ciążenia Newtona /ˈpravɔ ʨ̑ɔ̃w̃ˈʒɛ̃ɲa nɛfˈtɔ̃na/ (n)
(fizyka, fizyczny) zasada dotycząca grawitacji; ley de gravitación universal

prawo dżungli /ˈpravɔ ˈʤ̑ũŋɡlʲi/ (n)
(przenośnie, przenośnia) prawo pięści, władza silniejszego ley de la jungla

prawo jazdy /ˈpravɔ ˈjazdɨ/ (n)
(motoryzacja) dokument potwierdzający umiejętności jego posiadacza do prowadzenia pojazdów mechanicznych, wydawany przez odpowiednie organy państwowe; permiso de conducir

prawo jest po to, aby je omijać (proverb)
przysłowie wyrażające pogląd, że czasami można nie przestrzegać przepisów prawa hecha la ley, hecha la trampa

prawo karne /ˈpravɔ ˈkarnɛ/ (n)
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) zespół norm prawnych zawierających zakazy i nakazy, których naruszenie jest karalne; derecho penal

prawo międzynarodowe /ˈpravɔ ˌmʲjɛ̃nʣ̑ɨ̃narɔˈdɔvɛ/ (n)
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) zbiór norm regulujących stosunki pomiędzy państwami, a także z innymi uczestnikami stosunków międzynarodowych; derecho internacional

prawo niepisane /ˈpravɔ ˌɲɛpʲiˈsãnɛ/ (idiom)
prawo zwyczajowe ley no escrita

prawo pierwszej nocy /ˈpravɔ ˈpʲjɛrfʃɛj ˈnɔʦ̑ɨ/ (n)
w feudalnej Europie i u niektórych ludów pierwotnych: prawo spędzenia z żoną wasala lub poddanego jej nocy poślubnej derecho de pernada

prawo publiczne /ˈpravɔ puˈblʲiʧ̑nɛ/ (n)
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) gałąź prawa zawierająca normy prawne, których zadaniem jest ochrona interesu publicznego; derecho público

prawomocny (adj)
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) posiadający moc prawną inapelable

praworęczny /ˌpravɔˈrɛ̃n͇ʧ̑nɨ/ (adj)
posługujący się głównie prawą ręką diestro

praworęczny /ˌpravɔˈrɛ̃n͇ʧ̑nɨ/ (n)
osoba praworęczna (1.1) diestro

prawoskrętny /ˌpravɔˈskrɛ̃ntnɨ/ (adj)
obrócony / obracający się w prawą stronę de paso derecho, dextrorso

prawosławny /ˌpravɔˈswavnɨ/ (adj)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) odnoszący się do prawosławia, należący do prawosławia ortodoxo

prawosławny /ˌpravɔˈswavnɨ/ (n)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyznawca prawosławia ortodoxo

prawowity /ˌpravɔˈvʲitɨ/ (adj)
legalny, uzasadniony prawnie, zgodny z prawem, właściwy legítimo, legal

prawoślaz lekarski (n)
(botanika, botaniczny) Althaea officinalis, gatunek roślina zielnej należący do rodziny ślazowatych; altea, malvavisco

prawość /ˈpravɔɕʨ̑/ (n)
cecha tego, kto jest prawy honradez

prawy /ˈpravɨ/ (adj)
1. (krawiectwo) (o stronie tkaniny, odzieży): przeznaczony do noszenia na danej stronie derecho
2. (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) prawicowy, konserwatywny de derecho, derecho
3. o człowieku: uczciwy, szlachetny derecho, recto
4. znajdujący się po przeciwnej stronie ciała człowieka w stosunku do tej, gdzie jest serce derecho, derecha

prawybory (n)
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wstępne wybory, które odbywają się na niewielkim obszarze kraju i są organizowane w ramach kampanii wyborczej jako rodzaj sondażu elección primaria, primaria

prazeodym /ˌprazɛˈɔdɨ̃m/ (n)
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Pr i liczbie atomowej 59; praseodimio

prać /praʨ̑/ (v)
1. (potocznie, potoczny) bić pegar
2. usuwać brud lavar
3. (potocznie, potoczny) bić się pegarse

prałat /ˈprawat/ (n)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyższy dostojnik w Kościele katolickim; prelado

prażanin /praˈʒãɲĩn/ (n)
mieszkaniec Pragi praguense

prażyć /ˈpraʒɨʨ̑/ (v)
(kulinaria) poddawać żywność działaniu wysokiej temperatury bez użycia tłuszczu tostar

precesja /prɛˈʦ̑ɛsʲja/ (n)
(fizyka, fizyczny) zjawisko jednostajnej zmiany kierunku osi obrotu wirującego ciała; precesión

precyzować (v)
1. określać dokładnie, z precyzją precisar
2. stawać się dokładnie określonym precisarse

precyzyjnie /ˌprɛʦ̑ɨˈzɨjɲɛ/ (adv)
w sposób precyzyjny, dokładny precisamente, con precisión

predylekcja /ˌprɛdɨˈlɛkʦ̑ʲja/ (n)
(książkowy) skłonność do kogoś lub czegoś predilección

prehistoria /ˌprɛçiˈstɔrʲja/ (n)
okres dziejów od pojawienia się człowieka do powstania pisma; prehistoria

prehistoryczny (adj)
związany z prehistorią prehistórico

prekambr /ˈprɛkãmpr̥/ (n)
(geologia, geologiczny) jeden z okresów w dziejach Ziemi; Precámbrico

prekognicja /ˌprɛkɔɟˈɲiʦ̑ʲja/ (n)
zjawisko paranormalne mające polegać na umiejętności przewidywania zdarzeń, które dopiero będą miały miejsce w przyszłości; precognición

prekolumbijski /ˌprɛkɔlũmˈbʲijsʲci/ (adj)
odnoszący się do czasów przed odkryciem Ameryki przez Krzysztofa Kolumba precolombino

prekursor /prɛˈkursɔr/ (n)
osoba, która w danej dziedzinie wyprzedza innych, zwiastuje jakiś nowy kierunek, okres itp.; precursor

prelegent /prɛˈlɛɡɛ̃nt/ (n)
osoba wygłaszająca wykład lub omawiająca prezentację conferenciante

premia (n)
dodatkowe wynagrodzenie pracownika, będące nagrodą za jego pracę gratificación, incentivo, prima

premier /ˈprɛ̃mʲjɛr/ (n)
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) szef, kierownik rządu; primer ministro, presidente del gobierno

premiera /prɛ̃ˈmʲjɛra/ (n)
(filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) pierwsze publiczne przedstawienie utworu, zwłaszcza scenicznego lub filmu; uroczystość związana z tym przedstawieniem estreno

prenatalny (adj)
(medycyna, medyczny) związany z życiem płodowym, dotyczący życia płodowego prenatal

prenumerata /ˌprɛ̃nũmɛˈrata/ (n)
przedpłata za czasopismo na określony czas, gwarantująca, że dana osoba będzie otrzymywać przez ten czas określoną liczbę numerów tego czasopisma; ten czas abono, suscripción

prenumerować (v)
otrzymywać jakąś publikację regularnie przez określony czas suscribirse

preria (n)
(geografia, geograficzny) równinne stepy w centralnej części Ameryki Północnej; pradera

prestiż /ˈprɛstʲiʃ/ (n)
znaczenie, poważanie, jakim ktoś lub coś cieszy się w swoim otoczeniu prestigio

pretor /ˈprɛtɔr/ (n)
(starożytność) jeden z ważniejszych urzędników w starożytnym Rzymie; pretor

prewencja /prɛˈvɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
zapobieganie czynom i zjawiskom uważanym za niepożądane prevención

prewentorium /ˌprɛvɛ̃nˈtɔrʲjũm/ (n)
sanatorium zapobiegawcze dla osób, które są zagrożone przez chorobę preventorio

prezbiter (n)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) duchowny drugiego stopnia święceń w chrześcijaństwie; presbítero

prezbiterium /ˌprɛzbʲiˈtɛrʲjũm/ (n)
(architektura, architektoniczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) przestrzeń kościoła przeznaczona dla duchowieństwa i służby liturgicznej; presbiterio

prezent /ˈprɛzɛ̃nt/ (n)
rzecz wręczona komuś z jakiejś okazji lub bez okazji, jako wyraz sympatii regalo

prezentacja /ˌprɛzɛ̃nˈtaʦ̑ʲja/ (n)
wystawienie czegoś na pewnym forum presentación

prezerwatywa /ˌprɛzɛrvaˈtɨva/ (n)
(seksuologia, seksuologiczny) mechaniczny środek antykoncepcyjny stosowany głównie przez mężczyzn, wykonany z lateksu; condón, preservativo, goma

prezydent /ˈprɛzɨdɛ̃nt/ (n)
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) głowa państwa, najważniejsza osoba w kraju w niektórych ustrojach; presidente, presidenta

prezydentka (n)
(rzadki, rzadko używany) kobieta prezydent presidenta

prezydentura /ˌprɛzɨdɛ̃nˈtura/ (n)
1. (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) bycie prezydentem presidencia
2. (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) okres, gdy ktoś jest prezydentem presidencia

prima aprilis /ˈprʲĩma ːˈprʲilʲis/ (n)
dzień żartów obchodzony pierwszego kwietnia w wielu krajach, w tym w Polsce; día de los Santos Inocentes

primadonna (n)
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) pierwsza, najlepsza śpiewaczka operowa primera cantante

primogenitura /ˌprʲĩmɔɡɛ̃ɲiˈtura/ (n)
dziedziczenie przez najstarszego w rodzie primogenitura

priorytet /prʲjɔˈrɨtɛt/ (n)
pierwszeństwo przysługujące czemuś prioridad

problem /ˈprɔblɛ̃m/ (n)
kłopotliwa sytuacja problema

problematyczność (n)
cecha tego, co problematyczne; cecha tych, którzy są problematyczni problematismo

problematyczny /ˌprɔblɛ̃maˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
budzący zastrzeżenia lub niepewny problemático

proboszcz /ˈprɔbɔʃʧ̑/ (n)
(kościelny) ksiądz zarządzający parafią; párraco

probówka (n)
(chemia, chemiczny) naczynie laboratoryjne, zwykle szklane, o wąskim, cylindrycznym kształcie, służące do przeprowadzania badań i eksperymentów; tubo de ensayo

proca /ˈprɔʦ̑a/ (n)
broń, z której po zamachnięciu się można wystrzeliwać kamienie lub inne pociski; honda, tirachinas

procedura /ˌprɔʦ̑ɛˈdura/ (n)
określone reguły postępowania w jakiejś sprawie procedimiento

proces /ˈprɔʦ̑ɛs/ (n)
1. (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) postępowanie w sądzie proceso, causa, pleito
2. uporządkowany ciąg zdarzeń zachodzących po sobie proceso
3. (informatyka, informatyczny) każdy egzemplarz wykonywanego programu proceso

procesja /prɔˈʦ̑ɛsʲja/ (n)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) grupa wiernych w pochodzie, często ze śpiewem eksponująca przedmioty kultu; procesión

procesor /prɔˈʦ̑ɛsɔr/ (n)
(informatyka, informatyczny) urządzenie cyfrowe potrafiące pobierać, interpretować i wykonywać ciąg rozkazów; procesador

procesować /ˌprɔʦ̑ɛˈsɔvaʨ̑/ (v)
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) prowadzić proces sądowy, dochodzić roszczeń w sądzie litigar, pleitear

proch strzelniczy /ˈprɔx sṭʃɛlʲˈɲiʧ̑ɨ/ (n)
materiał wybuchowy, służący głównie jako ładunek miotający w broni palnej; pólvora

prochownica (n)
(historia, historyczny, historycznie) puszka lub róg do podręcznego przechowywania prochu cebador, chifle, frasco, polvorín

prochy /ˈprɔxɨ/ (n)
stałe produkty rozkładu lub spopielenia zwłok ceniza

producent /prɔˈduʦ̑ɛ̃nt/ (n)
1. (biologia, biologiczny) organizm wytwarzający związki pokarmowe z prostych substancji nieorganicznych productor
2. osoba odpowiedzialna za całokształt nagrania muzycznego bądź spektaklu productor
3. przedsiębiorca filmowy będący głównym inwestorem produkcji filmowej productor
4. osoba lub firma zajmująca się produkcją, wytwarzaniem, wyrobem towarów skierowanych do sprzedaży productor, fabricante

produkcja /prɔˈdukʦ̑ʲja/ (n)
1. ogół tego, co zostało wyprodukowane producción
2. uporządkowana działalność prowadząca do wytwarzania określonych rzeczy, produktów producción, fabricación

produkcyjny (adj)
związany z produkcją, dotyczący produkcji productivo

produkować /ˌprɔduˈkɔvaʨ̑/ (v)
tworzyć, wytwarzać coś producir

produkt krajowy brutto /ˈprɔdukt kraˈjɔvɨ ˈbrutːɔ/ (n)
(ekonomia, ekonomiczny) suma wartości dóbr i usług finalnych wytworzonych na terytorium danego kraju w danym okresie, najczęściej rocznym; producto interior bruto

profanacja /ˌprɔfãˈnaʦ̑ʲja/ (n)
znieważenie rzeczy lub miejsca otaczanych powszechnym szacunkiem; zbezczeszczenie czegoś profanación

profesjonalista (n)
osoba mająca bardzo duże umiejętności w danej dziedzinie profesional

profesorka /ˌprɔfɛˈsɔrka/ (n)
(potocznie, potoczny) nauczycielka szkoły średniej profesora

profilaktyczny (adj)
(medycyna, medyczny) dotyczący profilaktyki i zapobiegania chorobom profiláctico

profilaktyka przedekspozycyjna (n)
(medycyna, medyczny) lek, kuracja stosowana profilaktycznie przed ekspozycją, narażeniem na czynnik chorobotwórczy wywołujący AIDS profilaxis preexposición

prognatyzm /prɔˈɡnatɨsm̥/ (n)
(antropologia, antropologiczny) (medycyna, medyczny) (anatomia, anatomiczny) silne wysunięcie do przodu szczęki (lub szczęk), cecha gatunkowa lub nieprawidłowość anatomiczna prognatismo

prognoza /prɔˈɡnɔza/ (n)
przewidywanie czegoś oparte na określonych danych lub obliczeniach pronóstico, predicción

prognoza pogody (n)
przewidywanie zjawisk meteorologicznych na określonym obszarze w określonym czasie boletín meteorológico

program /ˈprɔɡrãm/ (n)
(informatyka, informatyczny) zestaw komend zrozumiałych dla komputera służących wykonywaniu jakichś zadań programa

programista /ˌprɔɡrãˈmʲista/ (n)
(informatyka, informatyczny) osoba, zajmująca się pisaniem programów komputerowych; programador

programistka /ˌprɔɡrãˈmʲistka/ (n)
forma żeńska od: programista programadora

programowalny (adj)
taki, który można zaprogramować programable

programowanie /ˌprɔɡrãmɔˈvãɲɛ/ (n)
(informatyka, informatyczny) tworzenie programów komputerowych; programación

programować /ˌprɔɡrãˈmɔvaʨ̑/ (v)
(informatyka, informatyczny) tworzyć programy komputerowe programar

prohibicja (n)
(urzędowy) zakaz prowadzenia działalności społecznie niepożądanej lub szkodliwej, szczególnie zakaz sprzedaży (a także produkcji) alkoholu w danym kraju lub na danym terytorium; ley seca

projekcja /prɔˈjɛkʦ̑ʲja/ (n)
1. (psychologia, psychologiczny) narcystyczny mechanizm obronny polegający na przypisywaniu innym własnych poglądów, zachowań lub cech, najczęściej negatywnych; rzutowanie własnych cech i przypisywanie swoich motywacji drugiej osobie; proyección
2. pokaz filmu proyección

prokrastynacja (n)
(psychologia, psychologiczny) chorobliwa tendencja do nieustannego odkładania pewnych czynności na później; procrastinación

prokreacja (n)
(biologia, biologiczny) płodzenie i rodzenie potomstwa procreación

proktologia /ˌprɔktɔˈlɔɟja/ (n)
(medycyna, medyczny) dział medycyny zajmujący się chorobami odbytu i odbytnicy; proctología

prokurator /ˌprɔkuˈratɔr/ (n)
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) funkcjonariusz czuwający nad ściganiem przestępstw i oskarżający przed sądem; fiscal

proletariat /ˌprɔlɛˈtarʲjat/ (n)
1. (historia, historyczny, historycznie) w starożytnym Rzymie warstwa najuboższych, niemających ziemi obywateli, wolna w zasadzie od podatków i służby wojskowej, u schyłku republiki w znacznym stopniu utrzymywana przez państwo; proletariado
2. (socjologia, socjologiczny) w marksizmie klasa społeczna pozbawiona środków produkcji, złożona z robotników najemnych, posiadająca świadomość klasową, tocząca walkę z burżuazją proletariado
3. (socjologia, socjologiczny) najuboższa warstwa społeczna proletariado

prolog /ˈprɔlɔk/ (n)
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) początkowy człon utworu wprowadzający informacje o okolicznościach poprzedzających właściwą akcję; prólogo

prom /prɔ̃m/ (n)
statek przewożący pasażerów, samochody i towary i kursujący wahadłowo; transbordador, ferri

promet /ˈprɔ̃mɛt/ (n)
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Pm i liczbie atomowej 61; prometio, promecio

promienica (n)
(medycyna, medyczny) przewlekła choroba zakaźna ludzi i zwierząt; actinomicosis

promieniotwórczy (adj)
(chemia, chemiczny) (fizyka, fizyczny) związany z promieniotwórczością, mający cechy promieniotwórczości radiactivo

promieniowanie /ˌprɔ̃mʲjɛ̇̃ɲɔˈvãɲɛ/ (n)
(fizyka, fizyczny) strumień cząstek lub fal wysyłanych przez ciało; radiación

promieniowanie jonizujące /ˌprɔ̃mʲjɛ̇̃ɲɔˈvãɲɛ ˌjɔ̇̃ɲizuˈjɔ̃nʦ̑ɛ/ (n)
(fizyka, fizyczny) (medycyna, medyczny) promieniowanie, którego źródłem są substancje mające zdolność wytwarzania jonów w czasie przenikania przez materię; radiación ionizante

promieniować (v)
1. (fizyka, fizyczny) wytwarzać i wysyłać strumień cząstek lub fal; emitować energię irradiar
2. okazywać w sposób wyraźnie zauważalny dobre emocje irradiar
3. (medycyna, medyczny) rozchodzić się z chorego miejsca do przyległej okolicy irradiar
4. wywierać wpływ na środowisko influir

promień /ˈprɔ̃mʲjɛ̇̃ɲ/ (n)
1. (matematyka, matematyczny) odcinek łączący środek koła, okręgu, sfery lub kuli z dowolnym punktem położonym na jej brzegu, długość tego odcinka; radio
2. wiązka światła wychodząca ze źródła światła; rayo
3. (fizyka, fizyczny) strumień cząstek emitowanych przez ciała rayo

propaganda /ˌprɔpaˈɡãnda/ (n)
działanie mające na celu szerzenie, wyjaśnianie i rozpowszechnianie pewnych poglądów, idei, haseł w celu pozyskania zwolenników; propaganda

propagandowy /ˌprɔpaɡãnˈdɔvɨ/ (adj)
związany z propagandą, będący propagandą, mający cechy propagandy propagandístico

propan /ˈprɔpãn/ (n)
(chemia, chemiczny) związek organiczny z grupy alkanów, bezwonny i bezbarwny gaz, jego mieszanina z butanem znana jest jako LPG; propano

propedeutyczny /ˌprɔpɛdɛwˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
wstępny; przygotowujący do czegoś propedéutico

propedeutyka /ˌprɔpɛˈdɛwtɨka/ (n)
wstęp do czegoś, wprowadzenie, przygotowanie propedéutica

proponować /ˌprɔpɔ̃ˈnɔvaʨ̑/ (v)
zgłaszać, wysuwać, zachwalać propozycję (ofertę, pomysł, projekt) proponer

proporcja /prɔˈpɔrʦ̑ʲja/ (n)
1. wzajemny stosunek danych wielkości; stosunek części danej całości wobec siebie nawzajem proporción
2. (matematyka, matematyczny) równość dwóch stosunków proporción

proporcjonalnie (adv)
w sposób proporcjonalny proporcionalmente

proporcjonalny (adj)
1. mający lub wyrażający określony stosunek do jakiejś wielkości proporcional
2. o proporcjach zgodnych z kanonem piękna proporcionado

proporzec (n)
niewielka chorągiew lub sztandar służący do celów reprezentacyjnych gallardete, pabellón

propozycja /ˌprɔpɔˈzɨʦ̑ʲja/ (n)
coś, co się komuś proponuje proposición, propuesta

proroctwo /prɔˈrɔʦ̑tfɔ/ (n)
przepowiednia przyszłości, najczęściej wygłaszana przez proroka profecía

proroczo (adv)
w sposób proroczy proféticamente

proroczy /prɔˈrɔʧ̑ɨ/ (adj)
taki, który niesie w sobie proroctwo; jest proroctwem profético

prorok /ˈprɔrɔk/ (n)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) charyzmatyczny przywódca lub reformator religijny, któremu przypisuje się szczególne posłannictwo boże i zdolności wizjonerskie; profeta

prorokini /ˌprɔrɔˈcĩɲi/ (n)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) charyzmatyczna przywódczyni religijna, której przypisuje się szczególne posłannictwo boże i zdolność przepowiadania przyszłości profetisa

prosić /ˈprɔɕiʨ̑/ (v)
zwracać się uprzejmie do kogoś w celu uzyskania czegoś pedir, rogar

prosię /ˈprɔɕɛ/ (n)
(zoologia, zoologiczny) młoda świnia cochinillo, cerdito

proso /ˈprɔsɔ/ (n)
(botanika, botaniczny) Panicum miliaceum, roślina zbożowa; mijo

prosta /ˈprɔsta/ (n)
(matematyka, matematyczny) nieposiadająca końców krzywa, która dla każdych dwóch swoich punktów zawiera w całości najkrótszą drogę pomiędzy nimi; recta

prostaczek (n)
(literacko) ktoś niewykształcony, ubogi simple

prostata (n)
(anatomia, anatomiczny) gruczoł płciowy męski położony w miednicy mniejszej, wydzielający składniki nasienia próstata, glándula prostática

prostoduszny (adj)
odznaczający się prostotą, szczerością i łatwowiernością; (także, też): świadczący o takich cechach ingenuo

prostokąt /prɔˈstɔkɔ̃nt/ (n)
(geometria) czworokąt, który ma wszystkie wewnętrzne kąty proste; rectángulo

prostokątny /ˌprɔstɔˈkɔ̃ntnɨ/ (adj)
mający kształt prostokąta rectangular

prostolinijność (n)
cecha kogoś, kto postępuje w sposób uczciwy, szczery i otwarty derechura, rectitud

prostolinijny (adj)
postępujący w sposób uczciwy, szczery i otwarty; (także, też): świadczący o takich cechach recto

prostoliniowość (n)
(geometria) (fizyka, fizyczny) cecha czegoś, co przebiega po linii prostej rectilineidad

prostopadle (adv)
tworząc z daną prostą lub płaszczyzną kąt prosty perpendicularmente

prostopadłościan /ˌprɔstɔpadˈwɔɕʨ̑ãn/ (n)
(geometria) wielościan wypukły, którego wszystkie ściany są prostokątami; cuboide, ortoedro

prostopadłość (n)
cecha tego, co prostopadłe perpendicularidad

prostopadły /ˌprɔstɔˈpadwɨ/ (adj)
tworzący z daną prostą albo płaszczyzną kąt prosty perpendicular

prostota /prɔˈstɔta/ (n)
ogół cech charakterystycznych dla czegoś nieskomplikowanego, niezawiłego sencillez, simplicidad

prostować (v)
1. nadawać czemuś nierównemu kształt prosty enderezar
2. stawać się prostym rectificarse

prosty /ˈprɔstɨ/ (adj)
1. niemający zakrzywień, prowadzący w jednym kierunku recto, derecho
2. równy liso, llano
3. łatwy, o niewielkiej trudności simple, sencillo
4. niewykształcony; zwykły simple, sencillo

prosty jak budowa cepa /ˈprɔstɨ ˈjaɡ buˈdɔva ˈʦ̑ɛpa/ (adj)
bardzo prosty, łatwy más simple que el mecanismo de un botijo, más simple que el mecanismo de un chupete

prosty jak drut /ˈprɔstɨ ˈjaɡ ˈdrut/ (adj)
bardzo łatwy, bardzo prosty; taki, który nie jest skomplikowany más simple que el mecnismo de un botijo

prostytucja /ˌprɔstɨˈtuʦ̑ʲja/ (n)
proceder sprzedaży usług seksualnych; prostitución

prostytutka /ˌprɔstɨˈtutka/ (n)
(pejoratywnie, pejoratywny) kobieta sprzedająca własne usługi seksualne prostituta

proszek /ˈprɔʃɛk/ (n)
substancja roztarta, rozkruszona, zmielona lub w inny sposób podzielona na wiele bardzo drobnych cząsteczek polvo

proszek do pieczenia (n)
(kulinaria) substancja spulchniająca do wypieków, której podstawowym składnikiem jest soda oczyszczona czyli wodorowęglan sodu; polvo de hornear, levadura química

proszę /ˈprɔʃɛ/
zwrot używany zamiast trybu rozkazującego por favor

protagonista /ˌprɔtaɡɔ̃ˈɲista/ (n)
1. (historia, historyczny, historycznie) (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) w starożytnej Grecji: pierwszy aktor, prowadzący dialog z chórem, a w późniejszym okresie także z innymi aktorami protagonista
2. bojownik, przywódca, prowodyr w walce o jakąś sprawę protagonista
3. najwybitniejszy aktor w zespole protagonista
4. odtwórca głównej roli protagonista

protaktyn /prɔˈtaktɨ̃n/ (n)
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Pa i liczbie atomowej 91; protactinio

protekcjonizm /ˌprɔtɛkˈʦ̑ʲjɔ̇̃ɲism̥/ (n)
(ekonomia, ekonomiczny) polityka ochrony przemysłu i handlu krajowego przed konkurencją zagraniczną, głównie za pomocą ceł nakładanych na przywożone towary; proteccionismo

protektorat (n)
forma zależności politycznej, w której państwo posiadające własny ustrój uzależnione jest w swej polityce od państwa silniejszego (protektora); protectorado

protestancki /ˌprɔtɛˈstãnʦ̑ʲci/ (adj)
związany z protestantami lub protestantyzmem protestante

protestant /prɔˈtɛstãnt/ (n)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) człowiek wyznający protestantyzm, członek któregoś z kościołów protestanckich protestante

protestantka /ˌprɔtɛˈstãntka/ (n)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) kobieta, która wyznaje protestantyzm protestante

protestantyzm /ˌprɔtɛˈstãntɨsm̥/ (n)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) jeden z głównych kierunków chrześcijaństwa, składający się z wierzeń powstałych głównie na skutek ruchów reformacyjnych wewnątrz Kościoła rzymskokatolickiego rozpoczętych w XVI wieku; protestantismo

protestować /ˌprɔtɛˈstɔvaʨ̑/ (v)
wyrażać sprzeciw, pokazywać, że się z czymś nie zgadza protestar

proto- /ˈprɔtɔ/
pierwszy człon wyrazów złożonych oznaczający pierwszeństwo w czasie, kolejności, stanowisku itp. tego, o czym mówi drugi człon wyrazu proto-

protokół /prɔˈtɔkuw/ (n)
sprawozdanie na piśmie z posiedzenia, konferencji, sesji, rozprawy sądowej itp. zawierające streszczenie przebiegu, zapis wniosków i uchwał; protocolo

proton /ˈprɔtɔ̃n/ (n)
(fizyka, fizyczny) cząstka złożona z dwóch kwarków górnych i jednego dolnego; protón

prototyp /prɔˈtɔtɨp/ (n)
1. (technologia, technika, techniczny) pierwszy działający egzemplarz maszyny lub urządzenia, wykonany według dokumentacji i stanowiący podstawę do dalszej produkcji; prototipo
2. pierwowzór czegoś modelo, patrón, prototipo

protozoologia /ˌprɔtɔzɔːˈlɔɟja/ (n)
(zoologia, zoologiczny) dział zoologii zajmujący się pierwotniakami; protozoología

prowadzić /prɔˈvaʥ̑iʨ̑/ (v)
1. (sport, sportowy) także (przenośnie, przenośnia) być pierwszym w trakcie wyścigu liderar, aventajar
2. być czyimś przewodnikiem, kierować kogoś do jakiegoś miejsca conducir, guiar
3. kierować czymś, być inicjatorem, organizatorem czegoś; wykonywać coś dirigir
4. kierować jakimś pojazdem (w domyśle: samochodem) conducir
5. tworzyć skutek czegoś conducir, llevar a

prowansalski /ˌprɔvãw̃ˈsalsʲci/ (adj)
związany z Prowansją, dotyczący Prowansji provenzal

prowansalski /ˌprɔvãw̃ˈsalsʲci/ (n)
jeden z dialektów języka oksytańskiego używany w południowo-wschodniej Francji; provenzal

prowincja /prɔˈvʲĩnʦ̑ʲja/ (n)
1. (administracja) jednostka administracyjna w niektórych krajach provincia
2. (kościelny) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) kościelna jednostka administracyjna pod zarządem metropolity lub arcybiskupa; provincia
3. (kościelny) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) zakonna jednostka administracyjna pod jurysdykcją przełożonego prowincjalengo; provincia

prowitamina /ˌprɔvʲitãˈmʲĩna/ (n)
(biochemia, biochemiczny) związek chemiczny, który przekształca się w organizmie w witaminę w wyniku reakcji chemicznych; provitamina

prowizoryczny /ˌprɔvʲizɔˈrɨʧ̑nɨ/ (adj)
(książkowy) niemający stałego charakteru; mający trwać tylko pewien czas provisional

prowokacyjny /ˌprɔvɔkaˈʦ̑ɨjnɨ/ (adj)
zaczepny, mający charakter prowokacji provocativo

prowokator /ˌprɔvɔˈkatɔr/ (n)
1. osoba dokonująca prowokacji provocador
2. tajny agent działający w jakiejś organizacji, który jej szkodzi agitador, provocador

prowokatorka (n)
kobieta, która prowokuje; kobieta powodująca prowokację provocadora

prowokować /ˌprɔvɔˈkɔvaʨ̑/ (v)
1. podburzać do czegoś provocar, desafiar, irritar
2. wywoływać provocar, incitar, ocasionar, suscitar

prozaik (n)
(literacko) pisarz tworzący utwory prozą, najczęściej powieści i nowele prosador

prozelita (n)
neofita, nawrócony prosélito

prozodia /prɔˈzɔdʲja/ (n)
(językoznawstwo, językoznawczy) brzmieniowe właściwości mowy nakładające się na głoskowy, sylabiczny i wyrazowy ciąg wypowiedzi prosodia

prośba /ˈprɔʑba/ (n)
uprzejme zwrócenie się do kogoś w celu uzyskania czegoś; skierowanie do kogoś jakiegoś życzenia petición, ruego

pruski /ˈprusʲci/ (adj)
1. (historia, historyczny, historycznie) odnoszący się do Prus lub ich mieszkańców prusiano
2. (historia, historyczny, historycznie) odnoszący się do ludów bałtyjskich, które zamieszkiwały dawne Prusy prusiano

pruski /ˈprusʲci/ (n)
wymarły język bałtyjski; prusiano

prycza /ˈprɨʧ̑a/ (n)
prymitywne drewniane lub metalowe łóżko, czasem piętrowe litera

pryk /prɨk/ (n)
(pogardliwie) lub (żartobliwie) (potocznie, potoczny) człowiek stary, zniedołężniały vejarrón, vejestorio

prymas /ˈprɨ̃mas/ (n)
(kościelny) tytuł honorowy niektórych arcybiskupów katolickich oraz anglikańskich; primado

prymatologia /ˌprɨ̃matɔˈlɔɟja/ (n)
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (zoologia, zoologiczny) dział zoologii zajmujący się badaniem zarówno współczesnych, jak też wymarłych ssaków naczelnych, oprócz człowieka; primatología

pryskać /ˈprɨskaʨ̑/ (v)
1. wywoływać w powietrzu ruch kropel lub drobnych cząstek czegoś rociar, salpicar
2. (potocznie, potoczny) zraszać rośliny środkami chemicznymi irrigar
3. (potocznie, potoczny) szybko uciekać escabullirse, esfumarse
4. (przenośnie, przenośnia) o uczuciach, nastrojach: rozwiewać się, znikać, nagle przemijać desvanecerse, esfumarse
5. poruszać się w powietrzu w formie kropel lub drobnych cząstek salpicar
6. pękać, rozpadać się na kawałki, niszczeć hacerse añicos, hacerse pedazos, reventar, romperse
7. pryskać (1.1) czymś na samego siebie echar, rociar
8. pryskać (1.1) czymś na siebie nawzajem salpicarse

pryszcz /prɨʃʧ̑/ (n)
krosta grano, búa

prysznic /ˈprɨʃʲɲiʦ̑/ (n)
aparat do kąpieli natryskowej, w którym woda przechodząca przez rury spada gęstym deszczem kropli; ducha, regadera

prywatny /prɨˈvatnɨ/ (adj)
będący czyjąś osobistą własnością privado

prywatyzacja /ˌprɨvatɨˈzaʦ̑ʲja/ (n)
(ekonomia, ekonomiczny) przekazanie prywatnym właścicielom mienia państwowego lub komunalnego; privatización

przebaczenie /ˌpʃɛbaˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
odpuszczenie czyichś win perdón, absolución, condonación, gracia

przebieg /ˈpʃɛbʲjɛk/ (n)
1. odbywanie się czegoś, rozwijanie się w czasie curso, desarrollo, marcha, transcurso
2. przebywanie pewnej trasy przez pojazd mechaniczny; przebyta trasa recorrido
3. trasa, kierunek biegu czegoś, linia, wzdłuż której jest coś położone, przeprowadzone trazado

przebiegłość /pʃɛˈbʲjɛɡwɔɕʨ̑/ (n)
cecha tego, kto jest przebiegły astucia, picardía

przebiegły /pʃɛˈbʲjɛɡwɨ/ (adj)
postępujący chytrze, przemyślnie astuto

przebiśnieg /pʃɛˈbʲiɕɲɛk/ (n)
(botanika, botaniczny) (potocznie, potoczny) roślina z gatunku śnieżyczka przebiśnieg, Galanthus nivalis L. campanilla de febrero, campanilla de invierno, galanto

przebój (n)
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (telewizja, telewizyjny) coś bardzo popularnego, szczególnie w odniesieniu do utworów muzycznych éxito

przechadzać się (v)
odbywać przechadzkę pasearse, dar un paseo

przechadzka (n)
chodzenie dla relaksu, wypoczynku paseo

przechodni /pʃɛˈxɔdʲɲi/ (adj)
(gramatyka) o czasowniku: posiadający formy strony biernej transitivo

przechrzta (n)
(przestarzałe, przestarzały) ktoś, kto zmienił wyznanie, ((zwłaszcza) na katolicyzm) converso, prosélito

przeciek /ˈpʃɛʨ̑ɛk/ (n)
1. (przenośnie, przenośnia) niekontrolowane, nielegalne przedostanie się poufnych informacji do mediów lub opinii publicznej filtración
2. miejsce, w którym następuje wypływ cieczy lub uchodzenie gazu goteo
3. wypływ cieczy lub uchodzenie gazu z miejsca, w którym powstała nieszczelność escape, fuga

przecinek /pʃɛˈʨ̑ĩnɛk/ (n)
znak interpunkcyjny służący do oddzielania pojęć przy ich wymienianiu lub do oddzielania zdań w zdaniu złożonym; coma, vírgula

przeciwbakteryjny /ˌpʃɛʨ̑ivbaktɛˈrɨjnɨ/ (adj)
działający przeciw bakteriom, używany przy leczeniu chorób powodowanych przez bakterie, zapobiegający bakteriom antibacteriano

przeciwciało /ˌpʃɛʨ̑ifʲˈʨ̑awɔ/ (n)
(medycyna, medyczny) substancja znajdująca się w organizmach kręgowców lub wytwarzana w odpowiedzi na wprowadzenie antygenów, przed którymi broni organizm; anticuerpo

przeciwczołgowy /ˌpʃɛʨ̑ifʧ̑ɔwˈɡɔvɨ/ (adj)
mający na celu zniszczenie lub unieszkodliwienie czołgu anticarro

przeciwdepresyjny /ˌpʃɛʨ̑ivdɛprɛˈsɨjnɨ/ (adj)
działający przeciw depresji, używany przy leczeniu depresji, zapobiegający depresji antidepresivo

przeciwgorączkowy /ˌpʃɛʨ̑ivɡɔrɔ̃n͇ʧ̑ˈkɔvɨ/ (adj)
(farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) działający przeciw gorączce, używany przy leczeniu gorączki, zapobiegający gorączce antipirético

przeciwgruźliczy /ˌpʃɛʨ̑ivɡruʑˈlʲiʧ̑ɨ/ (adj)
(medycyna, medyczny) działający przeciw gruźlicy, używany przy leczeniu gruźlicy, zapobiegający gruźlicy antituberculoso

przeciwhistaminowy (adj)
(medycyna, medyczny) hamujący przedostawanie się histaminy z krwi do tkanek antihistamínico

przeciwległy /ˌpʃɛʨ̑ivˈlɛɡwɨ/ (adj)
znajdujący się, leżący po przeciwnej stronie czegoś contrario, opuesto

przeciwlotniczy /ˌpʃɛʨ̑ivlɔtʲˈɲiʧ̑ɨ/ (adj)
służący do zwalczania statków powietrznych, mający za zadanie niszczenie statków powietrznych lub obronę przed nimi antiaéreo

przeciwmgłowy /ˌpʃɛʨ̑ivˈmɡwɔvɨ/ (adj)
taki, który umożliwia widoczność w czasie mgły antiniebla

przeciwnie /pʃɛˈʨ̑ivʲɲɛ/ (adv)
1. w drugą stronę al revés
2. w sposób przeciwny, odwrotny al contrario, al revés

przeciwnie /pʃɛˈʨ̑ivʲɲɛ/ (particle)
nawiązuje do jakiejś sytuacji lub opinii wprowadzając sąd polemiczny lub zaprzeczający w stosunku do wypowiedzianego wcześniej por el contrario

przeciwnik /pʃɛˈʨ̑ivʲɲik/ (n)
1. (wojskowość, wojskowy) (sport, sportowy) także przenośnie ten, przeciwko któremu się walczy lub rozgrywa grę adversario, rival
2. ten, kto jest czemuś przeciwny adversario

przeciwpancerny /ˌpʃɛʨ̑ifpãnˈʦ̑ɛrnɨ/ (adj)
mający na celu zniszczenie lub unieszkodliwienie wszelkiego typu broni pancernej anticarro

przeciwpasożytniczy /ˌpʃɛʨ̑ifpasɔʒɨtʲˈɲiʧ̑ɨ/ (adj)
o działaniu skierowanym przeciwko powstawaniu i rozwojowi pasożytów antiparasitario

przeciwpożarowy (adj)
(urzędowy) (technologia, technika, techniczny) mający związek z przeciwdziałaniem lub gaszeniem pożaru, zabezpieczający przed rozprzestrzenianiem się ognia antiincendios, antincendios, contraincendios

przeciwprostokątna (n)
(matematyka, matematyczny) najdłuższy bok w trójkącie prostokątnym, leżący naprzeciw kąta prostego hipotenusa

przeciwrakowy /ˌpʃɛʨ̑ivraˈkɔvɨ/ (adj)
działający przeciw rakowi, używany przy leczeniu raka, zapobiegający rakowi anticancerígeno

przeciwstawiać /ˌpʃɛʨ̑ifˈstavʲjäʨ̑/ (v)
1. stawiać coś przeciwko czemuś innemu oponer, contraponer
2. być przeciwko czemuś oponerse

przeciwtężcowy /ˌpʃɛʨ̑iftɛ̃w̃ʃˈʦ̑ɔvɨ/ (adj)
(medycyna, medyczny) działający przeciw tężcowi, używany przy leczeniu tężca, zapobiegający tężcowi antitetánico

przeciwutleniacz /ˌpʃɛʨ̑ivuˈtlɛ̃ɲaʧ̑/ (n)
związek chemiczny chroniący przed utlenianiem inne związki albo pierwiastki antioxidante

przeciwwaga (n)
(technologia, technika, techniczny) ciężar zastosowany dla zrównoważenia innego; contrapeso

przeciwzapalny /ˌpʃɛʨ̑ivzaˈpalnɨ/ (adj)
(medycyna, medyczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) działający przeciw zapaleniom, używany przy leczeniu zapaleń, zapobiegający zapaleniom antiinflamatorio

przeciąg /ˈpʃɛʨ̑ɔ̃ŋk/ (n)
strumień chłodnego powietrza powstały w pomieszczeniu z otwartymi lub nieszczelnymi drzwiami lub oknami corriente

przeciągać /pʃɛˈʨ̑ɔ̃ŋɡaʨ̑/ (v)
1. przedłużać czas trwania czegoś alargar
2. zmieniać położenie czegoś, ciągnąc to tirar
3. wyciągać swoje członki w boki lub do góry estirarse

przeciętny /pʃɛˈʨ̑ɛ̃ntnɨ/ (adj)
1. (matematyka, matematyczny) będący wynikiem średniej arytmetycznej, czyli podzielenia sumy wartości przez ich liczbę; promedio, medio
2. niczym się nie wyróżniający, zwykły, nie wykraczający poza przeciętną común, corriente, regular

przeczos /ˈpʃɛʧ̑ɔs/ (n)
(medycyna, medyczny) powierzchniowy, linijny ubytek w skórze uprzednio niezmienionej powstały np. wskutek drapania; excoriación

przeczuwać /pʃɛˈʧ̑uvaʨ̑/ (v)
mieć przeczucie presentir

przed /pʃɛt/ (preposition)
1. …określający, że coś znajduje się bliżej punktu patrzenia niż wyrażenie za przyimkiem; znajduje się bliżej w kolejności delante de, ante
2. …służący do wyrażenia, że wydarzenie miało, ma lub będzie miało miejsce wcześniej niż wydarzenie opisane za przyimkiem antes de, hacer

przedawkowanie (n)
zażycie zbyt dużej dawki, zazwyczaj w odniesieniu do leków lub narkotyków sobredosis

przeddzień /ˈpʃɛdʲʥ̑ɛ̇̃ɲ/ (n)
(książkowy) dzień poprzedni, dzień poprzedzający víspera

przede wszystkim /ˌpʃɛdɛ‿ˈfʃɨstʲcĩm/ (adv)
o czym mówiący chce przekazać w pierwszej kolejności, co jest dla niego najistotniejsze sobre todo, ante todo, especialmente, fundamentalmente, principalmente

przedefiniować /ˌpʃɛdɛfʲĩˈɲɔvaʨ̑/ (v)
określić, zdefiniować coś na nowo, przekształcić definicję czegoś redefinir

przedmałżeński /ˌpʃɛdmawˈʒɛ̃j̃sʲci/ (adj)
następujący (zawierany, odbywany, wykonywany) przed zawarciem małżeństwa prematrimonial

przedmiot /ˈpʃɛdmʲjɔt/ (n)
1. (edukacja, edukacyjny) (szkolnictwo, szkolny) zajęcia edukacyjne w szkole, posiadające własną nazwę i opracowany program nauczania asignatura, materia
2. rzecz, obiekt nieożywiony objeto
3. cel czynności, obiekt (rzadziej człowiek lub istota żywa), na którym jest wykonywana czynność; (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) rzecz, wobec której działania opisuje dane prawo objeto

przedmowa (n)
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) wypowiedź zamieszczona przed głównym tekstem, stanowiąca autorską bądź redakcyjną dyskusję dotyczącą utworu prólogo, prefacio

przedni /ˈpʃɛdʲɲi/ (adj)
1. (przestarzałe, przestarzały) będący bardzo dobrej jakości excelente, superior
2. (przestarzałe, przestarzały) wyróżniający się, przodujący w czymś excelente, superior
3. znajdujący się na przodzie delantero

przedostatni /ˌpʃɛdɔˈstatʲɲi/ (adj)
będący przed ostatnim elementem, drugi od końca penúltimo

przedpogrzebowy /ˌpʃɛtpɔɡʒɛˈbɔvɨ/ (adj)
odbywający się/dziejący się przed pogrzebem, związany z okresem przed pogrzebem mortuorio

przedpotopowy /ˌpʃɛtpɔtɔˈpɔvɨ/ (adj)
1. (potocznie, potoczny) pochodzący z bardzo odległej epoki antediluviano
2. (żartobliwie) przestarzały, staroświecki anticuado

przedramię /pʃɛdˈrãmʲjɛ/ (n)
(anatomia, anatomiczny) odcinek kończyny piersiowej (przedniej, górnej) od stawu łokciowego do nadgarstka antebrazo

przedsionek (n)
1. (anatomia, anatomiczny) część ucha wewnętrznego, w obrębie błędnika vestíbulo
2. (architektura, architektoniczny) niewielkie pomieszczenie oddzielające wejście od wnętrza budynku porche

przedsiębiorca /ˌpʃɛtʲɕɛ̃mˈbʲjɔrʦ̑a/ (n)
(ekonomia, ekonomiczny) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) osoba prowadząca własną działalność gospodarczą, posiadająca własne przedsiębiorstwo; empresario, emprendedor

przedsiębiorczy (adj)
zdolny do podejmowania kolejnych działań w sposób pomyślny emprendedor

przedsiębiorstwo /ˌpʃɛtʲɕɛ̃mˈbʲjɔrstfɔ/ (n)
samodzielna jednostka prowadząca działalność gospodarczą, najczęściej w celu osiągnięcia zysku; empresa

przedsiębrać /pʃɛtʲˈɕɛ̃mbraʨ̑/ (v)
podejmować jakieś działanie lub działalność emprender, tomar

przedsięwzięcie /ˌpʃɛtʲɕɛ̃w̃vʲˈʑɛ̇̃ɲʨ̑ɛ/ (n)
zaplanowane działanie wykonane w jakimś celu, rzecz zamierzona i realizowana empresa

przedstawiać /pʃɛtˈstavʲjäʨ̑/ (v)
1. być czymś dla kogoś, stanowić coś representar, significar
2. opisywać, ukazywać coś zwykle w formie artystycznej mostrar, representar
3. podać co do wiadomości, dać do obejrzenia, do wglądu presentar
4. zapoznać kogoś z kimś, zaprezentować komuś kogoś presentar, introducir
5. podawać swoje nazwisko podczas poznawania kogoś, spotkania z kimś presentarse
6. prezentować się, wyglądać pintar, presentarse, tener aspecto, viso

przedstawiciel /ˌpʃɛtstaˈvʲiʨ̑ɛl/ (n)
1. osoba działająca w imieniu kogoś lub czegoś representante
2. typowy członek danej grupy, typowy okaz danej kategorii representante

przedszkole /pʃɛṭˈʃkɔlɛ/ (n)
(szkolnictwo, szkolny) dzienna placówka o charakterze opiekuńczo-wychowawczym, do której uczęszczają dzieci w wieku od trzech lat do chwili rozpoczęcia obowiązku szkolnego; parvulario, preescolar, escuela infantil

przedwczesność (n)
cecha tego, co przedwczesne precocidad

przedwczesny /pʃɛtˈfʧ̑ɛsnɨ/ (adj)
pojawiający się wcześniej niż powinien; będący za wcześnie prematuro

przedwcześnie /pʃɛtˈfʧ̑ɛɕɲɛ/ (adv)
zbyt wcześnie, za wcześnie, przed właściwym czasem, przed określonym terminem prematuramente

przedwczoraj /pʃɛtˈfʧ̑ɔraj/ (adv)
dwa dni przed dniem dzisiejszym; dzień przed wczoraj anteayer, antes de ayer, antier

przedwieczny (adj)
bardzo stary; taki, który istniał już przed wiekami prístino

przedwojnie /pʃɛdˈvɔjɲɛ/ (n)
okres poprzedzający wojnę, okres przedwojenny anteguerra, preguerra

przedwyborczy /ˌpʃɛdvɨˈbɔrʧ̑ɨ/ (adj)
dziejący się, odbywający się przed wyborami preelectoral

przedział /ˈpʃɛʥ̑aw/ (n)
1. (kolejnictwo) jedno z pomieszczeń dla pasażerów, na które podzielony jest wagon; compartimento, compartimiento
2. (matematyka, matematyczny) podzbiór zbioru liczb rzeczywistych, ograniczony z jednej lub z dwóch stron; intervalo

przeglądarka /ˌpʃɛɡlɔ̃nˈdarka/ (n)
(informatyka, informatyczny) program do wyświetlania stron internetowych; navegador

przeglądać /pʃɛˈɡlɔ̃ndaʨ̑/ (v)
1. oglądać coś jedno po drugim examinar, mirar, repasar, revisar
2. oglądać swoje odbicie, np. w lustrze, w wodzie contemplarse, hojear mirarse

przegroda nosowa /pʃɛˈɡrɔda nɔˈsɔva/ (n)
(anatomia, anatomiczny) przegroda dzieląca jamę nosową na dwie części; tabique nasal

przegrywać /pʃɛˈɡrɨvaʨ̑/ (v)
okazywać się słabszym, odnosić porażkę, doznawać niepowodzenia, zostawać pokonanym w jakiejś rywalizacji perder

przegłos /ˈpʃɛɡwɔs/ (n)
(językoznawstwo, językoznawczy) zmiana barwy samogłoski pod wpływem otoczenia fonetycznego zachodząca w językach indoeuropejskich; apofonía

przejrzały (adj)
o roślinach i ich owocach: zbyt dojrzały, nadpsuty pasado

przejrzysty /pʃɛjˈʒɨstɨ/ (adj)
1. taki, który przepuszcza promienie słoneczne transparente, claro, diáfano
2. łatwy do zrozumienia, o prostej i logicznej konstrukcji transparente, claro

przejście /ˈpʃɛjɕʨ̑ɛ/ (n)
1. (książkowy) faza pośrednia między dwoma elementami, zjawiskami, okresami itp. transición
2. (rzeczownik odczasownikowy) od: przejść paso
3. miejsce, przez które można przejść cruce, paso

przejście podziemne (n)
budowla zapewniająca możliwość przejścia pod szlakiem komunikacyjnym; paso subterráneo

przejściowy (adj)
1. mający charakter krótkotrwały; taki, który przeminie temporal, pasajero
2. mający charakter tymczasowy, prowizoryczny provisional, transitorio

przekazywać /ˌpʃɛkaˈzɨvaʨ̑/ (v)
1. (o emocjach) wzbudzać w odbiorcy transmitir
2. (o myślach, ideach) być odczytanym / zrozumianym przez odbiorcę transmitir
3. (telekomunikacja) (informatyka, informatyczny) przesyłać sygnał, informację radiar, retransmitir, transmitir
4. powtarzać / przesyłać informację radiar, retransmitir, transmitir
5. dawać komuś coś (jakiś przedmiot) legar, remitir, transmitir
6. dawać komuś uprawnienia do czegoś entregar, transferir, traspasar

przekaźnik /pʃɛˈkaʑɲik/ (n)
(elektryczność) urządzenie do zamiany sygnału o pewnych parametrach lub do pomiaru jego niektórych cech na sygnał o innych parametrach do celów automatyki, pomiarów itp.; relé

przeklinać na czym świat stoi /pʃɛˈklʲĩnaʨ̑ na‿ˈʧ̑ɨ̃mʲ ˈɕfʲjat ˈstɔji/ (idiom)
kląć dosadnie, przeklinać w wielkim gniewie jurar en arameo, jurar en hebreo

przeklęty (v)
imiesłów przymiotnikowy bierny od przekląć maldito

przekonanie /ˌpʃɛkɔ̃ˈnãɲɛ/ (n)
1. (rzeczownik odczasownikowy) od: przekonać convencimiento
2. czyjeś przeświadczenie o prawdziwości jakiejś opinii convicción

przekonywać /ˌpʃɛkɔ̃ˈnɨvaʨ̑/ (v)
1. zmieniać czyjś stosunek do czegoś przez wykazywanie pewnych racji, dowodzenie słuszności convencer, persuadir
2. zmieniać swój stosunek do czegoś, dostrzegając słuszność, prawdziwość czegoś convencerse, persuadirse

przekroczenie prędkości (n)
(motoryzacja) poruszanie się pojazdem z prędkością wyższą niż dozwolona exceso de velocidad

przekształcać /pʃɛˈkʃtawʦ̑aʨ̑/ (v)
zmieniać coś w coś innego, nadawać czemuś inną formę modificar, transformar, volver

przekupny /pʃɛˈkupnɨ/ (adj)
dający się przekupić venal, sobornable

przekupstwo (n)
uzyskiwanie korzyści poprzez przekazywanie komuś innej korzyści soborno

przekupywać (v)
zjednywać sobie kogo, dając mu coś wartościowego comprar, sobornar

przekwitanie (n)
(fizjologia, fizjologiczny) okres, w którym czynności narządów rozrodczych kobiety stopniowo zanikają menopausia

przekąska /pʃɛˈkɔ̃w̃ska/ (n)
1. niewielka porcja jedzenia, spożywana między regularnymi posiłkami dla zaspokojenia głodu lub ze względów smakowych; entremés, tapa
2. wędliny, marynaty, sery itp. podawane przed głównym daniem lub do wódki entrante, entremés

przekątna /pʃɛˈkɔ̃ntna/ (n)
(matematyka, matematyczny) odcinek łączący dwa wierzchołki wielokąta lub wielościanu, nieleżące na jego jednym boku (przekątna wielokąta) lub ścianie (przekątna wielościanu) i znajdujące się całkowicie wewnątrz tego wielokąta lub wielościanu diagonal

przelew /ˈpʃɛlɛf/ (n)
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) przeniesienie wierzytelności z majątku pierwotnego wierzyciela (zbywcy, cedenta) do majątku osoby trzeciej (nabywcy, cesjonariusza) na podstawie umowy zawartej między tymi osobami; transferencia

przelewać /pʃɛˈlɛvaʨ̑/ (v)
1. (bankowość, bankowy) dokonywać przelewu, umieszczać pieniądze na koncie transferir
2. umieszczać płyn w innym naczyniu transvasar, verter
3. o cieczy: wylewać się, występować z brzegów desbordarse, rebosar

przelewać krew /pʃɛˈlɛvaʨ̑ ˈkrɛf/ (idiom)
narażać swoje życie, poświęcać swoje życie lub zdrowie, brać udział w walce zbrojnej dar su sangre

przelotny (adj)
1. o ptaku wędrownym: gromadnie odlatujący na zimę do cieplejszych krajów migratorio
2. szybko przemijający, nietrwały fugaz, efímero, fugitivo

przemiana /pʃɛ̃ˈmʲjãna/ (n)
przejście w stan inny niż poprzedni cambio, transformación

przemieniać (v)
zmieniać w co innego convertir, transformar, volver

przemijać (v)
kończyć się bezpowrotnie pasar, transcurrir

przemoc /ˈpʃɛ̃mɔʦ̑/ (n)
zastosowanie przewagi siły wobec kogoś, aby zmusić go do posłuszeństwa violencia, fuerza

przemoc domowa (n)
(socjologia, socjologiczny) zjawisko społeczne zachodzące, gdy członek rodziny (mąż, żona (i tym podobne, i temu podobne)) próbuje zdominować fizycznie lub psychicznie drugiego członka rodziny; violencia doméstica

przemocą (adv)
stosując przemoc por fuerza, violentamente

przemożny (adj)
(książkowy) bardzo intensywny abrumador, prepotente

przemysł /ˈpʃɛ̃mɨsw̥/ (n)
dział gospodarki, obejmujący produkcję dóbr na dużą skalę; industria

przemysł zbrojeniowy /ˈpʃɛ̃mɨzw ˌzbrɔjɛ̇̃ˈɲɔvɨ/ (n)
dział gospodarki związany z produkcją wyposażenia dla wojska, broni, amunicji itp.; industria de armamentos

przemysłowiec (n)
właściciel zakładu przemysłowego industrial

przemysłowy /ˌpʃɛ̃mɨˈswɔvɨ/ (adj)
dotyczący przemysłu, będący efektem przemysłu, stosowany w przemyśle industrial

przemyt (n)
nielegalny przewóz przez granicę państwa towarów, dewiz bez poddania ich kontroli i ocleniu lub przewóz przez granicę przedmiotów zakazanych contrabando

przemytniczka /ˌpʃɛ̃mɨtʲˈɲiʧ̑ka/ (n)
kobieta dokonująca przemytu, przemycająca coś przez granicę contrabandista

przemytnik /pʃɛ̃ˈmɨtʲɲik/ (n)
osoba dokonująca przemytu, przemycająca coś contrabandista, matutero

przemyśliwać (v)
1. myśleć długo nad czym meditar
2. myśleć intensywnie przez dość długi czas meditar

przemówienie /ˌpʃɛ̃muˈvʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
oficjalna wypowiedź skierowana do jakiegoś gremium discurso

przemądrzały /ˌpʃɛ̃mɔ̃nˈḍʒawɨ/ (adj)
(potocznie, potoczny) taki, który ma przesadnie wysokie mniemanie o posiadanej przez siebie wiedzy sabelotodo

przenikliwy /ˌpʃɛ̃ɲikˈlʲivɨ/ (adj)
1. intensywnie odczuwany, uderzający swoją mocą, intensywnością agudo, penetrante
2. o człowieku: taki, który potrafi trafnie ujmować zjawiska, mający dobry zmysł obserwacji, wnikliwość perspicaz, agudo

przenośnie /pʃɛ̃ˈnɔɕɲɛ/ (adv)
niedosłownie, obrazowo en sentido figurado, metafóricamente

przenośny /pʃɛ̃ˈnɔɕnɨ/ (adj)
1. (literacko) (językoznawstwo, językoznawczy) wyrażony za pomocą metafory, będący przenośnią; niedosłowny figurado, metafórico
2. pozwalający się przenosić z miejsca na miejsce; ruchomy portátil

przeor (n)
(kościelny) przełożony klasztoru (w niektórych zakonach męskich np. u dominikanów i franciszkanów) prior

przeorski (adj)
związany z osobą lub tytułem przeora abacial

przeorysza /ˌpʃɛɔˈrɨʃa/ (n)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) przełożona klasztoru abadesa

przepadać (v)
1. nie dochodzić do skutku perderse
2. ulegać marnowaniu perderse
3. stawać się niełatwym do odnalezienia, niewidocznym desaparecer
4. bardzo lubić encantar

przepaska /pʃɛˈpaska/ (n)
(zobacz) przepaska biodrowa taparrabos

przepaska biodrowa /pʃɛˈpaska bʲjɔˈdrɔva/ (n)
skąpe odzienie zakładane w pasie, w formie paska z tkaniny, chusty lub sznurka taparrabos

przepastny (adj)
pojemny, obszerny abismal, profundo

przepaść /ˈpʃɛpaɕʨ̑/ (n)
obszar obok stromej ściany góry abismo, precipicio, barranco

przepis /ˈpʃɛpʲis/ (n)
1. (kulinaria) sposób przygotowania potrawy receta
2. (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) zasada prawna regla, reglamento

przepisywać (v)
1. o lekarzu zalecać do stosowania prescribir, recetar
2. pisać to samo powtórnie; sporządzać odpis copiar

przepiórka /pʃɛˈpʲjurka/ (n)
(ornitologia, ornitologiczny) Coturnix coturnix, średni ptak ze smugami na upierzeniu grzbietowej stronie ciała; codorniz

przepona /pʃɛˈpɔ̃na/ (n)
(anatomia, anatomiczny) duży mięsień w kształcie kopuły, oddzielający klatkę od niżej położonych narządów diafragma

przepowiadanie /ˌpʃɛpɔvʲjaˈdãɲɛ/ (n)
(rzeczownik odczasownikowy) od: przepowiadać predicción

przepowiednia /ˌpʃɛpɔˈvʲjɛdʲɲa/ (n)
wypowiedź o wydarzeniach, które mają nastąpić, określająca ich szczegóły profecía, predicción, pronóstico

przepowiedzieć (v)
przewidzieć przyszłe wydarzenia, wyprorokować predecir, presagiar

przepraszam /pʃɛˈpraʃãm/ (interjection)
wyrażenie żalu, przeprosin za wyrządzoną przez siebie krzywdę, niezręczność perdón

przeprawiać /pʃɛˈpravʲjäʨ̑/ (v)
przechodzić samemu przez rzekę, jezioro lub morze atravesar, cruzar, pasar

przeprosiny (n)
akt przeproszenia kogoś disculpas

przeprowadzać /ˌpʃɛprɔˈvaʣ̑aʨ̑/ (v)
1. dążyć do realizacji jakiejś idei llevar a cabo, realizar
2. kierować czymś, wykonywać coś dirigir, realizar
3. kierować kimś, wskazując mu drogę conducir, llevar, pasear
4. pomagać w przeniesieniu się do nowej siedziby trasladar
5. przenosić się do nowego miejsca (siedziby, mieszkania, domu); zmieniać adres (zamieszkania) mudarse, trasladarse

przeprowadzka /ˌpʃɛprɔˈvaʦ̑ka/ (n)
zmiana miejsca zamieszkania lub siedziby mudanza

przepuklina (n)
(medycyna, medyczny) patologiczne przemieszczenie się tkanki, części narządu poza naturalne umiejscowienie, wpuklając się w sąsiednią okolicę anatomiczną hernia

przepust /ˈpʃɛpust/ (n)
rura przepuszczająca strumień lub wodę deszczową pod drogą, nasypem; tajea, alcantarilla

przepych (n)
1. ostentacyjne, widoczne bogactwo fausto, lujo, suntuosidad
2. wielka ilość, różnorodność czegoś grandiosidad, opulencia

przerabiać (v)
1. (potocznie, potoczny) zapoznawać się z pewną wiedzą zgodnie z wyznaczonym planem estudiar
2. dokonywać pewnych zmian w gotowym przedmiocie celem przystosowania go do określonej funkcji modificar, adaptar
3. stosować surowiec do otrzymania produktu lub półproduktu transformar

przeraźliwy (adj)
1. o znacznej i niepokojącej intensywności horrible
2. wzbudzający przerażenie horrible

przerażający (adj)
taki, który budzi grozę, strach aterrador, espantoso, terrorífico

przesadny /pʃɛˈsadnɨ/ (adj)
taki, który przesadza, charakteryzuje się przesadą exagerado, excesivo

przesadzać /pʃɛˈsaʣ̑aʨ̑/ (v)
1. (ogrodnictwo, ogrodniczy) wykopywać roślinę z ziemi lub wyjmować z doniczki, aby posadzić ją w innym miejscu lub innym pojemniku trasplantar
2. przedstawiać coś poważniejszym, większym, niż jest w rzeczywistości exagerar, pasarse

przesiewać /pʃɛˈɕɛvaʨ̑/ (v)
1. (przenośnie, przenośnia) przez selekcję oddzielać pożądane jednostki od niepożądanych cribar, descartar, seleccionar
2. przepuszczać przez sito tamizar, cerner, cribar

przesilenie (n)
(astronomia, astronomiczny) skrajny punkt odchylenia Słońca od równika; solsticio

przeskakiwać /ˌpʃɛskaˈcivaʨ̑/ (v)
pokonywać skokiem jakąś przeszkodę saltar

przesmyk /ˈpʃɛsmɨk/ (n)
1. (geografia, geograficzny) wąski pas lądu łączący dwa większe obszary lądowe; istmo
2. (technologia, technika, techniczny) przestrzeń między nitkami osnowy, przez którą przechodzi czółenko calada
3. ciasne, wąskie przejście między dwoma obiektami desfiladero, hoz, pasadizo
4. wąski pas wody rozdzielający dwa obszary lądowe estrecho

przestarzały /ˌpʃɛstaˈʒawɨ/ (adj)
taki, który wyszedł z użycia, ze zwyczaju obsoleto, anticuado

przestawka /pʃɛˈstafka/ (n)
(językoznawstwo, językoznawczy) przestawienie głosek lub sylab w wyrazie; metátesis

przestraszyć /pʃɛˈstraʃɨʨ̑/ (v)
wzbudzić w kimś strach, wywołać w kimś przerażenie, obawę asustar, espantar, amedrentar

przestronny /pʃɛˈstrɔ̃nːɨ/ (adj)
taki, który ma dużo wolnego miejsca, wolnej przestrzeni espacioso, amplio

przestrzegać /pʃɛˈsṭʃɛɡaʨ̑/ (v)
ostrzegać kogoś przed czymś observar

przestrzenny (adj)
dotyczący przestrzeni espacial

przestrzeń /ˈpʃɛsṭʃɛ̃ɲ/ (n)
1. określony obszar espacio
2. (fizyka, fizyczny) miejsce w którym odbywają się zjawiska fizyczne; espacio
3. (geometria) nieograniczona co najmniej trójwymiarowa rozciągłość, jedno z podstawowych pojęć geometrii; espacio
4. (matematyka, matematyczny) zbiór, na którym określono dodatkową strukturę; espacio

przestrzeń kosmiczna /ˈpʃɛsṭʃɛ̃ɲ kɔsˈmʲiʧ̑na/ (n)
przestrzeń poza obszarem ziemskiej atmosfery espacio exterior

przestworze /pʃɛˈstfɔʒɛ/ (n)
(książkowy) rozległa, nieograniczona przestrzeń (zwykle w liczbie mnogiej) infinitud, inmensidad, vastedad

przestępca /pʃɛˈstɛ̃mpʦ̑a/ (n)
osoba, która dopuściła się przestępstwa criminal, delincuente, malhechor

przestępczość /pʃɛˈstɛ̃mpʧ̑ɔɕʨ̑/ (n)
1. ogół popełnionych przestępstw criminalidad, delincuencia
2. popełnianie przestępstw delincuencia

przestępczy /pʃɛˈstɛ̃mpʧ̑ɨ/ (adj)
związany z przestępczością i przestępcami; właściwy przestępcom criminal, delictivo

przestępczyni /ˌpʃɛstɛ̃mpˈʧ̑ɨ̃ɲi/ (n)
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) kobieta, która popełniła przestępstwo delincuente

przestępstwo /pʃɛˈstɛ̃mpstfɔ/ (n)
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) czyn zabroniony pod groźbą kary jako zbrodnia lub występek, przez ustawę karną obowiązującą w czasie jego popełnienia, bezprawny, zawiniony, społecznie szkodliwy; delito

przesyłka /pʃɛˈsɨwka/ (n)
(usługi pocztowe, kurierskie, poczta) zapakowana rzecz przeznaczona do wysyłki i dostarczenia odbiorcy envío

przeszczep /ˈpʃɛʃʧ̑ɛp/ (n)
1. (medycyna, medyczny) (przenośnie, przenośnia) przeszczepiana część ciała injerto, trasplante
2. (medycyna, medyczny) przeniesienie narządu w całości lub w części z jednego ciała do innego trasplante, trasplantación

przeszkadzać /pʃɛˈʃkaʣ̑aʨ̑/ (v)
sprawiać, że ktoś nie może wykonywać poprawnie jakiejś czynności lub coś nie działa prawidłowo molestar, estorbar, importunar

przeszklony /pʃɛˈʃklɔ̃nɨ/ (adj)
taki, który ma dużą ilość szklanych powierzchni acristalado

przeszkoda /pʃɛˈʃkɔda/ (n)
1. coś, co przeszkadza, utrudnia obstáculo
2. (sport, sportowy) płot, rów lub inne utrudnienie na trasie biegu obstáculo

przeszukiwanie /ˌpʃɛʃuciˈvãɲɛ/ (n)
(rzeczownik odczasownikowy) od: przeszukiwać búsqueda, inspección

przeszukiwać (v)
szukając, przeglądać dokładnie, zaglądać w wiele miejsc cachear, registrar

przeszłość /ˈpʃɛʃwɔɕʨ̑/ (n)
wszystko to, co już się wydarzyło; pasado

przesąd /ˈpʃɛsɔ̃nt/ (n)
1. mocno zakorzenione, błędne przekonanie prejuicio
2. wiara w tajemnicze, nadprzyrodzone związki między zjawiskami, w fatalną moc słów, rzeczy i znaków; superstición

przesądny /pʃɛˈsɔ̃ndnɨ/ (adj)
wierzący w przesądy; też: będący objawem przesądów supersticioso

przesądzać (v)
osądzać z góry prejuzgar

przesłanie /pʃɛˈswãɲɛ/ (n)
1. (rzeczownik odczasownikowy) od: przesłać envío
2. główna myśl zawarta w dziele literackim, dowolnym dziele artystycznym, albo w czyjejś wypowiedzi; przedmiot zamierzonej przez autora konstatacji lub refleksji u odbiorcy; sens wypowiedzi mensaje

przesłanka /pʃɛˈswãnka/ (n)
okoliczność sprzyjająca realizacji, urzeczywistnienia czegoś premisa

przesłuchiwać (v)
1. słuchając, sprawdzać co lub kogo escuchar
2. wypytywać kogo w czasie śledztwa interrogar

przetacznik (n)
(botanika, botaniczny) Veronica L., rodzaj roślin, współcześnie zaliczany do rodziny babkowatych; verónica

przetwarzanie z parą wodną /ˌpʃɛtfaˈʒãɲɛ ˈs‿parɔ̃w̃ ˈvɔdnɔ̃w̃/ (n)
(technologia, technika, techniczny) proces stosowany w produkcji wodoru, reformado con vapor

przetwarzać (v)
1. (informatyka, informatyczny) komputerowo opracowywać zebrane dane procesar
2. zmieniać, nadając inne właściwości transformar

przetłumaczalność (n)
cecha tego, co przetłumaczalne traducibilidad

przetłumaczalny /ˌpʃɛtwũmaˈʧ̑alnɨ/ (adj)
możliwy do przetłumaczenia, dający się przetłumaczyć na inny język traducible

przewaga /pʃɛˈvaɡa/ (n)
górowanie pod jakimś względem nad czymś lub nad kimś ventaja, predominio, superioridad

przeważać /pʃɛˈvaʒaʨ̑/ (v)
1. mieć przewagę, być w przewadze, być w większości predominar, prevalecer
2. ważyć więcej od czegoś pesar más

przewidywalny (adj)
taki, który daje się przewidzieć previsible

przewidywać /ˌpʃɛvʲiˈdɨvaʨ̑/ (v)
prognozować przyszłe zdarzenia prever

przewiercić /pʃɛˈvʲjɛrʲʨ̑iʨ̑/ (v)
wywiercić w czymś otwór na wylot perforar

przewinienie /ˌpʃɛvʲĩˈɲɛ̇̃ɲɛ/ (n)
błąd, występek; złe, niewłaściwe zachowanie; złamanie obowiązujących zasad falta, infracción

przewlekły /pʃɛˈvlɛkwɨ/ (adj)
trwający długo lub stale crónico

przewodni (adj)
1. przewodzący komu principal
2. stanowiący podstawę działania; wytyczający kierunek postępowania principal

przewodnictwo (n)
1. (fizyka, fizyczny) zjawisko przewodzenia ciepła, dźwięku lub prądu elektrycznego conductividad
2. rola przewodniczenia, kierowania czymś liderazgo, dirección

przewodniczka (n)
(turystyka, turystyczny) kobieta zajmująca się oprowadzaniem wycieczek turystycznych, pokazująca turystom miejsca warte zobaczenia, eksponaty itp. guía

przewodnik /pʃɛˈvɔdʲɲik/ (n)
1. (turystyka, turystyczny) osoba zajmująca się oprowadzaniem wycieczek turystycznych, pokazująca turystom miejsca warte zobaczenia, eksponaty itp. guía
2. osoba, która czemuś przewodzi, pokazuje drogę guía
3. (fizyka, fizyczny) substancja, która przewodzi prąd elektryczny; conductor
4. (turystyka, turystyczny) książka, ulotka, także nagranie audiowizualne, przeznaczone dla turystów, zawierające opis okolicy, ciekawe zabytki, mapy itp.; guía

przewodzić /pʃɛˈvɔʥ̑iʨ̑/ (v)
kierować kimś lub jakąś działalnością; dowodzić, stać na przywództwie conducir

przewoźnik /pʃɛˈvɔʑɲik/ (n)
człowiek trudniący się przewozem transportista

przewrażliwienie /ˌpʃɛvraʒlʲiˈvʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
zbyt duża wrażliwość; przeczulenie na punkcie czegoś hipersensibilidad

przewrotka /pʃɛˈvrɔtka/ (n)
(sport, sportowy) kopnięcie piłki z jednoczesnym wykonaniem przewrotu całym ciałem; chilena

przewrotność (n)
cecha kogoś, kto zachowuje się chytrze, przewrotnie, podstępnie i fałszywie picardía

przewyższać /pʃɛˈvɨʃːaʨ̑/ (v)
1. mieć większą liczbę czegoś exceder, sobrepasar, superar
2. prześcigać kogoś, być lepszym superar

przewóz /ˈpʃɛvus/ (n)
transport, przewiezienie transporte

przeziębienie /ˌpʃɛʑɛ̃mˈbʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
(medycyna, medyczny) choroba będąca następstwem obniżenia odporności ustroju po zziębnięciu resfriado

przeznaczać /pʃɛˈznaʧ̑aʨ̑/ (v)
określać cel asignar, dedicar, destinar

przeznaczenie /ˌpʃɛznaˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
nieunikniona przyszłość; coś, co musi się stać destino

przezorność (n)
bycie przezornym prudencia, cautela, recato

przezorny /pʃɛˈzɔrnɨ/ (adj)
rozważny, przewidujący konsekwencje precavido

przezroczysty /ˌpʃɛzrɔˈʧ̑ɨstɨ/ (adj)
1. prześwitujący traslúcido
2. taki, który przepuszcza światło transparente

przezwisko /pʃɛˈzvʲiskɔ/ (n)
dodatkowa nazwa nadana komuś, często o charakterze ironicznym apodo, mote

przełożenie /ˌpʃɛwɔˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
1. (książkowy) zależność, związek między czymś a czymś conexión, correspondencia, relación
2. (technologia, technika, techniczny) w przekładniach: stosunek prędkości obrotowej wału napędzającego do prędkości obrotowej wału napędzanego relación

przełożony /ˌpʃɛwɔˈʒɔ̃nɨ/ (n)
osoba wyższa rangą, mająca władzę nad kimś lub czymś superior

przełyk /ˈpʃɛwɨk/ (n)
(anatomia, anatomiczny) odcinek przewodu pokarmowego łączący gardło z żołądkiem, esófago

przełącznik /pʃɛˈwɔ̃n͇ʧ̑ʲɲik/ (n)
(elektronika, elektroniczny) podzespół umożliwiający zmianę obwodu elektrycznego; conmutador

prześcieradło /ˌpʃɛɕʨ̑ɛˈradwɔ/ (n)
prostokątny płat materiału należący do bielizny pościelowej i służący do ścielenia łóżka jako pościel pod spód; sábana

prześladowanie /ˌpʃɛɕladɔˈvãɲɛ/ (n)
powtarzające się przykrości, szykany przeciwko osobom o innych poglądach, wierze itp. persecución

prześladowczy (adj)
związany z prześladowaniem — stałym wyrządzaniem krzywd, szykanowaniem lub nieustannym nagabywaniem persecutorio

przeżuwacz /pʃɛˈʒuvaʧ̑/ (n)
(zoologia, zoologiczny) ssak z uzębieniem i żołądkiem przystosowanym do przeżuwania roślin; rumiante

przeżyć /ˈpʃɛʒɨʨ̑/ (v)
1. doświadczyć czegoś experimentar, vivir
2. pozostać przy życiu sobrevivir

przodek /ˈpʃɔdɛk/ (n)
ktoś, od kogo ktoś pochodzi ancestro, antepasado

przy drzwiach zamkniętych /pʃɨ‿ˈḍʒvʲjaγ zãˈmʲcɲɛ̃ntɨx/ (adv)
(przenośnie, przenośnia) bez obecności publiczności, bez udziału osób postronnych a puerta cerrada

przybity /pʃɨˈbʲitɨ/ (adj)
załamany, smutny, zmartwiony desanimado, abatido, decaído

przybliżać (v)
1. (optyka, optyczny) pokazywać w powiększeniu acercar
2. czynić uczuciowo bliższym acercar
3. przesuwać coś bliżej acercar
4. skracać termin acercar
5. opisywać, podawać w przybliżeniu dar más detalles
6. skracać dystans między czymś, kimś a sobą acercarse
7. stawać się bliższym emocjonalnie między sobą acercarse
8. stawać się mniej odległym w czasie acercarse

przybliżenie /ˌpʃɨblʲiˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
(rzeczownik odczasownikowy) od: przybliżyć aproximación

przybliżony (adj)
bliski rzeczywistemu, ale podany z pewną niedokładnością aproximado

przybrany (adj)
1. przyjęty jako własny choć nieprawdziwy adoptado
2. traktowany jako własny pomimo innego pochodzenia adoptivo

przybytek (n)
1. budowla lub pomieszczenie mające charakter sakralny templo
2. miejsce, w którym uprawia się jakąś dziedzinę sztuki lub nauki templo
3. przyrost czegoś aumento

przychodnia (n)
placówka służby zdrowia, w której lekarze różnych specjalności przyjmują chorych, udzielają im porad i w której wykonuje się podstawowe badania clínica, consulta, consultorio

przychodzić /pʃɨˈxɔʥ̑iʨ̑/ (v)
przybywać dokądś venir, llegar

przychylny /pʃɨˈxɨlnɨ/ (adj)
podchodzący z sympatią; dający, zapewniający dobre, korzystne warunki do czegoś; korzystny favorable, propicio

przyczepa (n)
(motoryzacja) platforma na kołach przystosowana do ciągnięcia jej przez inny pojazd remolque

przyczepiać (v)
1. umocowywać coś na czym lub do czego jakąś techniką enganchar
2. (potocznie, potoczny) mieć do kogo nieuzasadnione zarzuty czy żale cogerla
3. czepiając się czego lub kogo, zatrzymywać się na tym agarrarse

przyczyna /pʃɨˈʧ̑ɨ̃na/ (n)
powód, dla którego coś się stało; czynnik, który wywołał jakieś zjawisko causa

przyczyniać się /pʃɨˈʧ̑ɨ̃ɲäʨ̑‿ɕɛ/ (v)
być częściowo przyczyną czegoś, wpływać na powstawanie czegoś contribuir

przydomek (n)
dodatkowa nazwa nadana komuś, bazująca na cesze charakterystycznej tej osoby apodo, mote, sobrenombre

przydzielać (v)
oddawać w posiadanie albo użytkowanie asignar

przygniatający (adj)
znaczny, zdecydowanie przewyższający ((na przykład) liczebnie) aplastante

przygoda /pʃɨˈɡɔda/ (n)
1. niecodzienne, niezwykłe zdarzenie aventura
2. przelotny romans, przeżycie erotyczne aventura, romance

przygotowany (adj)
będący gotów do czegoś preparado

przygotowywać /ˌpʃɨɡɔtɔˈvɨvaʨ̑/ (v)
1. przyrządzać, organizować coś w określonym celu, tak, aby było gotowe na czas, aby się nadawało do czegoś preparar, disponer, acondicionar
2. uprzedzać kogoś o czymś, co ma nastąpić; oswajać kogoś z czymś; nastawiać kogo na coś preparar
3. stawać się gotowym na coś; zbierać się, szykować się disponerse, prepararse

przyimek /pʃɨˈ<sup>j</sup>ĩmɛk/ (n)
(gramatyka) wyraz nieodmienny i niesamodzielny poprzedzający zawsze wyrazy odmieniające się przez przypadki (= imiona) i sygnalizujący związki składniowe między wyrazem poprzedzającym a następującym; preposición

przyjaciel /pʃɨˈjäʨ̑ɛl/ (n)
1. osoba obdarzana zaufaniem, żyjąca z kimś w serdecznych stosunkach amigo
2. osoba okazująca komuś lub czemuś swoją sympatię, zainteresowanie, będąca zwolennikiem amigo

przyjacielski /ˌpʃɨjäˈʨ̑ɛlsʲci/ (adj)
serdeczny, życzliwy, przyjazny amistoso

przyjaciółka /ˌpʃɨjäˈʨ̑uwka/ (n)
kobieta zaprzyjaźniona z kimś amiga

przyjazd (n)
dotarcie do jakiegoś miejsca llegada

przyjazny /pʃɨˈjaznɨ/ (adj)
taki, który żywi dla kogoś / czegoś uczucie przyjaźni lub jest wyrazem takiego uczucia amigable, amistoso

przyjaźń /ˈpʃɨjäɕɲ̊/ (n)
dobra, serdeczna relacja pomiędzy osobami opierająca się na wzajemnym zaufaniu, pomocy, życzliwości; amistad

przyjemność /pʃɨˈjɛ̃mnɔɕʨ̑/ (n)
cecha tego, co przyjemne; dające zadowolenie, satysfakcjonujące placer, gusto

przykazanie /ˌpʃɨkaˈzãɲɛ/ (n)
kategoryczne polecenie, nakaz mandamiento, orden

przykład /ˈpʃɨkwat/ (n)
1. fakt, obrazujący lub zgodny z twierdzeniem ejemplo
2. osoba (postępowanie) godne naśladowania ejemplo
3. osoba (rzecz, fakt), reprezentujący pewną klasę osób (rzeczy, faktów) ejemplo

przykładać (v)
1. umieszczać coś na czymś, powodując przyciśnięcie albo zasłonięcie tego aplicar
2. zbliżać obiekty do siebie aż do ich zetknięcia poner
3. poświęcać sporo zapału czemu aplicarse

przylot /ˈpʃɨlɔt/ (n)
przybycie lecąc, przybycie drogą powietrzną llegada

przylądek /pʃɨˈlɔ̃ndɛk/ (n)
(geografia, geograficzny) fragment lądu wysunięty w kierunku dużego zbiornika wodnego; cabo

przymierzalnia /ˌpʃɨ̃mʲjɛˈʒalʲɲa/ (n)
pomieszczenie w sklepie służące do przymierzania garderoby probador

przymierzać /pʃɨ̃ˈmʲjɛʒaʨ̑/ (v)
(krawiectwo) zakładać ubranie w celu sprawdzenia czy pasuje probarse, probar

przymiotnik /pʃɨ̃ˈmʲjɔtʲɲik/ (n)
(gramatyka) wyraz określający cechę rzeczownika np. „biały”, „niski”, „ładny”; adjetivo

przymiotnikowy /ˌpʃɨ̃mʲjɔtʲɲiˈkɔvɨ/ (adj)
odnoszący się do przymiotnika, mający charakter przymiotnika, utworzony od przymiotnika, będący przymiotnikiem adjetival, adjetivo

przymrozek /pʃɨ̃ˈmrɔzɛk/ (n)
spadek temperatury powietrza poniżej 0°C, podczas gdy średnia dobowa temperatura powietrza jest dodatnia helada

przymus /ˈpʃɨ̃mus/ (n)
1. presja wywierana na kogoś w celu zmuszenia do czegoś coerción, coacción, fuerza, obligación, presión
2. wewnętrzna potrzeba zrobienia czegoś necesidad

przymuszać (v)
1. wywierać nacisk na kogoś, by zrobił co wbrew woli obligar
2. robić co wbrew własnej woli forzarse

przymykać oko /pʃɨ̃ˈmɨkaʨ̑ ˈɔkɔ/ (v)
nie reagować na czyjeś złe działanie; udawać, że się nie widzi; zezwalać komuś na robienie czegoś złego poprzez niekaranie go hacer la vista gorda

przynosić /pʃɨ̃ˈnɔɕiʨ̑/ (v)
trzymając coś w rękach dostarczać w określone miejsce traer

przynęta (n)
1. (przenośnie, przenośnia) to, co kusi, wabi, przyciąga, pociąga anzuelo, atractivo, gancho
2. (wędkarstwo) (łowiectwo, łowiecki) pokarm, który umieszcza się w sieciach, na wędkach lub w pułapkach aby wabić zwierzynę łowną, ryby, ptaki; cebo

przypadek /pʃɨˈpadɛk/ (n)
1. (gramatyka) forma wyrazu w deklinacji; caso
2. przebieg jakiegoś wydarzenia (zwykle choroby) caso
3. losowe, nieplanowane wydarzenie accidente

przypadkowo /ˌpʃɨpatˈkɔvɔ/ (adv)
wskutek przypadku lub zbiegu okoliczności por casualidad, casualmente

przypadkowy /ˌpʃɨpatˈkɔvɨ/ (adj)
będący wynikiem przypadku casual, aleatorio

przypominać /ˌpʃɨpɔ̃ˈmʲĩnaʨ̑/ (v)
1. być podobnym do czegoś, budzić skojarzenia z czymś invocar, recordar
2. przywodzić na myśl, przywoływać wspomnienie o czymś recordar

przyprawa /pʃɨˈprava/ (n)
(kulinaria) składnik dodawany do potrawy w celu poprawienia jej smaku lub zapachu; especia, condimento, aderezo

przyprawiać /pʃɨ.ˈpra.vʲjäʨ̑/ (v)
dodawać przyprawę do potrawy lub napoju condimentar, sazonar, aliñar, aderezar

przyprawiać rogi /pʃɨˈpravʲjäʨ̑ ˈrɔɟi/ (v)
(potocznie, potoczny) o żonie: zdradzać męża; o mężu: zdradzać żonę poner los cuernos

przyprawić rogi /pʃɨˈpravʲiʨ̑ ˈrɔɟi/ (v)
(zobacz) przyprawiać rogi poner los cuernos

przyprostokątna (n)
(matematyka, matematyczny) w trójkącie prostokątnym jedno z dwóch ramion wyznaczających kąt prosty; cateto

przypuszczalnie (adv)
prawdopodobnie, być może probablemente, presumiblemente

przypuszczalny (adj)
oparty na przypuszczeniu supuesto, hipotético

przyroda /pʃɨˈrɔda/ (n)
1. przedmiot w szkole podstawowej obejmujący wiedzę o przyrodzie (1.1) ciencias naturales
2. świat fizyczny, ożywiony i nieożywiony, otaczający człowieka, bez wytworów jego działalności; naturaleza

przyrodniczy (adj)
związany z przyrodą, dotyczący przyrody natural

przyrodnik /pʃɨˈrɔdʲɲik/ (n)
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) uczony, specjalista w zakresie nauk przyrodniczych naturalista

przyrostek /pʃɨˈrɔstɛk/ (n)
(językoznawstwo, językoznawczy) element słowotwórczy umieszczany po leksemie; sufijo

przyrzekać (v)
zapewniać słownie kogoś o zrobieniu czegoś prometer

przyrznia (n)
(technologia, technika, techniczny) przyrząd ułatwiający ręczne przycinanie desek, listew pod odpowiednim kątem caja de ingletes

przysadka mózgowa /pʃɨˈsatka muzˈɡɔva/ (n)
(anatomia, anatomiczny) gruczoł dokrewny, którego funkcją jest wytwarzanie i wydzielanie hormonów; glándula pituitaria, hipófisis

przysięga /pʃɨˈɕɛ̃ŋɡa/ (n)
uroczyste przyrzeczenie, wypowiadane najczęściej w słowach ustalonych zwyczajowo lub prawnie; bezwzględne zapewnienie wykonania czegoś, stwierdzenie, potwierdzenie prawdziwości tego juramento

przysięgać /pʃɨˈɕɛ̃ŋɡaʨ̑/ (v)
silnie deklarować, mocno obiecywać jurar

przyspieszeniomierz (n)
(metrologia, metrologiczny) (technologia, technika, techniczny) przyrząd do pomiaru przyspieszeń liniowych lub kątowych; acelerómetro

przyssawka /pʃɨˈsːafka/ (n)
1. miękka miseczka przysysająca się do podłoża po naciśnięciu ventosa
2. narząd, który służy niektórym zwierzętom do przyczepiania się do podłoża ventosa

przystanek /pʃɨˈstãnɛk/ (n)
miejsce, gdzie pasażerowie drogowego transportu publicznego mogą wsiąść lub wysiąść parada

przystanek autobusowy /pʃɨˈstãnɛk ˌawtɔbuˈsɔvɨ/ (n)
przystanek, na którym zatrzymują się autobusy parada de autobús

przystojny /pʃɨˈstɔjnɨ/ (adj)
taki, który cechuje się przyjemną powierzchownością i dobrą postawą, wywołuje przyjemne odczucia estetyczne apuesto

przystosowawczość (n)
(zobacz) adaptabilność adaptabilidad

przystosowywać (v)
1. zmieniać coś odpowiednio do określonych wymagań adaptar, ajustar
2. zmieniać się do nowych okoliczności adaptarse

przysyłać /pʃɨˈsɨwaʨ̑/ (v)
1. dostarczać coś nieosobiście, pocztą lub przez posłańca enviar, mandar
2. kierować kogoś gdzieś lub do kogoś enviar, mandar

przyszłość /ˈpʃɨʃwɔɕʨ̑/ (n)
czas, który dopiero nadejdzie, nastąpi; futuro, porvenir

przyszły /ˈpʃɨʃwɨ/ (adj)
1. następny, bliski w czasie próximo, que venir
2. ten, który wydarzy się w przyszłości; taki, który należy do przyszłości futuro, venidero

przysłaniać /pʃɨˈswãɲäʨ̑/ (v)
częściowo zakrywać empañar

przysłowie /pʃɨˈswɔvʲjɛ/ (n)
zdanie utrwalone w tradycji ustnej, czasem w formie wierszowanej, wyrażające jakąś myśl ogólną: regułę życiową, wskazówkę, przestrogę; proverbio, refrán

przysłowiowy /ˌpʃɨswɔˈvʲjɔvɨ/ (adj)
dotyczący przysłowia, popularnego frazeologizmu, wskazuje że treść należy rozumieć przenośnie a nie dosłownie proverbial

przysługa /pʃɨˈswuɡa/ (n)
grzeczność wyświadczona komuś favor

przysłówek /pʃɨˈswuvɛk/ (n)
(gramatyka) część mowy określająca sposób, czas lub miejsce wykonywania czynności albo stopień nasycenia cechy wyrażonej przymiotnikiem; adverbio

przysłówkowy (adj)
(gramatyka) o funkcji przysłówka adverbial

przytomny /pʃɨˈtɔ̃mnɨ/ (adj)
świadomy tego, co się z nim dzieje; taki, który nie stracił przytomności lub ją odzyskał consciente

przytulny (adj)
dający poczucie przyjemności i bezpieczeństwa acogedor

przytułek (n)
miejsce schronienia albergue

przywieźć (v)
przy pomocy pojazdu lub narzędzia na kołach (ewentualnie kółkach) dostarczyć coś lub umożliwić komuś przybycie w dane miejsce traer

przywilej /pʃɨˈvʲilɛj/ (n)
(książkowy) szczególne uprawnienie, prawo korzystania ze szczególnych względów w jakimś zakresie; privilegio

przywilej korzyści (n)
(sport, sportowy) zasada w piłce nożnej nakazująca sędziemu nieprzerywanie gry po faulu, gdy drużyna faulowana utrzymuje się przy piłce lub jest w korzystniejszej sytuacji niż przeciwnik ley de la ventaja

przywiązanie /ˌpʃɨvʲjɔ̃w̃ˈzãɲɛ/ (n)
oddanie, uczucie, sentyment, skłonność, więź afecto, adhesión

przywiązywać wagę (v)
uważać coś za ważne, istotne, znaczące; nadawać czemuś duże znaczenie dar importancia

przywódca /pʃɨˈvutʦ̑a/ (n)
osoba, która przewodzi innym dzięki swojemu autorytetowi lub posiadanej władzy líder, guía, jefe, cabecilla

przyzwoitość (n)
przestrzeganie dobrych obyczajów i norm etycznych decencia

przyśpieszacz /pʃɨɕˈpʲjɛʃaʧ̑/ (n)
(chemia, chemiczny) substancja zwiększająca szybkość jakiejś reakcji acelerador, acelerante

przyśpieszać /pʃɨɕˈpʲjɛʃaʨ̑/ (v)
1. zwiększać prędkość acelerar
2. sprawiać, że coś dzieje się szybciej acelerar

przyśpieszenie /ˌpʃɨɕpʲjɛˈʃɛ̃ɲɛ/ (n)
(fizyka, fizyczny) zmiana prędkości w jednostce czasu; aceleración

prząść (v)
przerabiać kłąb włókna na przędzę hilar

przęsło /ˈpʃɛ̃w̃swɔ/ (n)
1. (budownictwo) fragment konstrukcji zawierający się między dwoma sąsiednimi podporami; tramo
2. (kolejnictwo) odcinek toru kolejowego między dwoma kolejnymi złączami szyn tramo
3. fragment płotu zawierający się między dwoma słupkami tramo

próba /ˈpruba/ (n)
1. statystyka: pewna ilość (ludzi lub przedmiotów) pobierana w celu zbadania określonych cech muestra
2. usiłowanie dokonania czegoś intento, prueba
3. ćwiczenie czegoś, co będzie przedstawione przed publicznością, np. koncertu, spektaklu ensayo

próbować /pruˈbɔvaʨ̑/ (v)
1. odbywać próbę sztuki, sceny, występu ensayar
2. sprawdzać smak potrawy lub napoju probar
3. starać się coś zrobić probar, intentar

próchnica (n)
(stomatologia, stomatologiczny) choroba bakteryjna twardych tkanek zębów, powodująca powstawanie ubytków; caries

próg /pruk/ (n)
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) element na gryfie niektórych instrumentów, do którego dociska się struny traste

próżnia /ˈpruʒʲɲa/ (n)
1. (fizyka, fizyczny) przestrzeń, w której nie ma cząsteczek obdarzonych masą (pomijając cząstki wirtualne); vacío
2. (technologia, technika, techniczny) stan bardzo niskiego ciśnienia vacío

próżność /ˈpruʒnɔɕʨ̑/ (n)
cecha osoby, która jest próżna; charakteryzuje ją chęć imponowania innym lub małostkowe ambicje vanidad

prąd /prɔ̃nt/ (n)
1. (fizyka, fizyczny) ruch ładunków elektrycznych; corriente
2. (potocznie, potoczny) energia elektryczna corriente
3. strumień wody corriente
4. tendencja, kierunek corriente

pręcik /ˈprɛ̃ɲʨ̑ik/ (n)
1. (anatomia, anatomiczny) światłoczuła komórka siatkówki oka; bastón
2. (botanika, botaniczny) męski organ płciowy roślin znajdujący się w kwiatach; estambre
3. (zdrobniale) mały, cienki pręt varilla

prędkościomierz /ˌprɛ̃ntkɔɕˈʨ̑ɔ̃mʲjɛʃ/ (n)
(metrologia, metrologiczny) urządzenie służące do pomiaru prędkości velocímetro, taquímetro

prędkość /ˈprɛ̃ntkɔɕʨ̑/ (n)
1. (fizyka, fizyczny) wielkość wektorowa wyrażająca zmianę wektora położenia w jednostce czasu; velocidad
2. (fizyka, fizyczny) wielkość skalarna wyrażająca przebytą drogę w jednostce czasu velocidad
3. tempo zachodzenia jakiegoś zjawiska, w tym również szybkość poruszania, przemieszczania się jakiegoś obiektu velocidad, rapidez

psalm /psalm/ (n)
1. (literacko) liryczny utwór modlitewny wzorowany na poezji starotestamentalnej salmo
2. (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) biblijny utwór modlitewno-hymniczny; salmo

psałterz (n)
zbiór psalmów salterio

pseudoefedryna (n)
(farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) syntetyczny analog efedryny, substancja stosowana w zapaleniach górnych dróg oddechowych; pseudoefedrina

pseudonauka /ˌpsɛwdɔ̃naˈ<sup>w</sup>uka/ (n)
zbiór twierdzeń nieakceptowanych powszechnie przez środowisko naukowe, które aspirują do miana nauki; pseudociencia

pseudonim /psɛwˈdɔ̃ɲĩm/ (n)
(książkowy) przybrane imię, nazwisko lub inna nazwa, używane najczęściej przez artystów lub konspiratorów zamiast lub oprócz prawdziwych; seudónimo

psi /psʲi/ /pʲɕi/ (n)
nazwa dwudziestej trzeciej litery alfabetu greckiego, ψ; psi

psi /psʲi/ /pʲɕi/ (possessiveAdjective)
należący do psa canino, perruno

psiarnia /ˈpʲɕarʲɲa/ (n)
1. (łowiectwo, łowiecki) zgraja psów myśliwskich jauría
2. (środowiskowy) (obraźliwie) policja pasma
3. pomieszczenie dla psów myśliwskich lub hodowlanych perrera

psisko /ˈpʲɕiskɔ/ (n)
(zgrubienie) od pies perrazo

psota (n)
coś dla jednej strony potencjalnie dowcipnego, a dla drugiej przykre, uciążliwe travesura, broma, coba, enredo, fechoría, novatada

psotny (adj)
taki, który psoci travieso, guerrero

psowate /psɔˈvatɛ/ (n)
(zoologia, zoologiczny) rodzina lądowych ssaków drapieżnych obejmująca ponad 30 współcześnie żyjących gatunków, m.in.: psy, wilki, lisy, fenki, kojoty i szakale; Cánidos

pstrokaty /pstrɔˈkatɨ/ (adj)
odznaczający się rozmaitością barw, najczęściej jaskrawych abigarrado

pstry /pstrɨ/ (adj)
o rozmaitych barwach, wielokolorowy abigarrado

pstrąg /pstrɔ̃ŋk/ (n)
1. (ichtiologia, ichtiologiczny) drapieżna ryba słodkowodna z charakterystycznymi plamkami na bokach; trucha
2. (kulinaria) (spożywczy) mięso lub potrawa z pstrąga (1.1) trucha

psychastenia (n)
(psychologia, psychologiczny) zaburzenie psychiczne objawiające się m.in. lękami, natręctami i niepokojem psicastenia

psychiatra /psɨˈçjatra/ (n)
1. (medycyna, medyczny) lekarz specjalista zajmujący się rozpoznawaniem i leczeniem chorób psychicznych psiquiatra
2. (medycyna, medyczny) kobieta lekarz posiadająca specjalizację w dziedzinie psychiatrii psiquiatra

psychiatria /psɨˈçjatrʲja/ (n)
(medycyna, medyczny) dział medycyny zajmujący się pochodzeniem, rozpoznawaniem i leczeniem chorób psychicznych; psiquiatría

psychiatryczny (adj)
związany z psychiatrią, dotyczący psychiatrii psiquiátrico

psychoaktywny (adj)
(farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) (biochemia, biochemiczny) działający pobudzająco na psychikę i stany emocjonalne psicoactivo

psychoanaliza (n)
1. (psychologia, psychologiczny) kierunek w psychologii XX w. stworzony przez Zygmunta Freuda, tłumaczący strukturę, działanie i rozwój osobowości, a także zjawiska społeczno-historyczne oddziaływaniem nieświadomych mechanizmów motywacyjnych pozostających we wzajemnych konfliktach psicoanálisis
2. (psychologia, psychologiczny) (medycyna, medyczny) metoda leczenia zaburzeń psychicznych oparta na założeniach teorii (1.1) psicoanálisis

psycholingwistyka /ˌpsɨxɔlʲĩŋɡˈvʲistɨka/ (n)
(językoznawstwo, językoznawczy) (psychologia, psychologiczny) dziedzina nauki na pograniczu psychologii i językoznawstwa zajmująca się psychologicznymi podstawami funkcjonowania języka; psicolingüística, sicolingüística

psycholog /psɨˈxɔlɔk/ (n)
1. (psychologia, psychologiczny) specjalista w dziedzinie psychologii psicólogo, sicólogo
2. (psychologia, psychologiczny) specjalistka w dziedzinie psychologii psicóloga

psychologia /ˌpsɨxɔˈlɔɟja/ (n)
nauka badająca psychikę oraz zachowanie człowieka; psicología

psychologiczny /ˌpsɨxɔlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
dotyczący psychologii psicológico

psychopata /ˌpsɨxɔˈpata/ (n)
(psychologia, psychologiczny) (medycyna, medyczny) człowiek cierpiący na psychopatię psicópata

psychopatka /ˌpsɨxɔˈpatka/ (n)
(medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) kobieta cierpiąca na psychopatię psicópata

psychosocjologia /ˌpsɨxɔsɔʦ̑ʲjɔˈlɔɟja/ (n)
dział psychologii, który zajmuje się procesami psychicznymi zachodzącymi w zbiorowościach ludzkich psicosociología, sicosociología

psychoterapeuta (n)
specjalista w dziedzinie psychoterapii psicoterapeuta, sicoterapeuta

psychoterapeutyczny (adj)
dotyczący psychoterapii psicoterapéutico

psychoterapia (n)
(psychologia, psychologiczny) leczenie metodą bez użycia leków przy zastosowaniu np. perswazji czy sugestii; psicoterapia

psychoza /psɨˈxɔza/ (n)
1. (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) choroba psychiczna objawiająca się halucynacjami, urojeniami, niezdolnością do współżycia społecznego; psicosis
2. (książkowy) (przenośnie, przenośnia) skłonność do ulegania intensywnym emocjom, nastrojom, szczególnie szerzącym się w jakiejś zbiorowości psicosis

psychoza poporodowa (n)
(medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) epizody psychozy, występujące nie później niż w 8. tygodniu po porodzie; psicosis posparto

pszczelarski (adj)
odnoszący się do pszczelarstwa lub pszczelarzy apícola

pszczelarstwo /pʃʧ̑ɛˈlarstfɔ/ (n)
(rolnictwo, rolniczy) hodowla pszczół; apicultura

pszczelarz /ˈpʃʧ̑ɛlaʃ/ (n)
(pszczelarstwo, pszczelarski) osoba hodująca pszczoły w celu uzyskania produktów pszczelich, takich jak miód, wosk, pyłek, pierzga, propolis lub zapewnienia dostatecznej ilości pszczół do zapylania użytków rolnych apicultor

pszczoła /ˈpʃʧ̑ɔwa/ (n)
(potocznie, potoczny) latający owad wytwarzający miód, żyjący w zorganizowanych społecznościach abeja

pszenica /pʃɛ̃ˈɲiʦ̑a/ (n)
roślina zbożowa z rodzaju (1.1) trigo

pszeniczny (adj)
1. o kolorze przypominającym dojrzałe kłosy pszenicy tregueño
2. wykonany z pszenicy, zawierający pszenicę triguero
3. związany z pszenicą, dotyczący pszenicy triguero

pszenżyto /pʃɛ̃n͇ˈʒɨtɔ/ (n)
(rolnictwo, rolniczy) sztuczna hybryda żyta i pszenicy; triticale

ptactwo /ˈptaʦ̑tfɔ/ (n)
(książkowy) ogół ptaków lub ich grupa ave

ptak /ptak/ (n)
(zoologia, zoologiczny) zwierzę opierzone posiadające skrzydła i dziób; ave, pájaro

ptasi móżdżek /ˈptaɕi ˈmuʒʤ̑ɛk/ (idiom)
(potocznie, potoczny) (ironicznie) o tępym, ograniczonym umyśle, także: określenie osoby, którą uważa się za głupią bobo de capirote, cabeza de alcornoque

ptasia grypa /ˈptaɕa ˈɡrɨpa/ (n)
(zoologia, zoologiczny) (medycyna, medyczny) rodzaj grypy przenoszony przez ptaki; gripe aviar, gripe aviaria

ptaszek /ˈptaʃɛk/ (n)
1. (potocznie, potoczny) (infantylnie) penis pajarito
2. mały ptak pajarito
3. (potocznie, potoczny) drobny oszust, przestępca pajarraco
4. (potocznie, potoczny) ktoś sprytny pájaro
5. nazwa znaku ✓, służącego do zaznaczania wyboru visto

ptialina /ptʲjaˈlʲĩna/ (n)
(biochemia, biochemiczny) enzym obecny w ślinie i rozkładający skrobię; ptialina, tialina

puaz /ˈpu<sup>w</sup>as/ (n)
(fizyka, fizyczny) (metrologia, metrologiczny) jednostka lepkości dynamicznej; poise

pub (n)
typ baru z zakąskami i alkoholami pub

publicznie (adv)
w sposób jawny, otwarty, publiczny, przy udziale osób trzecich públicamente, en público

publiczność /puˈblʲiʧ̑nɔɕʨ̑/ (n)
grupa osób, która oglądają jakieś przedstawienie, pokaz, zawody público

publikacja /ˌpublʲiˈkaʦ̑ʲja/ (n)
1. podawanie czegoś do publicznej wiadomości publicación
2. praca, artykuł, utwór wydane drukiem publicación, edición

puchacz /ˈpuxaʧ̑/ (n)
(ornitologia, ornitologiczny) największa występująca w Polsce sowa; búho, búho real

puchacz zwyczajny (n)
(ornitologia, ornitologiczny) Bubo bubo, gatunek ptaka z rodziny puszczykowatych występujący m.in. w Polsce; búho real

puchar /ˈpuxar/ (n)
1. (sport, sportowy) trofeum przyznawane jako nagroda; copa
2. naczynie, rodzaj czary z nóżką, w postaci dużego kielicha, niekiedy z grubego szkła; copa

puder /ˈpudɛr/ (n)
(kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) kosmetyk o charakterystycznej kruchej i sypkiej konsystencji, służący do pielęgnacji i upiększania skóry, najczęściej twarzy; polvos

puderniczka (n)
płaskie pudełeczko służące do przechowywania pudru kosmetycznego, najczęściej zdobione i mające lusterko wewnątrz polvera

pudło /ˈpudwɔ/ (n)
1. (motoryzacja) (potocznie, potoczny) stary lub zepsuty pojazd cafetera, cacharro, trasto
2. (obraźliwie) starsza kobieta carroza, fósil, momia, trasto
3. (potocznie, potoczny) więzienie trullo
4. (przenośnie, przenośnia) nietrafione przedsięwzięcie fracaso, patinazo, revés
5. chybiony strzał tiro errado
6. duże pudełko caja
7. zawartość pudła (1.1) caja
8. (motoryzacja) tylna część pojazdu do przewożenia osób lub towarów caja
9. (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (potocznie, potoczny) część instrumentu wzmacniająca dźwięk caja

pulchny (adj)
1. mający wydatne kształty i miękki z powodu dużej zawartości tkanki tłuszczowej rollizo
2. miękki jak gąbka, łatwo uginający się pod naciskiem esponjoso

pulmonologia /ˌpulmɔ̃nɔˈlɔɟja/ (n)
(medycyna, medyczny) dziedzina medycyny zajmująca się profilaktyką, rozpoznawaniem i leczeniem chorób płuc; neumología

pulpit /ˈpulpʲit/ (n)
1. (informatyka, informatyczny) podstawowy obszar roboczy w systemach operacyjnych, których powłoka graficzna oparta jest o tzw. okna; escritorio
2. (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) pochyła podstawka do podtrzymywania nut atril
3. stolik do pisania z pochyłym blatem pupitre
4. pochyły blat w ławce szkolnej, biurku lub innym meblu pupitre

pulsar /ˈpulsar/ (n)
(astronomia, astronomiczny) gwiazda neutronowa, wysyłająca regularne impulsy elektromagnetyczne; púlsar, pulsar

puma /ˈpũma/ (n)
(zoologia, zoologiczny) Puma, rodzaj ssaków drapieżnych z rodziny kotowatych; puma

pumeksowy (adj)
związany z pumeksem; wykonany z pumeksu pumítico

pumpernikiel /ˌpũmpɛrʲˈɲicɛl/ (n)
rodzaj ciemnego chleba wypiekanego z mąki żytniej, z dodatkiem miodu lub melasy; Pumpernickel

punicki /pũˈɲiʦ̑ʲci/ (adj)
dotyczący Kartaginy púnico

punkt /pũŋkt/ (adv)
dokładnie (o godzinie) en punto

punkt /pũŋkt/ (n)
(geometria) najmniejszy, bezwymiarowy obiekt geometryczny; punto

punkt rzutu karnego /ˈpũŋɡd ˈʒutu karˈnɛɡɔ/ (n)
(sport, sportowy) punkt, z którego wykonuje się rzut karny; w piłce nożnej znajduje się jedenaście metrów od linii bramkowej punto de penalti

punkt widokowy (n)
(turystyka, turystyczny) wzniesione miejsce w terenie, z którego roztacza się atrakcyjny, szeroki widok na okolicę; mirador

punkt widzenia /ˈpũŋɡd vʲiˈʣ̑ɛ̃ɲa/ (n)
stanowisko, z którego rozpatruje się jakąś sprawę, sposób, w jaki ujmuje się jakieś zagadnienie punto de vista

punkt wyjścia /ˈpũŋɡd ˈvɨjɕʨ̑a/ (n)
początkowe położenie, stan inicjujący jakiś proces, podłoże zmiany, źródło wydarzeń punto de partida

punktualnie /ˌpũŋktuˈ<sup>w</sup>alʲɲɛ/ (adv)
dokładnie o wyznaczonej porze, nie spóźniając się puntualmente

punktualność /ˌpũŋktuˈ<sup>w</sup>alnɔɕʨ̑/ (n)
wykonywanie czegoś w ściśle określonym czasie; umiejętność nie spóźniania się puntualidad

punktualny /ˌpũŋktuˈ<sup>w</sup>alnɨ/ (adj)
przybywający o określonej godzinie, nie spóźniający się; przestrzegający punktualności puntual

pupa /ˈpupa/ (n)
dziecięce pośladki, (potocznie, potoczny) (eufemistycznie) każde inne culete, pompis

pupcia /ˈpupʲʨ̑a/ (n)
(zdrobniale) od: pupa culete, culito, culín

purpura /purˈpura/ (n)
ciepły odcień fioletu púrpura

purpurowy /ˌpurpuˈrɔvɨ/ (adj)
mający kolor ciemnoczerwony z odcieniem fioletowym, taki jak kolor purpury púrpura

purpuryna (n)
(chemia, chemiczny) organiczny barwnik stosowany do otrzymywania zaprawowych barwników kwasowych, farb imitujących złoto i w chemii analitycznej purpurina

puryna (n)
(biochemia, biochemiczny) aromatyczny, organiczny związek chemiczny; purina

purée (n)
(kulinaria) potrawa z ziemniaków, innych warzyw lub owoców – ugotowanych, przetartych lub zgniecionych na papkę; puré

pustelnik /puˈstɛlʲɲik/ (n)
1. (przenośnie, przenośnia) osoba stroniąca od innych ludzi ermitaño, solitario
2. człowiek mieszkający w odosobnieniu i oddający się modlitwie ermitaño, anacoreta

pustułka /puˈstuwka/ (n)
(ornitologia, ornitologiczny) Falco tinnunculus, barwny, drapieżny ptak eurazjatycki; cernícalo

pusty /ˈpustɨ/ (adj)
niezawierający niczego vacío, hueco

pustynia /puˈstɨ̃ɲa/ (n)
(geografia, geograficzny) teren niemal całkowicie pozbawiony roślinności na skutek małej ilości opadów; desierto

pustynny /puˈstɨ̃nːɨ/ (adj)
związany z pustynią, pochodzący z terenów pustyni desértico

puszczać kaczki /ˈpuʃʧ̑aʨ̑ ˈkaʧ̑ʲci/ (v)
rzucać płaskie kamyki lub muszelki na taflę wody tak, aby odbijały się od niej kilkakrotnie; hacer cabrilla, hacer patito

puszczyk /ˈpuʃʧ̑ɨk/ (n)
(ornitologia, ornitologiczny) Strix aluco, najczęściej spotykana europejska sowa o donośnym hukaniu; cárabo

puszka /ˈpuʃka/ (n)
metalowy, zamykany pojemnik – na żywność, napoje, farby itp.; lata, bote

puszka Pandory /ˈpuʃka pãnˈdɔrɨ/ (idiom)
źródło wielkich nieszczęść, kłopotów caja de Pandora

puszyć się jak paw /ˈpuʃɨʨ̑‿ɕɛ ˈjak ˈpaf/ (v)
zachowywać się zarozumiale, dumnie pavonearse

putinizacja (n)
(publikatory) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zmiany polityczne przynoszące autorytarną władzę i ograniczenia swobód obywatelskich w państwach demokratycznych putinización

puzon (n)
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument dęty blaszany, w którym wysokość dźwięku reguluje się teleskopowym suwakiem; trombón

puzonista /ˌpuzɔ̃ˈɲista/ (n)
muzyk, który gra na puzonie trombonista, trombón

puzonistka (n)
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) kobieta, która gra na puzonie trombonista, trombón

pułapka /puˈwapka/ (n)
1. kłopotliwa sytuacja, z której trudno wybrnąć trampa
2. zasadzka, podstęp trampa
3. urządzenie do chwytania myszy, ptaków, innych zwierząt trampa, cepo

pułapka na myszy /puˈwapka na‿ˈmɨʃɨ/ (n)
proste mechaniczne urządzenie służące do łapania myszy na przynętę ratonera

pułkownik /puwˈkɔvʲɲik/ (n)
wyższy stopień oficerski niższy od generała; coronel

puścić pawia /ˈpuɕʨ̑iʨ̑ ˈpavʲja/ (v)
(potocznie, potoczny) (pospolicie) zwymiotować cambiar la peseta, echar la pota

pylnik /ˈpɨlʲɲik/ (n)
(botanika, botaniczny) część pręcika kwiatowego zawierająca pyłek; teca

pyrrusowe zwycięstwo /ˌpɨrːuˈsɔvɛ zvɨˈʨ̑ɛ̃w̃stfɔ/ (idiom)
zwycięstwo osiągnięte zbyt wysokim kosztem; victoria pírrica

pyskówka /pɨˈskufka/ (n)
(potocznie, potoczny) ordynarna kłótnia, ostra wymiana zdań bronca, camorra

pytanie /pɨˈtãɲɛ/ (n)
1. (rzeczownik odczasownikowy) od: pytać interrogar
2. wypowiedź, której celem jest uzyskanie informacji pregunta, cuestión
3. zagadnienie, problem cuestión, pregunta

pytanie retoryczne /pɨˈtãɲɛ ˌrɛtɔˈrɨʧ̑nɛ/ (n)
(językoznawstwo, językoznawczy) pytanie, na które nie oczekuje się lub nie udziela się odpowiedzi, stosowane jako figura retoryczna lub wyraz powątpiewania; pregunta retórica

pytać /ˈpɨtaʨ̑/ (v)
1. sprawdzać zasób wiadomości ucznia interrogar, preguntar
2. wypowiadać się w formie wymagającej odpowiedzi preguntar, interrogar

pyłek /ˈpɨwɛk/ (n)
(botanika, botaniczny) męskie gamety u roślin; polen

pójść do Abrahama na piwo /ˈpujʑʥ̑ ˌdɔ‿abraˈxãma na‿ˈpʲivɔ/ (v)
(żartobliwie) (potocznie, potoczny) umrzeć, zginąć, ponieść śmierć; stracić życie irse al otro barrio

pójść do Canossy /ˈpujʑʥ̑ ˌdɔ‿kãˈnɔsːɨ/ (v)
być zmuszonym do ukorzenia się przed przeciwnikiem ir a Canossa

pójść do łóżka /ˈpujʑʥ̑ dɔ‿ˈwuʃka/ (v)
(potocznie, potoczny) (eufemistycznie) odbyć (z kimś) stosunek płciowy acostarse

półeczka /puˈwɛʧ̑ka/ (n)
(zdrobniale) od: półka anaquel, pequeño balda

półka /ˈpuwka/ (n)
1. część skały podobna do półki (1.1) saliente
2. osobny mebel lub część szafy, kredensu, regału itp., w kształcie poziomej deski, służący do trzymania na nim przedmiotów estante, estantería

półksiężyc /puwʲˈcɕɛ̃w̃ʒɨʦ̑/ (n)
1. (przenośnie, przenośnia) symbol w kształcie półksiężyca (1.1); medialuna, media luna
2. Księżyc widziany tylko w części nie większej niż połowa tarczy cuarto de Luna

półkula /puwˈkula/ (n)
1. (anatomia, anatomiczny) jedna z dwóch części mózgu; hemisferio, lóbulo
2. (geografia, geograficzny) półkula (1.1) Ziemi; hemisferio, semiesfera
3. (geometria) połowa kuli; hemisferio

półkulisty (adj)
o kształcie zbliżonym do półkuli semiesférico

północ /ˈpuwnɔʦ̑/ (n)
1. godzina 24:00 medianoche
2. kierunek wskazywany przez prawą rękę przy patrzeniu na zachód, przeciwny do południa; norte

północnoamerykański (adj)
związany z Ameryką Północną, dotyczący Ameryki Północnej norteamericano

północnoirlandzki (adj)
związany z Irlandią Północną, dotyczący Irlandii Północnej norirlandés

północnokoreański /puwˈnɔʦ̑nɔˌkɔrɛˈãj̃sʲci/ (adj)
odnoszący się do Korei Północnej norcoreano

północnowietnamski (adj)
(historia, historyczny, historycznie) związany z Wietnamem Północnym ((oficjalnie) Demokratyczna Republika Wietnamu) norvietnamita

północny /puwˈnɔʦ̑nɨ/ (adj)
(geografia, geograficzny) dotyczący północy, jako strony świata, kierunku septentrional, boreal, norteño, del norte, nórdico

północny wschód /puwˈnɔʦ̑nɨ ˈfsxut/ (n)
(geografia, geograficzny) kierunek świata pośredni między północnym a wschodnim nordeste, noreste

północny zachód /puwˈnɔʦ̑nɨ ˈzaxut/ (n)
(geografia, geograficzny) kierunek świata pośredni między północnym a zachodnim noroeste

półnuta (n)
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) nuta trwająca połowę całej nuty; blanca

półoś /ˈpuwɔɕ/ (n)
1. (geometria) połowa osi niektórych krzywych geometrycznych semieje
2. (mechanika) wał, który przenosi napęd mechanizmu różnicowego samochodu na koło napędowe; semieje

półpasiec /puwˈpaɕɛʦ̑/ (n)
(medycyna, medyczny) wirusowe zapalenie nerwu, które objawia się bolesnymi wykwitami występującymi na skórze; herpes zóster

półprzewodnik /ˌpuwpʃɛˈvɔdʲɲik/ (n)
(fizyka, fizyczny) ciało stałe będące przewodnikiem, o oporze większym niż w metalach, a mniejszym niż w dielektrykach; semiconductor

półprzezroczysty (adj)
niezupełnie przezroczysty, częściowo przezroczysty semitransparente

półroczny (adj)
trwający pół roku, mający pół roku semestral

półsłodki /puwˈswɔtʲci/ (adj)
(kulinaria) o napojach alkoholowych: mający smak pośredni między słodkim a półwytrawnym, niezbyt słodki semi-dulce

półton /ˈpuwtɔ̃n/ (n)
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) najmniejsza odległość między dwoma dźwiękami we współczesnym zachodnim systemie tonalnym; semitono

półtora /puwˈtɔra/ (numeralFraction)
jeden/jedno i pół uno y medio

półtorej /puwˈtɔrɛj/ (numeralFraction)
jedna i pół uno y medio

półwysep /puwˈvɨsɛp/ (n)
(geografia, geograficzny) wysunięta część lądu otoczona z trzech stron wodami morza, jeziora lub rzeki; península

półwytrawny /ˌpuwvɨˈtravnɨ/ (adj)
(kulinaria) o napojach alkoholowych: mający smak pośredni między wytrawnym a półsłodkim semiseco

późno /ˈpuʑnɔ/ (adv)
pod koniec jakiegoś czasu lub okresu tarde

pęcherz moczowy (n)
(anatomia, anatomiczny) narząd wewnętrzny stanowiący zbiornik moczu vejiga urinaria, vejiga

pęcherzyk /pɛ̃w̃ˈxɛʒɨk/ (n)
1. (anatomia, anatomiczny) mały narząd błoniasty w organizmach żywych; vesícula
2. (technologia, technika, techniczny) mała wypukłość lub próżnia w odlewie burbuja, sopladura
3. (zdrobniale) od: pęcherz ampollita, vejiguilla
4. mała bańka gazu w cieczy burbuja

pęcherzyk jajnikowy /pɛ̃w̃ˈxɛʒɨc ˌjäjɲiˈkɔvɨ/ (n)
(anatomia, anatomiczny) (zobacz) pęcherzyk Graafa folículo ovárico

pęcherzyk żółciowy (n)
(anatomia, anatomiczny) narząd wewnętrzny służący do gromadzenia i zagęszczania żółci vesícula biliar

pędzel /ˈpɛ̃nʣ̑ɛl/ (n)
narzędzie składające się z pęczka włosia osadzonego na trzonku, służące m.in. do malowania; pincel, brocha

pępek /ˈpɛ̃mpɛk/ (n)
(anatomia, anatomiczny) blizna w środkowej części brzucha, która stanowi pozostałość po odpadniętej lub usuniętej pępowinie; ombligo

pęto /ˈpɛ̃ntɔ/ (n)
1. kawałek kiełbasy zakończony sznurkiem lub metalowym klipsem vuelta
2. wiązadło z powroza, łańcucha, rzemienia nakładane na przednie nogi zwierząt w celu ograniczenia swobody ich ruchów maniota, traba

płaca /ˈpwaʦ̑a/ (n)
zarobek, wynagrodzenie za pracę salario, paga

płacić /ˈpwaʨ̑iʨ̑/ (v)
1. dawać (przekazywać) pieniądze za coś pagar
2. (potocznie, potoczny) ponosić konsekwencje pagar

płacz /pwaʧ̑/ (n)
wylewanie łez; llanto, lloro

płacz i zgrzytanie zębów /ˈpwaʧ̑ ˌi‿zɡʒɨˈtãɲɛ ˈzɛ̃mbuf/ (n)
ewangeliczne określenie mąk piekielnych llanto y rechinar de dientes

płakać /ˈpwakaʨ̑/ (v)
wylewać łzy, ronić łzy llorar

płakać jak bóbr /ˈpwakaʨ̑ ˈjaɡ ˈbupr̥/ (v)
płakać żałośnie, rzewnie deshacerse en lágrimas, llorar a lágrima viva, llorar a mares, llorar a moco tendido, llorar como una Magdalena

płaski /ˈpwasʲci/ (adj)
1. (przenośnie, przenośnia) niewyszukany, powierzchowny, banalny banal, insustancial, trivial
2. nieposiadający wybrzuszeń, wgłębień plano, llano, liso

płaskorzeźba /ˌpwaskɔˈʒɛʑba/ (n)
(sztuka) kompozycja rzeźbiarska na płaskim materiale, wykonana z pozostawieniem na niej tła bajorrelieve

płaskostopie (n)
(medycyna, medyczny) zniekształcenie stopy polegające na spłaszczeniu przez obniżenie się jej fizjologicznych sklepień; pie plano

płaskowyż /pwaˈskɔvɨʃ/ (n)
(geografia, geograficzny) obszar wysoko położony o płaskiej lub lekko falistej powierzchni i o stromych stokach; meseta, altiplano, altiplanicie

płaszcz /pwaʃʧ̑/ (n)
1. (anatomia, anatomiczny) fałd tkanki okrywający ciało mięczaków; manto, abrigo
2. (krawiectwo) wierzchnie okrycie sięgające do kolan lub dłuższe, chroniące przed zimnem lub deszczem; abrigo
3. element konstrukcyjny urządzenia technicznego, jego osłona; camisa, chaqueta

płaszcz Ziemi /ˈpwaʒʤ̑ʲ ˈʑɛ̃mʲi/ (n)
(geologia, geologiczny) strefa między skorupą ziemską a jądrem Ziemi; manto terrestre

płaszczka /ˈpwaʃʧ̑ka/ (n)
(ichtiologia, ichtiologiczny) silnie spłaszczona ryba żyjąca przy dnie morskim; raya

płaszczyk /ˈpwaʃʧ̑ɨk/ (n)
(przenośnie, przenośnia) pozór cubierta

płaszczyzna /pwaˈʃʧ̑ɨzna/ (n)
1. (geometria) dwuwymiarowa przestrzeń euklidesowa; plano
2. płaska powierzchnia llanura, planicie

płaszczyć /ˈpwaʃʧ̑ɨʨ̑/ (v)
1. czynić coś płaskim aplanar, aplastar
2. (przenośnie, przenośnia) robić coś, żeby zdobyć przychylność innej osoby arrastrarse, rebajarse
3. czynić płaskim siebie samego, przywierając do ziemi aplastarse

płatek /ˈpwatɛk/ (n)
1. (anatomia, anatomiczny) dolna część małżowiny usznej; lóbulo
2. (botanika, botaniczny) część korony u kwiatów: pétalo
3. niewielki, płaski kawałek czegoś copo
4. kryształ śniegu copo

płatek śniegu /ˈpwatɛc ˈɕɲɛɡu/ (n)
struktura kryształów śniegu copo de nieve

płatność /ˈpwatnɔɕʨ̑/ (n)
efekt, akt płacenia dokonywany w wyznaczonym terminie pago

płatny /ˈpwatnɨ/ (adj)
1. taki, któremu się płaci a sueldo
2. taki, za który dostaje się wynagrodzenie pagado, remunerado
3. taki, za który należy zapłacić de pago

płaz /pwas/ (n)
(zoologia, zoologiczny) zwierzę z gromady kręgowców ziemnowodnych Amphibia; anfibio

płciowy /ˈpw̥ʨ̑ɔvɨ/ (adj)
zdeterminowany przez płeć, dotyczący płci sexual

płetwa /ˈpwɛtfa/ (n)
1. (zoologia, zoologiczny) narząd służący do utrzymywania pożądanej pozycji ciała oraz do poruszania się, występujący u ryb oraz u ssaków wodnych; aleta
2. płaski element nakładany na stopę i ułatwiający poruszanie się człowieka w wodzie; aleta

płetwa sterowa /ˈpwɛtfa stɛˈrɔva/ (n)
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) zanurzona w wodzie, ruchoma część steru; płat, który dzięki opływającej go wodzie, generuje siłę skręcającą ruch statku; pala del timón

płetwal błękitny (n)
(zoologia, zoologiczny) Balaenoptera musculus, gatunek wieloryba z rodzaju płetwal; ballena azul, rorcual azul

płetwonurek /ˌpwɛtfɔ̃ˈnurɛk/ (n)
nurek z lekkim osprzętem i płetwami, które umożliwiają swobodne poruszanie się pod wodą hombre rana

płeć /pwɛʨ̑/ (n)
cecha organizmów żywych w obrębie jednego gatunku charakteryzująca je pod względem ich zdolności rozrodczych; sexo, género

płeć piękna /ˈpwɛʨ̑ ˈpʲjɛ̃ŋkna/ (idiom)
(literacko) kobiety bello sexo

płodność /ˈpwɔdnɔɕʨ̑/ (n)
(biologia, biologiczny) naturalna zdolność do posiadania potomstwa, zdolność do zajścia w ciążę fertilidad

płodowy (adj)
dotyczący płodu fetal

płodozmian /pwɔˈdɔzmʲjãn/ (n)
(rolnictwo, rolniczy) system gospodarki rolnej ustalający z góry na wiele lat stałą rotację upraw; rotación de cultivos

płodzić (v)
1. (przenośnie, przenośnia) być twórcą czegoś concebir
2. powodować powstanie istoty żywej poprzez akt zapłodnienia engendrar

płomień /ˈpwɔ̃mʲjɛ̇̃ɲ/ (n)
język ognia unoszący się nad płonącym przedmiotem; llama

płot /pwɔt/ (n)
ogrodzenie domu lub gospodarstwa; cerca, valla

płotek /ˈpwɔtɛk/ (n)
1. (sport, sportowy) sprzęt lekkoatletyczny używany w biegach płotkarskich valla
2. mały płot valla

płowieć (v)
1. stawać się płowym, nabierać barwy płowej (żółtawo-szarej) amarillear, amarillecer
2. tracić intensywność barwy pod wpływem światła descolorarse, desteñirse

płucny (adj)
(anatomia, anatomiczny) dotyczący płuca, związany z płucami, znajdujący się w płucach, będący częścią płuc pulmonar

płuco /ˈpwuʦ̑ɔ/ (n)
(anatomia, anatomiczny) pojedynczy lub parzysty narząd oddechowy właściwy dla kręgowców oddychających powietrzem; pulmón

pług /pwuk/ (n)
(rolnictwo, rolniczy) narzędzie rolnicze, uprawowe, służące do przeprowadzania orki; arado

płukanie /pwuˈkãɲɛ/ (n)
(rzeczownik odczasownikowy) od: płukać enjuague, lavado, aclarado

płyn /pwɨ̃n/ (n)
(potocznie, potoczny) ciecz líquido

płyn Lugola (n)
(chemia, chemiczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) wodny roztwór czystego jodu w jodku potasu, do zastosowań leczniczych lub laboratoryjnych; disolución de Lugol, lugol

płynność /ˈpwɨ̃nːɔɕʨ̑/ (n)
1. (przenośnie, przenośnia) lekkość, zwiewność fluidez
2. cecha cieczy fluidez

płynność finansowa /ˈpwɨ̃nːɔɕʨ̑ ˌfʲĩnãw̃ˈsɔva/ (n)
(ekonomia, ekonomiczny) zdolność do terminowego realizowania zobowiązań; liquidez monetaria, tesorería

płynny /ˈpwɨ̃nːɨ/ (adj)
1. będący płynem, ciekły líquido, acuoso
2. odznaczający się harmonijnym rytmem, swobodny, bez błędów, zahamowań fluido

płynąć /ˈpwɨ̃nɔ̃ɲʨ̑/ (v)
1. o cieczy: poruszać się w jakimś kierunku fluir, correr
2. o czasie: upływać, mijać correr, pasar
3. poruszać się w wodzie lub na jej powierzchni, także za pomocą łodzi nadar, flotar, navegar

płynąć pod prąd (v)
1. (dosłownie) płynąć w kierunku przeciwnym do nurtu rzeki navegar contra (la) corriente
2. (przenośnie, przenośnia) przeciwstawiać się panującym zwyczajom, poglądom itp., opierać się czemuś ir contra (la) corriente, navegar contra (la) corriente

płyta /ˈpwɨta/ (n)
krążek służący do przechowywania muzyki lub danych disco

płyta główna /ˈpwɨta ˈɡwuvna/ (n)
(elektronika, elektroniczny) najważniejsza część urządzenia (w szczególności komputera) pozwalająca na komunikację wszystkich urządzeń do niej podłączonych; placa base

płyta kompaktowa /ˈpwɨta ˌkɔ̃mpakˈtɔva/ (n)
poliwęglanowa płyta z zakodowaną cyfrowo informacją do odczytu światłem lasera optycznego cederrón, cedé

płyta litosferyczna /ˈpwɨta ˌlʲitɔsfɛˈrɨʧ̑na/ (n)
(geologia, geologiczny) fragment litosfery mogący przemieszczać się po plastycznym podłożu; placa litosférica

płytkarz /ˈpwɨtkaʃ/ (n)
(budownictwo) specjalista zajmujący się kafelkowaniem ścian lub podłóg embaldosador, alicatador

płytki /ˈpwɨtʲci/ (adj)
1. (przenośnie, przenośnia) pozbawiony głębszych wartości; banalny superficial, trivial
2. taki, który nie ma dużej głębokości; charakteryzujący się płytkością; niegłęboki poco profundo

pływactwo (n)
(sport, sportowy) sport pływacki, zawody pływackie natación

pływak /ˈpwɨvak/ (n)
1. (technologia, technika, techniczny) element techniczny mający za zadanie unosić się na wodzie lub innej cieczy flotador
2. (sport, sportowy) człowiek (zwłaszcza sportowiec) zajmujący się pływaniem nadador

pływalnia /pwɨˈvalʲɲa/ (n)
(sport, sportowy) obiekt sportowy przeznaczony do treningu pływania piscina

pływanie synchroniczne (n)
(sport, sportowy) drużynowa dyscyplina sportowa będąca połączeniem pływania, gimnastyki oraz tańca; natación sincronizada

pływać /ˈpwɨvaʨ̑/ (v)
1. mieć cechy, które uniemożliwiają zatonięcie w wodzie flotar
2. poruszać się w wodzie, po wodzie lub innym płynie nadar

rabarbar /raˈbarbar/ (n)
(botanika, botaniczny) (ogrodnictwo, ogrodniczy) Rheum L., roślina warzywna z rodziny rdestowatych; ruibarbo

rabata /raˈbata/ (n)
(ogrodnictwo, ogrodniczy) wąska grządka kwiatowa obramowująca trawnik macizo, parterre

rabin /ˈrabʲĩn/ (n)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) przełożony gminy żydowskiej, uczony w prawie żydowskim; rabino

rabinacki (adj)
związany z rabinem, dotyczący rabina lub rabinatu rabínico

rachatłukum /ˌraxatˈwukũm/ (n)
(kulinaria) (cukiernictwo) słodki przysmak z Bliskiego Wschodu, wyrób cukierniczy o konsystencji galaretki, zawierający dodatki, np. migdały, orzechy lub kawałki owoców, serwowany w formie kostek oprószonych cukrem pudrem; lokum, lucumi

racica /raˈʨ̑iʦ̑a/ (n)
(zoologia, zoologiczny) kopyto zwierząt parzystokopytnych, stanowiące rogową okrywę ostatniego członu trzeciego i czwartego palca; pezuña

racjonalistka /ˌraʦ̑ʲjɔ̃naˈlʲistka/ (n)
forma żeńska od: racjonalista racionalista

racjonalizm /ˌraʦ̑ʲjɔ̃ˈnalʲism̥/ (n)
(filozofia, filozoficzny) pogląd uznający za możliwe poznanie prawdy z użyciem samego rozumu; racionalismo

racjonalność /ˌraʦ̑ʲjɔ̃ˈnalnɔɕʨ̑/ (n)
cecha tego, co racjonalne racionalidad

racjonalny /ˌraʦ̑ʲjɔ̃ˈnalnɨ/ (adj)
opierający się na logicznym rozumowaniu racional

raczkować /raʧ̑ˈkɔvaʨ̑/ (v)
(potocznie, potoczny) o niemowlętach: poruszać się podpierając się na rękach i kolanach; chodzić na czworaka andar a gatas, gatear

raczyć /ˈraʧ̑ɨʨ̑/ (v)
1. częstować agasajar, obsequiar
2. łaskawie zechcieć coś zrobić, być łaskawym coś zrobić (często (ironicznie)) dignarse

rad /rat/ (n)
(chemia, chemiczny) promieniotwórczy pierwiastek chemiczny o liczbie atomowej 88, srebrzystobiały metal; radio

rada /ˈrada/ (n)
1. wypowiedź skierowana do kogoś, zawierająca zalecenie, jak się należy zachować w określonej sytuacji consejo
2. grupa osób, najczęściej wydzielona formalnie w ramach jakiejś organizacji lub społeczności, której celem jest znalezienie poprzez dyskusję lub z racji posiadanego doświadczenia, rozwiązania określonego problemu consejo
3. zebranie, na którym dyskutowany jest jakiś problem consejo

radar /ˈradar/ (n)
(technologia, technika, techniczny) urządzenie emitujące fale elektromagnetyczne określonej długości i odbierające te fale odbite od obiektów i na tej podstawie określające położenie tych obiektów; radar

radca prawny (n)
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) prawnik zatrudniony w jakiejś instytucji, który udziela porad i opinii prawnych oraz występuje w imieniu instytucji przed sądami i organami arbitrażowymi asesor legal

radiator /raˈdʲjatɔr/ (n)
(technologia, technika, techniczny) element lub zespół elementów wypromieniowujących ciepło do otoczenia; radiador

radio /ˈradʲjɔ/ (n)
1. instytucja nadająca audycje za pomocą fal elektromagnetycznych radio
2. urządzenie do odbioru takich audycji; radio

radio- /ˈradʲjɔ/ (prefix)
…stosowany w złożeniach podkreślających, że coś wykorzystuje fale radiowe lub ma wbudowane radio (urządzenie), radiowy; względnie wykorzystuje zjawiska związane z promieniowaniem radio-

radioaktywność (n)
(fizyka, fizyczny) zdolność jąder atomowych do samorzutnej emisji promieniowania korpuskularnego alfa lub beta albo promieniowania elektromagnetycznego gamma radioactividad

radioliza /ˌradʲjɔˈlʲiza/ (n)
(chemia, chemiczny) proces chemiczny zachodzący pod wpływem promieniowania jonizującego; radiólisis

radioodbiornik /ˌradʲjɔːdˈbʲjɔrʲɲik/ (n)
(technologia, technika, techniczny) urządzenie służące do odbioru sygnału radiowego; radiorreceptor

radiooperator (n)
osoba obsługująca urządzenia radiowo-nadawcze i nadawczo-odbiorcze operador de radio

radiostacja /ˌradʲjɔˈstaʦ̑ʲja/ (n)
urządzenie radiowe do nadawania, odbioru lub obu tych funkcji; radioestación

radiosłuchacz (n)
człowiek słuchający audycji radiowych; słuchacz radia radioyente

radiosłuchaczka (n)
kobieta słuchająca audycji radiowych; słuchaczka radia radioyente

radiotelegrafista /ˌradʲjɔtɛlɛɡraˈfʲista/ (n)
pracownik, który obsługuje radiotelegraf, przekazuje i odbiera radiotelegramy radiotelegrafista

radioteleskop (n)
(astronomia, astronomiczny) teleskop, który wykorzystuje fale radiowe do obserwacji odległych obiektów astronomicznych; radiotelescopio

radioterapeuta (n)
(medycyna, medyczny) lekarz specjalista w dziedzinie radioterapii radioterapeuta

radioterapia /ˌradʲjɔtɛˈrapʲja/ (n)
(medycyna, medyczny) leczenie za pomocą promieniowania jonizującego; radioterapia

radiowóz /raˈdʲjɔvus/ (n)
samochód policyjny; coche patrulla

radon /ˈradɔ̃n/ (n)
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Rn i liczbie atomowej 86, promieniotwórczy gaz szlachetny, bezbarwny i bezwonny; radón

radosny /raˈdɔsnɨ/ (adj)
taki, który charakteryzuje się radością, ma dobry humor; nie jest smutny alegre, gozoso

radować się /raˈdɔvaʨ̑‿ɕɛ/ (v)
cieszyć się, być radosnym alegrarse, gozar, regocijarse

radość /ˈradɔɕʨ̑/ (n)
uczucie zadowolenia i satysfakcji, przejawiające się śmiechem, optymistycznym spojrzeniem na rzeczywistość czy poczuciem beztroski alegría

radykalnie /ˌradɨˈkalʲɲɛ/ (adv)
w sposób radykalny, nagły, zasadniczy, skrajny, gruntowny de raíz, radicalmente

radykalność /ˌradɨˈkalnɔɕʨ̑/ (n)
cecha tego, co jest radykalne radicalidad

radykalny /ˌradɨˈkalnɨ/ (adj)
który jest skutkiem zdecydowanych, bezkompromisowych działań radical

radziecki /raˈʥ̑ɛʦ̑ʲci/ (adj)
odnoszący się do Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich (ZSRR) soviético

rafa /ˈrafa/ (n)
zwykle podwodna przeszkoda wapienna powstała ze szkieletów organizmów morskich; arrecife

rafa koralowa /ˈrafa ˌkɔraˈlɔva/ (n)
rafa powstała z nagromadzenia pozostałości organizmów morskich, głównie szkieletów korali arrecife de coral, arrecife coralino

rafinacja /ˌrafʲĩˈnaʦ̑ʲja/ (n)
oczyszczanie substancji w celu nadania im odpowiednich właściwości; refinación, refinado

rafineria /ˌrafʲĩˈnɛrʲja/ (n)
1. (pospolicie) chemiczny zakład przemysłowy przerobu ropy naftowej; refinería de petróleo
2. zakład przemysłowy przeprowadzający oczyszczanie jakiegoś surowca refinería

rafinować /ˌrafʲĩˈnɔvaʨ̑/ (v)
poddawać procesowi rafinacji refinar

ragoût (n)
(kulinaria) typ gęstej potrawy przygotowywanej z kawałków mięsa duszonych w sosie z warzywami i różnymi dodatkami; ragú

raj /raj/ (n)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) miejsce wiecznej szczęśliwości, które istniało na początku ludzkości, które czeka również po śmierci; paraíso

raj na ziemi /ˈraj na‿ˈʑɛ̃mʲi/ (n)
wyjątkowo piękne miejsce paraíso terrenal

raj podatkowy /ˈraj ˌpɔdatˈkɔvɨ/ (n)
(potocznie, potoczny) kraj o łagodnych przepisach podatkowych dla obcokrajowców; paraíso fiscal

rajd /rajt/ (n)
(sport, sportowy) kilkuetapowy wyścig; rali

rajstopy /rajˈstɔpɨ/ (n)
rodzaj damskiej garderoby noszonej na nogach i dolnej części tułowia; panti, pantimedia, panty

rak /rak/ (n)
1. (medycyna, medyczny) nowotwór złośliwy pochodzenia nabłonkowego; cáncer
2. (zoologia, zoologiczny) jadalny skorupiak z podtypu stawonogów; cangrejo, cangrejo de río

rak jelita grubego (n)
(medycyna, medyczny) nowotwór złośliwy jelita grubego wywodzący się z nabłonka błony śluzowej jelita grubego, do którego zaliczany jest rak okrężnicy, rak zgięcia esiczo-odbytniczego i rak odbytnicy; cáncer colorrectal, cáncer de colon

rakieta /raˈcɛta/ (n)
1. (sport, sportowy) narzędzie służące do gry, odbijania piłki tenisowej raqueta
2. (wojskowość, wojskowy) pocisk zbudowany z głowicy bojowej i urządzenia napędowego z silnikiem rakietowym cohete, misil
3. pocisk świetlny służący do sygnalizacji lub oświetlenia cohete, bengala
4. pojazd latający lub pocisk napędzany silnikiem rakietowym; cohete

rakotwórczy (adj)
(medycyna, medyczny) przyczyniający się do powstawania raka cancerígeno

ramadan /rãˈmadãn/ (n)
1. (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w islamie: ścisły post obowiązujący muzułmanów od świtu do nocy w miesiącu ramadan (1.1) ramadán
2. dziewiąty miesiąc kalendarza muzułmańskiego ramadán

ramię /ˈrãmʲjɛ/ (n)
1. (anatomia, anatomiczny) część ciała od szyi do stawu barkowego hombro
2. (anatomia, anatomiczny) część kończyny górnej pomiędzy stawami: barkowym a łokciowym brazo
3. (potocznie, potoczny) cała kończyna górna brazo
4. w przyrodzie, technice – wszystko o kształcie przypominającym wyciągniętą rękę brazo

ramię w ramię /ˈrãmʲjɛ ˈv‿rãmʲjɛ/ (adv)
równo, bez różnicy w odległości hombro con hombro

rana /ˈrãna/ (n)
(medycyna, medyczny) uszkodzenie ciągłości skóry, a często również głębszych tkanek lub narządów na skutek urazu, oparzenia itp.; herida

randka /ˈrãntka/ (n)
umówione, najczęściej romantyczne spotkanie dwóch zainteresowanych sobą osób, w celu bliższego poznania się lub spędzenia razem czasu cita, encuentro

raniuszek /rãˈɲuʃɛk/ (n)
(ornitologia, ornitologiczny) raniuszek zwyczajny Aegithalos caudatus, mały ptak o puszystej sylwetce z czarnym wierzchem i białoróżowawym spodzie oraz długim schodkowatym ogonem; mito, chamarón

ranić /ˈrãɲiʨ̑/ (v)
1. powodować kaleczenie herir
2. zadać ranę herir
3. zadać ranę samemu sobie herirse

ranny /ˈrãnːɨ/ (adj)
1. mający miejsce o poranku; taki, który występuje na początku dnia matinal, matutino, mañanero
2. taki, który ma ranę herido

ranny /ˈrãnːɨ/ (n)
ten, kto jest ranny (1.1) herido

rano /ˈrãnɔ/ (adv)
wcześnie w ciągu dnia por la mañana, temprano

rano /ˈrãnɔ/ (n)
wczesna pora dnia mañana

rap /rap/ (n)
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) styl w muzyce; rap

raper /ˈrapɛr/ (n)
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) wykonawca muzyki rap rapero

raport /ˈrapɔrt/ (n)
szczegółowe sprawozdanie memoria, parte

rapsod (n)
(dawniej, dawny) (historia, historyczny, historycznie) wędrowny śpiewak recytujący poematy epickie rapsoda

rasa /ˈrasa/ (n)
(zoologia, zoologiczny) dawna kategoria systematyczna zwierząt zajmująca niższy poziom niż gatunek; raza

rasista /raˈɕista/ (n)
zwolennik rasizmu racista

rasistka /raˈɕistka/ (n)
zwolenniczka rasizmu racista

rasistowski /ˌraɕiˈstɔfsʲci/ (adj)
związany z rasistą lub rasizmem; mający treść nawiązującą do rasizmu racista

rasizm /ˈraɕism̥/ (n)
ideologia oraz wypływające z niej zachowania przyjmujące założenie wyższości niektórych ras ludzi nad innymi; racismo

rasowy /raˈsɔvɨ/ (adj)
1. dotyczący ras, rasy racial
2. o zwierzęciu należący do danej rasy de raza

raszpla /ˈraʃpla/ (n)
1. (ichtiologia, ichtiologiczny) Squatina squatina, gatunek ryby chrzęstnoszkieletowej z rodziny raszplowatych; rekin o spłaszczonym ciele i dużych parzystych płetwach; angelote, pez ángel
2. (potocznie, potoczny) (pospolicie) obraźliwie o kobiecie, najczęściej brzydkiej, źle zbudowanej lub starszej arpía, cacatúa
3. (rzemiosło, rzemieślniczy) stalowy pilnik o grubych nacięciach escofina

rata /ˈrata/ (n)
(ekonomia, ekonomiczny) część długu, którą trzeba zapłacić w określonym terminie plazo

ratunek /raˈtũnɛk/ (n)
pomoc w niebezpieczeństwie rescate, salvamento

ratunkowy (adj)
związany z ratunkiem de socorro

ratusz /ˈratuʃ/ (n)
(architektura, architektoniczny) budynek, w którym swoją siedzibę mają władze miasta; ayuntamiento

raz /'razɨ/ /ras/ (cardinalNumeral)
przy liczeniu jeden un

raz /'razɨ/ /ras/ (n)
1. okoliczność, ewentualność caso, vez
2. pojedyncza realizacja czynności vez
3. jednostka jakiejś wielkości vez

raz na ruski rok /ˈras na‿ˈrusʲci ˈrɔk/ (idiom)
(potocznie, potoczny) bardzo rzadko cada muerte de obispo

raz na wozie, raz pod wozem /ˈras na‿ˈvɔʑɛ ˈras pɔd‿ˈvɔzɛ̃m/ (proverb)
znaczące tyle co: czasem w życiu dzieje się lepiej, czasem gorzej una de cal y otra de arena

razem /ˈrazɛ̃m/ (adv)
(o wielu elementach, osobach itp.) łącznie, równocześnie, wszyscy / wszystkie junto, a la vez, juntamente, junto con

razić /ˈraʑiʨ̑/ (v)
atakować za pomocą jakiejś broni ofender

rdza /rʣ̑a/ (n)
1. Puccinia, grzyb powodujący plamy na roślinach roya
2. choroba powodowana przez rdzę (1.2) roya
3. warstwa na powierzchni metalu lub stopu (zwykle żelaza i stali) złożona z tlenku tego metalu; herrumbre, roya

rdzewieć /ˈrʣ̑ɛvʲjɛ̇ʨ̑/ (v)
o metalu: niszczeć poprzez utlenianie się oxidarse

reagować /ˌrɛaˈɡɔvaʨ̑/ (v)
odpowiadać jakimś zachowaniem na daną sytuację reaccionar

reakcja /rɛˈakʦ̑ʲja/ (n)
1. (chemia, chemiczny) proces polegający na przejściu jednych substancji w inne; reacción
2. (fizyka, fizyczny) jedna z sił wywieranych przez ciała zgodnie z trzecią zasadą dynamiki reacción
3. (fizyka, fizyczny) proces, przemiana reacción
4. odpowiedź na coś w formie działania lub postawy reacción
5. zachowanie organizmów żywych w odpowiedzi na bodźce reacción
6. (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (ekonomia, ekonomiczny) opór wobec zmian reacción

reakcja katalityczna /rɛˈakʦ̑ʲja ˌkatalʲiˈtɨʧ̑na/ (n)
(chemia, chemiczny) reakcja chemiczna odbywająca się z udziałem katalizatora reacción catalítica

reaktancja /ˌrɛakˈtãnʦ̑ʲja/ (n)
(fizyka, fizyczny) wkład do oporności układu elektrycznego pojawiający się przy przepływie prądów zmiennych, związany z obecnością w tym układzie indukcyjności i pojemności; część urojona impedancji; reactancia

reaktor /rɛˈaktɔr/ (n)
1. (chemia, chemiczny) zbiornik, w którym zachodzi reakcja chemiczna; reactor
2. (fizyka, fizyczny) urządzenie do wyzwalania energii jądrowej; reactor

reaktor katalityczny /rɛˈaktɔr ˌkatalʲiˈtɨʧ̑nɨ/ (n)
(motoryzacja) część układu wydechowego wszystkich współczesnych samochodów osobowych spełniająca funkcję pozasilnikowego systemu zmniejszania emisji szkodliwych składników spalin; catalizador

realgar (n)
(mineralogia, mineralogiczny) rzadki minerał z grupy siarczków, zbudowany z czterosiarczku czteroarsenu; rejalgar

realistka /ˌrɛaˈlʲistka/ (n)
forma żeńska od: realista realista

realizm (n)
1. postawa opierająca się na trzeźwej ocenie rzeczywistości realismo
2. (sztuka) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) wierne odtwarzanie rzeczywistości w utworze literackim lub dziele sztuki; (także, też) kierunek literacki i artystyczny wiernie odtwarzający rzeczywistość oraz cechujący się tym kierunek rozwinięty w XIX wieku; realismo

realizować /ˌrɛalʲiˈzɔvaʨ̑/ (v)
wcielać w życie, urzeczywistniać coś realizar

reanimacja (n)
(medycyna, medyczny) przywrócenie do życia kogoś znajdującego się w stanie śmierci klinicznej poprzez zastosowanie zabiegów pobudzających czynność serca, układu krążenia i oddychania reanimación

rebeliant /rɛˈbɛlʲjãnt/ (n)
uzbrojony bojownik buntujący się przeciwko istniejącej władzy; rebelde

recepcja /rɛˈʦ̑ɛpʦ̑ʲja/ (n)
1. (dawniej, dawny) galowe przyjęcie fiesta, recepción
2. (dawniej, dawny) zaaprobowanie, przyjęcie aceptación, admisión, recepción
3. (hotelarstwo) biuro przy wejściu, które obsługuje osoby wchodzące recepción
4. przyjmowanie gości w recepcji (1.1) recepción
5. (książkowy) (sztuka) (literacko) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) odbiór, przyjęcie dzieła, utworu, kierunku w sztuce recepción
6. odbieranie bodźców przez zmysły captación, recepción
7. proces przyswajania czegoś percepción

recepcjonista (n)
osoba pracująca w recepcji, np. hotelu recepcionista

recepcjonistka /ˌrɛʦ̑ɛpʦ̑ʲjɔ̇̃ˈɲistka/ (n)
kobieta, która pracuje w recepcji recepcionista

recykling (n)
wykorzystanie odpadów technologicznych i surowców wtórnych w przemyśle; reciclaje

recytacja (n)
wydeklamowanie utworu literackiego recitación

recytować (v)
wygłaszać z pamięci utwór literacki recitar

redagować (v)
1. kierować redakcją czasopisma, dzieła zbiorowego, decydując ostatecznie o jego treści i formie redactar
2. opracowywać dany tekst pod względem treści i stylu, na ogół w celu zamieszczenia w druku editar

redukować (v)
1. (chemia, chemiczny) wprowadzać pierwiastek do mniejszej wartościowości wskutek przyłączania elektronów, poprzez odbieranie tlenu lub wprowadzanie wodoru reducir
2. likwidować etaty pracownicze reducir
3. powodować zmniejszenie czego reducir

refektarz /rɛˈfɛktaʃ/ (n)
(architektura, architektoniczny) pomieszczenie klasztorne przeznaczone do spożywania posiłków; refectorio

referencja /ˌrɛfɛˈrɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
(informatyka, informatyczny) wartość, zawierająca informację o położeniu innej wartości w pamięci lub nośniku danych; referencia

referendum /ˌrɛfɛˈrɛ̃ndũm/ (n)
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) głosowanie, którego celem jest rozstrzygnięcie jakiejś kwestii przez ogół obywateli kraju, regionu lub gminy; referéndum, plebiscito

refleksja (n)
głębsze zastanowienie się reflexión

refleksoterapia (n)
alternatywna metoda terapii, mająca pobudzać organizm do samoleczenia poprzez uciskaniu określonych punktów na ciele reflexoterapia

regaty /rɛˈɡatɨ/ (n)
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) wyścig łodzi lub statków; regata

regał /ˈrɛɡaw/ (n)
mebel z półkami estante

regencja (n)
(historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) władza sprawowana przez regenta, regentkę regencia

regent /ˈrɛɡɛ̃nt/ (n)
(historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ktoś, kto sprawuje władzę za nieobecnego lub młodocianego monarchę; regente

regentka (n)
(historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) kobieta, która pełni funkcję regenta regente

reggae /ˈrɛɡɛ/ (n)
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) rodzaj muzyki; reggae

region /ˈrɛɟɔ̃n/ (n)
(książkowy) wydzielony, stosunkowo jednorodny obszar odróżniający się od terenów przyległych określonymi cechami naturalnymi lub nabytymi región

regionalizacja /ˌrɛɟɔ̃nalʲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
(urzędowy) podział na regiony regionalización

regionalizm /ˌrɛɟɔ̃ˈnalʲism̥/ (n)
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) tendencja rozwoju politycznego współczesnego państwa, która polega na dekoncentracji i decentralizacji władzy państwowej na niższe poziomy systemu politycznego; regionalismo

regresywny /ˌrɛɡrɛˈsɨvnɨ/ (adj)
mający tendencję do cofania się, wsteczny, niepostępowy regresivo

regulacja (n)
1. (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) obejmowanie czego przepisami prawa, normami regulación, control
2. podejmowanie działań w celu poprawy funkcjonowania lub przywrócenia czego regulación

regulować /ˌrɛɡuˈlɔvaʨ̑/ (v)
1. dozować ilość, moc czegoś ajustar, regular
2. nastawiać przyrząd, mechanizm, urządzenie tak, aby działały w pożądany sposób ajustar, regular
3. kierować ruchem, obrotem czegoś dirigir, regular
4. ustalać reguły, zasady regular, reglamentar

reguła /rɛˈɡuwa/ (n)
1. (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zbiór zasad obowiązujących w danym zakonie; regla
2. zasada, według której należy postępować regla, norma

rehabilitacja /ˌrɛxabʲilʲiˈtaʦ̑ʲja/ (n)
1. (medycyna, medyczny) przywrócenie choremu sprawności fizycznej i psychicznej oraz przystosowanie go do zmienionych warunków życia; rehabilitación
2. (książkowy) przywrócenie dobrej opinii, oczyszczenie z zarzutów rehabilitación
3. (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) unieważnienie wyroku i przywrócenie osobie skazanej niesłusznie utraconych przez nią praw; rehabilitación

reimport /rɛˈ<sup>j</sup>ĩmpɔrt/ (n)
(ekonomia, ekonomiczny) wwóz własnego, przedtem wyeksportowanego towaru z zagranicy; reimportación

reinkarnacja /ˌrɛ<sup>j</sup>ĩŋkarˈnaʦ̑ʲja/ (n)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) pogląd, według którego dusza po śmierci wciela się w nowy byt fizyczny; reencarnación

reja (n)
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) poziome drzewce żaglowca; verga

rejestr /ˈrɛjɛstr̥/ (n)
spis danych, wykaz, lista registro, catálogo, lista

rejonowy (adj)
związany z rejonem, obowiązujący w pewnym rejonie regional

rejs (n)
(morski) podróż statku na danej trasie, od portu początkowego do końcowego crucero

rekin /ˈrɛcĩn/ (n)
(ichtiologia, ichtiologiczny) drapieżna ryba chrzęstnoszkieletowa żyjąca w ciepłych morzach i oceanach; tiburón

reklama /rɛkˈlãma/ (n)
informacja połączona z komunikatem perswazyjnym, mająca zachęcić do kupienia produktu lub skorzystania z usługi; anuncio, publicidad, reclamo

rekomendacja /ˌrɛkɔ̃mɛ̃nˈdaʦ̑ʲja/ (n)
(książkowy) opinia o kimś (zazwyczaj pozytywna) recomendación

rekomendować /ˌrɛkɔ̃mɛ̃nˈdɔvaʨ̑/ (v)
dawać pozytywne świadectwo, ocenę; polecać coś komuś recomendar

rekonkwista (n)
(historia, historyczny, historycznie) trwający od VIII do XV wieku proces odbierania ziem Półwyspu Iberyjskiego spod władania muzułmanów; reconquista

rekonstrukcja (n)
odtworzenie czegoś opierając się o zachowane fragmenty, informacje, szczątki, przekazy itd.; (także, też) rzecz, która została odtworzona/zrekonstruowana reconstrucción

rekonwalescencja (n)
1. okres, w którym chory powraca do zdrowia convalecencia
2. powrót do zdrowia po przebytej chorobie convalecencia

rekonwalescent /ˌrɛkɔ̃nvaˈlɛsʦ̑ɛ̃nt/ (n)
(medycyna, medyczny) pacjent powracający do zdrowia po przebytej chorobie convaleciente

rekonwalescentka /ˌrɛkɔ̃nvalɛˈsʦ̑ɛ̃ntka/ (n)
forma żeńska od: rekonwalescent convaleciente

rekrut /ˈrɛkrut/ (n)
(wojskowość, wojskowy) nowy żołnierz, świeżo powołany do wojska; recluta

rekrutacja /ˌrɛkruˈtaʦ̑ʲja/ (n)
1. (wojskowość, wojskowy) nabór żołnierzy do służby wojskowej reclutamiento
2. przyjmowanie pracowników do zakładów pracy, kandydatów na wyższe uczelnie, kandydatów do szkół itp.; reclutamiento

rekuperator /ˌrɛkupɛˈratɔr/ (n)
(technologia, technika, techniczny) rodzaj wymiennika ciepła, w którym jest wykorzystywane ciepło odprowadzanych gazów recuperador

relaks /ˈrɛlaks/ (n)
wypoczynek, oderwanie się od codziennych obowiązków relajación, relax

religia /rɛˈlʲiɟja/ (n)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) system wierzeń i praktyk, określający relację jednostki do różnie pojmowanej sfery sacrum, czyli świętości i sfery boskiej; religión

religijność /ˌrɛlʲiˈɟijnɔɕʨ̑/ (n)
cecha tego, kto jest religijny; cecha tego, co jest religijne religiosidad

religijny /ˌrɛlʲiˈɟijnɨ/ (adj)
1. postępujący zgodnie z zasadami religii religioso
2. dotyczący religii, opisujący religię religioso

relikwia (n)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) kawałki ciała lub płyny ustrojowe osoby uznawanej za świętą, rzadziej fragmenty rzeczy związane z tą osobą, którym jakaś religia przypisuje nadprzyrodzoną moc; reliquia

remis /ˈrɛ̃mʲis/ (n)
wynik jakiejś rywalizacji (np. gry, rozgrywki sportowej), w której żadna ze stron nie została pokonana; także gra nierozstrzygnięta empate

ren /rɛ̃n/ (n)
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Re i liczbie atomowej 75; renio

renesans (n)
(kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) (sztuka) (architektura, architektoniczny) główny kierunek w kulturze środkowo- i zachodnioeuropejskiej, który datuje się na przełom wieku XV i XVI; Renacimiento

renesansowy /ˌrɛ̃nɛsãw̃ˈsɔvɨ/ (adj)
(kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) (sztuka) (architektura, architektoniczny) dotyczący renesansu, występujący w epoce renesansu; będący w takim stylu renacentista

renifer /rɛ̃ˈɲifɛr/ (n)
(zoologia, zoologiczny) Rangifer tarandus, ssak z rodziny jeleniowatych, zamieszkujący arktyczną tundrę i lasotundrę; reno

renoma /rɛ̃ˈnɔ̃ma/ (n)
sława, dobra opinia o kimś lub o czymś renombre

rentowność (n)
(ekonomia, ekonomiczny) cecha tego, co rentowne, przynoszące nadwyżkę przychodów nad kosztami; rentabilidad

reorientacja /ˌrɛɔrʲjɛ̃nˈtaʦ̑ʲja/ (n)
zmiana orientacji, kierunku dążeń reorientación

repatriacja /ˌrɛpaˈtrʲjaʦ̑ʲja/ (n)
(książkowy) powrót do ojczystego kraju; repatriación

repertuar /ˌrɛpɛrˈtu<sup>w</sup>ar/ (n)
1. zestaw utworów granych w danej instytucji (teatrze, filharmonii itp.) w określonym czasie repertorio
2. zestaw utworów opanowanych przez danego artystę repertorio

replika /ˈrɛplʲika/ (n)
powtórne wykonanie dzieła sztuki, pojazdu, samolotu itp. z możliwie wiernym odtworzeniem oryginału; réplica

reportaż (n)
(literacko) (publikatory) gatunek prozy publicystycznej będący opisem zdarzeń znanych autorowi z własnej obserwacji; reportaje

represja /rɛˈprɛsʲja/ (n)
1. (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) forma odwetu lub nacisku represión
2. (psychologia, psychologiczny) jeden z mechanizmów obronnych represión

reprezentacja /ˌrɛprɛzɛ̃nˈtaʦ̑ʲja/ (n)
grupa osób, które występują w czyimś imieniu representación

reprezentować /ˌrɛprɛzɛ̃nˈtɔvaʨ̑/ (v)
1. występować w czyimś imieniu, być czyimś przedstawicielem representar
2. wyrażać coś representar

reprymenda /ˌrɛprɨ̃ˈmɛ̃nda/ (n)
nagana, upomnienie, admonicja chaparrón, peluca

republika /rɛˈpublʲika/ (n)
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ustrój polityczny, w którym władza jest sprawowana przez organ wyłoniony w wyniku wyborów na określony czas; república

republika bananowa /rɛˈpublʲika ˌbãnãˈnɔva/ (n)
(przenośnie, przenośnia) (pejoratywnie, pejoratywny) małe, niestabilne politycznie państwo, gospodarczo zależne od eksportu jednego surowca, rządzone przez dyktatora lub reżim wojskowy; república bananera

republikanin (n)
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zwolennik republiki lub republikanizmu, ktoś popierający republikańską formę rządu republicano

reputacja /ˌrɛpuˈtaʦ̑ʲja/ (n)
opinia o kimś, dobre imię reputación

resetować /ˌrɛsɛˈtɔvaʨ̑/ (v)
(informatyka, informatyczny) podawać sygnał zerowania na wejścia rejestrów i sumatora procesora urządzenia komputerowego, tym samym wznawiać jego pracę od początku resetear

respekt /ˈrɛspɛkt/ (n)
szacunek, poważanie respeto

responsorialny (adj)
wykonywany na przemian przez kantora i lud responsorial

responsorium (n)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) liturgiczna krótka formuła modlitewna, w której wykonuje się naprzemienny śpiew lub recytację wersetów; responsorio

restart /ˈrɛstart/ (n)
(informatyka, informatyczny) ponowne uruchomienie reinicio

restauracja /ˌrɛstawˈraʦ̑ʲja/ (n)
1. (budownictwo) odnowienie, odbudowanie restauración
2. (gastronomia) lokal gastronomiczny o stosunkowo wysokim standardzie; restaurante, restorán

restrukturyzacja /ˌrɛstrukturɨˈzaʦ̑ʲja/ (n)
(ekonomia, ekonomiczny) zmiana struktury czegoś; wprowadzanie zmian w rozmieszczeniu majątku i organizacji zarządzania nim, zwykle w odniesieniu do gospodarki kraju lub przedsiębiorstwa; reestructuración

reszka /ˈrɛʃka/ (n)
strona monety ukazująca często oblicze jakiejś osoby, znak okolicznościowy lub sam nominał monety cruz

resztka /ˈrɛʃtka/ (n)
(zdrobniale) od reszta resto

retinoid (n)
(chemia, chemiczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) pochodna kwasowa witaminy A, lek zewnętrzny regulujący rozwój naskórka i stan gruczołów łojowych retinoide

retoryka (n)
1. (językoznawstwo, językoznawczy) mowa lub przesadny styl, mające przekonać słuchających retórica
2. (językoznawstwo, językoznawczy) sztuka posługiwania się językiem, zwłaszcza w wystąpieniach publicznych, mających na celu przekonywanie słuchaczy; retórica
3. (językoznawstwo, językoznawczy) średniowieczny przedmiot wykładany na uniwersytetach jako (1.1) retórica

retsina (n)
(spożywczy) rodzaj greckiego żywicznego wina produkowanego na terenie Attyki; retsina

reumatolog /ˌrɛwmaˈtɔlɔk/ (n)
(medycyna, medyczny) lekarz specjalista zajmujący się rozpoznawaniem, profilaktyką i leczeniem chorób reumatycznych reumatólogo

reumatyczny /ˌrɛwmaˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
(medycyna, medyczny) związany z reumatyzmem, właściwy reumatyzmowi reumático

reumatyzm /rɛwˈmatɨsm̥/ (n)
(medycyna, medyczny) schorzenie narządów ruchu charakteryzujące się bólami i zmianami zwyrodnieniowymi w stawach; reumatismo

rewidować /ˌrɛvʲiˈdɔvaʨ̑/ (v)
przeszukiwać w poszukiwaniu czegoś nielegalnego cachear, registrar

rewolucja /ˌrɛvɔˈluʦ̑ʲja/ (n)
1. gwałtowne przemiany w społeczeństwie, związane np. z przewrotem; revolución
2. (przenośnie, przenośnia) duże i nagłe zmiany revolución

rewolucja październikowa (n)
(historia, historyczny, historycznie) zbrojny przewrót dokonany w Rosji w 1917 roku, w którego wyniku władzę w tym kraju przejęli bolszewicy; Revolución de Octubre

rewolucjonista /ˌrɛvɔluʦ̑ʲjɔ̇̃ˈɲista/ (n)
uczestnik lub zwolennik rewolucji revolucionario

rewolucjonistka /ˌrɛvɔluʦ̑ʲjɔ̇̃ˈɲistka/ (n)
kobieta, uczestniczka lub zwolenniczka rewolucji revolucionaria

rewolucyjny /ˌrɛvɔluˈʦ̑ɨjnɨ/ (adj)
1. dotyczący rewolucji i rewolucjonistów, związany z rewolucją i rewolucjonistami revolucionario
2. przynoszący duże zmiany, przełamujący skostniałe struktury revolucionario

rewolwer /rɛˈvɔlvɛr/ (n)
ręczna, krótka broń palna, w której magazynek stanowi kilkukomorowy obrotowy bęben; revólver

rewolwer wiązkowy /rɛˈvɔlvɛr vʲjɔ̃w̃sˈkɔvɨ/ (n)
krótka, powtarzalna broń palna wyposażona w wiązkę kilku luf obracających się podczas strzelania; avispero, pimentero

rezeda /rɛˈzɛda/ (n)
(botanika, botaniczny) Reseda liczący około 30 gatunków rodzaj roślin z rodziny rezedowatych; reseda

rezerwa (n)
zapas czegoś reserva

rezultat /rɛˈzultat/ (n)
wynik, skutek, efekt jakiegoś działania lub braku działania resultado

reżyser /rɛˈʒɨsɛr/ (n)
realizator koncepcji filmu, programu telewizyjnego, sztuki teatralnej; director

ring /rʲĩŋk/ (n)
(sport, sportowy) kwadratowa konstrukcja, otoczona linami, służąca jako miejsce rozgrywania pojedynków niektórych dyscyplin walki wręcz, np. bokserskich; ring, cuadrilátero

robactwo (n)
ogół bezkręgowców budzących odrazę, zwłaszcza pasożytów i szkodników bichejo, gusanerío, gusano insecto repelente

robaczek (n)
(zdrobniale) od: robak gusanito

robaczywy (adj)
pełen robaków lub nadjedzony przez robaki agusanado, gusanoso, vermicular

robak /ˈrɔbak/ (n)
(zoologia, zoologiczny) (przestarzałe, przestarzały) typ bezkręgowca o nitkowatym kształcie; gusano

robić /ˈrɔbʲiʨ̑/ (v)
wykonywać coś, tworzyć, produkować, przyrządzać, przygotowywać hacer, obrar

robić bokami /ˈrɔbʲiʥ̑ bɔˈkãmʲi/ (v)
mieć poważne kłopoty finansowe, z trudem dawać sobie radę sudar petróleo

robić loda /ˈrɔbʲiʨ̑ ˈlɔda/ (v)
(wulgarnie, wulgaryzm) wykonywać fellatio, dokonywać oralnej stymulacji penisa hacer una mamada, tocar la trompeta

robić na drutach /ˈrɔbʲiʨ̑ na‿ˈdrutax/ (v)
wykonywać robotę dzianą na drutach; dziać hacer punto

robić w gacie ze strachu /ˈrɔbʲiʥ̑ ˈv‿ɡaʨ̑ɛ zɛ‿ˈstraxu/ (v)
(potocznie, potoczny) bardzo się bać, być przerażonym cagarse de miedo

robić w majtki /ˈrɔbʲiʥ̑ ˈv‿majtʲci/ (v)
(potocznie, potoczny) bardzo się bać, być przerażonym cagarse de miedo, cagarse en las patas, cagarse en los pantalones

robić z igły widły /ˈrɔbʲiʥ̑ ˈz‿iɡwɨ ˈvʲidwɨ/ (v)
(potocznie, potoczny) wyolbrzymiać coś, przesadzać hacer de una pulga un elefante, hacer una montaña de un grano de arena

robić z muchy słonia /ˈrɔbʲiʥ̑ ˈz‿muxɨ ˈswɔ̃ɲa/ (v)
(rzadki, rzadko używany) wyolbrzymiać coś, przesadzać hacer de una pulga un elefante

robot /ˈrɔbɔt/ (n)
1. (technologia, technika, techniczny) maszyna, urządzenie zbudowane do wykonywania pewnych czynności według nakazanego programu; robot
2. (przenośnie, przenośnia) o człowieku: bezduszny, niewrażliwy, wykonujący swoją pracę automatycznie robot

robotnica /ˌrɔbɔtʲˈɲiʦ̑a/ (n)
1. (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) bezpłodna samica pszczoły, mrówki lub termita, która wykonuje wszystkie prace obrera
2. kobieta, która zawodowo pracuje fizycznie, zwykle w fabryce obrera

robotnik /rɔˈbɔtʲɲik/ (n)
pracownik wykonujący pracę fizyczną obrero

robotyka /rɔˈbɔtɨka/ (n)
nauka zajmująca się projektowaniem i zastosowaniem robotów, ich mechaniką i sterowaniem; robótica

rocha /ˈrɔxa/ (n)
(ichtiologia, ichtiologiczny) Rhinobatos rhinobatos, rodzaj ryby; guitarra, manta, rayón

rock /rɔk/ (n)
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gatunek silnie rytmicznej muzyki rozrywkowej granej głównie z użyciem instrumentów nagłośnionych elektrycznie; rock

rock and roll /rɔk‿ɛ̃nt‿ˈrɔl/ (n)
1. (choreografia, choreograficzny) taniec towarzyski charakteryzujący się szybkim tempem; rocanrol, rock and roll, rock ’n’ roll, rock-and-roll
2. (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) styl muzyczny; podstawowa forma leżąca u fundamentów wszystkich stylów rockowych; rocanrol, rock and roll, rock ’n’ roll, rock-and-roll

rocznica /rɔʧ̑ʲˈɲiʦ̑a/ (n)
dzień przypadający dokładnie w rok, dwa, trzy itd. lata po jakimś fakcie, zdarzeniu; aniversario

rocznie /ˈrɔʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
w ciągu roku; dotyczy ilości czegoś anualmente, al año

roczny /ˈrɔʧ̑nɨ/ (adj)
1. mający, liczący jeden rok de un año
2. trwający przez rok anual
3. obejmujący czas roku anual

rod /rɔt/ (n)
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Rh i liczbie atomowej 45; rodio

rodaczka (n)
kobieta należąca do tej samej narodowości, pochodząca z tego samego obszaru paisana

rodak (n)
człowiek pochodzący z tego samego narodu paisano

rodeo (n)
(sport, sportowy) widowisko, które polega na popisach w poskramianiu zwierząt gospodarskich: nieujeżdżonych koni, cieląt, byków jaripeo, rodeo

rodowód (n)
1. dokument potwierdzający przynależność zwierzęcia i jego przodków do określonej rasy pedigrí
2. dzieje rodu, wewnętrzne powiązania i graficzne przedstawienie go genealogía
3. początek, z którego coś lub ktoś się wywodzi origen

rodzaj /ˈrɔʣ̑aj/ (n)
1. (gramatyka) cecha rzeczownika wpływająca na jego końcówkę podczas deklinacji oraz na końcówki i formy innych części mowy, występujących obok danego rzeczownika np. w zdaniu; género
2. (biologia, biologiczny) grupa obejmująca gatunki blisko spokrewnione, podrzędna względem rodziny; género
3. typ, odmiana, gatunek tipo, clase, género, especie

rodzaj męski /ˈrɔʣ̑aj ˈmɛ̃w̃sʲci/ (n)
(gramatyka) cecha rzeczowników liczby pojedynczej nazywających istoty płci męskiej lub innych, zaliczanych do tej samej grupy w danym języku género masculino

rodzaj nijaki /ˈrɔʣ̑aj ɲiˈjäci/ (n)
(gramatyka) cecha rzeczowników liczby pojedynczej nazywających istoty niedojrzałe lub innych, zaliczanych do tej samej grupy w danym języku género neutro

rodzaj żeński /ˈrɔʣ̑aj ˈʒɛ̃j̃sʲci/ (n)
(gramatyka) cecha rzeczowników liczby pojedynczej nazywających istoty płci żeńskiej lub innych, zaliczanych do tej samej grupy w danym języku género femenino

rodzajnik /rɔˈʣ̑ajɲik/ (n)
(gramatyka) wyraz precyzujący znaczenie rzeczownika lub wyrażenia występującego w roli rzeczownika; artículo

rodzajnik nieokreślony /rɔˈʣ̑ajɲic ˌɲɛɔkrɛɕˈlɔ̃nɨ/ (n)
(gramatyka) rodzajnik występujący w wyrażeniach wieloznacznych (np. nie odnoszących się do konkretnego przedmiotu lub osoby) artículo indefinido

rodzajnik określony /rɔˈʣ̑ajɲik ˌɔkrɛɕˈlɔ̃nɨ/ (n)
(językoznawstwo, językoznawczy) (gramatyka) rodzajnik występujący w wyrażeniach odnoszących się do konkretnych przedmiotów lub osób (np. znanych z kontekstu) oraz pojęć ogólnych artículo definido

rodzice /rɔˈʥ̑iʦ̑ɛ/ (n)
ojciec i matka padres

rodzicielski (adj)
związany z rodzicielstwem parental, patrio

rodzicielstwo /ˌrɔʥ̑iˈʨ̑ɛlstfɔ/ (n)
bycie rodzicem paternidad

rodzimy /rɔˈʥ̑ĩmɨ/ (adj)
1. (chemia, chemiczny) występujący samodzielnie w naturze nativo
2. o określonym pochodzeniu, wywodzący się z danego ludu, domu, kraju nativo, autóctono, indígena

rodzina /rɔˈʥ̑ĩna/ (n)
1. grupa osób, które łączy pokrewieństwo, małżeństwo, powinowactwo lub inne prawo; familia, parentela
2. rodzice wraz z ich dziećmi familia
3. (biologia, biologiczny) w systematyce: jednostka wyższa od rodzaju; familia
4. (językoznawstwo, językoznawczy) grupa języków wywodzących się od wspólnego prajęzyka; familia
5. (potocznie, potoczny) grupa obiektów o wspólnych cechach, rodzaj familia
6. (potocznie, potoczny) grupa osób, które łączy społeczna więź familia

rodzina wyrazów /rɔˈʥ̑ĩna vɨˈrazuf/ (n)
(językoznawstwo, językoznawczy) grupa wyrazów zawierających ten sam rdzeń; familia léxica

rodzinny /rɔˈʥ̑ĩnːɨ/ (adj)
związany z rodziną, dotyczący rodziny familiar

rodzić /ˈrɔʥ̑iʨ̑/ (v)
1. (botanika, botaniczny) o roślinach, ziemi: wydawać plon producir
2. (fizjologia, fizjologiczny) u ssaków: wydawać potomstwo na świat parir, dar a luz, criar, alumbrar
3. (potocznie, potoczny) dawać owoce, efekty, skutek generar, producir
4. (przenośnie, przenośnia) powstawać, brać początek nacer
5. przychodzić na świat nacer

rodzynek /rɔˈʣ̑ɨ̃nɛk/ (n)
suszone winogrono pasa

roentgen /ˈrɛ̃ndɡɛ̃n/ (n)
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Rg i liczbie atomowej 111; roentgenio

rogacz /ˈrɔɡaʧ̑/ (n)
(przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) (pogardliwie) zdradzany mąż cabrón

rogal /ˈrɔɡal/ (n)
(kulinaria) pieczywo w kształcie półksiężyca; croissant, medialuna

rogówka (n)
(anatomia, anatomiczny) wypukła zewnętrzna warstwa gałki ocznej; córnea

roić (v)
1. być pełnym bullir, hormiguear
2. występować licznie hormiguear

rok /rɔk/ (n)
czas, jaki w przybliżeniu zajmuje Ziemi obiegnięcie Słońca, równy 365 lub 366 dni; año

rok przestępny /ˈrɔk pʃɛˈstɛ̃mpnɨ/ (n)
(astronomia, astronomiczny) rok kalendarzowy liczący 366 dni; año bisiesto, bisiesto

rok szkolny /ˈrɔk ˈʃkɔlnɨ/ (n)
(szkolnictwo, szkolny) okres nauki w szkole podstawowej, średniej, zawodowej oraz w technikum i gimnazjum, zaczynający się w Polsce we wrześniu, a kończący się 31 sierpnia; año escolar

rok świetlny /ˈrɔc ˈɕfʲjɛtl̥nɨ/ (n)
(astronomia, astronomiczny) jednostka długości równa odległości, jaką przebywa w próżni światło w czasie jednego roku; año luz

rokoko (n)
(historia, historyczny, historycznie) (sztuka) nurt stylistyczny w sztuce i literaturze europejskiej XVIII wieku, odznaczający się asymetrią oraz motywami egzotycznymi, lekkością i dekoracyjnością form; rococó

rolnictwo /rɔlʲˈɲiʦ̑tfɔ/ (n)
(rolnictwo, rolniczy) dział gospodarki i zajęcie, które polega na wytwarzaniu żywności i surowców przemysłowych poprzez uprawę roślin i hodowlę zwierząt; agricultura

rolniczy /rɔlʲˈɲiʧ̑ɨ/ (adj)
dotyczący rolnictwa lub rolnika, zajmujący się rolnictwem, stosowany w nim agrícola, agrario, agrónomo, labrador

rolnik /ˈrɔlʲɲik/ (n)
osoba zajmująca się rolnictwem i gospodarstwem rolnym agricultor

rolny /ˈrɔlnɨ/ (adj)
związany z uprawą roli, pola agrónomo

romanizować /ˌrɔ̃mãɲiˈzɔvaʨ̑/ (v)
rozpowszechniać języki i kulturę romańską; w czasie panowania imperium rzymskiego: narzucać podbitej ludności język łaciński i rzymską kulturę romanizar

romantyczny /ˌrɔ̃mãnˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
1. (potocznie, potoczny) taki, który jest tajemniczy, wrażliwy, uczuciowy, poetyczny, marzycielski romántico
2. związany z romantyzmem jako epoką literacką (i kierunkiem w sztuce), charakteryzujący romantyzm romántico

romantyzm /rɔ̃ˈmãntɨsm̥/ (n)
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (sztuka) epoka w historii sztuki i literatury, trwająca od lat 90. XVIII wieku do lat 40. XIX wieku, charakteryzująca się zainteresowaniem sferą indywidualnych uczuć, kulturą ludową i historią, zaprzeczająca racjonalizmowi, głosząca swobodę twórczą i odrzucająca sztywne kanony klasycyzmu; romanticismo

romb /rɔ̃mp/ (n)
(geometria) czworokąt o wszystkich bokach równych; rombo

rondo /ˈrɔ̃ndɔ/ (n)
1. (motoryzacja) skrzyżowanie z wyspą środkową i jednokierunkową jezdnią wokół wyspy; rotonda, glorieta
2. (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) forma muzyczna z powracającym refrenem i kupletami; rondó
3. brzeg kapelusza otaczający jego główkę ala

ropa /ˈrɔpa/ (n)
1. (medycyna, medyczny) wydzielina wydobywająca się z zainfekowanej rany o żółtawym zabarwieniu pus
2. (potocznie, potoczny) rodzaj paliwa do silnika diesla gasoil, gasóleo
3. (potocznie, potoczny) ropa naftowa petróleo

ropa naftowa /ˈrɔpa naˈftɔva/ (n)
(geologia, geologiczny) (chemia, chemiczny) ciekła kopalina, mieszanina naturalnych węglowodorów gazowych, ciekłych i stałych, stanowi ważny surowiec energetyczny oraz dla przemysłu chemicznego; petróleo

ropieć (v)
(medycyna, medyczny) wydzielać ropę supurar

ropień /ˈrɔpʲjɛ̇̃ɲ/ (n)
zbiorowisko ropy w tkance, zwykle bardzo bolesne absceso

ropniak (n)
(medycyna, medyczny) patologiczne nagromadzenie ropy w jamie ciała; empiema

ropociąg /rɔˈpɔʨ̑ɔ̃ŋk/ (n)
(technologia, technika, techniczny) rurociąg do transportu ropy naftowej oleoducto

ropucha /rɔˈpuxa/ (n)
(zoologia, zoologiczny) płaz lądowy z gruczołami jadowymi; sapo

rosa /ˈrɔsa/ (n)
krople wody osadzające się na ziemi i roślinach rocío

rosnąć jak na drożdżach /ˈrɔsnɔ̃ɲʨ̑ ˈjak na‿ˈdrɔʒʤ̑ax/ (v)
szybko rosnąć crecer como espuma, crecer como la espuma

rosomak /rɔˈsɔ̃mak/ (n)
(zoologia, zoologiczny) Gulo gulo, duży, zagrożony wyginięciem drapieżnik lądowy; glotón, carcayú

rosyjska ruletka /rɔˈsɨjska ruˈlɛtka/ (n)
rodzaj gry polegającej na przykładaniu do własnej głowy, na zmianę z przeciwnikiem, lufy rewolweru zawierającego jedną kulę i naciskaniu spustu po wcześniejszym zakręceniu obrotowym magazynkiem (bębenkiem) broni; ruleta rusa

rosyjski /rɔˈsɨjsʲci/ (adj)
dotyczący Rosji lub Rosjan, charakterystyczny dla Rosji lub Rosjan ruso

rosyjski /rɔˈsɨjsʲci/ (n)
język urzędowy Rosji; ruso

rosynant /rɔˈsɨ̃nãnt/ (n)
wychudła szkapa rocinante, rocín

roszponka /rɔʃˈpɔ̃nka/ (n)
(botanika, botaniczny) roślina o wysokiej łodydze, niebieskich kwiatach i liściach o łopatkowym kształcie tworzących rozetę; wykorzystywana jako warzywo; canónigo

rosły (adj)
słusznej budowy i wzrostu alto

rotunda /rɔˈtũnda/ (n)
1. (architektura, architektoniczny) budowla wzniesiona na planie koła; rotonda, rotunda
2. (architektura, architektoniczny) charakterystyczna dla barokowych i klasycystycznych pałaców okrągła sala reprezentacyjna rotonda, rotunda
3. (drukarstwo, drukarski) krój czcionki drukarskiej, mający zaokrąglone litery, odmiana pisma gotyckiego redonda

rower /ˈrɔvɛr/ (n)
jednośladowy pojazd napędzany siłą ludzkich mięśni; bicicleta, bici

rower górski /ˈrɔvɛr ˈɡursʲci/ (n)
(sport, sportowy) rower o szerokich oponach, wyposażony w amortyzację, przeznaczony do jazdy w trudnym, pagórkowatym terenie; bicicleta de montaña

rowerzysta /ˌrɔvɛˈʒɨsta/ (n)
osoba poruszająca się za pomocą roweru ciclista

rowerzystka /ˌrɔvɛˈʒɨstka/ (n)
kobieta, która jedzie na rowerze ciclista

rozbieg /ˈrɔzbʲjɛk/ (n)
1. (lotnictwo, lotniczy) droga, jaką statek powietrzny musi pokonać, by nabrać prędkości większej od prędkości przeciągnięcia carrera de despegue
2. (sport, sportowy) część skoczni narciarskiej rampa de despegue
3. (sport, sportowy) krótki bieg przed próbą sportową albo ćwiczeniem gimnastycznym carrerilla

rozbieżność /rɔzˈbʲjɛʒnɔɕʨ̑/ (n)
różnica, nieścisłość, brak spójności/zgodności discrepancia, divergencia

rozbitek /rɔzˈbʲitɛk/ (n)
osoba ocalała z katastrofy statku; náufrago

rozbiórka /rɔzˈbʲjurka/ (n)
czynność demontażu budynku demolición

rozbój /ˈrɔzbuj/ (n)
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) napad bandycki w celu ograbienia; saqueo

rozbójnik (n)
(przestarzałe, przestarzały) osoba parająca się rozbojem salteador

rozczarowanie /ˌrɔʃʧ̑arɔˈvãɲɛ/ (n)
niespełnienie oczekiwań desilusión, desengaño, decepción, desencanto

rozdrabniać (v)
1. dzielić na drobne części desmigajar
2. dzielić na poszczególne części dividir
3. dzielić się samoistnie na małe części dividirse

rozdrażnienie /ˌrɔzdraʒʲˈɲɛ̇̃ɲɛ/ (n)
nieprzyjemne uczucie, wynikłe z przemęczenia lub przykrej sytuacji exasperación

rozdział /ˈrɔʑʥ̑aw/ (n)
1. (drukarstwo, drukarski) każda z części, na które podzielona jest książka lub rękopis capítulo
2. (książkowy) (przestarzałe, przestarzały) głęboka niezgoda, rozłam división
3. efekt rozdzielenia czegoś división
4. etap w rozwoju, kamień milowy capítulo, etapa
5. oddzielenie, separacja, rozgraniczenie escisión, separación
6. rozdzielanie, obdzielanie, przydzielanie, dokonywanie podziału między ludzi distribución, división

rozdzielanie /ˌrɔʑʥ̑ɛˈlãɲɛ/ (n)
1. (rzeczownik odczasownikowy) od: rozdzielać, rozdawanie, podzielanie czegoś między grupę ludzi distribución, repartición, reparto
2. (rzeczownik odczasownikowy) od: rozdzielać, rozdrabnianie, dzielenie na części división, partición
3. (rzeczownik odczasownikowy) od: rozdzielać, rozłączanie segregación, separación

rozdzierać szaty /rɔʑˈʥ̑ɛraʨ̑ ˈʃatɨ/ (v)
wyrażać przesadny żal, przesadne oburzenie (z powodu kogoś, czegoś) rasgarse las vestiduras

rozdziewiczanie (n)
(rzeczownik odczasownikowy) od: rozdziewiczać desfloración, desfloramiento

rozebrać /rɔˈzɛbraʨ̑/ (v)
1. rozłożyć na części, rozmontować desmontar, desarmar
2. zdjąć ubranie z kogoś lub czegoś desvestir, desnudar
3. zdjąć z siebie ubranie desnudarse, desvestirse

rozejm (n)
czasowe lub bezterminowe wstrzymanie działań wojennych na podstawie umowy między walczącymi stronami armisticio

rozgałęzienie /ˌrɔzɡawɛ̃w̃ˈʑɛ̇̃ɲɛ/ (n)
1. (botanika, botaniczny) miejsce na drzewie, w którym rozwidlają się konary ramificación
2. (potocznie, potoczny) miejsce, w którym coś się rozdziela na odnogi bifurcación, ramal, ramificación

rozgniewany (adj)
taki, który wyraża wzbierający gniew enfadado

rozgniewać (v)
1. wywołać gniew u kogo enfadar
2. zacząć odczuwać narastający gniew enfadarse

rozgrzeszenie /ˌrɔzɡʒɛˈʃɛ̃ɲɛ/ (n)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) oczyszczenie z grzechów, odpuszczenie grzechów; absolución

rozgrzewka /rɔzˈɡʒɛfka/ (n)
(sport, sportowy) zestaw ćwiczeń przed treningiem służąca przygotowaniu organizmu do wysiłku; calentamiento

rozgwiazda /rɔzˈɡvʲjazda/ (n)
(zoologia, zoologiczny) Asteroidea, drapieżne zwierzę morskie z typu szkarłupni, kształtem przypominający gwiazdę; estrella de mar

rozgwieżdżony /ˌrɔzɡvʲjɛʒˈʤ̑ɔ̃nɨ/ (adj)
pokryty, usiany gwiazdami estrellado

rozkaz /ˈrɔskas/ (n)
polecenie wykonania czegoś wydane przez osobę uprawnioną do tego lub mającą nad kimś jakąś przewagę orden, consigna, mandamiento, yusión

rozkoszować się /ˌrɔskɔˈʃɔvaʨ̑‿ɕɛ/ (v)
odczuwać dużą przyjemność, doznawać rozkoszy z jakiego powodu deleitarse, gozar

rozkład /ˈrɔskwat/ (n)
1. proces lub wynik gnicia descomposición, degradación
2. tablica zawierająca informacje o rozkładzie (1.1) horario, plan, programa

rozkładany /ˌrɔskwaˈdãnɨ/ (adj)
rozkładalny, mogący zostać rozłożonym desmontable

rozmach /ˈrɔzmax/ (n)
zamaszysty ruch impulso, ímpetu

rozmaryn /rɔzˈmarɨ̃n/ (n)
(botanika, botaniczny) Rosmarinus L., rodzaj roślin z rodziny jasnotowatych; rosmarino

rozmawiać /rɔzˈmavʲjäʨ̑/ (v)
wymieniać wzajemnie myśli i poglądy za pomocą wypowiadanych słów conversar, hablar

rozmiar /ˈrɔzmʲjar/ (n)
wielkość czegoś (pod względem długości, szerokości, objętości lub wysokości) tamaño

rozminowywać /ˌrɔzmʲĩnɔˈvɨvaʨ̑/ (v)
wykrywać i unieszkodliwiać miny wybuchowe desminar

rozmowa /rɔzˈmɔva/ (n)
ustna wymiana zdań conversación

rozmowność (n)
cecha bycia rozmownym, chętnym do rozmowy pico

rozmowny /rɔzˈmɔvnɨ/ (adj)
(książkowy) taki, który lubi rozmawiać, jest chętny do rozmowy charlador

rozmówca (n)
osoba, z którą się rozmawia, partner w rozmowie interlocutor

rozmówki /rɔzˈmufʲci/ (n)
niewielka książeczka zawierająca podstawowe zwroty używane w typowych sytuacjach, pomocna w nauce języka obcego lub w porozumiewaniu się za granicą; także: dialogi zawarte w takiej książeczce guía de conversación, manual de conversación

rozpacz /ˈrɔspaʧ̑/ (n)
silne uczucie wyrażające bezsilność i zwątpienie desesperación

rozpadać (v)
ulegać rozpadowi romperse

rozpadlina /ˌrɔspaˈdlʲĩna/ (n)
1. (geologia, geologiczny) szeroko rozwarta i często głęboka szczelina powstała w ziemi lub w skale grieta, hendidura
2. (medycyna, medyczny) głęboki linijny ubytek w naskórku i w skórze właściwej, dochodzący do głębszych jej warstw; grieta

rozpoczęcie /ˌrɔspɔˈʧ̑ɛ̃ɲʨ̑ɛ/ (n)
moment w którym coś się rozpoczyna comienzo, inicio

rozporek /rɔsˈpɔrɛk/ (n)
(krawiectwo) zapinane rozcięcie w spodniach lub spódnicy bragueta

rozpraszać (v)
1. przyczyniać się do ustąpienia niewłaściwych stanów psychicznych disipar
2. rozpędzać na wszystkie strony dispersar
3. uniemożliwiać skupienie się nad czym distraer
4. (meteorologia, meteorologiczny) ulegać ustąpieniu disiparse
5. tracić uwagę distraerse
6. uciekać bezładnie, rozchodzić się w różnych kierunkach dispersarse

rozpusta (n)
brak moralności w sferze seksualnej libertinaje, lujuria

rozpuszczalnik /rɔs.puʂˈt͡ʂal.ɲik/ (n)
(chemia, chemiczny) (technologia, technika, techniczny) ciecz powodująca rozpuszczanie innych ciał disolvente

rozpuszczalny (adj)
taki, który można rozpuścić soluble

rozrywka /rɔzˈrɨfka/ (n)
działanie, które służy zabawie, przyjemności, wypoczynkowi entretenimiento, diversión

rozrzucać /rɔzˈʒuʦ̑aʨ̑/ (v)
1. rzucać niedbale lub chaotycznie rzeczami esparcir, desperdigar, diseminar
2. umieszczać coś na dużej przestrzeni w różnych miejscach. dispersar

rozsiewać (v)
1. siejąc, rozmieszczać na znacznej przestrzeni diseminar, regar
2. zajmować dużą przestrzeń; być rozsiewanym diseminarse

rozszerzać /rɔsˈʃɛʒaʨ̑/ (v)
1. zwiększać zasięg czegoś expandir, extender
2. zwiększać swój zasięg expandirse, extenderse

rozsądny /rɔsˈːɔ̃ndnɨ/ (adj)
taki, który charakteryzuje się rozsądkiem; postępuje lub myśli rozsądnie; jest rozważny juicioso, razonable, sensato

roztargnienie (n)
nieumiejętność skupienia uwagi na tym, co istotne distracción

roztargniony /ˌrɔstarʲɟˈɲɔ̃nɨ/ (adj)
nieuważny, charakteryzujący się nieuwagą, roztargnieniem; taki, który nie może skoncentrować się distraído, descuidado, despistado

roztropność (n)
działanie z namysłem prudencia, sensatez

roztropny (adj)
kierujący się rozsądkiem, a nie postępujący pochopnie prudente

roztrzepany (adj)
skłonny do nieuwagi i chaotyczności despistado

roztwór /ˈrɔstfur/ (n)
(chemia, chemiczny) jednorodna mieszanina dwóch lub więcej substancji tworząca jedną fazę, występującą w różnych stanach skupienia; solución, disolución

rozum /ˈrɔzũm/ (n)
zdolność ludzkiego umysłu do operowania pojęciami abstrakcyjnymi lub zdolność analitycznego myślenia; razón, entendimiento

rozumieć /rɔˈzũmʲjɛ̇ʨ̑/ (v)
pojmować coś, interpretować coś, mieć świadomość mechanizmów zdarzeń entender, comprender

rozwaga /rɔzˈvaɡa/ (n)
namysł, refleksja, umiejętność rozsądnego przemyślenia czegoś przed działaniem juicio, ponderación, reflexión

rozważać /rɔzˈvaʒaʨ̑/ (v)
(książkowy) zastanawiać się, rozpatrywać jakąś kwestię, wnikliwie analizując considerar, sopesar, ponderar

rozwiązanie /ˌrɔzvʲjɔ̃w̃ˈzãɲɛ/ (n)
1. (matematyka, matematyczny) wynik solución
2. załatwienie czegoś, poradzenie sobie z czymś; wynik, rezultat jakiegoś działania solución
3. poród, przyjście dziecka na świat parto
4. przerwanie jakiejś działalności; rezygnacja z tworzonego wcześniej związku (lub relacji, grupy) disolución, ruptura

rozwlekły /rɔzˈvlɛkwɨ/ (adj)
zawierający nadmiar treści, często niespójnej prolijo

rozwodnik (n)
mężczyzna, który się rozwiódł divorciado

rozwodzić (v)
udzielać komuś rozwodu divorciar

rozwolnienie (n)
(potocznie, potoczny) (medycyna, medyczny) wydalanie luźnego lub wodnistego stolca correncia, correntía

rozwód /ˈrɔzvut/ (n)
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) rozwiązanie małżeństwa w formie określonej prawem; divorcio

rozwódka (n)
kobieta, która się rozwiodła divorciada

rozłóg /ˈrɔzwuk/ (n)
(botanika, botaniczny) wydłużone pędy niektórych roślin, które płożą się – pod lub tuż nad powierzchnią ziemi; estolón

rozśmieszać /rɔɕˈːmʲjɛʃaʨ̑/ (v)
powodować, że ktoś się śmieje hacer reír

roślina /rɔɕˈlʲĩna/ (n)
(botanika, botaniczny) wykształcony żywy organizm, który posiada zdolność wytwarzania substancji odżywczych dzięki pochłanianiu światła; planta, mata

roślina oleista /rɔɕˈlʲĩna ˌɔlɛˈ<sup>j</sup>ista/ (n)
(botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) roślina dostarczająca oleju; planta oleaginosa

roślinność /rɔɕˈlʲĩnːɔɕʨ̑/ (n)
wszystkie rośliny danego terenu vegetación

roślinny /rɔɕˈlʲĩnːɨ/ (adj)
taki, który jest rośliną lub jej częścią, składa się z roślin; jest charakterystyczny dla rośliny vegetal

roślinożerca /ˌrɔɕlʲĩnɔˈʒɛrʦ̑a/ (n)
(zoologia, zoologiczny) zwierzę żywiące się roślinami herbívoro

roślinożerny /ˌrɔɕlʲĩnɔˈʒɛrnɨ/ (adj)
(zoologia, zoologiczny) taki, który odżywia się roślinami; którego głównym pożywieniem są rośliny herbívoro

rożeniec /rɔˈʒɛ̃ɲɛʦ̑/ (n)
(ornitologia, ornitologiczny) Anas acuta, duży ptak wodny gniazdujący na lądzie; ánade rabudo

rtęć /r̥tɛ̃ɲʨ̑/ (n)
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Hg i liczbie atomowej 80; mercurio, azogue

rubel /ˈrubɛl/ (n)
(jednostka monetarna) waluta niektórych krajów wchodzących w przeszłości w skład ZSRR; rublo

rubid /ˈrubʲit/ (n)
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Rb i liczbie atomowej 37; rubidio

rubin /ˈrubʲĩn/ (n)
(geologia, geologiczny) (mineralogia, mineralogiczny) tlenek glinu, czerwona odmiana korundu; rubí

ruch /rux/ (n)
1. (fizyka, fizyczny) zmiana położenia w czasie; movimiento
2. grupa ludzi dążących do jakiegoś celu politycznego lub społecznego movimiento
3. gest, ruszenie częścią ciała movimiento
4. w grach: ruszenie bierki, figury, zagranie kartą itp., kolejka movimiento
5. sposób poruszania się na drodze tráfico

ruch oporu /ˈrux ɔˈpɔru/ (n)
formacja oddziałów utworzonych do walki przeciwko okupantowi lub rządowi kraju nie posiadającemu wystarczającej legitymacji do sprawowania władzy; resistencia

ruchomy /ruˈxɔ̃mɨ/ (adj)
poruszający się móvil, mueble

ruchomy chodnik /ruˈxɔ̃mɨ ˈxɔdʲɲik/ (n)
urządzenie do poziomego transportu ludzi; pasillo rodante

rudowłosy /ˌrudɔvˈwɔsɨ/ (adj)
mający rude włosy pelirrojo

rudy /ˈrudɨ/ (adj)
1. o człowieku lub zwierzęciu: mający rude (1.1) włosy (sierść) pelirrojo
2. w kolorze rdzy bermejo, rojo

rudzik /ˈruʥ̑ik/ (n)
(ornitologia, ornitologiczny) Erithacus rubecula, występujący licznie w Polsce niewielki ptak z rdzawym podgardlem; petirrojo

rufa /ˈrufa/ (n)
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) tylna część kadłuba statku; popa

rufa pawężowa /ˈrufa ˌpavɛ̃w̃ˈʒɔva/ (n)
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) rufa prostopadła do lustra wody popa de yugo

rugby /`rʌgbɪ/ /ˈruɡbɨ/ (n)
(sport, sportowy) sport drużynowy z użyciem owalnej piłki; rugby

rum /rũm/ (n)
(spożywczy) napój alkoholowy o wysokiej zawartości alkoholu, wytwarzany z trzciny cukrowej; ron

rumuński /rũˈmũj̃sʲci/ (adj)
pochodzący z Rumunii, dotyczący Rumunii lub Rumunów rumano

rumuński /rũˈmũj̃sʲci/ (n)
urzędowy język Rumunii; rumano

runiczny (adj)
1. (językoznawstwo, językoznawczy) dotyczący run, związany z runami rúnico
2. zapisany runami rúnico

rupia /ˈrupʲja/ (n)
(jednostka monetarna) nazwa waluty kilku krajów azjatyckich: Indii, Indonezji, Nepalu i Pakistanu, posiadającej różną wartość w tych krajach; rupia

rupieć /ˈrupʲjɛ̇ʨ̑/ (n)
stary, zepsuty przedmiot cachivache, trasto

rura /ˈrura/ (n)
przewód do transportu płynów; tubo

rusztowanie /ˌruʃtɔˈvãɲɛ/ (n)
(technologia, technika, techniczny) prowizoryczna konstrukcja szkieletowa ułatwiająca prace na wysokości przy wznoszeniu i remontowaniu budowli; andamio

ruta /ˈruta/ (n)
(botanika, botaniczny) Ruta, rodzaj roślin o żółtych kwiatach i charakterystycznych liściach, znalazła zastosowanie w medycynie, uprawiana także jako roślina ozdobna ruda

ruten /ˈrutɛ̃n/ (n)
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ru i liczbie atomowej 44; rutenio

rutherford /ruˈtɛrfɔrt/ (n)
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Rt i liczbie atomowej 104; rutherfordio

rwa kulszowa /ˈrva kulˈʃɔva/ (n)
(medycyna, medyczny) zespół objawów związanych z uciskiem na nerwy rdzeniowe tworzące nerw kulszowy; ciática

rwandyjski /rvãnˈdɨjsʲci/ (adj)
odnoszący się do państwa Rwanda ruandés

ryba /ˈrɨba/ (n)
1. (spożywczy) mięso ryb (1.1) będące surowcem spożywczym i daniem; pescado
2. (zoologia, zoologiczny) zwierzę z gromady kręgowców, żyjące w wodzie; pez, pescado

rybacki /rɨˈbaʦ̑ʲci/ (adj)
związany z rybactwem i rybakami, dotyczący rybactwa i rybaków pesquero

rybak /ˈrɨbak/ (n)
człowiek trudniący się zawodowo łowieniem ryb; pescador

rybałt /ˈrɨbawt/ (n)
1. (historia, historyczny, historycznie) średniowieczny wędrowny aktor lub muzyk juglar
2. (historia, historyczny, historycznie) średniowieczny śpiewak kościelny cantor de iglesia

rybie oko /ˈrɨbʲjɛ ˈɔkɔ/ (n)
1. (dosłownie) oko należące do ryby ojo de pez
2. (fotografia) (potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) obiektyw fotograficzny o krótkiej ogniskowej i szerokim polu widzenia, 180-220°; ojo de pez

rybitwa /rɨˈbʲitfa/ (n)
(ornitologia, ornitologiczny) przypominający mewę ptak zamieszkujący brzegi zbiorników wodnych; charrán, fumarel

rybka /ˈrɨpka/ (n)
(zdrobniale) od: ryba pececillo, pececito

rybołów /rɨˈbɔwuf/ (n)
(ornitologia, ornitologiczny) Pandion haliaetus, ptak drapieżny rybożerny średniego rozmiaru; águila pescadora

rycerski /rɨˈʦ̑ɛrsʲci/ (adj)
1. związany z rycerzem i rycerstwem caballeresco
2. zachowujący się w sposób przypisywany średniowiecznemu rycerstwu caballeresco, caballeroso

rycerskość /rɨˈʦ̑ɛrskɔɕʨ̑/ (n)
cecha tego, co/kto rycerskie/rycerski caballerosidad

rycerstwo (n)
(historia, historyczny, historycznie) w średniowieczu: warstwa społeczna, która stanowiłą elitę społeczeństwa feudalnego i jego siłę zbrojną; caballería

rycerz /ˈrɨʦ̑ɛʃ/ (n)
(historia, historyczny, historycznie) członek uprzywilejowanego stanu żołnierskiego; zwykle stawał do walki jako jeździec; caballero

ryczeć /ˈrɨʧ̑ɛʨ̑/ (v)
o niektórych zwierzętach: wydawać przeciągły i donośny odgłos bramar, berrear, mugir

rydz /rɨʦ̑/ (n)
(botanika, botaniczny) Lactarius deliciosus, grzyb jadalny z koncentrycznymi pasami na kapeluszu; níscalo, robellón

rym /rɨ̃m/ (n)
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) para dwóch słów na końcu wersu utworu pisanego wierszem o identycznych lub podobnie brzmiących końcówkach rima

rynek pieniężny /ˈrɨ̃nɛk pʲjɛ̇̃ˈɲɛ̃w̃ʒnɨ/ (n)
(ekonomia, ekonomiczny) rynek transakcji krótkoterminowych o terminie realizacji nie dłuższym niż rok; mercado de dinero, mercado monetario

rynna /ˈrɨ̃nːa/ (n)
rura, do której spływają wody zgromadzone na dachu podczas deszczu canalón

rysopis /rɨˈsɔpʲis/ (n)
opis szczegółów wyglądu człowieka (twarzy, znaków szczególnych itp.) używany zazwyczaj do ułatwiania odnajdywania osób poszukiwanych, zaginionych reseña

rysować /rɨˈsɔvaʨ̑/ (v)
1. tworzyć rysunek, szkic za pomocą ołówka, kredki, węgla, kredy lub innego twardego narzędzia dibujar
2. opisywać coś obrazowo, w plastyczny sposób dibujar
3. robić rysy na jakiejś twardej powierzchni rayar

rysowniczka /ˌrɨsɔvʲˈɲiʧ̑ka/ (n)
kobieta, która wykonuje zawodowo rysunki – np. artystyczne, do komiksów lub filmów animowanych dibujante

rysownik /rɨˈsɔvʲɲik/ (n)
ktoś, kto wykonuje zawodowo rysunki – np. artystyczne, do komiksów lub filmów animowanych dibujante

rysunek /rɨˈsũnɛk/ (n)
to, co zostało narysowane; dibujo

rytuał /rɨˈtu<sup>w</sup>aw/ (n)
(antropologia, antropologiczny) zespół specyficznych sekwencji sformalizowanych, symbolicznych czynów i wypowiedzi, charakterystyczny dla danej kultury; ritual

rywal (n)
osoba, która konkuruje w czymś rival, adversario

rywalizować (v)
ubiegać się o pierwszeństwo lub o zdobycie czegoś competir, rivalizar

ryzyko /ˈrɨzɨkɔ/ (n)
możliwość, prawdopodobieństwo, że coś się nie uda riesgo

ryś /rɨɕ/ (n)
(zoologia, zoologiczny) drapieżny, cętkowany kot z pędzelkami na końcach uszu; lince

ryż /rɨʃ/ (n)
1. (botanika, botaniczny) roślina zbożowa Oryza L., z rodziny traw występująca w klimacie wilgotnym; arroz
2. (spożywczy) nasiona ryżu (1.1) arroz

ryż jaśminowy (n)
(spożywczy) rodzaj białego ryżu pochodzącego z Tajlandii arroz jazmín

ryżanin /rɨˈʒãɲĩn/ (n)
mieszkaniec Rygi rigués

ryżowy /rɨˈʒɔvɨ/ (adj)
1. sporządzony z ryżu de arroz
2. związany z ryżem, dotyczący ryżu arrocero

ryży /ˈrɨʒɨ/ (adj)
(potocznie, potoczny) rudy pelirrojo

ryży /ˈrɨʒɨ/ (n)
(potocznie, potoczny) mężczyzna mający ryże (1.1) włosy pelirrojo

rzadko /ˈʒatkɔ/ (adv)
prawie nigdy, z dużymi odstępami czasowymi między kolejnymi wydarzeniami raramente, rara vez

rzecz /ʒɛʧ̑/ (n)
wytwór materialny, przedmiot cosa, objeto

rzeczka /ˈʒɛʧ̑ka/ (n)
1. (zdrobniale) od: rzeka riacho, riachuelo
2. wąska rzeka riacho, riachuelo

rzecznik (n)
(urzędowy) osoba występująca, przemawiająca w czyimś imieniu, reprezentująca publicznie jakiegoś wysokiego rangą urzędnika lub instytucję portavoz

rzeczny /ˈʒɛʧ̑nɨ/ (adj)
odnoszący się do rzeki, związany z rzeką fluvial

rzeczownik /ʒɛˈʧ̑ɔvʲɲik/ (n)
(gramatyka) część mowy umożliwiająca rozróżnianie przedmiotów, osób, zwierząt, pojęć itp. poprzez nadanie im nazw lub imion; substantivo, sustantivo, nombre

rzeczowy (adj)
odnoszący się do rzeczy (a nie osób) sustancial

rzeczywistość /ˌʒɛʧ̑ɨˈvʲistɔɕʨ̑/ (n)
1. prawda, prawdziwość; coś, co wydarzyło się (istnieje) naprawdę; obiektywnie realidad
2. realistyczność, świat realny realidad

rzeka /ˈʒɛka/ (n)
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) ciek na powierzchni ziemi; río

rzemień (n)
pasek z odpowiednio wyprawionej grubej skóry używany do wiązania, mocowania czegoś; correa, correón

rzemieślnik /ʒɛ̃ˈmʲjɛ̇ɕl̥ʲɲik/ (n)
osoba uprawiająca rzemiosło (zajmująca się drobną wytwórczością lub naprawą, posiadająca warsztat rzemieślniczy) artesano

rzemiosło /ʒɛ̃ˈmʲjɔswɔ/ (n)
1. drobna wytwórczość przemysłowa, polegająca na wytwarzaniu i naprawie przedmiotów codziennego użytku przy pomocy ręcznych narzędzi i prostych maszyn; także: umiejętność prowadzenia takiej działalności artesanía
2. umiejętności warsztatowe artysty, obejmujące technikę tworzenia i znajomość formy dzieła arte, oficio

rzep /ʒɛp/ (n)
owoc łopianu, pokryty małymi haczykami, łatwo czepiający się ubrań i futer erizo, lapa

rzepak /ˈʒɛpak/ (n)
(botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) roślina oleista o jasnożółtych kwiatach, uprawiana także na paszę zieloną; colza

rzesza /ˈʒɛʃa/ (n)
mnóstwo, duża liczba ludzi gentío, muchedumbre, multitud

rześki (adj)
1. pełen chęci do działania vivaz
2. pełen orzeźwienia, świeżości fresco
3. świadczący o wigorze, gotowości do działania dinámico

rzeź /ʒɛɕ/ (n)
brutalne morderstwo (najczęściej dokonywane na dużej ilości istnień) carnicería, masacre, matanza, baño de sangre

rzeź niewiniątek /ˈʒɛɕ ˌɲɛvʲĩˈɲɔ̃ntɛk/ (n)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zbiorowy mord dokonany na niemowlętach w Betlejem i okolicy na rozkaz Heroda, w celu pozbycia się narodzonego Zbawiciela; degollación de los inocentes, matanza de los inocentes

rzeźba /ˈʒɛʑba/ (n)
1. (sztuka) dziedzina sztuk plastycznych związana z tworzeniem trójwymiarowych form z różnych materiałów; escultura
2. (sztuka) trójwymiarowy obiekt będący formą artystyczną escultura

rzeźbiarski (adj)
(sztuka) związany z rzeźbiarzem, rzeźbiarstwem escultórico

rzeźbiarz /ˈʒɛʑbʲjaʃ/ (n)
(sztuka) artysta tworzący przestrzenne dzieła sztuki escultor

rzeźbić /ˈʒɛʑbʲiʨ̑/ (v)
1. (przenośnie, przenośnia) kształtować właściwą postać esculpir, modelar
2. wycinać w czymś, nadając określony kształt entallar, esculpir

rzeźnia /ˈʒɛʑɲa/ (n)
1. (potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) akt masowego, okrutnego zabijania carnicería, masacre, matanza
2. miejsce, gdzie zabija się zwierzęta dla celów spożywczych, sprawia tusze i dzieli mięso; matadero

rzeźnik /ˈʒɛʑɲik/ (n)
1. człowiek zajmujący się ubojem zwierząt i porcjowaniem mięsa carnicero
2. (potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) kat, oprawca carnicero

rzeżucha /ʒɛˈʒuxa/ (n)
1. (botanika, botaniczny) niejadalna roślina zielna z rodziny kapustowatych (Cardamine L.); berro, mastuerzo
2. (ogrodnictwo, ogrodniczy) (kulinaria) (spożywczy) nazwa pieprzycy siewnej (Lepidium sativum L.), rośliny zielnej z rodziny kapustowatych, stosowanej w kuchni; berro

rzeżączka /ʒɛˈʒɔ̃n͇ʧ̑ka/ (n)
(medycyna, medyczny) zakaźna choroba weneryczna; gonorrea, blenorragia

rzodkiewka /ʒɔtʲˈcɛfka/ (n)
(botanika, botaniczny) (ogrodnictwo, ogrodniczy) roślina o jadalnych, cenionych smakowo bulwach; rábano

rzucać /ˈʒuʦ̑aʨ̑/ (v)
1. (potocznie, potoczny) zrezygnować ze związku z kimś dejar, abandonar
2. powiedzieć coś szybko, zdawkowo lanzar, proferir, soltar
3. pozbyć się nałogu dejar
4. przewracać kogoś derribar, tirar, tumbar
5. wysyłać, kierować dokądś echar, soltar
6. wywoływać chwilowy lot przedmiotu lanzar, tirar, echar, arrojar
7. zrezygnować z czegoś abandonar, dejar
8. zrobić coś ze sobą, skierować się gwałtownie w jakimś kierunku echarse, lanzarse
9. łapczywie coś brać abalanzarse

rzut /ʒut/ (n)
1. (geometria) odwzorowanie figury na płaszczyźnie lub innej powierzchni proyección
2. wprawienie w ruch i spowodowanie chwilowego lotu jakiegoś przedmiotu przez wyrzucenie go z pewną siłą lanzamiento
3. szybki, energiczny ruch ręki, nogi, głowy lub gwałtowny skok całego ciała lanzamiento

rzut dyskiem /ˈʒud ˈːɨsʲcɛ̃m/ (n)
(sport, sportowy) konkurencja lekkoatletyczna polegająca na wyrzuceniu jedną ręką dysku na jak największą odległość; lanzamiento de disco

rzut karny /ˈʒut ˈkarnɨ/ (n)
(sport, sportowy) w niektórych grach: specyficzne ukaranie strony, która popełniła przewinienie, przez znaczne ułatwienie stronie poszkodowanej zdobycia bramki, punktu (i tym podobne, i temu podobne); penalti

rzut młotem /ˈʒut ˈmwɔtɛ̃m/ (n)
(sport, sportowy) konkurencja lekkoatletyczna polegająca na rzucaniu kulą przymocowaną do stalowej linki zakończonej uchwytem; lanzamiento de martillo

rzut oszczepem /ˈʒut ɔˈʃʧ̑ɛpɛ̃m/ (n)
(sport, sportowy) konkurencja polegająca na rzucaniu oszczepem możliwie najdalej bez wykroczenia poza obszar rozbiegu; lanzamiento de jabalina

rzut rożny /ˈʒut ˈrɔʒnɨ/ (n)
(sport, sportowy) rzut, wyrzut, wykopnięcie z rogu boiska; córner, saque de esquina

rzutnik /ˈʒutʲɲik/ (n)
urządzenie służące do wyświetlania slajdów, np. filmów lub prezentacji proyector

rzygacz /ˈʒɨɡaʧ̑/ (n)
(architektura, architektoniczny) dekoracyjne zakończenie rynny lub odprowadzenia wody z dachu w postaci figurki lub głowy zwierzęcia, człowieka, potwora itp.; gárgola

rzygi /ˈʒɨɟi/ (n)
(grubiański, grubiańsko) wymiociny pota, vómito

rzymianin /ʒɨ̃ˈmʲjä̃ɲĩn/ (n)
mieszkaniec Rzymu romano

rzymianka /ʒɨ̃ˈmʲjãnka/ (n)
mieszkanka Rzymu (miasta) romana

rzymski /ˈʒɨ̃msʲci/ (adj)
1. odnoszący się do miasta Rzym, wywodzący się z Rzymu, charakterystyczny dla Rzymu romano
2. odnoszący się do państwa Rzym, wywodzący się z Rzymu, charakterystyczny dla Rzymu romano

rząd /ʒɔ̃nt/ (n)
1. (biologia, biologiczny) w systematyce: jednostka obejmująca rodziny; orden
2. (matematyka, matematyczny) (fizyka, fizyczny) pozycja względem przecinka dziesiętnego najstarszej cyfry w zapisie danej liczby orden
3. (językoznawstwo, językoznawczy) przypadek deklinacji, w którym znajduje się wyraz będący określeniem danego régimen
4. (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wykonawczy organ państwa zajmujący się jego finansami oraz prowadzący jego politykę wewnętrzną i zagraniczną; Gobierno, gobierno
5. (potocznie, potoczny) rząd (1.4) foteli na widowni fila
6. grupa ludzi lub elementów umieszczona obok siebie jeden za drugim fila, hilera
7. sprawowanie władzy gobierno

rząd marionetkowy /ˈʒɔ̃nt ˌmarʲjɔ̃nɛtˈkɔvɨ/ (n)
(publikatory) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) rząd sterowany przez inną grupę ludzi niż tych, którzy oficjalnie znajdują się u steru władzy; gobierno títere

rządowy /ʒɔ̃nˈdɔvɨ/ (adj)
związany z rządem, wywodzący się z rządu gubernamental, oficial

rządzić /ˈʒɔ̃ɲʥ̑iʨ̑/ (v)
1. (językoznawstwo, językoznawczy) wiązać z wyrazem określanym jedną z form wyrazu określającego regir
2. kierować czymś, zarządzać dirigir
3. sprawować władzę, panować gobernar

rzęsa /ˈʒɛ̃w̃sa/ (n)
(anatomia, anatomiczny) jeden z włosów rosnący na brzegu powieki; pestaña

róg /ruk/ (n)
1. (anatomia, anatomiczny) część kości gnykowej; część rdzenia kręgowego asta, cuerno
2. materiał pozyskiwany z rogów (1.1) i kopyt niektórych zwierząt asta, cuerno
3. (sport, sportowy) miejsce i sposób wykonywania zagrania zwanego rzutem rożnym córner, saque de esquina
4. (zoologia, zoologiczny) (anatomia, anatomiczny) twardy wyrostek występujący na głowie niektórych ssaków, zwykle parzyście; cuerno, asta
5. (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) rodzaj instrumentu dętego blaszanego; cuerno, asta
6. miejsce styku dwóch ulic esquina
7. miejsce styku krawędzi jakiegoś przedmiotu esquina, punta

róg mgłowy /ˈruk ˈmɡwɔvɨ/ (n)
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) urządzenie emitujące silne sygnały dźwiękowe podczas mgły dla ułatwienia nawigacji bocina de niebla

róg obfitości /ˈruk ˌɔpfʲiˈtɔɕʨ̑i/ (idiom)
(książkowy) źródło niekończących się dóbr; bogactwo, obfitość cuerno de la abundancia

rój /ruj/ (n)
duża grupa latających owadów lub (rzadziej) małych ptaków enjambre

rów /ruf/ (n)
1. (wulgarnie, wulgaryzm) wgłębienie między pośladkami hendidura intergluteal, pliegue interglúteo, raya del culo
2. podłużny dół wykopany w ziemi cuneta, zanja, canal, foso

rówieśnik /ruˈvʲjɛ̇ɕɲik/ (n)
osoba w tym samym wieku coetáneo

równanie /ruvˈnãɲɛ/ (n)
(matematyka, matematyczny) wyrażenie złożone z dwóch lub więcej części połączonych znakiem równości ecuación

równanie stanu /ruvˈnãɲɛ ˈstãnu/ (n)
(technologia, technika, techniczny) (fizyka, fizyczny) (fizyka, fizyczny) równanie termodynamiczne opisujące stan substancji; ecuación de estado

również /ˈruvʲɲɛʃ/ (particle)
…używana do wyrażenia, że orzeczenie nie dotyczy tylko jednego elementu, ale i innych też, także también, asimismo

równik /ˈruvʲɲik/ (n)
(astronomia, astronomiczny) (geografia, geograficzny) część wspólna powierzchni ciała niebieskiego oraz płaszczyzny prostopadłej do osi obrotu i przechodzącej przez środek masy ciała; ecuador

równina /ruvʲˈɲĩna/ (n)
(geografia, geograficzny) płaski lub prawie całkowicie poziomy teren; llanura, planicie, llano

równina aluwialna /ruvʲˈɲĩna ˌːluˈvʲjalna/ (n)
(geografia, geograficzny) równina ukształtowana w wyniku działalności rzecznej i zbudowana z osadów rzecznych; llanura aluvial

równo /ˈruvnɔ/ (adv)
1. gładko uniformemente
2. jednakowo, równomiernie por igual
3. prosto derecho
4. regularnie regularmente

równoczesny (adj)
odbywający się w tym samym czasie simultáneo

równolegle /ˌruvnɔˈlɛɡlɛ/ (adv)
1. (elektronika, elektroniczny) o połączeniu: w taki sposób, aby utworzyć obwód równoległy en paralelo
2. o czasie: odbywający się w tym samym odcinku czasu a la vez, en paralelo
3. o położeniu w przestrzeni: w sposób równo odległy na całej swojej długości en paralelo, paralelamente

równoległobok /ˌruvnɔlɛɡˈwɔbɔk/ (n)
(geometria) płaska, zamknięta figura geometryczna o dwóch parach równoległych boków; paralelogramo

równoległościan (n)
(geometria) wielościan o trzech parach równoległych przeciwległych ścian (zbudowany z sześciu równoległoboków); paralelepípedo

równoległy /ˌruvnɔˈlɛɡwɨ/ (adj)
jednakowo odległy od czegoś na całej swej długości paralelo

równoleżnik (n)
(geografia, geograficzny) umowny okrąg powstały wskutek przecięcia powierzchni kuli ziemskiej płaszczyzną prostopadłą do jej osi; paralelo

równonoc /ruvˈnɔ̃nɔʦ̑/ (n)
(astronomia, astronomiczny) moment przejścia Słońca przez punkt, w którym ekliptyka przecina równik niebieski; długość dnia i nocy jest wówczas jednakowa; equinoccio

równonoc jesienna /ruvˈnɔ̃nɔʦ̑ʲ jɛ̇ˈɕɛ̃nːa/ (n)
(astronomia, astronomiczny) moment, w którym promienie słoneczne padają prostopadle na równik i od którego biegun południowy będzie bliżej Słońca niż biegun północny; equinoccio de otoño

równonoc wiosenna /ruvˈnɔ̃nɔʣ̑ vʲjɔˈsɛ̃nːa/ (n)
(astronomia, astronomiczny) moment, w którym promienie słoneczne padają prostopadle na równik i od którego biegun północny będzie bliżej Słońca niż biegun południowy; equinoccio de primavera

równowaga /ˌruvnɔˈvaɡa/ (n)
1. spokój i opanowanie ecuanimidad, equilibrio, mesura
2. stabilny stan jakiegoś układu equilibrio, estabilización

równoważny (adj)
mający równe znaczenie, równą wartość equivalente

równość /ˈruvnɔɕʨ̑/ (n)
1. (matematyka, matematyczny) relacja między dwiema wartościami wyrażona znakiem równania (=) igualdad, equivalencia, identidad
2. brak dyskryminacji i podziałów (tworzonych ze względu na rasę, pochodzenie, płeć) igualdad
3. cecha tego co jest równe, wyrównane, takie samo pod jakmiś względem (np. wielkości, wysokości) igualdad
4. gładkość na powierzchni igualdad, lisura

rózga /ˈruzɡa/ (n)
cienka, elastyczna, bezlistna gałązka junco, varilla

rózgi /ˈruzʲɟi/ (n)
(przestarzałe, przestarzały) kara przez bicie rózgą azotaina, zurra

rózgi liktorskie /ˈruzʲɟi lʲikˈtɔrsʲcɛ/ (n)
(historia, historyczny, historycznie) wiązka rózg noszona przez liktorów jako symbol ich władzy; fasces

róża /ˈruʒa/ (n)
1. (botanika, botaniczny) rodzaj krzewów z rodziny różowatych; rosal, rosa
2. (medycyna, medyczny) bakteryjna choroba skóry wywołana przez paciorkowce ropne; erisipela
3. (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) grupa wiernych odmawiająca różaniec rosario
4. kwiat róży (1.1) rosa
5. przedmiot przypominający różę (1.2) rosa

różaniec /ruˈʒãɲɛʦ̑/ (n)
1. (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) sznur z paciorkami, służący do liczenia odmawianych modlitw rosario
2. (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) cykl modlitw odmawianych w określonej kolejności rosario

różdżka /ˈruʃʧ̑ka/ (n)
(mitologia, mitologiczny) podłużny, drewniany przedmiot służący w baśniach i legendach do „rzucania czarów”; również rekwizyt iluzjonisty varita

różnica /ruʒʲˈɲiʦ̑a/ (n)
1. (matematyka, matematyczny) wynik odejmowania diferencia, resta
2. to, czym się coś od czegoś różni diferencia

różnicowanie (n)
(rzeczownik odczasownikowy) od: różnicować diferenciación

różnobarwny /ˌruʒnɔˈbarvnɨ/ (adj)
taki, który występuje w różnych barwach, ale jednostkowo ma określony kolor multicolor

różnorodność /ˌruʒnɔˈrɔdnɔɕʨ̑/ (n)
cecha tego, co jest różnorodne diversidad, variedad

różnorodny /ˌruʒnɔˈrɔdnɨ/ (adj)
składający się z wielu różnych, czasem przeciwstawnych elementów diverso, variado

różowawy /ˌruʒɔˈvavɨ/ (adj)
w kolorze podobnym do różowego rosáceo

różowy /ruˈʒɔvɨ/ (adj)
mający kolor pośredni między białym a czerwonym; rosado, rosa

różyczka /ruˈʒɨʧ̑ka/ (n)
(medycyna, medyczny) głównie dziecięca choroba wirusowa; rubéola, rubeola

rączka /ˈrɔ̃n͇ʧ̑ka/ (n)
uchwyt, rękojeść mango, puño

rącznik pospolity /ˈrɔ̃n͇ʧ̑ʲɲik ˌpɔspɔˈlʲitɨ/ (n)
(botanika, botaniczny) roślina z rodziny wilczomleczowatych pochodząca z Afryki; ricino, higuera infernal

ręce do góry /ˈrɛ̃nʦ̑ɛ dɔ‿ˈɡurɨ/ (interjection)
kategoryczny zwrot wzywający do podniesienia rąk w geście poddania arriba las manos, manos arriba

ręcznie /ˈrɛ̃n͇ʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
o wykonywaniu jakiejś pracy, czynności przez człowieka: bez użycia maszyn, automatów; czasem bez użycia narzędzi; za pomocą własnych sił a mano, manualmente

ręcznik /ˈrɛ̃n͇ʧ̑ʲɲik/ (n)
gruby kawałek tkaniny przeznaczony do wycierania ciała toalla

ręka /rɔŋk/ /ˈrɛ̃ŋka/ (n)
(anatomia, anatomiczny) część kończyny górnej człowieka lub małpy człekokształtnej od nadgarstka do końca palców; mano

rękaw /ˈrɛ̃ŋkaf/ (n)
(krawiectwo) element odzieży przykrywający ręce manga

rękawica /ˌrɛ̃ŋkaˈvʲiʦ̑a/ (n)
odzież wykonana z materiału lub gumy, nakładana na dłoń, żeby ją chronić od zimna, skaleczeń itp. guante, manopla

rękojeść /rɛ̃ŋˈkɔjɛ̇ɕʨ̑/ (n)
część jakiegoś narzędzia, przyrządu lub broni służąca do trzymania; mango, empuñadura, puño

rękopis /rɛ̃ŋˈkɔpʲis/ (n)
(książkowy) tekst utworu (lub inny tekst) pisany ręcznie; manuscrito

rżenie /ˈrʒɛ̃ɲɛ/ (n)
odgłos konia wydawany paszczą relincho

rżnąć głupa /ˈrʒnɔ̃ɲʥ̑ ˈɡwupa/ (v)
(pejoratywnie, pejoratywny) z premedytacją udawać brak doświadczenia, niewiedzę w celu wprowadzenia kogoś w błąd hacerse el tonto

sabat (n)
(ludowy) tajemny zlot czarownic sabbat

sabotaż /saˈbɔtaʃ/ (n)
umyślne niewypełnienie albo wypełnianie wadliwie swoich obowiązków w zamiarze wywołania dezorganizacji, strat i szkód; niewypełnienie danego zadania; sabotaje

sabotować /ˌsabɔˈtɔvaʨ̑/ (v)
stosować sabotaż sabotear

sad /sat/ (n)
ogród, w którym rosną drzewa i krzewy owocowe; huerto frutal

sad jabłoniowy (n)
(rolnictwo, rolniczy) sad, w którym rosną jabłonie manzanal, manzanar

sadysta (n)
człowiek lubujący się w zadawaniu innym cierpień lub oglądaniu czyjegoś cierpienia sádico

sadyzm (n)
(medycyna, medyczny) zaburzenie seksualne polegające na doznawaniu podniecenia i zadowolenia seksualnego poprzez zadawanie bólu i upokorzenie partnera sadismo

sadza /ˈsaʣ̑a/ (n)
stały, pylisty produkt niepełnego spalania zawierający głównie bezpostaciowy węgiel; hollín

sadzić /ˈsaʥ̑iʨ̑/ (v)
umieszczać w ziemi bulwę lub sadzonkę tak, żeby przyjęła się i rosła plantar, sembrar

sadzonka /saˈʣ̑ɔ̃nka/ (n)
1. (botanika, botaniczny) fragment rośliny, z którego może wyrosnąć cała roślina esqueje
2. (leśnictwo) jednoroczne lub paroletnie drzewko przeznaczone do sadzenia lasu pimpollo, plantón
3. (ogrodnictwo, ogrodniczy) wyhodowana w szklarni lub inspekcie młoda roślina przeznaczona do wysadzenia do gruntu plántula

safari /saˈfarʲi/ (n)
afrykańska wyprawa, której celem jest polowanie na zwierzęta; safari

saffloryt (n)
(mineralogia, mineralogiczny) rzadki minerał z gromady arsenków, arsenek kobaltu; safflorita

saharyjski /ˌsaxaˈrɨjsʲci/ (adj)
związany z Saharą sahariano

sakralizacja /ˌsakralʲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) nadanie religijnego charakteru osobom, przedmiotom lub zjawiskom sfery świeckiej; określenie stosowane w religioznawstwie zwłaszcza wobec instytucji społecznych sacralización

sakrament /saˈkrãmɛ̃nt/ (n)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w chrześcijaństwie obrzęd religijny uważany za znak lub sposób przekazania łaski Bożej; sacramento

sakramentalny /saˈkrãmɛ̃ntalnɨ/ (adj)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany z sakramentem, dotyczący sakramentu sacramental

saksofon /saˈksɔfɔ̃n/ (n)
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dęty instrument drewniany, wykonany z metalu; saxófono, saxofón

saksofonista /ˌsaksɔfɔ̃ˈɲista/ (n)
muzyk, który gra na saksofonie saxofonista

saksofonistka /ˌsaksɔfɔ̃ˈɲistka/ (n)
kobieta, która gra na saksofonie saxofonista

saksoński /saˈksɔ̃j̃sʲci/ (adj)
od Saksonia sajón

sala /ˈsala/ (n)
przestronne pomieszczenie pełniące pewną określoną funkcję użytkową; sala, salón

salamancki (adj)
związany z Salamanką, dotyczący Salamanki, pochodzący z Salamanki salamantino, salamanquino

salamandra /ˌsalãˈmãndra/ (n)
(zoologia, zoologiczny) rodzaj płazów ogoniastych; salamandra

salceson /salˈʦ̑ɛsɔ̃n/ (n)
(spożywczy) rodzaj auszpiku lub gotowanej wędliny produkowanej z głowizny, podrobów i nóżek zawiniętych w żołądek lub pęcherz; queso de cabeza, cabeza de jabalí, queso de cerdo

salezjański (adj)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) dotyczący zgromadzenia zakonnego salezjan salesiano

salina /saˈlʲĩna/ (n)
1. (górnictwo, górniczy) kopalnia soli salina
2. zakład przemysłowy produkujący sól poprzez odparowanie wody z solanki pochodzącej z mórz lub słonych jezior ewentualnie podziemnych złóż lub źródeł mineralnych; salina

salomonowy (adj)
sprawiedliwy, mądry salomónico

salomonowy wyrok /ˌsalɔ̃mɔ̃ˈnɔvɨ ˈvɨrɔk/ (idiom)
decyzja mądra, sprawiedliwa, często zaskakująca rozwiązaniem, kończąca spór w sposób uwzględniający interesy wszystkich stron juicio salomónico, sentencia salomónica

salomoński /ˌsalɔ̃ˈmɔ̃j̃sʲci/ (adj)
odnoszący się do Wysp Salomona, wyspiarskiego państwa na Oceanie Spokojnym salomonense

salon /ˈsalɔ̃n/ (n)
główny, dzienny pokój w mieszkaniu salón, sala, cuarto de estar

salsefia /salˈsɛfʲja/ (n)
(botanika, botaniczny) (kulinaria) Tragopogon porrifolius, jednoroczna lub dwuletnia roślina warzywna z rodziny astrowatych, o żółtawobiałych korzeniach, uprawiana w całej Europie; salsifí

salto /ˈsaltɔ/ (n)
skok polegający na obrócenie się do przodu lub do tyłu w powietrzu; voltereta

salwadorski /ˌsalvaˈdɔrsʲci/ (adj)
odnoszący się do państwa Salwador salvadoreño

sam /sãm/ (n)
(potocznie, potoczny) sklep samoobsługowy tienda autoservicio

sam /sãm/ (pronoun)
1. bez nikogo / niczego innego, będący jedyny solo
2. podkreślenie: właśnie ten, a nie inny mismo
3. właśnie taki (a nie inny) mismo

samar /ˈsãmar/ (n)
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Sm i liczbie atomowej 62; samario

samarytanin (n)
(książkowy) człowiek pełen miłosierdzia, śpieszący z pomocą chorym i potrzebującym samaritano

samba /ˈsãmba/ (n)
1. (choreografia, choreograficzny) szybki taniec brazylijski; samba
2. (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) muzyka do tańca (1.1) samba

sambo /ˈsãmbɔ/ (n)
rosyjska sztuka walki; sambo

samczyk /ˈsãmʧ̑ɨk/ (n)
samiec małych zwierząt macho

samica /sãˈmʲiʦ̑a/ (n)
(zoologia, zoologiczny) zwierzę płci żeńskiej hembra

samiec /ˈsãmʲjɛʦ̑/ (n)
zwierzę płci męskiej macho

samoański /ˌsãmɔˈãj̃sʲci/ (adj)
odnoszący się do państwa Samoa samoano

samoański /ˌsãmɔˈãj̃sʲci/ (n)
(językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Samoa, samoano

samobieżny (adj)
taki, który porusza się samodzielnie automóvil

samobójca /ˌsãmɔˈbujʦ̑a/ (n)
osoba próbująca zabić samą siebie suicida

samobójczy /ˌsãmɔˈbujʧ̑ɨ/ (adj)
1. dotyczący samobójstwa lub samobójcy, mający na celu samobójstwo suicida
2. grożący niebezpieczeństwem, bardzo śmiały, ryzykowny arriesgado, suicida

samobójczyni (n)
kobieta celowo zabijająca samą siebie suicida

samobójstwo /ˌsãmɔˈbujstfɔ/ (n)
zabicie samego siebie; suicidio

samochód /sãˈmɔxut/ (n)
(motoryzacja) pojazd mechaniczny, wyposażony w koła, mogący poruszać się dzięki wbudowanemu silnikowi, służący do przewozu ludzi lub towarów; coche, automóvil

samochód dostawczy /sãˈmɔxud ːɔˈstafʧ̑ɨ/ (n)
odmiana samochodu osobowego lub lekkiego ciężarowego przeznaczona do przewozu niezbyt dużych ładunków camioneta, furgoneta

samochód osobowy /sãˈmɔxut ˌɔsɔˈbɔvɨ/ (n)
(motoryzacja) pojazd mechaniczny, silnikowy, o dopuszczalnej całkowitej masie do 3500 kg, zdolny do przewożenia do dziewięciu osób i niewielkiego bagażu; turismo, automóvil de turismo

samogłoska /ˌsãmɔˈɡwɔska/ (n)
(językoznawstwo, językoznawczy) głoska otwarta, której obecność konieczna jest do utworzenia sylaby; vocal

samokrytyczny (adj)
zdolny do krytycznej oceny samego siebie autocrítico

samolot /sãˈmɔlɔt/ (n)
(lotnictwo, lotniczy) statek powietrzny wyposażony we własny napęd, mający skrzydła, które tworzą siłę nośną; avión, aeroplano

samoobsługowy /ˌsãmɔːpswuˈɡɔvɨ/ (adj)
o sklepie, usługach itp.: taki, który nie wymaga personelu obsługującego de autoservicio

samookaleczenie /ˌsãmɔːkalɛˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
celowe okaleczenie samego / samej siebie; autolesión

samospalenie /ˌsãmɔspaˈlɛ̃ɲɛ/ (n)
samobójstwo przez spalenie się żywcem, najczęściej popełniane demonstracyjnie na znak protestu; autoinmolación

samotnie /sãˈmɔtʲɲɛ/ (adv)
w odosobnieniu, w samotności, bez towarzystwa en solitario, solitariamente

samotność /sãˈmɔtnɔɕʨ̑/ (n)
1. uczucie braku bliskich osób soledad
2. życie w odosobnieniu, z dala od innych ludzi soledad, retiro

samotny jak kołek w płocie /sãˈmɔtnɨ ˈjak ˈːɔwɛk ˈf‿pwɔʨ̑ɛ/ (adj)
(potocznie, potoczny) bardzo samotny más solo que la una, solo como un espárrago, solo como un hongo

samouk /sãˈmɔ<sup>w</sup>uk/ (n)
ktoś, kto uczy się samodzielnie, bez pomocy nauczyciela autodidacta

samowar /sãˈmɔvar/ (n)
(kulinaria) urządzenie do przygotowywania herbaty – ze zbiornikiem do gotowania wody, kranikiem i miejscem do podgrzewania czajniczka; samovar

samozwańczy (adj)
dotyczący samozwańców, właściwy samozwańcom, będący samozwańcem sedicente

samożywność (n)
(biologia, biologiczny) odżywianie się organizmów prostymi związkami mineralnymi, tj. dwutlenkiem węgla i wodą, przy wykorzystaniu energii pobieranej ze środowiska autotrofia, nutrición autótrofa

samożywny (adj)
(biologia, biologiczny) odżywiający się prostymi związkami mineralnymi, tj. dwutlenkiem węgla i wodą, przy wykorzystaniu energii pobieranej ze środowiska; autótrofo

sampler /ˈsãmplɛr/ (n)
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) elektroniczny instrument muzyczny, rejestrujący i odtwarzający cyfrowe próbki (sample) różnych dźwięków; muestreador, sampler

samplować /sãmˈplɔvaʨ̑/ (v)
umieszczać pocięte fragmenty utworów muzycznych zapisane w postaci cyfrowej w jednym utworze muestrear, samplear

samum /ˈsãmũm/ (n)
(meteorologia, meteorologiczny) gwałtowny, suchy i gorący południowy wiatr wiejący na pustyniach Afryki Północnej i Półwyspu Arabskiego oraz w ich sąsiedztwie; simún

samuraj (n)
(historia, historyczny, historycznie) rycerz japoński, członek niższej szlachty japońskiej; samurái, samurai

sanatorium /ˌsãnaˈtɔrʲjũm/ (n)
(medycyna, medyczny) zakład leczniczy dla przewlekle chorych i rekonwalescentów sanatorio

sandacz /ˈsãndaʧ̑/ (n)
(ichtiologia, ichtiologiczny) Sander lucioperca, duża, hodowlana ryba drapieżna zamieszkująca zlewiska mórz europejskich; lucioperca

sandał /ˈsãndaw/ (n)
1. (botanika, botaniczny) (zobacz) sandałowiec sándalo
2. (potocznie, potoczny) aromatyczne drewno z drzewa sandałowca (1.2) sándalo
3. rodzaj otwartego obuwia składającego się z podeszwy i rzemieni, które utrzymują go na stopie; sandalia

sangwina /sãŋɡˈvʲĩna/ (n)
miękka, czerwono-brązowa kredka używana do szkicowania lub rysowania; sanguina

sanie /ˈsãɲɛ/ (n)
pojazd na płozach służący do jazdy po śniegu, zaprzęgnięty w konie (także psy lub renifery); trineo

sanitariusz /ˌsãɲiˈtarʲjuʃ/ (n)
(medycyna, medyczny) pracownik medyczny sprawujący czynności pomocnicze podczas opieki nad chorymi; enfermero

sanki /ˈsãnʲci/ (n)
małe sanie do zaprzęgu trineo

sanktuarium /ˌsãŋktuˈ<sup>w</sup>arʲjũm/ (n)
1. (przenośnie, przenośnia) miejsce szczególnie ważne, bogate w pewien walor santuario
2. otoczony czcią obiekt religijny będący miejscem przechowywania świętych przedmiotów lub relikwii oraz sprawowania kultu; santuario

sanskryt /ˈsãw̃skrɨt/ (n)
(językoznawstwo, językoznawczy) język literacki starożytnych, średniowiecznych i wczesnonowożytnych Indii; sánscrito

saper /ˈsapɛr/ (n)
(wojskowość, wojskowy) żołnierz lub funkcjonariusz zajmujący się materiałami wybuchowymi i ich rozbrajaniem, a także robotami inżynieryjnymi; zapador, gastador

saponina (n)
(biochemia, biochemiczny) związek chemiczny należący do glikozydów; saponina

saragoski (adj)
związany z Saragossą, dotyczący Saragossy zaragozano

sarajewianin /ˌsarajɛˈvʲjä̃ɲĩn/ (n)
mieszkaniec Sarajewa sarajevés

sarajewianka /ˌsarajɛˈvʲjãnka/ (n)
mieszkanka Sarajewa sarajevesa

sarajewski /ˌsaraˈjɛfsʲci/ (adj)
odnoszący się do miasta Sarajewo sarajevés

sardela /sarˈdɛla/ (n)
(ichtiologia, ichtiologiczny) Engraulis, mała ryba morska żyjąca w ławicach poławiana w celach spożywczych; boquerón

sardynka /sarˈdɨ̃nka/ (n)
(ichtiologia, ichtiologiczny) wspólna nazwa dla małych ryb morskich poławianych w celach spożywczych; sardina

sardyński /sarˈdɨ̃j̃sʲci/ (adj)
charakterystyczny dla Sardynii, związany z Sardynią, wywodzący się z Sardynii sardo

sari /ˈsarʲi/ (n)
tradycyjny indyjski strój kobiecy; sari

sarkastyczny /ˌsarkaˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
złośliwy, docinkowy, szczery do bólu, pełen sarkazmu sarcástico

sarkazm /ˈsarkasm̥/ (n)
złośliwy, pesymistyczny sposób wyrażania się o rzeczywistości, spotęgowana ironia sarcasmo

sarkofag /sarˈkɔfak/ (n)
zdobiona trumna w kształcie skrzyni, najczęściej wykonana z kamienia; sarcófago

sarkopenia /ˌsarkɔˈpɛ̃ɲa/ (n)
(medycyna, medyczny) zanik masy mięśniowej wraz ze spadkiem siły mięśni sarcopenia

sarna /ˈsarna/ (n)
(zoologia, zoologiczny) gatunek ssaka parzystokopytnego; corzo

sarnina /sarʲˈɲĩna/ (n)
mięso sarny carne de venado

saski /ˈsasʲci/ (adj)
związany z Sasami (dynastią Sasów), dotyczący Sasów sajón

satelita /ˌsatɛˈlʲita/ (n)
1. (astronomia, astronomiczny) inaczej: księżyc, naturalny satelita; ciało niebieskie krążące wokół planety, planety karłowatej, planetoidy itp.; satélite
2. (astronomia, astronomiczny) inaczej: sztuczny satelita; sztuczny obiekt umieszczony na orbicie ciała niebieskiego; satélite
3. (fizyka, fizyczny) każde ciało o względnie małej masie, krążące wokół innego, większego; satélite
4. (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo, organizacja lub inna jednostka niedziałające samodzielnie, będące w sferze wpływów silniejszej jednostki satélite

satrapa (n)
1. (starożytność) w Persji: zarządca prowincji; sátrapa
2. despota, dyktator, człowiek bezwzględny i oczekujący całkowitego posłuszeństwa déspota, sátrapa

satyna /saˈtɨ̃na/ (n)
(włókiennictwo) bawełniana lub jedwabna tkanina, zwykle błyszcząca z jednej strony; rodzaj atłasu; satén

satyra /saˈtɨra/ (n)
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) gatunek literacki, tekst publicystyczny albo inna wypowiedź artystyczna, która ośmiesza i piętnuje przedstawione w utworze zjawiska, obyczaje, politykę, osoby, stosunki społeczne itp.; sátira

satyrycznie (adv)
w sposób satyryczny satíricamente

satyryczny /ˌsatɨˈrɨʧ̑nɨ/ (adj)
związany z satyrą, dotyczący satyry satírico

satysfakcjonować /ˌsatɨsfakʦ̑ʲjɔ̃ˈnɔvaʨ̑/ (v)
dawać satysfakcję; sprawiać komuś przyjemność satisfacer

sauna /ˈsawna/ (n)
rodzaj łaźni, w której panuje wysoka temperatura oraz, w zależności od rodzaju sauny, wysoka lub niska wilgotność; sauna

sawanna (n)
(geografia, geograficzny) (botanika, botaniczny) forma zbiorowiska roślinności trawiastej z z rzadka rosnącymi drzewami i krzewami; sabana

sałata /saˈwata/ (n)
1. (botanika, botaniczny) rodzaj roślin z rodziny astrowatych (Lactuca), wiele gatunków jadalnych; lechuga
2. warzywo liściaste, spożywane zwykle na surowo lechuga

sałatka /saˈwatka/ (n)
(kulinaria) potrawa podawana na zimno, z zazwyczaj drobno pokrojonych składników, głównie warzyw (ugotowanych lub surowych), owoców, jaj, ryb itp.; ensalada

sałatka ziemniaczana (n)
(spożywczy) (kulinaria) sałatka przyrządzana w wielu wariantach, której głównym składnikiem są ugotowane, pokrojone ziemniaki; ensalada de patatas

scena /ˈsʦ̑ɛ̃na/ (n)
1. krótki fragment sztuki teatralnej lub filmu, dotyczący określonej sytuacji; escena
2. (przenośnie, przenośnia) awantura, kłótnia escena
3. (przenośnie, przenośnia) środowisko muzyczne, polityczne escena
4. przestrzeń w sali teatralnej przeznaczona do wystawiania utworów; escena

scenariusz /sʦ̑ɛ̃ˈnarʲjuʃ/ (n)
(teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) (telewizja, telewizyjny) materiał literacki będący podstawą fabuły filmu, przedstawienia teatralnego, programu telewizyjnego itp.; guion

sceniczny (adj)
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) dotyczący sceny lub teatru escénico

scenografia /ˌsʦ̑ɛ̃nɔˈɡrafʲja/ (n)
plastyczna oprawa widowiska teatralnego, filmu itp., np. dekoracje, rekwizyty, kostiumy escenografía

sceptycyzm /sʦ̑ɛpˈtɨʦ̑ɨsm̥/ (n)
1. (filozofia, filozoficzny) pogląd filozoficzny odrzucający możliwość uzyskania wiarygodnej i ostatecznie uzasadnionej wiedzy; escepticismo
2. stosunek do czegoś charakteryzujący się powątpiewaniem escepticismo, temor

sceptyczny (adj)
wyrażający sceptycyzm, ustosunkowujący się krytycznie do czegoś escéptico

sceptyk /ˈsʦ̑ɛptɨk/ (n)
człowiek sceptyczny, wątpiący, niedowierzający escéptico

schematyczny (adj)
1. (pejoratywnie, pejoratywny) mało pomysłowy; zgodny z utartym myśleniem simplificado
2. przedstawiający coś w sposób uproszczony esquemático

schistosomatoza (n)
(medycyna, medyczny) choroba pasożytnicza występująca w Afryce, obok malarii najpoważniejszy w skali światowej parazytologiczny problem zdrowotny; esquistosomiasis

schizma (n)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) formalny rozdział między wyznawcami jednej religii; cisma

schizmatyk (n)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) o członku innej wspólnoty religijnej, która powstała w wyniku podziału jakiejś organizacji wyznaniowej cismático

schizofrenia /ˌsçizɔˈfrɛ̃ɲja/ (n)
(medycyna, medyczny) choroba psychiczna charakteryzująca się dezintegracją osobowości, utratą kontaktu z otoczeniem i urojeniami; esquizofrenia

schizofreniczka /ˌsçizɔfrɛ̃ˈɲiʧ̑ka/ (n)
forma żeńska od: schizofrenik esquizofrénica

schizofreniczny /ˌsçizɔfrɛ̃ˈɲiʧ̑nɨ/ (adj)
(medycyna, medyczny) związany ze schizofrenią, właściwy schizofrenii lub schizofrenikom esquizofrénico

schizofrenik /ˌsçizɔˈfrɛ̃ɲik/ (n)
(medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) człowiek cierpiący na schizofrenię esquizofrénico

schlebiać (v)
chwalić nad wyraz celem przypodobania się komuś adular, halagar

schludny /ˈsxludnɨ/ (adj)
porządny, zadbany, czysty aseado, cuidado, pulcro

schody /ˈsxɔdɨ/ (n)
konstrukcja ze stopni, z których każdy następny jest umieszczony nieco wyżej od poprzedniego, służąca do przemieszczania się pomiędzy różnymi poziomami; escalera

schody ruchome /ˈsxɔdɨ ruˈxɔ̃mɛ/ (n)
urządzenie do ukośnego transportu ludzi między piętrami; escalera eléctrica, escalera mecánica

schronienie /sxrɔ̃ˈɲɛ̇̃ɲɛ/ (n)
bezpieczne miejsce, w którym można się ukryć, schować refugio, abrigo, escondite

schronisko /sxrɔ̃ˈɲiskɔ/ (n)
1. budynek zapewniający miejsce odpoczynku, schronienia, bazę noclegową i gastronomiczną; refugio, albergue
2. miejsce, w którym można się schronić refugio
3. placówka przeznaczona dla porzuconych zwierząt domowych; refugio

scysja /ˈsʦ̑ɨsʲja/ (n)
kłótnia, sprzeczka desavenencia, escisión, riña

scytyjski /sʦ̑ɨˈtɨjsʲci/ (adj)
związany ze Scytią, odnoszący się do Scytii escita

scyzoryk /sʦ̑ɨˈzɔrɨk/ (n)
składany, krótki nóż, z jednym lub kilkoma ostrzami; navaja

seaborg /ˈsʲibɔrk/ (n)
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Sg i liczbie atomowej 106; seaborgio

sebum /ˈsɛbũm/ (n)
(medycyna, medyczny) wydzielina gruczołów łojowych na skórze; sebo cutáneo

secesja (n)
(sztuka) (historia, historyczny, historycznie) jeden ze stylów w sztuce i kulturze przełomu XIX i XX wieku, przybierający wiele form, a będący wyrazem odejścia od tradycyjnych i akademickich kanonów artystycznych, charakteryzujący się zamiłowaniem do stylizacji, swobodnej kompozycji, giętkich i płynnych linii i asymetrii; modernismo

secesjonizm (n)
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) postawa polegająca na dążeniu do oddzielenia się danego regionu od reszty kraju w celu utworzenia samodzielnego państwa secesionismo

sedan (n)
(motoryzacja) rodzaj trójbryłowego, zamkniętego nadwozia samochodu osobowego, z wyraźnie oddzielonym przedziałem silnikowym i bagażowym; sedán

sedno /ˈsɛdnɔ/ (n)
(książkowy) istota czegoś esencia, meollo, quid

segowijski (adj)
związany z Segowią (Segovią) (miastem w Hiszpanii) segoviano

segregować /ˌsɛɡrɛˈɡɔvaʨ̑/ (v)
układać według określonego porządku segregar, separar

seitan (n)
(spożywczy) (kulinaria) wywodzący się z Azji wysokobiałkowy zamiennik mięsa przygotowany z mąki pszennej, nazywany „pszennym mięsem” seitán

sejf /sɛjf/ (n)
zamykana, metalowa szafa, skrzynia lub pomieszczenie służące do przechowywania cennych rzeczy caja fuerte

sejm /sɛjm/ (n)
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) nazwa jednej z izb parlamentu w Polsce, Litwie i Łotwie; dieta, parlamento

sejsmiczny /sɛjsˈmʲiʧ̑nɨ/ (adj)
dotyczący drgań i ruchów tektonicznych skorupy ziemskiej, rozchodzący się we wnętrzu Ziemi sísmico

sejsmochronograf (n)
(geologia, geologiczny) (technologia, technika, techniczny) chronograf mający za zadanie wyznaczenie dokładnego czasu wystąpienia wstrząsów sismocronógrafo

sejsmograf (n)
(technologia, technika, techniczny) (geologia, geologiczny) urządzenie zapisujące parametry drgań skorupy ziemskiej; sismógrafo

sejsmogram (n)
(geologia, geologiczny) zapis pomiarów wykonanych sejsmografem (sejsmometrem); sismograma

sejsmologia /ˌsɛjsmɔˈlɔɟja/ (n)
nauka o trzęsieniach ziemi; sismología

sejsmologiczny (adj)
(geologia, geologiczny) związany z sejsmologią, dotyczący sejsmologii sismológico

sejsmoskop (n)
(geologia, geologiczny) (technologia, technika, techniczny) (dawniej, dawny) najprostsze urządzenie zdolne wykrywać zajście trzęsienia ziemi, a czasami i jego kierunek sismoscopio

sekator /sɛˈkatɔr/ (n)
(ogrodnictwo, ogrodniczy) nożyce o wygiętych ostrzach używane w ogrodzie; podadera, tijeras de podar

sekować /sɛˈkɔvaʨ̑/ (v)
1. (przestarzałe, przestarzały) prześladować kogoś, dręczyć, nękać acosar, agobiar, hostigar
2. prześladować siebie wzajemnie, jeden drugiego, drażnić się z kimś guasearse, sacar de quicio

sekretariat /ˌsɛkrɛˈtarʲjat/ (n)
dział danej instytucji, firmy bądź organizacji, który zajmuje się obsługą bieżących spraw, zwłaszcza w kontakcie z interesantami; secretaría

sekretarka /ˌsɛkrɛˈtarka/ (n)
kobieta zajmująca się pomocą organizacyjną w pracy kierownika, dyrektora, prowadzeniem korespondencji, przyjmowaniem interesantów secretaria

sekretarz /sɛˈkrɛtaʃ/ (n)
1. pracownik, który załatwia sprawy związane z działalnością firmy, instytucji lub osoby secretario
2. (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) osoba pełniąca kierowniczą funkcję w partii komunistycznej secretario

seks /sɛks/ (n)
(potocznie, potoczny) stosunek płciowy, zazwyczaj między dwiema osobami sexo

seks oralny /ˈsɛks ɔˈralnɨ/ (n)
zbliżenie seksualne opierające się na pieszczeniu narządów płciowych i innych stref erogennych partnerki lub partnera językiem i ustami sexo oral

seksizm /ˈsɛcɕism̥/ (n)
dyskryminacja ze względu na płeć; sexismo

seksować /sɛˈksɔvaʨ̑/ (v)
określać płeć zwierząt, głównie piskląt hodowlanych sexar

sekstant /ˈsɛkstãnt/ (n)
(astronomia, astronomiczny) (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) optyczny przyrząd nawigacyjny stosowany niegdyś w żegludze; sextante

seksualność (n)
(biologia, biologiczny) (psychologia, psychologiczny) (socjologia, socjologiczny) wrodzona, naturalna funkcja organizmu, zawierająca w sobie seks, orientację seksualną, identyfikację płciową i jej rolę, reprodukcję, pożądanie, erotyzm oraz intymność; sexualidad

seksualny /ˌsɛksuˈ<sup>w</sup>alnɨ/ (adj)
dotyczący seksu i popędu płciowego sexual

seksuolog /ˌsɛksuˈ<sup>w</sup>ɔlɔk/ (n)
(medycyna, medyczny) lekarz specjalista zajmujący się rozpoznawaniem i leczeniem zaburzeń seksualnych sexólogo

seksuologia /ˌsɛksu<sup>w</sup>ɔˈlɔɟja/ (n)
nauka zajmująca się seksualnością, życiem seksualnym człowieka; sexología

sekta /ˈsɛkta/ (n)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) odłam wyznaniowy religii secta

sektor /ˈsɛktɔr/ (n)
1. określony dział gospodarki narodowej lub jej część oddzielna z powodu określonego typu własności ramo, sector
2. wydzielona część jakiejś przestrzeni sector, parcela, zona

sektorowy /ˌsɛktɔˈrɔvɨ/ (adj)
(przymiotnik) od sektor sectorial

sekunda /sɛˈkũnda/ (n)
1. (fizyka, fizyczny) jednostka czasu równa 1/60 minuty segundo
2. (potocznie, potoczny) krótka chwila segundo

sekundant (n)
1. (historia, historyczny, historycznie) pośrednik i świadek jednego z pojedynkujących się, negocjator warunków pojedynku, pilnujący by starcie odbywało się zgodnie z zasadami honorowymi padrino
2. (sport, sportowy) zwłaszcza w pięściarstwie i szachach: doradca i pomocnik zawodnika segundo

sekwencja (n)
(filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) jednostka kompozycyjna filmu lub przedstawienia, stanowiąca zamknięty fragment akcji secuencia

selekcjonować (v)
wybierać poprzez eliminację seleccionar

selen /ˈsɛlɛ̃n/ (n)
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Se i liczbie atomowej 34; selenio

selenografia /ˌsɛlɛ̃nɔˈɡrafʲja/ (n)
(astronomia, astronomiczny) dział astronomii, nauka zajmująca się opisem powierzchni Księżyca; selenografía

seler /ˈsɛlɛr/ (n)
(botanika, botaniczny) Apium graveolens, roślina warzywna; apio, celery

selfie (n)
(slangowo) fotografia zrobiona samemu sobie z ręki; autofoto, selfi, autorretrato

seligmannit (n)
(mineralogia, mineralogiczny) minerał z gromady siarczków; seligmannita

semantyka /sɛ̃ˈmãntɨka/ (n)
1. (filozofia, filozoficzny) (logika, logiczny) dział semiotyki zajmujący się badaniem związków między wyrażeniami językowymi a rzeczywistością semántica
2. (językoznawstwo, językoznawczy) dział językoznawstwa zajmujący się znaczeniem wyrażeń językowych semántica

semestr /ˈsɛ̃mɛstr̥/ (n)
połowa roku akademickiego lub szkolnego; semestre

semicki /sɛ̃ˈmʲiʦ̑ʲci/ (adj)
odnoszący się do Semitów, związany z Semitami, dotyczący Semitów semítico

seminarium /ˌsɛ̃mʲĩˈnarʲjũm/ (n)
1. (studencki) (edukacja, edukacyjny) (szkolnictwo, szkolny) zajęcia dydaktyczne dla studentów uczelni niepolitechnicznych seminario
2. (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (studencki) dom formacyjny w którym przygotowują się kandydaci na duchownych seminario

seminarzysta (n)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (studencki) student seminarium duchownego seminarista

sen /sɛ̃n/ (n)
1. (fizjologia, fizjologiczny) stan odpoczynku, na ogół nocnego, w którym spowolnione są funkcje organizmu i obniżony poziom świadomości sueño
2. doświadczenie przeżywane w trakcie snu (1.1) sueño
3. (przenośnie, przenośnia) fantazja, marzenie, wizja, coś, co wydaje się nierzeczywiste sueño

sen zimowy /ˈsɛ̃nʲ ʑĩˈmɔvɨ/ (n)
(biologia, biologiczny) (zoologia, zoologiczny) u zwierząt spowolnienie procesów życiowych w okresie zimy; hibernación, letargo

senat /ˈsɛ̃nat/ (n)
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) izba wyższa dwuizbowego parlamentu; senado

senator /sɛ̃ˈnatɔr/ (n)
członek izby wyższej parlamentu (senatu) senador

senegalski /ˌsɛ̃nɛˈɡalsʲci/ (adj)
odnoszący się do państwa Senegal senegalés

senność /ˈsɛ̃nːɔɕʨ̑/ (n)
potrzeba snu, pragnienie zaśnięcia sueño, somnolencia

sensacyjny (adj)
wywołujący sensację sensacional

sensownie /sɛ̃w̃ˈsɔvʲɲɛ/ (adv)
w sposób sensowny juiciosamente, sensatamente

sensowny /sɛ̃w̃ˈsɔvnɨ/ (adj)
1. (potocznie, potoczny) taki, który działa logicznie, rozsądnie juicioso, ponderado, sensato
2. taki, który ma sens, właściwą zawartość, treść; ma uzasadnienie, jest logiczny lógico, razonable

sentymentalnie /ˌsɛ̃ntɨ̃mɛ̃nˈtalʲɲɛ/ (adv)
w sposób sentymentalny sentimentalmente

sentymentalny /ˌsɛ̃ntɨ̃mɛ̃nˈtalnɨ/ (adj)
przesadnie uczuciowy; (także, też) świadczący o przesadnej uczuciowości sentimental

separacja (n)
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) rozłączenie małżonków bez ich prawa wstępowania w nowy związek małżeński separación

separatysta /ˌsɛparaˈtɨsta/ (n)
zwolennik separatyzmu separatista

separatystyczny /ˌsɛparatɨˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) związany z separatyzmem lub/i separatystami; właściwy separatyzmowi separatista

separatyzm /ˌsɛpaˈratɨsm̥/ (n)
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) dążenie do oddzielenia się, wyodrębnienia się jakiejś grupy z całości; separatismo, independentismo

seplenić /sɛˈplɛ̃ɲiʨ̑/ (v)
błędnie wymawiać spółgłoski dziąsłowe i szczelinowe cecear

sepsa /ˈsɛpsa/ (n)
(medycyna, medyczny) zespół ogólnoustrojowej reakcji zapalnej; sepsis

ser /sɛr/ (n)
(spożywczy) (kulinaria) produkt spożywczy w postaci gęstej masy, otrzymywany z mleka krowiego, koziego, bądź owczego; queso

serafin (n)
(teologia, teologiczny) (biblijny) anioł należący do najwyższego chóru w hierarchii anielskiej; serafín

seraj (n)
(architektura, architektoniczny) orientalny pałac, rezydencja władcy, zwłaszcza sułtana serrallo

serbski /ˈsɛrpsʲci/ (adj)
związany z Serbią lub Serbami, dotyczący Serbii lub Serbów serbio

serbski /ˈsɛrpsʲci/ (n)
jedna z czterech uregulowanych odmian języka serbsko-chorwackiego, ze statusem języka urzędowego w Serbii i BiH; serbio

serce /ˈsɛrʦ̑ɛ/ (n)
1. (anatomia, anatomiczny) u ludzi i wielu zwierząt: organ (mięsień), którego praca powoduje przepływ krwi w organizmie; corazón
2. (przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) miejsce, gdzie są czyjeś uczucia, często miłości corazón
3. (przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) współczucie, pozytywne cechy wobec innych, ludzi i zwierząt corazón
4. (przenośnie, przenośnia) centrum, najważniejsza część czegoś corazón
5. (przenośnie, przenośnia) zapał, chęć robienia czegoś jak najlepiej corazón
6. przedmiot przypominający serce (1.1) będący symbolem miłości corazón
7. część dzwonu, która uderza w jego ściany i powoduje dźwięk badajo

sercowy (adj)
(anatomia, anatomiczny) dotyczący serca jako narządu cardiaco

serdeczność /sɛrˈdɛʧ̑nɔɕʨ̑/ (n)
1. czułość afectuosidad
2. życzliwość, serdeczny stosunek cordialidad

serdeczny palec /sɛrˈdɛʧ̑nɨ ˈpalɛʦ̑/ (n)
(anatomia, anatomiczny) czwarty palec u ręki anular, dedo anular

serenada (n)
1. (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) pieśń śpiewana pod oknem ukochanej serenata
2. (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) utwór muzyczny o charakterze lirycznym; serenata

seria /ˈsɛrʲja/ (n)
1. elementy lub wydarzenia następujące po sobie serie, sucesión, secuencia
2. szereg jednakowych elementów serie, fila, hilera

serial /ˈsɛrʲjal/ (n)
film telewizyjny składający się z przynajmniej kilku odcinków serie

serio /ˈsɛrʲjɔ/ (adv)
poważnie, bez żartów, prawdziwie, szczerze de verdad, en serio

sernik /ˈsɛrʲɲik/ (n)
(kulinaria) słodkie ciasto, w którym jednym ze składników jest biały ser; tarta de queso

serowar /sɛˈrɔvar/ (n)
rzemieślnik wyrabiający sery quesero

serwatka (n)
(spożywczy) przejrzysty płyn pozostały po ścięciu mleka i oddzieleniu sera; suero, suero de soya

serwer /ˈsɛrvɛr/ (n)
1. (informatyka, informatyczny) komputer umożliwiający działanie sieci komputerowej; servidor
2. (informatyka, informatyczny) program umożliwiający działanie określonej usługi w sieci komputerowej, zainstalowany na serwerze (1.1) servidor

seryjny /sɛˈrɨjnɨ/ (adj)
1. następujący w serii, jeden po drugim en serie
2. produkowany masowo, zazwyczaj wg tego samego wzoru en serie

sesja zdjęciowa (n)
(fotografia) spotkanie zorganizowane w celu zrobienia serii zdjęć sesión fotográfica, sesión de fotos

seszelski /sɛˈʃɛlsʲci/ (adj)
odnoszący się do Seszeli (państwa lub wysp) seychellense

seulczyk /sɛˈ<sup>w</sup>ulʧ̑ɨk/ (n)
mieszkaniec Seulu seulense, seulés

sewilski /sɛˈvʲilsʲci/ (adj)
związany z Sewillą, odnoszący się do Sewilli sevillano

sezam /ˈsɛzãm/ (n)
1. (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju (1.1) sésamo, ajonjolí
2. (spożywczy) nasiona (ziarna) rośliny z rodzaju (1.1) sésamo

sezamina (n)
(biochemia, biochemiczny) lignan, organiczny związek chemiczny występujący w ziarnach sezamu i w oleju sezamowym sesamina

sezon /ˈsɛzɔ̃n/ (n)
1. (książkowy) pora roku estación
2. (rolnictwo, rolniczy) okres dojrzewania i zbioru owoców lub innego rodzaju płodów rolnych temporada, tiempo
3. (telewizja, telewizyjny) zbiór odcinków serialu telewizyjnego zazwyczaj emitowanych w ciągu jednego roku lub półrocza temporada

sezon ogórkowy (n)
(publikatory) okres w porze letniej, gdy w mediach dominują błahe tematy i zmyślone newsy; serpiente de verano

sezonowy /ˌsɛzɔ̃ˈnɔvɨ/ (adj)
występujący w określonym sezonie, czasowy, okresowy estacional, de temporada, temporero

sfaleryt (n)
(mineralogia, mineralogiczny) pospolity minerał z gromady siarczków, siarczek cynku; blenda, esfalerita

sferyczny /sfɛˈrɨʧ̑nɨ/ (adj)
1. dotyczący sfery esférico
2. mający kształt odcinka sfery esférico

sfigmomanometr (n)
(medycyna, medyczny) aparat do mierzenia ciśnienia tętniczego; esfigmomanómetro

sfinks /sfʲĩŋks/ (n)
(sztuka) (historia, historyczny, historycznie) w starożytnym Egipcie: przedstawienie lwa z ludzką głową lub głową innego zwierzęcia; esfinge

sfora /ˈsfɔra/ (n)
duże stado psowatych (psów, wilków) jauría

shader (n)
(informatyka, informatyczny) w grafice komputerowej: program komputerowy, zawierający zbiór instrukcji dla karty graficznej renderujący grafikę, shader

shinto (n)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) tradycyjna religia Japonii; sintoísmo

si /sʲi/ (n)
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) nazwa solmizacyjna jednego z dźwięków; si

siano /ˈɕãnɔ/ (n)
(rolnictwo, rolniczy) sucha trawa i inne rośliny skoszone z łąki na paszę; heno

siara /ˈɕara/ (n)
(zoologia, zoologiczny) (zootechnika, zootechniczny) wydzielina gruczołów mlekowych ssaków; calostro

siarczek srebra (n)
(chemia, chemiczny) nieorganiczny związek chemiczny, sól kwasu siarkowodorowego i srebra; sulfuro de plata

siarka /ˈɕarka/ (n)
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu S i liczbie atomowej 16; azufre

siarkowodór /ˌɕarkɔˈvɔdur/ (n)
(chemia, chemiczny) nieorganiczny związek chemiczny siarki i wodoru sulfuro de hidrógeno, ácido sulfhídrico

siatkówka /ɕatˈkufka/ (n)
1. (anatomia, anatomiczny) część oka odpowiadająca za przetwarzanie obrazu na impulsy nerwowe; retina
2. (sport, sportowy) piłka siatkowa, gra sportowa dla dwóch drużyn polegająca na odbijaniu piłki nad specjalną siatką; voleibol, balonvolea, vóleibol

siatkówka plażowa /ɕatˈkufka plaˈʒɔva/ (n)
(sport, sportowy) odmiana siatkówki rozgrywana w zespołach dwuosobowych na piaszczystym boisku; voleibol de playa

siać /ɕäʨ̑/ (v)
rzucać nasiona w glebę sembrar

sieciarz (n)
wojownik, który w walce używa sieci reciario

sieczkarnia (n)
(rolnictwo, rolniczy) maszyna rolnicza służąca do cięcia słomy, trawy, siana, roślin pastewnych na sieczkę cortapajas

siedem grzechów głównych (n)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) lista ciężkich grzechów Kościoła katolickiego; siete pecados capitales

siedemdziesięciolatek /ˌɕɛdɛ̃mʲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlatɛk/ (n)
osoba w wieku 70-79 lat setentón

siedlisko (n)
1. miejsce bytowania, zamieszkania residencia
2. miejsce pochodzenia i wylęgania zarazków foco

siedmiokrotnie /ˌɕɛdmʲjɔˈkrɔtʲɲɛ/ (adv)
siedem razy siete vez

siedmiokąt /ɕɛdˈmʲjɔkɔ̃nt/ (n)
(matematyka, matematyczny) wielokąt o siedmiu bokach; heptágono

siedmiotomowy /ˌɕɛdmʲjɔtɔ̃ˈmɔvɨ/ (adj)
składający się z siedmiu tomów, zawarty w siedmiu tomach, wydany w siedmiu tomach de siete tomo

siedzenie /ɕɛˈʣ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
1. (eufemistycznie) część ciała poniżej pleców asentaderas
2. miejsce przeznaczone do siedzenia (1.1) asiento

siedziba /ɕɛ̇ˈʥ̑iba/ (n)
budynek, w którym znajduje się jakaś instytucja, firma, organizacja sede

siedzieć /ˈɕɛ̇ʥ̑ɛ̇ʨ̑/ (v)
1. (potocznie, potoczny) przebywać w jakimś miejscu permanecer, estar
2. spoczywać na krześle, kanapie, ławie itp. tak, by ciężar ciała spoczywał na pośladkach estar sentado, sentar

siedzieć jak na szpilkach /ˈɕɛ̇ʥ̑ɛ̇ʨ̑ ˈjak na‿ˈʃpʲilkax/ (v)
bardzo się denerwować, niecierpliwić estar con el corazón en un puño

siedzieć po turecku /ˈɕɛ̇ʥ̑ɛ̇ʨ̑ ˌpɔ‿tuˈrɛʦ̑ku/ (v)
siedzieć ze skrzyżowanymi nogami, zazwyczaj na podłodze estar sentarse a la turca, estar sentarse con el pie cruzar

siekacz (n)
(stomatologia, stomatologiczny) (anatomia, anatomiczny) przedni ząb służący do odgryzania kęsów pokarmu incisivo

siekać /ˈɕɛkaʨ̑/ (v)
(kulinaria) drobno kroić picar

siekiera /ɕɛ̇ˈcɛra/ (n)
ręczne narzędzie do obróbki drewna, składające się ze stalowego obucha w kształcie klina oraz osadzonego w nim drewnianego styliska hacha

siekiernik /ɕɛ̇ˈcɛrʲɲik/ (n)
(przestarzałe, przestarzały) ktoś, kto pracuje siekierą hachero

sierota /ɕɛˈrɔta/ (n)
1. (potocznie, potoczny) człowiek opuszczony, osamotniony desamparar
2. dziecko, któremu umarło przynajmniej jedno z rodziców huérfano

sierp /ɕɛrp/ (n)
1. (rolnictwo, rolniczy) ręczne narzędzie rolnicze składające się z krótkiego półkoliście zakrzywionego ostrza osadzonego w drewnianym stylisku, służące do żęcia zbóż, traw itp.; hoz
2. (sport, sportowy) w boksie: uderzenie zadane półkolistym ruchem ręki gancho

sierpień /ˈɕɛrpʲjɛ̇̃ɲ/ (n)
ósmy miesiąc w roku według kalendarza gregoriańskiego i juliańskiego; agosto

sierpniowy /ɕɛrpʲˈɲɔvɨ/ (adj)
związany z sierpniem, charakterystyczny dla sierpnia, przypadający w sierpniu; taki, jak w sierpniu agosteño, agostizo, de agosto

sierraleoński /ˌsʲjɛrːalɛˈɔ̃j̃sʲci/ (adj)
odnoszący się do państwa Sierra Leone sierraleonés

sierść /ɕɛrʲɕʨ̑/ (n)
(zoologia, zoologiczny) owłosienie ssaków; pelaje, pelo

sierżant /ˈɕɛrʒãnt/ (n)
stopień wojskowy stosowany także w niektórych innych formacjach zmilitaryzowanych, np. w policji; w polskim wojsku zaliczany do wyższych stopni podoficerskich, następujący bezpośrednio po plutonowym; następny, wyższy stopień to starszy sierżant; sargento

siew (n)
(rolnictwo, rolniczy) umieszczanie nasion w przygotowanej ziemi i przykrywanie ich warstwą gleby siembra

siewka złota /ˈɕɛfka ˈzwɔta/ (n)
(ornitologia, ornitologiczny) Pluvialis apricaria, gatunek średniej wielkości ptaka; chorlito dorado, pluvial dorado

siewka złotawa /ˈɕɛfka zwɔˈtava/ (n)
(ornitologia, ornitologiczny) Pluvialis fulva, gatunek średniej wielkości ptaka wędrownego; chorlito dorado siberiano

siewnica /ɕɛvʲˈɲiʦ̑a/ (n)
(ornitologia, ornitologiczny) Pluvialis squatarola, gatunek średniej wielkości ptaka wędrownego; chorlito gris

siewnik /ˈɕɛvʲɲik/ (n)
(rolnictwo, rolniczy) maszyna rolnicza służąca do wysiewu ziarna; sembradora

sieć /ɕɛ̇ʨ̑/ (n)
1. siatka z linek, służąca do połowu ryb lub małych zwierząt; ; red
2. (potocznie, potoczny) sieć (1.3) komputerowa, Internet red
3. grupa instytucji, przedsiębiorstw, sklepów itp. pełniących tę samą funkcję red
4. połączone ze sobą urządzenia, współpracujące ze sobą; grupa osób współpracujących przy czymś red
5. (potocznie, potoczny) sieć (1.3) elektroenergetyczna red
6. (przenośnie, przenośnia) pułapka red
7. pajęczyna red

sikać /ˈɕikaʨ̑/ (v)
1. (potocznie, potoczny) o płynie: tryskać cienkim strumieniem chorrear
2. (potocznie, potoczny) oddawać mocz mear, orinar

sikora /ɕiˈkɔra/ (n)
(ornitologia, ornitologiczny) niewielki ptak z rodziny sikorowatych; paro, paro carbonero

sikora bogatka /ɕiˈkɔra bɔˈɡatka/ (n)
(ornitologia, ornitologiczny) Parus major, niewielki ptak z rodziny sikorowatych o barwnym upierzeniu; carbonero común

sikora sosnówka /ɕiˈkɔra sɔsˈnufka/ (n)
(ornitologia, ornitologiczny) (Parus ater) ptak z rodziny sikor; carbonero garrapinos

siku /ˈɕiku/ (n)
(potocznie, potoczny) czynność sikania, oddawania moczu pipí, pis

sildenafil /ˌɕildɛ̃ˈnafʲil/ (n)
(farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) lek z grupy selektywnych inhibitorów fosfodiesterazy typu 5, stosowany w leczeniu zaburzeń erekcji oraz w pierwotnym nadciśnieniu płucnym; sildenafilo

silnia /ˈɕilʲɲa/ (n)
(matematyka, matematyczny) iloczyn wszystkich dodatnich liczb naturalnych nie większych niż n oraz 1 dla liczby zero; factorial

silnie /ˈɕilʲɲɛ/ (adv)
1. z dużym nasileniem, intensywnie fuertemente, intensamente
2. z dużą siłą, mocno fuertemente, con fuerza

silnik /ˈɕilʲɲik/ (n)
(fizyka, fizyczny) urządzenie do zamiany w energię mechaniczną innego rodzaju energii; motor

silny /ˈɕilnɨ/ (adj)
1. odznaczający się siłą (w odniesieniu do istoty) fuerte
2. odznaczający się siłą (w odniesieniu do rzeczy) fuerte
3. intensywnie działający fuerte
4. dosadny fuerte

silos /ˈsʲilɔs/ (n)
1. (technologia, technika, techniczny) zbiornik do przechowywania materiałów sypkich, np. ziarna, materiałów budowlanych; silo
2. (wojskowość, wojskowy) podziemna komora startowa rakiet balistycznych; silo

sin /ˈsʲĩnus/ (symbol)
= (matematyka, matematyczny) sinus sen

singapurczyk /ˌsʲĩŋɡaˈpurʧ̑ɨk/ (n)
mieszkaniec Singapuru singapurense

singapurski /ˌsʲĩŋɡaˈpursʲci/ (adj)
związany z Singapurem, dotyczący Singapuru singapurense

siniak /ˈɕĩɲak/ (n)
1. (potocznie, potoczny) (medycyna, medyczny) miejscowy wylew krwi do skóry powstały wskutek urazu cardenal, moratón, morado
2. (ornitologia, ornitologiczny) Columba oenas, gołąb siniak ; paloma zurita

sinolog /sʲĩˈnɔlɔk/ (n)
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) uczony w zakresie języka, kultury i historii Chin sinólogo

sinologia /ˌsʲĩnɔˈlɔɟja/ (n)
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) nauka o Chinach; sinología

sinus /ˈsʲĩnus/ (n)
(matematyka, matematyczny) funkcja wyrażająca stosunek długości przyprostokątnej leżącej naprzeciw danego kąta do długości przeciwprostokątnej; seno

sinusoida /ˌsʲĩnuˈsɔjda/ (n)
(matematyka, matematyczny) wykres funkcji sinus sinusoide

siodłać /ˈɕɔdwaʨ̑/ (v)
nakładać siodło na konia ensillar

siodło /ˈɕɔdwɔ/ (n)
(jeździectwo, jeździecki) część rzędu końskiego będąca siedzeniem przeznaczonym dla jeźdźca; silla, silla de montar

siostra /ˈɕɔstra/ (n)
1. potomek płci żeńskiej (w stosunku do rodzeństwa); córka tych samych rodziców; córka tego samego ojca; córka tej samej matki hermana
2. zakonnica hermana
3. pielęgniarka hermana

siostrzenica /ˌɕɔsṭʃɛ̃ˈɲiʦ̑a/ (n)
córka siostry sobrina

siostrzeniec /ɕɔˈsṭʃɛ̃ɲɛʦ̑/ (n)
syn siostry sobrino

sitko /ˈɕitkɔ/ (n)
małe sito, używane w kuchni cedazo, colador

siusiu /ˈɕüɕu/ (n)
(infantylnie) sikanie pipí

siąść w kucki /ˈɕɔ̃w̃ɕʨ̑ ˈf‿kuʦ̑ʲci/
siąść na zgiętych nogach, kucnąwszy ponerse en cuclillas

się /ɕɛ/ (pronoun)
…używany w stronie zwrotnej – konstrukcji, w której wykonawca lub wykonawcy czynności jednocześnie doznają jej skutków se

siła /ˈɕiwa/ (n)
1. (fizyka, fizyczny) wektorowa miara odziaływań fizycznych między ciałami; fuerza
2. energia, zdolność do wysiłku fuerza
3. zdolność oddziaływania, wywierania wpływu fuerza, poder

siła wyższa /ˈɕiwa ˈvɨʃːa/ (n)
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) zdarzenie, którego nie można przewidzieć lub w żaden sposób mu zapobiec. fuerza mayor

siłownia /ɕiˈwɔvʲɲa/ (n)
(sport, sportowy) sala gimnastyczna z przyrządami do ćwiczenia mięśni gimnasio

siły zbrojne (n)
(wojskowość, wojskowy) całe wojsko danego państwa fuerzas armadas

siłą /ˈɕiwɔ̃w̃/ (adv)
używając przemocy, na siłę, nie pytając o zdanie a la fuerza, por la fuerza

skakanka /skaˈkãnka/ (n)
1. przyrząd gimnastyczny do ćwiczeń; comba
2. rodzaj zabawki dziecięcej w postaci linki z rączkami, przez którą dzieci przeskakują dla zabawy; comba

skakać /ˈskakaʨ̑/ (v)
przemieszczać się za pomocą odbić od podłoża, przy czym po odbiciu nogi nie mają kontaktu z podłożem (w przeciwieństwie do chodzenia, gdzie zawsze np. u ludzi jedna, a u konia dwie nogi spoczywają np. na ziemi) saltar, brincar

skalar /ˈskalar/ (n)
1. (fizyka, fizyczny) każda wielkość fizyczna wyrażona przez pojedynczą liczbę i mająca wymiar fizyczny; escalar
2. (matematyka, matematyczny) w algebrze liniowej to element ustalonego ciała, nad którym zbudowany jest dowolny moduł; escalar

skalpel /ˈskalpɛl/ (n)
(medycyna, medyczny) mały, bardzo ostry nóż używany w chirurgii; bisturí, escalpelo

skamieniałość /ˌskãmʲjɛ̇̃ˈɲawɔɕʨ̑/ (n)
(geologia, geologiczny) zachowane w skale szczątki organizmu zwierzęcego lub roślinnego albo też utrwalony w skale ślad jego działalności życiowej; fósil

skamienieć /skãˈmʲjɛ̇̃ɲɛ̇ʨ̑/ (v)
zamienić się w kamień fosilizar

skand /skãnt/ (n)
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Sc i liczbie atomowej 21; escandio

skandal /ˈskãndal/ (n)
1. zdarzenie budzące oburzenie i kontrowersje escándalo
2. oburzenie i zgorszenie wywołane skandalem (1.1) escándalo

skandaliczny /ˌskãndaˈlʲiʧ̑nɨ/ (adj)
stanowiący skandal, mający cechy skandalu escandaloso

skandalista /ˌskãndaˈlʲista/ (n)
(książkowy) osoba będąca powodem skandali escandalizador, escandaloso

skandynawski /ˌskãndɨ̃ˈnafsʲci/ (adj)
związany ze Skandynawią, dotyczący Skandynawii escandinavo

skaner /ˈskãnɛr/ (n)
(informatyka, informatyczny) urządzenie pozwalające na zmianę do postaci cyfrowej zdjęć, tekstów, obrazów i innych grafik przedstawionych na papierze; escáner

skaningowy mikroskop tunelowy /ˌskãɲĩŋˈɡɔvɨ mʲiˈkrɔskɔp ˌtũnɛˈlɔvɨ/ (n)
(fizyka, fizyczny) rodzaj mikroskopu ze skanującą sondą; microscopio de efecto túnel

skanować /skãˈnɔvaʨ̑/ (v)
wprowadzać do komputera dane za pomocą skanera escanear

skarb /skarp/ (n)
1. zbiór bardzo wartościowych rzeczy tesoro
2. coś niezwykle wartościowego, drogocennego tesoro

skarbiec /ˈskarbʲjɛʦ̑/ (n)
odpowiednio zabezpieczony magazyn na drogocenne rzeczy; tesoro

skarbonka (n)
specjalny pojemnik z wąskim otworem, przeznaczony do zbierania drobnych pieniędzy, zwłaszcza przez dzieci; hucha

skarpeta /skarˈpɛta/ (n)
okrycie (ubiór) stopy calcetín, calceta

skarżypyta /ˌskarʒɨˈpɨta/ (n)
(potocznie, potoczny) ktoś (zwykle dziecko), kto skarży na kogoś chivato, acusica, soplón

skatologia /ˌskatɔˈlɔɟja/ (n)
(literacko) termin literacki określający żarty, sceny i aluzje dotyczące fizjologicznych wydalin ludzkich; escatología

skazaniec (n)
człowiek skazany na śmierć czy inną ciężką karę condenado

skała /ˈskawa/ (n)
1. zbudowana (w widoczny sposób) z litej skały (1.1) forma krajobrazu, zwłaszcza góra, urwisko, znacznej wielkości kamień lub blok roca
2. zespół minerałów lub wiele ziaren tego samego minerału; roca

skałoczep /skaˈwɔʧ̑ɛp/ (n)
(zoologia, zoologiczny) mięczak żyjący na skałach lapa

skecz (n)
krótka, zabawna scenka stanowiąca zamkniętą całość sketch

skierować /sʲcɛˈrɔvaʨ̑/ (v)
1. nadać czemuś określony kierunek; wysłać coś w jakimś kierunku, w określoną stronę dirigir, conducir, encaminar, orientar
2. udać się dokądś dirigirse, orientarse

sklep /sklɛp/ (n)
pomieszczenie z wejściem od ulicy, gdzie sprzedaje się towary tienda

sklep kolonialny /ˈsklɛp ˌkɔlɔ̃ˈɲalnɨ/ (n)
(dawniej, dawny) sklep zaopatrzony w towary spożywcze (jak kawa, herbata, ryż, przyprawy) sprowadzane z zamorskich krajów, głównie z kolonii tienda de ultramarino, ultramarinos

sklep monopolowy /ˈsklɛp ˌmɔ̃nɔpɔˈlɔvɨ/ (n)
sklep, w którym głównie sprzedawany jest głównie alkohol botillería, tienda de alcohol, vinatería

sklep rybny /ˈsklɛp ˈrɨbnɨ/ (n)
sklep, w którym sprzedaje się ryby i owoce morza pescadería

sklepienie /sklɛˈpʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
(architektura, architektoniczny) (budownictwo) łukowata konstrukcja architektoniczna, zamykająca od góry wewnętrzną przestrzeń budowli; bóveda

sklepikarz /sklɛˈpʲikaʃ/ (n)
właściciel sklepu, sklepiku; osoba prowadząca sklep, sklepik abacero, tendero

sklero- /ˈsklɛrɔ/
pierwszy człon wyrazów złożonych oznaczający twardość lub suchość dotyczącą tego, o czym mówi drugi człon wyrazu esclero-

skoczek /ˈskɔʧ̑ɛk/ (n)
(szachy, pojęcie szachowe) figura, zwykle w kształcie konia, poruszająca się o 2 pola w linii prostej i 1 pole w bok w jednym ruchu; caballo

skok o tyczce /ˈskɔk ɔ‿ˈtɨʧ̑ʦ̑ɛ/ (n)
(sport, sportowy) konkurencja lekkoatletyczna, w której zawodnik oddaje skok nad poprzeczką przy pomocy tyczki; salto con pértiga, salto con garrocha

skok wzwyż /ˈskɔɡ ˈvzvɨʃ/ (n)
(sport, sportowy) konkurencja lekkoatletyczna, w której zawodnik musi pokonać ustawioną na pewnej wysokości poprzeczkę; salto de altura

skolioza /skɔˈlʲjɔza/ (n)
(medycyna, medyczny) widoczne wygięcie kręgosłupa w lewo lub prawo od linii środkowej ciała; escoliosis

skomplikowany /ˌskɔ̃mplʲikɔˈvãnɨ/ (adj)
1. składający się z wielu elementów complicado, complejo
2. trudny, zawiły complicado, enmarañado

skoro /ˈskɔrɔ/ (conjunction)
1. (przestarzałe, przestarzały) spójnik służący do rozpoczęcia zdania podrzędnego oznaczającego przyczynę, warunek czegoś en cuanto, tan pronto como
2. spójnik wprowadzający zdanie podrzędne, komunikujący, iż treść zdania podrzędnego stanowi przesłankę dla zdania nadrzędnego ya que, puesto que

skorpion /ˈskɔrpʲjɔ̃n/ (n)
(zoologia, zoologiczny) pokryty pancerzem pajęczak z kolcem jadowym na ostatnim segmencie odwłoku; escorpión, alacrán

skorupa /skɔˈrupa/ (n)
1. (zoologia, zoologiczny) twarda osłona pokrywająca ciało niektórych zwierząt, zbudowana z chityny, rogu, kości itp. caparazón, concha
2. twarda powłoka, pokrywająca coś z wierzchu cáscara

skorupa ziemska /skɔˈrupa ˈʑɛ̃mska/ (n)
zewnętrzna powłoka kuli ziemskiej, część litosfery; corteza terrestre

skorupiak /skɔˈrupʲjak/ (n)
(zoologia, zoologiczny) przedstawiciel podtypu stawonogów, prowadzących w większości wodny tryb życia, posiadających dwugałęziste odnóża (z wyjątkiem pierwszej pary czułków), charakterystyczną budowę stadiów larwalnych i genotyp crustáceo

skowronek /skɔvˈrɔ̃nɛk/ (n)
(ornitologia, ornitologiczny) Alaudidae, rodzina małych ptaków o perlistym, wysokim śpiewie; alondra

skrajna prawica /ˈskrajna praˈvʲiʦ̑a/ (n)
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) termin określający osoby, ugrupowania głoszące idee prawicowe charakteryzujące się skrajnym programem lub radykalnymi metodami działania; extrema derecha

skraplanie /skraˈplãɲɛ/ (n)
(fizyka, fizyczny) zmiana stanu skupienia z gazowego na ciekły condensación

skrobia (n)
(biochemia, biochemiczny) (spożywczy) główny węglowodan w diecie człowieka, polisacharyd roślinny pełniący w roślinach rolę magazynu energii; almidón

skromność /ˈskrɔ̃mnɔɕʨ̑/ (n)
1. (przestarzałe, przestarzały) cecha kogoś, kto jest powściągliwy lub wstydliwy w relacjach z osobami przeciwnej płci pudor
2. cecha czegoś, co ma małą wartość materialną bajeza
3. cecha kogoś, kto nie wywyższa się i nie dba o rozgłos i uznanie innych humildad, modestia

skroniowy /skrɔ̃ˈɲɔvɨ/ (adj)
(przymiotnik) od skroń temporal

skroń /skrɔ̃ɲ/ (n)
(anatomia, anatomiczny) boczna część głowy za oczami; sien

skrupulatny (adj)
drobiazgowo, pedantycznie dokładny escrupuloso

skryba /ˈskrɨba/ (n)
1. (dawniej, dawny) ten, który przepisywał księgi lub dokumenty escriba, escribiente
2. (żartobliwie) urzędnik lub literat escriba, escribiente

skrytka pocztowa /ˈskrɨtka pɔʧ̑ˈtɔva/ (n)
skrzynka na listy zainstalowana na poczcie; apartado de correos, apartado postal

skryty (adj)
1. niechętnie ujawniający własne przeżycia reservado
2. utrzymywany w tajemnicy clandestino

skrywać (v)
1. czynić niewidocznym camuflar
2. trzymać w niewidocznym miejscu esconder, ocultar
3. utrzymywać w tajemnicy ocultar
4. stawać się zasłoniętym przez coś ocultarse

skrzele /ˈskʃɛlɛ/ (n)
(anatomia, anatomiczny) (ichtiologia, ichtiologiczny) narząd wymiany gazowej występujący u wielu zwierząt wodnych, umożliwiający pobieranie do organizmu tlenu rozpuszczonego w wodzie; branquia

skrzydlaty /skʃɨˈdlatɨ/ (adj)
mający skrzydła alado

skrzydło /ˈskʃɨdwɔ/ (n)
1. górna kończyna lub specjalny narząd u zwierząt, który umożliwia im latanie; ala
2. część samolotu tworząca siłę nośną; ala
3. (wojskowość, wojskowy) boczna część jednostki wojskowej znajdującej się w szyku; ala
4. część stronnictwa politycznego lub partii o nieco innych poglądach ala
5. boczna część budynku, wydzielona z głównej części; ala
6. ruchoma płaszczyzna otwierająca i zamykająca otwór drzwiowy, mocowana na ościeżnicy (futrynie); hoja

skrzydłówka /skʃɨdˈwufka/ (n)
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) rodzaj instrumentu dętego; cornetín, fiscorno

skrzynia /ˈskʃɨ̃ɲa/ (n)
drewniany lub metalowy pojemnik o kształcie prostopadłościanu z płaskim bądź wypukłym wiekiem; arca, cajón, caja, cofre

skrzynia biegów /ˈskʃɨ̃ɲa ˈbʲjɛɡuf/ (n)
(motoryzacja) (mechanika) mechanizm służący do przekazywania mocy wytwarzanej przez silnik i dającej napęd maszynie roboczej lub pojazdowi; caja de cambios

skrzynka pocztowa (n)
pocztowy pojemnik w publicznym miejscu, przeznaczony do wrzucania korespondencji do wysłania; buzón

skrzyp /skʃɨp/ (n)
Equisetum L., roślina z monotypowej rodziny skrzypowatych; cola de caballo

skrzyp polny /ˈskʃɨp ˈːɔlnɨ/ (n)
(botanika, botaniczny) Equisetum arvense, roślina wieloletnia należąca do rodziny skrzypowatych występująca głównie w Europie i mająca zastosowanie lecznicze; cola de caballo

skrzypce /ˈskʃɨpʦ̑ɛ/ (n)
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) czterostrunowy instrument muzyczny z grupy smyczkowych; violín

skrzypek /ˈskʃɨpɛk/ (n)
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) osoba grająca na skrzypcach violinista

skrzypienie (n)
(rzeczownik odczasownikowy) od: skrzypieć chirrido

skrzypieć (v)
wydawać swoisty dźwięk, jaki powstaje przy tarciu niegładkich i suchych powierzchni chirriar, rechinar, crujir

skrzyżowanie /ˌskʃɨʒɔˈvãɲɛ/ (n)
1. miejsce połączenia dwóch dróg; cruce, intersección
2. produkt skrzyżowania (1.1) dwóch rzeczy cruce

skrót /skrut/ (n)
1. (informatyka, informatyczny) plik z ikoną, będący odnośnikiem do innego pliku; acceso directo
2. (językoznawstwo, językoznawczy) w piśmie oznacza skrócony zapis nazwy jednowyrazowej lub wielowyrazowej, zbudowany z jednej lub kilku liter; abreviatura
3. droga krótsza od oficjalnej lub zalecanej atajo

skrótowiec /skruˈtɔvʲjɛʦ̑/ (n)
(językoznawstwo, językoznawczy) słowo utworzone przez skrócenie wyrażenia składającego się z dwóch lub więcej słów; acrónimo

skrępowany /ˌskrɛ̃mpɔˈvãnɨ/ (adj)
(książkowy) zawstydzony, onieśmielony jakąś sytuacją embarazado, molesto

skunks /skũŋks/ (n)
1. (zoologia, zoologiczny) pręgowany, czarno-biały ssak drapieżny, który w przypadku zagrożenia tryska cuchnącą cieczą; mofeta, zorrillo
2. (pospolicie) (obraźliwie) osoba o nieprzyjemnym zapachu, także wyzwisko wobec kogoś piel de mofeta

skupiony /skuˈpʲjɔ̃nɨ/ (adj)
1. pełen skupienia, wewnętrznej zadumy absorto, atento, concentrado
2. ścieśniony, zwarty concentrado, condensado

skurcz /skurʧ̑/ (n)
1. (anatomia, anatomiczny) skurczenie się mięśni; contracción
2. zmniejszenie się objętości lub skrócenie się czegoś contracción

skurwiel /ˈskurvʲjɛl/ (n)
(wulgarnie, wulgaryzm) (pogardliwie) (obraźliwie) o mężczyźnie hijoputa, cabrón

skurwysyn /skurˈvɨsɨ̃n/ (n)
(wulgarnie, wulgaryzm) obraźliwie do mężczyzny lub o mężczyźnie hijo de puta, hijoputa

skurwysyństwo /ˌskurvɨˈsɨ̃j̃stfɔ/ (n)
(wulgarnie, wulgaryzm) postępek wysoce naganny, podły hijoputada, hijoputez, putada

skutecznie /skuˈtɛʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
w sposób skuteczny, dający pożądany efekt eficientemente, eficazmente

skuteczność /skuˈtɛʧ̑nɔɕʨ̑/ (n)
cecha tego, co jest skuteczne; cecha tych, którzy są skuteczni efectividad

skuteczny /skuˈtɛʧ̑nɨ/ (adj)
taki, który charakteryzuje się skutecznością, daje pożądane rezultaty, wyniki; taki, który wywołuje pożądany efekt eficaz

skóra /ˈskura/ (n)
1. (anatomia, anatomiczny) zewnętrzna powłoka ciała kręgowców; piel, cuero
2. zewnętrzna powłoka owocu, chleba itp. piel, cuero
3. surowiec otrzymywany z wyprawionej skóry (1.1) niektórych zwierząt; cuero, piel

skóra i kości /ˈskura i‿ˈkɔɕʨ̑i/ (idiom)
o kimś bardzo chudym, mizernym estar hecho un costal de huesos, ser piel y huesos

skórka pomarańczowa /ˈskurka ˌpɔ̃marãj̃n͇ˈʧ̑ɔva/ (n)
(kulinaria) skórka otaczająca pomarańczę piel de naranja

skórny /ˈskurnɨ/ (adj)
dotyczący skóry cutáneo, de el piel, dérmico

skąd /skɔ̃nt/ (particle)
wzmocnione nie qué dices, qué va

skąd /skɔ̃nt/ (pronoun)
1. …służący do rozpoczynania zdań podrzędnych określających kierunek lub miejsce, w którym zaczął się ruch de donde
2. …służący do zadawania pytań o kierunek lub miejsce, w którym zaczął się ruch de dónde

skąpiec /ˈskɔ̃mpʲjɛʦ̑/ (n)
osoba niechętnie wydająca swoje pieniądze avaro

skąpstwo /ˈskɔ̃mpstfɔ/ (n)
niechęć do rozstawania się z pieniędzmi, nadmierna oszczędność avaricia, tacañería

skąpy /ˈskɔ̃mpɨ/ (adj)
(pejoratywnie, pejoratywny) niechętnie oddający swoje dobra, pieniądze avaro

składnik /ˈskwadʲɲik/ (n)
1. (matematyka, matematyczny) jeden z obiektów dodawanych dający sumę sumando
2. część składowa czegoś ingrediente, componente, elemento

składniowy /skwadʲˈɲɔvɨ/ (adj)
(przymiotnik) od składnia sintáctico

skłonny /ˈskwɔ̃nːɨ/ (adj)
1. taki, który ma uległość wobec czegoś lub jest podatny na coś, ma predyspozycję do czegoś propenso, proclive
2. taki, który zgadza się z czymś, ma chęć na coś dispuesto, inclinado

slajd /slajt/ (n)
(fotografia) diapozytyw, małoobrazkowe przezrocze oprawione w tekturową lub plastikową ramkę, służące do rzutowania obrazu na ekran za pomocą rzutnika; diapositiva

slalom /ˈslalɔ̃m/ (n)
(sport, sportowy) konkurencja sportowa polegająca na pokonywaniu (najczęściej na nartach) krętej trasy wyznaczonej bramkami eslalon

slawistyka /slaˈvʲistɨka/ (n)
dziedzina nauki badająca i opisująca narody słowiańskie, ich kulturę, języki i historię eslavística

slipy /ˈslʲipɨ/ (n)
męskie, obcisłe majtki; calzoncillo, eslip

smacznego /smaʧ̑ˈnɛɡɔ/
zwyczajowe życzenie przyjemności z posilania się buen provecho

smaczny /ˈsmaʧ̑nɨ/ (adj)
mający dobry smak; dobrze smakujący sabroso, delicioso

smak /smak/ (n)
1. właściwość pokarmu rozpoznawana przez smak (1.1) gusto, sabor
2. zmysł, którego narządy znajdują się w jamie ustnej, odpowiedzialny za sposób reagowania na przyjmowany pokarm; gusto
3. (przenośnie, przenośnia) gust, poczucie estetyki, piękna; gusto

smakować /smaˈkɔvaʨ̑/ (v)
1. próbować czegoś w celu określenia smaku probar, paladear, saborear
2. o potrawach, napojach itp.: być dobrym w smaku gustar
3. o potrawach, napojach itp.: mieć smak saber, tener gusto

smalec /ˈsmalɛʦ̑/ (n)
(spożywczy) (kulinaria) białawy tłuszcz zwierzęcy o półstałej konsystencji, uzyskiwany z sadła lub słoniny, używany do smażenia lub jako dodatek do pieczywa; manteca

smarować /smaˈrɔvaʨ̑/ (v)
1. (kulinaria) (cukiernictwo) pokrywać coś substancją płynną lub półpłynną untar, embadurnar
2. (mechanika) dostarczać do ruchomych części smar lubricar, aceitar
3. (potocznie, potoczny) (pejoratywnie, pejoratywny)dawać łapówkę sobornar, untar
4. (potocznie, potoczny) (szkolnictwo, szkolny) gryzmolić, pisać garrapatear

smartwatch (n)
(elektronika, elektroniczny) urządzenie łączące funkcje zegarka elektronicznego i niektóre funkcje smartfonu; reloj inteligente

smażony (adj)
(kulinaria) przygotowany do spożycia na gorącym tłuszczu frito

smażyć /ˈsmaʒɨʨ̑/ (v)
1. (kulinaria) poddawać produkt żywnościowy działaniu wysokiej temperatury przez utrzymywanie go w roztopionym tłuszczu lub syropie w celu uczynienia go nadającym się do spożycia freír
2. (przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) opalać się broncearse, tostarse
3. być poddawanym działaniu wysokiej temperatury freírse

smerf /smɛrf/ (n)
(filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) fikcyjne małe, niebieskie stworzenie; Pitufo, pitufo

smoczek /ˈsmɔʧ̑ɛk/ (n)
1. miękka zabawka dla małych dzieci przeznaczona do ssania; chupete
2. nasadka na butelkę, dzięki której małe dzieci mogą z niej ssać; chupete, tetilla

smok /smɔk/ (n)
(mitologia, mitologiczny) baśniowe groźne zwierzę, rodzaj olbrzymiego, latającego gada; dragón

smoking (n)
męski strój wieczorowy bardziej elegancki od garnituru, mniej oficjalny niż frak; esmoquin

smoła /ˈsmɔwa/ (n)
mazista, zwykle czarna ciecz, produkt odgazowania węgla, łupków bitumicznych, drewna itp.; alquitrán

smród /sm̥rut/ (n)
przykry zapach peste

smuga /ˈsmuɡa/ (n)
wąski pasek dymu, światła, cienia, piany lub ognia estela, rastro

smutek /ˈsmutɛk/ (n)
stan uczuć, gdy ktoś jest smutny tristeza, pesadumbre

smutny /ˈsmutnɨ/ (adj)
odczuwający smutek, pogrążony w smutku triste, afligido

smycz /smɨʧ̑/ (n)
1. taśmowy, materiałowy lub skórzany pasek zakończony z jednej strony uchwytem (rączką), a z drugiej karabińczykiem podczepianym do obroży lub szelek zwierzęcia domowego (najczęściej psa) podczas wyprowadzania na spacer; correa
2. mały pasek zakończony karabińczykiem, uchwytem lub klipsem, używany do trzymania kluczy bądź telefonu correa

smyczek /ˈsmɨʧ̑ɛk/ (n)
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) element instrumentu smyczkowego w kształcie różdżki lub łuku, który służy do ręcznego wzbudzania wibracji strun; arco

smółka /ˈsmuwka/ (n)
(medycyna, medyczny) pierwsze stolce w życiu noworodka; alhorre, meconio

snajper /ˈsnajpɛr/ (n)
(wojskowość, wojskowy) strzelec wyborowy, żołnierz przeszkolony do zwalczania celów odległych i trudno dostępnych za pomocą pojedynczych strzałów ze specjalnego karabinu; francotirador

snobizm /ˈsnɔbʲism̥/ (n)
naśladownictwo jakichś wzorców, na ogół bezkrytyczne esnobismo

snowarka /snɔˈvarka/ (n)
maszyna włókiennicza do nawijania osnowy tkackiej urdidera, urdidor

sobota /sɔˈbɔta/ (n)
szósty dzień tygodnia; sábado

sobowtór /sɔˈbɔftur/ (n)
osoba wyglądająca bardzo podobnie do innej; sosias, doble, sosia

soból /ˈsɔbul/ (n)
(zoologia, zoologiczny) Martes zibellina, azjatyckie zwierzę futerkowe, ssak drapieżny o gęstym, jedwabistym, brązowym lub czarnym futrze; cebellina, marta cebellina, marta cibelina, marta

socjaldemokracja /ˌsɔʦ̑ʲjaldɛ̃mɔˈkraʦ̑ʲja/ (n)
(historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ruch społeczny, mający na celu budowę społeczeństwa i ustroju socjalistycznego poprzez demokratyczne reformy; socialdemocracia

socjalista /ˌsɔʦ̑ʲjaˈlʲista/ (n)
zwolennik socjalizmu socialista

socjalistka /ˌsɔʦ̑ʲjaˈlʲistka/ (n)
forma żeńska od: socjalista socialista

socjalistyczny /ˌsɔʦ̑ʲjalʲiˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
związany z socjalizmem, charakterystyczny dla socjalizmu socialista

socjalizm /sɔˈʦ̑ʲjalʲism̥/ (n)
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wieloznaczne pojęcie, odnoszące się do prób zmniejszenia nierówności społecznych i upowszechnienia świadczeń socjalnych, lub poddania gospodarki kontroli społecznej (poprzez instytucje państwowe, samorządowe, korporacyjne lub spółdzielcze); socialismo

socjolingwistyczny /ˌsɔʦ̑ʲjɔlʲĩŋɡvʲiˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
dotyczący socjolingwistyki sociolingüístico

socjolingwistyka /ˌsɔʦ̑ʲjɔlʲĩŋɡˈvʲistɨka/ (n)
(językoznawstwo, językoznawczy) nauka zajmująca się funkcjonowaniem języka w społeczeństwie; sociolingüística

socjolog /sɔˈʦ̑ʲjɔlɔk/ (n)
(edukacja, edukacyjny) specjalista w dziedzinie socjologii sociólogo

socjologia /ˌsɔʦ̑ʲjɔˈlɔɟja/ (n)
nauka o społeczeństwie, zajmująca się badaniem struktury społeczeństwa, następujących w nim zmian, praw kierujących rozwojem społeczeństwa i różnego rodzaju zjawisk w nim występujących; sociología

socjologiczny /ˌsɔʦ̑ʲjɔlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
związany z socjologią lub socjologami; właściwy socjologii sociológico

socynianin /ˌsɔʦ̑ɨ̃ˈɲä̃ɲĩn/ (n)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyznawca socynianizmu sociniano

socyniański /ˌsɔʦ̑ɨ̃ˈɲä̃j̃sʲci/ (adj)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (historia, historyczny, historycznie) (książkowy) dotyczący doktryn Fausta Socyna sociniano

soczewica /ˌsɔʧ̑ɛˈvʲiʦ̑a/ (n)
(botanika, botaniczny) roślina z rodzaju (1.1) lenteja

soczewka /sɔˈʧ̑ɛfka/ (n)
1. (anatomia, anatomiczny) część oka załamująca promienie świetlne; cristalino, lente
2. (optyka, optyczny) przezroczysty przyrząd optyczny załamujący promienie świetlne; lente

soczewka kontaktowa /sɔˈʧ̑ɛfka ˌkɔ̃ntakˈtɔva/ (n)
soczewka umieszczana bezpośrednio na rogówce oka, służąca najczęściej do korygowania wad wzroku, rzadziej w celach opatrunkowych lub kosmetycznych; lente de contacto, lentilla

soczysty /sɔˈʧ̑ɨstɨ/ (adj)
zawierający dużo soku, pełen soku jugoso, suculento

soda /ˈsɔda/ (n)
(chemia, chemiczny) nazwa zwyczajowa węglanu sodu soda

sofa /ˈsɔfa/ (n)
rodzaj niskiej kanapy sofá

soja /ˈsɔja/ (n)
(botanika, botaniczny) Glycine max, roślina uprawna z rodziny bobowatych posiadająca nasiona bogate w białko i tłuszcz soja

sojusznik /sɔˈjuʃʲɲik/ (n)
państwo lub osoba, która zobowiązuje się do współpracy i udzielania pomocy aliado

sok /sɔk/ (n)
napój robiony z owoców, czasem również z warzyw; zumo, jugo

sok żołądkowy /ˈsɔɡ ˌʒɔwɔ̃ntˈkɔvɨ/ (n)
(medycyna, medyczny) jeden z soków trawiennych; jugo gástrico

sokoli wzrok /sɔˈkɔlʲi ˈvzrɔk/ (n)
(potocznie, potoczny) bardzo dobry wzrok vista de águila

sokolnik /sɔˈkɔlʲɲik/ (n)
osoba zajmująca się hodowlą i układaniem ptaków drapieżnych do polowania oraz polowaniem z nimi halconero

sokratejski (adj)
związany z Sokratesem (filozofem), dotyczący Sokratesa, nawiązujący do Sokratesa socrático

sokół /ˈsɔkuw/ (n)
(ornitologia, ornitologiczny) ptak drapieżny o silnej budowie ciała, wąskich i krótkich skrzydłach, mocnym hakowatym dziobie oraz ostrych szponach; halcón

sol /sɔl/ (n)
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) nazwa solmizacyjna jednego z dźwięków; sol

sola /ˈsɔla/ (n)
(ichtiologia, ichtiologiczny) płaska ryba z oczami po prawej stronie; lenguado

solenoid /ˌsɔlɛ̃ˈnɔ<sup>j</sup>it/ (n)
(fizyka, fizyczny) każda cewka indukcyjna bez rdzenia; solenoide

solfeż /ˈsɔlfɛʃ/ (n)
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) nauka muzykalności przez głośne czytanie nut; solfeo

solidarność /ˌsɔlʲiˈdarnɔɕʨ̑/ (n)
poczucie wspólnoty i gotowość niesienia innym pomocy wynikające ze zgodności poglądów i dążeń solidaridad

solidny /sɔˈlʲidnɨ/ (adj)
o silnej budowie, strukturze macizo, robusto, sólido

solilokwium /ˌsɔlʲiˈlɔkfʲjũm/ (n)
(teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) monolog sceniczny, stosowany w dramacie; zob. też solilokwium w Wikipedii soliloquio

solipsyzm (n)
(filozofia, filozoficzny) pogląd filozoficzny, według którego istnieje tylko osoba przyznająca się do niego, zaś cała rzeczywistość jest wyłącznie częścią jej umysłu; solipsismo

solista (n)
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) muzyk wykonujący utwór muzyczny lub śpiewający pojedynczo solista

soliton /sɔˈlʲitɔ̃n/ (n)
(fizyka, fizyczny) samopodtrzymująca się fala, zachowująca kształt i poruszająca się ze stałą prędkością solitón

solić /ˈsɔlʲiʨ̑/ (v)
przyprawiać potrawy solą salar, echar poner sal

solniczka /sɔlʲˈɲiʧ̑ka/ (n)
1. niewielki zamknięty pojemnik do przechowywania soli, z otworkami, przez które posypuje się solą potrawy; salero
2. niewielki pojemnik w formie miseczki lub pudełka, przeznaczony specjalnie do przechowywania soli salero

somalijski /ˌsɔ̃maˈlʲijsʲci/ (adj)
odnoszący się do państwa Somalia somalí

sonata /sɔ̃ˈnata/ (n)
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) utwór instrumentalny składający się z trzech lub czterech kontrastujących części; sonata

sonatina /ˌsɔ̃naˈtʲĩna/ (n)
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) krótka, prosta sonata; sonatina

sondaż (n)
1. badanie i pomiar wykonywane za pomocą sondy sondeo
2. badanie opinii publicznej sondeo

sonet /ˈsɔ̃nɛt/ (n)
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) wiersz o pewnej charakterystycznej, kanonicznej budowie – ścisłej liczbie wersów, określonym układzie rymów i strof; soneto

sonoforeza (n)
(kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) masaż ultradźwiękowy sonoforesis

sopel /ˈsɔpɛl/ (n)
podłużny kawałek lodu zwisający z brzegu dachu, z gałęzi itp.; carámbano

sos /sɔs/ (n)
(spożywczy) (kulinaria) gęsty, zawiesisty płyn o różnych smakach, przyrządzany jako dodatek do potraw; salsa

sosjerka /sɔˈsʲjɛrka/ (n)
metalowe lub porcelanowe naczynie, zazwyczaj z dzióbkiem lub dwoma, przeznaczone do podawania sosu; salsera

sosna /ˈsɔsna/ (n)
(dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) drzewo lub krzew z rodzaju (1.1) pino

sowa /ˈsɔva/ (n)
(ornitologia, ornitologiczny) drapieżny ptak z rzędu Strigiformes, o dużej głowie i oczach umieszczonych z przodu, polujący nocą; búho, lechuza

sowa jarzębata /ˈsɔva ˌjaʒɛ̃mˈbata/ (n)
(ornitologia, ornitologiczny) Surnia ulula, gatunek sowy występujący na północy Eurazji i Ameryki Północnej; cárabo gavilán, lechuza gavilana

sowiecki /sɔˈvʲjɛʦ̑ʲci/ (adj)
radziecki, dotyczący Związku Sowieckiego (Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich) soviético

sowietologia (n)
(edukacja, edukacyjny) wiedza o ZSRR; kremlinología

sowietyzacja /ˌsɔvʲjɛtɨˈzaʦ̑ʲja/ (n)
(historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) narzucanie radzieckiego systemu politycznego przez Związek Radziecki krajom od niego zależnym sovietización

spacer /ˈspaʦ̑ɛr/ (n)
niespieszne chodzenie bez konkretnego celu, dla przyjemności paseo

spacerować /ˌspaʦ̑ɛˈrɔvaʨ̑/ (v)
chodzić w celu rekreacji, niekoniecznie zmierzając do określonego miejsca pasear

spacerowicz /ˌspaʦ̑ɛˈrɔvʲiʧ̑/ (n)
osoba, która spaceruje paseante

spacerowiczka /ˌspaʦ̑ɛrɔˈvʲiʧ̑ka/ (n)
kobieta, która przechadza się dla przyjemności paseante

spadanie /spaˈdãɲɛ/ (n)
(rzeczownik odczasownikowy) od: spadać caída

spadek /ˈspadɛk/ (n)
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) własność zostawiana przez kogoś po śmierci dla jakiejś osoby; herencia

spadkobierca /ˌspatkɔˈbʲjɛrʦ̑a/ (n)
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) osoba fizyczna lub prawna, na którą przechodzi spadek po kimś heredero

spadochron /spaˈdɔxrɔ̃n/ (n)
urządzenie z mocnego materiału, które pod wpływem ciągu powietrza otwiera się w formie parasola i służy do hamowania prędkości opadania lub przemieszczania się ciał paracaídas

spadochroniarz /ˌspadɔxˈrɔ̃ɲaʃ/ (n)
(lotnictwo, lotniczy) skoczek spadochronowy, żołnierz lub sportowiec uprawiający skoki ze spadochronem paracaidista

spadochronowy /ˌspadɔxrɔ̃ˈnɔvɨ/ (adj)
dotyczący spadochronu, wykonywany za pomocą spadochronu, posługujący się spadochronem paracaidista, paracaidístico

spalinowóz /ˌspalʲĩˈnɔvus/ (n)
lokomotywa z napędem spalinowym; locomotora diésel

spalić na panewce /ˈspalʲiʨ̑ ˌna‿pãˈnɛfʦ̑ɛ/ (idiom)
nie udać się, zakończyć się klęską irse al traste, quedarse en agua de borrajas

spaniel (n)
(kynologia, kynologiczny) rasa psów myśliwskich lub pokojowych o falistej sierści i długich wiszących uszach perro de aguas

spastyczny (adj)
(medycyna, medyczny) kurczowy, wywołany przez spazm espástico

spastyka (n)
(medycyna, medyczny) utrzymujący się stan zwiększonego napięcia mięśni espasticidad

spawacz /ˈspavaʧ̑/ (n)
robotnik zajmujący się spawaniem soldador

spawać /ˈspavaʨ̑/ (v)
łączyć coś techniką spawania soldar

spazm (n)
(medycyna, medyczny) nagłe, bezwiedne, bolesne, znaczne napięcie mięśnia lub grupy mięśni espasmo

spać /spaʨ̑/ (v)
być pogrążonym we śnie dormir

spać na waleta /ˈspaʨ̑ ˌna‿vaˈlɛta/ (idiom)
spać w dwie osoby na jednym łóżku tak, że głowa jednej osoby znajduje się w nogach drugiej dormir pie contra cabeza

specjalista /ˌspɛʦ̑ʲjaˈlʲista/ (n)
1. człowiek, który się w czymś specjalizuje, ma gruntowną, dużą wiedzę w jakiejś dziedzinie especialista
2. lekarz, który zajmuje się określonym działem medycyny; który ukończył dodatkowe studia podyplomowe especialista

specjalnie /spɛˈʦ̑ʲjalʲɲɛ/ (adv)
1. umyślnie, z określony zamiarem, celowo, trafnie expresamente
2. w sposób wyjątkowy, specjalny, nieprzeciętny especialmente

specjalność /spɛˈʦ̑ʲjalnɔɕʨ̑/ (n)
1. czynność lub wyrób wykonywane z wyjątkową biegłością especialidad
2. dziedzina, która jest przedmiotem czyjejś pracy zawodowej especialidad

spektakl /ˈspɛktakl̥/ (n)
przedstawienie teatralne, baletowe, operowe itp. espectáculo

spektakularny /ˌspɛktakuˈlarnɨ/ (adj)
sprawiający duże wrażenie lub zwracający na siebie uwagę espectacular

spektrometria /ˌspɛktrɔ̃ˈmɛtrʲja/ (n)
(fizyka, fizyczny) dział spektroskopii zajmujący się pomiarami długości fali promieniowania elektromagnetycznego w widmach optycznych oraz natężenia promieniowania o różnych długościach fali; espectrometría

spekulacja (n)
myślenie oderwane od rzeczywistości, niedające się sprawdzić especulación

spekulant /spɛˈkulãnt/ (n)
człowiek kupujący coś po niskiej cenie z zamiarem sprzedaży po wyższej; especulador

speleologia /ˌspɛlɛɔˈlɔɟja/ (n)
(geologia, geologiczny) nauka o jaskiniach; espeleología

speluna (n)
matecznik marginesu społecznego nido

spelunka (n)
przestępczy matecznik guarida

sperma /ˈspɛrma/ (n)
(biologia, biologiczny) płyn, w którym plemniki wydostają się z ciała samca; esperma

spermatozoid /ˌspɛrmatɔˈzɔ<sup>j</sup>it/ (n)
(biologia, biologiczny) (medycyna, medyczny) plemnik, męska komórka rozrodcza – u ludzi, zwierząt i niektórych roślin espermatozoide, espermatozoario, espermatozoo

spichrz /spʲixʃ/ (n)
budynek, w którym przechowuje się ziarna zbóż; granero

spieniacz /ˈspʲjɛ̇̃ɲaʧ̑/ (n)
1. (chemia, chemiczny) substancja, która dodana do płynu wytwarza pianę espumante
2. (technologia, technika, techniczny) (kulinaria) urządzenie służące do robienia piany, np. z mleka lub kawy batidora

spierdolić /spʲjɛrˈdɔlʲiʨ̑/ (v)
(wulgarnie, wulgaryzm) zepsuć chafar, fastidiar, joder

spiker /ˈspʲikɛr/ (n)
osoba zapowiadająca programy w radio lub telewizji lub czytający przygotowane teksty locutor

spikerka /spʲiˈkɛrka/ (n)
kobieta zapowiadająca programy w radio lub telewizji albo czytająca przygotowane teksty locutora, presentadora

spinacz /ˈspʲĩnaʧ̑/ (n)
wygięty kawałek drutu służący do złączania kartek papieru; clip

spinel /ˈspʲĩnɛl/ (n)
1. (geologia, geologiczny) (mineralogia, mineralogiczny) minerał zawierający tlenki metali, występujący w wielu barwnych odmianach; espinela
2. (jubilerstwo, jubilerski) kamień szlachetny z oszlifowanego spinelu (1.1) espinela

spinka do włosów /ˈspʲĩnka dɔ‿ˈvwɔsuf/ (n)
(fryzjerstwo, fryzjerski) zdobiony przedmiot do spinania włosów, najczęściej dla kobiet pasador, pinza para el cabello

spiralny /spʲiˈralnɨ/ (adj)
taki, który ma kształt spirali espiral

spironolakton /ˌspʲirɔ̃nɔˈlaktɔ̃n/ (n)
(farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) lek odwadniający, oszczędzający potas, z grupy antagonistów aldosteronu; espironolactona

spirulina /ˌspʲiruˈlʲĩna/ (n)
(farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) (spożywczy) preparat z sinic z rodzaju Arthrospira w formie proszku lub tabletek stosowany jako suplement diety; espirulina, spirulina

spis treści /ˈspʲis ˈtrɛɕʨ̑i/ (n)
lista rozdziałów z podanymi numerami ich stron, umieszczany na początku lub końcu danej publikacji; índice, índice de contenidos, índice de materias

spisek /ˈspʲisɛk/ (n)
tajne porozumienie pomiędzy grupą osób (spiskowców), mających wspólny cel complot, conspiración

spiskować (v)
knuć, planować spisek conspirar

spiskowiec (n)
uczestnik spisku conspirador

spiżarnia /spʲiˈʒarʲɲa/ (n)
pomieszczenie domowe na produkty żywnościowe despensa

splin /splʲĩn/ (n)
(książkowy) uczucie beznadziejności, przygnębienie, apatia esplín

spodek /ˈspɔdɛk/ (n)
mały talerzyk używany jako podstawka pod filiżankę lub szklankę platillo

spodni /ˈspɔdʲɲi/ (adj)
będący na spodzie, będący pod spodem czegoś, będący pod czymś inferior

spodnie /ˈspɔdʲɲɛ/ (n)
(krawiectwo) dolna część odzieży wierzchniej okrywająca nogi; pantalón, pantalones

spojrzenie /spɔjˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
1. skierowanie oczu na coś, chwila patrzenia w jakimś kierunku, na coś lub kogoś mirada
2. punkt widzenia, pogląd mirada

spojrzeć /ˈspɔjʒɛʨ̑/ (v)
(książkowy) zwrócić wzrok na coś lub na kogoś, zerknąć, rzucić okiem mirar

spojówka /spɔˈjufka/ (n)
(anatomia, anatomiczny) przednia część gałki ocznej; błona śluzowa pokrywająca wewnętrzną część powiek; conjuntiva

spoko /ˈspɔkɔ/ (interjection)
(potocznie, potoczny) spokojnie, zachowaj spokój, nie denerwuj się calma; echa el freno; echa el freno, Madaleno; quieto; tranqui

spokojnie /spɔˈkɔjɲɛ/ (adv)
1. bez wydarzeń, które mogłyby zakłócić spokój sosegadamente, tranquilamente
2. ze spokojem, w opanowany sposób, bez nadmiernych emocji tranquilamente
3. bez problemu, z łatwością, na pewno tranquilamente
4. monotonnie, jednostajnie tranquilamente

sponsor /ˈspɔ̃w̃sɔr/ (n)
osoba, która finansuje jakieś przedsięwzięcie, wydarzenie kulturalne itp. espónsor, patrocinador

sponsorować /ˌspɔ̃w̃sɔˈrɔvaʨ̑/ (v)
(książkowy) finansować jakieś przedsięwzięcie patrocinar, esponsorizar

spontanicznie /ˌspɔ̃ntãˈɲiʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
w sposób spontaniczny, bez głębszego przemyślenia, odruchowo, emocjonalnie espontáneamente

spontaniczność /ˌspɔ̃ntãˈɲiʧ̑nɔɕʨ̑/ (n)
żywiołowe, odruchowe zachowanie, nieprzemyślane, nieprzygotowane, wymyślone na poczekaniu espontaneidad

spontaniczny (adj)
działający odruchowo, bez innych wpływów espontáneo

spora /ˈspɔra/ (n)
(biologia, biologiczny) zarodnik espora

sporadycznie /ˌspɔraˈdɨʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
(odprzymiotnikowy) → sporadyczny esporádicamente

sporadyczny /ˌspɔraˈdɨʧ̑nɨ/ (adj)
pojawiający się lub występujący rzadko, od czasu do czasu esporádico, intermitente, ocasional

sport /spɔrt/ (n)
forma aktywności fizycznej i umysłowej, podejmowanej dla przyjemności lub współzawodnictwa; deporte

sport narodowy /ˈspɔrt ˌnarɔˈdɔvɨ/ (n)
(publikatory) dyscyplina sportu szczególnie popularna w danym kraju deporte nacional

sportowiec /spɔrˈtɔvʲjɛʦ̑/ (n)
(sport, sportowy) osoba (kobieta lub mężczyzna), która zawodowo lub amatorsko uprawia jakiś sport deportista

sportowy /spɔrˈtɔvɨ/ (adj)
dotyczący sportu, związany ze sportem deportivo

sposobność (n)
sprzyjające warunki ku czemuś ocasión, oportunidad

spostrzegać (v)
1. patrząc, zwracać uwagę na coś lub kogoś percibir
2. zdawać sobie sprawę darse cuenta
3. zdawać sobie sprawę darse cuenta

spostrzeżenie /ˌspɔsṭʃɛˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
obserwacja, uwaga na dany temat observación, reparo

sposób /ˈspɔsup/ (n)
1. metoda, algorytm zrobienia czegoś, rozwiązania jakiegoś problemu manera, medio, procedimiento
2. styl, rodzaj zachowania, wyglądu itp. modo, manera

spot /spɔt/ (n)
krótki film reklamowy lub reklama w radiu spot

spotkanie /spɔtˈkãɲɛ/ (n)
1. rozgrywka sportowa encuentro, partido
2. umówione lub przypadkowe zobaczenie kogoś, zetknięcie się z kimś (z czymś) encuentro
3. (rzeczownik odczasownikowy) od: spotkać encuentro

spotykać /spɔˈtɨkaʨ̑/ (v)
1. napotykać kogoś, widywać encontrar, tropezar, ver
2. chodzić na spotkania z kimś quedar, verse
3. mieć na swojej drodze, mieć do czynienia z kimś lub czymś encontrarse, tropezarse

spowiednik /spɔˈvʲjɛdʲɲik/ (n)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) duchowny wysłuchujący spowiedzi; confesor

spowiedź /ˈspɔvʲjɛ̇ʨ̑/ (n)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyznanie grzechów przed kapłanem w celu otrzymania ich odpuszczenia confesión

społeczeństwo /ˌspɔwɛˈʧ̑ɛ̃j̃stfɔ/ (n)
zorganizowana grupa ludzi zamieszkująca jakieś terytorium powiązanych ze sobą kulturowo, historycznie, religijnie, zawodowo itp.; sociedad

społeczny /spɔˈwɛʧ̑nɨ/ (adj)
dotyczący społeczeństwa, realizowany przez społeczeństwo, związany ze społeczeństwem social

spożycie /spɔˈʒɨʨ̑ɛ/ (n)
(rzeczownik odczasownikowy) od: spożyć; zużycie czegoś, konsumpcja consumo

sprawa /ˈsprava/ (n)
to, co jest dla kogoś ważne asunto, cuestión

sprawdzalny (adj)
taki, który da się sprawdzić, możliwy do weryfikacji verificable

sprawdzać /ˈspravʣ̑aʨ̑/ (v)
1. kontrolować, weryfikować; upewniać się, że coś jest prawidłowe comprobar, verificar, controlar, chequear
2. dobrze się sprawować, spełniać oczekiwania cumplir
3. spełniać się, okazywać się prawdziwe confirmarse, cumplirse, verificarse

sprawiedliwość /ˌspravʲjɛˈdlʲivɔɕʨ̑/ (n)
1. (potocznie, potoczny) władza sądownicza justicia, poder judicial
2. trwała i niewymuszona wola oddawania każdemu tego, co mu się należy; justicia

sprawiedliwy /ˌspravʲjɛˈdlʲivɨ/ (adj)
1. (o wyroku, prawie itp.) zgodny ze sprawiedliwością justo
2. (o człowieku) kierujący się zasadami sprawiedliwości justo

sprawowanie /ˌspravɔˈvãɲɛ/ (n)
1. (rzeczownik odczasownikowy) od: sprawować ejercicio
2. (środowiskowy) podlegające ocenie zachowanie ucznia w szkole comportamiento, conducta

sproszkować /sprɔˈʃkɔvaʨ̑/ (v)
1. zetrzeć coś na proszek; zmielić, rozetrzeć, rozdrobnić do osiągnięcia proszku moler, polvificar, polvorizar, pulverizar
2. zostać zmienionym w proszek, stać się proszkiem pulverizarse

sprowadzać (v)
1. powodować ograniczenie wypowiedzi reducir
2. powodować zmianę położenia dirigir
3. przyczyniać się do przybycia kogo lub czego llevar, traer
4. wywoływać określone następstwa provocar, traer
5. przestawać różnić się od czegoś, ograniczać się do czego limitarse, reducirse
6. przybywać gdzieś z zamiarem osiedlenia się irse a vivir

spryt (n)
1. umiejętność radzenia sobie w różnych sytuacjach habilidad, ingenio
2. zdolność wychodzenia z korzyścią z każdej sytuacji zwykle w sposób nieuczciwy astucia

sprzeciw /ˈspʃɛʨ̑if/ (n)
aktywne wyrażenie braku zgody na coś objeción, protesta, oposición

sprzeciwiać się /spʃɛˈʨ̑ivʲjäʨ̑‿ɕɛ/ (v)
być przeciwnym czemuś, być przeciwko czemuś lub komuś; nie zgadzać się z na coś (z czymś) oponerse, ser contrario

sprzeczność (n)
stosunek zachodzący między zjawiskami, poglądami, interesami niezgodnymi ze sobą contradicción, contrariedad, desacuerdo, disconformidad

sprzedawać /spʃɛˈdavaʨ̑/ (v)
dawać coś (materialnego lub nie) i w zamian dostawać pieniądze vender

sprzedawca /spʃɛˈdafʦ̑a/ (n)
(handel, handlowy) człowiek sprzedający towary (w sklepie, na targowisku) vendedor

sprzedawczyni /ˌspʃɛdafˈʧ̑ɨ̃ɲi/ (n)
(handel, handlowy) kobieta sprzedająca towary (w sklepie, na targowisku) vendedora, dependienta

sprzedaż /ˈspʃɛdaʃ/ (n)
(ekonomia, ekonomiczny) zbycie towaru lub usługi w zamian za pieniądze lub inny towar venta

sprzączka /ˈspʃɔ̃n͇ʧ̑ka/ (n)
element umieszczany na końcu paska, służący do spinania, zapinania hebilla

sprzątacz /ˈspʃɔ̃ntaʧ̑/ (n)
mężczyzna, który zajmuje się sprzątaniem hombre de la limpieza

sprzątaczka /spʃɔ̃nˈtaʧ̑ka/ (n)
kobieta zawodowo zajmująca się sprzątaniem, zwłaszcza pomieszczeń limpiadora, mujer de la limpieza

sprzątanie /spʃɔ̃nˈtãɲɛ/ (n)
(rzeczownik odczasownikowy) od: sprzątać limpieza

sprzęgło /ˈspʃɛ̃ŋɡwɔ/ (n)
1. (mechanika) mechanizm pozwalający na przenoszenie ruchu z jednej osi na drugą; embrague
2. (potocznie, potoczny) (motoryzacja) pedał sprzęgła, dźwignia sprzęgła embrague, pedal del embrague

sprężyna /sprɛ̃w̃ˈʒɨ̃na/ (n)
1. (przenośnie, przenośnia) inicjator, powód jakiegoś procesu incentivo, móvil
2. (technologia, technika, techniczny) zwinięty w spiralę, zwykle metalowy przedmiot, który może ulegać rozprężaniu; muelle, resorte

sprężysty (adj)
1. (fizyka, fizyczny) zdolny do powrotu do wyjściowego kształtu po ustaniu działania siły odkształcającej elástico
2. charakteryzujący się lekkością w ruchu ágil
3. taki, który działa sprawnie i szybko eficiente

spódnica /spudʲˈɲiʦ̑a/ (n)
rodzaj ubrania osłaniającego biodra i nogi; falda

spójnik /ˈspujɲik/ (n)
(gramatyka) wyraz służący do łączenia wyrażeń wewnątrz zdania pojedynczego (np. w wyliczeniach) oraz zdań składowych w zdaniach złożonych; conjunción

spójność (n)
ścisłe przystawanie do siebie elementów czego cohesión

spór /spur/ (n)
różnica zdań, stanowisk, interesów controversia, disputa, litigio

spółdzielnia /spuwʲˈʥ̑ɛlʲɲa/ (n)
1. (zarządzanie) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) podmiot prowadzący działalność gospodarczą w interesie swoich członków; cooperativa
2. (potocznie, potoczny) siedziba spółdzielni (1.1) lub miejsce prowadzenia przez nią działalności cooperativa

spółgłoska /spuwˈɡwɔska/ (n)
(językoznawstwo, językoznawczy) głoska powstająca w wyniku całkowitego lub częściowego zablokowania przepływu powietrza przez aparat mowy; consonante

spółka /ˈspuwka/ (n)
(zarządzanie) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) rodzaj podmiotu prawnego z reguły powstały na mocy umowy wspólników; sociedad

spółka akcyjna /ˈspuwka ːkˈʦ̑ɨjna/ (n)
(zarządzanie) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) rodzaj spółki kapitałowej; sociedad anónima

spółka cywilna (n)
(zarządzanie) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) spółka, do której wspólnicy mogą wnieść własności, inne prawa lub swoje własne usługi; sociedad civil

spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (n)
(zarządzanie) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) spółka kapitałowa, której wspólnicy odpowiadają wobec wierzycieli jedynie do wysokości swoich udziałów; sociedad de responsabilidad limitada

spółkować /spuwˈkɔvaʨ̑/ (v)
mieć stosunek płciowy copular

spóźnienie (n)
1. przybycie po ustalonym czasie retraso
2. brak wykonania czegoś w porę retraso

spłukany (adj)
(potocznie, potoczny) bez pieniędzy, w stanie bankructwa mondo

spływ /spwɨf/ (n)
1. ujście rzeki do innej rzeki confluencia, desembocadura
2. zorganizowana podróż łodziami lub kajakami; bajada, descenso

spływaj stąd (interjection)
(potocznie, potoczny) wynoś się! nie przeszkadzaj!, spieprzaj! ¡ lárgate !

spływaj! (interjection)
(potocznie, potoczny) wynoś się! nie przeszkadzaj! ¡ lárgate !

squat (n)
opuszczony budynek lub pomieszczenie, zamieszkane przez dzikich lokatorów; okupa, edificio ocupado

sraczka /ˈsraʧ̑ka/ (n)
(potocznie, potoczny) (wulgarnie, wulgaryzm) biegunka, rozwolnienie cagalera

srać /sraʨ̑/ (v)
(wulgarnie, wulgaryzm) (potocznie, potoczny) oddawać stolec cagar

srebrnik (n)
(starożytność) (numizmatyka, numizmatyczny) moneta żydowska; moneda de plata

srebrny /ˈsrɛbrnɨ/ (adj)
1. (jubilerstwo, jubilerski) wykonany ze srebra de plata
2. przypominający kolor srebra plateado

srebrny medal /ˈsrɛbrnɨ ˈmɛdal/ (n)
medal przyznawany za drugie miejsce w zawodach sportowych, w konkursach, na wystawach itp. medalla de plata

srebro /ˈsrɛbrɔ/ (n)
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ag i liczbie atomowej 47; plata, argento

srogi /ˈsrɔɟi/ (adj)
surowy, bez litości, wyrozumiałości severo, implacable, estricto, riguroso

sroka /ˈsrɔka/ (n)
(ornitologia, ornitologiczny) Pica pica, czarno-biały ptak z długim ogonem; urraca, picaraza

srokosz /ˈsrɔkɔʃ/ (n)
(ornitologia, ornitologiczny) Lanius excubitor, popielatoczarny ptak występujący na półkuli północnej; alcaudón real

srom /srɔ̃m/ (n)
(anatomia, anatomiczny) (seksuologia, seksuologiczny) zewnętrzne żeńskie narządy płciowe; vulva

ssak /sːak/ (n)
(zoologia, zoologiczny) Mammalia, zwierzę z podtypu kręgowców żyworodnych, które po urodzeniu żywi się mlekiem matki; mamífero

ssaki (n)
(systematyka) (zoologia, zoologiczny) Mammalia, gromada zwierząt należących do kręgowców; mamíferos

ssanie /ˈsːãɲɛ/ (n)
1. (rzeczownik odczasownikowy) od: ssać succión, chupada, mamada
2. (technologia, technika, techniczny) napełnianie cylindra silnika spalinowego mieszanką, powietrzem lub wodą aspiración, succión

ssać /sːaʨ̑/ (v)
1. o niemowlętach i młodych zwierzętach pić mleko z piersi matki mamar
2. odprowadzać płyn (gaz i ciecz) lub drobne przedmioty za pomocą podciśnienia aspirar, succionar
3. pić wyciągając z czegoś płyn ustami chupar, sorber, succionar
4. powolne spożywanie twardego i rozpuszczalnego pod wpływem śliny pokarmu chupar
5. trzymać w ustach coś niejadalnego i obracać językiem chupar, succionar

stabilizacja (n)
stan trwałości i równowagi w przebiegu określonych procesów, w określonej dziedzinie życia estabilización

stabilność /staˈbʲilnɔɕʨ̑/ (n)
cecha tego, co stabilne estabilidad

stacja /ˈstaʦ̑ʲja/ (n)
1. (kolejnictwo) zespół budynków i infrastruktury umożliwiający obsługę pasażerów lub towarów przewożonych koleją estación
2. (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) wyspecjalizowany ośrodek badawczy i naukowy estación
3. (motoryzacja) punkt sprzedaży paliwa samochodom estación de servicio, gasolinera

stacja benzynowa /ˈstaʦ̑ʲja ˌbɛ̃w̃zɨ̃ˈnɔva/ (n)
zakład sprzedający benzynę i inne paliwa dla samochodów; estación de servicio, gasolinera

stacja kolejowa (n)
(kolejnictwo) posterunek ruchu następczy zapowiadawczy; estación de ferrocarril, estación ferroviaria

stacja kosmiczna /ˈstaʦ̑ʲja kɔsˈmʲiʧ̑na/ (n)
sztuczny satelita, na którego pokładzie możliwy jest długi pobyt astronautów; estación espacial

stacjonować (v)
(wojskowość, wojskowy) mieć gdzieś bazę, mieć postój estacionar

stadion /ˈstadʲjɔ̃n/ (n)
1. (sport, sportowy) duża budowla z miejscami dla widzów, miejsce rozgrywania zawodów sportowych; estadio
2. (historia, historyczny, historycznie) miara długości używana w starożytnych krajach o różnych długościach (zazwyczaj 185 m); estadio

stagnacja /staɡˈnaʦ̑ʲja/ (n)
wyhamowanie lub całkowite zatrzymanie postępu w jakiejś dziedzinie estancamiento

stajnia Augiasza /ˈstajɲa ːwʲˈɟaʃa/ (idiom)
(przenośnie, przenośnia) coś zaniedbanego, bałagan który wymaga ogromnej pracy establos de Augías

stal /stal/ (n)
(metaloznawstwo, metalurgia) stop żelaza z węglem; acero

stalagmit /staˈlaɡmʲit/ (n)
(geologia, geologiczny) naciek jaskiniowy narastający od dna jaskini ku górze; estalagmita

stalaktyt /staˈlaktɨt/ (n)
(geologia, geologiczny) naciek jaskiniowy w kształcie sopla, zwisający ze stropu jaskini; estalactita

stale /ˈstalɛ/ (adv)
(potocznie, potoczny) bez przerwy, cały czas continuamente, constantemente, sin cesar

stalinista /ˌstalʲĩˈɲista/ (n)
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zwolennik Józefa Stalina, stalinizmu lub członek stalinowskiego aparatu władzy estalinista

stalinizm /staˈlʲĩɲism̥/ (n)
(historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ustrój, praktyka rządzenia panująca w ZSRR za czasów Józefa Stalina; estalinismo

stalinowski (adj)
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (historia, historyczny, historycznie) związany ze stalinizme albo z postacią radzieckiego przywódcy Józefa Stalina estalinista

stan /stãn/ (n)
1. (historia, historyczny, historycznie) (socjologia, socjologiczny) grupa społeczna w okresie od średniowiecza do XVIII w.; estamento
2. sytuacja, stopień czegoś, poziom sprawności w danej chwili; nastrój estado
3. (administracja) odrębna jednostka administracyjna niektórych państw federacyjnych; estado
4. ilość, wielkość czegoś estado

stan cywilny /ˈstãn ʦ̑ɨˈvʲilnɨ/ (n)
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) zespół cech określających osobę fizyczną w świetle obowiązujących norm prawa cywilnego; estado civil

stan wojenny /ˈstãn vɔˈjɛ̃nːɨ/ (n)
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) ograniczenie swobód i praw obywateli na skutek zewnętrznych zagrożeń państwa; ley marcial, estado de sitio

stan wyjątkowy /ˈstãn ˌvɨjɔ̃ntˈkɔvɨ/ (n)
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) ograniczenie swobód i praw obywateli na skutek wewnętrznych zagrożeń państwa; estado de alarma, estado de excepción

standard /ˈstãndart/ (n)
1. podstawowa wersja produktu modelo, patrón
2. powszechne kryterium określające poziom usług lub towarów spełniających podstawowe wymagania; norma, estándar

standaryzacja /ˌstãndarɨˈzaʦ̑ʲja/ (n)
proces wprowadzania jednakowych norm w danej dziedzinie (najczęściej w przemyśle) estandarización

stanowić /stãˈnɔvʲiʨ̑/ (v)
1. być zasadniczym powodem, czynnikiem decydującym constituir, ser
2. składać się na coś, tworzyć coś formar, constituir, ser

stara panna (n)
(pogardliwie) niemłoda kobieta, która nie wyszła za mąż solterona

staranie /staˈrãɲɛ/ (n)
działanie w kierunku realizacji pewnego zamiaru, pragnienia esfuerzo, empeño, intento

starannie /staˈrãɲːɛ/ (adv)
w sposób staranny, dokładny, schludny; z dbałością o szczegóły cuidadoso, con cuidado

staranność (n)
cecha bycia starannym acuracidad, diligencia, esmero, solicitud

staranny /staˈrãnːɨ/ (adj)
1. (o osobie) zajmujący się czymś sumiennie cuidadoso, esmerado
2. taki, który wykonano ze starannością, pietyzmem, dokładnie esmerado

starać się /ˈstaraʨ̑‿ɕɛ/ (v)
1. przykładać się do czegoś, być gorliwym esforzarse, tratar
2. zabiegać o coś, dążyć do otrzymania czegoś intentar, procurar, tratar

starczy /ˈstarʧ̑ɨ/ (adj)
właściwy starcowi senil

staromodny (adj)
odpowiadający dawnej modzie, obecnie niemodny pasado de moda

starotestamentowy (adj)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany ze Starym Testamentem, dotyczący Starego Testamentu veterotestamentario

staroświecki (adj)
wywodzący się ze starych czasów, obecnie niemodny, niepopularny anticuado

starość /ˈstarɔɕʨ̑/ (n)
stan będący efektem starzenia się, trzeci i ostatni okres życia istot żywych; vejez

starożytność /ˌstarɔˈʒɨtnɔɕʨ̑/ (n)
(historia, historyczny, historycznie) okres w dziejach ludzkości, który trwał od wynalezienia pisma do upadku imperium zachodniorzymskiego w 476 roku antigüedad

starożytny /ˌstarɔˈʒɨtnɨ/ (adj)
1. związany ze starożytnością, dotyczący starożytności antiguo
2. istniejący od bardzo dawna antiguo

starszy sierżant /ˈstarʃɨ ˈɕɛrʒãnt/ (n)
(wojskowość, wojskowy) stopień wojskowy wyższy od sierżanta; brigada

startować /starˈtɔvaʨ̑/ (v)
1. o statku latającym lub pilocie: rozpoczynać lot despegar, alzar el vuelo, levantar el vuelo
2. rozpoczynać bieg, wyścig lub inną konkurencję sportową comenzar, empezar
3. rozpoczynać jakąś działalność debutar, iniciar
4. stawać do zawodów tomar el salida

staruszka /staˈruʃka/ (n)
starsza kobieta viejecita, ancianita, viejecilla

stary /ˈstarɨ/ (adj)
1. mający wiele lat, niemłody viejo, antiguo
2. nieaktualny, nieważny antiguo, viejo
3. o żywności, pokarmie: nieświeży, nienadający się do spożycia viejo

stary jak świat /ˈstarɨ ˈjäc ˈɕfʲjat/ (idiom)
bardzo stary; istniejący od niepamiętnych czasów más viejo que Matusalén, más viejo que la sarna

starzeć się /ˈstaʒɛʨ̑‿ɕɛ/ (v)
o zwierzętach i ludziach: stawać się starszym, starym envejecer

starówka /staˈrufka/ (n)
(turystyka, turystyczny) zwykle najstarsza, zabytkowa część miasta; casco antiguo

stateczny (adj)
zrównoważony, poważny i odpowiedzialny; (także, też) świadczący o takich cechach entero, sobrio

statek /ˈstatɛk/ (n)
1. (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) duży obiekt do przewozu towarów lub ludzi drogą wodną barco, nave, buque, navío
2. każde urządzenie do takiego przewozu dowolną drogą inną niż ląd; nave

statki (n)
popularna gra logiczna dla dwóch osób; barquitos, hundir la flota

statua /staˈtu<sup>w</sup>a/ (n)
okazała rzeźba postaci ludzkiej estatua

statuetka /ˌstatuˈ<sup>w</sup>ɛtka/ (n)
1. (zdrobniale) od: statua estatuilla
2. mała statua estatuilla

status /ˈstatus/ (n)
położenie, pozycja (np. społeczna) estatus

statut (n)
(administracja) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) akt prawny stanowiący zbiór przepisów dotyczących podmiotu prawa publicznego lub prywatnego; estatuto

statystycznie /ˌstatɨˈstɨʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
w sposób związany ze statystyką estadísticamente

statystyczny /ˌstatɨˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
1. (potocznie, potoczny) przeciętny corriente, medio, ordinario
2. odnoszący się do statystyki (nauki) estadístico

statystyka /staˈtɨstɨka/ (n)
nauka zajmująca się zbieraniem i analizą danych dotyczących zjawisk masowych; estadística

statyw /ˈstatɨf/ (n)
(technologia, technika, techniczny) podstawa, najczęściej w postaci trójnogu ze składanymi nogami, wykonana z metalu lub drewna, służąca do stabilizowania mocowanych na niej przyrządów, np. aparatu fotograficznego, kamery, urządzeń geodezyjnych trípode

staw /staf/ (n)
1. (anatomia, anatomiczny) ruchome połączenie kości; articulación
2. (geografia, geograficzny) niewielki zbiornik wody stojącej sztucznego lub naturalnego pochodzenia; estanque

staw krzyżowo-biodrowy /ˈstaf ˌkʃɨʒɔvɔ‿bʲjɔˈdrɔvɨ/ (n)
(anatomia, anatomiczny) staw o niewielkiej ruchomości utworzony przez kość krzyżową i kość biodrową articulación sacroilíaca

staw łokciowy /ˈstaf wɔcˈʨ̑ɔvɨ/ (n)
(anatomia, anatomiczny) staw łączący ramię z przedramieniem; codo

stawiać wszystko na jedną kartę /ˈstavʲjäʨ̑ ˈfʃɨstkɔ na‿ˈjɛdnɔ̃w̃ ˈkartɛ/ (v)
zaryzykować wszystko w trudnej sytuacji, gdy możliwości odniesienia sukcesu są nikłe; wykorzystać jedyne pozostające wyjście, uzależniać od czegoś swój los lub jakąś istotną sprawę jugárselo todo a una carta

stawonóg /staˈvɔ̃nuk/ (n)
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) bezkręgowe zwierzę mające ciało zbudowane z segmentów oraz odnóża z połączonych stawami członów; artrópodo

staza (n)
(środowiskowy) (medycyna, medyczny) opaska uciskowa (np. gumowa rurka, pasek), wykorzystywana do zatrzymania przepływu krwi w kończynie torniquete

stać /staʨ̑/ (v)
1. nie ruszać się z miejsca estar parado
2. o człowieku, zwierzęciu: być w pozycji wyprostowanej, podpartym tylko na nogach estar de pie

stała /ˈstawa/ (n)
symbol, któremu przyporządkowana jest pewna zdefiniowana wartość; constante

stały związek (n)
(socjologia, socjologiczny) trwała relacja dwóch partnerów zakładająca wierność relación a largo plazo

stemplowanie (n)
1. (górnictwo, górniczy) (budownictwo) zabezpieczanie tunelu, pomieszczenia itp. przed zawaleniem przy pomocy podpór (stempli) apuntalamiento
2. opatrywanie czegoś odciskiem pieczęci sellado, selladura

stemplować /stɛ̃mˈplɔvaʨ̑/ (v)
1. przystawiać stempel (pieczątkę) do dokumentu, listu sellar
2. wstawiać stempel (podporę) pod strop apuntalar

stenografia (n)
sposób pisania za pomocą umownych symboli, konwencji i skrótów, pozwalający notować w tempie ludzkiej mowy; estenografía, taquigrafía

step /stɛp/ (n)
trawiasta równina pozbawiona drzew, rzek i jezior; estepa

stereotyp /ˌstɛrɛˈɔtɨp/ (n)
1. uproszczona konstrukcja myślowa zawierająca irracjonalne bądź fałszywe przeświadczenie dotyczące różnych zjawisk, instytucji, osób, a najczęściej innych grup społecznych; estereotipo
2. (poligrafia) rodzaj matrycy drukarskiej do druku wypukłego estereotipo

sternik (n)
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) stopień żeglarski niższy od stopnia kapitana i żeglarz posiadająca ów stopień timonel

sterowanie numeryczne (n)
(informatyka, informatyczny) sterowanie programowe umożliwiające bezpośrednie wyzyskanie przez układ sterujący informacji liczbowych zakodowanych na taśmach magnetycznych, kartach dziurkowanych itp. control numérico

sterowiec /stɛˈrɔvʲjɛʦ̑/ (n)
(lotnictwo, lotniczy) sterowalny, podłużny balon napełniony gazem lżejszym od powietrza, posiadający własny napęd; dirigible, zepelín

sterownik /stɛˈrɔvʲɲik/ (n)
(informatyka, informatyczny) program obsługujący urządzenia podłączone do komputera controlador

sterylny /stɛˈrɨlnɨ/ (adj)
idealnie czysty i pozbawiony drobnoustrojów aséptico, estéril

stewardesa /ˌstɛvarˈdɛsa/ (n)
(lotnictwo, lotniczy) członkini załogi samolotu obsługująca pasażerów; azafata

stochastyczny (adj)
(matematyka, matematyczny) (statystyka, statystyczny) nie wykazujący żadnej określonej tendencji, nie zmierzający do określonego celu, taki, którym rządzi przypadek estocástico

stocznia /ˈstɔʧ̑ʲɲa/ (n)
zakład przemysłowy zajmujący się budową, remontowaniem, przebudowywaniem lub likwidacją statków wodnych; astillero

stoisko /stɔˈ<sup>j</sup>iskɔ/ (n)
wydzielone, samodzielne miejsce sprzedaży wraz z ekspozycją towaru puesto, tenderete

stojan /ˈstɔjãn/ (n)
(mechanika) nieruchoma część silnika elektrycznego lub prądnicy, wewnątrz której obraca się wirnik estátor

stokrotka /stɔˈkrɔtka/ (n)
(botanika, botaniczny) roślina z rodzaju (1.1) margarita

stolarnia /stɔˈlarʲɲa/ (n)
warsztat stolarski carpintería

stolarstwo /stɔˈlarstfɔ/ (n)
(rzemiosło, rzemieślniczy) profesja i rzemiosło zajmujące się obróbką drewna do celów użytkowych carpintería

stolarz /ˈstɔlaʃ/ (n)
(rzemiosło, rzemieślniczy) rzemieślnik wykonujący przedmioty z drewna: meble, elementy budowlane itp., osoba zajmująca się stolarstwem; carpintero, ebanista

stolica /stɔˈlʲiʦ̑a/ (n)
(administracja) (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) główne miasto jakiegoś państwa; capital

stolik /ˈstɔlʲik/ (n)
1. (zdrobniale) od: stół mesita
2. mały stół mesita

stomatologia /ˌstɔ̃matɔˈlɔɟja/ (n)
(medycyna, medyczny) dział medycyny, dziedzina zajmująca się funkcjonowaniem, patologiami i leczeniem zębów, przyzębia, błony śluzowej jamy ustnej, stawu skroniowo-żuchwowego człowieka; estomatología

stomatologiczny /ˌstɔ̃matɔlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
związany ze stomatologią, dotyczący stomatologii estomatológico

stonka ziemniaczana /ˈstɔ̃nka ˌʑɛ̃mʲɲaˈʧ̑ãna/ (n)
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) jeden z chrząszczy, szkodnik upraw ziemniaków; escarabajo de la patata, dorífora

stonoga /stɔ̃ˈnɔɡa/ (n)
1. (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Oniscus, skorupiak żyjący w szczelinach, piwnicach; ciempiés, escolopendra
2. (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) wij lub prosionek ze względu na liczbę odnóży ciempiés, escolopendra

stop /stɔp/ (interjection)
= stój(cie), zatrzymaj(cie) się alto

stop /stɔp/ (n)
(technologia, technika, techniczny) substancja złożona z metalu i innych metali lub niemetali; aleación

stopa /ˈstɔpa/ (n)
1. (anatomia, anatomiczny) część ciała tworząca dolny koniec nogi, ograniczona piętą i kostką; pie, pata
2. jednostka długości, używana w niektórych krajach; pie, pata

stoper /ˈstɔpɛr/ (n)
(technologia, technika, techniczny) (sport, sportowy) urządzenie do mierzenia odstępu czasu z dokładnością do ułamków sekundy cronómetro

stopień /ˈstɔpʲjɛ̇̃ɲ/ (n)
1. (fizyka, fizyczny) (meteorologia, meteorologiczny) jednostka miary temperatury grado
2. (matematyka, matematyczny) jednostka kąta płaskiego stanowiąca 1/360 (jedną trzysta sześćdziesiątą) kąta pełnego, stosowana też w geografii do wyrażania współrzędnych geograficznych; grado
3. czyjeś miejsce w pewnej hierarchii zawodowej lub organizacyjnej, zwykle w służbach mundurowych grado
4. (matematyka, matematyczny) maksymalna suma wykładników zmiennych wśród jednomianów, tworzących dany wielomian; grado
5. (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (zobacz) stopień pokrewieństwa grado
6. część jakiegoś procesu stanowiąca pewną całość escalón, etapa
7. każda z części schodów uniesiona do góry peldaño, escalón
8. ocena postępów naukowych wyrażona jako liczba lub jako jeden z uporządkowanych terminów nota
9. wielkość, rozmiar, zasięg jakiejś czynności escala

stopniowo /stɔpʲˈɲɔvɔ/ (adv)
nie nagle, ale po trochu, powoli gradualmente, poco a poco, progresivamente

stos /stɔs/ (n)
drewno ułożone do spalenia czegoś lub kogoś; miejsce, na którym dokonuje się ceremonii kremacji ciała zmarłego hoguera

stosownie /stɔˈsɔvʲɲɛ/ (adv)
(książkowy) zgodnie z czymś, odpowiednio, właściwie; według czegoś conforme a, de acuerdo a, de acuerdo con, según

stosowny /stɔˈsɔvnɨ/ (adj)
(książkowy) najlepszy w danej sytuacji, pasujący, nadający się, odpowiadający niej adecuado, apropiado, apto, oportuno, conveniente, lógico

stosunek przerywany /stɔˈsũnɛk ˌpʃɛrɨˈvãnɨ/ (n)
(medycyna, medyczny) stosunek płciowy, podczas którego dochodzi do wyjścia członka z pochwy przed wytryskiem nasienia coito interrumpido, marcha atrás

stosunek płciowy /stɔˈsũnɛk ˈpw̥ʨ̑ɔvɨ/ (n)
(fizjologia, fizjologiczny) czynności i zachowania seksualne, w trakcie których dochodzi do fizycznego zbliżenia z użyciem narządów płciowych; coito, acto sexual

stosunkowo (adv)
w stosunku do czego lub kogo relativamente

stowarzyszenie /ˌstɔvaʒɨˈʃɛ̃ɲɛ/ (n)
organizacja społeczna (zrzeszenie) powoływana przez grupę osób o wspólnych celach lub zainteresowaniach; asociación

stołeczny /stɔˈwɛʧ̑nɨ/ (adj)
dotyczący stolicy, wywodzący się ze stolicy capitalino

stożek /ˈstɔʒɛk/ (n)
(geometria) rodzaj bryły powstałej przez obrót trójkąta prostokątnego wokół jednej z przyprostokątnych; cono

stożkowy /stɔʃˈkɔvɨ/ (adj)
(przymiotnik) od stożek cónico

strach /strax/ (n)
1. uczucie niepokoju, lęku przed czymś, co może być groźne miedo, temor
2. kukła uformowana ze starych ubrań, służąca do odstraszania ptaków na polach espantapájaros

strajk /strajk/ (n)
dobrowolny i zbiorowy protest pracowników, który polega najczęściej na przerwaniu pracy, podjęty w celu spełnienia przez pracodawcę lub władzę ich postulatów; huelga

strajk włoski /ˈstrajɡ ˈvwɔsʲci/ (n)
strajk polegający na skrajnie skrupulatnym wykonywaniu obowiązków służbowych przez pracowników huelga de celo

strajkować /strajˈkɔvaʨ̑/ (v)
uczestniczyć w strajku estar en huelga

straszny /ˈstraʃnɨ/ (adj)
1. okropny, nieprzyjemny terrible
2. taki, który wzbudza strach, grozę; jest przerażający, niebezpieczny, okrutny terrible
3. (potocznie, potoczny) taki, który jest bardzo intensywny, duży terrible

straszyć (v)
wzbudzać strach, lęk w kimś espantar, asustar

strata /ˈstrata/ (n)
ubytek, utracenie czegoś; coś wartościowego, co się straciło, czego już się nie ma pérdida

strateg /ˈstratɛk/ (n)
1. znawca strategii, osoba tworząca plany wojenne i kierująca operacjami wojskowymi estratega
2. (historia, historyczny, historycznie) w cesarstwie bizantyjskim dowódca okręgu wojskowo-administracyjnego; estratega
3. (historia, historyczny, historycznie) w starożytnej Grecji wysoki rangą dowódca w armii lub flocie; estratega
4. osoba potrafiąca dobrze zaplanować i pokierować skomplikowanymi akcjami estratega

strategia /straˈtɛɟja/ (n)
ogólny plan działań, szerszy od taktyki estrategia

strategicznie (adv)
w sposób dotyczący strategii; pod względem strategii estratégicamente

strategiczny (adj)
zgodny z określoną strategią estratégico

straż pożarna /ˈstraʃ pɔˈʒarna/ (n)
wyspecjalizowana formacja, zawodowa lub ochotnicza, zajmująca się zwalczaniem pożarów, klęsk żywiołowych oraz innych zagrożeń dla zdrowia ludzkiego, mienia lub środowiska; cuerpo de bomberos, bomberos

strażak /ˈstraʒak/ (n)
osoba szkolona do walki z ogniem; bombero

strażnica (n)
(historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) (architektura, architektoniczny) budynek, niekiedy wysoki, w którym pełni się straż atalaya, torre de vigilancia

strażniczka /straʒʲˈɲiʧ̑ka/ (n)
forma żeńska od: strażnik guarda, vigilante

strażnik /ˈstraʒʲɲik/ (n)
osoba odpowiedzialna za pilnowanie mienia lub osób guarda, vigilante

strefa /ˈstrɛfa/ (n)
przestrzeń wydzielona ze względu na pewne cechy odróżniające ją od otoczenia zona, región

strefa erogenna /ˈstrɛfa ˌɛrɔˈɡɛ̃nːa/ (n)
(fizjologia, fizjologiczny) (seksuologia, seksuologiczny) fragment ciała, który reaguje na dotyk podnieceniem seksualnym; zona erógena

strefa wolnocłowa /ˈstrɛfa ˌvɔlnɔˈʦ̑wɔva/ (n)
(ekonomia, ekonomiczny) ograniczony teren, na którym składowane towary są zwolnione z opłat celnych; zona franca

streptomycyna /ˌstrɛptɔ̃mɨˈʦ̑ɨ̃na/ (n)
(farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) (chemia, chemiczny) organiczny związek chemiczny o wzorze C21H39N7O12, antybiotyk wytwarzany przez pleśniaka Streptomyces griseus, używany przy leczeniu chorób spowodowanych przez gronkowce i paciorkowce oraz niektóre odmiany gruźlicy; estreptomicina

stres /strɛs/ (n)
(psychologia, psychologiczny) mobilizacja organizmu jako reakcja na negatywne bodźce; estrés

streszczać /ˈstrɛʃʧ̑aʨ̑/ (v)
skracać jakąś wypowiedź lub tekst, zachowując najważniejsze jej elementy, przedstawiać w skondensowanej formie resumir, abreviar

streszczenie /strɛʃˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
wyciąg, skrót resumen, compendio

stringi /ˈstrʲĩŋʲɟi/ (n)
(krawiectwo) rodzaj majtek, których tylną część stanowi bardzo wąski pasek materiału; tanga

strit /strʲit/ (n)
(termin karciany) układ pięciu kolejnych kart różnego koloru w grze w pokera escalera

stroboskop (n)
(technologia, technika, techniczny) lampa emitująca krótkie błyski światła o dużym natężeniu estroboscopio

stroiciel /strɔˈ<sup>j</sup>iʨ̑ɛl/ (n)
osoba, która stroi instrumenty muzyczne afinador

strona /ˈstrɔ̃na/ (n)
1. (gramatyka) forma zdania zależna od wzajemnego stosunku podmiotu i orzeczenia; voz
2. (matematyka, matematyczny) w algebrze: jedna z dwóch zależności w równaniu lub nierówności rozdzielić znakiem równości lub nierówności miembro
3. (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) jedna z osób będąca sygnatariuszem umowy lub występująca jako podmiot w procesie; parte
4. analizowana, wyszczególniona cecha czegoś aspecto, parte lado
5. część sceny teatralnej, widoczna dla publiczności, ale umownie niewidoczna dla niektórych postaci przedstawienia; (przenośnie, przenośnia) ubocze aparte
6. jedna z powierzchni kartki lub innych płaskich przedmiotów, zwykle w książce, gazecie, albumie itp. página
7. umowna część czegoś, znajdująca się przy brzegu, krawędzi tego czegoś lado

strona bierna /ˈstrɔ̃na ˈbʲjɛrna/ (n)
(gramatyka) forma zdania, w której podmiot jest obiektem czynności, określonej przez orzeczenie; voz pasiva

strona czynna /ˈstrɔ̃na ˈʧ̑ɨ̃nːa/ (n)
(gramatyka) forma zdania, w której podmiot jest wykonawcą czynności; voz activa

strona internetowa /ˈstrɔ̃na ˌĩntɛrnɛˈtɔva/ (n)
(informatyka, informatyczny) pojedynczy dokument lub prezentacja opublikowana w Internecie przez WWW; página web

stronniczy (adj)
kierujący się tylko określonym interesem; pozbawiony obiektywizmu parcial

stront /strɔ̃nt/ (n)
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Sr i liczbie atomowej 38; estroncio

strony (n)
okolica parte, lugar, tierra

strug /struk/ (n)
(technologia, technika, techniczny) narzędzie stolarskie z wysuwanym ostrzem, używane do wyrównywania, wygładzania powierzchni drewna cepillo

strugać wariata /ˈstruɡaʥ̑ varʲˈjata/ (v)
(potocznie, potoczny) udawać, że się nic nie rozumie, nie wie o co chodzi hacerse el loco

struktura /strukˈtura/ (n)
stały układ i wzajemne relacje elementów stanowiących całość estructura

strukturalny (adj)
dotyczący struktury estructural

strumień /ˈstrũmʲjɛ̇̃ɲ/ (n)
1. (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) mały naturalny ciek wodny; arroyo
2. (przenośnie, przenośnia) duża ilość poruszających się osób lub rzeczy flujo
3. ciecz lejąca się wąskim pasmem chorro

struna /ˈstrũna/ (n)
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) naciągnięta sprężysta nić, będąca źródłem dźwięku w instrumentach strunowych; cuerda

struna głosowa (n)
(anatomia, anatomiczny) drgający element krtani, parzysty organ który wytwarza dźwięki cuerda vocal

strunowy /strũˈnɔvɨ/ (adj)
(przymiotnik) od struna de cuerda

strup /strup/ (n)
(medycyna, medyczny) sucha pokrywa na ranach i uszkodzeniach ciała, powstająca ze skrzepłej wydzieliny; postilla, costra

struś /struɕ/ (n)
(ornitologia, ornitologiczny) duży ptak nielotny z rodziny strusiowatych; avestruz

strych /strɨx/ (n)
(architektura, architektoniczny) pomieszczenie w niektórych budynkach, znajdujące się pod samym dachem; desván

strychnina /strɨçˈɲĩna/ (n)
(chemia, chemiczny) silnie toksyczny alkaloid występujący w nasionach kulczyby; estricnina

stryczek /ˈstrɨʧ̑ɛk/ (n)
1. (książkowy) (przenośnie, przenośnia) śmierć przez powieszenie horca
2. (książkowy) sznur zakończony pętlą zakładaną na szyję skazanym na śmierć przez powieszenie dogal, soga

stryj /strɨj/ (n)
brat ojca; paterno

stryjeczny dziadek (n)
stryj ojca lub matki tío abuelo

strzał /sṭʃaw/ (n)
1. (sport, sportowy) uderzenie, kopnięcie piłki disparo, tiro, lanzamiento
2. (wojskowość, wojskowy) wystrzelenie strzały lub pocisku z broni disparo, tiro

strzała /ˈsṭʃawa/ (n)
pocisk przeznaczony do łuku; flecha, saeta

strzałka /ˈsṭʃawka/ (n)
1. (anatomia, anatomiczny) (potocznie, potoczny) kość strzałkowa; peroné, fíbula
2. linia z grotem, symbol wskazujący kierunek flecha
3. rzutka do gry w lotki dardo
4. znak wskazujący wartość parametru aguja

strzałkowy (adj)
1. (anatomia, anatomiczny) biegnący od przodu ku tyłowi sagital
2. związany ze strzałką, mający postać strzałki sagital

strzec /sṭʃɛʦ̑/ (v)
1. mieć pod opieką, pilnować, dozorować, opiekować się kimś lub czymś cuidar, custodiar, guardar
2. przestrzegać czegoś, być posłusznym czemuś, postępować zgodnie z czymś cumplir, guardar, observar, respetar

strzelanie /sṭʃɛˈlãɲɛ/ (n)
(rzeczownik odczasownikowy) od: strzelać disparo, tiro

strzelanina (n)
strzały z broni palnej padające jeden za drugim tiroteo, balacera

strzelać /ˈsṭʃɛlaʨ̑/ (v)
1. (sport, sportowy) kierować piłkę do bramki disparar, tirar
2. oddawać strzał z broni disparar
3. (potocznie, potoczny) dawać zgadywaną odpowiedź na pytanie disparar

strzelba /ˈsṭʃɛlba/ (n)
długa, palna broń myśliwska; escopeta

strzelec /ˈsṭʃɛlɛʦ̑/ (n)
1. (sport, sportowy) zawodnik, który strzelił bramkę goleador
2. (wojskowość, wojskowy) żołnierz wyspecjalizowany w strzelaniu fusilero, pistolero, tirador
3. osoba umiejąca się posługiwać bronią palną, łukiem lub inną bronią miotającą tirador
4. (sport, sportowy) zawodnik specjalizujący się w strzelaniu z ręcznej broni palnej tirador

strzemiączko /sṭʃɛ̃ˈmʲjɔ̃n͇ʧ̑kɔ/ (n)
(potocznie, potoczny) pasek, taśma lub gumka u dołu spodni, zakładane pod stopę, zapobiegające podciąganiu się nogawki w górę estribo

strzemię /ˈsṭʃɛ̃mʲjɛ/ (n)
parzysta część rzędu końskiego w formie stalowego kabłąka i poprzeczki, służąca do dosiadania wierzchowca i ułatwiająca utrzymanie się w siodle; estribo

strzeż mnie, Boże, od przyjaciół, bo z wrogami poradzę sobie sam /ˈsṭʃɛʃ‿mʲɲɛ ˈbɔʒɛ ˌɔt‿pʃɨˈjäʨ̑uw ˈbɔ z‿vrɔˈɡãmʲi pɔˈraʣ̑ɛ ˈsɔbʲjɛ ˈsãm/ (proverb)
należy wystrzegać się bardziej fałszywych przyjaciół niż wrogów de los amigos me guarde Dios, que de los enemigos me guardo yo

strzyc (v)
skracać włosy, brodę lub sierść cortar

strzykawka (n)
(medycyna, medyczny) narzędzie medyczne do wprowadzania płynnych leków pod skórę lub do mięśnia albo do pobierania płynów ustrojowych; jeringa, jeringuilla

strzykwa (n)
(zoologia, zoologiczny) zwierzę morskie z gromady zaliczanej do szkarłupni; pepino de mar, cohombro de mar

strzęp /sṭʃɛ̃mp/ (n)
poszarpana resztka czegoś jirón

strój /struj/ (n)
1. (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) odpowiednie ustawienie gitary lub innego instrumentu muzycznego afinación
2. określony rodzaj ubioru traje

strój adamowy /ˈstruj ˌadãˈmɔvɨ/ (n)
(zobacz) w stroju adamowym traje de Adán

strój kąpielowy (n)
skąpe odzienie do publicznego zażywania kąpieli wodnych i słonecznych; bañador, traje de baño

stróż /struʃ/ (n)
osoba pilnująca np. budynku conserje, guarda, portero

stręczycielstwo (n)
przestępstwo polegające na nakłanianiu kogoś do nierządu; proxenetismo, lenocinio

studencki /stuˈdɛ̃nʦ̑ʲci/ (adj)
1. przeznaczony dla studentów estudiantil
2. typowy dla studentów estudiantil

student /ˈstudɛ̃nt/ (n)
osoba, która studiuje na wyższej uczelni; estudiante

studentka /stuˈdɛ̃ntka/ (n)
forma żeńska od: student estudiante

studiować /stuˈdʲjɔvaʨ̑/ (v)
1. uczyć się na uczelni wyższej; być na studiach estudiar
2. uważnie czytać, zgłębiać temat estudiar
3. wpatrywać się uważnie estudiar

studnia /ˈstudʲɲa/ (n)
głęboki otwór w ziemi wraz z urządzeniem do pobierania wody; pozo

studnia bez dna (n)
(przenośnie, przenośnia) zjawisko, sytuacja, cykl bez końca; coś o nieograniczonych zasobach pozo sin fondo

studnia kwantowa /ˈstudʲɲa kfãnˈtɔva/ (n)
(fizyka, fizyczny) studnia potencjału, ograniczająca cząstki w pewnym obszarze przestrzeni; pozo cuántico

stulatek /stuˈlatɛk/ (n)
osoba w wieku przynajmniej 100 lat centenario

stulatka /stuˈlatka/ (n)
kobieta mająca sto lat centenaria

stulejka /stuˈlɛjka/ (n)
(medycyna, medyczny) wrodzone zwężenie napletka uniemożliwiające jego ściągnięcie poza żołądź prącia; fimosis

stuletni /stuˈlɛtʲɲi/ (adj)
1. mający sto lat centenario
2. trwający sto lat secular

stwardnienie rozsiane /stfardʲˈɲɛ̇̃ɲɛ rɔɕˈːãnɛ/ (n)
(medycyna, medyczny) przewlekła choroba centralnego układu nerwowego; esclerosis múltiple

styczeń /ˈstɨʧ̑ɛ̃ɲ/ (n)
pierwszy miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego i juliańskiego); enero

stycznik (n)
(elektryczność) urządzenie elektromechaniczne do zamykania i przerywania obwodów elektrycznych średniej mocy; contactor

stygijski /stɨˈɟijsʲci/ (adj)
(poetycki, poetycko) związany ze Styksem, dotyczący Styksu estigio

styk /stɨk/ (n)
1. (elektryczność) element obwodu, pozwalający włączać lub wyłączać przepływ prądu contacto, empalme
2. miejsce, w którym dotykają się dwie płaszczyzny, figury itp. empalme, punto de tangencia, punto tangente

styl życia (n)
(socjologia, socjologiczny) codzienne zachowania jednostek lub grup manifestujące ich położenie społeczne i preferencje; estilo de vida

stymulować /ˌstɨ̃muˈlɔvaʨ̑/ (v)
pobudzać do działania alentar, estimular

stynka /ˈstɨ̃nka/ (n)
(ichtiologia, ichtiologiczny) Osmerus eperlanus, mała ryba o dużych łuskach; eperlano

stypa (n)
(etnografia, etnograficzny) (gastronomia) poczęstunek organizowany po pogrzebie; velatorio, velación, velorio

stypendium /stɨˈpɛ̃ndʲjũm/ (n)
pomoc finansowa udzielana osobom kształcącym się lub prowadzącym badania naukowe beca

stypendysta (n)
osoba, która otrzymuje stypendium, jest na stypendium becario

stół /stuw/ (n)
mebel w postaci poziomej płaszczyzny (blatu) podpartej na nogach, służący zwykle do ułatwienia spożywania posiłków lub pracy; mesa

stąd /stɔ̃nt/ (pronoun)
wyznaczenie miejsca, w którym znajduje się osoba mówiąca, z orientacją na zewnątrz de aquí

stęp (n)
(jeździectwo, jeździecki) czterotaktowy, najwolniejszy chód konia, osła i muła; paso

stępka /ˈstɛ̃mpka/ (n)
(marynarka) główna, podłużna belka umieszczona środkowo na dnie kadłuba statku wodnego; quilla

stężenie (n)
(chemia, chemiczny) zawartość substancji w mieszaninie odniesiona do jednostki objętości lub masy; concentración

suazyjski /ˌsu<sup>w</sup>aˈzɨjsʲci/ (adj)
odnoszący się do państwa Suazi suazi

subiektywny /ˌsubʲjɛkˈtɨvnɨ/ (adj)
1. (psychologia, psychologiczny) (filozofia, filozoficzny) zależny od podmiotu poznającego subjetivo
2. stronniczy, odznaczający się subiektywizmem subjetivo

subkontynent /ˌsupkɔ̃nˈtɨ̃nɛ̃nt/ (n)
(geografia, geograficzny) ląd wielkich rozmiarów, lecz mniejszy niż kontynent lub stanowiący jego wydzieloną, szczególną część; subcontinente

subkultura (n)
(socjologia, socjologiczny) zespół zjawisk kulturowych, częściowo autonomiczny wobec kultury dominującej tworzone przez jakąś grupę osób; subcultura

subordynacjonizm (n)
(teologia, teologiczny) (historia, historyczny, historycznie) pogląd teologiczny, według którego Syn Boży i Duch Święty są podporządkowani Bogu Ojcu; subordinacionismo

substancja /supˈstãnʦ̑ʲja/ (n)
(chemia, chemiczny) klasa przedmiotów materialnych, mających w danych warunkach jednakowe właściwości fizyczne i chemiczne, mikroskopowo zaś - identyczną budowę molekularną (cząsteczkową) sustancia

substancja czynna /supˈstãnʦ̑ʲja ˈʧ̑ɨ̃nːa/ (n)
substancja jakiegokolwiek pochodzenia, która może spowodować zmiany w procesach fizjologicznych lub biochemicznych organizmów żywych, stanowiąca podstawę leku; principio activo

substantywizacja /ˌsupstãntɨvʲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
(językoznawstwo, językoznawczy) przejście jakiejś części mowy do kategorii rzeczowników, użycie innej części mowy w funkcji rzeczownikowej substantivación, sustantivación

subtelność /supˈtɛlnɔɕʨ̑/ (n)
1. cecha tego, co subtelne sutileza, delicadeza, refinamiento, sutilidad
2. niewielka, drobna różnica sutileza

subwencja /subˈvɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
pomoc finansowa, dotacja, stypendium subvención

suchy /ˈsuxɨ/ (adj)
pozbawiony wilgoci seco

suchy lód /ˈsuxɨ ˈlut/ (n)
(chemia, chemiczny) zestalony dwutlenek węgla; hielo seco, nieve carbónica

suczka (n)
samica psa, (zdrobniale) od: suka perrita

sudański /suˈdãj̃sʲci/ (adj)
odnoszący się do Sudanu, związany z Sudanem sudanés

sufiks /ˈsufʲiks/ (n)
(językoznawstwo, językoznawczy) (gramatyka) afiks występujący za rdzeniem; przyrostek; sufijo

sufit /ˈsufʲit/ (n)
(budownictwo) górna ściana pomieszczenia techo

sufizm /ˈsufʲism̥/ (n)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) muzułmański mistycyzm; sufismo

sufler /ˈsuflɛr/ (n)
(teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) osoba podpowiadająca aktorom tekst roli na próbach i podczas przedstawień w sposób niewidoczny dla widza; apuntador

sugilit /suˈɟilʲit/ (n)
(mineralogia, mineralogiczny) (jubilerstwo, jubilerski) rzadki minerał z gromady krzemianów, przyjmujący barwy w odcieniach różu i fioletu, wykorzystywany w jubilerstwie; sugilita

suicydologia (n)
(psychologia, psychologiczny) nauka zajmująca się problematyką samobójstw; suicidología

suka /ˈsuka/ (n)
(zoologia, zoologiczny) samica psa domowego lub innego zwierzęcia psowatego perra

sukces /ˈsukʦ̑ɛs/ (n)
1. korzystny wynik éxito
2. osiągnięcie bogactwa, sławy; zrobienie kariery éxito

sukienka /suˈcɛ̃nka/ (n)
1. (krawiectwo) krótka suknia, okrywająca tułów, częściowo lub całkowicie nogi, czasem też ręce, zazwyczaj z lekkiego materiału; vestido
2. (potocznie, potoczny) strój duchownego przypominający suknię hábito, sotana

sukienkowy /ˌsucɛ̃ŋˈkɔvɨ/ (n)
(pogardliwie) (obraźliwie) ksiądz, kapłan, duchowny Kościoła katolickiego cura, grajo

sukiennice (n)
dawny miejski budynek handlowy lonja de paños, mercado de paños

suknia /ˈsucɲa/ (n)
(krawiectwo) część kobiecej garderoby okrywająca tułów, częściowo lub całkowicie nogi, czasem też ręce, wkładana zazwyczaj na uroczyste okazje; vestido

sukub /ˈsukup/ (n)
(etnografia, etnograficzny) demon, który pod postacią kobiety obcuje z mężczyzną podczas snu súcubo

suletyjski (adj)
związany z Soule, dotyczący Soule suletino

suletyjski (n)
(językoznawstwo, językoznawczy) dialekt języka baskijskiego używany w Soule suletino

sum /sũm/ (n)
(ichtiologia, ichtiologiczny) duża ryba drapieżna z charakterystycznymi wąsami; siluro, bagre

suma /ˈsũma/ (n)
1. (kościelny) w liturgii katolickiej: główna uroczysta msza odprawiana w dni świąteczne misa mayor
2. (matematyka, matematyczny) wynik dodawania suma
3. pewna ilość pieniędzy suma

sumak /ˈsũmak/ (n)
1. (botanika, botaniczny) (Rhus) rodzaj roślin należący do rodziny nanerczowatych i obejmujący ok. 250 gatunków; zumaque
2. (kulinaria) przyprawa z sumaka (1.1) o kwaśnym smaku zumaque

sumienie /sũˈmʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
wewnętrzne odczucie pozwalające rozróżniać dobro i zło conciencia

sumienny (adj)
1. skrupulatnie wywiązujący się z podjętych obowiązków concienzudo
2. wykonywany dokładnie, rzetelnie concienzudo

sumo /ˈsũmɔ/ (n)
(sport, sportowy) rodzaj zapasów, japoński sport narodowy; sumo

super /ˈsupɛr/ (adj)
(potocznie, potoczny) wspaniały, świetny, doskonały estupendo, guay, súper

super /ˈsupɛr/ (adv)
(potocznie, potoczny) wspaniale, świetnie, doskonale estupendamente, guay, súper

super /ˈsupɛr/ (interjection)
(potocznie, potoczny) entuzjastyczna zgoda guay, súper

superbohater /ˌsupɛrbɔˈxatɛr/ (n)
fikcyjny bohater filmów, książek lub komiksów posiadający nadprzyrodzone zdolności i walczący o uratowanie ludzkości przed złoczyńcami; superhéroe

superkontynent /ˌsupɛrkɔ̃nˈtɨ̃nɛ̃nt/ (n)
(geologia, geologiczny) masa lądu składająca się z więcej niż jednego współczesnego kontynentu; supercontinente

superksiężyc (n)
(potocznie, potoczny) (astronomia, astronomiczny) księżyc w pełni, obserwowany w syzygijnym perygeum; superluna

supermarket /ˌsupɛrˈmarkɛt/ (n)
(handel, handlowy) ogromny, samoobsługowy sklep wielobranżowy; supermercado

supermodelka (n)
bardzo znana modelka supermodelo

suport /ˈsapɔrt/ (n)
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) solista lub zespół muzyczny rozgrzewający publiczność, którego występ poprzedza wyjście na scenę gwiazdy koncertu; telonero

supremacja /ˌsuprɛ̃ˈmaʦ̑ʲja/ (n)
zwierzchnictwo, przewaga nad kimś lub czymś supremacía

sura /ˈsura/ (n)
w islamie: rozdział Koranu; azora, sura

surdut /ˈsurdut/ (n)
(krawiectwo) wizytowy ubiór męski z ciemnego materiału; długa, dwurzędowa marynarka levita

surfer (n)
(sport, sportowy) osoba uprawiająca surfing surfista

surfing (n)
(sport, sportowy) ślizganie się na specjalnie przystosowanej do tego desce unoszącej się na fali morskiej surf

surowica (n)
(biologia, biologiczny) przesącz osocza krwi suero

surowiec /suˈrɔvʲjɛʦ̑/ (n)
substancja występująca w przyrodzie, która jest przetwarzana i wykorzystywana w przemyśle materia prima

surrealista /ˌsurːɛaˈlʲista/ (n)
artysta tworzący zgodnie z zasadami surrealizmu, członek grupy surrealistycznej surrealista

surrealistyczny /ˌsurːɛalʲiˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (sztuka) związany z surrealizmem, wywodzący się z surrealizmu surrealista

surrealizm /ˌsurːɛˈalʲism̥/ (n)
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (sztuka) kierunek artystyczny w literaturze i sztuce, ukształtowany w latach dwudziestych XX w., w założeniu którego wyrażano swoje wnętrze, podświadomość, wizje, sny, halucynacje itp. w oderwaniu od rzeczywistości; surrealismo

surykatka /ˌsurɨˈkatka/ (n)
(zoologia, zoologiczny) mały i smukły ssak drapieżny występujący w Afryce; suricata

surówka /suˈrufka/ (n)
1. (chemia, chemiczny) spirytus surowy; alcohol crudo
2. (hutnictwo, hutniczy) stop żelaza z węglem oraz z krzemem, siarką, fosforem, manganem i innymi składnikami, używany do produkcji stali, staliwa lub żeliwa; arrabio, fundición bruto
3. (kulinaria) potrawa przyrządzana z surowych warzyw lub owoców; ensalada
4. (włókiennictwo) niebielone płótno lniane lub bawełniane tejido crudo, tela crudo

sushi /ˈsuʃʲi/ (n)
(kulinaria) japońska potrawa z ryżu zaprawionego octem ryżowym z różnymi dodatkami w postaci owoców morza, ryb, warzyw, grzybów oraz jajek; sushi

susza /ˈsuʃa/ (n)
długotrwały okres bez opadów atmosferycznych; sequía

suszarka /suˈʃarka/ (n)
urządzenie elektryczne do suszenia strumieniem powietrza secadora, secador

suszarka do włosów /suˈʃarka dɔ‿ˈvwɔsuf/ (n)
urządzenie elektryczne służące do suszenia włosów secador de pelo, secadora de pelo

sutanna /suˈtãnːa/ (n)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) długa szata noszona przez duchownych wyznań chrześcijańskich; sotana

sutek /ˈsutɛk/ (n)
1. (anatomia, anatomiczny) gruczoł mlekowy ssaków, teta
2. w rodzaju ludzkim: sutka, brodawka sutkowa mamila, pezón, tetilla

sutener /suˈtɛ̃nɛr/ (n)
człowiek czerpiący zysk z nierządu innych osób chulo, chulo putas

suterena /ˌsutɛˈrɛ̃na/ (n)
część budynku znajdująca się pod parterem, często poniżej poziomu terenu, przystosowana do celów mieszkalnych sótano

suwak logarytmiczny (n)
przyrząd do mnemotechnicznego obliczania wartości logarytmów i szybkiego otrzymywania przybliżonych wyników różnych działań arytmetycznych; regla de cálculo

suwerenność /ˌsuvɛˈrɛ̃nːɔɕʨ̑/ (n)
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) niezależność od innych państw, ich władz lub instytucji soberanía

suwmiarka /suvˈmʲjarka/ (n)
(metrologia, metrologiczny) przyrząd do pomiaru drobnych długości; calibre, pie de rey

sułtan (n)
tytuł monarchy w krajach muzułmańskich; sultán

sułtanat /suwˈtãnat/ (n)
państwo rządzone przez sułtana; sultanía

swada /ˈsfada/ (n)
(książkowy) płynność, potoczystość w mówieniu lub pisaniu labia, locuacidad

swastyka /ˈsfastɨka/ (n)
1. (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) multikulturowy symbol szczęścia zwykle w kształcie równoramiennego krzyża o zagiętych ramionach; cruz gamada, esvástica
2. (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (pejoratywnie, pejoratywny) niemiecki emblemat narodowosocjalistyczny i neonazistowski w kształcie równoramiennego krzyża o zagiętych ramionach cruz gamada, esvástica

sweter /ˈsfɛtɛr/ (n)
grube okrycie wierzchnie z dzianiny okrywające tułów i ręce jersey

swobody (n)
(książkowy) uprawnienia, przywileje, prawa libertad

syberyjski /ˌsɨbɛˈrɨjsʲci/ (adj)
(przymiotnik) od Syberia siberiano

sycylijski /ˌsɨʦ̑ɨˈlʲijsʲci/ (adj)
od Sycylia siciliano

syfilis /sɨˈfʲilʲis/ (n)
(medycyna, medyczny) kiła sífilis

sygnalizować (v)
przekazywać informacje poprzez wydawane sygnały señalar, señalizar

sygnał /ˈsɨɡnaw/ (n)
1. bodziec wywołujący reakcję zmysłów impulso, señal
2. dźwięk sygnalizujący coś señal, señal para marcar
3. oznaka zapowiadająca nadejście czegoś indicio, señal, signo
4. znak informacyjny lub ostrzegawczy señal
5. informacja nieoficjalna lub niepotwierdzona señal
6. przebieg, charakterystyka wielkości fizycznej señal

syjonistyczny /ˌsɨjɔ̇̃ɲiˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) właściwy syjonizmowi, dotyczący syjonizmu lub syjonistów sionista

syjonizm /sɨˈjɔ̇̃ɲism̥/ (n)
zapoczątkowany w końcu XIX wieku ruch narodowy i towarzysząca mu ideologia stworzenia niezależnego państwa żydowskiego na terenie Palestyny oraz zahamowania procesów asymilacyjnych mniejszości żydowskiej w poszczególnych krajach; sionismo

sylaba /sɨˈlaba/ (n)
(językoznawstwo, językoznawczy) jednostka mowy, zwykle dłuższa niż jedna głoska i krótsza niż wyraz; sílaba

sylfida (n)
(mitologia, mitologiczny) żeński sylf, duch powietrza ze średniowiecznych wierzeń ludowych sílfide

sylur /ˈsɨlur/ (n)
(geologia, geologiczny) trzeci okres ery paleozoicznej; Silúrico

sylwester /sɨlˈvɛstɛr/ (n)
dzień 31 grudnia, zwłaszcza wieczór, i noc z 31 grudnia na 1 stycznia; wigilia Nowego Roku Nochevieja

sylwetka /sɨlˈvɛtka/ (n)
kształt, zarys postaci lub rzeczy silueta

sylwin (n)
(mineralogia, mineralogiczny) minerał z gromady halogenków; silvina

symbioza (n)
(biologia, biologiczny) współżycie dwóch różnych gatunków przynoszące im korzyści simbiosis

symbol /ˈsɨ̃mbɔl/ (n)
1. znak graficzny odpowiadający jakiemuś pojęciu símbolo
2. (sztuka) użycie jakiegoś motywu (opisu, obrazu) do przedstawienia zjawiska, o którym nie chce się powiedzieć wprost; símbolo

symbolicznie (adv)
w sposób symboliczny simbólicamente

symbolizować /ˌsɨ̃mbɔlʲiˈzɔvaʨ̑/ (v)
stanowić symbol czegoś, reprezentować coś za pomocą symbolu simbolizar

symetria /sɨ̃ˈmɛtrʲja/ (n)
(matematyka, matematyczny) określenie endomorfizmu przestrzeni euklidesowych; simetría

symfonia /sɨ̃w̃ˈfɔ̃ɲja/ (n)
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dużych rozmiarów utwór na orkiestrę; w klasycznym kształcie zazwyczaj trzy- lub czteroczęściowy; sinfonía

symfoniczny (adj)
1. związany z symfonią, dotyczący symfonii sinfónico
2. związany z wieloosobową orkiestrą, w skład której wchodzą instrumenty smyczkowe, instrumenty dęte i perkusyjne sinfónico

sympatyczny /ˌsɨ̃mpaˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
wzbudzający sympatię; miły, życzliwy simpático

sympozjum /sɨ̃mˈpɔzʲjũm/ (n)
spotkanie grupy naukowców, praktyków i osób zainteresowanych pewnym działem nauki simposio

symptom /ˈsɨ̃mptɔ̃m/ (n)
oznaka jakiegoś zjawiska, zwykle ujemnego; síntoma

symptomatologia /ˌsɨ̃mptɔ̃matɔˈlɔɟja/ (n)
(medycyna, medyczny) nauka zajmująca się opisem i grupowaniem objawów choroby; sintomatología

symulant /sɨ̃ˈmulãnt/ (n)
osoba, która coś udaje, symuluje, zwłaszcza chorobę simulador

symulować /ˌsɨ̃muˈlɔvaʨ̑/ (v)
1. udawać pewną sytuację, naśladować coś w celu zaobserwowania jego właściwości lub przećwiczenia zachowania w danej sytuacji reproducir, simular
2. świadomie wprowadzać w błąd poprzez udawanie fingir, simular

syn /sɨ̃n/ (n)
dziecko płci męskiej (w stosunku do rodziców); hijo

syn marnotrawny /ˈsɨ̃n ˌmarnɔˈtravnɨ/ (n)
(przenośnie, przenośnia) ktoś, kto zawinił lub zbłądził, ale w końcu się opamiętał; hijo pródigo

synagoga /ˌsɨ̃naˈɡɔɡa/ (n)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) żydowski dom modlitw; sinagoga

synapsa /sɨ̃ˈnapsa/ (n)
połączenie między aksonem komórki nerwowej a inną komórką, gdzie następuje przekazanie pobudzenia z jednej komórki do drugiej sinapsis

synchroniczność /ˌsɨ̃nxrɔ̃ˈɲiʧ̑nɔɕʨ̑/ (n)
zgranie w czasie, następowanie procesów w tym samym czasie sincronismo

syndrom miodowego miesiąca /ˈsɨ̃ndrɔ̃m ˌmʲjɔdɔˈvɛɡɔ mʲjɛ̇ˈɕɔ̃nʦ̑a/ (n)
(medycyna, medyczny) zapalenie pęcherza moczowego u kobiety spowodowane częstszym współżyciem płciowym, dotykające głównie młode kobiety dopiero rozpoczynające życie seksualne síndrome de la lune de miel

syndrom oblężonej twierdzy /ˈsɨ̃ndrɔ̃m ˌɔblɛ̃w̃ˈʒɔ̃nɛj ˈtfʲjɛrʣ̑ɨ/ (n)
(psychologia, psychologiczny) wzbudzanie poczucia zagrożenia ze strony mniej lub bardziej wyimaginowanego wroga; síndrome de la fortaleza asediada

syndrom sztokholmski /ˈsɨ̃ndrɔ̃m ʃtɔkˈxɔlm̥sʲci/ (n)
stan psychiczny, który pojawia się u ofiar porwania lub u zakładników, przejawiający się odczuwaniem sympatii i solidarności z osobami je przetrzymującymi; síndrome de Estocolmo

syngaleski (adj)
związany z Syngalezami, dotyczący Syngalezów cingalés, singalés

syngaleski (n)
(językoznawstwo, językoznawczy) język syngaleski; cingalés, singalés

synkretyzm (n)
łączenie w jedną całość różnych elementów sincretismo

synobójca (n)
(książkowy) zabójca własnego syna filicida

synonim /sɨ̃ˈnɔ̃ɲĩm/ (n)
wyraz lub dłuższe określenie równoważne znaczeniowo innemu lub o podobnym znaczeniu; bliskoznacznik sinónimo

synonimiczny /ˌsɨ̃nɔ̃ɲĩˈmʲiʧ̑nɨ/ (adj)
(językoznawstwo, językoznawczy) od: synonim; bliskoznaczny sinónimo

synowa /sɨ̃ˈnɔva/ (n)
żona syna nuera

syntagma /sɨ̃nˈtaɡma/ (n)
(językoznawstwo, językoznawczy) grupa powiązanych gramatycznie i syntaktycznie słów, które mogą stanowić część zdania, np. podmiot, przydawkę, orzeczenie albo samodzielnie tworzą zdania bądź równoważniki zdań; sintagma

syntetyczny /ˌsɨ̃ntɛˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
1. taki, który łączy w całość dane elementy, ogarnia coś całościowo; uogólniający sintético
2. taki, który jest sztucznie osiągany poprzez syntezę sintético

synteza (n)
połączenie wielu różnych elementów w całość, całościowe ujęcie zagadnienia síntesis

sypać /ˈsɨpaʨ̑/ (v)
1. (potocznie, potoczny) (slangowo) donosić vender
2. o sypkich substancjach: przemieszczać echar, verter

sypialnia /sɨˈpʲjalʲɲa/ (n)
pokój służący do spania dormitorio, alcoba, habitación, cuarto, pieza, recámara

syrena /sɨˈrɛ̃na/ (n)
1. (mitologia, mitologiczny) stworzenie mityczne, początkowo półkobieta, półptak, później półkobieta, półryba; także bohaterka baśni i legend; sirena
2. urządzenie alarmowe wytwarzające sygnał dźwiękowy; sirena
3. (zoologia, zoologiczny) roślinożerny ssak morski; syreny tworzą rząd; sirenio

syryjski /sɨˈrɨjsʲci/ (adj)
odnoszący się do państwa Syria sirio

system /ˈsɨstɛ̃m/ (n)
układ urządzeń współpracujących ze sobą; sistema

system operacyjny /ˈsɨstɛ̃m ˌɔpɛraˈʦ̑ɨjnɨ/ (n)
(informatyka, informatyczny) najbardziej podstawowe oprogramowanie komputera umożliwiające zarządzanie zasobami, sprzętem oraz komunikację z użytkownikiem; sistema operativo

system plików /ˈsɨstɛ̃m ˈplʲikuf/ (n)
(informatyka, informatyczny) sposób zapisu plików i katalogów, umożliwiający późniejsze ich odczytanie; sistema de archivos, sistema de ficheros

sytość /ˈsɨtɔɕʨ̑/ (n)
bycie całkowicie najedzonym, brak głodu saciedad

sytuacja /ˌsɨtuˈ<sup>w</sup>aʦ̑ʲja/ (n)
zespół okoliczności, stan, w którym ktoś lub coś się znajduje lub coś się dzieje situación

szabat /ˈʃabat/ (n)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w judaizmie: ostatni (siódmy) dzień każdego tygodnia, obchodzony jako dzień święty; sábado, sabbat

szablodziób /ʃaˈblɔʥ̑up/ (n)
(ornitologia, ornitologiczny) Recurvirostra avosetta, ptak przybrzeżny o charakterystycznym czarnym i cienkim dziobie zagiętym w górę; avoceta

szabrownik /ʃaˈbrɔvʲɲik/ (n)
(potocznie, potoczny) osoba zajmująca się szabrem pillador, saqueador

szach /ʃax/ (n)
1. (szachy, pojęcie szachowe) zagrożenie króla biciem; jaque
2. (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (historia, historyczny, historycznie) tytuł monarchy w Persji a następnie w Iranie; sah

szachista /ʃaˈçista/ (n)
osoba grająca w szachy ajedrecista

szachistka /ʃaˈçistka/ (n)
kobieta grająca w szachy ajedrecista

szachować /ʃaˈxɔvaʨ̑/ (v)
1. (potocznie, potoczny) trzymać kogoś w niepewności, groźbą czegoś zmuszać do określonego postępowania, zagrażać czymś jaquear
2. w grze w szachy: dawać szacha (stwarzać zagrożenie zabicia króla przeciwnika) jaquear

szachownica /ˌʃaxɔvʲˈɲiʦ̑a/ (n)
(szachy, pojęcie szachowe) plansza do gry w szachy, składająca się z kwadratowych, dwukolorowych pól umieszczonych w taki sposób, że każdy kwadrat styka się całym bokiem z kwadratem o innym kolorze; tablero ajedrez, tablero de ajedrez

szachrajstwo (n)
(potocznie, potoczny) (zobacz) oszustwo chanchullo

szachy /ˈʃaxɨ/ (n)
(szachy, pojęcie szachowe) gra dwuosobowa, w której gracze wykonują na przemian ruchy bierkami na czarno-białej planszy; ajedrez, juego de ajedrez

szacunek /ʃaˈʦ̑ũnɛk/ (n)
cześć, poważanie dla kogoś lub czegoś respeto, estima, aprecio, consideración

szafa /ˈʃafa/ (n)
mebel używany do przechowywania różnych przedmiotów; armario, clóset

szafir /ˈʃafʲir/ (n)
1. (jubilerstwo, jubilerski) kamień szlachetny oszlifowany z szafiru (1.1) mineralnego zafiro
2. (mineralogia, mineralogiczny) niebieska odmiana korundu; zafiro

szafran /ˈʃafrãn/ (n)
1. (kulinaria) przyprawa otrzymywana z wysuszonych pręcików lub słupków krokusów azafrán
2. (botanika, botaniczny) (zobacz) krokus azafrán

szakal /ˈʃakal/ (n)
1. (zoologia, zoologiczny) kilka gatunków z rodzaju Canis, drapieżnik podobny, lecz mniejszy od wilka; chacal
2. (przenośnie, przenośnia) człowiek pasożytujący na nieszczęściu innych chupasangre

szalik /ˈʃalʲik/ (n)
pas materiału służący do owijania szyi bufanda

szalotka /ʃaˈlɔtka/ (n)
(botanika, botaniczny) Allium ascalonicum L., gatunek byliny z rodziny czosnkowatych; chalota

szalować /ʃaˈlɔvaʨ̑/ (v)
wykonywać szalunek encofrar

szalunek /ʃaˈlũnɛk/ (n)
1. prowizoryczna konstrukcja drewniana tworząca formę dla wylewanego betonu encofrado
2. warstwa desek stanowiąca pokrycie ściany budynku, wykopu itp., wzmacniająca konstrukcję i uszczelniająca ją encofrado

szalupa /ʃaˈlupa/ (n)
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) łódź wożona na statku do celów ratunkowych, szkoleniowych i do komunikacji z lądem; chalupa

szaman /ˈʃãmãn/ (n)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wśród niektórych ludów azjatyckich, np. u Eskimosów i Indian, człowiek uważany za pośrednika między duchami, bóstwami, demonami a ludźmi, osoba o nadprzyrodzonej mocy, czarodziej i znachor pierwotnej religii szamanizmu; chamán

szamanizm /ʃãˈmãɲism̥/ (n)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wierzenia i praktyki religijne bazujące na animizmie i instytucji szamanów; chamanismo

szambo /ˈʃãmbɔ/ (n)
(technologia, technika, techniczny) zbiornik, do którego trafiają fekalia foso séptico, pozo negro

szampan /ˈʃãmpãn/ (n)
białe wino musujące, oryginalnie produkowane w Szampanii; champaña, champán

szampon /ˈʃãmpɔ̃n/ (n)
płynny środek do mycia włosów lub sierści; champú

szanować /ʃãˈnɔvaʨ̑/ (v)
1. chronić coś przed zniszczeniem, dbać o coś cuidar, respetar
2. mieć szacunek do kogoś lub czegoś, darzyć kogoś lub coś szacunkiem; odnosić się, zwracać się do kogoś z szacunkiem respetar

szansa /ˈʃãw̃sa/ (n)
prawdopodobieństwo, możliwość powodzenia w jakiejś sprawie, osiągnięcia sukcesu lub zaistnienia jakichś pożądanych okoliczności oportunidad, ocasión

szantaż /ˈʃãntaʃ/ (n)
wymuszanie czegoś na kimś pod groźbą ujawnienia jakichś kompromitujących lub wstydliwych informacji o tym kimś; także pod groźbą wykonania czynu innego typu (np. przemocy wobec bliskich) chantaje

szantażować /ˌʃãntaˈʒɔvaʨ̑/ (v)
stosować szantaż wobec kogoś chantajear

szarawy /ʃaˈravɨ/ (adj)
w kolorze podobnym do szarego grisáceo

szarańcza /ʃaˈrãj̃n͇ʧ̑a/ (n)
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) (rolnictwo, rolniczy) owad przypominający pasikonika, szkodnik upraw; langosta

szarlatan (n)
oszust wykorzystujący łatwowierność ludzi, który zwodzi ich swoimi rzekomymi umiejętnościami i kwalifikacjami oraz ciągnie z tego zyski charlatán

szarooki /ˌʃarɔˈːci/ (adj)
(książkowy) mający szare oczy de ojo gris

szary /ˈʃarɨ/ (adj)
1. w kolorze pośrednim między czarnym a białym gris
2. niezmienny, nieurozmaicony, bez wyrazu gris
3. (przenośnie, przenośnia) o człowieku: niewyróżniający się z ogółu, mało znaczący gris

szarytka /ʃaˈrɨtka/ (n)
(ornitologia, ornitologiczny) (potocznie, potoczny) mały ptak z gatunku sikora uboga; carbonero palustre, hermana de la caridad, hija de la caridad, vicenciana, vicentina

szatański (adj)
związany z szatanem, dotyczący szatana, przejawiający przypisywane mu cechy satánico

szatnia /ˈʃatʲɲa/ (n)
pomieszczenie w teatrze, szkole, lokalu gastronomicznym itp., gdzie pozostawia się wierzchnie okrycia guardarropa

szatniarz /ˈʃatʲɲaʃ/ (n)
osoba pracująca w szatni instytucji o otwartym lub półotwartym dostępie (teatry, szkoły), przyjmująca i wydająca odzież wierzchnią w czasie pobytu klientów w tych instytucjach; guardarropa

szał /ʃaw/ (n)
utrata kontroli nad swym zachowaniem, wściekłość furor, furia, frenesí, locura

szałamaja /ˌʃawãˈmaja/ (n)
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dawny instrument muzyczny wydający przenikliwe dźwięki, rodzaj piszczałki z bocznymi otworami; pochodzący z Azji; chirimía

szałwia /ˈʃawvʲja/ (n)
(botanika, botaniczny) Salvia, rodzaj roślin zielnych, półkrzewów i krzewów z rodziny jasnowatych; salvia

szczaw /ʃʧ̑af/ (n)
1. (botanika, botaniczny) (ogrodnictwo, ogrodniczy) roślina z rodzaju Rumex L.; acedera
2. (kulinaria) (spożywczy) liść lub liść z łodygą szczawiu ogrodowego lub szczawiu zwyczajnego acedera

szczawiówka /ʃʧ̑aˈvʲjufka/ (n)
(potocznie, potoczny) (kulinaria) (spożywczy) zupa szczawiowa; sopa de acedera

szczać /ʃʧ̑aʨ̑/ (v)
(wulgarnie, wulgaryzm) oddawać mocz mear

szczebiot /ˈʃʧ̑ɛbʲjɔt/ (n)
1. (książkowy) cienki, delikatny głos wydawany przez niektóre ptaki gorjeo
2. (książkowy) pieszczotliwa mowa, zwykle dzieci lub dziewcząt gorjeo

szczecina (n)
sztywne włosy na ciele świniowatych cerda

szczególnie /ʃʧ̑ɛˈɡulʲɲɛ/ (adv)
1. w sposób szczególny, wyjątkowy, specjalny, osobliwy, inny niż przeciętny especialmente, en especial, en particular, particularmente
2. zwłaszcza especialmente, sobre todo, en especial, en particular, principalmente

szczególny /ʃʧ̑ɛˈɡulnɨ/ (adj)
1. taki, który charakteryzuje się czymś wyróżniającym, jest wyjątkowy ze względu na jakąś cechę especial, particular, singular
2. taki, który ma dla kogoś wyjątkowe znaczenie especial

szczegół /ˈʃʧ̑ɛɡuw/ (n)
drobny składnik, element jakiejś całości (obiektu, sytuacji) detalle, pieza

szczegółowy /ˌʃʧ̑ɛɡuˈwɔvɨ/ (adj)
mający cechy szczegółu; dokładny detallado

szczekać /ˈʃʧ̑ɛkaʨ̑/ (v)
1. (przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) (pogardliwie) kłamiąc, mówić o kimś lub o czymś źle calumniar, decir pestes
2. (przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) (pogardliwie) wymyślać komuś, oburzać się na coś abominar, indignarse, vituperar
3. o psie, lisie, szakalu: wydawać krótki, urywany głos ladrar

szczelina /ʃʧ̑ɛˈlʲĩna/ (n)
wąski, podłużny otwór rendija, grieta, hendidura

szczelny (adj)
taki, który nie przepuszcza czego lub kogo; doskonale dopasowany hermético

szczenię /ˈʃʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
(zoologia, zoologiczny) młode psa lub innych zwierząt z rodziny psowatych cachorro, perrillo

szczep /ʃʧ̑ɛp/ (n)
1. (antropologia, antropologiczny) grupa etniczna osób nie wywodzących swego pochodzenia od wspólnego przodka; tribu
2. (botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) roślina powstała w wyniku szczepienia; injerto
3. (mikrobiologia, mikrobiologiczny) populacja drobnoustrojów w obrębie gatunku lub odmiany, wyróżniająca się określonymi cechami; cepa

szczepionka /ʃʧ̑ɛˈpʲjɔ̃nka/ (n)
preparat pochodzenia biologicznego, zawierający osłabione żywe lub zabite drobnoustroje chorobotwórcze lub fragmenty ich struktury stosowany w celu wywołania odpowiedzi immunologicznej i odporności; vacuna

szczepić /ˈʃʧ̑ɛpʲiʨ̑/ (v)
1. (botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) łączyć pęd (oczko) z pniem (podkładką) dwu różnych roślin injertar
2. (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) podawać szczepionkę vacunar

szczerość /ˈʃʧ̑ɛrɔɕʨ̑/ (n)
cecha tego, kto jest szczery sinceridad

szczery /ˈʃʧ̑ɛrɨ/ (adj)
1. dotyczący szczerości; taki, który mówi prawdę; wyraża się szczerze, nie ukrywa tego, co myśli i czuje sincero, franco
2. jednolity, pozbawiony domieszek puro

szczodry /ˈʃʧ̑ɔdrɨ/ (adj)
hojny, dający coś obficie generoso, espléndido

szczoteczka /ʃʧ̑ɔˈtɛʧ̑ka/ (n)
mała szczotka cepillo

szczoteczka do zębów /ʃʧ̑ɔˈtɛʧ̑ka dɔ‿ˈzɛ̃mbuf/ (n)
mała szczoteczka umieszczona na długiej rączce przeznaczona do mycia zębów; cepillo de dientes

szczotka /ˈʃʧ̑ɔtka/ (n)
1. (technologia, technika, techniczny) specjalny rodzaj kontaktu elektrycznego pomiędzy ruchomymi częściami; escobilla
2. narzędzie do czyszczenia składające się z oprawki i przymocowanego do niej miękkiego włosia cepillo

szczupak /ˈʃʧ̑upak/ (n)
(ichtiologia, ichtiologiczny) długa ryba drapieżna; lucio

szczur /ʃʧ̑ur/ (n)
(zoologia, zoologiczny) gryzoń z rodziny myszowatych; rata

szczuć /ʃʧ̑uʨ̑/ (v)
judzić do ataku azuzar, achuchar

szczygieł /ˈʃʧ̑ɨɟɛw/ (n)
(ornitologia, ornitologiczny) mały i barwny ptak eurazjatycki; jilguero

szczypawka /ʃʧ̑ɨˈpafka/ (n)
(potocznie, potoczny) (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) skorek (owad) tijereta, cortapichas, cortapicos

szczypać (v)
ściskać krótko i boleśnie czyjąś skórę pellizcar

szczyt /ʃʧ̑ɨt/ (n)
1. (przenośnie, przenośnia) godziny największego nasilenia ruchu lub poboru energii pico, cresta, punta
2. (przenośnie, przenośnia) górna granica czegoś (zwykle niematerialnego) apogeo, colmo
3. (przenośnie, przenośnia) obrady ważnych osób cumbre
4. (przenośnie, przenośnia) orgazm clímax
5. najwyższy punkt dowolnej rzeczy cima
6. najwyższy punkt góry cumbre, cima, pico

szczęka /ˈʃʧ̑ɛ̃ŋka/ (n)
1. (anatomia, anatomiczny) (antropologia, antropologiczny) (medycyna, medyczny) (stomatologia, stomatologiczny) jedna z dwóch kości czaszki (prawa i lewa), w której osadzone są górne zęby; maxilar, maxilar superior
2. (anatomia, anatomiczny) (zoologia, zoologiczny) wszelkie mocne, zaciskające się narządy w obrębie otworu gębowego, przed nim albo otaczające go, przystosowane do chwytania i rozdrabniania pokarmu; mandíbula
3. kość czaszki (górna nieruchoma i dolna ruchoma), w której osadzone są zęby mandíbula
4. (technologia, technika, techniczny) mechanizm zaciskowy narzędzia lub maszyny mandíbula, mordaza

szczęściarz /ˈʃʧ̑ɛ̃w̃ɕʨ̑aʃ/ (n)
(potocznie, potoczny) osoba, której sprzyja szczęście w życiu afortunado, suertudo, potrero

szczęście /ˈʃʧ̑ɛ̃w̃ɕʨ̑ɛ/ (n)
1. powodzenie w jakichś działaniach, pomyślny zbieg okoliczności suerte
2. uczucie radości i zadowolenia felicidad

szczęśliwego Nowego Roku /ˌʃʧ̑ɛ̃w̃ɕlʲiˈvɛɡɔ nɔˈvɛɡɔ ˈrɔku/ (interjection)
…używana do życzenia komuś pomyślnego rozpoczynającego się roku Feliz Año Nuevo

szczęśliwość /ʃʧ̑ɛ̃w̃ɕˈlʲivɔɕʨ̑/ (n)
uczucie silnego zadowolenia felicidad

szczęśliwy /ʃʧ̑ɛ̃w̃ɕˈlʲivɨ/ (adj)
1. odczuwający szczęście feliz
2. przynoszący szczęście feliz
3. korzystny feliz

szef /ʃɛf/ (n)
osoba kierująca grupą ludzi, zespołem jefe

szejk (n)
(etnografia, etnograficzny) tytuł przywódcy gminy muzułmańskiej jeque

szekel /ˈʃɛkɛl/ (n)
(jednostka monetarna) waluta Izraela; séquel

szelka /ˈʃɛlka/ (n)
1. pas ułatwiający przemieszczanie przedmiotów correa
2. pasek z elastycznej tkaniny, zakładany na ramiona w celu podtrzymywania spodni; tirante

szelmowski (adj)
podstępny, pełen przebiegłości bribón, maco

szept (n)
bezdźwięczny, cichy głos, słyszany tylko z bliska susurro

szeptać /ˈʃɛptaʨ̑/ (v)
mówić szeptem (cicho, nie powodując drgań wiązadeł głosowych) susurrar

szereg /ˈʃɛrɛk/ (n)
1. (matematyka, matematyczny) wyrażenie będące sumą skończonej lub nieskończonej liczby składników serie
2. ciąg osób lub przedmiotów ustawionych obok siebie w linii prostej fila, hilera, serie

szeregowy /ˌʃɛrɛˈɡɔvɨ/ (adj)
ułożony w szereg; znajdujący się w szeregu; kolejny w szeregu en serie

szeregowy /ˌʃɛrɛˈɡɔvɨ/ (n)
(wojskowość, wojskowy) najniższy stopień wojskowy; soldado raso

szermierka /ʃɛrˈmʲjɛrka/ (n)
1. (sport, sportowy) dyscyplina sportowa, stanowiąca walkę bronią białą, jak szpada, floret i szabla esgrima
2. sztuka władania białą bronią esgrima

szermierz /ˈʃɛrmʲjɛʃ/ (n)
1. (przenośnie, przenośnia) bojownik za jakąś sprawę czy ideę paladín
2. (sport, sportowy) sportowiec uprawiający szermierkę esgrimidor
3. człowiek władający lekką białą bronią esgrimidor

szeroki /ʃɛˈrɔci/ (adj)
1. mający duży wymiar poprzeczny ancho
2. mający określony wymiar poprzeczny ancho, amplio
3. mający znaczny zasięg, dotyczący różnych spraw, osób, rzeczy amplio, extenso, vasto
4. o ubraniu: nieprzylegający ściśle do ciała lub za duży amplio, extenso, vasto
5. rozciągający się daleko we wszystkie strony amplio, extenso, vasto

szerokość /ʃɛˈrɔkɔɕʨ̑/ (n)
poprzeczny wymiar obiektu anchura

szesnastka /ʃɛsˈnastka/ (n)
1. (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dźwięk o czasie trwania równym 1/16 całej nuty; semicorchea
2. nazwa liczby 16 dieciséis
3. tramwaj, autobus, dom, mieszkanie oznaczony liczbą 16 dieciséis

szesnastkowy (adj)
związany z liczbą szesnaście, dotyczący liczby szesnaście hexadecimal

szesnastoletni /ˌʃɛsnastɔˈlɛtʲɲi/ (adj)
1. mający szesnaście lat de dieciséis año, que tener dieciséis año
2. trwający szesnaście lat de dieciséis año, que durar dieciséis año

szew /ʃɛf/ (n)
1. (anatomia, anatomiczny) nieruchome połączenie kości przy pomocy bardzo krótkich włókien łącznotkankowych; sutura
2. (medycyna, medyczny) operacyjne zszycie tkanek miękkich; sutura
3. miejsce zszycia dwóch fragmentów tkaniny costura

szewc /ʃɛfʦ̑/ (n)
(rzemiosło, rzemieślniczy) człowiek, który ręcznie robi i naprawia buty; zapatero

szewc bez butów chodzi /ˈʃɛvʣ̑ bɛz‿ˈbutuf ˈxɔʥ̑i/ (proverb)
sytuacja, gdy brak komuś rzeczy, które sam wytwarza (bądź ma z nimi częsty kontakt) en casa del herrero, cuchillo de palo

szewro /ˈʃɛvrɔ/ (n)
(rzemiosło, rzemieślniczy) wyprawiona skóra kozia cabritilla

szezlong /ˈʃɛzlɔ̃ŋk/ (n)
kanapa o długim wąskim siedzeniu z jednym lub dwoma oparciami, na której można odpoczywać w pozycji półleżącej; tumbona, otomana, silla de playa, sofá tipo imperio

sześcian /ˈʃɛɕʨ̑ãn/ (n)
(matematyka, matematyczny) (geometria) prostopadłościan, którego każda ze ścian jest kwadratem; cubo, hexaedro

sześcienny (adj)
(matematyka, matematyczny) odpowiadający sześcianowi cúbico

sześciokrotnie /ˌʃɛɕʨ̑ɔˈkrɔtʲɲɛ/ (adv)
sześć razy seis vez

sześciokąt /ʃɛɕˈʨ̑ɔkɔ̃nt/ (n)
(geometria) wielokąt o sześciu bokach; hexágono

sześciokąt foremny /ʃɛɕˈʨ̑ɔkɔ̃nt fɔˈrɛ̃mnɨ/ (n)
(matematyka, matematyczny) sześciokąt o wszystkich bokach i wszystkich kątach równych; hexágono regular

sześciokątny /ˌʃɛɕʨ̑ɔˈkɔ̃ntnɨ/ (adj)
1. mający sześć kątów hexángulo
2. zbliżony kształtem do sześciokąta hexagonal, sexángulo

sześćdziesięcioczwórka (n)
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) nuta trwająca jedną sześćdziesięcioczwartą całej nuty; semifusa

sześćdziesięciolatek /ˌʃɛʑʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlatɛk/ (n)
osoba w wieku 60-69 lat sexagenario

szkaplerz /ˈʃkaplɛʃ/ (n)
1. (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) część stroju zakonnego, prostokątny płat sukna z otworem, nakładany przez głowę na habit escapulario
2. (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) dwa małe kawałki sukna z wyszytym imieniem Matki Boskiej lub Chrystusa, połączone tasiemkami, noszone na piersiach, pod ubraniem, przez członków bractw religijnych lub osoby świeckie escapulario

szkic /ʃʲciʦ̑/ (n)
1. (przenośnie, przenośnia) zarys, konspekt, plan pracy reseña
2. rysunek przedstawiający jakieś wydarzenie, mapka z zaznaczonymi ważnymi miejscami, akcjami/działaniami (np. przemieszczanie się wojsk, ruch pojazdów) plano
3. wykonany ołówkiem delikatny zaczątek obrazu, planu architektonicznego budynku esbozo, bosquejo

szkicować (v)
1. (sztuka) wykonywać szkic jako zarysy rysunku esbozar, dibujar
2. przedstawiać szkic jako wstępny projekt, ogólny plan, zarys czego bosquejar, trazar

szkielet /ˈʃʲcɛlɛt/ (n)
1. (anatomia, anatomiczny) ogół kości w danym organizmie; esqueleto
2. (przenośnie, przenośnia) struktura, ogólny zarys czegoś esqueleto
3. (technologia, technika, techniczny) podstawa konstrukcji esqueleto

szklaneczka /ʃklãˈnɛʧ̑ka/ (n)
(zdrobniale) od: szklanka vasito

szklanka /ˈʃklãnka/ (n)
szklane naczynie, z którego się pije; vaso

szklarnia /ˈʃklarʲɲa/ (n)
(rolnictwo, rolniczy) (ogrodnictwo, ogrodniczy) przeszklona budowla, w której utrzymuje się w sztuczny sposób optymalne warunki do rozwoju roślin; invernadero

szklisty /ˈʃklʲistɨ/ (adj)
taki jak szkło lub podobny do szkła, zwłaszcza pod względem przezroczystości albo połysku cristalino, vidrioso, vítreo

szkocki /ˈʃkɔʦ̑ʲci/ (adj)
odnoszący się do Szkocji; związany ze Szkocją, ze Szkotami escocés

szkocki /ˈʃkɔʦ̑ʲci/ (n)
język szkocki (germański); escocés

szkoda /ˈʃkɔda/ (n)
krzywda, strata daño, desperfecto

szkoda całkowita (n)
(lotnictwo, lotniczy) (motoryzacja) całkowite uszkodzenie pojazdu lub samolotu kwalifikujące go do kasacji pérdida total, siniestro total

szkodliwy /ʃkɔˈdlʲivɨ/ (adj)
przynoszący szkodę nocivo, dañoso, perjudicial, dañino, lesivo

szkolenie /ʃkɔˈlɛ̃ɲɛ/ (n)
1. (edukacja, edukacyjny) jeden lub wiele (cykl) wykładów lub zajęć praktycznych służących do uzupełnienia wiedzy, wykształcenia, umiejętności curso de formación
2. (rzeczownik odczasownikowy) od: szkolić formación, instrucción

szkolny /ˈʃkɔlnɨ/ (adj)
związany ze szkołą, odnoszący się do szkoły escolar

szkorbut (n)
(medycyna, medyczny) ostra postać awitaminozy wywołanej brakiem witaminy C; escorbuto

szkoła /ˈʃkɔwa/ (n)
(szkolnictwo, szkolny) instytucja edukacyjna; escuela, colegio

szkoła podstawowa /ˈʃkɔwa ˌpɔtstaˈvɔva/ (n)
szkoła, w której dzieci zaczynają obowiązkową naukę; escuela primaria

szkoła wyższa (n)
(szkolnictwo, szkolny) szkoła kształcąca najwyżej kwalifikowanych pracowników w zakresie ustalonych dziedzin colegio, escuela superior, enseñanza superior

szkuner /ˈʃkũnɛr/ (n)
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) żaglowiec mający co najmniej dwa maszty; wszystkie maszty niosą ożaglowanie skośne; goleta

szkło /ʃkwɔ/ (n)
twardy, kruchy i przezroczysty materiał produkowany głównie z krzemionki; vidrio, cristal

szkło powiększające (n)
(technologia, technika, techniczny) prosty przyrząd optyczny do powiększania obrazu cristal de aumento

szlachar /ˈʃlaxar/ (n)
(ornitologia, ornitologiczny) Mergus serrator, wędrowny ptak wodny półkuli północnej z charakterystycznym czubem na głowie; serreta mediana

szlachcic /ˈʃlaçʨ̑iʦ̑/ (n)
członek szlachty caballero, noble

szlachecki /ʃlaˈxɛʦ̑ʲci/ (adj)
związany ze szlachtą, dotyczący szlachty de el nobleza, nobiliario

szlachetny /ʃlaˈxɛtnɨ/ (adj)
1. taki, który postępuje dobrze, uczciwie, w sposób wspaniałomyślny, prawy, sprawiedliwy, bezinteresowny noble
2. taki, który odznacza się wysoką jakością noble

szlachta /ˈʃlaxta/ (n)
1. (historia, historyczny, historycznie) ludzie należący do tego stanu nobleza
2. (historia, historyczny, historycznie) warstwa społeczna wywodząca się z rycerstwa; nobleza

szlachtować /ʃlaxˈtɔvaʨ̑/ (v)
(przestarzałe, przestarzały) zarzynać bydło matar

szlafrok /ˈʃlafrɔk/ (n)
domowy ubiór przypominający lekki płaszcz bez zapięć bata, albornoz

szlak /ʃlak/ (n)
1. (turystyka, turystyczny) znakowana ścieżka do uprawiania turystyki pieszej, rowerowej, narciarskiej itp.; senda, sendero, camino, ruta
2. (łowiectwo, łowiecki) ścieżka tropów zwierzęcia huella, rastro
3. określona droga podróży lądem, morzem lub w inny sposób ruta, vía

szlifierka /ʃlʲiˈfʲjɛrka/ (n)
obrabiarka przeznaczona do obróbki wykańczającej utwardzonych powierzchni przedmiotów amoladora, esmeriladora, lijadora, rectificadora

szlifierka kątowa /ʃlʲiˈfʲjɛrka kɔ̃nˈtɔva/ (n)
(technologia, technika, techniczny) rodzaj ręcznej szlifierki o momencie obrotowym przekazywanym poprzez przekładnię pod kątem prostym, przeznaczona do szlifowania i przecinania; esmeril angular

szlifować /ʃlʲiˈfɔvaʨ̑/ (v)
1. (przenośnie, przenośnia) udoskonalać, pracować nad ulepszeniem czegoś pulir
2. nadawać gładkość, dokładne wymiary oraz połysk obrabianym przedmiotom z metalu, szkła, drewna przy pomocy narzędzi ściernych, ścierać, wygładzać, polerować pulir, tallar

szmaragd /ˈʃmarakt/ (n)
(geologia, geologiczny) (mineralogia, mineralogiczny) przezroczysta odmiana berylu barwy zielonej; esmeralda

szmer sercowy /ˈʃmɛr sɛrˈʦ̑ɔvɨ/ (n)
(medycyna, medyczny) zjawisko akustyczne spowodowane przejściem przepływu strumienia krwi z warstwowego w turbulentny soplo cardíaco, soplo del corazón

szmergiel (n)
(mineralogia, mineralogiczny) twarda skała stosowana jako materiał ścierny; esmeril

szminka /ˈʃmʲĩnka/ (n)
(kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) kosmetyk używany do barwienia ust pintalabios, lápiz de labios

szmira /ˈʃmʲira/ (n)
coś o niskiej lub żadnej wartości artystycznej, np.: utwór literacki, przedstawienie teatralne, obraz chabacanada, chabacanería, cursilada, kitsch

sznur /ʃnur/ (n)
1. grupa ludzi, zwierząt lub przedmiotów ustawionych jeden za drugim fila, hilera
2. splot wielu włókien w jedno grubsze cięgno; cuerda, soga

sznurowadło /ˌʃnurɔˈvadwɔ/ (n)
taśma używana do wiązania (sznurowania) butów; cordón

szofer (n)
zawodowy kierowca chófer, chofer

szogun (n)
(historia, historyczny, historycznie) (etnografia, etnograficzny) japoński wódz naczelny, generał, zwierzchnik sił zbrojnych; sogún

szok (n)
1. intensywna reakcja psychiczna, która jest wywołana gwałtownym, zazwyczaj negatywnym przeżyciem lub wydarzeniem choque, conmoción
2. (medycyna, medyczny) niebezpieczne dla życia zaburzenia czynności organizmu choque, conmoción

szokować (v)
wzbudzać szok, skrajne zadziwiać lub bulwersować, dziwić, wstrząsać chocar

szop pracz /ˈʃɔp ˈːraʧ̑/ (n)
(zoologia, zoologiczny) szop z gatunku, u którego obserwowano płukanie pokarmu przed spożyciem; oso lavador

szopka /ˈʃɔpka/ (n)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) model stajenki betlejemskiej, zwykle ze żłobkiem i figurkami belén, nacimiento

szorować /ʃɔˈrɔvaʨ̑/ (v)
1. trzeć, ocierać się o coś frotar, rozar
2. trąc czymś, czyścić jakąś powierzchnię estregar, frotar, restregar

szorstki /ˈʃɔrstʲci/ (adj)
1. mający niegładką, chropawą powierzchnię áspero, rugoso
2. o człowieku: przykry, nieprzyjemny w obejściu rudo, arisco, áspero
3. o dźwiękach, odgłosach: nieczysty, brzmiący przenikliwie áspero

szosa /ˈʃɔsa/ (n)
rodzaj drogi o utwardzonej powierzchni, po której poruszają się pojazdy carretera

szowinista (n)
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zwolennik szowinizmu chovinista, chauvinista

szowinistka (n)
zwolenniczka szowinizmu chovinista

szowinizm gatunkowy /ʃɔˈvʲĩɲizm ˌɡatũŋˈkɔvɨ/ (n)
(neologizm) postawa stawiająca interesy własnego gatunku ponad interesami innych gatunków; especismo

szpak /ʃpak/ (n)
(ornitologia, ornitologiczny) niewielki i ciemny, prawie czarny ptak; estornino

szpakowate /ˌʃpakɔˈvatɛ/ (n)
(zoologia, zoologiczny) rodzina ptaków z rzędu wróblowych; estúrnidos

szparag /ˈʃparak/ (n)
1. (botanika, botaniczny) Asparagus L., rodzaj roślin o długich pędach i łuskowatych listkach; espárrago
2. (kulinaria) jadalny pęd szparaga lekarskiego espárrago

szpicel (n)
(pogardliwie) tajny agent, szpieg hurón, rana

szpiczasty /ʃpʲiˈʧ̑astɨ/ (adj)
mający ostre, wąskie zakończenie puntiagudo

szpieg /ʃpʲjɛk/ (n)
osoba zajmująca się szpiegostwem espía

szpiegostwo (n)
praca szpiega, ogół działań mających na celu zdobycie i przekazanie władzom obcego państwa tajemnice państwowe lub wojskowe espionaje

szpiegowski /ʃpʲjɛˈɡɔfsʲci/ (adj)
związany ze szpiegostwem, dotyczący szpiegostwa de espionaje, espía

szpik /ʃpʲik/ (n)
(biologia, biologiczny) miękka, silnie ukrwiona, mająca gąbczastą konsystencję tkanka znajdująca się wewnątrz kości; médula, médula ósea

szpilka /ˈʃpʲilka/ (n)
1. kobiecy but ze szpilką (1.2) zapato con tacón de aguja
2. mały, wąski, zaostrzony kawałek metalu służący do mocowania np. tkaniny alfiler

szpinak /ˈʃpʲĩnak/ (n)
1. (ogrodnictwo, ogrodniczy) (rolnictwo, rolniczy) Spinacia oleracea, szpinak warzywny, roślina warzywna o podłużnych, szpiczastych liściach espinaca
2. (spożywczy) jarzyna z liści szpinaku (1.3) espinaca

szpital /ˈʃpʲital/ (n)
(medycyna, medyczny) zakład lecznictwa zamkniętego służący badaniu i leczeniu pacjentów wymagających hospitalizacji; hospital

szpital psychiatryczny (n)
(medycyna, medyczny) kliniczna instytucja medyczna, która zajmuje się leczeniem chorób psychicznych manicomio

szpitalny /ʃpʲiˈtalnɨ/ (adj)
związany ze szpitalem, dotyczący szpitala hospitalario

szpon /ʃpɔ̃n/ (n)
(ornitologia, ornitologiczny) ostry, zakrzywiony pazur ptaków drapieżnych; garra, zarpa

szprycer /ˈʃprɨʦ̑ɛr/ (n)
(potocznie, potoczny) wino z wodą sodową agquita para eructar, champan

szprycha /ˈʃprɨxa/ (n)
1. (technologia, technika, techniczny) pręt łączący piastę koła z jego obręczą radio
2. element naciągu czaszy parasola varilla

szpula /ˈʃpula/ (n)
walec z krążkami na końcach, służący do nawijania sznura, kabla itp. bobina, carrete

szpulka /ˈʃpulka/ (n)
walec, na który nawija się np. nić carrete, bobina

szpunt /ʃpũnt/ (n)
stożkowy kołek, zatyczka do otworów wylewowych w beczce bitoque

szron /ʃrɔ̃n/ (n)
1. (przenośnie, przenośnia) (książkowy) siwizna cana
2. warstwa kryształków lodu powstałych z zamarzającej pary wodnej osadzająca się na przedmiotach; escarcha

sztafeta (n)
(sport, sportowy) bieg ze zmiennikami relevos

sztaluga (n)
(sztuka) stojak, zwykle trójnogi, służący do pokazywania obrazów, a podczas powstawania obrazu do utrzymywania go w dogodnej dla malarza pozycji; caballete, atril

sztandar /ˈʃtãndar/ (n)
chorągiew, która jest symbolem organizacji, związku lub narodu estandarte

sztanga /ˈʃtãŋɡa/ (n)
(sport, sportowy) ciężar podnoszony w zawodach ciężarowców; barra

sztangista /ʃtãŋʲˈɟista/ (n)
(sport, sportowy) sportowiec trenujący podnoszenie ciężarów halterófilo

sztolnia /ˈʃtɔlʲɲa/ (n)
sztucznie wykonany podziemny korytarz prowadzący ze stoku góry do jej wnętrza, poziomo lub pod niewielkim nachyleniem; galería, túnel

sztuciec /ˈʃtuʨ̑ɛʦ̑/ (n)
przedmiot służący do jedzenia: nóż, widelec lub łyżka; cubierto

sztuczna szczęka /ˈʃtuʧ̑na ˈʃʧ̑ɛ̃ŋka/ (n)
(stomatologia, stomatologiczny) proteza naturalnego uzębienia dentadura postiza

sztuczne ognie /ˈʃtuʧ̑nɛ ˈɔɟɲɛ/ (n)
1. efekty świetlne i akustyczne po zapaleniu ogni sztucznych (1.1) fuegos artificiales, fuegos de artificio
2. wyroby pirotechniczne wykorzystywane w celach widowiskowych, dające po zapaleniu efekty świetlne i akustyczne; fuegos artificiales, pirotecnia

sztufada /ʃtuˈfada/ (n)
(kulinaria) potrawa z wołowiny bez kości, naszpikowanej kawałkami słoniny, którą się obsmaża, a następnie dusi z przyprawami dla uzyskania sosu; estofado

sztuka /ˈʃtuka/ (n)
1. o osobie posiadającej określone cechy pieza
2. pojedynczy przedmiot, egzemplarz, element pieza, unidad
3. twórczość artystyczna arte
4. umiejętność wymagająca szczególnych zdolności arte
5. utwór sceniczny, przedstawienie obra

sztuki piękne /ˈʃtuci ˈpʲjɛ̃ŋknɛ/ (n)
termin obejmujący dziedziny twórczości artystycznej: sztuki plastyczne, literaturę i muzykę bellas artes

szturchaniec (n)
(potocznie, potoczny) potrącenie kogoś łokciem empujón

sztućce /ˈʃtuʨ̑ʦ̑ɛ/ (n)
komplet sztućców cubertería, cubierto

sztylet /ˈʃtɨlɛt/ (n)
krótka broń biała o cienkim ostrzu; daga, puñal

szubienica /ˌʃubʲjɛ̇̃ˈɲiʦ̑a/ (n)
konstrukcja służąca do wykonywania kary śmierci przez powieszenie; horca, patíbulo

szuflada /ʃufˈlada/ (n)
wysuwana, otwarta od góry skrzynka, stanowiąca część mebla i służąca do przechowywania różnych przedmiotów; cajón

szukajcie, a znajdziecie /ʃuˈkajʨ̑ɛ ˌa‿znajˈʥ̑ɛ̇ʨ̑ɛ/ (proverb)
tylko aktywni osiągną cel; bierność nie przyniesie oczekiwanego efektu buscad y hallaréis

szukam człowieka /ˈʃukãm ʧ̑wɔˈvʲjɛka/ (idiom)
zawołanie wyrażające niewiarę w znalezienie prawdziwego człowieka wśród ludzi buscaba hombre

szukać /ˈʃukaʨ̑/ (v)
podejmować działanie w celu odnalezienia kogoś / czegoś buscar

szukać igły w stogu siana /ˈʃukaʨ̑ ˈiɡwɨ ˈf‿stɔɡu ˈɕãna/ (v)
(przenośnie, przenośnia) szukać czegoś pośród ogromnej ilości innych rzeczy buscar una aguja en un pajar

szuler /ˈʃulɛr/ (n)
(termin karciany) osoba oszukująca podczas gry w karty tahúr, fullero

szumówka (n)
rodzaj łyżki cedzakowej do zbierania szumowin espumadera

szwaczka /ˈʃfaʧ̑ka/ (n)
kobieta zawodowo szyjąca w szwalni costurera

szwadron (n)
(wojskowość, wojskowy) (jeździectwo, jeździecki) pododdział kawalerii konnej będący odpowiednikiem kompanii lub batalionu w piechocie; escuadrón

szwagier /ˈʃfaɟɛr/ (n)
1. brat żony cuñado
2. mąż siostry cuñado

szwagierka /ʃfaˈɟɛrka/ (n)
1. siostra żony lub męża cuñada
2. żona szwagra cuñada

szwaja (n)
(regionalizm poznański) noga queso

szwajcarski /ʃfajˈʦ̑arsʲci/ (adj)
związany ze Szwajcarią, dotyczący Szwajcarii suizo, helvético

szwedzki /ˈʃfɛʦ̑ʲci/ (adj)
odnoszący się do Szwecji lub Szwedów sueco

szwedzki /ˈʃfɛʦ̑ʲci/ (n)
język urzędowy Szwecji; sueco

szwendać się (v)
(pejoratywnie, pejoratywny) chodzić, jeździć w różne miejsca bez konkretnego celu mariposear, merodear, vagar

szyb /ʃɨp/ (n)
1. (górnictwo, górniczy) szyb (1.1) wraz z instalacją naziemną, niezbędną do prowadzenia wydobycia lub innych podziemnych prac pozo
2. pionowy sztuczny kanał w ziemi, budynku, itp. hueco, canal

szyba /ˈʃɨba/ (n)
płyta ze szkła; vidrio

szyberdach /ʃɨˈbɛrdax/ (n)
(motoryzacja) rodzaj okna zainstalowanego w dachu samochodu; techo corredizo

szybki /ˈʃɨpʲci/ (adj)
1. poruszający, odbywający się z dużą prędkością rápido
2. pokonujący dużą odległość w krótkim czasie rápido

szybko /ˈʃɨpkɔ/ (adv)
z dużą prędkością rápido, de prisa

szybko jak strzała /ˈʃɨpkɔ ˈjak ˈsṭʃawa/ (idiom)
bardzo szybko como una bala, como una flecha

szybkość /ˈʃɨpkɔɕʨ̑/ (n)
1. (fizyka, fizyczny) wartość skalarna charakteryzująca ruch i prędkość; velocidad
2. cecha charakteryzująca obiekty poruszające się szybko lub dziejące się szybko rapidez, velocidad, celeridad

szybowiec /ʃɨˈbɔvʲjɛʦ̑/ (n)
(lotnictwo, lotniczy) samolot bez własnego napędu, utrzymujący się dzięki wstępującym prądom powietrza oddziaływującym na skrzydła; planeador, velero

szyderczy (adj)
wyrażający kpinę, szyderstwo burlón, sardónico, acerbo, mofador, sarcástico

szydełko /ʃɨˈdɛwkɔ/ (n)
(rękodzieło, rękodzielniczy) cienki pręcik wykonany z metalu, kości, drewna lub plastiku, z haczykowatym zakończeniem, służący do wytwarzania wyrobów tekstylnych ganchillo

szydło /ˈʃɨdwɔ/ (n)
ostry kolec na trzonku; lezna, subilla

szyfr /ʃɨfr̥/ (n)
1. kod znaków, znany tylko niektórym osobom, umożliwiający im komunikację i zabezpieczający przekazywane informacje przed poznaniem przez inne osoby; cifra
2. kod, zazwyczaj ciąg cyfr, umożliwiający otwarcie niektórych zamków lub uruchomienie niektórych urządzeń clave, combinación, código

szyfrować /ʃɨfˈrɔvaʨ̑/ (v)
(urzędowy) (wojskowość, wojskowy) zapisywać lub przekazywać informacje za pomocą szyfru cifrar

szyicki /ʃɨˈ<sup>j</sup>iʦ̑ʲci/ (adj)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany z szyitami lub szyizmem chiita, chií

szyita /ʃɨˈ<sup>j</sup>ita/ (n)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyznawca szyizmu, szyickiego nurtu w islamie chiita, chií

szyja /ˈʃɨja/ (n)
(anatomia, anatomiczny) część ciała łącząca głowę z korpusem cuello

szyjka (n)
górna, wąska część butelki, dzbanka lub konewki cuello

szyjny (adj)
związany z szyją, dotyczący szyi yugular, cervical

szyk /ʃɨk/ (n)
elegancja w stroju i zachowaniu chic

szympans /ˈʃɨ̃mpãw̃s/ (n)
(zoologia, zoologiczny) Pan, człekokształtna, bezogonowa małpa afrykańska; chimpancé

szyna /ˈʃɨ̃na/ (n)
1. (informatyka, informatyczny) wewnętrzne połączenie elektroniczne, po którym transmitowane są dane bus
2. (technologia, technika, techniczny) specjalnie wyprofilowana sztaba przeznaczona do poruszania się po niej pojazdów na kołach; raíl, riel carril

szynobus /ʃɨ̃ˈnɔbus/ (n)
(kolejnictwo) (potocznie, potoczny) lekki pociąg o napędzie spalinowym obsługujący trasy, gdzie liczba podróżnych jest niewielka; ferrobús

szynszyla /ʃɨ̃w̃ˈʃɨla/ (n)
(zoologia, zoologiczny) gryzoń pochodzący z Ameryki Południowej, o bardzo gęstym futrze; w domyśle: szynszyla mała; chinchilla

szynszyle (n)
damskie futro ze skór (wielu) szynszyli chinchilla

szypułka /ʃɨˈpuwka/ (n)
(botanika, botaniczny) łodyżka, na której osadzony jest owoc lub kwiat; pedicelo

szyszka /ˈʃɨʃka/ (n)
(botanika, botaniczny) (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) zdrewniały owoc większości roślin iglastych; cono, piña

szyszynka /ʃɨˈʃɨ̃nka/ (n)
(anatomia, anatomiczny) gruczoł dokrewny położony w mózgu; glándula pineal, epífisis

szyć /ʃɨʨ̑/ (v)
1. robić ubrania coser
2. łączyć dwa materiały za pomocą igły i nici coser

szósty zmysł /ˈʃustɨ ˈzmɨsw̥/ (idiom)
wyjątkowa intuicja, przeczucie, wrażliwość i umiejętność przewidywania sytuacji sexto sentido

sód /sut/ (n)
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Na i liczbie atomowej 11; sodio

sójka /ˈsujka/ (n)
(ornitologia, ornitologiczny) średni ptak leśny; arrendajo

sól /sul/ (n)
1. (kulinaria) (spożywczy) chlorek sodu sal
2. (chemia, chemiczny) związek chemiczny, pochodny kwasowi, zawierający co najmniej jeden atom metalu w cząsteczce; sal

sól fizjologiczna /ˈsul ˌfʲizʲjɔlɔˈɟiʧ̑na/ (n)
(farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) roztwór chlorku sodowego o stężeniu 0,9 % albo 0,6 %; suero fisiológico

sąd /sɔ̃nt/ (n)
1. (logika, logiczny) znaczenie zdania, które stwierdza określony stan rzeczy lub samo to zdanie; juicio, proposición
2. (potocznie, potoczny) miejsce, budynek, w którym skład sędziowski rozpatruje pozwy lub akty oskarżenia juzgado, palacio de justicia, tribunal
3. (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) instytucja, która zajmuje się rozstrzyganiem sporów albo orzekaniem o winie lub niewinności zgodnie z obowiązującym prawem tribunal, juzgado
4. (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) skład sędziowski (także jednoosobowy) tribunal, juzgado
5. opinia w jakiejś sprawie lub o osobie opinión, parecer, juicio
6. rozprawa sądowa, proces, sądzenie juicio, litigio, proceso

sądowy /sɔ̃nˈdɔvɨ/ (adj)
związany z sądem (instytucją) judicial

sąsiad /ˈsɔ̃w̃ɕat/ (n)
osoba, której dom / mieszkanie jest blisko czyjegoś domu / mieszkania vecino

sąsiadka /sɔ̃w̃ˈɕatka/ (n)
osoba płci żeńskiej, której dom / mieszkanie jest blisko czyjegoś domu / mieszkania vecina

sąsiadować /ˌsɔ̃w̃ɕaˈdɔvaʨ̑/ (v)
1. być położonym obok czegoś colindar, lindar
2. mieszkać w pobliżu kogoś ser vecino

sąsiedzki /sɔ̃w̃ˈɕɛʦ̑ʲci/ (adj)
właściwy sąsiadowi, należący do sąsiada, taki jak między sąsiadami vecinal

sąsiedztwo /sɔ̃w̃ˈɕɛʦ̑tfɔ/ (n)
1. osoby mieszkające nieopodal vecindario
2. to, co znajduje się w pobliżu aledaño, cercanía, proximidad

sążyca /sɔɯ̯̃ˈʒɨʦ̑a/ (n)
mieszany zasiew pszenicy z żytem morcajo, tranquillón

sędzia /ˈsɛ̃ɲʥ̑a/ (n)
1. (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) osoba, która wydaje wyroki w sądzie; juez
2. (sport, sportowy) osoba, która pilnuje przestrzegania przepisów w zawodach sportowych árbitro

sękaty /sɛ̃ŋˈkatɨ/ (adj)
pokryty sękami nudoso

sęp /sɛ̃mp/ (n)
(ornitologia, ornitologiczny) padlinożerny ptak o szerokich skrzydłach i niemal nagiej głowie i szyi; buitre

słaba płeć /ˈswaba ˈpwɛʨ̑/ (n)
(książkowy) kobiety sexo débil

słabość /ˈswabɔɕʨ̑/ (n)
1. brak odporności na zniszczenie vulnerabilidad
2. odczucie osłabienia, braku sił fizycznych lub psychicznych debilidad, flaqueza
3. skłonność ku czemuś debilidad
4. wybijająca się niedoskonałość, słaba strona debilidad, punto débil, punto flaco

słaby /ˈswabɨ/ (adj)
1. mający niewielką wartość, nie najlepszej jakości flojo
2. posiadający niewielką siłę fizyczną débil
3. niewyraźny, mało intensywny, nieznaczny débil

sławny /ˈswavnɨ/ (adj)
taki, który ma sławę, rozgłos; jest znany wielu osobom famoso, célebre, afamado

słodki /ˈswɔtʲci/ (adj)
1. mający smak cukru dulce
2. wywołujący miłe uczucie dulce

słodycze /swɔˈdɨʧ̑ɛ/ (n)
coś słodkiego dulces

słodzić /ˈswɔʥ̑iʨ̑/ (v)
czynić coś słodkim przez dodanie cukru, miodu lub innej słodkiej substancji; nadawać czemuś słodki smak azucarar, dulcificar, endulzar

słoik /ˈswɔ<sup>j</sup>ik/ (n)
szklany, najczęściej walcowaty pojemnik z zakrętką lub nakrywką służący do przechowywania substancji płynnych lub półpłynnych tarro, bote

słoma /ˈswɔ̃ma/ (n)
(rolnictwo, rolniczy) łodygi i liście dojrzałych zbóż po wymłóceniu ziarna; paja

słomiany wdowiec /swɔ̃ˈmʲjãnɨ ˈvdɔvʲjɛʦ̑/ (n)
mąż, którego małżonka wyjechała dokądś na pewien czas viudo de pega

słomka /ˈswɔ̃mka/ (n)
1. kawałek słomy lub plastikowa rurka o tym samym kształcie, służące do picia napojów pajita
2. źdźbło słomy pajita

słonecznik /swɔ̃ˈnɛʧ̑ʲɲik/ (n)
1. (botanika, botaniczny) Helianthus, rodzaj roślin; girasol
2. (potocznie, potoczny) słonecznik zwyczajny ((łacina) Helianthus annuus) – wysoka roślina jednoroczna o bardzo dużych (zwykle żółtych) kwiatach, uprawiana dla oleistych nasion lub jako roślina ozdobna; girasol

słoneczny /swɔ̃ˈnɛʧ̑nɨ/ (adj)
1. pełen słońca soleado
2. związany ze słońcem solar

słonica /swɔ̃ˈɲiʦ̑a/ (n)
(zoologia, zoologiczny) samica słonia elefanta

słonina /swɔ̃ˈɲĩna/ (n)
(spożywczy) produkt spożywczy wytwarzany z podskórnego tłuszczu z boków i grzbietu świń; tocino

słonka /ˈswɔ̃nka/ (n)
(ornitologia, ornitologiczny) Scolopax rusticola, eurazjatycki ptak wędrowny; chocha, becada

słony /ˈswɔ̃nɨ/ (adj)
1. (geografia, geograficzny) zawierający w swym składzie sól salino
2. (potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) (handel, handlowy) o cenie, kwocie itp.: zawyżona, bardzo wysoka, wygórowana desorbitado, exorbitante
3. mający smak soli salado, salobre

słowa /ˈswɔva/ (n)
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) tekst utworu letra

słowacki /swɔˈvaʦ̑ʲci/ (adj)
związany ze Słowacją lub Słowakami, dotyczący Słowacji lub Słowaków eslovaco

słowacki /swɔˈvaʦ̑ʲci/ (n)
język słowacki; eslovaco

słoweński /swɔˈvɛ̃j̃sʲci/ (adj)
odnoszący się do Słowenii lub Słoweńców esloveno

słowiański /swɔˈvʲjä̃j̃sʲci/ (adj)
1. (językoznawstwo, językoznawczy) związany z językami Słowian eslavo
2. związany ze Słowianami, słowiańszczyzną eslavo

słowik /ˈswɔvʲik/ (n)
(ornitologia, ornitologiczny) Luscinia, rodzaj małych ptaków śpiewającego z rodziny muchołówek ruiseñor

słownictwo /swɔvʲˈɲiʦ̑tfɔ/ (n)
1. (językoznawstwo, językoznawczy) zasób słów składających się na jakiś język (lub dialekt, gwarę); ogół wyrazów vocabulario, léxico
2. terminy określające jakąś specjalność; zbiór wyrazów używanych przez danego człowieka, środowisko lub w danym regionie léxico, vocabulario

słownie (adv)
zapisując za pomocą słów en letras

słownik /ˈswɔvʲɲik/ (n)
1. spis słów z tłumaczeniami na inny język vocabulario
2. zbiór słów, pojęć z pewnej dziedziny, wszystkich lub dobranych wg jakiejś metody, wraz z ich skrótowymi opisami; diccionario, léxico

słowo /ˈswɔvɔ/ (n)
wyróżniona fonetycznie lub graficznie część wypowiedzi składająca się z jednego lub więcej morfemów, wyrażająca pewną niezmienną treść w danym języku; palabra, vocablo, voz

słowo honoru /ˈswɔvɔ xɔ̃ˈnɔru/ (n)
wyrażenie wymawiane przy składaniu obietnicy; przy zaręczaniu czegoś swoim dobrym imieniem, honorem palabra de honor

słoń /swɔ̃ɲ/ (n)
(zoologia, zoologiczny) duży, roślinożerny ssak lądowy z chwytną trąbą elefante

słońce /ˈswɔ̃j̃nʦ̑ɛ/ (n)
1. Słońce widziane jako tarcza na niebie sol
2. (astronomia, astronomiczny) główna gwiazda w układzie planetarnym, źródło światła i ciepła pojawiające się na niebie sol
3. (przenośnie, przenośnia) światło wysyłane przez słońce (1.1); blask słoneczny sol

słuch /swux/ (n)
jeden ze zmysłów, który odbiera dźwięki; oído, audición

słuch absolutny /ˈswux ˌapsɔˈlutnɨ/ (n)
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) zdolność rozróżniania bezwzględnej wysokości dźwięku; oído absoluto

słuchacz (n)
1. osoba, która słucha kogoś lub czegoś oyente
2. osoba, która uczęszcza na wyższą uczelnię, kursy itp. oyente

słuchawka /swuˈxafka/ (n)
1. (medycyna, medyczny) przyrząd diagnostyczny służący do osłuchiwania chorego; estetoscopio, fonendoscopio
2. element lub całość urządzeń emitujących dźwięki, np. aparatu telefonicznego, radia, umożliwiająca słuchanie; auricular

słuchawki /swuˈxafʲci/ (n)
zestaw głośników służący do indywidualnego odbioru dźwięku, najczęściej umieszczany w bezpośredniej bliskości ucha, a nawet wewnątrz ucha auriculares, cascos

słuchowy /swuˈxɔvɨ/ (adj)
1. dotyczący narządu słuchu, będący jego elementem auditivo, auricular
2. dotyczący słyszenia, funkcji narządu słuchu, odbierany za pomocą słuchu auditivo

słup /swup/ (n)
wysoki, pionowy element konstrukcyjny; poste, columna

słup ogłoszeniowy (n)
budowla w kształcie szerokiej, krótkiej kolumny służąca do prezentowania ogłoszeń, afiszy lub reklam w publicznych miejscach; cartelera

słupek /ˈswupɛk/ (n)
1. (botanika, botaniczny) żeński organ płciowy u roślin okrytonasiennych; pistilo
2. (fizyka, fizyczny) ciecz w pionowej rurce, np. termometru columna
3. (sport, sportowy) boczny element bramki palo, poste

służalczy (adj)
poddający się bezkrytycznie czyimś poleceniom lub świadczący o tym obsequioso, servil, rastrero

służba /ˈswuʒba/ (n)
1. osoby wynajęte do służenia lub zobowiązane do tego (np. z powodu pochodzenia) servicio, servidumbre
2. służenie komuś servicio
3. działanie dla jakiejś idei servicio
4. instytucja powołana do wykonywania pewnej czynności na rzecz społeczeństwa; także praca, dyżur w takiej instytucji servicio

służba bezpieczeństwa /ˈswuʒba ˌbɛspʲjɛˈʧ̑ɛ̃j̃stfa/ (n)
(administracja) określenie służb państwowych odpowiedzialnych za bezpieczeństwo wewnętrzne kraju servicio de seguridad

służba wojskowa (n)
(wojskowość, wojskowy) wykonywanie działań, obowiązków wojskowych servicio militar

służący /swuˈʒɔ̃nʦ̑ɨ/ (n)
osoba, która komuś służy, zajmuje się czyimś domem za wynagrodzeniem sirviente

słyszalny (adj)
możliwy do usłyszenia, dający się usłyszeć audible, oíble

słyszeć /ˈswɨʃɛʨ̑/ (v)
odbierać dźwięk za pomocą zmysłu słuchu oír

słód (n)
(rolnictwo, rolniczy) (spożywczy) kiełkujące i wysuszone ziarna zbóż, zazwyczaj jęczmienia, podstawowy surowiec w piwowarstwie; malta

słój /swuj/ (n)
1. (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) roczna warstwa przyrostowa drewna widoczna na poprzecznym przekroju pnia anillo
2. duży słoik bote, frasco, tarro

ta /ta/ (pronoun)
zaimek wskazujący, rodzaj żeński esta

tabletka /taˈblɛtka/ (n)
mała porcja lekarstwa w zwartej postaci i zwykle o obłym kształcie comprimido, tableta

tablica /taˈblʲiʦ̑a/ (n)
1. (edukacja, edukacyjny) (szkolnictwo, szkolny) (matematyka, matematyczny) (chemia, chemiczny) zestawienie danych, wzorów tabla
2. (edukacja, edukacyjny) (szkolnictwo, szkolny) miejsce do pisania za pomocą kredy (czarna lub zielona deska) pizarra, encerado
3. (informatyka, informatyczny) kontener danych, do których dostęp uzyskiwany jest przy pomocy, na ogół liczbowego, klucza; vector, matriz
4. miejsce do umieszczania ogłoszeń, informacji tablero, tablón
5. płyta z jakimś napisem, informacją placa

tablica interaktywna /taˈblʲiʦ̑a ˌĩntɛrakˈtɨvna/ (n)
(technologia, technika, techniczny) (edukacja, edukacyjny) urządzenie w postaci białej tablicy połączonej z komputerem i wyświetlające (dzięki rzutnikowi) ten sam obraz co monitor, na której można poprzez dotyk wykonywać te same czynności co na komputerze pizarra digital, pizarra interactiva

tablica rejestracyjna /taˈblʲiʦ̑a ˌrɛjɛstraˈʦ̑ɨjna/ (n)
tablica zawierająca unikalny numer umożliwiający identyfikację pojazdu; matrícula

tablice logarytmiczne /taˈblʲiʦ̑ɛ ˌlɔɡarɨtˈmʲiʧ̑nɛ/ (n)
(matematyka, matematyczny) (technologia, technika, techniczny) zbiór przybliżonych mantys lub pełnych wartości logarytmów o określonej podstawie, wydany w formie książkowej tablas de logaritmos

tabliczka /taˈblʲiʧ̑ka/ (n)
mała tablica, płyta z określonym napisem chapa

tabliczka mnożenia /taˈblʲiʧ̑ka mnɔˈʒɛ̃ɲa/ (n)
(edukacja, edukacyjny) (matematyka, matematyczny) zestawienie iloczynów liczb od 1 do 10; tabla de multiplicar

tabliczka znamionowa /taˈblʲiʧ̑ka ˌznãmʲjɔ̃ˈnɔva/ (n)
(technologia, technika, techniczny) tabliczka na obudowie urządzenia, podająca podstawowe parametry eksploatacji; placa de características

taboret /taˈbɔrɛt/ (n)
rodzaj krzesła bez oparcia taburete

tabu /ˈtabu/ (n)
głęboki i fundamentalny zakaz kulturowy; tabú

tabule (n)
(spożywczy) (kulinaria) libańska sałatka, której głównymi składnikami są: bulgur (lub kuskus), pomidory, ogórek, cebula, natka pietruszki, mięta i sok z cytryny; tabule

taca /ˈtaʦ̑a/ (n)
1. (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (potocznie, potoczny) pieniądze zebrane do tacy (1.2) colecta
2. duży, płaski przedmiot służący do noszenia na nim naczyń, potraw itp.; bandeja
3. (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) pojemnik, często koszyczek, służący do zbierania pieniędzy od wiernych w czasie mszy świętej bandeja

tachykardia /ˌtaxɨˈkardʲja/ (n)
(medycyna, medyczny) szybka czynność rytmu serca taquicardia

tacos (n)
(kulinaria) meksykańska przekąska z kukurydzianej tortilli z farszem, głównie z wołowiny, fasoli i pomidorów; taco

taczanka /taˈʧ̑ãnka/ (n)
(historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) lekki jednoosiowy lub dwuosiowy wózek konny z zamontowanym na nim karabinem maszynowym; tachanka

taczka /ˈtaʧ̑ka/ (n)
mały wózek z jednym lub dwoma kółkami używany do transportu przedmiotów lub materiałów sypkich na niewielkich odległościach; carretilla

tadżycki /taˈʤ̑ɨʦ̑ʲci/ (adj)
odnoszący się do państwa Tadżykistan lub Tadżyków, związany z Tadżykistanem lub Tadżykami tayiko

tadżycki /taˈʤ̑ɨʦ̑ʲci/ (n)
język urzędowy Tadżykistanu; tayiko

tagliatelle (n)
(kulinaria) włoski makaron w kształcie długich, płaskich pasków o grubości ok. 2 mm i blisko 1 cm szerokości; tallarín

tajemnica /ˌtajɛ̃mʲˈɲiʦ̑a/ (n)
wiadomość poufna, przeznaczona dla niektórych osób lub całkowicie skryta secreto, misterio

tajemnica poliszynela /ˌtajɛ̃mʲˈɲiʦ̑a ˌpɔlʲiʃɨ̃ˈnɛla/ (n)
rzekoma tajemnica, wiadomość o której wszyscy od dawna wiedzą; secreto a voces, secreto con chirimías, secreto de Anchuelo

tajemniczo /ˌtajɛ̃mʲˈɲiʧ̑ɔ/ (adv)
w sposób tajemniczy misteriosamente, enigmáticamente

tajemniczy /ˌtajɛ̃mʲˈɲiʧ̑ɨ/ (adj)
zagadkowy i trudny do zrozumienia misterioso

tajfun /ˈtajfũn/ (n)
(meteorologia, meteorologiczny) cyklon tropikalny, nazwa używana na określenie cyklonów w Azji Wschodniej i Południowo-Wschodniej; tifón

tajga /ˈtajɡa/ (n)
borealne lasy szpilkowe występujące w północnej części Ameryki Północnej, Europy oraz Azji; taiga

tajlandzki /tajˈlãnʦ̑ʲci/ (adj)
odnoszący się do Tajlandii tailandés

tajniak /ˈtajɲak/ (n)
(potocznie, potoczny) tajny funkcjonariusz służb mundurowych, kontroli lub wywiadu secreta

tajny /ˈtajnɨ/ (adj)
ukryty i nieprzeznaczony dla wszystkich secreto

tajwański /tajˈvãj̃sʲci/ (adj)
dotyczący Tajwanu, pochodzący z Tajwanu, odnoszący się do Tajwanu taiwanés

tak /tak/ (adv)
używany do podkreślania cechy przymiotnika tan

tak /tak/ (particle)
wyraz służący do udzielania odpowiedzi twierdzącej na pytanie zaczęte od słowa czy; potwierdzenie czegoś sí

tak czy owak /ˈtak ˈʧ̑ɨ ˈɔvak/ (idiom)
niezależnie od okoliczności; mimo wszystko en cualquier caso, sea como sea

tak sobie /ˈtak ˈsɔbʲjɛ/ (adv)
przeciętnie, zwyczajnie; ani dobrze, ani źle así así

tak zwany /ˈtaɡ ˈzvãnɨ/ (adj)
…używana przy wprowadzaniu nowego terminu lub gdy jest on nie do końca znany llamado

taki sobie /ˈtaci ˈsɔbʲjɛ/ (adj)
średni, przeciętny; ani dobry, ani zły así así

takson /ˈtaksɔ̃n/ (n)
(biologia, biologiczny) jednostka w systematyce biologicznej grupująca organizmy o określonym zestawie cech np.: pies domowy, róża, głowonogi taxón

taksonomia (n)
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) poddyscyplina systematyki organizmów, nauka o zasadach klasyfikowania przy opisie gatunków; taxonomía

taksydermia (n)
rzemiosło, umiejętność preparowania i wypychania zwłok zwierzęcych; taxidermia

taksówka /taˈksufka/ (n)
samochód, którym za pieniądze ktoś wozi innych ludzi tam, gdzie chcą taxi

taksówkarka /ˌtaksufˈkarka/ (n)
kobieta kierująca taksówką lub właścicielka taksówki taxista

taksówkarz /taˈksufkaʃ/ (n)
kierowca taksówki taxista

taktyka /ˈtaktɨka/ (n)
1. (wojskowość, wojskowy) teoria i praktyka posługiwania się jednostkami wojskowymi dla osiągnięcia zamierzonego celu; táctica
2. sposób działania według wcześniej przemyślanego planu táctica

tal /tal/ (n)
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Tl i liczbie atomowej 81; lekki, srebrzysty metal o dużej reaktywności i właściwościach toksycznych; talio

talasemia /ˌtalaˈsɛ̃mʲja/ (n)
(medycyna, medyczny) choroba krwi polegająca na zaburzeniach syntezy hemoglobiny; talasemia

talent /ˈtalɛ̃nt/ (n)
1. starożytna jednostka masy; także jednostka monetarna; talento
2. ponadprzeciętne uzdolnienie w jakimś kierunku talento
3. osoba obdarzona nadzwyczajnymi uzdolnieniami w jakiejś dziedzinie talento

talerz /ˈtalɛʃ/ (n)
1. (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) przypominający talerz (1.1), zrobiony z metalu element perkusji; platillo
2. płaskie, okrągłe naczynie, z którego je się posiłki; plato

talia /ˈtalʲja/ (n)
1. (anatomia, anatomiczny) przewężenie ciała powyżej bioder cintura, talle
2. (termin karciany) komplet kart do gry baraja

talib /ˈtalʲip/ (n)
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) członek fundamentalistycznego ugrupowania islamskiego, które powstało w 1994 w Afganistanie; talibán

talibski (adj)
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) związany z talibami, dotyczący talibów talibán

talizman /taˈlʲizmãn/ (n)
przedmiot, któremu przypisuje się magiczną moc przynoszenia szczęścia jego posiadaczowi; talismán

talk /talk/ (n)
1. (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) (medycyna, medyczny) biały puder mineralny używany jako kosmetyk do pielęgnacji skóry talco
2. (mineralogia, mineralogiczny) miękki minerał z gromady krzemianów; talco

talmudyczny (adj)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany z Talmudem, zawarty w Talmudzie talmúdico

talo (n)
(kulinaria) placek z mąki kukurydzianej pieczony na ogniu, specjalność baskijska talo

talon /ˈtalɔ̃n/ (n)
dokument uprawniający do nabycia reglamentowanego towaru lub zniżki cenowej vale

tam /tãm/ (pronoun)
…wskazujący miejsce inne od miejsca, w którym znajduje się mówiący allí, allá, ahí

tam, gdzie diabeł mówi dobranoc /ˈtãm ˈɟʥ̑ɛ ˈdʲjabɛw ˈmuvʲi dɔˈbrãnɔʦ̑/ (idiom)
(lekceważąco, lekceważący) o miejscu bardzo odległym, oddalonym od skupisk ludzkich donde Cristo dio las tres voces, en el quinto pino

tamaryszka (n)
(ornitologia, ornitologiczny) Acrocephalus melanopogon, ptak z rodziny trzciniaków; carricerín real

tamburyn /tãmˈburɨ̃n/ (n)
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument perkusyjny w formie obręczy z naciągniętą membraną i blaszkami lub dzwoneczkami naokoło; pandereta

tampon /ˈtãmpɔ̃n/ (n)
(kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) (medycyna, medyczny) specjalnie ukształtowany opatrunek ze sznurkiem stosowany wewnętrznie podczas menstruacji; tampón

tamten /ˈtãmtɛ̃n/ (pronoun)
obiekt bardziej odległy w przestrzeni lub czasie niż ten, który jest bliżej (tu) aquel, aquél

tancerka /tãnˈʦ̑ɛrka/ (n)
(choreografia, choreograficzny) kobieta, której profesją jest taniec bailarina

tandeta /tãnˈdɛta/ (n)
rzecz źle wykonana, słabej jakości baratija

tangens /ˈtãŋɡɛ̃w̃s/ (n)
(matematyka, matematyczny) funkcja wyrażająca dla argumentów α z przedziału 0 ≤ α < π/2 stosunek długości przyprostokątnej naprzeciw danego kąta do długości przyprostokątnej przyległej do kąta; tangente

tango /ˈtãŋɡɔ/ (n)
1. (choreografia, choreograficzny) taniec towarzyski pochodzący z Buenos Aires; tango
2. (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) forma muzyczna, na której opiera się taniec tango (1.1); tango

tani /ˈtãɲi/ (adj)
1. mający niską cenę, niewymagający dużych nakładów finansowych barato
2. niewiele wart barato

taniec /ˈtãɲɛʦ̑/ (n)
(choreografia, choreograficzny) zespół ruchów wykonywany zwykle w rytm muzyki, zazwyczaj w parze z inną osobą, ale także indywidualnie lub w większej grupie osób; baile, danza

taniec brzucha /ˈtãɲɛʣ̑ ˈbʒuxa/ (n)
(etnografia, etnograficzny) (choreografia, choreograficzny) taniec solowy polegający na poruszaniu biodrami i mięśniami brzucha w rytm muzyki, popularny szczególnie w krajach arabskich; danza del vientre

tanio /ˈtãɲɔ/ (adv)
w sposób tani; niedrogo, po okazjonalnej/niskiej cenie barato

tanoreksja (n)
(psychologia, psychologiczny) (medycyna, medyczny) nałóg opalania się, często powiązany z uzależnieniem od solarium; tanorexia

tantal /ˈtãntal/ (n)
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ta i liczbie atomowej 73; tantalio, tántalo

tanzanit /tãw̃ˈzãɲit/ (n)
(mineralogia, mineralogiczny) odmiana zoisytu tanzanita

taoista /ˌtaɔˈ<sup>j</sup>ista/ (n)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyznawca taoizmu taoísta

tapeta /taˈpɛta/ (n)
1. grafika umieszczona jako tło roboczego obszaru pulpitu komputera; tapiz
2. kolorowy lub wzorzysty papier, którym dekoruje się wewnętrzne ściany pomieszczeń; papel pintado, papel de empapelar

taplać się /ˈtaplaʨ̑‿ɕɛ/ (v)
nurzać się w błocie lub płytkiej wodzie chapotear

tarantula /ˌtarãnˈtula/ (n)
(zoologia, zoologiczny) Lycosa tarantula, drapieżny gatunek pająka; tarántula

tarcza /ˈtarʧ̑a/ (n)
1. (geologia, geologiczny) rozległy, zazwyczaj lekko wypukły i mający tendencje do podnoszenia się, obszar skał krystalicznych escudo, plataforma
2. mała plakietka/naszywka w kształcie tarczy (1.1-2) noszona na ubraniu w celu identyfikacji, określenia przynależności emblema
3. obronna część uzbrojenia wytwarzana z drewna, kory, wikliny, skóry, metalu lub tworzyw sztucznych escudo
4. (heraldyka, heraldyczny) element herbu w kształcie tarczy (1.1) escudo
5. tektura lub tablica z narysowanymi koncentrycznymi okręgami przeznaczona do zawieszenia na strzelnicy (sportowej/wojskowej / policyjnej) jako cel do ostrzelania blanco, diana

tarczownik (n)
1. (wojskowość, wojskowy) (historia, historyczny, historycznie) piechur osłaniający swą tarczą innych żołnierzy escudero
2. (dawniej, dawny) rzemieślnik, wyrabiający tarcze escudero

tarczyca (n)
(anatomia, anatomiczny) gruczoł kręgowców, wydzielający hormony mające ważną rolę w regulowaniu przemiany materii; tiroides, glándula tiroides

tarczycowy (adj)
(anatomia, anatomiczny) dotyczący tarczycy tiroides

tarka /ˈtarka/ (n)
(kulinaria) przyrząd kuchenny do ręcznego rozdrabniania surowców przez pocieranie rallador

tarnina /tarʲˈɲĩna/ (n)
1. (botanika, botaniczny) Prunus spinosa L., ciernisty krzew, dziki gatunek śliwy o drobnych, białych kwiatach i granatowych owocach; endrino
2. (kulinaria) owoc tarniny (1.1) o cierpkim smaku stosowany w ziołolecznictwie i używany na przetwory endrina

tarragoński (adj)
związany z Tarragoną, dotyczący Tarragony, pochodzący z Tarragony (miasta w Hiszpanii) tarraconense

tartak /ˈtartak/ (n)
zakład przerabiający drewno okrągłe na tarcicę. aserradero, serrería

tartan /ˈtartãn/ (n)
1. tradycyjny szkocki deseń w kratę; tartán
2. tworzywo poliuretanowe na nawierzchnie sportowe; tartán

tartrazyna /ˌtartraˈzɨ̃na/ (n)
(biochemia, biochemiczny) (spożywczy) cytrynowożółty barwnik azowy używany głównie do celów spożywczych; tartrazina

tasować /taˈsɔvaʨ̑/ (v)
(termin karciany) mieszać talię kart przed grą barajar

taszlich (n)
(etnografia, etnograficzny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) żydowski obrzęd symbolicznego oczyszczenia z grzechów polegający na wyrzuceniu w nurt drobin wytrząśniętych z kieszeni i modlitwie; tashlij

tata /ˈtata/ (n)
(potocznie, potoczny) ojciec lub teść papá

tatarski /taˈtarsʲci/ (adj)
związany z Tatarami tártaro

tatarski /taˈtarsʲci/ (n)
(potocznie, potoczny) język tatarski tártaro

tatuaż /taˈtu<sup>w</sup>aʃ/ (n)
trwały napis, wzór lub rysunek wykonany na ciele; tatuaje

tatuażysta /ˌtatu<sup>w</sup>aˈʒɨsta/ (n)
człowiek, który wykonuje tatuaże tatuador

tatuażystka (n)
kobieta, która wykonuje tatuaże tatuadora

tatuować /ˌtatuˈ<sup>w</sup>ɔvaʨ̑/ (v)
1. wykonywać tatuaż tatuar
2. dawać sobie wykonywać tatuaż tatuarse
3. wykonywać tatuaż samemu sobie tatuarse

tatuś /ˈtatuɕ/ (n)
(zdrobniale) tata papaíto, papito, papi

tańczyć /ˈtãj̃n͇ʧ̑ɨʨ̑/ (v)
(choreografia, choreograficzny) poruszać się rytmicznie w takt muzyki, wykonywać taniec bailar, danzar

taśma /ˈtaɕma/ (n)
długi pas z jakiegoś materiału, np. gumy, plastiku itp. cinta

taśma perforowana /ˈtaɕma ˌpɛrfɔrɔˈvãna/ (n)
(informatyka, informatyczny) (historia, historyczny, historycznie) nośnik danych na taśmie, na której informacje kodowano odpowiednim układem otworów; cinta perforada

tbiliski /ˌtbʲiˈlʲisʲci/ (adj)
odnoszący się do miasta Tbilisi tiflisiano

tchawica /txaˈvʲiʦ̑a/ (n)
(anatomia, anatomiczny) narząd układu oddechowego, sprężysta cewa stanowiąca przedłużenie krtani i zapewniająca dopływ powietrza do płuc; tráquea

tchórz /txuʃ/ (n)
1. (pejoratywnie, pejoratywny) (przenośnie, przenośnia) człowiek bojaźliwy, strachliwy cobarde
2. (zoologia, zoologiczny) niewielki europejski ssak drapieżny; turón, mofeta

tchórzliwy /txuʒˈlʲivɨ/ (adj)
taki jak u tchórza; lękliwy, bojący się coś zrobić cobarde, miedoso

tchórzostwo /txuˈʒɔstfɔ/ (n)
cecha właściwa tchórzowi; lękliwość, brak odwagi cobardía

teatr /ˈtɛatr̥/ (n)
1. budynek teatru (1.2); teatro
2. dziedzina sztuki, w której utwory są przedstawiane publiczności przez aktorów odgrywających role według scenariusza (dramatu); teatro
3. instytucja, która odgrywa (wystawia) takie przedstawienia; ogół osób (zwykle: aktorów) zatrudnionych w tej instytucji teatro
4. (przenośnie, przenośnia) sytuacja, w której ludzie zachowują się w dziwny, niespotykany, niecodzienny sposób teatro

teatralny /ˌtɛaˈtralnɨ/ (adj)
1. związany z teatrem, odnoszący się do teatru teatral
2. obliczony na wywołanie efektu u obserwatora teatral, exagerado

tebański (adj)
odnoszący się do Teb, związany z Tebami tebano

technet /ˈtɛxnɛt/ (n)
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Tc i liczbie atomowej 43; tecnecio

techniczność (n)
(odprzymiotnikowy) cecha tego, co jest techniczne; cecha tych, którzy są techniczni tecnicidad

techniczny /tɛçˈɲiʧ̑nɨ/ (adj)
odnoszący się do techniki, związany z techniką técnico

technik /ˈtɛçɲik/ (n)
pracownik średniego szczebla z wykształceniem technicznym técnico

technika /ˈtɛçɲika/ (n)
sposób wytwarzania, produkcji técnica

techno- /ˈtɛxnɔ/
(technologia, technika, techniczny) pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z techniką tecno-

technokracja /ˌtɛxnɔˈkraʦ̑ʲja/ (n)
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ustrój, w którym władzę pełnią specjaliści, technicy i organizatorzy tecnocracia

technokrata /ˌtɛxnɔˈkrata/ (n)
zwolennik technokracji tecnócrata

technokratka /ˌtɛxnɔˈkratka/ (n)
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zwolenniczka technokracji tecnócrata

technokratyczny /ˌtɛxnɔkraˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) związany z technokracją lub technokratą tecnocrático

technolog /tɛxˈnɔlɔk/ (n)
specjalista w zakresie technologii – procesu wytwarzania, obróbki, uprawy lub hodowli czegoś tecnólogo

technologiczny /ˌtɛxnɔlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
związany z technologią, dotyczący technologii tecnológico

teczka /ˈtɛʧ̑ka/ (n)
1. okładka z papieru, tektury lub tworzywa sztucznego służąca do przetrzymywania akt, dokumentów, nut, rysunków itp. carpeta
2. prostokątna torba z uchwytem cartera

tegoroczny /ˌtɛɡɔˈrɔʧ̑nɨ/ (adj)
dotyczący bieżącego roku de este año

teizm /ˈtɛ<sup>j</sup>ism̥/ (n)
wiara w jednego Boga transcendentnego, osobowego stwórcę świata, stale wpływającego na jego losy; teísmo

tekst /tɛkst/ (n)
ciąg słów i zdań wyrażający określoną treść texto

tekstowy (adj)
związany z tekstem, będący w postaci tekstu de texto

tekszla /ˈtɛkʃla/ (n)
(botanika, botaniczny) Rubus arcticus, skandynawski gatunek malin; mora ártica

tektoniczny /ˌtɛktɔ̃ˈɲiʧ̑nɨ/ (adj)
(geologia, geologiczny) związany z tektoniką, odnoszący się do tektoniki tectónico

tektura (n)
(technologia, technika, techniczny) gruby materiał papierniczy uzyskany głównie z materiałów odpadkowych, przeznaczony do innych celów niż pisanie cartón

tele- /ˈtɛlɛ/
1. pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z działaniem na odległość tele-
2. pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z telewizją tele-

telefon /tɛˈlɛfɔ̃n/ (n)
1. aparat umożliwiający prowadzenie rozmów; teléfono
2. (potocznie, potoczny) numer abonenta teléfono
3. połączenie wykonane za pomocą aparatu (1.1) llamada

telefon komórkowy /tɛˈlɛfɔ̃ŋ ˌkɔ̃murˈkɔvɨ/ (n)
(telekomunikacja) przenośny telefon komunikujący się z siecią przy użyciu fal radiowych; teléfono móvil, móvil

telefonia (n)
1. (telekomunikacja) system odbioru i przesyłania na odległość dźwięków mowy za pomocą telefonów telefonía
2. (telekomunikacja) dział telekomunikacji, obejmujący zagadnienia dotyczące przekazywania dźwięków za pomocą telefonu telefonía

telefonicznie /ˌtɛlɛfɔ̃ˈɲiʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
przez telefon telefónicamente

telefoniczny /ˌtɛlɛfɔ̃ˈɲiʧ̑nɨ/ (adj)
1. charakterystyczny dla telefonu, związany tematycznie z telefonem, dotyczący telefonu telefónico
2. wykonany za pomocą lub pośrednictwem telefonu telefónico

telefonista /ˌtɛlɛfɔ̃ˈɲista/ (n)
(urzędowy) osoba obsługująca centralę telefoniczną telefonista

telefonistka /ˌtɛlɛfɔ̃ˈɲistka/ (n)
kobieta obsługująca centralę telefoniczną telefonista

telefonować /ˌtɛlɛfɔ̃ˈnɔvaʨ̑/ (v)
rozmawiać z kimś przez telefon telefonear, llamar por teléfono

telegraficzny /ˌtɛlɛɡraˈfʲiʧ̑nɨ/ (adj)
dotyczący telegrafu, związany z telegrafem telegráfico

telegrafista /ˌtɛlɛɡraˈfʲista/ (n)
(urzędowy) osoba obsługująca aparat telegraficzny, wysyłający depesze telegrafista

telegram /tɛˈlɛɡrãm/ (n)
(usługi pocztowe, kurierskie, poczta) wiadomość przykazywana telegraficznie telegrama

telenowela /ˌtɛlɛ̃nɔˈvɛla/ (n)
wieloodcinkowy serial, którego akcja dzieje się wewnątrz jakiegoś środowiska; telenovela

teleobiektyw /ˌtɛlɛɔˈbʲjɛktɨf/ (n)
(fotografia) (technologia, technika, techniczny) wąskokątny obiektyw fotograficzny o długiej ogniskowej przeznaczony do robienia zdjęć ze znacznej odległości lub z bliska, ale w dużym powiększeniu; teleobjetivo

teleologiczny (adj)
(filozofia, filozoficzny) związany z teleologią teleológico

telepatycznie (adv)
w sposób telepatyczny, za pomocą telepatii telepáticamente

telepatyczny (adj)
związany z telepatią, dotyczący telepatii telepático

teleportacja (n)
(fizyka, fizyczny) (fantastyka naukowa, ang. „science fiction”) przemieszczenie się między dwoma punktami przestrzeni bez fizycznego przebywania drogi między nimi teleportación, teletransporte

telepraca (n)
(neologizm) forma organizacji pracy polegająca na świadczeniu pracy poza jednostką organizacyjną pracodawcy za pomocą środków komunikacji elektronicznej; teletrabajo

teleskop /tɛˈlɛskɔp/ (n)
(optyka, optyczny) (astronomia, astronomiczny) przyrząd astronomiczny używany do obserwacji nieba; telescopio

teletekst /tɛˈlɛtɛkst/ (n)
system opracowany przez BBC, przeznaczony do przesyłania informacji w formie tekstowej razem z sygnałem telewizyjnym, wymagający specjalnego dekodera w odbiorniku; teletexto

telewidz (n)
widz programu telewizyjnego; oglądający telewizję telespectador, telespectadora, televidente

telewizja /ˌtɛlɛˈvʲizʲja/ (n)
metoda przekazywania ruchomego obrazu oraz dźwięku na odległość; televisión

telewizor /ˌtɛlɛˈvʲizɔr/ (n)
urządzenie wyposażone w ekran umożliwiające odbiór i oglądanie sygnału telewizyjnego; televisor, tele, televisión

telewizyjny /ˌtɛlɛvʲiˈzɨjnɨ/ (adj)
związany z telewizją televisivo

tellur /ˈtɛlːur/ (n)
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Te i liczbie atomowej 52; telurio teluro, telurio, teluro

temat /ˈtɛ̃mat/ (n)
1. (językoznawstwo, językoznawczy) część wyrazu pozostająca po odrzuceniu końcówki raíz, tema
2. główna myśl lub przedmiot rozmowy, pracy lub dzieła tema, asunto

temblak /ˈtɛ̃mblak/ (n)
1. (medycyna, medyczny) opaska unieruchamiająca chorą rękę cabestrillo, charpa
2. (wojskowość, wojskowy) opaska na przegubie zapobiegająca upuszczeniu broni siecznej fiador

temperatura /ˌtɛ̃mpɛraˈtura/ (n)
1. (fizyka, fizyczny) miara nagrzania ciał; temperatura
2. wartość temperatury (1.1) w przyjętej skali temperatura
3. (potocznie, potoczny) gorączka temperatura, fiebre

temperatura bezwzględna /ˌtɛ̃mpɛraˈtura bɛzˈvzɡlɛ̃ndna/ (n)
(chemia, chemiczny) (fizyka, fizyczny) temperatura w skali Kelvina temperatura absoluta

temperatura pokojowa /ˌtɛ̃mpɛraˈtura ˌpɔkɔˈjɔva/ (n)
(fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) temperatura około dwudziestu pięciu stopni Celsjusza; temperatura ambiente

temperatura topnienia /ˌtɛ̃mpɛraˈtura tɔpʲˈɲɛ̇̃ɲa/ (n)
(fizyka, fizyczny) określona temperatura, w której dana substancja stała przechodzi w ciecz punto de fusión

temperatura wrzenia /ˌtɛ̃mpɛraˈtura ˈvʒɛ̃ɲa/ (n)
(fizyka, fizyczny) temperatura, w której prężność pary cieczy równa się ciśnieniu zewnętrznemu i w której ciecz wrze; punto de ebullición, temperatura de ebullición

temperówka /ˌtɛ̃mpɛˈrufka/ (n)
oprawione ostrze, służące do temperowania ołówków; sacapuntas

templariusz /tɛ̃mˈplarʲjuʃ/ (n)
(historia, historyczny, historycznie) (kościelny) członek średniowiecznego rycerskiego Zakonu Ubogich Rycerzy Chrystusa i Świątyni Salomona; templario

temu /ˈtɛ̃mu/ (particle)
…używana po określeniu czasu, oznaczająca, że jakieś wydarzenie odbyło się przed tym odstępem czasu hacer

ten /tɛ̃n/ (pronoun)
…na przedmiot, zwierzę, osobę lub pojęcie znajdujące się blisko mówiącego este, éste

ten się śmieje, kto się śmieje ostatni /ˈtɛ̃nʲ‿ɕɛ ˈɕmʲjɛ̇jɛ ˈktɔ‿ɕɛ ˈɕmʲjɛ̇jɛ ɔˈstatʲɲi/ (proverb)
nie należy przedwcześnie cieszyć się z własnego sukcesu lub z porażki innych, gdyż sukces może się okazać nietrwały ríe bien el que ríe el último

tender /ˈtɛ̃ndɛr/ (n)
(kolejnictwo) wagon specjalnej konstrukcji połączony z parowozem do przewozu węgla; ténder

tenis /ˈtɛ̃ɲis/ (n)
(sport, sportowy) gra rozgrywana na korcie, polegająca na odbijaniu rakietą piłki na pole przeciwnika; tenis

tenis stołowy /ˈtɛ̃ɲis ːtɔˈwɔvɨ/ (n)
(sport, sportowy) gra polegająca na odbijaniu paletkami plastikowej piłeczki na stole przedzielonym rozpiętą na nim siatką; tenis de mesa

tenisista /ˌtɛ̃ɲiˈɕista/ (n)
(sport, sportowy) ktoś, kto gra w tenisa ziemnego, sportowo lub rekreacyjnie tenista

tenisistka /ˌtɛ̃ɲiˈɕistka/ (n)
(sport, sportowy) zawodniczka grająca w tenisa; także kobieta amatorsko grająca w tenisa tenista

teodolit /ˌtɛɔˈdɔlʲit/ (n)
(geodezja, geodezyjny) instrument geodezyjny do pomiaru kątów; teodolito

teodycea (n)
(filozofia, filozoficzny) (teologia, teologiczny) koncepcja dążąca do uzgodnienia sprzeczności pomiędzy wiarą w dobro i wszechmoc bożą a istnieniem zła i nieszczęść na świecie; teodicea

teofania /ˌtɛɔˈfãɲja/ (n)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) pojedynczy akt objawienia się Boga w świecie; ukazanie się Boga w nadzwyczajnym znaku; teofanía

teokracja (n)
1. (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ustrój państwowy w którym najwyższa władza należy do samego boga, a dalej do jego przedstawicieli (duchowieństwa), którzy wchodzą w skład rządu albo podporządkowują go sobie teocracia
2. (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo o ustroju (1.1) teocracia

teolog (n)
(filozofia, filozoficzny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) specjalista w dziedzinie teologii teólogo

teologia /ˌtɛɔˈlɔɟja/ (n)
1. (potocznie, potoczny) wydział lub kierunek na uczelni obejmujący studia w dziedzinie (1.1) teología
2. (teologia, teologiczny) teoretyczna podbudowa jakiejś religii, zwłaszcza w odniesieniu do religii uznających istnienie Boga (bogów); teología

teologiczny /ˌtɛɔlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
(teologia, teologiczny) związany z teologią teológico

teoretyczny /ˌtɛɔrɛˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
1. mało prawdopodobny teórico
2. niesprawdzony w praktyce, oparty tylko na teorii teórico, supuesto

teoretyk (n)
naukowiec zajmujący się nauką teoretyczną teórico

teoria /tɛˈɔrʲja/ (n)
1. system pojęć, definicji, aksjomatów, i twierdzeń, opisujący wybrany fragment świata fizycznego, świata kultury, bądź abstrakcyjnego obiektu; teoría
2. (potocznie, potoczny) teza tłumacząca coś, ale nie udowodniona (w nauce takie użycie uważane jest za błąd, patrz uwagi) teoría

terapeuta /ˌtɛraˈpɛwta/ (n)
(medycyna, medyczny) specjalista od prowadzenia jakiejś terapii; terapeuta

terapeutyczny (adj)
dotyczący terapii lub terapeuty terapéutico

terapia /tɛˈrapʲja/ (n)
(medycyna, medyczny) przywracanie zdrowia, leczenie terapia

teraz /ˈtɛras/ (adv)
w tej chwili, obecnie ahora

teraźniejszość (n)
czas obecny; to, co dzieje się teraz presente

teraźniejszy /ˌtɛraˈʑɲɛ̇jʃɨ/ (adj)
1. (gramatyka) dotyczący czasu teraźniejszego presente
2. odbywający się teraz actual, presente

terb /tɛrp/ (n)
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Tb i liczbie atomowej 65; terbio

tercjarski (adj)
dotyczący tercjarstwa, właściwy tercjarstwu, związany z tercjarstwem, należący do tercjarstwa terciario

tercjarz (n)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) członek jednego z katolickich stowarzyszeń świeckich, tzw. „zakonów tercjarskich” (zakonów trzecich); terciario

teren /ˈtɛrɛ̃n/ (n)
pewien określony obszar ziemi terreno, área

terenówka /ˌtɛrɛ̃ˈnufka/ (n)
(motoryzacja) (potocznie, potoczny) samochód przystosowany do jazdy w utrudnionych warunkach terenowych cuatro por cuatro, todoterreno

terier brazylijski /ˈtɛrʲjɛr ˌbrazɨˈlʲijsʲci/ (n)
(kynologia, kynologiczny) rasa psów z grupy średnich terierów; terrier brasileño

teriologia /ˌtɛrʲjɔˈlɔɟja/ (n)
(zoologia, zoologiczny) dział zoologii zajmujący się ssakami; teriología

termiczny (adj)
mający związek z ciepłem térmico

terminologia /ˌtɛrmʲĩnɔˈlɔɟja/ (n)
zbiór słów z danej dziedziny, np. nauki, sztuki, wojskowości terminología

terminologiczny (adj)
dotyczący terminologii terminológico

termistor (n)
(elektronika, elektroniczny) typ opornika, w którym opór zmienia się w znaczący sposób wraz ze zmianą temperatury, a znajomość tej zależności pozwala na użycie go jako czujnika temperatury; termistor

termit /ˈtɛrmʲit/ (n)
1. (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) owad społeczny krajów tropikalnych; termes, termita
2. (technologia, technika, techniczny) mieszanina glinu z tlenkami metali stosowana w pirotechnice i spawalnictwie; termita

termitiera (n)
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) gniazdo termitów mające kształt wysokiej kolumny, gniazda na drzewie lub w formie kanałów w drzewie i ziemi termitero

termodynamiczny /ˌtɛrmɔdɨ̃nãˈmʲiʧ̑nɨ/ (adj)
(fizyka, fizyczny) związany z termodynamiką termodinámico

termodynamika /ˌtɛrmɔdɨ̃ˈnãmʲika/ (n)
(fizyka, fizyczny) nauka zajmująca się badaniem efektów energetycznych przemian fizycznych i chemicznych; termodinámica

termometr /tɛrˈmɔ̃mɛtr̥/ (n)
przyrząd do pomiaru temperatury; termómetro

termopauza /ˌtɛrmɔˈpawza/ (n)
(meteorologia, meteorologiczny) warstwa atmosfery Ziemi oddzielająca termosferę od egzosfery; termopausa

termosfera /ˌtɛrmɔˈsfɛra/ (n)
(meteorologia, meteorologiczny) warstwa atmosfery Ziemi, w której temperatura stopniowo wzrasta wraz ze wzrostem wysokości; termosfera

terrarium /tɛrˈːarʲjũm/ (n)
zbiornik lub pomieszczenie przeznaczone do hodowli płazów, gadów lub pajęczaków terrario

terrorysta /ˌtɛrːɔˈrɨsta/ (n)
człowiek dokonujący aktu terrorystycznego, siejący terror, terroryzujący terrorista

terrorystka /ˌtɛrːɔˈrɨstka/ (n)
forma żeńska od: terrorysta terrorista

terrorystyczny /ˌtɛrːɔrɨˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
charakterystyczny dla terrorystów i terroryzmu terrorista

terroryzm /tɛrˈːɔrɨsm̥/ (n)
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) użycie przemocy przez osobę lub grupę z pogwałceniem prawa, mające na celu zastraszenie i wymuszenie ustępstw; terrorismo

terytorium /ˌtɛrɨˈtɔrʲjũm/ (n)
określenie dotyczące danego obszaru ziemskiego; territorio

tesalski (adj)
związany z Tesalią, dotyczący Tesalii tesalio, tésalo

test ciążowy /ˈtɛstʲ ʨ̑ɔ̃w̃ˈʒɔvɨ/ (n)
przedmiot służący do wykonania (1.1) prueba de embarazo

testament /tɛˈstãmɛ̃nt/ (n)
1. (literacko) dzieło zawierające przesłanie dla przyszłych pokoleń herencia, legado
2. (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) dokument, w którym człowiek określa, co po jego śmierci należy zrobić z jego majątkiem; testamento

tetrakozaktyd /ˌtɛtrakɔˈzaktɨt/ (n)
(biochemia, biochemiczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) syntetyczny hormon, analog ludzkiej kortykotropiny tetracosactida

tetraplegia /ˌtɛtraˈplɛɟja/ (n)
(medycyna, medyczny) paraliż czterokończynowy; tetraplejía, cuadriplejía, tetraplejia

tetraplegik /ˌtɛtraˈplɛɟik/ (n)
osoba z tetraplegią – paraliżem czterokończynowym tetrapléjico

tetrapylon /ˌtɛtraˈpɨlɔ̃n/ (n)
(architektura, architektoniczny) (historia, historyczny, historycznie) monumentalna brama o czterech wejściach, stawiana w starożytności na skrzyżowaniach dróg lub na forach tetrápilo

tetrarcha /tɛˈtrarxa/ (n)
(historia, historyczny, historycznie) władca tetrarchii; tetrarca

tetum /ˈtɛtũm/ (n)
(językoznawstwo, językoznawczy) jeden z języków urzędowych w Timorze Wschodnim, obok portugalskiego; idioma tetun

teutoński (adj)
(książkowy) związany z Krzyżakami teutónico

teza (n)
twierdzenie dla którego przedstawia się uzasadnienie tesis

tezaurus /tɛˈzawrus/ (n)
(literacko) dzieło, które obejmuje całość określonej wiedzy, dorobku intelektualnego tesauro

teściowa /tɛɕˈʨ̑ɔva/ (n)
matka żony lub męża suegra

teść /tɛɕʨ̑/ (n)
ojciec żony lub męża suegro

tg /ˈtãŋɡɛ̃w̃s/ (symbol)
= (matematyka, matematyczny) tangens tag, tan, tg

theremin (n)
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument elektroniczny, wytwarzający dźwięk o różnej wysokości i sile w zależności od odległości dłoni muzyka od dwóch umieszczonych na tym instrumencie anten; theremín

tiamina /tʲjãˈmʲĩna/ (n)
(biochemia, biochemiczny) witamina z grupy B; tiamina

tiara /ˈtʲjara/ (n)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (historia, historyczny, historycznie) pontyfikalna korona papieska; tiara

tik /tʲik/ (n)
(medycyna, medyczny) powtarzający się mimowolny skurcz jednego lub kilku mięśni (najczęściej twarzy) tic

tilapia (n)
(ichtiologia, ichtiologiczny) ryba słodkowodna o pierwotnym zasięgu występowania obejmującym Afrykę i Lewant; tilapia

timokracja /ˌtʲĩmɔˈkraʦ̑ʲja/ (n)
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) forma rządów, w której władzę sprawuje grupa najbogatszych ludzi; timocracia

tiul (n)
(włókiennictwo) tkana z trzech nitek, bardzo lekka, przejrzysta tkanina – bawełniana, jedwabna lub nylonowa; tul

tiulowy (adj)
taki, który jest wykonany z tiulu de tul

tkacz /tkaʧ̑/ (n)
1. (rzemiosło, rzemieślniczy) człowiek zajmujący się wyrobem tkanin tejedor
2. (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Oecophylla smaragdina, rodzaj mrówki żyjącej w Azji i Afryce; hormiga tejedora
3. (ornitologia, ornitologiczny) Philetairus socius, rodzaj ptaka z rodziny wróblowatych; tejedor, pinzón tejedor

tkaczka /ˈtkaʧ̑ka/ (n)
(rzemiosło, rzemieślniczy) kobieta, która pracuje przy wyrobie tkanin tejedora

tkanina /tkãˈɲĩna/ (n)
(włókiennictwo) płaski wyrób włókienniczy ze splecionych nitek; tejido, tela

tkanka /ˈtkãnka/ (n)
(biologia, biologiczny) zespół komórek o podobnych cechach i funkcjach; tejido

tkanka tłuszczowa /ˈtkãnka twuʃˈʧ̑ɔva/ (n)
(biologia, biologiczny) tkanka łączna zlokalizowana głównie w warstwie podskórnej, zbudowana w większości z komórek tłuszczowych (adipocytów) o wnętrzu wypełnionym kroplą tłuszczu; tejido adiposo

tkać /tkaʨ̑/ (v)
sporządzać tkaninę tejer

tlen /tlɛ̃n/ (n)
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu O i liczbie atomowej 8; oxígeno

tlenek /ˈtlɛ̃nɛk/ (n)
(chemia, chemiczny) nieorganiczny związek chemiczny zbudowany z tlenu i innego pierwiastka chemicznego; óxido

tlenek węgla /ˈtlɛ̃nɛɡ ˈvɛ̃ŋɡla/ (n)
(chemia, chemiczny) związek nieorganiczny, bezbarwny i bezwonny gaz o silnych właściwościach toksycznych; monóxido de carbono

tocharski (adj)
związany z Tocharami, dotyczący Tocharów tocario

tocharski (n)
(językoznawstwo, językoznawczy) język tocharski; tocario

toga /ˈtɔɡa/ (n)
1. (historia, historyczny, historycznie) (starożytność) długa szata męska, drapowana i zarzucana na lewe ramię, noszona w starożytnym Rzymie toga
2. (urzędowy) (szkolnictwo, szkolny) długi, luźny strój sędziów, adwokatów, prokuratorów i profesorów wyższych uczelni, zakładany w okolicznościach oficjalnych toga

togijski /tɔˈɟijsʲci/ (adj)
odnoszący się do państwa Togo togolés

tojad /ˈtɔjat/ (n)
(botanika, botaniczny) rodzaj roślin wieloletnich z rodziny jaskrowatych; acónito

tokarka /tɔˈkarka/ (n)
(technologia, technika, techniczny) obrabiarka skrawająca, służąca do toczenia wałków, tulei, pierścieni; torno

tokarz /ˈtɔkaʃ/ (n)
robotnik lub rzemieślnik, który pracuje na tokarce tornera, tornero

tokijczyk /tɔˈcijʧ̑ɨk/ (n)
mieszkaniec Tokio tokiota

tokijka /tɔˈcijka/ (n)
mieszkanka Tokio tokiota

tokijski /tɔˈcijsʲci/ (adj)
odnoszący się do miasta Tokio tokiota

toko (n)
(ornitologia, ornitologiczny) ptak posiadający duży dziób z rodziny dzioborożców; toco

tokoferol /ˌtɔkɔˈfɛrɔl/ (n)
(biochemia, biochemiczny) witamina E tocoferol

tokofobia (n)
(psychologia, psychologiczny) (medycyna, medyczny) lęk przed ciążą i/lub porodem tocofobia

toksyczny /tɔˈksɨʧ̑nɨ/ (adj)
(książkowy) mający właściwości trujące tóxico

toksykologia /ˌtɔksɨkɔˈlɔɟja/ (n)
(biochemia, biochemiczny) (medycyna, medyczny) nauka o cechach substancji toksycznych, ich działaniu na żywe organizmy i o metodach ich wykrywania oraz zapobiegania zatruciom nimi; toxicología

toksyna /tɔˈksɨ̃na/ (n)
substancja chemiczna o właściwościach trujących toxina

toledańczyk (n)
mieszkaniec Toledo toledano

toledański (adj)
odnoszący się do Toledo, związany z Toledo toledano

tolerancja /ˌtɔlɛˈrãnʦ̑ʲja/ (n)
1. (biologia, biologiczny) odporność organizmu na szkodliwe czynniki środowiskowe; tolerancia
2. (technologia, technika, techniczny) dopuszczalny błąd pomiaru lub wykonania jakiejś wielkości; tolerancia
3. czyjaś zgoda na istnienie poglądów, zachowań, rzeczy itd., które są dla tego kogoś niemiłe lub nieprzyjemne; tolerancia, conformidad

tolerancyjny /ˌtɔlɛrãnˈʦ̑ɨjnɨ/ (adj)
szanujący czyjeś poglądy, wierzenia, upodobania, czyjeś postępowanie, różniące się od własnych tolerante

tolerować /ˌtɔlɛˈrɔvaʨ̑/ (v)
1. odnosić się z pobłażaniem do nagannych zachowań lub zjawisk tolerar
2. traktować kogoś lub coś z wyrozumiałością; (także, też) godzić się na obecność jakiejś osoby mimo braku aprobaty dla niej tolerar

tom /tɔ̃m/ (n)
oddzielna książka stanowiąca część jakiegoś zbioru (np. wydania, encyklopedii, kolekcji itp.) tomo

tombola (n)
(przestarzałe, przestarzały) zabawa polegająca na loterii liczbowej, gdzie nagrodami są głównie przedmioty, a nie pieniądze rifa, tómbola

tona /ˈtɔ̃na/ (n)
jednostka masy równa 1000 kilogramów tonelada

tondo (n)
(sztuka) obraz lub płaskorzeźba w kształcie koła; tondo

toner /ˈtɔ̃nɛr/ (n)
(poligrafia) czarny lub barwny proszek tworzący obraz w technice druku laserowego; tóner

tonfa /ˈtɔ̃nfa/ (n)
sztywna pałka z poprzeczną rękojeścią używana w policji i walce wręcz; tonfa

tonik /ˈtɔ̃ɲik/ (n)
(kulinaria) (spożywczy) bezbarwny napój gazowany z dodatkiem chininy, o gorzkawym smaku tónica, agua tónica

tonięcie (n)
(rzeczownik odczasownikowy) od: tonąć ahogamiento, hundimiento

tonsura /tɔ̃w̃ˈsura/ (n)
krąg skóry wygolony na ciemieniu, czasami tak duży że pozostaje jedynie wąskie pasmo włosów wokół głowy; tonsura

tonąć /ˈtɔ̃nɔ̃ɲʨ̑/ (v)
1. tracić życie w wodzie, topić się ahogarse
2. o ludziach: zapadać się pod wodę, nie umiejąc pływać ahogarse
3. zanurzać się pod wodę, znikając w niej hundirse

topaz /ˈtɔpas/ (n)
(geologia, geologiczny) (mineralogia, mineralogiczny) minerał z grupy krzemianów; topacio

topić (v)
1. przemieniać ciało stałe w ciecz poprzez podgrzewanie fundir
2. próbować pozbawić życia poprzez zanurzanie w czymś płynnym ahogar
3. przybierać postać płynną fundirse
4. tracić życie w płynie lub czymś grząskim ahogarse

topnienie /tɔpʲˈɲɛ̇̃ɲɛ/ (n)
proces przechodzenia ciała ze stanu stałego w stan ciekły pod wpływem działania podwyższonej temperatury fusión, licuación

topnieć /ˈtɔpʲɲɛ̇ʨ̑/ (v)
przechodzić ze stanu stałego w stan ciekły pod wpływem działania podwyższonej temperatury derretir

topograf /tɔˈpɔɡraf/ (n)
osoba zawodowo zajmująca się topografią, sporządzająca zdjęcia terenu topógrafo, topógrafa

topografia /ˌtɔpɔˈɡrafʲja/ (n)
dział geodezji zajmujący się pomiarami szczegółów sytuacyjnych i rzeźby terenu w celu sporządzenia map; topografía

topograficzny /ˌtɔpɔɡraˈfʲiʧ̑nɨ/ (adj)
związany z topografią, dotyczący topografii topográfico

topola /tɔˈpɔla/ (n)
rodzaj drzewa należący do rodziny wierzbowatych; álamo, chopo

topologia /ˌtɔpɔˈlɔɟja/ (n)
(matematyka, matematyczny) dział geometrii badający właściwości geometryczne, które nie zmieniają się przy przekształceniach takich jak rozciąganie, skręcanie albo obroty; topología

toponim /tɔˈpɔ̃ɲĩm/ (n)
(geografia, geograficzny) (językoznawstwo, językoznawczy) nazwa własna jakiegoś punktu lub obszaru geograficznego (miasta, państwa, rzeki itd.); topónimo

toponimia /ˌtɔpɔ̃ˈɲĩmʲja/ (n)
(językoznawstwo, językoznawczy) nauka zajmująca się badaniem znaczenia i pochodzenia nazw geograficznych, dział onomastyki; toponimia

topór /ˈtɔpur/ (n)
narzędzie składające się z drewnianego trzonka i metalowego ostrza, służące np. do rąbania drewna lub mięsa, a dawniej także jako broń; hacha

tor /tɔr/ (n)
1. (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Th i liczbie atomowej 90; torio
2. (geologia, geologiczny) samotna skała, skalica; tor
3. (sport, sportowy) konstrukcja, budowla przeznaczona do rozgrywania określonych zawodów; wydzielona część terenu używana do zawodów circuito
4. (sport, sportowy) wydzielona część bieżni, basenu itp. przeznaczona dla jednego zawodnika calle, pista
5. konstrukcja naziemna na stacji kolejowej, zbudowana z szyn, podkładów itp., umieszczona przy peronie, przeznaczona do ruchu pociągów oraz ich zatrzymywania się; vía
6. trasa ruchu; trayectoria, curso

torbiel (n)
(medycyna, medyczny) patologiczna jama w narządzie wewnętrznym organizmu, złożona z jednej lub większej liczby komór wypełnionych płynem lub galaretowatą treścią; quiste

toreador /ˌtɔrɛˈadɔr/ (n)
(etnografia, etnograficzny) każdy uczestnik korridy (pikador, matador, banderillero lub kapeador); toreador, torero

torf /tɔrf/ (n)
(geologia, geologiczny) skała osadowa występująca w postaci brunatnej lub czarnej masy, wykorzystywana jako składnik nawozów oraz jako paliwo stałe; turba

torfowisko /ˌtɔrfɔˈvʲiskɔ/ (n)
teren podmokły, porośnięty roślinami, które stopniowo przekształcają się w torf; turbera

tornado /tɔrˈnadɔ/ (n)
(meteorologia, meteorologiczny) trąba powietrzna; tornado

torpeda /tɔrˈpɛda/ (n)
(wojskowość, wojskowy) (marynarka) podwodny pocisk z autonomicznym napędem stosowany zazwyczaj do rażenia podwodnej części kadłuba okrętu; torpedo

torpedowy (adj)
związany z torpedą, dotyczący torpedy torpedero

tortura /tɔrˈtura/ (n)
1. (przenośnie, przenośnia) cierpienie, męczarnia, udręka, męka, duży dyskomfort tortura, suplicio, tormento
2. świadome zadawanie komuś (więźniowi, jeńcowi) ogromnego bólu fizycznego za pomocą określonych metod i narzędzi, najczęściej po to, aby wymusić na nim zeznania bądź aby wydobyć z niego informacje; tortura

torturować /ˌtɔrtuˈrɔvaʨ̑/ (v)
zadawać komuś tortury, świadomie zadawać komuś ogromny ból fizyczny za pomocą okrutnych metod, najczęściej w celu wymuszenia zeznań, informacji torturar, atormentar

tory /ˈtɔrɨ/ (n)
tor kolejowy poza stacją; konstrukcja zbudowana z szyn, podkładów itd. dla ruchu pojazdów szynowych vía, carril

toskański /tɔˈskãj̃sʲci/ (adj)
charakterystyczny dla Toskanii, związany z Toskanią, wywodzący się z Toskanii toscano

toskijski (n)
(językoznawstwo, językoznawczy) dialekt toskijski języka albańskiego tosco

tost /tɔst/ (n)
(spożywczy) (kulinaria) rodzaj opiekanego pieczywa; tostada

toster /ˈtɔstɛr/ (n)
urządzenie do pieczenia tostów tostadora

totalitarny /ˌtɔtalʲiˈtarnɨ/ (adj)
odnoszący się do totalitaryzmu, związany z totalitaryzmem; taki, w którym panuje totalitaryzm totalitario

totalitarystyczny /ˌtɔtalʲitarɨˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) związany, zgodny z totalitaryzmem, właściwy totalitaryzmowi totalitarista

totalitaryzm /ˌtɔtalʲiˈtarɨsm̥/ (n)
system sprawowania władzy państwowej, polegający na dążeniu do pełnej kontroli wszelkich stosunków społecznych i całkowitego podporządkowania jednostki ludzkiej państwu; totalitarismo

totalny (adj)
obejmujący wszystko total

totem /ˈtɔtɛ̃m/ (n)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zwierzę, roślina lub przedmiot, który w kulturach pierwotnych służy za godło rodziny czy klanu, uważany często za przodka lub opiekuna i otaczany czcią; tótem

totemizm (n)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (etnografia, etnograficzny) zespół wierzeń religijnych u ludów pierwotnych opierający się na kulcie totemu totemismo

towar /ˈtɔvar/ (n)
coś, co może stanowić przedmiot transakcji handlowej; mercancía

towarzystwo /ˌtɔvaˈʒɨstfɔ/ (n)
1. obecność przy kimś compañía
2. organizacja, grupa osób o wspólnych celach lub zainteresowaniach sociedad, asociación

towarzysz /tɔˈvaʒɨʃ/ (n)
1. (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) członek partii, organizacji robotniczej camarada, compañero
2. ten, kto komuś towarzyszy, jest z kimś obecny, przebywa z kimś, spędza z kimś czas acompañante, compañero

towarzyszyć /ˌtɔvaˈʒɨʃɨʨ̑/ (v)
być, pozostawać przy kimś, asystować komuś acompañar

tożsamość /tɔʃˈsãmɔɕʨ̑/ (n)
1. identyczność, brak różnic identidad
2. cechy, właściwości, dane konkretnej osoby, pozwalające określić, stwierdzić, zidentyfikować tę osobę identidad
3. poczucie jedności, więzi z grupą, przynależności do społeczności; identyfikowanie się z narodem identidad
4. równość matematyczna wyrażeń identidad
5. świadomość samego siebie, zdawanie sobie sprawy z bycia sobą, z własnej osoby, osobowości i innych cech identidad

trach /trax/ (interjection)
(potocznie, potoczny) naśladuje dźwięk powstający przy pękaniu lub łamaniu się crac

tracheostomia /ˌtraxɛɔˈstɔ̃mʲja/ (n)
(medycyna, medyczny) zabieg chirurgiczny polegający na połączeniu tchawicy ze światłem zewnętrznym; traqueostomía

tracić /ˈtraʨ̑iʨ̑/ (v)
1. przestawać posiadać jakąś rzecz perder
2. ponosić straty materialne na jakimś interesie lub transakcji perder
3. przestawać posiadać jakąś cechę perder
4. wymierzać komuś karę śmierci ajusticiar

tracić panowanie nad sobą /ˈtraʨ̑iʨ̑ ˌpãnɔˈvãɲɛ nat‿ˈsɔbɔ̃w̃/ (idiom)
ulegać emocjom, bardzo się denerwować perder los estribos

tracz (n)
(ornitologia, ornitologiczny) ptak z rodziny kaczkowatych, rodzaju Mergus serreta

tradycja /traˈdɨʦ̑ʲja/ (n)
1. (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) pisma teologów pierwszych wieków chrześcijaństwa oraz postanowienia papieży lub patriarchów i soborów, uznane za drugie obok Biblii źródło objawienia Sagrada Tradición
2. przekazywanie z pokolenia na pokolenie zasad, obyczajów, poglądów; tradición

tradycyjnie /ˌtradɨˈʦ̑ɨjɲɛ/ (adv)
zgodnie z tradycją tradicionalmente

tradycyjny /ˌtradɨˈʦ̑ɨjnɨ/ (adj)
wywodzący się z tradycji; stanowiący element tradycji, zwyczaju; wykonany w sposób nakazany tradycją tradicional

tragarz (n)
osoba, której profesją jest noszenie lub ręczne przewożenie, np. towarów, ciężkiego ekwipunku, lektyki carguero, mozo de cuerda

tragedia /traˈɡɛdʲja/ (n)
1. ogromne nieszczęście tragedia
2. dramatyczny utwór literacki przedstawiający konflikt między dążeniami bohatera a siłami wyższymi; klęska bohatera jest zawsze nieuchronna; tragedia

tragikomedia /ˌtraɟikɔ̃ˈmɛdʲja/ (n)
1. (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) utwór teatralny lub filmowy mający cechy tragedii i komedii; tragicomedia
2. (przenośnie, przenośnia) sytuacja, w której współwystępują elementy tragiczne, smutne i komiczne, zabawne tragicomedia

trajkotka /trajˈkɔtka/ (n)
(potocznie, potoczny) szybko mówiąca, gadatliwa kobieta charlatana, cotorra, parlanchina

traktat /ˈtraktat/ (n)
1. (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) ważna umowa międzynarodowa uroczyście zawierana na piśmie między państwami i regulująca najistotniejsze kwestie polityczne, wojskowe, handlowe itp. tratado
2. tekst naukowy w formie rozbudowanej rozprawy, zazwyczaj bardzo obszernej; tratado

traktor /ˈtraktɔr/ (n)
(rolnictwo, rolniczy) pojazd przeznaczony do przemieszczania pojazdów, maszyn i urządzeń pozbawionych własnego silnika, do napędzania takich maszyn i urządzeń; tractor

tralka /ˈtralka/ (n)
(architektura, architektoniczny) pionowy element balustrady, który podtrzymuje poręcz, w formie profilowanego słupka z kamienia lub drewna balaustre, balaústre

tramwaj /ˈtrãw̃vaj/ (n)
pojazd szynowy dostosowany do ruchu drogowego, przeznaczony do przewozu pasażerów; tranvía

tramwajarz (n)
pracownik przedsiębiorstwa tramwajowego tranviario, tranviero

transakcja /trãw̃ˈsakʦ̑ʲja/ (n)
(handel, handlowy) operacja handlowa związana z kupnem lub sprzedażą towarów bądź usług transacción

transalpejski (adj)
przebiegający przez Alpy transalpino, trasalpino

transatlantycki (adj)
odbywający kursy przez Atlantyk, przechodzący przez Atlantyk transatlántico

transatlantyk (n)
(marynarka) duży transatlantycki statek pasażerski; transatlántico

transformator /ˌtrãw̃sfɔrˈmatɔr/ (n)
(elektryczność) urządzenie do zmiany poziomu napięcia elektrycznego; transformador

transgenderowy (adj)
związany z transgenderyzmem, wykazujący tendencje do odbiegania od tradycyjnej roli płciowej transgénero

transgeniczny (adj)
(biologia, biologiczny) określający organizm, którego genom zawiera gen wprowadzony od innego organizmu tego samego lub innego gatunku transgénico

transkontynentalny (adj)
przemierzający, przebiegający przez cały kontynent albo kursujący między kontynentami transcontinental

transkrypcja /trãw̃sˈkrɨpʦ̑ʲja/ (n)
1. (biologia, biologiczny) pierwszy etap procesu syntezy protein; transcripción
2. (językoznawstwo, językoznawczy) zapisywanie mowy za pomocą znaków graficznych transcripción
3. (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) przekształcenie partytury napisanej dla pewnego instrumentu muzycznego lub głosu na inny instrument lub głos transcripción
4. zapisywanie tekstu w innym systemie pisma transcripción

translator /trãw̃sˈlatɔr/ (n)
(technologia, technika, techniczny) urządzenie dokonujące tłumaczeń w sposób automatyczny traductor

transliteracja /ˌtrãw̃slʲitɛˈraʦ̑ʲja/ (n)
(językoznawstwo, językoznawczy) zapis tekstu z użyciem liter innego alfabetu niż alfabet właściwy dla danego języka; transliteración

transmisja /trãw̃sˈmʲisʲja/ (n)
(technologia, technika, techniczny) przesyłanie sygnałów (obrazów, dźwięków) za pomocą fal elektromagnetycznych transmisión

transmitować (v)
dokonywać transmisji, nadawać obrazy i dźwięki za pośrednictwem fal elektromagnetycznych transmitir

transnarodowy (adj)
dotyczący różnych narodów transnacional

transplantacja (n)
1. (medycyna, medyczny) przeszczepianie tkanki, organu lub części komórki trasplante, trasplantación
2. (ogrodnictwo, ogrodniczy) szczepienie nowych odmian na starych drzewach injerto

transport /ˈtrãw̃spɔrt/ (n)
ogół działań związanych z przemieszczaniem towarów i/lub ludzi za pomocą środków lokomocji; transporte

transportować (v)
przewozić coś lub kogoś z jednego miejsca na drugie przy pomocy środków transportu transportar

transseksualista /ˌtrãw̃sːɛksu<sup>w</sup>aˈlʲista/ (n)
ktoś żyjący lub pragnący żyć, jako osoba płci przeciwnej transexual

transseksualistka (n)
osoba odczuwająca rozbieżność między płcią psychiczną a biologiczną, żyjąca jak kobieta transexual

transseksualny (adj)
związany z transseksualizmem, dotyczący transseksualizmu transexual

transsubstancjacja (n)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w teologii katolickiej to przemiana substancji: chleba i wina w ciało i krew Chrystusa podczas eucharystii; transubstanciación

transsyberyjski /ˌtrãw̃sːɨbɛˈrɨjsʲci/ (adj)
przebiegający lub kursujący przez Syberię transiberiano

transwestytyzm (n)
(psychologia, psychologiczny) upodobnianie się do osoby płci przeciwnej poprzez ubiór i zachowanie; travestismo

tranzystor /trãw̃ˈzɨstɔr/ (n)
1. (elektryczność) przyrząd półprzewodnikowy służący do wzmacniania sygnałów elektrycznych; transistor
2. (potocznie, potoczny) mały, przenośny odbiornik radiowy transistor

trapez /ˈtrapɛs/ (n)
1. (geometria) czworokąt, który posiada dwa równoległe boki; trapecio
2. (sport, sportowy) przyrząd gimnastyczny w postaci drążka zawieszonego poziomo na linach; trapecio

tratować /traˈtɔvaʨ̑/ (v)
niszczyć lub uszkadzać coś przez przebiegnięcie po czymś atropellar

tratwa /ˈtratfa/ (n)
rodzaj płaskiej, często prowizorycznej, konstrukcji służącej do transportu po wodzie; balsa, armadía

traumatologia /ˌtrawmatɔˈlɔɟja/ (n)
(medycyna, medyczny) dział medycyny zajmujący się operacyjnym leczeniem obrażeń ciała spowodowanych urazami; traumatología

traumatyczny /ˌtrawmaˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
1. (medycyna, medyczny) związany z traumą – uszkodzeniem organizmu traumático
2. (psychologia, psychologiczny) związany z traumą, ciężkim przeżyciem traumático

trawa /ˈtrava/ (n)
1. (botanika, botaniczny) roślina z rodziny wiechlinowatych, zwykle w kolorze zielonym, rozłogowa lub kępiasta, o długich, wąskich liściach; hierba, grama
2. (potocznie, potoczny) marihuana hierba

trawienie /traˈvʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
(fizjologia, fizjologiczny) rozkładanie spożytego pokarmu na prostsze części, które mogą być łatwo pobrane przez układ pokarmowy; digestión

trawnik /ˈtravʲɲik/ (n)
poletko trawy o charakterze ozdobnym; césped, prado

trawożerny (adj)
(zoologia, zoologiczny) żywiący się trawą herbívoro

trebusz /ˈtrɛbuʃ/ (n)
(historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) barobalistyczna machina miotająca, wyrzucająca pociski stromotorowo; fundíbulo, trabuquete, lanzapiedras

tren /trɛ̃n/ (n)
1. (książkowy) ogon, wydłużona część sukni lub płaszcza ciągnąca się z tyłu po ziemi; element ubioru uroczystego, ceremonialnego; cola
2. (literacko) gatunek liryczny o charakterze elegijnym, poświęcony zmarłej osobie, wychwalający jej zalety i zasługi oraz opłakujący jej śmierć; treno, endecha, planto

trener /ˈtrɛ̃nɛr/ (n)
1. (sport, sportowy) osoba zajmująca się przygotowaniami zawodnika lub drużyny do zawodów; rzadziej także osoba przekazująca podopiecznym umiejętności z innych dziedzin; entrenador
2. (technologia, technika, techniczny) urządzenie pozwalające na nabywanie i doskonalenie praktycznych umiejętności np. latania czy jazdy samochodem entrenador, simulador

trenerka /trɛ̃ˈnɛrka/ (n)
forma żeńska od: trener entrenadora

treser /ˈtrɛsɛr/ (n)
(książkowy) człowiek tresujący zwierzęta adiestrador

triada /ˈtrʲjada/ (n)
zbiór trzech elementów pozostających w relacji między sobą tríada, tríade

trias /trʲjas/ (n)
(geologia, geologiczny) jeden z okresów geologicznych; Triásico

tribologia /ˌtrʲibɔˈlɔɟja/ (n)
(mechanika) nauka badająca tarcie między ciałami stałymi; tribología

trichotillomania (n)
(psychologia, psychologiczny) zaburzenie polegające na niemożności powstrzymania się od wyrywania włosów; tricotilomanía

triera (n)
(historia, historyczny, historycznie) (starożytność) grecka galera o trzech rzędach wioseł, później wzbogacona o żagiel; trirreme

trijodotyronina (n)
(biochemia, biochemiczny) organiczny związek chemiczny, jeden z hormonów tarczycy; triyodotironina

trik /trʲik/ (n)
sztuczka zastosowana w celu osiągnięcia jakiegoś szczególnego efektu truco, ardid

trimaran /trʲĩˈmarãn/ (n)
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) (marynarka) łódź żaglowa lub statek o trzech równoległych, połączonych ze sobą kadłubach; trimarán

triumwirat /trʲjũw̃ˈvʲirat/ (n)
trójka osób, które rządzą razem; triunvirato

trochę /ˈtrɔxɛ/ (indefiniteCardinalNumeral)
w niewielkim stopniu, niewiele un poco

trociny /trɔˈʨ̑ĩnɨ/ (n)
1. (przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) rzecz bezwartościowa bodrio
2. drobne odpady po obróbce drewna; serrín

trockizm (n)
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) lewicowy ruch polityczny bazujący na ideach Lwa Trockiego, wiążą się z nim hasła takie jak: permanentna rewolucja, niemożliwość zbudowania socjalizmu tylko w jednym kraju oraz antystalinizm; trotskíismi, trotskismo

troglodyta /ˌtrɔɡlɔˈdɨta/ (n)
1. (antropologia, antropologiczny) członek prymitywnego plemienia, zamieszkującego jaskinie; cavernícola, troglodita
2. człowiek uważany za gorszego w rozwoju kulturowym i osobistym; człowiek mało inteligentny bárbaro, troglodita
3. (ornitologia, ornitologiczny) Troglodytidae, (zobacz) strzyżyk reyezuelo, troglodita

trojański (adj)
związany z Troją, dotyczący Troi troyano

trojka /ˈtrɔjka/ (n)
1. (historia, historyczny, historycznie) (ekonomia, ekonomiczny) zespół złożony z Komisji Europejskiej, Europejskiego Banku Centralnego i Międzynarodowego Funduszu Walutowego, który odpowiadał za ustalenie warunków udzielenia pomocy finansowej Grecji, Irlandii, Portugalii i Cyprowi troika
2. (historia, historyczny, historycznie) rodzaj trójkonnego rosyjskiego zaprzęgu; troika
3. (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) komitet złożony z trzech osób, zwłaszcza z poprzedniego przewodniczącego, obecnego i przyszłego troika

trolejbus /trɔˈlɛjbus/ (n)
drogowy pojazd komunikacji miejskiej napędzany energią elektryczną pobieraną z sieci trakcyjnej; trolebús

trolling /ˈtrɔlʲĩŋk/ (n)
(informatyka, informatyczny) wysyłanie wrogich, obraźliwych lub kontrowersyjnych wiadomości na jedno z publicznych miejsc w Internecie w celu wzniecenia kłótni; anzuelo, cebo, trola

tromtadracja /ˌtrɔ̃mtaˈdraʦ̑ʲja/ (n)
(książkowy) (pejoratywnie, pejoratywny) krzykliwe i demonstracyjne przedstawienie jakichś poglądów lub wyniosłych haseł pozbawionych treści fantochada

tron /trɔ̃n/ (n)
1. fotel lub podobny mebel przeznaczony dla monarchów lub hierarchów kościelnych; trono
2. (przenośnie, przenośnia) stanowisko monarchy w danym kraju trono
3. (żartobliwie) sedes, muszla klozetowa trono

trop /trɔp/ (n)
ślad odciśniętych stóp rastro, huella, pisada

tropik /ˈtrɔpʲik/ (n)
(geografia, geograficzny) gorąca i wilgotna strefa klimatyczna na Ziemi położona między zwrotnikami; trópico

tropikalny /ˌtrɔpʲiˈkalnɨ/ (adj)
typowy dla strefy międzyzwrotnikowej, o klimacie gorącym i wilgotnym tropical

tropowiec (n)
(kynologia, kynologiczny) (łowiectwo, łowiecki) pies tropiący zwierzynę; sabueso

trubadur (n)
(historia, historyczny, historycznie) (literacko) poeta dworski tworzący w XI–XIII wieku w południowej Francji, wędrowny poeta i śpiewak; trovador

trucizna /truˈʨ̑izna/ (n)
substancja mogąca zakłócić funkcjonowanie organizmu lub spowodować śmierć; veneno

trudnić się /ˈtrudʲɲiʨ̑‿ɕɛ/ (v)
(książkowy) zajmować się, pracować przy/w czymś w celach zarobkowych profesar

trudność /ˈtrudnɔɕʨ̑/ (n)
1. coś, co jest trudne dificultad
2. przeszkoda, coś, co utrudnia osiągnięcie celu dificultad, contrariedad
3. właściwość rzeczy trudnych dificultad, escollo, inconveniente

trudny /ˈtrudnɨ/ (adj)
1. taki, którego wykonanie wymaga wysiłku difícil
2. niełatwy do zrozumienia difícil

truizm /ˈtru<sup>j</sup>ism̥/ (n)
wypowiedź prawdziwa, ale taka, że jej treść jest wszystkim znana; banał, coś oczywistego truismo

trujący /truˈjɔ̃nʦ̑ɨ/ (adj)
taki, który truje, szkodzi zdrowiu, powodujący zatrucie lub śmierć venenoso

trumna /ˈtrũmna/ (n)
zazwyczaj drewniany pojemnik, do którego kładzie się ciało zmarłej osoby, ataúd, féretro

trunek /ˈtrũnɛk/ (n)
(książkowy) napój alkoholowy bebida alcohólica

trup /trup/ (n)
1. (potocznie, potoczny) (pogardliwie) wyeksploatowany, zniszczony przedmiot, urządzenie, najczęściej samochód cuerpo
2. ciało zmarłego człowieka; (rzadki, rzadko używany) zwierzęcia cadáver

trupia czaszka /ˈtrupʲja ˈʧ̑aʃka/ (n)
schematyczny rysunek ludzkiej czaszki, często nad skrzyżowanymi piszczelami będący symbolem śmierci calavera

truskawka /truˈskafka/ (n)
1. (botanika, botaniczny) Fragaria grandiflora, Fragaria ananassa, roślina uprawna o czerwonych, soczystych owocach, powstała ze skrzyżowania poziomki wirginijskiej i poziomki chilijskiej; fresa
2. (kulinaria) owoc truskawki (1.1) fresa

truteń /ˈtrutɛ̃ɲ/ (n)
1. (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) (pszczelarstwo, pszczelarski) samiec pszczoły miodnej; zángano
2. (potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) (pejoratywnie, pejoratywny) mężczyzna, który nie pracuje, a żyje cudzym kosztem zángano

truć (v)
1. powodować objawy choroby lub śmierć poprzez działanie trucizny envenenar, intoxicar
2. (pogardliwie) mówić rozwlekle, natrętnie prosić fastidiar, hacer la puñeta
3. zażywać truciznę envenenarse, tomar veneno

trwać /tr̥faʨ̑/ (v)
1. istnieć lub odbywać się przez jakiś czas durar
2. pozostawać w niezmienionej sytuacji albo pozycji durar

trwała /ˈtr̥fawa/ (n)
(potocznie, potoczny) (fryzjerstwo, fryzjerski) trwała ondulacja permanente

trwała ondulacja /ˈtr̥fawa ˌɔ̃nduˈlaʦ̑ʲja/ (n)
(fryzjerstwo, fryzjerski) zabieg fryzjerski polegający na sfalowaniu lub skręceniu włosów środkami chemicznymi tak, aby nie uległy szybkiemu rozprostowaniu; ondulación permanente, permanente

tryb /trɨp/ (n)
1. (językoznawstwo, językoznawczy) kategoria gramatyczna wyrażająca stosunek mówiącego do treści wypowiedzenia; modo
2. koło zębate, szczególnie duże; engranaje, engrane, rueda dentada
3. procedura lub ustalony wariant jej wykonania forma, manera, modo

tryb orzekający /ˈtrɨp ˌɔʒɛkaˈjɔ̃nʦ̑ɨ/ (n)
(gramatyka) jeden z trybów czasownika wyrażający neutralny lub obiektywny stosunek mówiącego do podawanych faktów; indicativo, modo indicativo

tryb przypuszczający /ˈtrɨp ˌːʃɨpuʃʧ̑aˈjɔ̃nʦ̑ɨ/ (n)
(gramatyka) jeden z trybów czasownika wyrażający przypuszczenie, wątpliwość, niezdecydowanie; condicional, modo condicional, modo potencial, potencial

tryb rozkazujący /ˈtrɨp ˌrɔskazuˈjɔ̃nʦ̑ɨ/ (n)
(gramatyka) jeden z trybów czasownika wyrażający rozkaz, życzenie, prośbę lub przyzwolenie; modo imperativo, imperativo

tryb łączący /ˈtrɨp wɔ̃n͇ˈʧ̑ɔ̃nʦ̑ɨ/ (n)
(gramatyka) jeden z trybów czasownika, wyrażający m.in. życzenie, polecenie, możliwość, potrzebę lub wątpliwość; subjuntivo, modo subjuntivo

trybalizm /trɨˈbalʲism̥/ (n)
(socjologia, socjologiczny) utrzymywanie się w społeczeństwach narodowych dawnych podziałów i odrębności klanowych, plemiennych tribalismo

tryftong /ˈtrɨftɔ̃ŋk/ (n)
(językoznawstwo, językoznawczy) dźwięk samogłoskowy o zmiennym przebiegu artykulacji, będący złożeniem samogłoski i dwóch półsamogłosek; przez użytkowników języka postrzegany jako złożenie trzech samogłosek triptongo

trygonometryczny (adj)
związany z trygonometrią, dotyczący trygonometrii trigonométrico

tryk /trɨk/ (n)
(zoologia, zoologiczny) samiec owcy gotowy do rozpłodu carnero, morueco

trylion /ˈtrɨlʲjɔ̃n/ (n)
liczba o wartości: 1 000 000 000 000 000 000 = 1018; trillón

trylogia (n)
cykl składający się z trzech utworów literackich, muzycznych lub filmowych, z których każdy stanowi odrębną całość, lecz połączonych np. wspólną tematyką, grupą bohaterów trilogía

trymestr /ˈtrɨ̃mɛstr̥/ (n)
(urzędowy) trzymiesięczny okres stanowiący jedną trzecią roku akademickiego na niektórych uczelniach trimestre

trypolitanka /ˌtrɨpɔlʲiˈtãnka/ (n)
mieszkanka Trypolisu tripolitana

trypolitańczyk /ˌtrɨpɔlʲiˈtãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
mieszkaniec Trypolisu tripolitano

trypolitański /ˌtrɨpɔlʲiˈtãj̃sʲci/ (adj)
odnoszący się do miasta Trypolis tripolitano

tryptyk /ˈtrɨptɨk/ (n)
1. (sztuka) dzieło (malarskie, literackie, rzeźbiarskie, filmowe itp.) składające się z trzech części; tríptico
2. trójdzielna nastawa ołtarzowa tríptico

trywialny /trɨˈvʲjalnɨ/ (adj)
(książkowy) niewyszukany, pospolity trivial

trzcina cukrowa (n)
(rolnictwo, rolniczy) (botanika, botaniczny) roślina uprawna z gatunku Saccharum officinarum, (zobacz) cukrowiec lekarski; caña de azúcar

trzeba /ˈṭʃɛba/ (v)
…tworzący wyrażenia, w których wykonanie czynności jest konieczne lub niezbędne; musieć w formie bezosobowej haber que

trzechsetlecie /ˌṭʃɛxsɛˈtlɛʨ̑ɛ/ (n)
1. okres trzystu lat tricentenario
2. trzechsetna rocznica tricentenario

trzeciej możliwości nie ma
wyrażenie charakteryzujące sytuację, w której są tylko dwie możliwości una tercera cosa no se da

trzeciorzęd /ṭʃɛˈʨ̑ɔʒɛ̃nt/ (n)
(geologia, geologiczny) starszy okres (system) kenozoiku, dzielący się na paleogen i neogen; Terciario

trzepaczka /ṭʃɛˈpaʧ̑ka/ (n)
1. narzędzie do ubijania piany z białek jaj lub śmietany; batidora, batidor
2. przyrząd do trzepania dywanów z kurzu; sacudidor

trzepotanie przedsionków (n)
(medycyna, medyczny) rodzaj zaburzenia – arytmii, polegający na szybkim i uporządkowanym rytmie przedsionkowym serca o częstotliwości zwykle w granicach 250-350 na minutę aleteo auricular

trzewik /ˈṭʃɛvʲik/ (n)
rodzaj obuwia, charakteryzujący się twardą (trwałą) zelówką i obejmującą kostkę sznurowaną cholewką botín

trzeć /ṭʃɛʨ̑/ (v)
1. (kulinaria) rozdrabniać na cząstki lub rozgniatać na jednolitą masę rallar
2. (rzadki, rzadko używany) uwierać, obcierać rozar
3. dotykać, utrudniając ruch rozar
4. naciskając, pocierać frotar, estregar, restregar
5. (zoologia, zoologiczny) (o rybach) odbywać tarło, wykonywać funkcje rozrodcze desovar, poner huevo
6. pocierać sobą o coś estregarse, frotarse

trzeźwy /ˈṭʃɛʑvɨ/ (adj)
1. kierujący się rozumem, rozsądkiem juicioso, sensato
2. niepijany sobrio
3. przytomny, rozbudzony despejado, lúcido

trzmiel /ṭʃmʲjɛl/ (n)
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Bombus, owłosiony owad żyjący w koloniach mieszkający w gniazdach zakładanych w ziemi; abejorro, abejarrón, abejón

trzmielojad /ṭʃmʲjɛˈlɔjat/ (n)
(ornitologia, ornitologiczny) Pernis apivorus, drapieżny ptak żywiący się żądłówkami; halcón abejero

trznadel zwyczajny /ˈṭʃnadɛl zvɨˈʧ̑ajnɨ/ (n)
(ornitologia, ornitologiczny) Emberiza citrinella, mały ptak częściowo wędrowny z rodziny trznadlowatych; escribano cerillo

trzustka /ˈṭʃustka/ (n)
(anatomia, anatomiczny) gruczoł jamy brzusznej składający się z części hormonalnej i trawiennej; páncreas

trzustkowy (adj)
(anatomia, anatomiczny) związany z trzustką pancreático, pancrático

trzy czwarte /ˈṭʃɨ ˈʧ̑fartɛ/
część całości równa trzem ćwiartkom tres cuartos

trzycyfrowy /ˌṭʃɨʦ̑ɨfˈrɔvɨ/ (adj)
składający się z trzech cyfr, mający trzy cyfry de tres dígito

trzydziestodwójka (n)
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) nuta trwająca jedną trzydziestodrugą całej nuty; fusa

trzydziestolatek /ˌṭʃɨʥ̑ɛstɔˈlatɛk/ (n)
osoba w wieku 30-39 lat treintañero

trzymać /ˈṭʃɨ̃maʨ̑/ (v)
1. chwycić coś / kogoś (np. rękami, nogami, zębami) i nie wypuszczać tener, sostener
2. pozostawiać w określonym stanie lub w określonej sytuacji tener, mantener

trzymać język za zębami /ˈṭʃɨ̃maʨ̑ ˈjɛ̃w̃zɨɡ ˌza‿zɛ̃mˈbãmʲi/ (v)
(przenośnie, przenośnia) dochowywać tajemnicy, być ostrożnym w wypowiedziach callar la boca, tener la boca cerrada

trzymać kciuki /ˈṭʃɨ̃maʨ̑ ˈcʨ̑üci/ (v)
życzyć komuś powodzenia, czasem zaciskając przy tym palce cruzar los dedos

trzymiesięczny /ˌṭʃɨ̃mʲjɛ̇ˈɕɛ̃n͇ʧ̑nɨ/ (adj)
1. będący w wieku trzech miesięcy de tres meses
2. przypadający co trzy miesiące que ocurrir cada tres mes, trimestral
3. trwający trzy miesiące de tres meses, trimestral

trzyminutowy (adj)
trwający trzy minuty de tres minuto

trzysylabowy /ˌṭʃɨsɨlaˈbɔvɨ/ (adj)
liczący trzy sylaby, składający się z trzech sylab trisílabo

trzęsawisko (n)
podmokły i grząski teren, zwykle porośnięty szuwarami cenagal

trzęsidupa /ˌṭʃɛ̃w̃ɕiˈdupa/ (n)
(wulgarnie, wulgaryzm) tchórzliwy człowiek cagón

trzęsienie ziemi /ṭʃɛ̃w̃ˈɕɛ̇̃ɲɛ ˈʑɛ̃mʲi/ (n)
(geofizyka) wstrząsy ziemi, najczęściej pochodzenia tektonicznego; terremoto, seísmo

trój- /truj/
pierwszy człon wyrazów złożonych oznaczających trzykrotne wystąpienie czegoś lub całość składającą się z trzech części tri-

trójfazowy /ˌtrujfaˈzɔvɨ/ (adj)
składający się z trzech faz, etapów trifásico

trójgłowy /trujˈɡwɔvɨ/ (adj)
taki, który ma trzy głowy tricéfalo, tricípite, tríceps

trójkołowy /ˌtrujkɔˈwɔvɨ/ (adj)
taki, który ma trzy koła de tres rueda

trójkąt /ˈtrujkɔ̃nt/ (n)
1. (matematyka, matematyczny) wielokąt posiadający trzy boki triángulo
2. (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument perkusyjny uderzany pałeczką triángulo

trójlistny /trujˈlʲistnɨ/ (adj)
złożony z trzech liści, mający trzy liście de tres hoja

trójmasztowiec /ˌtrujmaˈʃtɔvʲjɛʦ̑/ (n)
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) statek posiadający trzy maszty barco de tres palo

trójmasztowy /ˌtrujmaˈʃtɔvɨ/ (adj)
o żaglowcu: mający trzy maszty de tres palo

trójnóg /ˈtrujnuk/ (n)
przedmiot, sprzęt o trzech nogach trípode

trójpłat /ˈtrujpwat/ (n)
(lotnictwo, lotniczy) samolot o trzech płatach nośnych; triplano

trójskok /ˈtrujskɔk/ (n)
(sport, sportowy) konkurencja lekkoatletyczna, w której zawodnik musi wykonać trzy następujące po sobie skoki i wylądować na piaszczystej skoczni obunóż; triple salto

trójwartościowy (adj)
(chemia, chemiczny) wykorzystujący trzy elektrony do utworzenia wiązania chemicznego trivalente

trójwymiarowy /ˌtrujvɨ̃mʲjaˈrɔvɨ/ (adj)
mający trzy wymiary (najczęściej: długość, szerokość i wysokość) tridimensional

trójząb /ˈtrujzɔ̃mp/ (n)
(historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) ręczna broń drzewcowa zakończona potrójnym ostrzem; tridente

trójzębny /trujˈzɛ̃mbnɨ/ (adj)
(książkowy) o przedmiotach mający trzy zęby (ostrza) tridente

trąba /ˈtrɔ̃mba/ (n)
(zoologia, zoologiczny) wydłużony i umięśniony narząd chwytny u niektórych zwierząt (np. słonia); trompa

trąbka /ˈtrɔ̃mpka/ (n)
1. (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) specjalny narząd, służący do przyjmowania pokarmu w postaci płynnej trompa
2. (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) bezstroikowy, dęty, blaszany instrument muzyczny lub sygnalizacyjny z ustnikiem; trompeta

trąd /trɔ̃nt/ (n)
(medycyna, medyczny) choroba zakaźna skóry i układu nerwowego; lepra

trądzik /ˈtrɔ̃ɲʥ̑ik/ (n)
(medycyna, medyczny) schorzenie skóry wywołane przez łojotok acné

trądzik różowaty (n)
(medycyna, medyczny) przewlekła i zapalna dermatoza polegająca na występowaniu wykwitów rumieniowych, grudkowych i krostkowych; rosácea

trębacz (n)
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) muzyk, który gra na trąbce trompetista

tu /tu/ (pronoun)
…miejsce, w którym znajduje się mówiący aquí, acá

tu leży pies pogrzebany /ˈtu ˈlɛʒɨ ˈpʲjɛs ˌpɔɡʒɛˈbãnɨ/ (proverb)
wyrażenie używane, gdy ktoś znajduje sedno sprawy, przyczynę problemu esa es la madre del cordero

tuba /ˈtuba/ (n)
1. (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument dęty blaszany, basowy lub kontrabasowy; tuba
2. opakowanie w formie rurki służące do przechowywania substancji półpłynnych tubo
3. zawartość tuby (1.1) tubo

tubylec /tuˈbɨlɛʦ̑/ (n)
osoba pochodząca z lokalnej populacji, rdzennej ludności jakiegoś kraju indígena, nativo

tuf /tuf/ (n)
(geologia, geologiczny) rodzaj skały osadowej, składającej się z materiału piroklastycznego; toba

tukan /ˈtukãn/ (n)
(ornitologia, ornitologiczny) barwny ptak południowoamerykański o dużym dziobie, z rodzaju Ramphastos, w podrodzinie tukanów; tucán

tul /tul/ (n)
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Tm i liczbie atomowej 69; tulio

tulipan /tuˈlʲipãn/ (n)
(botanika, botaniczny) Tulipa L., posiadająca wiele odmian roślina cebulowa z rodziny liliowatych, z pojedynczymi dużymi kwiatami; tulipán

tumiwisizm /ˌtũmʲiˈvʲiɕism̥/ (n)
(potocznie, potoczny) (żartobliwie) postawa charakteryzująca się obojętnością, biernością, brakiem zaangażowania, lekceważeniem czegoś pasotismo

tundra /ˈtũndra/ (n)
(geografia, geograficzny) bezleśne zbiorowisko roślinności w zimnym klimacie strefy arktycznej i subarktycznej; tundra

tunel /ˈtũnɛl/ (n)
1. budowla ziemna umożliwiająca poprowadzenie drogi lub torów kolejowych pod ziemią, górą, wodą itp.; túnel
2. (informatyka, informatyczny) połączenie się ze zdalnym komputerem przez połączenie się z pośrednim komputerem, z którego dopiero następuje docelowe połączenie; túnel

tunezyjski /ˌtũnɛˈzɨjsʲci/ (adj)
odnoszący się do państwa Tunezja tunecino

tunika /tũˈɲika/ (n)
(historia, historyczny, historycznie) (starożytność) spodnia, lekka szata wełniana, zwykle z krótkim rękawem lub bez, noszona przez mężczyzn i kobiety w starożytnym Rzymie; túnica

turban /ˈturbãn/ (n)
męskie nakrycie głowy w postaci zwoju noszone w krajach orientalnych; turbante

turbina /turˈbʲĩna/ (n)
(technologia, technika, techniczny) silnik zmieniający energię kinetyczną cieczy lub gazu na ruch obrotowy; turbina

turecki /tuˈrɛʦ̑ʲci/ (adj)
odnoszący się do Turcji, do zamieszkujących ją Turków, do ich kultury, dziejów, języka itp. turco

turkawka /turˈkafka/ (n)
(ornitologia, ornitologiczny) (Streptopelia turtur) średniej wielkości ptak leśny podobny do gołębia; tórtola

turkmeński /turkˈmɛ̃j̃sʲci/ (adj)
odnoszący się do Turkmenów lub do Turkmenistanu turcomano, turkmeno

turkmeński /turkˈmɛ̃j̃sʲci/ (n)
język urzędowy Turkmenistanu; turcomano, turkmeno

turkus /ˈturkus/ (n)
1. (mineralogia, mineralogiczny) minerał o barwie niebieskawej lub niebieskozielonej; turquesa
2. barwa, zielony odcień cyjanu; turquesa

turkusowy /ˌturkuˈsɔvɨ/ (adj)
1. (jubilerstwo, jubilerski) (mineralogia, mineralogiczny) dotyczący turkusu, wykonany z turkusu, związany z turkusem, ozdobiony turkusem turquesa
2. (książkowy) mający kolor niebieskawy lub niebieskawozielony, taki jak kolor turkusu turquesa

turniej (n)
1. (historia, historyczny, historycznie) średniowieczne zawody rycerskie; torneo, justa
2. (sport, sportowy) rozgrywki lub zawody sportowe; torneo

turysta /tuˈrɨsta/ (n)
osoba uprawiająca turystykę turista

turystka /tuˈrɨstka/ (n)
kobieta, która podróżuje dla przyjemności turista

turystyczny /ˌturɨˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
związany z turystyką lub turystami turístico

turystyka /tuˈrɨstɨka/ (n)
wyjazdy poza miejsce zamieszkania w celach krajoznawczych lub wypoczynkowych; turismo

turystyka aborcyjna (n)
podróżowanie z kraju o restrykcyjnych przepisach aborcyjnych do tego, w którym są one łagodniejsze w celu wykonania aborcji; turismo abortivo

turyńczyk /tuˈrɨ̃j̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
mieszkaniec Turynu lub mężczyzna pochodzący z Turynu turinés

turyński /tuˈrɨ̃j̃sʲci/ (adj)
charakterystyczny dla Turynu, związany z Turynem, wywodzący się z Turynu turinés

tusz /tuʃ/ (n)
farba wodna używana zwykle do napełniania wkładów w długopisach tinta china

tuzin /ˈtuʑĩn/ (n)
12 sztuk docena

tułów /ˈtuwuf/ (n)
1. (anatomia, anatomiczny) ciało ssaka oprócz głowy i kończyn; tronco
2. (zoologia, zoologiczny) odcinek ciała u owadów i skorupiaków (zwykle pomiędzy głową a odwłokiem) tórax

tuńczyk /ˈtũj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
(ichtiologia, ichtiologiczny) duża, żyjąca w ławicach, ryba drapieżna, ważna w rybołówstwie; atún

tuż /tuʃ/ (adv)
prawie, blisko casi

twardy /ˈtfardɨ/ (adj)
1. nie miękki, nieuginający się pod naciskiem duro
2. ciężki, trudny duro
3. o człowieku odporny, niepoddający się przeciwnościom i emocjom duro
4. nieustępliwy, niedający się przekonać do zmiany zdania duro
5. surowy, bezlitosny duro

twardy orzech do zgryzienia /ˈtfardɨ ˈɔʒɛγ ˌdɔ‿zɡrɨˈʑɛ̇̃ɲa/ (idiom)
trudna sprawa duro de pelar

twardówka (n)
(anatomia, anatomiczny) biała błona pokrywająca wewnętrzną powierzchnię oka; esclerótica

twarz /tfaʃ/ (n)
przednia część głowy człowieka, zawierająca usta, nos, oczy cara, rostro, faz

twarzą w twarz /ˈtfaʒɔ̃w̃ ˈf‿tfaʃ/ (adv)
bezpośrednio cara a cara

twaróg /ˈtfaruk/ (n)
(spożywczy) produkt wytwarzany z mleka po oddzieleniu serwatki; rodzaj sera, świeżego, niedojrzewającego queso bianco, requesón

twierdza /ˈtfʲjɛrʣ̑a/ (n)
(architektura, architektoniczny) (wojskowość, wojskowy) rodzaj stałej fortyfikacji obronnej, złożonej z fortów i umocnień połączonych w całość; fortaleza, fuerte, bastión

twierdzić /ˈtfʲjɛrʲʥ̑iʨ̑/ (v)
zapewniać o czymś ((zobacz) twierdzenie) afirmar

tworzywo sztuczne (n)
(technologia, technika, techniczny) (chemia, chemiczny) materiał łatwy w przetwórstwie, zbudowany z polimerów nie występujących w naturze, a wytworzonych przez człowieka materia plástica

tworzyć /ˈtfɔʒɨʨ̑/ (v)
budować, konstruować coś nowego (również z niczego); przyczyniać się do powstania czegoś (także pojęć niematerialnych) crear, formar

twój /tfuj/ (pronoun)
2 os. lp tuyo

twórca /ˈtfurʦ̑a/ (n)
(książkowy) osoba, która coś stworzyła, najczęściej dzieło sztuki creador

twórczość /ˈtfurʧ̑ɔɕʨ̑/ (n)
1. aktywność opierająca się na tworzeniu, byciu kreatywnym creación
2. dzieła; prace tworzone przez kogoś, ogół dorobku twórczego; dorobek artystyczny; 'biesiady'; akt obra

twórczyni /tfurˈʧ̑ɨ̃ɲi/ (n)
forma żeńska od: twórca creadora

ty /tɨ/ (personalPronoun)
(gramatyka) druga osoba liczby pojedynczej tú

tybetański /ˌtɨbɛˈtãj̃sʲci/ (adj)
odnoszący się do Tybetu; związany lub wywodzący się z Tybetu tibetano

tybetański /ˌtɨbɛˈtãj̃sʲci/ (n)
(językoznawstwo, językoznawczy) język Tybetańczyków; tibetano

tyczkarz /ˈtɨʧ̑kaʃ/ (n)
(sport, sportowy) zawodnik skoków o tyczce pertiguista

tydzień /ˈtɨʥ̑ɛ̇̃ɲ/ (n)
1. okres siedmiu kolejnych dni, zwykle od poniedziałku do niedzieli, będący częścią miesiąca, związany prawdopodobnie ze zmianami Księżyca, powtarzający się cyklicznie; semana
2. każdy okres siedmiu dni semana

tygodnik /tɨˈɡɔdʲɲik/ (n)
czasopismo ukazujące się co tydzień semanario

tygodniowo /ˌtɨɡɔdʲˈɲɔvɔ/ (adv)
w ciągu tygodnia; dotyczy ilości czegoś a la semana, semanalmente

tygodniowy (adj)
1. odnoszący się do tygodnia; funkcjonujący, trwający, istniejący przez tydzień semanal
2. zdarzający się, ukazujący się co tydzień; przypadający raz na tydzień semanal, semanario

tygrys /ˈtɨɡrɨs/ (n)
(zoologia, zoologiczny) Panthera tigris, duży drapieżnik z rodziny kotowatych z wyrazistymi pręgami na sierści; tigre

tygrysica /ˌtɨɡrɨˈɕiʦ̑a/ (n)
(zoologia, zoologiczny) samica tygrysa tigresa

tykanie /tɨˈkãɲɛ/ (n)
(rzeczownik odczasownikowy) od: tykać tictac

tylko /ˈtɨlkɔ/ (conjunction)
łączy frazy o przeciwstawnym znaczeniu lub wyodrębnia dany element sino

tylko /ˈtɨlkɔ/ (particle)
oznacza ograniczenie, wyróżnienie, wyodrębnienie solamente, sólo

tylne światło (n)
lampa sygnalizacyjna umieszczona z tyłu pojazdu calavera, luz trasera

tym (adv)
…wskazujący na większy stopień intensywności cechy lub stanu rzeczy w podanych okolicznościach tanto

tymczasem /tɨ̃mˈʧ̑asɛ̃m/ (adv)
1. do tego czasu, o którym była mowa de momento, por ahora, por el momento
2. w tym samym czasie, o którym była mowa mientras tanto, entre tanto, mientras

tymczasem /tɨ̃mˈʧ̑asɛ̃m/ (particle)
1. sygnalizuje treść niezgodną z oczekiwaniami wyrażonymi w pierwszej części zdania mientras que
2. sygnalizuje treść przeciwstawną do tego, co było powiedziane przed chwilą mientras que

tymczasowo (adv)
nie na stałe; do czasu spodziewanej zmiany temporalmente, provisionalmente

tymczasowy /ˌtɨ̃mʧ̑aˈsɔvɨ/ (adj)
taki, który trwa tylko, jakiś czas temporal, provisional

tymianek /tɨ̃ˈmʲjãnɛk/ (n)
(botanika, botaniczny) Thymus vulgaris, gatunek rośliny z rodziny jasnotowatych pochodzącej z rejonów Morza Śródziemnego i stosowanej jako przyprawa; tomillo

tympanon /tɨ̃mˈpãnɔ̃n/ (n)
(architektura, architektoniczny) gładkie lub wypełnione płaskorzeźbą pole wewnątrz frontonu; tímpano

tynk (n)
(budownictwo) powłoka odpowiednio przygotowanej zaprawy budowlanej nałożonej na surową powierzchnię ściany, filaru, sufitu, itp. enlucido

tynkarz /ˈtɨ̃ŋkaʃ/ (n)
(zawodowy) (budownictwo) murarz będący specjalistą w zakresie tynkowania enlucidor, revocador

tynkować /tɨ̃ŋˈkɔvaʨ̑/ (v)
nakładać tynk na wewnętrzną lub zewnętrzną ścianę budynku enlucir, enyesar

tynktura /tɨ̃ŋkˈtura/ (n)
(heraldyka, heraldyczny) barwa używana w heraldyce do wypełniania pól i godeł; esmalte

typ /tɨp/ (n)
1. (systematyka) (zoologia, zoologiczny) kategoria w systematyce zwierząt; filo
2. rodzaj, wzorzec tipo

typograficzny (adj)
związany z typografią, zgodny z zasadami typografii tipográfico

typologia (n)
nauka o typach, porównująca typy w zakresie różnych dziedzin tipología

typologiczny (adj)
związany z typologią tipológico

typowy /tɨˈpɔvɨ/ (adj)
często spotykany típico

tyrania (n)
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) rządy jednostki opierające się na przemocy i terrorze tiranía

tyrać /ˈtɨraʨ̑/ (v)
(potocznie, potoczny) ciężko pracować apencar, bregar, sudar

tyroksyna (n)
(biochemia, biochemiczny) organiczny związek chemiczny, jeden z hormonów tarczycy; tiroxina

tyrolski /tɨˈrɔlsʲci/ (adj)
dotyczący Tyrolu, związany z Tyrolem, pochodzący z Tyrolu tirolés

tyrystor (n)
przyrząd półprzewodnikowy stosowany w układach prostowniczych, przekaźnikowych i przełączających; tiristor

tysiąclecie /ˌtɨɕɔ̃nʦ̑ˈlɛʨ̑ɛ/ (n)
tysiąc lat milenio

tysiącletni /ˌtɨɕɔ̃nʦ̑ˈlɛtʲɲi/ (adj)
1. mający tysiąc lat milenario
2. trwający tysiąc lat milenario

tytan /ˈtɨtãn/ (n)
1. (mitologia grecka) każdy z olbrzymów, synów Uranosa i Gai, braci tytanid; (także, też) ich potomkowie; titán
2. (książkowy) człowiek wielkiego ducha, wybitny, przerastający pod każdym względem swoje otoczenie titán
3. (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ti i liczbie atomowej 22; titanio

tytanit /tɨˈtãɲit/ (n)
(mineralogia, mineralogiczny) minerał z grupy krzemianów; titanita

tytoń /ˈtɨtɔ̃ɲ/ (n)
1. suszone liście tej rośliny (1.1); tabaco
2. (botanika, botaniczny) Nicotiana, roślina zawierająca nikotynę; tabaco

tytuł /ˈtɨtuw/ (n)
1. napis, nagłówek, nazwa dzieła (filmu, sztuki teatralnej, utworu muzycznego, literackiego) lub jego rozdziałów; título
2. zdobyta godność, stopień naukowy, służbowy, także zajmowane stanowisko, pełniona funkcja título
3. podstawa czegoś, powód, racja título

tyć /tɨʨ̑/ (v)
zwiększać swoją masę za sprawą przyrostu tkanki tłuszczowej engordar

tyłek /ˈtɨwɛk/ (n)
(potocznie, potoczny) pośladki trasero, retaguardia

tęcza /ˈtɛ̃n͇ʧ̑a/ (n)
(meteorologia, meteorologiczny) zjawisko optyczne pod postacią kolorowego łuku z rozszczepionego światła; arco iris, arcoíris

tęczówka /tɛ̃n͇ˈʧ̑ufka/ (n)
(anatomia, anatomiczny) element budowy oka, nieprzezroczysta tarczka stanowiąca przednią część błony naczyniówkowej, w centrum zawierająca źrenicę; iris

tędy /ˈtɛ̃ndɨ/ (pronoun)
tą drogą (bliską od osoby wskazującej) por aquí

tępak /ˈtɛ̃mpak/ (n)
(potocznie, potoczny) (obraźliwie) osoba tępa, głupia, mało inteligentna, bezmyślna ceporro, torpón, zopenco

tęsknić /ˈtɛ̃w̃sʲkɲiʨ̑/ (v)
odczuwać tęsknotę; odczuwać brak czegoś dobrego, co wcześniej się miało; czuć nostalgię echar de menos, extrañar, añorar

tęsknota /tɛ̃w̃sˈknɔta/ (n)
uczucie żalu, smutku wywołane rozłąką z kimś, brakiem lub utratą kogoś albo czegoś nostalgia, añoranza

tętent /ˈtɛ̃ntɛ̃nt/ (n)
odgłos uderzających o ziemię kopyt biegnącego zwierzęcia trápala

tętniak /ˈtɛ̃ntʲɲak/ (n)
(medycyna, medyczny) ograniczone poszerzenia światła tętnicy; aneurisma

tętnica szczękowa /tɛ̃ntʲˈɲiʦ̑a ʃʧ̑ɛ̃ŋˈkɔva/ (n)
(anatomia, anatomiczny) tętnica doprowadzająca krew do twarzoczaszki; arteria maxilar

tłok /twɔk/ (n)
1. (technologia, technika, techniczny) element maszyny, który przyjmuje nacisk lub wywiera go na gaz, ciecz lub inną substancję, przekazując do niej lub odbierając od niej energię; pistón, émbolo
2. duża masa ludzi gentío, apretura

tłuczek do ziemniaków /ˈtwuʧ̑ɛɡ ˌdɔ‿ʑɛ̃mʲˈɲakuf/ (n)
(kulinaria) narzędzie do ręcznego rozgniatania ziemniaków po ugotowaniu aplastapatatas

tłum /twũm/ (n)
duża grupa ludzi zebrana w jednym miejscu muchedumbre, multitud, turba, gentío

tłumacz /ˈtwũmaʧ̑/ (n)
osoba przekładająca tekst pisany z jednego języka na inny; traductor, intérprete

tłumaczenie /ˌtwũmaˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
1. (rzeczownik odczasownikowy) od: tłumaczyć – przekładanie na inny język traducción, interpretación, explicación
2. (rzeczownik odczasownikowy) od: tłumaczyć – wyjaśnianie komuś czegoś explicación
3. jakieś słowo, wyrażenie lub tekst wyrażony w innym języku traducción, interpretación

tłumaczka /twũˈmaʧ̑ka/ (n)
1. kobieta dokonująca tłumaczenia wypowiedzi ustnej intérprete
2. kobieta przekładająca tekst pisany z jednego języka na inny traductora

tłumaczyć /twũˈmaʧ̑ɨʨ̑/ (v)
1. wyjaśniać, objaśniać coś, przekazywać zasadę działania czegoś explicar
2. wyjaśniać, podawać powód, dla którego postąpiło się w dany sposób explicar
3. wyrażać tę samą informację za pomocą innego języka niż wyjściowy traducir, interpretar
4. pracować jako tłumacz, być tłumaczem traducir, interpretar

tłumnie (adv)
w dużej grupie osób en tropa

tłusty /ˈtwustɨ/ (adj)
1. (pejoratywnie, pejoratywny) o człowieku: gruby gordo, gordinflón
2. pokryty tłuszczem albo będący w dotyku jak tłuszcz grasiento, graso
3. zawierający dużo tłuszczu grasiento, graso

tłusty czwartek /ˈtwustɨ ˈʧ̑fartɛk/ (n)
(etnografia, etnograficzny) ostatni czwartek karnawału, w którym zwyczajowo urządza się zabawy, przyjęcia i częstuje pączkami; jueves gordo, jueves lardero

tłuszcz /twuʃʧ̑/ (n)
(spożywczy) substancja uzyskana z tkanki tłuszczowej roślinnej lub zwierzęcej, mająca szerokie zastosowanie zwłaszcza w przemyśle spożywczym; grasa

tłuszczak (n)
(medycyna, medyczny) łagodny nowotwór składający się z tkanki tłuszczowej; lipoma

ubezpieczenie /ˌubɛspʲjɛˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
zapewnienie o odszkodowaniu za poniesioną stratę; działania prowadzące do zaspokojenia potrzeb finansowych osoby, która poniosła straty materialne seguro

ubezpieczenie na życie /ˌubɛspʲjɛˈʧ̑ɛ̃ɲɛ na‿ˈʒɨʨ̑ɛ/ (n)
(urzędowy) zapewnienie wypłaty odpowiedniej sumy osobie wskazanej, w razie śmierci osoby objętej tym ubezpieczeniem; seguro de vida

ubiegłoroczny /ˌubʲjɛɡwɔˈrɔʧ̑nɨ/ (adj)
taki, który wydarzył się w ubiegłym (poprzednim) roku del año pasado

ubierać /uˈbʲjɛraʨ̑/ (v)
1. zakładać, wkładać ubranie lub obuwie vestir
2. zakładać ubranie na swoje ciało ponerse, vestirse

ubijać (v)
1. (kulinaria) zmieniać produkty płynne na gęstą masę poprzez energiczne mieszanie batir
2. (potocznie, potoczny) powodować czyjąś śmierć matar
3. bijąc w coś, powodować mocniejsze powiązanie cząstek tego, zwiększać gładkość i twardość czego apisonar

ubiór /ˈubʲjur/ (n)
elementy nakładane na ciało; to, co ma się na sobie atuendo

uboczny (adj)
powstający przy okazji jakiegoś działania secundario, sub-

ubogi /uˈbɔɟi/ (adj)
1. nieobfitujący w coś pobre, modesto
2. posiadający mało dóbr materialnych pobre

ubranie /uˈbrãɲɛ/ (n)
wszystko, co służy do okrycia ludzkiego ciała ropa, vestido

ubrany (adj)
noszący odzież vestido

ubłocić /uˈbwɔʨ̑iʨ̑/ (v)
1. ubrudzić, pokrywając błotem embarrar, enlodar
2. ubrudzić, pokryć błotem samego siebie embarrarse, enlodarse

ucha /ˈuxa/ (n)
(kulinaria) typowa dla kuchni rosyjskiej zupa rybna przyrządzana z kilku gatunków ryb słodkowodnych uja

ucho /ˈuxɔ/ (n)
1. (anatomia, anatomiczny) narząd słuchu; oído, oreja
2. (potocznie, potoczny) o kimś, kto donosi orejera
3. klapki na czapce opuszczane dla zasłonięcia uszu (1.1) ojo
4. małżowina uszna oreja, oído
5. uchwyt kosza, garnka, filiżanki lub siatki asa
6. dziurka w igle, przez którą przewleka się nić asa

ucho wewnętrzne /ˈuxɔ vɛvˈnɛ̃nṭʃnɛ/ (n)
(anatomia, anatomiczny) część ucha mieszcząca receptory zmysłu słuchu i równowagi; oído interno

ucho środkowe /ˈuxɔ ɕrɔtˈkɔvɛ/ (n)
(anatomia, anatomiczny) część ucha, w której znajdują się kosteczki słuchowe i trąbka Eustachiusza; oído medio

uchodźca /uˈxɔʨ̑ʦ̑a/ (n)
osoba, która musiała opuścić swój kraj ze względu na wojnę, prześladowania lub klęski żywiołowe; refugiado

uchwała /uˈxfawa/ (n)
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) akt woli kolegialnego organu państwowego, samorządu lub organizacji, podejmowany z reguły na posiedzeniu tego gremium, po przeprowadzeniu głosowania; resolución

ucieczka /uˈʨ̑ɛʧ̑ka/ (n)
szybkie uciekanie skądś lub przed czymś fuga, huida, evasión

uciekać /uˈʨ̑ɛkaʨ̑/ (v)
1. (przenośnie, przenośnia) unikać czegoś, nie chcieć konfrontacji z czymś evitar, rehuir
2. o substancjach: wylewać się, wydostawać się, przeciekać derramarse, escaparse, rebosar
3. pośpiesznie opuszczać jakieś miejsce (najczęściej ze względu na niebezpieczeństwo, zagrożenie) huir, escapar, escaparse, fugarse

ucisk (n)
oddziaływanie pewną siłą na coś presión

uciskać /uˈʨ̑iskaʨ̑/ (v)
prześladować, ograniczać czyjąś wolność esclavizar

uciążliwy /ˌuʨ̑ɔ̃w̃ʒˈlʲivɨ/ (adj)
1. męczący, dokuczliwy embarazoso, molesto, pesado
2. taki, którego wykonanie sprawia kłopot, trudności, wymaga dużego wysiłku pesado, embarazoso, molesto

uczciwie /uʧ̑ʲˈʨ̑ivʲjɛ/ (adv)
w sposób uczciwy, dobry, czysty honestamente, honradamente

uczciwość /uʧ̑ʲˈʨ̑ivɔɕʨ̑/ (n)
uczciwe zachowanie honradez

uczciwy /uʧ̑ʲˈʨ̑ivɨ/ (adj)
(o człowieku) szanujący własność innych ludzi, nie oszukujący (również w użyciu rzeczownikowym) honrado

uczelniany (adj)
związany z uczelnią, odnoszący się do uczelni universitario

uczennica /ˌuʧ̑ɛ̃ɲˈːiʦ̑a/ (n)
forma żeńska od: uczeń alumna

uczestnictwo /ˌuʧ̑ɛˈstʲɲiʦ̑tfɔ/ (n)
fakt uczestniczenia w czymś; branie / wzięcie udziału w czymś participación

uczestniczyć /ˌuʧ̑ɛˈstʲɲiʧ̑ɨʨ̑/ (v)
1. brać udział participar, tomar parte
2. mieć udział compartir, participar, tener parte

uczestnik /uˈʧ̑ɛstʲɲik/ (n)
osoba biorąca w czymś udział participante

uczeń /ˈuʧ̑ɛ̃ɲ/ (n)
1. kontynuator czyjejś teorii, nauki lub twórczości discípulo
2. najniższy stopień kwalifikacji zawodowych aprendiz
3. ten, kto się uczy, pobiera naukę alumno, estudiante

uczta /ˈuʧ̑ta/ (n)
1. (przenośnie, przenośnia) ciekawe wydarzenie, zazwyczaj o charakterze kulturalnym; bardzo przyjemne przeżycie estetyczne, duchowe deleite, regalo
2. duże, wystawne przyjęcie festín, banquete

uczucie /uˈʧ̑uʨ̑ɛ/ (n)
1. miłość, przyjaźń sentimiento
2. stan psychiczny odzwierciedlający stosunek emocjonalny podmiotu do osób, rzeczy, zdarzeń zewnętrznych lub do samego podmiotu sentimiento, sensación

uczulenie (n)
(medycyna, medyczny) nadmierna wrażliwość organizmu na pewne czynniki, polegająca na nieprawidłowej reakcji immunologicznej po zetknięciu się z alergenem alergia

uczynny /uˈʧ̑ɨ̃nːɨ/ (adj)
(książkowy) chętny, skłonny do bezinteresownej pomocy servicial

uczyć /ˈuʧ̑ɨʨ̑/ (v)
1. przekazywać komuś wiedzę enseñar
2. zdobywać pewną wiedzę lub umiejętności aprender

uczęszczać /uˈʧ̑ɛ̃w̃ʃʧ̑aʨ̑/ (v)
bywać gdzieś często (lub regularnie); brać udział w czymś frecuentar

udany /uˈdanɨ/ (adj)
zakończony powodzeniem; nie zakończony klęską, niepowodzeniem, fiaskiem conseguido, logrado

udawanie /ˌudaˈvãɲɛ/ (n)
(rzeczownik odczasownikowy) od: udawać fingimiento, simulación

udawać Greka /uˈdavaʥ̑ ˈɡrɛka/ (v)
udawać, że nie ma się pojęcia, wiedzy na jakiś temat; zachowywać się jak ktoś niezorientowany, nierozumiejący określonej kwestii, mimo że w rzeczywistości jest inaczej hacerse el tonto

uderzenie /ˌudɛˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
1. (rzeczownik odczasownikowy) od: uderzyć golpe
2. (wojskowość, wojskowy) gwałtowny atak wojsk na armię nieprzyjaciela golpe
3. cios zadany ręką lub przedmiotem golpe

uderzyć /uˈdɛʒɨʨ̑/ (v)
1. zadać komuś cios golpear, pegar
2. uderzyć (1.1) siebie wzajemnie; zderzyć się chocar, golpearse, golpearse mutuamente, tropezarse
3. zadać sobie cios ręką lub czymś trzymanym w ręku darse un manotazo, golpearse

udo /ˈudɔ/ (n)
(anatomia, anatomiczny) część nogi pomiędzy kolanem a biodrem; muslo

udowadniać (v)
wykazywać prawdziwość czegoś lub jej brak, przedstawiając dowody probar, demostrar

udział /ˈuʥ̑aw/ (n)
1. uczestnictwo w jakimś wydarzeniu participación
2. (ekonomia, ekonomiczny) wkład kapitału do przedsięwzięcia finansowego, dokonany przez jego uczestnika participación
3. dokument potwierdzający udział (1.2) participación

udziałowiec (n)
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (ekonomia, ekonomiczny) osoba z udziałem w przedsięwzięciu finansowym socio

ufny /ˈufnɨ/ (adj)
mający lub wyrażający zaufanie confiado

ugryźć się w język /ˈuɡrɨɕʨ̑‿ɕɛ ˈvʲ‿jɛ̃w̃zɨk/ (v)
(przenośnie, przenośnia) powstrzymać się w ostatniej chwili od powiedzenia czegoś morderse la lengua

ugór /ˈuɡur/ (n)
(rolnictwo, rolniczy) pole nieuprawiane przez pewien okres czasu; barbecho

ujednoznacznienie /ˌujɛdnɔznaʧ̑ʲˈɲɛ̇̃ɲɛ/ (n)
(językoznawstwo, językoznawczy) uściślenie znaczenia słowa desambiguación

ujmować (v)
1. chwytać ręką lub narzędziem agarrar
2. pozyskiwać czyjąś przychylność ganarse
3. przedstawiać co w dany sposób formular
4. brać w obronę intervenir en favor

ujście /ˈujɕʨ̑ɛ/ (n)
(hydrologia, hydrologiczny) miejsce, w którym ciek wodny wpada do większego cieku lub akwenu desembocadura, desagüe

ukamienowanie /ˌukãmʲjɛ̃nɔˈvãɲɛ/ (n)
forma kary śmierci polegająca na obrzucaniu skazanego kamieniami do momentu zabicia; lapidación

ukamienować /ˌukãmʲjɛ̃ˈnɔvaʨ̑/ (v)
zabić kogoś poprzez ukamienowanie – obrzucając go kamieniami lapidar, apedrear

uklęknięcie /ˌuklɛ̃ŋʲcˈɲɛ̇̃ɲʨ̑ɛ/ (n)
(rzeczownik odczasownikowy) od: uklęknąć arrodillamiento, genuflexión

ukośny /uˈkɔɕnɨ/ (adj)
nachylony w stosunku do czegoś pod kątem ostrym diagonal, inclinado

ukraiński /ˌukraˈ<sup>j</sup>ĩj̃sʲci/ (adj)
odnoszący się do Ukrainy lub Ukraińców, charakterystyczny dla Ukrainy lub Ukraińców ucraniano, ucranio

ukraiński /ˌukraˈ<sup>j</sup>ĩj̃sʲci/ (n)
wschodniosłowiański język używany na Ukrainie; ucraniano

ukrywać /uˈkrɨvaʨ̑/ (v)
1. nie podawać wszystkich informacji, przemilczać coś o ważnego ocultar, guardar, disimular, encubrir
2. schować, umieścić w zasłoniętym, niewidocznym miejscu, umieścić w zamknięciu; skrywać przed wzrokiem ludzkim esconder, ocultar, escamotear, guarecer
3. schować się w niewidocznym, bezpiecznym miejscu esconderse, ocultarse, guarecerse, refugiarse

ukwiał (n)
(zoologia, zoologiczny) Actiniaria, bezszkieletowe zwierzę z rzędu ukwiałów, prowadzące osiadłych lub półosiadłych tryb życia; anémona de mar

ukąszenie /ˌukɔ̃w̃ˈʃɛ̃ɲɛ/ (n)
1. (rzeczownik odczasownikowy) od: ukąsić dentellada, mordedura, mordida
2. miejsce na ciele, gdzie ktoś lub coś kogoś ukąsiło mordedura, picadura

układ /ˈukwat/ (n)
1. porozumienie acuerdo, convenio, pacto
2. zbiór elementów powiązanych ze sobą w jakiś sposób; sistema, w anatomia również aparato

układ krwionośny /ˈukwat kr̥fʲjɔ̃ˈnɔɕnɨ/ (n)
(anatomia, anatomiczny) system naczyń rozprowadzających krew po organizmie; sistema cardiovascular

układ krążenia (n)
(anatomia, anatomiczny) (medycyna, medyczny) układ organizmu, złożony z dwóch układów: krwionośnego i chłonnego; aparato circulatorio

układ nerwowy (n)
(anatomia, anatomiczny) zbiór wyspecjalizowanych komórek, pozostających ze sobą w złożonych relacjach funkcjonalnych i strukturalnych, odpowiadający za sterowanie aktywnością organizmu; sistema nervioso

układ okresowy /ˈukwat ˌɔkrɛˈsɔvɨ/ (n)
zestawienie wszystkich pierwiastków chemicznych w postaci rozbudowanej tabeli, uporządkowane według ich rosnącej liczby atomowej, grupujące pierwiastki według ich cyklicznie powtarzających się podobieństw właściwości; tabla periódica

układ okresowy pierwiastków /ˈukwat ˌɔkrɛˈsɔvɨ pʲjɛrˈvʲjastkuf/ (n)
(chemia, chemiczny) tabelaryczny układ pierwiastków chemicznych uporządkowany według rosnącej liczby atomowej; tabla periódica de los elementos

układ planetarny /ˈukwat ˌplãnɛˈtarnɨ/ (n)
(astronomia, astronomiczny) zbiór planet i innych ciał niebieskich krążących wokół wspólnego centrum masy; sistema planetario

układ przywspółczulny (n)
(anatomia, anatomiczny) podukład autonomicznego układu nerwowego; sistema nervioso parasimpático

układ scalony /ˈukwat sʦ̑aˈlɔ̃nɨ/ (n)
(elektronika, elektroniczny) zamknięty w obudowie układ elektroniczny, gotowy do umieszczenia w innym układzie; circuito integrado

układ wydechowy /ˈukwad ˌvɨdɛˈxɔvɨ/ (n)
(motoryzacja) układ odprowadzający spaliny z silnika spalinowego i wygłuszający hałas produkowany przez silnik sistema de escape

układ zbiorowy /ˈukwad zbʲjɔˈrɔvɨ/ (n)
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) układ określający warunki pracy, zawierany między związkami zawodowymi i pracodawcami convenio colectivo

ul /ul/ (n)
(pszczelarstwo, pszczelarski) pomieszczenie przystosowane do trzymania w nim pszczół dla hodowli; colmena

uleczenie (n)
(rzeczownik odczasownikowy) od: uleczyć curación

ulepszać /uˈlɛpʃaʨ̑/ (v)
udoskonalać coś, poprawiać, czynić lepszym mejorar

ulewa /uˈlɛva/ (n)
deszcz dający w stosunkowo krótkim czasie duże ilości wody chubasco

ulica /uˈlʲiʦ̑a/ (n)
droga wytyczona i zbudowana na terenie zurbanizowanym, głównie w mieście; calle

uliczka /uˈlʲiʧ̑ka/ (n)
krótka lub wąska ulica calleja, callejón

ulicznica /ˌulʲiʧ̑ʲˈɲiʦ̑a/ (n)
(przestarzałe, przestarzały) prostytutka pendón, pindonga, ramera, zorra, zorrupia

ulotka /uˈlɔtka/ (n)
niewielka publikacja zawierająca przekaz reklamowy, społeczny lub polityczny octavilla

ulotny /uˈlɔtnɨ/ (adj)
1. (książkowy) (przenośnie, przenośnia) szybko się kończący, przemijający, niemożliwy do zachowania, krótkotrwały pasajero, efímero, fugaz
2. (książkowy) taki, który się łatwo ulatnia volátil
3. (urzędowy) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) taki, który ukazuje się nieregularnie irregular

ultimatum /ˌultʲĩˈmatũm/ (n)
oświadczenie zawierające żądanie określonego zachowania, poparte groźbą zastosowania środków przymusu w razie niespełnienia żądań przed ściśle określonym terminem; ultimátum

ultradźwięk (n)
(fizyka, fizyczny) fala dźwiękowa o częstotliwości zbyt wysokiej by być słyszalna dla człowieka (umownie 20 kHz - 1 GHz) ; ultrasonido

ultradźwiękowy /ˌultraʥ̑vʲjɛ̃ŋˈkɔvɨ/ (adj)
charakterystyczny, odnoszący się do lub związany z ultradźwiękami ultrasónico

ultrafiolet /ˌultraˈfʲjɔlɛt/ (n)
(fizyka, fizyczny) niewidzialne dla oka promieniowanie elektromagnetyczne – o długości fali krótszej niż światło widzialne i dłuższej niż promieniowanie rentgenowskie; wywołuje m.in. fluorescencję i opalanie się skóry ludzkiej; ultravioleta

ultrafioletowy /ˌultrafʲjɔlɛˈtɔvɨ/ (adj)
(fizyka, fizyczny) dotyczący ultrafioletu, świecący ultrafioletem ultravioleta

ulubiony /ˌuluˈbʲjɔ̃nɨ/ (adj)
najbardziej lubiany favorito

umacniać (v)
1. (wojskowość, wojskowy) budować obiekty fortyfikacyjne pod działania bojowe fortificar
2. czynić coś bardziej wytrzymałym na zniszczenie reforzar
3. czynić coś trwalszym consolidar
4. (wojskowość, wojskowy) wzmacniać siłę obronną poprzez budowę obiektów fortyfikacyjnych oraz przygotowując się do działań bojowych fortificarse
5. nabierać pewności co do czegoś reforzarse
6. stawać się odporniejszym na zniszczenie reforzarse

umarł król, niech żyje król /ˈũmarw̥ ˈkrulʲ ˈɲɛγ ˈʒɨjɛ ˈkrul/ (proverb)
pierwotnie w średniowieczu słowa marszałka dworu francuskiego, wygłaszane po śmierci króla Francji i od razu ogłaszające nowego monarchę, zapewniające brak kłótni i walk o sukcesję a rey muerto, rey puesto

umbryjski (adj)
charakterystyczny dla Umbrii, odnoszący się do Umbrii, związany z Umbrią umbro

umbryjski (n)
1. nazwa języka; umbro
2. nazwa dialektu umbro

umiak /ˈũmʲjak/ (n)
duża eskimoska łódź wiosłowo-żaglowa oomiak, umiak, umiaq

umiarkowany /ˌũmʲjarkɔˈvãnɨ/ (adj)
1. o poglądach: pośredni między radykalnym a zachowawczym moderado
2. taki, który nie jest ani zbyt duży, ani zbyt mały moderado, razonable
3. umiejący zachować umiar comedido, moderado

umiejętność /ˌũmʲjɛ̇ˈjɛ̃ntnɔɕʨ̑/ (n)
biegłość w danym temacie, praktyczna zdolność do robienia czegoś facultad, habilidad

umierać /ũˈmʲjɛraʨ̑/ (v)
kończyć swoje życie, przestawać żyć morir

umierać ze śmiechu /ũˈmʲjɛraʥ̑ zɛ‿ˈɕmʲjɛxu/ (v)
śmiać się bardzo intensywnie morirse de risa

umieszczać /ũˈmʲjɛʃʧ̑aʨ̑/ (v)
stawiać, kłaść kogoś lub coś w określonym miejscu; umiejscawiać colocar, poner, acomodar

umieć /ˈũmʲjɛ̇ʨ̑/ (modal)
potrafić coś zrobić; wiedzieć, jak coś zrobić saber

umięśniony (adj)
mający silnie rozwinięte mięśnie musculoso

umniejszać (v)
czynić coś mniej ważnym; obniżać wartość, wielkość, znaczenie apocar

umowa /ũˈmɔva/ (n)
wzajemne zobowiązanie dwóch lub więcej osób do zrobienia czegoś lub zachowywania się w określony sposób; arkusz lub inny zapis takiego zobowiązania; acuerdo, contrato, convenio

umowa o pracę /ũˈmɔva ɔ‿ˈpraʦ̑ɛ/ (n)
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) umowa zawarta między pracodawcą a pracownikiem, w której pracownik zobowiązuje się do wykonywania dla pracodawcy określonej pracy za określonym wynagrodzeniem; contrato de trabajo

umowa śmieciowa /ũˈmɔva ɕmʲjɛ̇ˈʨ̑ɔva/ (idiom)
(publikatory) (pejoratywnie, pejoratywny) umowa między pracodawcą a pracownikiem niestanowiąca podstawy do nawiązania trwałego stosunku pracy, zawarta w celu ominięcia prawa, pozwalająca np. na niepłacenie składek ZUS, łatwiejsze rozwiązanie umowy contrato basura

umożliwiać /ˌũmɔʒˈlʲivʲjäʨ̑/ (v)
dawać, tworzyć jakąś możliwość zrobienia czegoś posibilitar, facilitar

umysł /ˈũmɨsw̥/ (n)
siedlisko poznawczej i myślowej aktywności człowieka; mente

umysłowy /ˌũmɨˈswɔvɨ/ (adj)
charakterystyczny dla umysłu, związany z umysłem i jego pracą mental

umywalka /ˌũmɨˈvalka/ (n)
urządzenie sanitarne z bieżącą wodą i naczyniem, przeznaczone do higieny osobistej; lavabo

umywać ręce /ũˈmɨvaʨ̑ ˈrɛ̃nʦ̑ɛ/ (v)
nie brać odpowiedzialności za coś lavarse las manos, lavarse las manos como Pilatos

umyślnie /ũˈmɨɕl̥ʲɲɛ/ (adv)
w sposób umyślny; specjalnie, zgodnie z zamiarem adrede, a propósito, aposta, deliberadamente, intencionadamente

uncja (n)
(metrologia, metrologiczny) (fizyka, fizyczny) jednostka masy pochodzenia rzymskiego równa około 27 gramom; onza

unia /ˈũɲja/ (n)
dobrowolny związek dwóch lub więcej państw (także: osób, partii, stowarzyszeń itp.) przynoszący im korzyści; unión

uniemożliwiać /ˌũɲɛ̃mɔʒˈlʲivʲjäʨ̑/ (v)
sprawiać, że coś jest niemożliwe lub bardzo trudne do zrobienia; znacznie coś utrudniać impedir, imposibilitar

uniesienie (n)
stan wzmożonej aktywności emocjonalnej lub uczuciowej exaltación

uniewinniać /ˌũɲɛˈvʲĩɲːäʨ̑/ (v)
oczyszczać z zarzutów absolver

unikać /ũˈɲikaʨ̑/ (v)
starać się nie mieć kontaktu z kimś lub czymś evitar, eludir

uniwersalny /ˌũɲivɛrˈsalnɨ/ (adj)
obejmujący całość universal

uniwersytecki /ˌũɲivɛrsɨˈtɛʦ̑ʲci/ (adj)
dotyczący uniwersytetu, związany z uniwersytetem universitario

uniwersytet /ˌũɲiˈvɛrsɨtɛt/ (n)
wyższa uczelnia obejmująca zwykle kilka wydziałów nauk, mająca prawo nadawania stopni naukowych universidad

unosić /ũˈnɔɕiʨ̑/ (v)
dźwigać kogoś lub coś w górę, podnosić, wznosić, dźwigać, podciągać levantar

ununbium /ũˈnũnbʲjũm/ (n)
(chemia, chemiczny) (zobacz) kopernik ununbio

ununhexium /ˌũnũnˈxɛksʲjũm/ (n)
(chemia, chemiczny) (zobacz) liwermor ununhexio

ununpentium /ˌũnũnˈpɛ̃ntʲjũm/ (n)
(chemia, chemiczny) wstępna nazwa pierwiastka chemicznego o liczbie atomowej 115 (symbol Uup), nazwanego ostatecznie moscovium (symbol Mc); unumpentio, ununpentio

ununquadium /ˌũnũŋˈkwadʲjũm/ (n)
(chemia, chemiczny) (zobacz) flerow ununcuadio, ununquadio

uparty /uˈpartɨ/ (adj)
1. (o osobach) charakteryzujący się uporem; upierający się przy czymś terco, testarudo, tozudo, obstinado
2. (o rzeczach) będący wyrazem czyjegoś uporu, trwający, utrzymujący się długo, uporczywie persistente, pertinaz, tenaz

upał /ˈupaw/ (n)
(meteorologia, meteorologiczny) okres wysokich temperatur; bochorno, calorina

upiec dwie pieczenie na jednym ogniu (v)
załatwić dwie sprawy jednocześnie matar dos pájaros de un tiro, matar dos pájaros de una pedrada

upiec dwie pieczenie przy jednym ogniu (idiom)
załatwić dwie sprawy przy jednej okazji, odnieść podwójną korzyść matar dos pájaros de un tiro

upierać się (v)
nie dawać przekonać się do zmiany decyzji lub zdania insistir, empeñarse

upierdliwiec (n)
(wulgarnie, wulgaryzm) (potocznie, potoczny) człowiek upierdliwy, dokuczliwy, natrętny rompehuevos, rompepelotas, tocacojones

upierzenie /ˌupʲjɛˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
pióra na ciele ptaków, pierze plumaje

upiększać /uˈpʲjɛ̃ŋkʃaʨ̑/ (v)
1. czynić coś piękniejszym, dodawać ozdobniki, dekoracje embellecer
2. czynić siebie samego piękniejszym, dodawać sobie ozdobniki, dekoracje embellecerse

upodobnienie /ˌupɔdɔbʲˈɲɛ̇̃ɲɛ/ (n)
(językoznawstwo, językoznawczy) dostosowanie brzmienia głoski do brzmienia głosek ją otaczających; asimilación

upojny (adj)
(książkowy) taki, który wywołuje upojenie embriagador

upokarzać /ˌupɔˈkaʒaʨ̑/ (v)
1. poniżać kogoś, obrażać czyjąś godność humillar, denigrar, rebajar
2. poniżać siebie samego, obrażać własną godność humillarse, rebajarse

upokorzenie (n)
wywołane przez kogoś odczucie urażonej ambicji, poniżenia oraz wstydu humillación

upominać (v)
1. skłaniać kogoś do właściwego zachowywania się reprochar
2. (potocznie, potoczny) brać kogoś w obronę czy wstawiennictwo defender
3. zwracać się do kogoś o coś, przypominając; ponownie prosić lub zarządać reclamar, exigir

upominek (n)
zwykle nieduża rzecz ofiarowana komuś recuerdo, souvenir

upoważniać (v)
dawać komuś pełnomocnictwo do przeprowadzania czynności formalnych autorizar

uprawiać /uˈpravʲjäʨ̑/ (v)
1. zajmować się regularnie jakąś czynnością cultivar, dedicarse, practicar
2. zajmować się uprawą rośliny lub ziemi cultivar

uprawnienie /ˌupravʲˈɲɛ̇̃ɲɛ/ (n)
prawo do wykonywania czegoś przez daną osobę autorización, derecho, permiso

uprawniony (adj)
1. (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) mający podstawy prawne validado
2. (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) mający prawo do czegoś autorizado

uprościć /uˈprɔɕʨ̑iʨ̑/ (v)
uczynić coś prostszym, mniej skomplikowanym simplificar

uprzedzać (v)
1. powiadamiać o niebezpieczeństwie advertir
2. robić wcześniej adelantar, anticipar
3. zawiadamiać zawczasu avisar
4. stawać się niechętnym, źle nastawionym predisponerse

uprzedzenie /ˌupʃɛˈʣ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
nieuzasadniona niechęć do kogoś lub czegoś, negatywne odczucia w stosunku do kogoś, czegoś advertencia, aviso

uprzejmie /uˈpʃɛjmʲjɛ/ (adv)
w sposób uprzejmy afablemente, amablemente, cortésmente, gentilmente

uprząż (n)
(technologia, technika, techniczny) zespół lin, pasów, itp., umożliwiający sprężyste połączenie kogoś, czegoś arnés

upływać (v)
trwając, zmierzać do swojego końca pasar, expirar, transcurrir, vencer

uran /ˈurãn/ (n)
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu U i liczbie atomowej 92; uranio

uran zubożony (n)
(chemia, chemiczny) uran, składający się głównie z izotopu uranu o liczbie masowej 238 i zawierający małomniej izotopu U-235 niż w naturalnym uranie; uranio empobrecido

urbanistyczny (adj)
dotyczący urbanistyki urbanístico

urbanizacja /ˌurbãɲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
wzrost liczby ośrodków miejskich na jakimś obszarze, ich powiększenie i rozwój wiążący się z koncentracją, napływem ludności, wzrostem ich roli i znaczenia dla danego regionu; urbanización

urlop /ˈurlɔp/ (n)
dni wolne od pracy przysługujące pracownikowi; vacaciones

urlop ojcowski /ˈurlɔp ɔjˈʦ̑ɔfsʲci/ (n)
(potocznie, potoczny) urlop, z którego korzysta ojciec noworodka lub niemowlęcia w celu sprawowania nad nim opieki permiso de paternidad

urna /ˈurna/ (n)
1. pojemnik (zazwyczaj w kształcie wazy) do przechowywania prochów zmarłych po ich kremacji; urna
2. pojemnik, do którego wyborcy wrzucają swoje głosy urna

uroczystość /ˌurɔˈʧ̑ɨstɔɕʨ̑/ (n)
uroczyste obchodzenie jakiegoś święta, wydarzenia itp. ceremonia, fiesta

uroczysty /ˌurɔˈʧ̑ɨstɨ/ (adj)
obchodzony w sposób podniosły, odznaczający się okazałością solemne

urodzajność (n)
(rzeczownik odprzymiotnikowy) od: urodzajny fertilidad

urodzajny (adj)
1. (rolnictwo, rolniczy) dający obfity plon fértil
2. taki, w którym zebrano wysokie plony fructuoso, fértil

urodziny /ˌurɔˈʥ̑ĩnɨ/ (n)
1. fakt narodzenia się nacimiento
2. rocznica dnia narodzin cumpleaños

urodziwy /ˌurɔˈʥ̑ivɨ/ (adj)
posiadający urodę w wyższym stopniu, dorodny gallardo

urodzić się w czepku (v)
(przenośnie, przenośnia) mieć wielkie szczęście we wszystkich przedsięwzięciach życiowych nacer de pie

urodzony /ˌurɔˈʣ̑ɔ̃nɨ/ (adj)
1. (historia, historyczny, historycznie) tytuł stosowany przed imieniem i nazwiskiem osoby szlacheckiego pochodzenia nacido
2. (książkowy) taki, który posiada skłonności i zamiłowanie do czegoś connatural, nato
3. pochodzący z danego miejsca auténtico, castizo, natural

urojenie (n)
1. (psychologia, psychologiczny) (medycyna, medyczny) objaw wytwórczy psychozy, zaburzenie treści myślenia polegające na nierzeczywistym osądzie, błędnym przekonaniu, niepodlegającym logicznej argumentacji delirio
2. myśl lub pomysł nie do zrealizowania ilusión

urojony (adj)
będący wytworem wyobraźni a nie rzeczywistości delirante, imaginado

urolog /uˈrɔlɔk/ (n)
(medycyna, medyczny) lekarz specjalista zajmujący się rozpoznawaniem i leczeniem chorób układu moczowo-płciowego urólogo

urologia /ˌurɔˈlɔɟja/ (n)
(medycyna, medyczny) dział medycyny, który zajmuje się fizjologią i schorzeniami układu moczowo-płciowego; urología

urologiczny /ˌurɔlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
(medycyna, medyczny) związany z urologią urológico

urugwajski /ˌuruɡˈvajsʲci/ (adj)
związany z Urugwajem, dotyczący Urugwaju uruguayo

urwis (n)
chłopiec lubiący płatać figle golfillo, pilluelo

urwisko /urˈvʲiskɔ/ (n)
stroma ściana skalna acantilado

urzeczywistniać /ˌuʒɛʧ̑ɨˈvʲistʲɲäʨ̑/ (v)
realizować coś ejecutar, realizar

urzeczywistnienie /ˌuʒɛʧ̑ɨvʲiˈstʲɲɛ̇̃ɲɛ/ (n)
spełnienie czegoś, uczynienie czegoś rzeczywistym materialización, realización

urząd stanu cywilnego /ˈuʒɔ̃nt ˈstãnu ˌʦ̑ɨvʲilˈnɛɡɔ/ (n)
(urzędowy) jednostka organizacyjna rejestrująca takie zdarzenia jak urodzenia, zawieranie związków małżeńskich i zgony; registro civil

urządzenie /ˌuʒɔ̃nˈʣ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
mechanizm służący do wykonywania określonych zadań / czynności dispositivo, aparato

urzędnik /uˈʒɛ̃ndʲɲik/ (n)
osoba pracujący w urzędzie oficinista, empleado público, funcionario, oficial

urzędowy /ˌuʒɛ̃nˈdɔvɨ/ (adj)
1. dotyczący urzędu oficial
2. oficjalnie przyjęty oficial

usilny (adj)
taki, w który ktoś wkłada wiele wysiłku insistente

uspokajać /ˌuspɔˈkajäʨ̑/ (v)
1. dawać uspokojenie calmar, tranquilizar
2. odzyskiwać spokój, stawać się spokojnym calmarse, tranquilizarse

usprawiedliwiać /ˌuspravʲjɛˈdlʲivʲjäʨ̑/ (v)
1. oczyszczać z zarzutów, podawać usprawiedliwienie disculpar
2. wyjaśniać motywy działania justificar

usta /ˈusta/ (n)
(anatomia, anatomiczny) część ciała służąca głównie do spożywania pokarmów oraz artykulacji głosek; boca

ustawa /uˈstava/ (n)
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) akt normatywny o charakterze powszechnie obowiązującym, najczęściej obecnie uchwalany przez parlament (w niektórych państwach zatwierdzany później przez organ władzy wykonawczej); ley

ustawodawca (n)
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) organ, który stanowi ustawy legislador

ustawodawczy (adj)
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) opracowujący i wydający ustawy; związany z wydawaniem ustaw legislativo

ustawodawstwo (n)
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) całokształt ustaw, przepisów oraz uregulowań prawnych dotyczących danej dziedziny życia, w określonym państwie legislación

usterka (n)
1. nieduża wada w urządzeniu avería
2. niewielki błąd w tekście error

ustnie (adv)
komunikując się słowami wymawianymi boca a boca

ustnik /ˈustʲɲik/ (n)
1. (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) część instrumentu dętego w postaci rurki trzymanej w ustach lub przykładanej do nich w celu wdmuchania powietrza; boquilla
2. część aparatu służącego nurkowi do oddychania boquilla
3. część papierosa lub fajki trzymana w ustach podczas palenia boquilla

ustny /ˈustnɨ/ (adj)
1. dotyczący ust, związany z ustami oral, bucal
2. wyrażony, przekazany za pomocą ust oral, verbal

ustrojstwo /uˈstrɔjstfɔ/ (n)
(potocznie, potoczny) (żartobliwie) o nieznanym, bliżej nieokreślonym mechanizmie, urządzeniu chisme, trasto, cacharro

ustrój /ˈustruj/ (n)
1. (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) forma sprawowanej władzy publicznej w państwie, zbiór zasad określających funkcjonowanie państwa i społeczeństwa régimen, sistema de gobierno
2. ogół norm prawnych regulujących procesy gospodarcze w państwie régimen
3. żywy organizm organismo

ustęp (n)
1. (przestarzałe, przestarzały) ubikacja, zwłaszcza gdy publiczna excusado, retrete
2. wydzielony fragment tekstu, zwykle prawniczego apartado
3. wydzielony fragment utworu muzycznego fragmento, pasaje

uszanowanie (n)
uczucie szacunku do kogoś lub do czegoś respeto

uszkodzony (adj)
taki, który uległ uszkodzeniu tarado

uszny /ˈuʃnɨ/ (adj)
związany z uchem auricular

usługa /uˈswuɡa/ (n)
1. działalność gospodarcza służąca zaspokajaniu potrzeb ludzi servicio
2. okazana pomoc servicio, favor

usługobiorca /ˌuswuɡɔˈbʲjɔrʦ̑a/ (n)
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (ekonomia, ekonomiczny) osoba fizyczna lub prawna korzystająca z usług cliente, destinatario del servicio de el servicio

usługodawca /ˌuswuɡɔˈdafʦ̑a/ (n)
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (ekonomia, ekonomiczny) osoba fizyczna lub prawna świadcząca usługi prestador de servicio servicio

usługowy (adj)
przeznaczony do zaspokajania ludzkich potrzeb de servicios

utalentowany (adj)
(książkowy) obdarzony talentem talentoso, dotado

utarg /ˈutark/ (n)
(ekonomia, ekonomiczny) łączny dochód ze sprzedaży towarów lub usług w określonym czasie; beneficio

utopia /uˈtɔpʲja/ (n)
nie biorący pod uwagę możliwości realizacji ideał szczęśliwego społeczeństwa, ideał doskonałego ustroju politycznego utopía

utrudniać /uˈtrudʲɲäʨ̑/ (v)
sprawiać trudność, czynić coś trudniejszym dificultar, complicar

utrwalać (v)
1. (technologia, technika, techniczny) zapisywać na nośniku celem późniejszego odczytania lub odtworzenia grabar
2. czynić trwalszym consolidar
3. przedstawiać w formach literatury lub sztuki wycinek rzeczywistości describir
4. starać się dobrze zachować w pamięci, ucząc się, powtarzając materiał repasar

utrzeć nosa /ˈuṭʃɛʨ̑ ˈnɔsa/ (v)
poskromić kogoś, dać komuś nauczkę, ukrócić czyjąś samowolę bajar los humos

utrzymanka /ˌuṭʃɨ̃ˈmãnka/ (n)
(lekceważąco, lekceważący) (pejoratywnie, pejoratywny) kobieta utrzymywana przez kochanka mantenida

utrzymywać /ˌuṭʃɨ̃ˈmɨvaʨ̑/ (v)
1. mieć kogoś lub coś na utrzymaniu mantener
2. zachowywać coś w określonym stanie mantener
3. popierać pogląd, powtarzać jakąś opinię afirmar, mantener, sostener
4. opłacać swoje potrzeby mantenerse

utwardzacz (n)
substancja, która zmieszana z innymi substancjami może wywołać ich utwardzenie endurecedor

utwór /ˈutfur/ (n)
dzieło literackie lub muzyczne obra

utykać (v)
1. stawać, nie mogąc poruszać się dalej encallar, atascarse
2. chodzić niepłynnie z przyczyn chorobowych cojear

uwaga /uˈvaɡa/ (interjection)
uwaga! → okrzyk, mający na celu zwrócić czyjąś uwagę (1.1) atención, cuidado

uwaga /uˈvaɡa/ (n)
1. pouczenie, upomnienie; krytyka czyjegoś zachowania reproche
2. skupienie nad przedmiotem, zjawiskiem lub myślą atención
3. spostrzeżenie, komentarz lub wypowiedź dotycząca czegoś observación, comentario

uważać /uˈvaʒaʨ̑/ (v)
1. mieć zdanie na jakiś temat; być zdania considerar, creer, pensar
2. skupiać się prestar atención
3. sądzić coś o kimś lub czymś considerar
4. uznawać; poczytywać considerar
5. zwracać szczególną uwagę na coś; być ostrożnym tener cuidado

uwertura /ˌuvɛrˈtura/ (n)
1. (książkowy) (przenośnie, przenośnia) wstęp poprzedzający coś, zapowiedź czegoś apertura
2. (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) utwór orkiestrowy poprzedzający rozpoczęcie opery, oratorium lub baletu obertura

uwielbiać /uˈvʲjɛlbʲjäʨ̑/ (v)
bardzo coś/kogoś lubić adorar, admirar

uwodziciel /ˌuvɔˈʥ̑iʨ̑ɛl/ (n)
mężczyzna uwodzący kogoś seductor

uwodzicielka /ˌuvɔʥ̑iˈʨ̑ɛlka/ (n)
kobieta uwodząca kogoś seductora

uwodzić /uˈvɔʥ̑iʨ̑/ (v)
porywać, ujmować kogoś czymś; czarować, oczarować kogoś; (potocznie, potoczny) podrywać kogoś seducir, atraer

uwolnić /uˈvɔlʲɲiʨ̑/ (v)
1. oswobodzić kogoś z jakichś ograniczeń lub od czegoś nieprzyjemnego liberar, eximir, librar
2. usunąć więzy ograniczające ruchy liberar
3. wypuścić na wolność, oswobodzić liberar, excarcelar, soltar
4. z zarzutów: oczyścić exculpar
5. usunąć więzy ograniczające swoje ruchy liberarse
6. z zarzutów: oczyścić się liberarse
7. wyrwać się z zamknięcia salir
8. wyzwolić się z jakichś ograniczeń lub od czegoś nieprzyjemnego eximirse, liberarse, librarse

uzasadniać /ˌuzaˈsadʲɲäʨ̑/ (v)
podawać dowody na prawdziwość czegoś justificar, explicar, probar

uzbecki /uzˈbɛʦ̑ʲci/ (adj)
odnoszący się do Uzbeków uzbeko

uzbrojenie /ˌuzbrɔˈjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
sprzęt bojowy, w który wyposażone jest wojsko armamento

uzbrojony (adj)
posiadający broń przy sobie armado

uzda (n)
(jeździectwo, jeździecki) (zootechnika, zootechniczny) część uprzęży konia, muła lub osła; brida

uzdolniony (adj)
obdarzony ponadprzeciętnymi umiejętnościami talentoso

uzdrowienie /ˌuzdrɔˈvʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
przywrócenie kogoś do zdrowia curación

uzurpować /ˌuzurˈpɔvaʨ̑/ (v)
bezprawnie, samowolnie zagarniać, przywłaszczać usurpar

uzyskiwać /ˌuzɨˈsʲcivaʨ̑/ (v)
otrzymywać coś o co się zabiegało, starało się otrzymać obtener

ułamek /uˈwãmɛk/ (n)
1. (matematyka, matematyczny) zapis dzielenia za pomocą poziomej kreski rozdzielającej dzielną od dzielnika (zwanych w tej sytuacji licznikiem i mianownikiem) fracción, quebrado
2. fragment całości fragmento, parte

ułan /ˈuwãn/ (n)
(wojskowość, wojskowy) (historia, historyczny, historycznie) żołnierz lekkiej kawalerii utworzonej w Polsce w XVIII w.; ; (zobacz) też ułan w Encyklopedii staropolskiej ulano

ułaskawienie /ˌuwaskaˈvʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) całkowite lub częściowe darowanie skazanemu kary orzeczonej prawomocnie przez sąd lub zamiana takiej kary na łagodniejszą; indulto

ułatwiać /uˈwatfʲjäʨ̑/ (v)
sprawiać, że coś staje się dla kogoś łatwiejsze facilitar

uśmiech /ˈuɕmʲjɛx/ (n)
zmiana wyrazu twarzy, która jest przejawem odczuwania radości, zadowolenia, rozbawienia, serdeczności lub ironii; sonrisa

uśmiechać się /uɕˈmʲjɛxaʨ̑‿ɕɛ/ (v)
wyrażać pozytywne emocje za pomocą grymasów twarzy sonreír

uśmiechnięty /ˌuɕmʲjɛçˈɲɛ̃ntɨ/ (adj)
taki, który się uśmiecha sonriente

uśmieszek /uˈɕmʲjɛʃɛk/ (n)
niewyraźny uśmiech wyrażający często drwinę, ironię albo pogardę sonrisita

użyteczność /ˌuʒɨˈtɛʧ̑nɔɕʨ̑/ (n)
1. (informatyka, informatyczny) miara wydajności, efektywności i satysfakcji użytkownika w odniesieniu do interaktywnych urządzeń, aplikacji oraz stron internetowych; usabilidad
2. cecha czegoś, co przynosi pożytek, zaspokaja czyjeś potrzeby utilidad

użytkownik /ˌuʒɨtˈkɔvʲɲik/ (n)
osoba, która używa czegoś, użytkuje coś usuario

używać /uˈʒɨvaʨ̑/ (v)
1. konsumować coś, stosować coś consumir, tomar
2. korzystać z czegoś do zrobienia czegoś usar, manejar

użyźniać /uˈʒɨʑɲäʨ̑/ (v)
czynić glebę bardziej urodzajną, zwiększać jej żyzność fertilizar

van /vãn/ (n)
typ nadwozia samochodu osobowego do przewozu większej ilości osób; furgoneta, van, camioneta, monovolumen

vanuacki /ˌvãnuˈ<sup>w</sup>aʦ̑ʲci/ (adj)
odnoszący się do państwa Vanuatu vanuatuense

verbum deponens (n)
(gramatyka) czasownik, który przyjmuje formę strony biernej, ale ma znaczenie czynne lub zwrotne; verbo deponente

vice versa /ˈvʲiʦ̑ɛ ˈvɛrsa/ (adv)
1. (żartobliwie) wzajemnie viceversa
2. na odwrót, odwrotnie viceversa

w /f/ /v/ /vu/ (preposition)
…wnętrze miejsca wykonywania czynności (również przenośne: umysł, mózg, serce itp.) en

w biały dzień /ˈv‿bʲjawɨ ˈʥ̑ɛ̇̃ɲ/ (adv)
1. nie kryjąc się z niczym, jawnie, otwarcie a la luz del día
2. w ciągu dnia a la luz del día

w celu /ˈf‿ʦ̑ɛlu/
przyłącza określenie celu, w jakim ktoś działa; aby, by a fin de, para, con objeto de

w ciągu /ˈfʲ‿ʨ̑ɔ̃ŋɡu/
wskazuje odcinek czasu stanowiący ramy czasowe dla opisywanych zdarzeń durante, en, dentro de

w ciąży (adj)
(fizjologia, fizjologiczny) taka, która została ciężarną embarazada

w cztery oczy /ˈf‿ʧ̑tɛrɨ ˈɔʧ̑ɨ/ (adv)
na osobności, bez udziału osób trzecich de persona a persona, de silla a silla

w dodatku (adv)
ponadto, dodatkowo, poza tym, prócz tego por añadidura

w drobny mak /ˈv‿drɔbnɨ ˈmak/ (adv)
na bardzo drobne części en mil pedazos

w formie /ˈf‿ːɔrmʲjɛ/
w postaci czegoś en forma

w formie /ˈf‿ːɔrmʲjɛ/ (adj)
w dobrej kondycji en buen uso, en forma

w każdym razie /ˈf‿kaʒdɨ̃m ˈraʑɛ/ (idiom)
tak czy inaczej, niezależnie od tego, co było powiedziane de cualquier modo, de todas maneras, de todos modos, en todo caso

w kształcie
nadając lub przybierając kształt czegoś en forma de

w kucki /ˈf‿kuʦ̑ʲci/ (adv)
pozycja ciała ludzkiego opartego na stopach lub na palcach stóp ze zgiętymi kolanami en cuclillas

w kwiecie wieku /ˈf‿kfʲjɛ̇ʨ̑ɛ ˈvʲjɛku/ (idiom)
w pełni sił/życia, w najlepszym okresie życia, w rozkwicie en la flor de la vida

w mgnieniu oka /ˈv‿mʲɟɲɛ̇̃ɲu ˈɔka/ (adv)
(potocznie, potoczny) bardzo szybko en un abrir y cerrar de ojos

w międzyczasie /ˌv‿mʲjɛ̃nʣ̑ɨˈʧ̑aɕɛ/ (idiom)
(potocznie, potoczny) między jednym wydarzeniem a drugim mientras tanto, entretanto

w nocy wszystkie koty są czarne /ˈv‿nɔʦ̑ɨ ˈfʃɨstʲcɛ ˈkɔtɨ ˈsɔ̃w̃ ˈʧ̑arnɛ/ (proverb)
gdy nie zna się sytuacji, można się łatwo pomylić w ocenie de noche todos los gatos son pardos

w nocy wszystkie koty są szare /ˈv‿nɔʦ̑ɨ ˈfʃɨstʲcɛ ˈkɔtɨ ˈsɔ̃w̃ ˈʃarɛ/ (proverb)
gdy ktoś nie zna dobrze sytuacji, może łatwo pomylić się w jej ocenie de noche todos los gatos son pardos

w objęciach Morfeusza /v‿ɔbʲˈjɛ̇̃ɲʨ̑ax ˌmɔrfɛˈ<sup>w</sup>uʃa/ (idiom)
(książkowy) o kimś śpiącym, pogrążonym we śnie en brazos de Morfeo

w ogóle /v‿ɔˈɡulɛ/ /ˈv‿ɔɡulɛ/ (adv)
1. ogólnie, w sumie, podsumowując en general
2. zupełnie (nie), nic a nic en absoluto

w pocie czoła /ˈf‿pɔʨ̑ɛ ˈʧ̑ɔwa/ (adv)
z wielkim wysiłkiem con el sudor de la frente

w poprzek
przyimek wskazujący, że coś znajduje się lub porusza prostopadle do długości danego obiektu a través

w porządku
w określonej kolejności en orden, por orden

w porządku (idiom)
1. (potocznie, potoczny) zwrot wyrażający zgodę na coś bien, vale
2. (potocznie, potoczny) zwrot wyrażający zrozumienie, uznanie czegoś (lub kogoś) za dobre, do przyjęcia, możliwe, prawidłowe listo, bien, chévere, está bien, perfectamente

w porę /ˈf‿pɔrɛ/ (adv)
we właściwej chwili, w odpowiednim momencie a su tiempo, a tiempo, en tiempo

w przeciwieństwie /ˌf‿pʃɛʨ̑iˈvʲjɛ̇̃j̃stfʲjɛ/
przeciwnie w porównaniu do czegoś, inaczej niż coś al contrario

w przybliżeniu
blisko, ale niedokładnie tak aproximadamente

w przód (adv)
w kierunku przed obserwatorem al frente

w rzeczywistości /ˌv‿ʒɛʧ̑ɨvʲiˈstɔɕʨ̑i/ (adv)
naprawdę, w istocie, istotnie, faktycznie, rzeczywiście en realidad

w sposób (adv)
w jakimś stylu de manera

w stroju adamowym /ˈf‿strɔju ˌadãˈmɔvɨ̃m/ (adv)
(eufemistycznie) nago (o mężczyźnie) en cueros, en pelota, en pelota picada, en pelotas, en porretas

w swoim czasie /ˈf‿sfɔ<sup>j</sup>ĩm ˈʧ̑aɕɛ/ (adv)
w odpowiednim, właściwym momencie a su tiempo

w wyniku
…tworząca konstrukcje opisujące przyczynę omawianego zjawiska czy wydarzenia a consecuencia de, por

w zamian (adv)
dając albo otrzymując coś za coś a cambio

wachlarz /ˈvaxlaʃ/ (n)
1. ręczny przyrząd do ochładzania za pomocą ruchów powietrza, rozkładany kolisto abanico
2. (przenośnie, przenośnia) skala, rozpiętość, różnorodność abanico

wacik /ˈvaʨ̑ik/ (n)
(potocznie, potoczny) kulisty bądź spłaszczony kawałek waty służący m.in. do dezynfekcji lub demakijażu algodón desmaquillante, disco desamaquillante

wada /ˈvada/ (n)
1. cecha obniżająca wartość przedmiotu falta, defecto, defectuosidad, tacha, vicio
2. ujemna cecha charakteru defecto, resabio, tacha

wademekum /ˌvadɛ̃ˈmɛkũm/ (n)
(książkowy) podręczna książka zawierająca podstawowe wiadomości, praktyczne wskazówki z jakiejś dziedziny prontuario, vademécum

wadery /vaˈdɛrɨ/ (n)
(łowiectwo, łowiecki) (rybołówstwo, rybacki) rodzaj ochronnego ubrania z nieprzemakalnego materiału mającego formę butów połączonych ze spodniami sięgającymi pod pachy i używanego przez myśliwych i rybaków vadeador

wadliwie /vaˈdlʲivʲjɛ/ (adv)
w sposób wadliwy, nieprawidłowy defectuosamente

wadliwy /vaˈdlʲivɨ/ (adj)
mający wady, usterki, defekty, braki lub błędy defectuoso, deficiente

waga /ˈvaɡa/ (n)
1. (przenośnie, przenośnia) znaczenie, wartość peso, importancia, gravedad
2. ciężar czegoś lub kogoś peso
3. (sport, sportowy) w boksie: kategoria zawodników o zbliżonej wadze (1.2) peso
4. urządzenie do pomiaru masy; balanza, báscula

wagnerowski /ˌvaɡnɛˈrɔfsʲci/ (adj)
dotyczący twórczości Wagnera, charakterystyczny dla twórczości Wagnera wagneriano

wagon /ˈvaɡɔ̃n/ (n)
(kolejnictwo) pojazd szynowy, zazwyczaj bez własnego napędu, przeznaczony do przewozu pasażerów lub towarów; vagón, coche

wahadło (n)
ciało poruszające się wokół nieruchomego punktu lub poziomej osi nie przechodzącej przez środek ciężkości tego ciała péndulo

wahadłowy /ˌvaxadˈwɔvɨ/ (adj)
1. (fizyka, fizyczny) (technologia, technika, techniczny) związany z wahadłem, działający w oparciu o wahadło pendular
2. kursujący tam i z powrotem po określonej krótkiej trasie pendular

wahanie /vaˈxãɲɛ/ (n)
1. brak zdecydowania vacilación
2. ruch okresowy zbliżony do ruchu wahadła balanceo, oscilación
3. zmienność określonej wielkości (cen, temperatur) w określonych granicach oscilación

wakacje /vaˈkaʦ̑ʲjɛ/ (n)
okres wolny od zajęć szkolnych / pracy / obowiązków; vacaciones

wakacyjny /ˌvakaˈʦ̑ɨjnɨ/ (adj)
związany z wakacjami, dotyczący wakacji, odbywający się w wakacje vacacional

wakat /ˈvakat/ (n)
1. niezadrukowana stronica książki cortesía
2. wolna posada, nieobsadzone stanowisko vacante

wakuola (n)
(mikrobiologia, mikrobiologiczny) owalna organella w strukturze komórki wypełniona sokiem komórkowym; vacuola

walatka (n)
(etnografia, etnograficzny) wielkanocny zwyczaj stukania się jajkami; combate con huevos

walc /valʦ̑/ (n)
1. (choreografia, choreograficzny) taniec wirowy wykonywany w parach do melodii w metrum 3/4; vals
2. (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) taneczny utwór muzyczny oparty o walc (1.1); vals

walczyć /ˈvalʧ̑ɨʨ̑/ (v)
toczyć walkę, uczestniczyć w walce luchar, combatir, pelear, pugnar

walec /ˈvalɛʦ̑/ (n)
1. (matematyka, matematyczny) bryła o przekroju pionowym prostokąta i o podstawie będącej kołem; cilindro
2. pojazd budowlany, z szerokim kołem na przedniej osi, służący do wyrównywania nawierzchni; apisonadora
3. przedmiot o kształcie walca (1.2) cilindro, rodillo
4. (maszynoznawstwo) maszyna lub część maszyny do obróbki niektórych typów materiałów, np. metalu cilindro, rodillo

walencki (adj)
dotyczący Walencji valenciano

walet /ˈvalɛt/ (n)
(termin karciany) najsłabsza figura w kartach, starsza od blotek, oznaczona literą W (J, V lub B w innych językach); sota

walijski /vaˈlʲijsʲci/ (adj)
związany z Walią, dotyczący Walii galés

walijski /vaˈlʲijsʲci/ (n)
język walijski (1.1); język z grupy języków celtyckich, którym posługuje się ponad 600 tys. mieszkańców Walii; galés

walizeczka /ˌvalʲiˈzɛʧ̑ka/ (n)
(potocznie, potoczny) (zdrobniale) od: walizka maletín, valijita

walizka /vaˈlʲiska/ (n)
rodzaj torby podróżnej w formie sztywnego prostopadłościanu z uchwytem; maleta, valija

walić konia /ˈvalʲiʨ̑ ˈkɔ̃ɲa/ (v)
(wulgarnie, wulgaryzm) (eufemistycznie) pobudzać męskiego członka cascar, hacer una paja, menear

walor /ˈvalɔr/ (n)
cecha wyróżniająca, szczególnie pozytywna valor

waltornia /valˈtɔrʲɲa/ (n)
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument muzyczny dęty blaszany; corno francés, trompa

waluta /vaˈluta/ (n)
(bankowość, bankowy) oficjalna jednostka monetarna danego państwa; divisa, moneda

wampir /ˈvãmpʲir/ (n)
1. (mitologia, mitologiczny) (fantasy) upiór wysysający krew z żyjących; vampiro
2. (zoologia, zoologiczny) gatunek nietoperza żywiącego się krwią ssaków; vampiro

wampirzyca (n)
kobieta-wampir vampira, vampiresa

wanad /ˈvãnat/ (n)
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu V i liczbie atomowej 23; vanadio

wandal /ˈvãndal/ (n)
osoba bezsensownie i bezmyślnie niszcząca rzeczy, wartości kulturalne, dzieła sztuki vándalo

wanilia /vãˈɲilʲja/ (n)
(botanika, botaniczny) rodzaj roślin jednoliściennych z rodziny storczykowatych; vainilla

wanilina (n)
(biochemia, biochemiczny) (spożywczy) aromatyczna substancja występująca w owocach wanilii, otrzymywana również syntetycznie vanilina

wanna /ˈvãnːa/ (n)
duże naczynie do kąpieli bañera, baño

wanta /ˈvãnta/ (n)
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) lina podtrzymująca i usztywniająca maszt w płaszczyźnie prostopadłej do płaszczyzny symetrii kadłuba jachtu; obenque

wapień /ˈvapʲjɛ̇̃ɲ/ (n)
(geologia, geologiczny) skała osadowa pochodzenia organicznego lub chemicznego zbudowana z węglanu wapnia; caliza

wapno (n)
(chemia, chemiczny) potoczna nazwa kilku związków wapnia i różnych surowców mających zastosowanie w budownictwie, przemyśle, rolnictwie i medycynie; cal

wapń /vapʲɲ̊/ (n)
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ca i liczbie atomowej 20; calcio

waran /ˈvarãn/ (n)
(zoologia, zoologiczny) rodzaj dużej jaszczurki varano

warchlak /ˈvarxlak/ (n)
młode dzika w pierwszym roku życia; jabato

warczeć (v)
1. o stworzeniach wydawać gardłowe, niskie dźwięki ostrzegawcze jako forma gniewu, chęci ataku gruñir
2. o urządzeniach wydawać niskie dźwięki przy pracy zumbar

warga /ˈvarɡa/ (n)
1. (anatomia, anatomiczny) fałd skórny ograniczający usta; labio
2. (anatomia, anatomiczny) fałd skórny ograniczający szparę sromu i przedsionek pochwy; labio
3. (botanika, botaniczny) część korony niektórych kwiatów labio

wariancja /varʲˈjãnʦ̑ʲja/ (n)
(statystyka, statystyczny) miara zmienności, odzwierciedlająca zróżnicowanie zbiorowości; jest kwadratem odchylenia standardowego; varianza

wariat /ˈvarʲjat/ (n)
(potocznie, potoczny) człowiek chory psychicznie demente, loco

wariograf (n)
urządzenie służące do rejestrowania nieświadomych reakcji przesłuchiwanego na zadawane pytania, pomagające wnioskować o jego prawdomówności; polígrafo

warkocz /ˈvarkɔʧ̑/ (n)
1. (fryzjerstwo, fryzjerski) splot zazwyczaj z trzech pasm włosów trenza
2. coś zaplecionego tak jak warkocz (1.1) trenza
3. (poetycki, poetycko) coś długiego i wąskiego, wiszącego, ciągnącego się lub płożącego się trenza

warkoczyk /varˈkɔʧ̑ɨk/ (n)
(zdrobniale) od: warkocz coleta

warstwa /ˈvarstfa/ (n)
1. (geologia, geologiczny) forma występowania skał osadowych; capa, estrato
2. grupa społeczna wyróżniona ze względu na pewną hierarchię; capa, estrato
3. każda z części materii wyraźnie wyodrębniających się w postaci równoległych płaszczyzn capa

warstwa bazaltowa /ˈvarstfa ˌbazalˈtɔva/ (n)
(geologia, geologiczny) dolna warstwa skorupy ziemskiej; capa basáltica

warszawianin /ˌvarʃaˈvʲjä̃ɲĩn/ (n)
mieszkaniec Warszawy varsoviano

warszawianka /ˌvarʃaˈvʲjãnka/ (n)
mieszkanka Warszawy varsoviana

warszawski /varˈʃafsʲci/ (adj)
związany z Warszawą, pochodzący z Warszawy varsoviano

warsztat /ˈvarʃtat/ (n)
1. (książkowy) ogół metod stosowanych przez kogoś w pracy, zwłaszcza twórczej estilo, manera
2. (motoryzacja) (rzemiosło, rzemieślniczy) firma zajmująca się usługami mechanicznymi, rzemieślniczymi, naprawczymi taller
3. (rzemiosło, rzemieślniczy) pomieszczenie z kompletem narzędzi do wykonanie określonej pracy, zwłaszcza rzemieślniczej, mechanicznej taller
4. (rzemiosło, rzemieślniczy) stół z kompletem narzędzi do wykonania określonej pracy, zwłaszcza rzemieślniczej, mechanicznej banco

warta /ˈvarta/ (n)
straż pełniona przez jedną lub kilka osób; guardia

warto /ˈvartɔ/ (particle)
1. coś opłaca się zrobić merecer la pena, valer la pena
2. dobrze byłoby, gdyby coś się stało; trzeba (słowo mniej naciskające) merecer la pena, no estar mal, valer la pena

wartownia /varˈtɔvʲɲa/ (n)
pomieszczenie dla wartowników cuerpo de guardia

wartość /ˈvartɔɕʨ̑/ (n)
1. (fizyka, fizyczny) (matematyka, matematyczny) liczba wyrażająca daną wielkość fizyczną lub będąca wynikiem wyrażenia matematycznego valor
2. zwykle lm zasada moralna, przekonanie valor
3. kwota pieniędzy, jaką wart jest jakiś przedmiot lub usługa valor, valía
4. określony stan danej cechy, wymiar cechy; znaczenie; to, ile coś jest warte z jakiejś przyczyny valor, valía

warunek /vaˈrũnɛk/ (n)
1. ograniczenie, bez którego coś nie jest możliwe condición
2. (tylko w liczbie mnogiej) cechy fizyczne osoby, cechy charakteru lub jej doświadczenie condición
3. (tylko w liczbie mnogiej) sytuacja condición

warunek konieczny /vaˈrũnɛk ːɔ̃ˈɲɛʧ̑nɨ/ (n)
(logika, logiczny) warunek, który, musi zostać spełniony, aby zdanie mogło być prawdziwe condición necesaria

warunek wystarczający /vaˈrũnɛɡ ˌvɨstarʧ̑aˈjɔ̃nʦ̑ɨ/ (n)
(logika, logiczny) warunek, który, gdy zostanie spełniony, zapewnia prawdziwość zdania condición suficiente

warunkowy /ˌvarũŋˈkɔvɨ/ (adj)
(przymiotnik) od warunek condicional

waryscyt /vaˈrɨsʦ̑ɨt/ (n)
(mineralogia, mineralogiczny) minerał z gromady fosforanów; variscita

warzywnik /vaˈʒɨvʲɲik/ (n)
ogród lub jego część przeznaczona na uprawę warzyw huerto

warzywo /vaˈʒɨvɔ/ (n)
roślina, której owoce, korzenie, liście lub kwiatostany służą człowiekowi za pokarm verdura, hortaliza

wasz /vaʃ/ (pronoun)
2. osoba lm vuestro

waszyngtonka /ˌvaʃɨ̃ŋkˈtɔ̃nka/ (n)
mieszkanka Waszyngtonu, stołecznego miasta Stanów Zjednoczonych washingtoniana

waszyngtończyk /ˌvaʃɨ̃ŋkˈtɔ̃j̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
mieszkaniec Waszyngtonu, stołecznego miasta Stanów Zjednoczonych washingtoniano

waszyngtoński /ˌvaʃɨ̃ŋkˈtɔ̃j̃sʲci/ (adj)
odnoszący się do miasta Waszyngton washingtoniano

wat /vat/ (n)
(fizyka, fizyczny) jednostka mocy w układzie SI odpowiadająca pracy 1 dżula wykonywanej w czasie 1 sekundy; vatio, watt

wata cukrowa /ˈvata ʦ̑uˈkrɔva/ (n)
(kulinaria) jadalny wyrób z cukru przypominający watę; algodón de azúcar

wataha /vaˈtaxa/ (n)
1. (przenośnie, przenośnia) duża grupa ludzi, zwykle niebezpieczna lub uciążliwa dla otoczenia horda
2. (łowiectwo, łowiecki) stado wilków lub dzików; manada

watykański /ˌvatɨˈkãj̃sʲci/ (adj)
odnoszący się do państwa Watykan vaticano

wawrzyn /ˈvavʒɨ̃n/ (n)
1. (botanika, botaniczny) drzewo lub krzew, Laurus L., z rodziny wawrzynowatych; laurel
2. (historia, historyczny, historycznie) wieniec z liści wawrzynu (1.1) będący symbolem zwycięstwa i chwały w starożytnej Grecji i Rzymie laurel
3. (przenośnie, przenośnia) nagroda, którą przyznaje się za wybitne osiągnięcia w pewnej dziedzinie laurel, lauro

wazektomia /ˌvazɛkˈtɔ̃mʲja/ (n)
(medycyna, medyczny) zabieg urologiczny przeprowadzany u mężczyzn w celu trwałego pozbawienia ich płodności, polegający na przecięciu nasieniowodu (nasieniowodów); vasectomía

wazelina (n)
(chemia, chemiczny) mazista, biaława substancja będąca mieszaniną węglowodorów parafinowych, głównie dokozanu i trikozanu, wykorzystywana w kosmetyce i technice; vaselina

wałek /ˈvawɛk/ (n)
(technologia, technika, techniczny) element cylindryczny dający się obracać cilindro

wałek do ciasta /ˈvawɛɡ dɔ‿ˈʨ̑asta/ (n)
(kulinaria) drewniany przedmiot w kształcie walca służący do rozpłaszczania ciasta, w celu uzyskania cienkiej warstwy; rodillo

wałkoń (n)
osoba, której nie chce się pracować holgazán, vago, barbón

wałęsać się (v)
chodzić bez celu vagabundear

ważka /ˈvaʃka/ (n)
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) żyjący w okolicach zbiorników wodnych podłużny owad o dwóch parach skrzydeł i dużych oczach; libélula, aguacil

ważność /ˈvaʒnɔɕʨ̑/ (n)
1. cecha tego, co ważne, mające duże znaczenie importancia, trascendencia
2. cecha tego, co ważne, mające moc prawną validez, vigencia

ważny /ˈvaʒnɨ/ (adj)
1. mający duże znaczenie importante
2. mający moc prawną, obowiązujący válido, vigente

ważyć /ˈvaʒɨʨ̑/ (v)
1. określać czyjś ciężar za pomocą wagi pesar
2. ostrożnie, powoli podejmować decyzję, wybierać coś ponderar, sopesar
3. mieć jakiś ciężar, masę pesar
4. być w trakcie ustalania, gdy losy nie są pewne decidirse
5. mieć odwagę, by coś zrobić atreverse, osar
6. określać własny ciężar za pomocą wagi pesarse

wbiegać (v)
1. biegnąc, wstępować w obręb czegoś entrar correr
2. biegnąc, wznosić się subir correr

wbijać /ˈvbʲijäʨ̑/ (v)
1. w grze zespołowej: umieszczać piłkę (krążek) w bramce lub koszu introducir, meter
2. zagłębiać coś w czymś przez uderzanie lub nacisk clavar, hundir, incrustar
3. zagłębiać samego siebie w coś ciasnego introducirse, meterse, penetrar

wbrew /vbrɛf/ (preposition)
sprzecznie z czymś, na przekór komuś lub czemuś contra

wchodzić /ˈfxɔʥ̑iʨ̑/ (v)
1. stawać się członkiem czegoś entrar, ingresar
2. stawać się elementem zbioru, elementem składowym entrar
3. wspinać się, iść w górę subir, trepar
4. wstępować na coś nogą (nogami) subir
5. wstępować w obręb jakiegoś pomieszczenia, budynku, obszaru, strefy itp. entrar, meterse

wcisnąć gaz do dechy /ˈfʲʨ̑isnɔ̃ɲʥ̑ ˈɡaz dɔ‿ˈdɛxɨ/ (idiom)
(potocznie, potoczny) nacisnąć pedał gazu do oporu, maksymalnie zwiększając szybkość pisar el gas a fondo, pisar el gas a tope

wciągać /ˈfʲʨ̑ɔ̃ŋɡaʨ̑/ (v)
1. ciągnąc coś, unosić to do góry alzar, levantar
2. wprowadzać do płuc oddechem aspirar, inspirar

wciąż /fʲʨ̑ɔ̃w̃ʃ/ (adv)
wykonując jakąś czynność cały czas, bez przerwy siempre, continuo, seguir gerundio

wcześnie /ˈfʧ̑ɛɕɲɛ/ (adv)
podczas początkowego etapu trwania czegoś temprano

wczoraj /ˈfʧ̑ɔraj/ (adv)
w dniu poprzedzającym dzisiejszy ayer

wdech (n)
(fizjologia, fizjologiczny) akt wprowadzania powietrza do układu oddechowego aspiración

wdowa /ˈvdɔva/ (n)
kobieta, której ostatni mąż nie żyje; viuda

wdowiec /ˈvdɔvʲjɛʦ̑/ (n)
mężczyzna, którego ostatnia żona nie żyje viudo

wdrapywać się /vdraˈpɨvaʨ̑‿ɕɛ/ (v)
z trudem wchodzić na coś wysokiego encaramarse, trepar

wdychać /ˈvdɨxaʨ̑/ (v)
wciągać powietrze/wyziewy nosem lub ustami do płuc inhalar, aspirar

wdzięczność /ˈvʲʥ̑ɛ̃n͇ʧ̑nɔɕʨ̑/ (n)
uczucie serdeczności w stosunku do swojego darczyńcy, dobroczyńcy, chęć odwzajemnienia się mu za dobrodziejstwa gratitud

weber (n)
(jednostka miary) (fizyka, fizyczny) jednostka pochodna układu SI, w której podawany jest strumień indukcji magnetycznej; weber

webinar (n)
konferencja, prezentacja lub szkolenie dla grupy osób przeprowadzone przez Internet; webinario, seminario web, webinar

wedyjski /vɛˈdɨjsʲci/ (adj)
dotyczący wedyzmu védico

według /ˈvɛdwuk/ (preposition)
1. …oznaczający, że coś odbywa się zgodnie z jakąś instrukcją, planem, poleceniem según
2. …wyrażający autora czegoś según

weekend (n)
sobota i niedziela, także piątek wieczorem, (dosłownie) koniec tygodnia fin de semana

weganizm /vɛˈɡãɲism̥/ (n)
styl życia dążący do minimalizacji wykorzystywania zwierząt w celach konsumpcyjnych, tj. wykluczający jedzenie mięsa i pokarmów zawierających składniki pochodzenia zwierzęcego (nabiał, jajka, żelatynę) i odrzucający produkty wytworzone z użyciem zwierząt ((na przykład) futro, skórzana odzież, kosmetyki testowane na zwierzętach); veganismo

weganka /vɛˈɡãnka/ (n)
kobieta przestrzegająca zasad weganizmu, będąca na diecie wegańskiej, nie jedząca pokarmów pochodzenia zwierzęcego vegana

wegetarianin /ˌvɛɡɛtarʲˈjä̃ɲĩn/ (n)
człowiek, który nie je mięsa vegetariano

wegetarianizm /ˌvɛɡɛtarʲˈjä̃ɲism̥/ (n)
sposób odżywiania się charakteryzująca się wyłączeniem z posiłków produktów mięsnych; vegetarianismo, vegetarismo

wegetarianka /ˌvɛɡɛtarʲˈjãnka/ (n)
forma żeńska od: wegetarianin vegetariana

wegetariański /ˌvɛɡɛtarʲˈjä̃j̃sʲci/ (adj)
1. (kulinaria) o jedzeniu: pozbawiony mięsa vegetariano
2. (kulinaria) o jedzeniu: pozbawiony mięsa i niektórych albo wszystkich produktów pochodzenia zwierzęcego vegetariano
3. związany z wegetarianizmem, dotyczący wegetarianizmu vegetariano

wehikuł /vɛˈçikuw/ (n)
(żartobliwie) środek transportu vehículo

wehikuł czasu /vɛˈçikuw ˈʧ̑asu/ (n)
fikcyjna maszyna umożliwiająca podróże w czasie; máquina del tiempo

wejście /ˈvɛjɕʨ̑ɛ/ (n)
1. miejsce, przez które można gdzieś wejść, wkroczyć entrada, acceso
2. czynność wchodzenia, przejścia do jakiegoś miejsca entrada, acceso

weksylologia /ˌvɛksɨlɔˈlɔɟja/ (n)
nauka zajmująca się badaniem flag, sztandarów i chorągwi; vexilología

wektor /ˈvɛktɔr/ (n)
(geometria) (fizyka, fizyczny) obiekt będący wielkością określoną przez wartość liczbową (moduł), zwrot i kierunek, ale bez punktu zaczepienia; vector

wektorowy /ˌvɛktɔˈrɔvɨ/ (adj)
(przymiotnik) od wektor vectorial

welin /ˈvɛlʲĩn/ (n)
1. dobrej jakości cienki pergamin z cielęcej skóry; vitela, pergamino
2. drogi, miękki, gładki i cienki papier używany w XIX wieku do korespondencji i rysunków papel vitela

welocyped /ˌvɛlɔˈʦ̑ɨpɛt/ (n)
(historia, historyczny, historycznie) pierwotny rower, który nie posiada łańcucha ani hamulców; velocípedo

wena /ˈvɛ̃na/ (n)
(książkowy) zapał twórczy, natchnienie, zdolność, łatwość tworzenia talento, vena

wenecjanin /ˌvɛ̃nɛˈʦ̑ʲjä̃ɲĩn/ (n)
mieszkaniec Wenecji veneciano

wenecjanka /ˌvɛ̃nɛˈʦ̑ʲjãnka/ (n)
mieszkanka Wenecji veneciana

wenecki /vɛ̃ˈnɛʦ̑ʲci/ (adj)
odnoszący się do Wenecji, związany z Wenecją, wywodzący się z Wenecji veneciano

wenerologia /ˌvɛ̃nɛrɔˈlɔɟja/ (n)
(medycyna, medyczny) dziedzina medycyny zajmująca się rozpoznawaniem i leczeniem chorób przenoszonych drogą płciową; venereología

weneryczny (adj)
(medycyna, medyczny) przenoszony drogą płciową venéreo

wenezuelski /ˌvɛ̃nɛzuˈ<sup>w</sup>ɛlsʲci/ (adj)
odnoszący się do Wenezueli lub Wenezuelczyków venezolano

wentylacyjny (adj)
związany z wentylacją de ventilación

wentylator /ˌvɛ̃ntɨˈlatɔr/ (n)
(technologia, technika, techniczny) (elektryczność) urządzenie w formie śmigła napędzanego silnikiem, wywołującego wiatr, stosowane do schładzania pomieszczeń, urządzeń elektrycznych lub w celu stworzenia sztucznego ciągu w kanałach wentylacyjnych, w piecach hutniczych itp.; ventilador

weranda /vɛˈrãnda/ (n)
(architektura, architektoniczny) drewniana lub murowana dobudówka o funkcji rekreacyjnej, zazwyczaj dostawiona do budynku mieszkalnego, otwarta lub oszklona, z dachem na słupach. veranda

werbena (n)
(botanika, botaniczny) roślina z rodzaju (1.1) verbena

werbować (v)
1. namawiać kogo do udziału w czym reclutar
2. (wojskowość, wojskowy) zaciągać do wojska reclutar
3. pozyskiwać zwolenników reclutar

werdykt /ˈvɛrdɨkt/ (n)
decyzja podjęta przez sędziów, jurorów, ławę przysięgłych, komisję itp. veredicto

wermut (n)
(kulinaria) wino korzenno-ziołowe; vermú, vermut

wernakularny /ˌvɛrnakuˈlarnɨ/ (adj)
1. rodzimy, etniczny, natywny, miejscowy, potoczny, w języku narodowym – w odniesieniu do literatury, kultury słowa vernáculo
2. rodzimy, nieprofesjonalny, tworzony przez anonimowych twórców – w odniesieniu do kultury materialnej (sztuki, architektury) vernáculo

wersja /ˈvɛrsʲja/ (n)
jeden ze sposobów przedstawienia, wykonania, powiedzenia czegoś versión

weryfikacja (n)
sprawdzenie zgodności z prawdą verificación

weryfikowalny (adj)
taki, który da się zweryfikować, możliwy do sprawdzenia verificable

weryfikować /ˌvɛrɨfʲiˈkɔvaʨ̑/ (v)
sprawdzać, potwierdzać lub wypróbowywać prawdziwość, prawidłowość, słuszność lub autentyczność czegoś verificar

wesele /vɛˈsɛlɛ/ (n)
1. (etnografia, etnograficzny) (gastronomia) przyjęcie i zabawa urządzane po ślubie boda
2. (przestarzałe, przestarzały) coś wesołego alborozo, regocijo

wesoło /vɛˈsɔwɔ/ (adv)
w pogodnym nastroju alegremente

wesoły /vɛˈsɔwɨ/ (adj)
1. taki, który odczuwa rozbawienie, ma dobry humor, nastrój; nie jest smutny alegre
2. taki, który wprawia w dobry humor divertido, alegre

westchnienie (n)
głębokie odetchnięcie jako wyraz znaczącego przeżycia, emocji suspiro

wesz /vɛʃ/ (n)
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) bezskrzydły owad pasożytujący na ssakach i sporadycznie na rybach; piojo

weteran /vɛˈtɛrãn/ (n)
(wojskowość, wojskowy) stary, zasłużony w boju żołnierz veterano

weterynaria /ˌvɛtɛrɨ̃ˈnarʲja/ (n)
(medycyna, medyczny) nauka o zdrowiu i chorobach zwierząt, (zobacz) medycyna weterynaryjna veterinaria

weterynarz /ˌvɛtɛˈrɨ̃naʃ/ (n)
lekarz leczący zwierzęta; veterinario

weto /ˈvɛtɔ/ (n)
protest lub sprzeciw wobec czegoś; veto

wewnątrz /ˈvɛvnɔ̃nṭʃ/ (adv)
(przenośnie, przenośnia) w sobie, w duszy adentro, dentro, en el interior

wewnątrz /ˈvɛvnɔ̃nṭʃ/ (preposition)
w środku jakiegoś wnętrza, w jakimś pomieszczeniu dentro

wewnątrzczaszkowy /ˌvɛvnɔ̃nṭʃʧ̑aˈʃkɔvɨ/ (adj)
dziejący się wewnątrz czaszki, dotyczący wnętrza czaszki, obowiązujący wewnątrz czaszki intracraneal

wewnątrzmaciczny /ˌvɛvnɔ̃nṭʃmaˈʨ̑iʧ̑nɨ/ (adj)
dziejący się wewnątrz macicy, dotyczący wnętrza macicy, obowiązujący wewnątrz macicy intrauterino

wewnątrzmięśniowy /ˌvɛvnɔ̃nṭʃmʲjɛ̃w̃ɕˈɲɔvɨ/ (adj)
dziejący się wewnątrz mięśnia, dotyczący wnętrza mięśnia, obowiązujący wewnątrz mięśnia intramuscular

wewnątrzotrzewnowy /ˌvɛvnɔ̃nṭʃɔṭʃɛvˈnɔvɨ/ (adj)
dziejący się wewnątrz otrzewnej, dotyczący wnętrza otrzewnej, obowiązujący wewnątrz otrzewnej intraperitoneal

wewnętrzny /vɛvˈnɛ̃nṭʃnɨ/ (adj)
1. taki, który dotyczy psychiki człowieka; dziejący się w jego psychice interior
2. taki, który dzieje się w granicach danego kraju interior
3. taki, który znajduje się wewnątrz czegoś, w środku interior, interno

wezuwian /vɛˈzuvʲjãn/ (n)
(mineralogia, mineralogiczny) minerał z gromady krzemianów; idiocrasa, vesuvianita

wezwanie /vɛzˈvãɲɛ/ (n)
pisemny, urzędowy nakaz, pismo wzywające do stawienia się lub dopełnienia formalności itp. citación

wełna /ˈvɛwna/ (n)
1. sierść niektórych zwierząt parzystokopytnych, głównie owiec i wielbłądów lana
2. tkanina, wyrób z wełny (1.1) lana

wgłębienie /vɡwɛ̃mˈbʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
1. wklęsłość, dołek concavidad, hoyo, hoyuelo, hueco, seno
2. wnęka, nisza hueco, nicho

whistleblower (n)
informator, który zdradza informacje o wewnętrznych nadużyciach w jakiejś grupie i przełamuje zmowę milczenia denunciante

wiadomości /ˌvʲjadɔ̃ˈmɔɕʨ̑i/ (n)
1. jakiś obszar wiedzy conocimiento, saber
2. telewizyjny lub radiowy, zwykle cykliczny, program informacyjny noticia

wiadomość /vʲjaˈdɔ̃mɔɕʨ̑/ (n)
1. coś, co przekazuje informację mensaje
2. nowina, informacja noticia

wiadro /ˈvʲjadrɔ/ (n)
walcowaty pojemnik, zwykle nieco szerszy u góry, z pałąkowatym uchwytem, służący do przechowywania i ręcznego przenoszenia cieczy lub materiałów sypkich; cubo

wiadukt /ˈvʲjadukt/ (n)
(urbanistyka, urbanistyczny) most przeprowadzający drogę komunikacyjną nad przeszkodą terenową inną niż woda (np. inna droga lub wąwóz); viaducto

wiano /ˈvʲjãnɔ/ (n)
1. (historia, historyczny, historycznie) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) suma zapisywana żonie przez męża, równa sumie posagu; excrex, manda
2. (przestarzałe, przestarzały) posag, wyprawa panny młodej dote

wiara /ˈvʲjara/ (n)
przekonanie, że coś jest prawdą; ufność, zaufanie wobec rzeczy niepewnych, nie do końca znanych fe, confianza

wiarołomny /ˌvʲjarɔˈwɔ̃mnɨ/ (adj)
(książkowy) taki, który nie dotrzymał słowa, złamał przysięgę, sprzeniewierzył się komuś, popełnił zdradę perjuro, renegado

wiarołomstwo (n)
(książkowy) niedotrzymanie danego słowa, złamanie przysięgi; dopuszczenie się zdrady infidelidad

wiarygodność /ˌvʲjarɨˈɡɔdnɔɕʨ̑/ (n)
cecha tego, co wiarygodne, rzetelne, prawdziwe credibilidad, veracidad

wiarygodny /ˌvʲjarɨˈɡɔdnɨ/ (adj)
godny wiary, zasługujący na wiarę i zaufanie, pewny fehaciente, fidedigno

wiatr /vʲjatr̥/ (n)
(meteorologia, meteorologiczny) ruszające się masy powietrza; viento

wiatraczek /vʲjaˈtraʧ̑ɛk/ (n)
zabawka przypominająca kształtem skrzydła wiatraka lub poruszająca się tak jak one; molinete

wiatrak /ˈvʲjatrak/ (n)
1. (budownictwo) budowla ze skrzydłami obracanymi przez wiatr; molino de viento
2. (potocznie, potoczny) wentylator ze śmigłem ventilador

wiatrowskaz /vʲjaˈtrɔfskas/ (n)
(technologia, technika, techniczny) przyrząd do wskazywania kierunku wiatru; veleta

wiatrowy (adj)
związany z wiatrem eólico

wiać /vʲjäʨ̑/ (v)
(meteorologia, meteorologiczny) przesuwać się (o wietrze, o masach powietrza) soplar

wibracja (n)
drganie o dużej częstotliwości vibración

widelec /vʲiˈdɛlɛʦ̑/ (n)
1. (środowiskowy) (technologia, technika, techniczny) element konstrukcji roweru na którym mocuje się oś koła; horquilla
2. ostro zakończony przedmiot używany do nabierania jedzenia; tenedor, trinche

widelec do porcjowania /vʲiˈdɛlɛʣ̑ ˌdɔ‿pɔrʦ̑ʲjɔˈvãɲa/ (n)
widelec do przytrzymywania najczęściej mięsa podczas dzielenia na mniejsze kawałki, do przewracania podczas obróbki termicznej trinchador

wideo (n)
(technologia, technika, techniczny) technika elektroniczna bazująca na sekwencji nieruchomych obrazów, które mogą być nagrywane, przetwarzane, transmitowane, a następnie odtwarzane, dając złudzenie ruchu; vídeo

wideoklip /ˌvʲidɛˈɔklʲip/ (n)
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (telewizja, telewizyjny) krótki film towarzyszący utworowi muzycznemu videoclip, vídeo musical

widmo /ˈvʲidmɔ/ (n)
1. (fizyka, fizyczny) rozkład wielkości fizycznej w funkcji energii lub częstotliwości, długości fali, itp.; ; ; espectro
2. (matematyka, matematyczny) zbiór wartości własnych macierzy kwadratowej lub operatora liniowego; ; espectro
3. perspektywa czegoś złego mogącego nastąpić w przyszłości espectro
4. niematerialna postać lub złudzenie takiej postaci; espectro, fantasma

widoczność /vʲiˈdɔʧ̑nɔɕʨ̑/ (n)
możliwość widzenia w danej przestrzeni lub w danych warunkach visibilidad

widokówka /ˌvʲidɔˈkufka/ (n)
karta pocztowa z widokiem krajobrazu, miasta lub zabytku; postal

widowisko /ˌvʲidɔˈvʲiskɔ/ (n)
impreza artystyczna lub rozrywkowa, która jest przeznaczona do oglądania przez publiczność espectáculo

widownia /vʲiˈdɔvʲɲa/ (n)
1. miejsce w teatrze, kinie, stadionie itp. przeznaczone dla widzów auditorio, sala de espectador
2. wszyscy widzowie jakiegoś przedstawienia público, audiencia

widz /vʲiʦ̑/ (n)
osoba oglądająca film, przedstawienie, pokaz, koncert lub inne widowisko espectador

widzieć /ˈvʲiʥ̑ɛ̇ʨ̑/ (v)
1. odbierać bodźce wzrokowe ver
2. spotykać się ver
3. mieć dany pogląd na coś/kogoś ver

widłonóg /vʲidˈwɔ̃nuk/ (n)
(zoologia, zoologiczny) skorupiak morski lub słodkowodny wolno pływający lub pasożytniczy; copépodo

widły /ˈvʲidwɨ/ (n)
narzędzie składające się z trzech lub czterech długich zębów osadzonych na drzewcu; bieldo, horca

wiec (n)
(historia, historyczny, historycznie) ogólne zebranie członków plemienia, mieszkańców grodu lub osady veche

wieczność /ˈvʲjɛʧ̑nɔɕʨ̑/ (n)
nieskończoność; trwanie poza czasem, poza początkiem i końcem; eternidad

wieczny /ˈvʲjɛʧ̑nɨ/ (adj)
trwający wieczność; dotyczący wieczności eterno, eternal

wieczny odpoczynek /ˈvʲjɛʧ̑nɨ ˌɔtpɔˈʧ̑ɨ̃nɛk/ (n)
(książkowy) śmierć reposo eterno, sueño eterno

wieczorny /vʲjɛˈʧ̑ɔrnɨ/ (adj)
odbywający się wieczorem, związany z końcem dnia crepuscular

wieczór /ˈvʲjɛʧ̑ur/ (n)
część doby między zachodem słońca a nocą tarde, noche, atardecer

wieczór kawalerski /ˈvʲjɛʧ̑ur ˌkavaˈlɛrsʲci/ (n)
zwyczajowa zabawa urządzana w przeddzień ślubu przez pana młodego, dla męskiego grona przyjaciół; despedida de soltero

wiedeńczyk /vʲjɛˈdɛ̃j̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
mieszkaniec Wiednia vienés

wiedeński /vʲjɛˈdɛ̃j̃sʲci/ (adj)
odnoszący się do miasta Wiedeń vienés

wiedza /ˈvʲjɛʣ̑a/ (n)
ogół posiadanych wiadomości ciencia, saber, conocimiento

wiedzieć /ˈvʲjɛ̇ʥ̑ɛ̇ʨ̑/ (v)
mieć wiedzę na jakiś temat, mieć świadomość prawdziwości czegoś saber

wiejski /ˈvʲjɛ̇jsʲci/ (adj)
związany z wsią, dotyczący wsi, pochodzący ze wsi rústico, aldeano

wiek /vʲjɛk/ (n)
1. czas, jaki ktoś już przeżył, jaki coś przeżyło edad
2. sto lat; siglo

wiekowy /vʲjɛˈkɔvɨ/ (adj)
liczący lub trwający wiek bądź wiele wieków, wiele lat centenario, secular

wielbiciel /vʲjɛlˈbʲiʨ̑ɛl/ (n)
1. (książkowy) adorator adorador
2. (książkowy) osoba, która wielbi kogoś lub coś admirador, fan

wielbłąd /ˈvʲjɛlbwɔ̃nt/ (n)
(zoologia, zoologiczny) Camelus, duży afrykański i azjatycki ssak kopytny z rodziny wielbłądowatych, z charakterystycznym jednym lub dwoma garbami; camello, dromedario

wielbłądzica /ˌvʲjɛlbwɔ̃ɲˈʥ̑iʦ̑a/ (n)
(zoologia, zoologiczny) samica wielbłąda camella

wielce (adv)
w sposób znaczny muy

wielkoduszny /ˌvʲjɛlkɔˈduʃnɨ/ (adj)
taki, który charakteryzuje się wielkimi zaletami ducha, zwłaszcza szlachetnością i wyrozumiałością magnánimo

wielofunkcyjny (adj)
taki, który spełnia wiele funkcji multifunción

wielojęzyczny /ˌvʲjɛlɔjɛ̃w̃ˈzɨʧ̑nɨ/ (adj)
1. napisany w wielu językach plurilingüe, políglota
2. posługujący się wieloma językami plurilingüe, políglota

wielokropek (n)
znak interpunkcyjny złożony z trzech kropek następujących po sobie, oznaczający przerwanie toku wypowiedzi lub niedomówienie, albo służący do zaznaczenia fragmentów pominiętych; puntos suspensivos

wielokrotnie /ˌvʲjɛlɔˈkrɔtʲɲɛ/ (numeral)
wiele razy repetidamente, repetidas veces

wielokrotność /ˌvʲjɛlɔˈkrɔtnɔɕʨ̑/ (n)
(matematyka, matematyczny) iloczyn danej liczby i dowolnej dodatniej liczby naturalnej; múltiplo

wielokrotny /ˌvʲjɛlɔˈkrɔtnɨ/ (adj)
występujący więcej niż raz, powtarzający się múltiple

wielokrążek /ˌvʲjɛlɔˈkrɔ̃w̃ʒɛk/ (n)
(technologia, technika, techniczny) układ cięgien i krążków umożliwiający przełożenie siły, dzięki któremu można np. podnieść duży ciężar, działając mniejszą siłą; polipasto, polispasto

wielokulturowość /ˌvʲjɛlɔkultuˈrɔvɔɕʨ̑/ (n)
(socjologia, socjologiczny) idea i model społeczny, według którego społeczeństwo powinno cechować się występowaniem grup o różnym pochodzeniu i wyznających odmienne systemy multiculturalismo

wielokulturowy /ˌvʲjɛlɔkultuˈrɔvɨ/ (adj)
dotyczący wielokulturowości, cechujący się występowaniem grup społecznych o różnym pochodzeniu, z różnych kultur multicultural

wielokąt /vʲjɛˈlɔkɔ̃nt/ (n)
(geometria) spójny obszar ograniczony przez łamaną zamkniętą; polígono

wielomian /vʲjɛˈlɔ̃mʲjãn/ (n)
(matematyka, matematyczny) wyrażenie algebraiczne złożone ze zmiennych i stałych połączonych działaniami dodawania, odejmowania, mnożenia i podnoszenia do potęgi o stałym wykładniku naturalnym; polinomio

wielonarodowy (adj)
złożony z przedstawicieli wielu narodów, narodowości multinational

wielonienasycony /ˌvʲjɛlɔ̃ɲɛ̃nasɨˈʦ̑ɔ̃nɨ/ (adj)
(chemia, chemiczny) o kwasach tłuszczowych: mający dwa lub więcej podwójnych wiązań między atomami węgla w łańcuchu kwasu tłuszczowego multiinsaturado

wieloryb /vʲjɛˈlɔrɨp/ (n)
(zoologia, zoologiczny) potoczna nazwa każdego większego walenia; ballena

wielorybnictwo /ˌvʲjɛlɔrɨbʲˈɲiʦ̑tfɔ/ (n)
polowanie na walenie w celu pozyskania olbrotu, fiszbinu czy ambry; caza de la ballena

wielowarstwowy (adj)
taki, który ma wiele warstw contrachapado

wielowodzie (n)
(medycyna, medyczny) występująca w czasie ciąży anomalia, w której ilość płynów zawartych w błonach płodowych jest nadmierna; polihidramnios

wielościan /vʲjɛˈlɔɕʨ̑ãn/ (n)
(geometria) ograniczona bryła geometryczna, której powierzchnia jest złożona wyłącznie z wielokątów; poliedro

wielościenny (adj)
taki, który ma wiele ścian poliédrico

wieniec /ˈvʲjɛ̇̃ɲɛʦ̑/ (n)
1. kolisty przedmiot albo kilka przedmiotów nawleczonych na coś, związanych lub splecionych, kilka osób lub zwierząt ustawionych na kształt koła cerco, corrillo, ristra, sarta corro
2. wiązanka w kształcie kręgu upleciona z kwiatów, liści, gałązek lub kłosów guirnalda, corona

wieniec laurowy /ˈvʲjɛ̇̃ɲɛʦ̑ lawˈrɔvɨ/ (n)
1. (historia, historyczny, historycznie) wieniec z liści wawrzynu będący nagrodą za zwycięstwo w równej walce; corona de laurel
2. symbol zwycięstwa lub wybitnych osiągnięć mający kształt wieńca laurowego (1.1); corona de laurel

wieprzowina /ˌvʲjɛpʃɔˈvʲĩna/ (n)
(spożywczy) (kulinaria) mięso ze świni; cerdo, carne de cerdo

wiercenie /vʲjɛrˈʦ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
(rzeczownik odczasownikowy) od: wiercić; taladrado

wierchuszka /vʲjɛrˈxuʃka/ (n)
(potocznie, potoczny) grupa ludzi sprawujących władzę w państwie, jakiejś organizacji, instytucji cúpula, plana mayor

wiercić /ˈvʲjɛrʲʨ̑iʨ̑/ (v)
wykonywać otwór przy użyciu wiertarki taladrar

wiernie /ˈvʲjɛrʲɲɛ/ (adv)
1. w sposób wierny, oddany, lojalny fielmente
2. w sposób wierny, dokładny fielmente

wierność /ˈvʲjɛrnɔɕʨ̑/ (n)
bycie wiernym, stałym, oddanym komuś lub czemuś fidelidad

wierny /ˈvʲjɛrnɨ/ (adj)
1. o kopii, tłumaczeniu itp.: dokładny, ścisły fiel
2. wykazujący się wiernością, lojalnością fiel

wierny /ˈvʲjɛrnɨ/ (n)
ten, który wierzy, jest wyznawcą danej religii fiel, creyente

wierny jak pies /ˈvʲjɛrnɨ ˈjak ˈpʲjɛs/ (adj)
bardzo wierny, lojalny; całkowicie komuś oddany fiel como un perro

wiersz /vʲjɛrʃ/ (n)
1. charakterystyczny układ graficzny tekstów (1.1) verso
2. linia tekstu línea
3. utwór poetycki, często rymowany poema, poesía

wiertarka /vʲjɛrˈtarka/ (n)
urządzenie służące do wiercenia lub pogłębiania otworów; taladradora, taladro

wiertło /ˈvʲjɛrtwɔ/ (n)
(technologia, technika, techniczny) narzędzie do wykonywania otworów; broca

wierzba /ˈvʲjɛʒba/ (n)
(dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Salix, rodzaj drzewa, krzewu lub krzewinki z rodziny wierzbowatych; sauce

wierzba płacząca /ˈvʲjɛʒba pwaˈʧ̑ɔ̃nʦ̑a/ (n)
(botanika, botaniczny) (Salix alba L. Tristis) odmiana wierzby białej o zwisających gałęziach; sauce llorón, sauce de Babilonia

wierzba wawrzynkowa /ˈvʲjɛʒba ˌvavʒɨ̃ŋˈkɔva/ (n)
(botanika, botaniczny) Salix daphnoides, gatunek rośliny wieloletniej należący do rodziny wierzbowatych; sauce violeta

wierzchołek /vʲjɛʃˈxɔwɛk/ (n)
1. (geografia, geograficzny) szczyt góry cima, cumbre
2. (matematyka, matematyczny) punkt łączący sąsiednie boki wielokąta lub co najmniej trzy ściany wielościanu; cúspide, vértice
3. najbardziej wysunięty punkt czegoś cima, punta

wierzchołek góry lodowej /vʲjɛʃˈxɔwɛɡ ˈːurɨ lɔˈdɔvɛj/ (n)
(publikatory) o wykrytej aferze, która stanowi fragment szerszego, lecz nieujawnionego jeszcze negatywnego zjawiska la punta del iceberg

wierzyciel /vʲjɛˈʒɨʨ̑ɛl/ (n)
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) osoba fizyczna lub prawna, która może żądać spełnienia świadczenia od innej osoby, z którą łączy ją stosunek zobowiązaniowy; acreedor

wierzyć /ˈvʲjɛʒɨʨ̑/ (v)
1. ufać komuś, uważać, że ktoś ma rację creer
2. uważać coś za prawdziwe mimo braku dowodów na prawdziwość tego creer
3. wyznawać religię creer

wiesiołek /vʲjɛ̇ˈɕɔwɛk/ (n)
(botanika, botaniczny) Oenothera, roślina o żółtych kwiatach i lancetowatych liściach; onagra

wieszak /ˈvʲjɛʃak/ (n)
1. mebel zaopatrzony w kilka wieszaków (1.1) perchero
2. przedmiot o łukowatym lub trójkątnym kształcie, z hakiem pośrodku, służący do wieszania ubrań na drążku; percha

wietnamski /vʲjɛtˈnãmsʲci/ (adj)
odnoszący się do Wietnamu lub Wietnamczyków vietnamita

wietrzny /ˈvʲjɛṭʃnɨ/ (adj)
1. (przenośnie, przenośnia) (przestarzałe, przestarzały) niestały w uczuciach, niestabilny emocjonalnie veleidoso, voluble
2. odznaczający się silnymi podmuchami wiatru ventoso
3. poruszany wiatrem de viento, eólico

wiewiórka /vʲjɛˈvʲjurka/ (n)
(zoologia, zoologiczny) nadrzewny gryzoń o puszystym i najczęściej rudym futrze oraz długiej kicie; ardilla

wieńcowy (adj)
(anatomia, anatomiczny) odnoszący się do naczyń odżywiających serce coronario

wieś /vʲjɛ̇ɕ/ (n)
1. jednostka osadnicza nieposiadająca praw miejskich lub statusu miasta; pueblo
2. tereny pozamiejskie campo

wieśniak /ˈvʲjɛ̇ɕɲak/ (n)
1. (potocznie, potoczny) (pogardliwie) prostak, człowiek prymitywny pueblerino
2. człowiek mieszkający na wsi aldeano, campesino

wieża /ˈvʲjɛʒa/ (n)
1. (architektura, architektoniczny) wysoka budowla o małej płaszczyźnie podstawy w stosunku do wysokości; torre
2. (szachy, pojęcie szachowe) figura mogąca poruszać się tylko w rzędach i kolumnach; torre
3. (technologia, technika, techniczny) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) element elektronicznego sprzętu odtwarzającego muzykę torre

wieża Babel /ˈvʲjɛʒa ˈbabɛl/ (n)
określenie grupy ludzi mówiącej różnymi językami, niepotrafiącej się porozumieć; babel, torre de Babel

wieżowiec /vʲjɛˈʒɔvʲjɛʦ̑/ (n)
wolnostojący wielokondygnacyjny budynek o niewielkiej w stosunku do wysokości powierzchni podstawy rascacielos, torre

wieżyczka /vʲjɛˈʒɨʧ̑ka/ (n)
1. (architektura, architektoniczny) względnie niewielka wieża torrecilla, torreta
2. (botanika, botaniczny) (zobacz) wieżyczka gładka, roślina o smukłym pokroju, z rodziny kapustowatych; torreada, torrreada
3. (wojskowość, wojskowy) górna, obrotowa część czołgu z zamontowanym działem torreta
4. (zdrobniale) od: wieża torrecilla

wikariusz (n)
1. (kościelny) prezbiter na stałe pomagający proboszczowi w pracy duszpasterskiej; vicario
2. (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (administracja) w administracji kościelnej duchowny będący zastępcą lub namiestnikiem; vicario

wikary (n)
(kościelny) prezbiter na stałe pomagający proboszczowi w pracy duszpasterskiej; vicario

wiking /ˈvʲicĩŋk/ (n)
(historia, historyczny, historycznie) skandynawski wojownik biorący udział w wyprawach o charakterze handlowym, rabunkowym lub osadniczym w VIII-XI w.; vikingo

wikiprojekt (n)
(neologizm) projekt realizowany przez społeczność wikipedystów wikiproyecto

wilczy pazur /ˈvʲilʧ̑ɨ ˈpazur/ (n)
(kynologia, kynologiczny) piąty palec po wewnętrznej stronie tylnych łap psa espolón

wilczyca /vʲilˈʧ̑ɨʦ̑a/ (n)
(zoologia, zoologiczny) samica wilka loba

wilczę /ˈvʲilʧ̑ɛ/ (n)
(zoologia, zoologiczny) szczenię wilka lobezno, lobato

wilec ziemniaczany (n)
(botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) Ipomoea batatas; pochodzący z Ameryki gatunek rośliny uprawnej z rodziny powojowatych batata, boniato, camote, chaco, papa dulce

wilga /ˈvʲilɡa/ (n)
(ornitologia, ornitologiczny) średniej wielkości, żółtoczarny ptak z rodziny wilg (Oriolidae); oropéndola, oriol

wilgotność (n)
stan wyższego nasycenia czegoś wodą humedad

wilgotny /vʲilˈɡɔtnɨ/ (adj)
trochę mokry húmedo

wilgoć /ˈvʲilɡɔʨ̑/ (n)
woda zawarta w czymś, zwykle w powietrzu; humedad

wilk /vʲilk/ (n)
(zoologia, zoologiczny) przypominające psa zwierzę drapieżne, dziko żyjące; lobo

wilk morski /ˈvʲilk ˈmɔrsʲci/ (n)
(przenośnie, przenośnia) bardzo doświadczony marynarz lobo de mar

wilk w owczej skórze /ˈvʲilɡ ˈv‿ɔfʧ̑ɛj ˈskuʒɛ/ (n)
(związek frazeologiczny) ktoś zły, niebezpieczny udający kogoś łagodnego i pokornego lobo con piel de oveja

wilkołak /vʲilˈkɔwak/ (n)
(folklor) człowiek, który może zmienić się w wilka podczas pełni hombre lobo, licántropo

willa /ˈvʲilːa/ (n)
podmiejska lub wiejska rezydencja bogatego człowieka; villa

wina /ˈvʲĩna/ (n)
czyn niezgodny z normami postępowania culpa

winda /ˈvʲĩnda/ /ˈvʲĩndɨ/ (n)
poruszająca się w pionie klatka służąca do transportu osób lub towarów; ascensor, montacargas

windziarz /ˈvʲĩɲʥ̑aʃ/ (n)
(potocznie, potoczny) mężczyzna obsługujący windę ascensorista

winiarnia (n)
(handel, handlowy) lokal, gdzie serwuje i sprzedaje się wino bodega, bodegón

winnica /vʲĩɲˈːiʦ̑a/ (n)
(rolnictwo, rolniczy) miejsce uprawy winorośli; viña, viñedo

winny /ˈvʲĩnːɨ/ (adj)
1. muszący coś komuś oddać deudor
2. taki, który jest obarczony winą, będący sprawcą czegoś złego culpable

wino /ˈvʲĩnɔ/ (n)
(kulinaria) napój alkoholowy powstający dzięki fermentacji owoców; vino

winobranie /ˌvʲĩnɔˈbrãɲɛ/ (n)
1. zbiór owoców winorośli vendimia
2. okres zbierania winogron vendimia

winogrodnictwo /ˌvʲĩnɔɡrɔdʲˈɲiʦ̑tfɔ/ (n)
(rolnictwo, rolniczy) uprawa i hodowla winorośli; viticultura

winogrodniczka /ˌvʲĩnɔɡrɔdʲˈɲiʧ̑ka/ (n)
1. osoba płci żeńskiej zajmująca się uprawą winnicy viticultora
2. specjalistka w zakresie winogrodnictwa viticultora

winogrodnik /ˌvʲĩnɔˈɡrɔdʲɲik/ (n)
1. osoba zajmująca się uprawą winnicy viticultor
2. specjalista w zakresie winogrodnictwa viticultor

winogrono /ˌvʲĩnɔˈɡrɔ̃nɔ/ (n)
(spożywczy) (kulinaria) (cukiernictwo) owoc winorośli uva

winorośl /vʲĩˈnɔrɔɕl̥/ (n)
(ogrodnictwo, ogrodniczy) (botanika, botaniczny) krzew o długich pędach i owocach zebranych w kiści. vid

wio /vʲjɔ/ (interjection)
komenda do jazdy w przód dla konia w zaprzęgu arre

wiolonczela /ˌvʲjɔlɔ̃n͇ˈʧ̑ɛla/ (n)
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument smyczkowy, większy od altówki i mniejszy od kontrabasu; violonchelo, chelo

wiolonczelista /ˌvʲjɔlɔ̃n͇ʧ̑ɛˈlʲista/ (n)
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) muzyk, który gra na wiolonczeli violonchelista, violonchelo

wiolonczelistka /ˌvʲjɔlɔ̃n͇ʧ̑ɛˈlʲistka/ (n)
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) kobieta, która gra na wiolonczeli violonchelista, violonchelo

wiosna /ˈvʲjɔsna/ (n)
pora roku, która następuje po zimie i poprzedza lato; primavera

wiosło /ˈvʲjɔswɔ/ (n)
spłaszczony i rozszerzony u końca (lub obu końców) kij służący do nadawania biegu łodzi oraz kierowania nią; remo

wiosłowanie /ˌvʲjɔswɔˈvãɲɛ/ (n)
(rzeczownik odczasownikowy) od: wiosłować remadura

wiosłować (v)
(sport, sportowy) wykonywać wiosłami ruchy łodzi lub kajaka w celu nadania im biegu i kierunku remar

wioślarstwo /vʲjɔ̇ɕˈlarstfɔ/ (n)
(sport, sportowy) dyscyplina sportowa obejmująca wyścigi sportowych łodzi wiosłowych; remo

wioślarz /ˈvʲjɔ̇ɕlaʃ/ (n)
1. (sport, sportowy) ktoś uprawiający wioślarstwo remero
2. ktoś, kto wiosłuje remero

wirnik /ˈvʲirʲɲik/ (n)
(mechanika) obracająca się część maszyny wirującej; rotor

wirtuoz /vʲirˈtu<sup>w</sup>ɔs/ (n)
artysta, który doskonale włada swoją sztuką (najczęściej o muzykach) virtuoso

wirus /ˈvʲirus/ (n)
1. (biologia, biologiczny) (medycyna, medyczny) cząsteczka organiczna nieposiadająca struktury komórkowej; virus
2. (informatyka, informatyczny) samopowielający się program komputerowy, który przy pomocy nosiciela (np. poczty elektronicznej) wdziera się do komputera w celu zakłócania jego pracy lub niszczenia danych; virus

wirusologia /ˌvʲirusɔˈlɔɟja/ (n)
(biologia, biologiczny) nauka o wirusach oraz o wywoływanych przez nie chorobach; virología

wirusowe zakażenie przewodu pokarmowego /ˌvʲiruˈsɔvɛ ˌzakaˈʒɛ̃ɲɛ pʃɛˈvɔdu ˌpɔkarmɔˈvɛɡɔ/ (n)
(medycyna, medyczny) choroba układu pokarmowego; gastroenteritis

wirusowy (adj)
związany z wirusami, dotyczący wirusów viral

witalista (n)
zwolennik witalizmu vitalista

witalistka (n)
zwolenniczka witalizmu vitalista

witalność /vʲiˈtalnɔɕʨ̑/ (n)
cecha tego, co jest witalne, pełne energii życiowej vitalidad

witamina /ˌvʲitãˈmʲĩna/ (n)
(biologia, biologiczny) (chemia, chemiczny) związek organiczny niezbędny dla prawidłowego funkcjonowania organizmu żywego; vitamina

witaminowy /ˌvʲitãmʲĩˈnɔvɨ/ (adj)
związany z witaminami, zawierający witaminy vitamínico

witarianizm (n)
sposób odżywiania się polegający na spożywaniu wyłącznie surowych pokarmów (dopuszczalne jest podgrzewanie jedzenia do 40 °C) i wykluczeniu wysoko przetworzonej żywności Vitarismus, crudismo

witać /ˈvʲitaʨ̑/ (v)
pozdrowić kogoś na początku spotkania; okazać swoje uczucia w związku z czyimś przybyciem, odwiedzinami, spotkaniem kogoś saludar

witlinek /vʲiˈtlʲĩnɛk/ (n)
(ichtiologia, ichtiologiczny) Merlangius merlangus, ryba atlatycka; merlán, pescadilla

witraż /ˈvʲitraʃ/ (n)
(sztuka) ozdobna kompozycja wykonana z kawałków barwnego szkła wprawionego w okno zamiast szyb; vitral, vidriera

wiwat (interjection)
niech żyje!, hurra!, brawo! que viva, que vivan, viva

wiwat (n)
okrzyk wyrażający radość, entuzjazm viva

wiza /ˈvʲiza/ (n)
(urzędowy) (turystyka, turystyczny) pisemne pozwolenie na przekroczenie granicy państwowej wydawane przez organy odwiedzanego kraju visa, visado

wizerunek /ˌvʲizɛˈrũnɛk/ (n)
pierwowzór, odbicie, obraz imagen, efigie

wizjer /ˈvʲizʲjɛr/ (n)
(budownictwo) otwór w drzwiach (czasem w ścianie) umożliwiający obserwowanie tego, co dzieje się po drugiej stronie mirilla

wizyta /vʲiˈzɨta/ (n)
pobyt u kogoś jako gość w celach towarzyskich lub oficjalnych visita

wizytówka /ˌvʲizɨˈtufka/ (n)
mały kartonik z zapisanymi na nim danymi osobowymi lub firmowymi tarjeta de visita

wiąz /vʲjɔ̃w̃s/ (n)
(dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Ulmus L., rodzaj drzew i krzewów rosnących w strefie umiarkowanej, należących do rodziny wiązowatych; olmo

wiązanie kowalencyjne /vʲjɔ̃w̃ˈzãɲɛ ˌkɔvalɛ̃nˈʦ̑ɨjnɛ/ (n)
(chemia, chemiczny) rodzaj wiązania chemicznego; enlace covalente, enlace homopolar

wiązać koniec z końcem /ˈvʲjɔ̃w̃zaʨ̑ ˈkɔ̃ɲɛʦ̑ ˈs‿kɔ̃j̃nʦ̑ɛ̃m/ (v)
dawać radę finansowo ir tirando

wić /vʲiʨ̑/ (n)
1. (biologia, biologiczny) prymitywny narząd ruchu niektórych organizmów jednokomórkowych w postaci ruchliwego włókna flagelo
2. elastyczna, długa gałązka lub pęd; tallo, vástago

więc /vʲjɛ̃nʦ̑/ (conjunction)
…służący do tworzenia konstrukcji, w których zdanie za spójnikiem opisuje czynność, która nastąpiła, ponieważ odbyła się czynność opisana w zdaniu przed spójnikiem luego, así que, por lo tanto, de modo que

więc /vʲjɛ̃nʦ̑/ (particle)
…używana do rozpoczęcia wypowiedzi así que, conque

więdnąć /ˈvʲjɛ̃ndnɔ̃ɲʨ̑/ (v)
1. o roślinach: tracić wodę w komórkach, wiotczeć, usychać marchitarse
2. tracić siły, słabnąć ajarse, marchitarse

większość /ˈvʲjɛ̃ŋkʃɔɕʨ̑/ (n)
większa część jakichś rzeczy lub jakiejś grupy osób; więcej niż połowa mayoría

więzadło (n)
(anatomia, anatomiczny) (zoologia, zoologiczny) tkanka łączna włóknista łącząca ze sobą kości w stawach lub inne ruchomo połączone narządy ligamento

więzadło głosowe (n)
(anatomia, anatomiczny) każdy z dwu drgających fałdów znajdujących się w krtani, dzięki którym człowiek może mówić; cuerda vocal

więzienie /vʲjɛ̃w̃ˈʑɛ̇̃ɲɛ/ (n)
1. kara pozbawienia wolności cárcel, prisión, reclusión
2. miejsce, w którym odbywa się karę pozbawienia wolności cárcel, prisión, penitenciaría, encarcelamiento, presidio

więzienny /vʲjɛ̃w̃ˈʑɛ̃nːɨ/ (adj)
dotyczący więzienia carcelario, carcelero, penitenciario

więzień /ˈvʲjɛ̃w̃ʑɛ̇̃ɲ/ (n)
człowiek pozbawiony wolności, np. odbywający karę w więzieniu, zamknięty w areszcie, obozie lub innym miejscu odosobnienia preso, prisionero, recluso

więzy krwi /ˈvʲjɛ̃w̃zɨ ˈkr̥fʲi/ (idiom)
stosunek pokrewieństwa między osobami lazos de sangre, vínculos de sangre

wjeżdżać (v)
1. jadąc, dostawać się dokądś entrar
2. jadąc, wpadać na jakiś obiekt chocar

wklęsły (adj)
taki, który ma zagłębienie lub odcinkowe obniżenie cóncavo

wkrótce /ˈfkrutʦ̑ɛ/ (adv)
w niedługim czasie, w najbliższym czasie pronto

wkręt /fkrɛ̃nt/ (n)
(technologia, technika, techniczny) śruba z nacięciem we łbie, umożliwiającym jej wkręcanie przy pomocy śrubokręta w miękki materiał bez konieczności wiercenia; tornillo

wkurwiać /ˈfkurvʲjäʨ̑/ (v)
1. (wulgarnie, wulgaryzm) wyjątkowo kogoś denerwować, drażnić cabrear, hinchar las pelotas, hinchar los cojones, hinchar los huevos
2. (wulgarnie, wulgaryzm) denerwować się, odczuwać gniew cabrearse

wkurwiony /fkurˈvʲjɔ̃nɨ/ (adj)
(wulgarnie, wulgaryzm) odczuwający gniew, duże zdenerwowanie cabreado

wkładać /ˈfkwadaʨ̑/ (v)
1. o pieniądzach: inwestować invertir
2. położyć na czymś colocar, poner
3. ubierać się w coś ponerse, vestir
4. umieszczać coś pomiędzy innymi rzeczami introducir, meter, poner
5. umieszczać w środku czegoś insertar, meter, poner

wkładać w usta /ˈfkwadaʥ̑ ˈv‿usta/ (v)
(związek frazeologiczny) twierdzić, że ktoś coś powiedział, że wyraził jakiś pogląd poner en boca

wnet (adv)
(książkowy) w niedługim czasie od wskazanego momentu en breve

wniosek /ˈvʲɲɔsɛk/ (n)
1. (urzędowy) prośba przedstawiona w odpowiednim urzędzie petición, solicitud
2. pomysł, propozycja, projekt złożony do dyskusji i podjęcia decyzji o jego przyjęciu lub odrzuceniu moción, propuesta
3. wynik, rezultat przemyślenia czegoś; twierdzenie, przekonanie będące wynikiem rozumowania, rozmyślania conclusión

wnuczek /ˈvnuʧ̑ɛk/ (n)
(zdrobniale) od: wnuk nietecillo, nietecito

wnuczka /ˈvnuʧ̑ka/ (n)
córka syna lub córki nieta

wnuk /vnuk/ (n)
syn córki lub syna nieto

wnęka /ˈvnɛ̃ŋka/ (n)
1. (anatomia, anatomiczny) rodzaj szczeliny lub zagłębienia na powierzchni narządu, przez który wchodzą lub wychodzą naczynia krwionośne, naczynia limfatyczne, nerwy. hilio
2. zagłębienie w ścianie, murze nicho, hueco, vano

wnętrze /ˈvnɛ̃nṭʃɛ/ (n)
1. duchowa strona człowieka, dusza, serce alma, espíritu, interior
2. przestrzeń, znajdująca się w środku czegoś interior
3. pomieszczenie w środku budowli wraz z wystrojem interior

woda /ˈvɔda/ (n)
bezbarwna i bezzapachowa ciecz, tlenek wodoru, H2O; agua

woda kolońska /ˈvɔda kɔˈlɔ̃j̃ska/ (n)
(kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) rodzaj wody toaletowej, kilkuprocentowy alkoholowy roztwór olejków eterycznych w alkoholu; colonia, agua de Colonia

woda królewska /ˈvɔda kruˈlɛfska/ (n)
(chemia, chemiczny) mieszanina stężonego kwasu solnego i kwasu azotowego rozpuszczająca metale szlachetne; agua regia

woda mineralna /ˈvɔda ˌmʲĩnɛˈralna/ (n)
naturalna woda lecznicza; agua mineral

woda słodka (n)
woda pozbawiona lub zawierająca stosunkowo niewielkie ilości soli agua dulce

woda utleniona /ˈvɔda ˌutlɛ̃ˈɲɔ̃na/ (n)
(farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) trzyprocentowy wodny roztwór nadtlenku wodoru używany m.in. do dezynfekcji ran; agua oxigenada

wodnik /ˈvɔdʲɲik/ (n)
(ornitologia, ornitologiczny) Rallus aquaticus, żyjący na mokradłach ptak o upierzeniu oliwkowobrązowym z plamami; rascón

wodolot /vɔˈdɔlɔt/ (n)
jednostka pływająca charakteryzująca się zainstalowanymi pod kadłubem płatami nośnymi, które powodują wynurzanie się kadłuba z wody wraz ze wzrostem prędkości jednostki; hidroala, hidroplano

wodopój /vɔˈdɔpuj/ (n)
miejsce, w którym zwierzęta zwykle piją wodę abrevadero

wodorowęglan (n)
(chemia, chemiczny) sól kwasu węglowego, w której tylko jeden atom wodoru uległ podstawieniu przez atom metalu; bicarbonato

wodospad /vɔˈdɔspat/ (n)
swobodny, pionowy spadek wody rzecznej, spowodowany różnicą poziomów dna koryta rzeki cascada, salto de agua

wodować /vɔˈdɔvaʨ̑/ (v)
1. spuszczać statek na wodę botar
2. lecąc, osiadać na wodzie amarar, amerizar

wody terytorialne /ˈvɔdɨ ˌtɛrɨtɔrʲˈjalnɛ/ (n)
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) pas morza określonej szerokości, na którym obowiązuje prawodawstwo i władza państwa, do którego należy dany odcinek wybrzeża; aguas territoriales

wodzić za nos /ˈvɔʥ̑iʥ̑ za‿ˈnɔs/ (v)
(przenośnie, przenośnia) oszukiwać, manipulować kimś, zwodzić kogoś, mamić kogoś, aby podporządkować go swej woli; wykorzystywać przewagę tener agarrado por las narices

wodór /ˈvɔdur/ (n)
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu H i liczbie atomowej 1; hidrógeno

wojenny /vɔˈjɛ̃nːɨ/ (adj)
związany z wojną, odnoszący się do wojny guerrero, militar, bélico

wojewoda /ˌvɔjɛˈvɔda/ (n)
(administracja) zwierzchnik administracji na terenie województwa voivoda

województwo /ˌvɔjɛˈvuʦ̑tfɔ/ (n)
(administracja) jednostka podziału administracyjnego wyższego stopnia w Polsce; voivodato, voivodía

wojna /ˈvɔjna/ (n)
zorganizowany konflikt zbrojny o dużej skali; guerra

wojna domowa /ˈvɔjna dɔ̃ˈmɔva/ (n)
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (wojskowość, wojskowy) konflikt zbrojny, którego strony należą do tego samego państwa, plemienia lub grupy etnicznej; guerra civil

wojować /vɔˈjɔvaʨ̑/ (v)
walczyć combatir, guerrear

wojowniczy (adj)
skłonny do walki guerrero

wojownik /vɔˈjɔvʲɲik/ (n)
ten, który walczy guerrero, luchador

wojska /ˈvɔjska/ (n)
(wojskowość, wojskowy) regularne oddziały określonego rodzaju sił zbrojnych cuerpo, ejército

wojska lądowe /ˈvɔjska lɔ̃nˈdɔvɛ/ (n)
(wojskowość, wojskowy) oddziały wojska przeznaczone do prowadzenia działań bojowych na lądzie; ejército de tierra

wojsko /ˈvɔjskɔ/ (n)
1. (potocznie, potoczny) grupa żołnierzy soldado, tropa
2. (potocznie, potoczny) obowiązkowa służba militarna obywateli, przeszkolenie bojowe mili, servicio militar
3. zorganizowana grupa uzbrojonych ludzi przygotowanych do obrony kraju i walki na wojnie ejército

wojskowy /vɔjˈskɔvɨ/ (adj)
związany z wojskiem, dotyczący wojska militar

wokalny (adj)
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) związany ze śpiewaniem vocal

wokół /ˈvɔkuw/ (preposition)
ze wszystkich stron alrededor de, en torno a

wola /ˈvɔla/ (n)
zdolność człowieka do świadomego kontrolowania, kierowania swoim postępowaniem voluntad

woleć /ˈvɔlɛʨ̑/ (modal)
bardziej lubić lub chcieć coś od czegoś innego preferir

wolfram /ˈvɔlfrãm/ (n)
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu W i liczbie atomowej 74; wolframio, volframio, wólfram

wolicjonalny /ˌvɔlʲiʦ̑ʲjɔ̃ˈnalnɨ/ (adj)
(psychologia, psychologiczny) dotyczący woli, zależny od niej volitivo

wolna miłość (n)
postawa hołdująca nieskrępowanemu życiu seksualnemu bez zobowiązań, w opozycji do tradycyjnego małżeństwa i monogamii, kojarzona z ruchem hipisowskim; amor libre

wolnomularz /ˌvɔlnɔ̃ˈmulaʃ/ (n)
członek stowarzyszenia wolnomularskiego francmasón, masón

wolnomyśliciel (n)
1. (filozofia, filozoficzny) zwolennik wolnomyślicielstwa librepensador
2. mężczyzna głoszący wolnomyślność librepensador

wolność /ˈvɔlnɔɕʨ̑/ (n)
1. wolna wola, możliwość samodzielnego podejmowania decyzji, brak przymusu libertad
2. niezależność państwowa libertad
3. prawo obywatelskie libertad
4. pozostawanie poza więzieniem libertad

wolność słowa /ˈvɔlnɔɕʨ̑ ˈswɔva/ (n)
(filozofia, filozoficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) prawo do publicznego wyrażania swoich poglądów z jednoczesnym poszanowaniem go przez innych; libertad de expresión

wolny /ˈvɔlnɨ/ (adj)
1. mogący postępować zgodnie z własną wolą libre
2. nieobciążony czymś niekorzystnym libre
3. niezajęty przez coś libre
4. niebędący w związku, nieposiadający partnera / partnerki soltero, libre
5. odbywający się bez pośpiechu lento

wolny rynek /ˈvɔlnɨ ˈrɨ̃nɛk/ (n)
handel, w którym ceny ustalane są między kupującymi a sprzedającymi, gdzie nie podlegają one żadnym ograniczeniom ze strony podmiotów zewnętrznych (np. państwa); mercado libre

wolontariat (n)
dobrowolna, bezpłatna praca społeczna voluntariado

wolontariusz /ˌvɔlɔ̃nˈtarʲjuʃ/ (n)
osoba, która bez wynagrodzenia i dobrowolnie poświęca czas dla innych voluntario

wolontariuszka /ˌvɔlɔ̃ntarʲˈjuʃka/ (n)
forma żeńska od: wolontariusz voluntaria

wolt /vɔlt/ (n)
(fizyka, fizyczny) jednostka potencjału elektrycznego, napięcia elektrycznego i siły elektromotorycznej; voltio

woltomierz /vɔlˈtɔ̃mʲjɛʃ/ (n)
(metrologia, metrologiczny) (elektryczność) przyrząd do pomiaru napięcia elektrycznego; voltímetro

woreczek łzowy /vɔˈrɛʧ̑ɛk ˈwzɔvɨ/ (n)
(anatomia, anatomiczny) część dróg odprowadzających łzy; saco lagrimal

worek /ˈvɔrɛk/ (n)
1. miękki, elastyczny pojemnik wykonany z kawałków materiału, folii lub papieru; saco
2. miara ilości: zawartość worka (1.1) saco

worek treningowy (n)
(sport, sportowy) wiszący lub rzadziej wolnostojący worek służący do treningu bokserskiego saco de boxeo, saco de box

workowanie (n)
(rzeczownik odczasownikowy) od: workować ensacado, ensacar

workować /vɔrˈkɔvaʨ̑/ (v)
pakować coś do worów ensacar

wosk /vɔsk/ (n)
plastyczna substancja o żółtawym kolorze, łatwo topliwa, nierozpuszczalna w wodzie, używana do produkcji świec, past do obuwia itp., stosowana w przemyśle farmaceutycznym i spożywczym; cera

woskowina /ˌvɔskɔˈvʲĩna/ (n)
(fizjologia, fizjologiczny) żółtawa, woskowata substancja wydzielana w przewodzie słuchowym zewnętrznym człowieka i wielu innych ssaków; cerumen, cera de los oídos

woskowy (adj)
odnoszący się do wosku, zrobiony z wosku céreo

wotum nieufności /ˈvɔtũmʲ ˌɲɛ<sup>w</sup>ufˈnɔɕʨ̑i/ (n)
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (administracja) uchwała wyrażająca niezadowolenie z działań ministra, rządu, zarządu spółki etc.; moción de censura

wozówka /vɔˈzufka/ (n)
(budownictwo) (architektura, architektoniczny) wąska i długa powierzchnia cegły, ciosu, bloku soga

wozówkowy /ˌvɔzufˈkɔvɨ/ (adj)
(budownictwo) (architektura, architektoniczny) związany z wozówką a soga

wołacz /ˈvɔwaʧ̑/ (n)
(gramatyka) siódmy przypadek deklinacji polskiej, tworzy formę zwrotu do omawianego przedmiotu lub osoby, wykrzyknięcia do niego lub zwrócenia jego uwagi; vocativo

wołowina /ˌvɔwɔˈvʲĩna/ (n)
(spożywczy) mięso z wołu lub krowy; vaca, ternera

woźnica /vɔʑˈɲiʦ̑a/ (n)
osoba kierująca wozem konnym lub saniami zaprzęgniętymi w konie; cochero

wpadać /ˈfpadaʨ̑/ (v)
1. być dekonspirowanym lub przyłapanym na popełnieniu czegoś niegodziwego lub zabronionego caer
2. domyślać się, sprawnie rozumować caer en la cuenta, percatarse
3. popadać w kłopotliwy stan decaer
4. przemieszczać się do wnętrza czegoś caer, entrar
5. robić się wklęsłym tirar
6. spotykać się niespodziewanie tropezar
7. zderzać się z kimś lub czymś chocar
8. o rzece, potoku: wpływać do innej rzeki, do jeziora lub do morza desembocar, fluir, salir

wpaść z deszczu pod rynnę /ˈfpaʑʥ̑ ˈz‿dɛʃʧ̑u pɔd‿ˈrɨ̃nːɛ/ (v)
(przenośnie, przenośnia) znaleźć się w sytuacji jeszcze gorszej niż poprzednia salir de Guatemala y entrar en Guatepeor, salir de Málaga y entrar en Malagón

wpis (n)
1. (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) rejestracja w księdze urzędowej alta, entrada
2. (szkolnictwo, szkolny) umieszczenie w dokumencie podpisu poświadczającego zaliczenie nauczanego przedmiotu aprobación
3. opłata ponoszona przy przystępowanie do jakiejś grupy inscripción
4. umieszczenie zapisu w jakimś tekście inscripción

wprawa /ˈfprava/ (n)
biegłość w wykonywaniu czegoś, nabyta w wyniku ćwiczeń, powtarzania jakiejś czynności destreza, habilidad, práctica

wpuścić w maliny /ˈfpuɕʨ̑iʥ̑ v‿maˈlʲĩnɨ/ (v)
(potocznie, potoczny) celowo wprowadzić w błąd, narażając kogoś na kłopoty engañar como a un chino

wpław /fpwaf/ (adv)
płynąc w wodzie o własnych siłach a nado

wpływ /fpwɨf/ (n)
presja, oddziaływanie na coś lub kogoś influencia, influjo, ascendiente

wpływać /ˈfpwɨvaʨ̑/ (v)
1. (marynarka) zawijać, przybijać do portu arribar, tomar puerto
2. (urzędowy) o poczcie, pieniądzach, wnioskach itp.: zostawać dostarczonym entrar, ingresar
3. płynąc dostawać się na teren jakiegoś obszaru abocar, desembocar, fluir
4. sprawiać, że ktoś lub coś zachowuje się w określony sposób: (także, też) pociągać za sobą zachodzenie pewnych zjawisk; wywierać wpływ influir, influenciar
5. o ciekach wodnych: mieć ujście desembocar, desaguar, verter

wracać /ˈvraʦ̑aʨ̑/ (v)
przybywać do miejsca, z którego się wyszło lub było poprzednio volver

wrażenie /vraˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
reakcja na bodziec zewnętrzny lub wewnętrzny; impresión, efecto

wrażliwy /vraʒˈlʲivɨ/ (adj)
taki, który ma wrażliwość, łatwo reaguje na bodźce zmysłowe sensible, afectable

wreszcie /ˈvrɛʃʲʨ̑ɛ/ (adv)
nareszcie, w końcu por fin, finalmente, en fin

wrogi /ˈvrɔɟi/ (adj)
1. o państwie: będący wrogiem, będący w stanie wojny z innym państwem enemigo
2. właściwy wrogowi/nieprzyjacielowi, wrogo nastawiony; nieprzyjazny, nieżyczliwy hostil

wrogość /ˈvrɔɡɔɕʨ̑/ (n)
nieprzyjazny stosunek do kogoś lub czegoś enemistad, hostilidad

wrona /ˈvrɔ̃na/ (n)
(ornitologia, ornitologiczny) ptak z rodziny krukowatych; corneja, cuervo

wrostek /ˈvrɔstɛk/ (n)
(językoznawstwo, językoznawczy) element słowotwórczy umieszczany wewnątrz leksemu, np. morfem wewnątrz rdzenia wyrazu; infijo, interfijo

wrota /ˈvrɔta/ (n)
wielkie drzwi frontowe portalón

wrotka /ˈvrɔtka/ (n)
(sport, sportowy) podeszwa przyczepiana do buta, wyposażona w kółka, umożliwiająca jazdę; patín

wrotkarz /ˈvrɔtkaʃ/ (n)
(sport, sportowy) ktoś, kto jeździ na wrotkach, uprawia wrotkarstwo patinador

wrzawa /ˈvʒava/ (n)
1. (przenośnie, przenośnia) wzburzenie, zamieszanie agitación, alboroto, polvareda, tumulto
2. hałas, gwar różnych zmieszanych głosów lub dźwięków alboroto, barahúnda, bulla, jaleo

wrzesień /ˈvʒɛɕɛ̇̃ɲ/ (n)
dziewiąty miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego i juliańskiego); septiembre, setiembre

wrzeszczeć /ˈvʒɛʃʧ̑ɛʨ̑/ (v)
krzyczeć bardzo głośno i intensywnie chillar, berrear, vocear

wrzeć /vʒɛʨ̑/ (v)
(fizyka, fizyczny) gotować się, bulgotać od gorąca hervir

wrzosowisko /ˌvʒɔsɔˈvʲiskɔ/ (n)
bezleśna formacja zimozielonych krzewinek, w której dominują wrzosy; brezal

wrzód /vʒut/ (n)
(medycyna, medyczny) głęboki ubytek skóry lub śluzówki, tzn. poniżej błony podstawnej naskórka / nabłonka; úlcera, llaga

wróbel /ˈvrubɛl/ (n)
(potocznie, potoczny) (ornitologia, ornitologiczny) Passer domesticus, mały, pospolity ptak występujący w pobliżu osiedli ludzkich; gorrión

wróg /vruk/ (n)
1. nieprzyjaciel, osoba lub obiekt darzony negatywnymi uczuciami enemigo
2. państwo, które jest w stanie wojny z innym państwem, oraz jego wojska enemigo

wróżba (n)
przepowiadanie przyszłości wraz z obrzędami towarzyszącymi temu adivinación

wróżka /ˈvruʃka/ (n)
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) baśniowa postać czyniąca czary; hada

wróżyć /ˈvruʒɨʨ̑/ (v)
(ezoteryka) przepowiadać przyszłość, dawać wróżbę adivinar

wręczenie /vrɛ̃n͇ˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
(rzeczownik odczasownikowy) od: wręczyć entrega, entregamiento

wschodni /ˈfsxɔdʲɲi/ (adj)
1. mający miejsce na wschodzie, dotyczący wschodu, skierowany na wschód oriental
2. dotyczący Europy Wschodniej, także Azji, zwykle w odniesieniu kulturowym lub ekonomicznym oriental

wschodzić /ˈfsxɔʥ̑iʨ̑/ (v)
1. o roślinach: kiełkować, wychodzić z ziemi nacer, salir, mover
2. wychodzić zza horyzontu, zjawiać się na niebie (głównie o ciałach niebieskich) salir, nacer

wschód /fsxut/ (n)
1. (astronomia, astronomiczny) chwila pojawienia się ciała niebieskiego (w domyśle: Słońca) nad horyzontem amanecer, salida
2. (geografia, geograficzny) kierunek wskazywany przez Słońce podczas jego wschodu (1.1) w dniu równonocy; este, oriente

wskazywać /fskaˈzɨvaʨ̑/ (v)
1. pokazywać gdzie się ktoś lub coś znajduje indicar
2. o przyrządach pokazywać wartość wielkości mierzonej indicar

wskazówka /fskaˈzufka/ (n)
1. element ruchomy przyrządu pomiarowego, którego położenie określa na podziałce określoną wartość mierzonej wielkości; manecilla, aguja
2. oznaka czegoś indicio, señal
3. skierowana do kogoś porada, pouczenie dotyczące postępowania, podpowiedź, punkt wytyczny, informacja o czymś instrucción, indicación

wspaniałomyślny /ˌfspãɲawɔ̃ˈmɨɕl̥nɨ/ (adj)
szlachetny, potrafiący wybaczać; serdeczny, wyrozumiały magnánimo, generoso

wspaniały /fspãˈɲawɨ/ (adj)
cudowny, idealny, doskonały magnífico, espléndido

wspierać /ˈfspʲjɛraʨ̑/ (v)
1. dawać komuś wsparcie, pomoc, opiekę apoyar
2. opierać o coś/na czymś apoyar, soportar, sostener

wspinaczka /fspʲĩˈnaʧ̑ka/ (n)
wyprawa w strome, wysokie góry ascensión, escalada, subida

wspominać /fspɔ̃ˈmʲĩnaʨ̑/ (v)
1. mówić mimochodem, wzmiankować mencionar, citar
2. sięgać pamięcią do wydarzenia lub osoby z przeszłości evocar, recordar, rememorar

wspomnienie /fspɔ̃mʲˈɲɛ̇̃ɲɛ/ (n)
powrót myślami do przeszłości recuerdo, memoria

wspólnota mieszkaniowa /fspulˈnɔta ˌmʲjɛʃkãˈɲɔva/ (n)
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) ogół właścicieli, których lokale wchodzą w skład danego budynku wielorodzinnego; comunidad de propietarios

wspólnotowy (adj)
dotyczący wspólnoty, właściwy wspólnocie comunitario

wspólny /ˈfspulnɨ/ (adj)
1. należący lub używany przez kilka osób común
2. charakterystyczny w równym stopniu dla grupy osób lub rzeczy común

współczesny /fspuwˈʧ̑ɛsnɨ/ (adj)
1. istniejący obecnie, teraz, aktualnie, teraźniejszy contemporáneo, actual
2. taki, który istnieje lub ma miejsce w tym samym czasie z innym contemporáneo, coetáneo, simultáneo

współczucie /fspuwˈʧ̑uʨ̑ɛ/ (n)
zdolność emocjonalnej solidarności z cierpiącym, poszkodowanym compasión

współczuć /ˈfspuwʧ̑uʨ̑/ (v)
czuć emocjonalną bliskość z osobą cierpiącą compadecerse

współczynnik załamania /fspuwˈʧ̑ɨ̃ɲːiɡ ˌzawãˈmãɲa/ (n)
(fizyka, fizyczny) stosunek prędkości fazowej w ośrodku odniesienia do prędkości fazowej w opisywanym ośrodku; índice de refracción

współliniowy (adj)
(matematyka, matematyczny) o wektorach leżący na prostej równoległej (w szczególnym przypadku tej samej) colineal

współlokator /ˌfspuwlɔˈkatɔr/ (n)
ktoś, z kim się wspólnie mieszka coinquilino

współodpowiedzialność (n)
(odprzymiotnikowy) cecha tego, co jest współodpowiedzialne; cecha tych, którzy są współodpowiedzialni corresponsabilidad

współodpowiedzialny /ˌfspuwɔtpɔvʲjɛ̇ˈʥ̑alnɨ/ (adj)
taki, który ponosi odpowiedzialność wspólnie z inną osobą (innymi osobami) corresponsable

współpraca /fspuwˈpraʦ̑a/ (n)
wspólne działanie kilku podmiotów cooperación, colaboración

współrzędna (n)
(matematyka, matematyczny) liczba lub układ liczb określające położenie punktu na linii, na płaszczyźnie, na powierzchni, w przestrzeni coordenada

współuczestnictwo /ˌfspuwuʧ̑ɛˈstʲɲiʦ̑tfɔ/ (n)
uczestnictwo w czymś razem z kimś innym coparticipación

współzawodnictwo /ˌfspuwzavɔdʲˈɲiʦ̑tfɔ/ (n)
rywalizacja grupy osób o pierwszeństwo w jakiejś dyscyplinie competencia, rivalidad

wstawiać (v)
1. (potocznie, potoczny) zaczynać gotowanie poner
2. osadzać w czymś brakujące lub dodatkowe części poner
3. dopisywać do tekstu insertar
4. brać w obronę interceder

wstawiennictwo (n)
bronienie kogoś, ujmowanie się za kimś intercesión

wstecz /fstɛʧ̑/ (adv)
do tyłu (w czasie lub przestrzeni) hacia atrás, atrás

wstrzemięźliwie (adv)
z umiarem con mesura, moderadamente, sobriamente

wstrzemięźliwość (n)
powstrzymywanie się od czego continencia, prudencia, sobriedad

wstrzemięźliwy (adj)
1. zachowujący umiar, potrafiący powstrzymać się od czego reticente
2. świadczący o zachowywaniu umiaru moderado

wstrzykiwać (v)
1. (medycyna, medyczny) wprowadzać płyn do ciała za pomocą strzykawki inyectar
2. (technologia, technika, techniczny) wprowadzać płyn lub gaz do czegoś pod ciśnieniem inyectar

wstręt /fstrɛ̃nt/ (n)
intensywne uczucie niechęci, odraza; asco, repugnancia

wstyd /fstɨt/ (n)
1. (psychologia, psychologiczny) niemiłe uczucie spowodowane świadomością zrobienia czegoś nieodpowiedniego, złego; vergüenza
2. uczucie onieśmielenia, zażenowania vergüenza

wstydzić się /ˈfstɨʥ̑iʨ̑‿ɕɛ/ (v)
odczuwać zawstydzenie, być onieśmielonym, speszonym w danej sytuacji abochornarse, avergonzarse, ruborizarse

wstążka /ˈfstɔ̃w̃ʃka/ (n)
1. (sport, sportowy) przyrząd używany w gimnastyce artystycznej; cinta
2. ozdobny, wąski pasek tkaniny cinta

wstęp /fstɛ̃mp/ (n)
1. początek jakiejś czynności comienzo, inicio, principio
2. początkowa część utworu literackiego lub muzycznego preludio, introducción
3. początkowy, wydzielony fragment książki, opisujący cel, historię jej powstania i wprowadzający w treść introducción, preámbulo, prólogo
4. prawo wejścia dokądś acceso
5. w tytułach książek i nazwach wykładów: podstawowe zagadnienia introducción, prefacio, prólogo
6. wejście dokądś entrada

wstępny /ˈfstɛ̃mpnɨ/ (adj)
1. dający prawo wstępu lub przejścia pewnego etapu de entrada, de ingreso
2. robiony na początku (wstępie) preliminar, inicial

wsuwać (v)
(potocznie, potoczny) jeść dużo i szybko embocar

wszechmocny /fʃɛxˈmɔʦ̑nɨ/ (adj)
mający nieograniczoną moc, mogący wszystko omnipotente, todopoderoso

wszechobecność /ˌfʃɛxɔˈbɛʦ̑nɔɕʨ̑/ (n)
obecność, występowanie wszędzie; cecha tego co wszechobecne omnipresencia, ubicuidad

wszechobecny (adj)
obecny wszędzie, występujący wszędzie omnipresente

wszechrosyjski /ˌfʃɛxrɔˈsɨjsʲci/ (adj)
związany z Wszechrosją, dotyczący Wszechrosji panruso

wszechświat /ˈfʃɛçɕfʲjat/ (n)
cała przestrzeń, czas, materia i energia; kosmos; universo

wszerz (adv)
zgodnie z kierunkiem szerokości czegoś al través

wszystek /ˈfʃɨstɛk/ (pronoun)
taki, który wyczerpuje cały zbiór nie pozostawiając nic todo

wszystkie drogi prowadzą do Rzymu /ˈfʃɨstʲcɛ ˈdrɔɟi prɔˈvaʣ̑ɔ̃w̃ dɔ‿ˈʒɨ̃mu/ (proverb)
do jednego miejsca, celu można dojść na różne sposoby todos los caminos llevan a Roma, todos los caminos conducen a Roma

wszystko /ˈfʃɨstkɔ/ (indefinitePronoun)
ogół rzeczy i spraw todo

wszędzie /ˈfʃɛ̃ɲʥ̑ɛ/ (adv)
1. do każdego miejsca a todo parte, por todas partes
2. w każdym miejscu en por todo parte, por todas partes

wtedy /ˈftɛdɨ/ (pronoun)
w tym (określonym wcześniej w zdaniu) czasie entonces

wtorek /ˈftɔrɛk/ (n)
drugi dzień tygodnia martes

wtyczka /ˈftɨʧ̑ka/ (n)
1. (elektryczność) element umożliwiający podłączenie urządzeń elektrycznych, zasilanych z sieci elektrycznej do gniazda elektrycznego; enchufe, clavija
2. (przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) osoba, która dzięki infiltracji w określonym środowisku zdobywa niedostępne dla ogółu informacje topo

wtórny (adj)
1. mniej ważny od czegoś secundario
2. powstały, otrzymany po raz drugi secundario
3. taki, który powstał w wyniku przekształcenia, przetworzenia albo jako następstwo czegoś secundario

wu (n)
nazwa litery w / W uve doble

wuef /ˈvu<sup>w</sup>ɛf/ (n)
(potocznie, potoczny) przedmiot i lekcja wychowania fizycznego w szkołach gimnasia

wujek /ˈvujɛk/ (n)
brat matki tío, tío materno

wujenka /vuˈjɛ̃nka/ (n)
(przestarzałe, przestarzały) żona wuja (brata matki) mujer del tío materno, tía

wulgaryzm /vulˈɡarɨsm̥/ (n)
słowo albo wyrażenie wulgarne, obelżywe, ordynarne i łamiące normy społeczne; vulgarismo, vulgaridad

wulkan /ˈvulkãn/ (n)
1. miejsce na powierzchni Ziemi, z którego wydobywa się lawa, gazy i popioły; volcán
2. forma terenu powstała wskutek aktywności wulkanu (1.1) volcán
3. (przenośnie, przenośnia) coś wybuchowego lub ktoś o takim charakterze volcán

wulkaniczny /ˌvulkãˈɲiʧ̑nɨ/ (adj)
związany z wulkanami i ich aktywnością volcánico

wulkanologiczny (adj)
dotyczący wulkanologii, czyli wiedzy o wulkanach vulcanológico

wy /vɨ/ (personalPronoun)
druga osoba liczby mnogiej, rodzaj męskoosobowy i niemęskoosobowy vosotros, vosotras

wybaczać /vɨˈbaʧ̑aʨ̑/ (v)
dawać przebaczenie, odpuszczać winę perdonar

wybawca /vɨˈbafʦ̑a/ (n)
ktoś, kto wybawia od czegoś; broni, ratuje, chroni kogoś przed czymś libertador, liberador, salvador

wybieg /ˈvɨbʲjɛk/ (n)
miejsce, po którym poruszają się modelki podczas pokazu mody pasarela

wybielacz /vɨˈbʲjɛlaʧ̑/ (n)
(chemia, chemiczny) środek chemiczny służący do wybielania m.in. tkanin, urządzeń sanitarnych lub zębów; lejía

wybierać /vɨˈbʲjɛraʨ̑/ (v)
1. dokonywać wyboru elegir, escoger
2. powoływać kogoś na jakieś stanowisko poprzez głosowanie elegir
3. wyciągać, wygrzebywać coś z większej liczby rzeczy extraer, sacar

wybijać (v)
1. (metaloznawstwo, metalurgia) produkować monety, odznaki lub biżuterię przy pomocy uderzeń właściwym przedmiotem, modelując metal i / lub ozdabiając czym acuñar
2. (sport, sportowy) nadawać kierunek piłce, bili lub krążkowi celem umieszczenia w danym polu czy punkcie echar fuera, mandar fuera
3. (technologia, technika, techniczny) o przyrządach wskazywać czas, rytm, takt, tempo lub liczbę czego dar, llevar, marcar
4. uderzając w coś, powodować wypadnięcie tego, co znajduje się w środku romper
5. zabijać jak najwięcej matar
6. (sport, sportowy) skacząc, odrywać się od podłoża arrancar, salir
7. osiągać lepszą, bardziej prestiżową pozycję destacarse, sobresalir

wybitny /vɨˈbʲitnɨ/ (adj)
1. bardzo uzdolniony eminente, excelente, extraordinario
2. o niezwykłych walorach artystycznych, naukowych itp. destacado, distinguido, eminente

wyborca /vɨˈbɔrʦ̑a/ (n)
osoba uprawniona do uczestnictwa w głosowaniu/wyborach votante, elector

wybory /vɨˈbɔrɨ/ (n)
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (administracja) proces, w którym obywatele wybierają spośród zgłoszonych kandydatów swoich przedstawicieli do organów władzy; elecciones

wybrakowany /ˌvɨbrakɔˈvãnɨ/ (adj)
taki, który ma usterki, braki, defekty; wadliwy, niepełnowartościowy defectuoso

wybrzeże /vɨˈbʒɛʒɛ/ (n)
(geografia, geograficzny) wąski obszar znajdujący się po obu stronach linii brzegowej; costa, litoral

wybrzuszyć /vɨˈbʒuʃɨʨ̑/ (v)
1. nadać czemuś wypukły kształt abombar, alabear, arquear, combar
2. samoczynnie przybrać wypukły kształt abombarse, alabearse, arquearse, combarse

wybuch /ˈvɨbux/ (n)
1. huk towarzyszący detonacji estallido, estruendo
2. rozerwanie się czegoś pod wpływem gwałtownej reakcji chemicznej lub jądrowej explosión, estallido

wybuchać (v)
(fizyka, fizyczny) ulegać rozczepieniu pod wpływem gwałtownej reakcji jądrowej estallar

wybuchowy /ˌvɨbuˈxɔvɨ/ (adj)
1. o człowieku, charakterze: taki, którego zachowanie/reakcje są gwałtowne, impulsywne, żywiołowe, szybkie impulsivo, arrebatado, pronto
2. taki, który może wybuchnąć wskutek określonej reakcji chemicznej explosivo

wybór /ˈvɨbur/ (n)
wybranie jednej z wielu możliwości elección

wychodzić za mąż /vɨˈxɔʥ̑iʥ̑ ˈza‿mɔ̃w̃ʃ/ (v)
wstępować w związek małżeński z mężczyzną casarse, desposarse

wychowanie /ˌvɨxɔˈvãɲɛ/ (n)
1. całokształt działań służących ukształtowaniu człowieka pod względem moralnym, umysłowym i fizycznym; przygotowywanie kogoś do życia w społeczeństwie educación
2. kultura, ogłada, zdolność do właściwego zachowania educación

wychowawczy (adj)
dotyczący wychowania i nauczania educativo, educacional

wychwalać /vɨˈxfalaʨ̑/ (v)
bardzo chwalić, nie szczędzić pochwał elogiar

wycieczka /vɨˈʨ̑ɛʧ̑ka/ (n)
wędrówka w celach rekreacyjnych lub turystycznych excursión

wycieraczka /ˌvɨʨ̑ɛˈraʧ̑ka/ (n)
1. (motoryzacja) (lotnictwo, lotniczy) ruchomy element wyposażenia pojazdów, oczyszczający szybę z nieczystości ograniczających widoczność; limpiaparabrisas
2. mata leżąca przed wejściem do budynku lub na granicy pomieszczeń służąca do czyszczenia butów; felpudo, esterilla

wycierać /vɨˈʨ̑ɛraʨ̑/ (v)
1. usuwać z czegoś nalot lub osad przez pocieranie estregar, frotar
2. ulegać zużyciu przez tarcie desgastarse

wyciskacz (n)
(kulinaria) przyrząd do wyciskania soku z owoców lub warzyw exprimidera, exprimidor

wyciągnąć nogi /vɨˈʨ̑ɔ̃ŋɡnɔ̃ɲʨ̑ ˈnɔɟi/ (v)
(pospolicie) umrzeć estirar la pata

wycofywać (v)
1. zabierać coś, co było uprzednio dane retirar
2. opuszczać jakieś miejsce, cofając się retirarse
3. rezygnować z czego retirarse

wyczerpany (adj)
1. (przenośnie, przenośnia) skrajnie zmęczony exhausto, agotado, extenuado
2. wykorzystany do końca, całkowicie spożytkowany, pozbawiony całej swej uprzedniej zawartości acabado, agotado

wyczerpywać /ˌvɨʧ̑ɛrˈpɨvaʨ̑/ (v)
1. o słowach, tematach itp. powiedzieć już wszystko w danej sprawie agotar
2. zużywać coś do końca; wydobywać coś, korzystać z czegoś aż do wyczerpania agotar

wyczucie (n)
umiejętność intuicyjnego odbierania czegoś sentido, intuición

wyczuwalny (adj)
dający się wyczuć, możliwy do zarejestrowania zmysłami, zwłaszcza dotykiem, węchem lub smakiem perceptible

wyczyn /ˈvɨʧ̑ɨ̃n/ (n)
dokonanie czegoś niezwykłego, brawurowego hazaña, proeza

wydalać (v)
1. (biologia, biologiczny) usuwać szkodliwe lub zbędne produkty przemiany materii evacuar
2. usuwać kogoś niepożądanego expulsar

wydanie /vɨˈdãɲɛ/ (n)
(drukarstwo, drukarski) wszystkie egzemplarze danego dzieła wydrukowane z tego samego składu drukarskiego edición

wydarzać się (v)
stawać się faktem ocurrir, suceder

wydarzenie /ˌvɨdaˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
1. to, co się stało acontecimiento, suceso, hecho
2. ważne dokonanie związane z jakąś dziedziną acontecimiento, hecho, éxito

wydatek /vɨˈdatɛk/ (n)
kwota, która została wydana lub ma być wydana na coś gasto

wydawać /vɨˈdavaʨ̑/ (v)
1. oddawać pieniądze jako resztę dar
2. przekazywać coś komuś entregar, expedir
3. przekazywać kogoś komuś w złej intencji; zdradzać kogoś delatar, denunciar
4. przekazywać zamysł (w formie opinii, rozkazu, polecenia) ustnie w zdecydowanej formie mandar, ordenar
5. publikować coś publicar, editar
6. sprawić, aby córka poślubiła kogoś casar
7. ustanawiać coś promulgar, pronunciar
8. wydatkować pieniądze w celu zakupu czegoś gastar
9. mieć wrażenie autentyczności zdarzenia (faktu) nierzeczywistego; przedstawiać się w innym świetle parecer

wydawca (n)
1. instytucja zajmująca się wydawaniem produktów medialnych editorial
2. osoba zajmująca się wydawaniem środków masowego przekazu editor

wydawnictwo /ˌvɨdavʲˈɲiʦ̑tfɔ/ (n)
1. dosyć oficjalnie książka, broszura, album lub inna rzecz drukowana przez wydawnictwo (1.1) edición, publicación
2. firma, która wydaje (drukuje i sprzedaje księgarniom) książki editorial

wydać na świat /ˈvɨdaʨ̑ na‿ˈɕfʲjat/ (idiom)
urodzić dziecko dar a luz

wydech (n)
1. (fizjologia, fizjologiczny) akt wydalenia powietrza z układu oddechowego na zewnątrz ustroju espiración
2. (technologia, technika, techniczny) wydmuchnięcie poza cylinder mieszaniny gazów, pyłów i spalin escape

wydma /ˈvɨdma/ (n)
piaszczyste wzniesienie usypane przez wiatr; duna

wydychać (v)
oddychając usuwać powietrze z płuc espirar

wydziedziczyć /ˌvɨʥ̑ɛ̇ˈʥ̑iʧ̑ɨʨ̑/ (v)
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) pozbawić praw do dziedziczenia, do przysługującego spadku desheredar

wydłużony (adj)
1. przeciągający się w czasie prolongado
2. wyraźnie długi alargado

wygarbować skórę /ˌvɨɡarˈbɔvaʨ̑ ˈskurɛ/ (v)
(przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) zbić, pobić kogoś dotkliwie zurrar el bálago, zurrar la badana, zurrar la pámpana

wygląd /ˈvɨɡlɔ̃nt/ (n)
grupa cech tworzących obraz zewnętrzny człowieka, zwierzęcia lub przedmiotu aspecto, apariencia

wyglądać /vɨˈɡlɔ̃ndaʨ̑/ (v)
1. mieć dany wygląd parecer, aspecto, tener pinta
2. wychylać się spoza przeszkody lub z okna asomar, asomarse
3. wyczekiwać kogoś lub czegoś aguardar, esperar

wygodny /vɨˈɡɔdnɨ/ (adj)
1. charakteryzujący się wygodą, dający wygodę cómodo, comfortable
2. taki, który komuś odpowiada z jakiegoś powodu conveniente, cómodo
3. taki, który za bardzo lubi wygodę, dogadza sobie, unika trudu, nadmiernego wysiłku acomodado, cómodo

wygrana /vɨˈɡrãna/ (n)
1. nagroda w jakimś konkursie, zysk w hazardzie premio
2. zwycięstwo victoria, triunfo

wygrywać /vɨˈɡrɨvaʨ̑/ (v)
1. zdobyć pierwsze miejsce w jakiejś rywalizacji, pokonać przeciwników, odnieść zwycięstwo ganar
2. grając w coś, zdobyć wygraną ganar

wyjaśniać /vɨˈjäɕɲäʨ̑/ (v)
1. czynić coś zrozumiałym explicar, aclarar
2. uzasadniać, usprawiedliwiać, podawać szczegóły explicar, justificar

wyjeżdżać /vɨˈjɛʒʤ̑aʨ̑/ (v)
opuszczać jakieś miejsce, przemieszczać się, udać się w inne miejsce partir

wyjątek /vɨˈjɔ̃ntɛk/ (n)
1. coś, do czego nie stosuje się powszechna reguła excepción
2. (informatyka, informatyczny) w programowaniu: obiekt używany do przerwania normalnego działania programu i przeniesienia informacji o błędzie do innego miejsca programu excepción
3. fragment, wycinek tekstu extracto, fragmento

wyjątek potwierdza regułę /vɨˈjɔ̃ntɛk pɔˈtfʲjɛrʣ̑a rɛˈɡuwɛ/ (proverb)
istnienie normy dowiedzione jest przez odstępstwa od niej la excepción confirma la regla

wyjątkowy /ˌvɨjɔ̃ntˈkɔvɨ/ (adj)
wyróżniający się czymś nieprzeciętnym; taki, który jest wyjątkiem excepcional, extraordinario, insólito, inusitado

wyjąć z ust /ˈvɨjɔ̇̃ɲʥ̑ ˈz‿ust/ (v)
powiedzieć to, co ktoś miał na myśli quitar de la boca

wyjście /ˈvɨjɕʨ̑ɛ/ (n)
1. droga lub otwór, którym się wychodzi salida
2. (rzeczownik odczasownikowy) od: wyjść salida

wyjście pożarowe /ˈvɨjɕʨ̑ɛ ˌpɔʒaˈrɔvɛ/ (n)
dodatkowe wyjście z budynku, które umożliwia ewakuację w przypadku pożaru salida de incendios

wyjść /vɨjɕʨ̑/ (v)
opuścić jakieś miejsce salir

wyjść jak Zabłocki na mydle /ˈvɨjɕʨ̑ ˈjaɡ zaˈbwɔʦ̑ʲci na‿ˈmɨdlɛ/ (v)
być na czymś stratnym, nie mieć żadnych korzyści ir por lana y volver trasquilado

wyjść po angielsku /ˈvɨjɕʨ̑ ˌpɔ‿ãŋʲˈɟɛlsku/ (v)
wymknąć się ukradkiem, nie żegnając się z nikim; wyjść tak, by nikt tego nie zauważył despedirse a la francesa, marcharse a la francesa

wyjść z siebie /ˈvɨjɕʨ̑ ˈsʲ‿ɕɛbʲjɛ/ (v)
(potocznie, potoczny) bardzo się starać, robić wszystko co możliwe dejarse la piel, echar el resto

wykapany /ˌvɨkaˈpãnɨ/ (adj)
(potocznie, potoczny) bardzo podobny do kogoś, taki sam jak ktoś calcado, clavado, vivo retrato

wykazać /vɨˈkazaʨ̑/ (v)
1. dowieść, stwierdzić, wykryć demostrar, probar
2. pokazać, przedstawić, udowodnić, unaocznić (coś w alternatywnie do poprzedniego stanu) demostrar
3. przejawić, ukazać, dać czemuś wyraz manifestar, mostrar
4. udowodnić w praktyce posiadanie jakiejś cechy destacar

wykałaczka /ˌvɨkaˈwaʧ̑ka/ (n)
1. (kulinaria) cienki, zaostrzony patyczek służący do wtykania w małe porcje jedzenia, koreczki, aby ułatwić ich branie z talerza palillo
2. cienki, zaostrzony patyczek ((dawniej, dawny) także piórko) służący do usuwania spomiędzy zębów resztek jedzenia; mondadientes, palillo

wykluwać się /vɨˈkluvaʨ̑‿ɕɛ/ (v)
1. (książkowy) (przenośnie, przenośnia) rodzić się, formować się, powstawać gestarse, incubarse
2. (zoologia, zoologiczny) (zootechnika, zootechniczny) wydostawać się z jaja nacer

wykoleić /ˌvɨkɔˈlɛ<sup>j</sup>iʨ̑/ (v)
1. (przenośnie, przenośnia) spowodować, że ktoś zdegraduje się, zmarnuje swoje życie descarriar
2. (przenośnie, przenośnia) zdegradować się, zmarnować swoje życie descarriarse
3. wypaść samemu z szyn descarrilar

wykonalny /ˌvɨkɔ̃ˈnalnɨ/ (adj)
możliwy do wykonania, realizacji, wprowadzenia w życie factible, realizable

wykonawczy /ˌvɨkɔ̃ˈnafʧ̑ɨ/ (adj)
związany z wykonywaniem, dotyczący wykonywania czegoś ejecutivo, ejecutor

wykonywać /ˌvɨkɔ̃ˈnɨvaʨ̑/ (v)
1. formalnie: spełniać pewne obowiązki ejercer, practicar
2. odtwarzać, grać (role teatralne lub filmowe, utwory muzyczne) representar
3. urzeczywistniać, zrealizować, uczyniać, spełniać coś, wprowadzać coś w czyn, doprowadzać coś do skutku realizar, llevar a cabo
4. wytwarzać lub produkować coś hacer, producir, elaborar

wykopaliska /ˌvɨkɔpaˈlʲiska/ (n)
prace archelogiczne mające prowadzić do wydobycia spod ziemi produktów ludzkiej działalności będących pozostałościami z dawnych wieków excavación arqueológico

wykopać topór wojenny /vɨˈkɔpaʨ̑ ˈtɔpur vɔˈjɛ̃nːɨ/ (v)
popaść z kimś w konflikt, zapoczątkować nieprzyjaźń desenterrar el hacha de guerra

wykorzenienie /ˌvɨkɔʒɛ̃ˈɲɛ̇̃ɲɛ/ (n)
(rzeczownik odczasownikowy) od: wykorzenić desarraigo, erradicación

wykorzystywanie seksualne dzieci /ˌvɨkɔʒɨstɨˈvãɲɛ ˌsɛksuˈ<sup>w</sup>alnɛ ˈʥ̑ɛ̇ʨ̑i/ (n)
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) wykroczenie karne i cywilne polegające na wykorzystywaniu dzieci do zaspokojenia seksualnego; abuso sexual infantil

wykorzystywać /ˌvɨkɔʒɨˈstɨvaʨ̑/ (v)
1. mieć korzyść z czegoś lub kogoś, zrobić użytek z czegoś aprovechar, beneficiarse
2. mieć zysk z cudzego wysiłku, pracy, a także cech danej osoby aprovecharse

wykończony (adj)
(potocznie, potoczny) mocno zmęczony agotado, extenuado

wykończony (v)
imiesłów przymiotnikowy od wykończyć acabado

wykroczenie /ˌvɨkrɔˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
1. (książkowy) działanie sprzeczne z przyjętymi normami, zasadami extralimitación
2. (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) czyn społecznie szkodliwy, zabroniony przez ustawę i zagrożony karą aresztu, ograniczenia wolności, grzywny lub nagany; infracción

wykrywacz /vɨˈkrɨvaʧ̑/ (n)
urządzenie, które coś wykrywa detector

wykrywacz kłamstw /vɨˈkrɨvaʧ̑ ˈkwãmstf/ (n)
(potocznie, potoczny) wariograf, poligraf detector de mentiras

wykrywać (v)
1. stwierdzać obecność czego w czymś poprzez badanie detectar, descubrir
2. ujawniać coś nieznanego lub ukrytego detectar, revelar, descubrir

wykrzaczyć /vɨˈkʃaʧ̑ɨʨ̑/ (v)
1. (środowiskowy) (potocznie, potoczny) (informatyka, informatyczny) spowodować krytyczny błąd w programie colgar
2. (środowiskowy) (potocznie, potoczny) (informatyka, informatyczny) o programie: przestać działać z powodu błędu krytycznego colgarse

wykrzyknik /vɨˈkʃɨcɲik/ (n)
1. (gramatyka) nieodmienne słowo lub wyrażenie służące do wyrażenia stanu emocjonalnego, nakazu lub do imitacji odgłosu z otaczającego świata; interjección
2. (językoznawstwo, językoznawczy) znak interpunkcyjny służący do wzmacniania ekspresji wypowiedzi, zapisywany za pomocą kropki i umieszczonej nad nią pionowej kreski: !; exclamación

wykształcony /ˌvɨkʃtawˈʦ̑ɔ̃nɨ/ (adj)
taki, który posiadł szeroką wiedzę, ukończył jakąś szkołę, zwłaszcza wyższą uczelnię culto

wykusz /ˈvɨkuʃ/ (n)
(architektura, architektoniczny) forma architektoniczna stanowiąca element wystający z lica elewacji; saledizo, voladizo

wykwalifikowany (adj)
posiadający odpowiednie kwalifikacje cualificado, especializado

wykwintnie (adv)
w sposób wykwintny con elegancia

wykwintny (adj)
będący w dobrym guście, wytworny, wyszukanie elegancki elegante, refinado

wykładnik (n)
to, co określa, wskazuje, wyraża coś exponente

wylesiać /vɨˈlɛɕäʨ̑/ (v)
(leśnictwo) wycinać z jakiegoś obszaru roślinność leśną deforestar

wylew (n)
(potocznie, potoczny) (medycyna, medyczny) udar mózgu hemorragia cerebral

wymagać /vɨ̃ˈmaɡaʨ̑/ (v)
1. żądać, chcieć coś od kogoś; domagać się exigir, requerir
2. potrzebować czegoś, uznawać coś za niezbędne exigir, requerir

wymawiać /vɨ̃ˈmavʲjäʨ̑/ (v)
1. niestosownie zwracać uwagę, czynić wymówki odwołując się do wdzięczności echar en cara, reprochar
2. wyrażać coś dźwiękowo, słownie pronunciar, articular
3. zrywać umowę rescindir
4. nie zgadzać się pod pretekstem excusarse, poner excusa

wymiana /vɨ̃ˈmʲjãna/ (n)
1. otrzymanie czegoś od kogoś w zamian za coś innego intercambio, cambio, trueque
2. zastąpienie kogoś lub czegoś zamiennikiem recambio, reemplazo, sustitución

wymiar /ˈvɨ̃mʲjar/ (n)
1. (matematyka, matematyczny) minimalna liczba współrzędnych, którymi da się opisać położenie punktu w przestrzeni; dimensión
2. (fizyka, fizyczny) miano, określenie typu wielkości fizycznej; dimensión
3. (technologia, technika, techniczny) (poligrafia) zapis rozmiaru, wielkości obiektu na rysunku technicznym dimensión, medida

wymienialny /ˌvɨ̃mʲjɛ̇̃ˈɲalnɨ/ (adj)
dający się wymienić, mogący być zastąpionym intercambiable

wymiennik /vɨ̃ˈmʲjɛ̇̃ɲːik/ (n)
(technologia, technika, techniczny) urządzenie służące do wymiany ciepła między dwoma ośrodkami, wymiennik ciepła; intercambiador

wymiennik ciepła /vɨ̃ˈmʲjɛ̇̃ɲːic ˈʨ̑ɛpwa/ (n)
(technologia, technika, techniczny) urządzenie służące do wymiany ciepła; intercambiador de calor

wymienny /vɨ̃ˈmʲjɛ̃nːɨ/ (adj)
taki, który można wymienić cambiable, intercambiable, permutable, sustituible

wymiotować /ˌvɨ̃mʲjɔˈtɔvaʨ̑/ (v)
(fizjologia, fizjologiczny) zwracać przez usta zawartość żołądka vomitar

wymioty /vɨ̃ˈmʲjɔtɨ/ (n)
1. gwałtowny wyrzut treści pokarmowej na zewnątrz z żołądka poprzez przełyk i jamę ustną; vómito
2. wymiociny, to co zostało zwymiotowane vómito

wymię /ˈvɨ̃mʲjɛ/ (n)
(zoologia, zoologiczny) gruczoł mlekowy niektórych ssaków, zwłaszcza hodowlanych; ubre

wymki /ˈvɨ̃mʲci/ (n)
(slangowo) duże piersi ubre

wymowa /vɨ̃ˈmɔva/ (n)
1. sposób artykulacji dźwięków mowy pronunciación
2. wydźwięk, rodzaj wniosków lub odczuć, jakie z czegoś wynikają significación

wymuszać /vɨ̃ˈmuʃaʨ̑/ (v)
usiłować uzyskać coś wywierając na kogoś nacisk extorsionar

wymóg (n)
warunki, jakim coś lub ktoś musi sprostać requisito

wymówka (n)
1. pretensja wyrażana słownie reproche
2. wykrętne usprawiedliwienie excusa

wynagrodzenie /ˌvɨ̃naɡrɔˈʣ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
1. pensja, wypłata pago, remuneración, salario
2. rekompensata premio, recompensa

wynajmować /ˌvɨ̃najˈmɔvaʨ̑/ (v)
zezwalać komuś na korzystanie ze swojej własności w zamian za opłatę alquilar

wynalazca /ˌvɨ̃naˈlasʦ̑a/ (n)
autor wynalazku, ten, który coś wynalazł inventor

wynalazek /ˌvɨ̃naˈlazɛk/ (n)
coś, co wynaleziono; invento, invención

wynaleźć (v)
odkryć lub opracować coś, co wcześniej było nieznane inventar, idear

wynik /ˈvɨ̃ɲik/ (n)
1. (matematyka, matematyczny) rezultat działań algebraicznych (dodawania, odejmowania, mnożenia, dzielenia) resultado
2. (sport, sportowy) stan spotkania/meczu resultado
3. rezultat, skutek resultado, consecuencia

wynikać /vɨ̃ˈɲikaʨ̑/ (v)
być wynikiem, konsekwencją, skutkiem, rezultatem czegoś; stawać się następstwem; mieć w czymś początek resultar

wyniosłość (n)
1. cecha bycia wyniosłym soberbia
2. miejsce górujące nad otoczeniem altanería, copete

wyniosły /vɨ̃ˈɲɔswɨ/ (adj)
dumny, zarozumiały i wywyższający się nad innych arrogante

wyobcowany /ˌvɨɔpʦ̑ɔˈvãnɨ/ (adj)
wyalienowany, zdystansowany w stosunku do innych ludzi alienado

wyobraź sobie (v)
wyrażenie wprowadzające jakąś niezwykłą lub zaskakującą wiadomość figúrate, imagínate

wyobraźnia /ˌvɨɔˈbraʑɲa/ (n)
zdolność przywoływania i tworzenia w myślach wyobrażeń; imaginación

wyobrażalny /ˌvɨɔbraˈʒalnɨ/ (adj)
możliwy do wyobrażenia sobie; dający się zrozumieć, pojąć imaginable, concebible

wyobrażać /ˌvɨɔˈbraʒaʨ̑/ (v)
1. tworzyć sobą jakiś obraz, symbol imaginar
2. rozumieć coś imaginarse
3. tworzyć obraz czegoś nieznanego w swojej wyobraźni, umyśle (zwykle przez porównanie z czymś znanym) imaginarse

wyodrębniać /ˌvɨɔˈdrɛ̃mbʲɲäʨ̑/ (v)
czynić odrębnym lub wyrazistym distinguir

wyolbrzymiać (v)
powiększać się znacznie agigantar, engrandecer

wypadek /vɨˈpadɛk/ (n)
nieszczęśliwe zdarzenie, w którym ktoś ucierpiał accidente

wypadek losowy (n)
nieszczęście, któremu nie można było zapobiec casualidad

wypalanie /ˌvɨpaˈlãɲɛ/ (n)
(rzeczownik odczasownikowy) od: wypalać quema

wypoczywać (v)
przywracać dobre samopoczucie, siły życiowe, odstępując od codziennych czynności, od pracy descansar

wyposażać (v)
dostarczać coś potrzebnego do funkcjonowania equipar

wyposażenie /ˌvɨpɔsaˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
narzędzia, urządzenia i inne przedmioty potrzebne do prawidłowego funkcjonowania czegoś equipamiento

wyposażyć /ˌvɨpɔˈsaʒɨʨ̑/ (v)
zaopatrzyć w przedmioty potrzebne do prawidłowego funkcjonowania czegoś lub do wykonywania czegoś equipar

wypowiedzenie /ˌvɨpɔvʲjɛˈʣ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
zawiadomienie o rozwiązaniu umowy, np. o pracę denuncia

wypowiedź /vɨpɔˈvʲɛʥi/ /vɨˈpɔvʲjɛ̇ʨ̑/ (n)
coś, co zostało powiedziane, wypowiedziane lub napisane declaración

wypożyczalnia (n)
miejsce, z którego można wypożyczyć co alquiler, servicios de alquiler

wypożyczać (v)
1. brać do tymczasowego użytkowania alquilar
2. udostępniać na jakiś czas alquilarle

wyprasować /ˌvɨpraˈsɔvaʨ̑/ (v)
wygładzić tkaninę za pomocą gorącego żelazka planchar

wyprawiać (v)
1. (potocznie, potoczny) robić coś niestosownego trajinar
2. (technologia, technika, techniczny) poddawać obróbce surową skórę na surowiec galanteryjny curtir
3. urządzać uroczyste spotkanie własnym kosztem organizar
4. wysyłać kogoś dokądś w określonym celu mandar

wyprzedaż /vɨˈpʃɛdaʃ/ (n)
(handel, handlowy) sprzedaż towaru, zazwyczaj po obniżonych cenach, w celu pozbycia się go, najczęściej pod koniec sezonu lub w ramach likwidacji sklepu liquidación, rebajas

wyprzedzanie /ˌvɨpʃɛˈʣ̑ãɲɛ/ (n)
(rzeczownik odczasownikowy) od: wyprzedzać adelantamiento

wyprzedzać /vɨˈpʃɛʣ̑aʨ̑/ (v)
prześcigać kogoś; przyśpieszając znaleźć się przed kimś (jadąc lub idąc) adelantar

wypukłość (n)
cecha fizyczna bycia wypukłym prominencia

wypukły /vɨˈpukwɨ/ (adj)
łukowato wygięty i wystający ponad powierzchnię czegoś convexo

wypuszczać /vɨˈpuʃʧ̑aʨ̑/ (v)
wyswobadzać coś lub kogoś, z uwięzienia, zamknięcia, przymocowania soltar, liberar, desasir, libertar

wypytywać (v)
pytając, zbierać informacje od kogo curiosear, inquirir

wypłata /vɨˈpwata/ (n)
wynagrodzenie za wykonaną pracę cobro, extracción sueldo, paga

wyrafinowany /ˌvɨrafʲĩnɔˈvãnɨ/ (adj)
1. mający wyszukane maniery, kulturę, zachowanie refinado, distinguido, exquisito, fino
2. wyszukany exquisito, refinado, selecto

wyraz /ˈvɨras/ (n)
1. przejaw stanu emocjonalnego człowieka, mający odzwierciedlenie w mimice lub rysach twarzy expresión, semblante
2. wymowa / odbicie / uzewnętrznienie czegoś expresión

wyraz twarzy (n)
emocje ukazujące się na czyjeś twarzy nadające jej dany wygląd expresión del rostro

wyraźnie /vɨˈraʑɲɛ/ (adv)
1. w sposób niepozostawiający wątpliwości claramente, inequivocadamente
2. w sposób łatwy do zaobserwowania lub usłyszenia claramente, evidentemente, visiblemente

wyraźny /vɨˈraʑnɨ/ (adj)
1. taki, który jest przejrzysty, zrozumiały, jasny, wyrazisty claro, inequívoco, preciso
2. łatwy do zrozumienia lub odczytania i zauważenia claro, evidente

wyrażać /vɨˈraʒaʨ̑/ (v)
1. opisywać ustnie lub pisemnie, dawać informację o czymś lub kimś; być wyrazem czegoś expresar
2. przedstawiać, określać coś za pomocą znaków umownych indicar
3. uzewnętrzniać, okazywać uczucia jakimkolwiek sposobem expresar, manifestar, mostrar
4. formułować wyrażenie, wypowiadać się, mówić na jakiś temat expresarse

wyrażenie /ˌvɨraˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
1. (językoznawstwo, językoznawczy) zespół wyrazów mających ze sobą związek składniowy expresión
2. (informatyka, informatyczny) fragment kodu programu dający w wyniku wartość expresión
3. (logika, logiczny) (matematyka, matematyczny) ciąg symboli matematycznych zgodny z regułami notacji matematycznej expresión

wyrażenie ułamkowe /ˌvɨraˈʒɛ̃ɲɛ ˌuwãmˈkɔvɛ/ (n)
(matematyka, matematyczny) wyrażenie algebraiczne reprezentujące dzielenie za pomocą ułamka expresión fraccionaria

wyro /ˈvɨrɔ/ (n)
(potocznie, potoczny) łóżko camastro, yacija

wyrok /ˈvɨrɔk/ (n)
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) orzeczenie sądu dotyczące kwestii będącej przedmiotem postępowania sądowego; veredicto, fallo, sentencia

wyrostek robaczkowy /vɨˈrɔstɛk ˌrɔbaʧ̑ˈkɔvɨ/ (n)
(anatomia, anatomiczny) cienkie uwypuklenie jelita ślepego u niektórych ssaków, m.in. u człowieka; apéndice, apéndice vermiforme, apéndice vermicular

wyrostek soczewkowaty kowadełka /vɨˈrɔstɛk ˌsɔʧ̑ɛfkɔˈvatɨ ˌkɔvaˈdɛwka/ (n)
(anatomia, anatomiczny) zakończenie odnogi długiej kowadełka, poprzez które kowadełko łączy się ze strzemiączkiem apófisis lenticular, hueso lenticular, lenticular

wyrozumiały (adj)
podchodzący ze zrozumieniem do czyjegoś niewłaściwego postępowania i skłonny wybaczać indulgente

wyrwiząb /vɨrˈvʲizɔ̃mp/ (n)
(potocznie, potoczny) (żartobliwie) dentysta sacamuelas

wyrzut (n)
1. gwałtowne rzucenie lub wyciągnięcie lanzamiento
2. pretensja lub żal wyraźnie pokazywane reproche

wyrzutnia (n)
(technologia, technika, techniczny) (wojskowość, wojskowy) urządzenie do wyrzucania, wystrzeliwania czego lanzador

wyrób /ˈvɨrup/ (n)
1. przedmiot będący końcowym efektem procesu produkcji producto, artículo
2. wyrabianie fabricación, producción, creación, elaboración

wyróżnienie (n)
uhonorowanie za szczególne osiągnięcie distinción

wysiadać /vɨˈɕadaʨ̑/ (v)
opuszczać pojazd, łódź lub samolot bajarse

wysiadywać /ˌvɨɕaˈdɨvaʨ̑/ (v)
1. (zoologia, zoologiczny) ogrzewać jaja przed wylęgiem incubar, empollar
2. siedzieć gdzieś przez dłuższy czas quedarse horas y horas, quedarse sentado

wysiłek /vɨˈɕiwɛk/ (n)
wytężenie sił lub dołożenie starań w celu zdobycia, osiągnięcia czegoś esfuerzo

wysoki /vɨˈsɔci/ (adj)
1. mający duży wymiar pionowy alto
2. mający dużą zawartość czegoś (zwykle domyślnej cechy) alto
3. mający duże znaczenie, cieszący się szacunkiem; używane również jako tytuł honorowy alto
4. o dźwięku: mający dużą częstotliwość alto
5. znajdujący się na dużej wysokości (wysoko) alto

wysokie napięcie /vɨˈsɔcɛ naˈpʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɛ/ (n)
(fizyka, fizyczny) (technologia, technika, techniczny) napięcie elektryczne powyżej 1000 V (= tysiąca woltów); w elektroenergetyce: od 110 kV (= stu dziesięciu kilowoltów) alta tensión

wysoko /vɨˈsɔkɔ/ (adv)
(odprzymiotnikowy) → wysoki alto

wysokość /vɨˈsɔkɔɕʨ̑/ (n)
1. częstotliwość dźwięku; altura
2. odległość od ziemi altitud
3. wielkość importe
4. wymiar pionowy czegoś altura, elevación

wyspa /ˈvɨspa/ (n)
(geografia, geograficzny) ląd otoczony ze wszystkich stron wodami morza, jeziora lub rzeki; isla

wyspiarka /vɨsˈpʲjarka/ (n)
mieszkanka wyspy isleña

wyspiarski /vɨsˈpʲjarsʲci/ (adj)
(książkowy) charakterystyczny dla wyspy lub wysp, odnoszący się do wyspy lub wyspiarzy, mieszkający na wyspie insular, isleño

wyspiarz /ˈvɨspʲjaʃ/ (n)
mieszkaniec wyspy isleño

wyssać /ˈvɨsːaʨ̑/ (v)
wydobyć lub opróżnić poprzez ssanie chupar

wystarczający (adj)
dostateczny, odpowiadający określonym wymaganiom suficiente, bastante

wystarczyć /vɨˈstarʧ̑ɨʨ̑/ (v)
być w odpowiedniej ilości lub liczbie do wykonania jakiejś czynności, nie zabraknąć bastar

wystawa /vɨˈstava/ (n)
1. miejsce prezentowania towarów w sklepie escaparate
2. zbiór eksponatów, przedmioty ustawione na pokaz exposición

wystawić do wiatru (v)
(pospolicie) oszukać kogoś diñársela, dársela con queso, metérsela doblada, pegársela

wystawnie /vɨˈstavʲɲɛ/ (adv)
w sposób wystawny fastuosamente, ostentosamente

wystroić się jak stróż w Boże Ciało /vɨˈstrɔ<sup>j</sup>iʨ̑‿ɕɛ ˈjak ˈstruʒ ˈv‿bɔʒɛ ˈʨ̑awɔ/ (v)
(potocznie, potoczny) (ironicznie) ubrać się niestosownie, zbyt elegancko w danej sytuacji emperifollarse, endomingarse

wysypka (n)
(medycyna, medyczny) wykwity skórne lub na błonach śluzowych będące objawem jakiejś choroby erupción

wysyłać /vɨˈsɨwaʨ̑/ (v)
przekazywać komuś coś za pośrednictwem innych osób lub urządzeń technicznych enviar

wysztafirować /ˌvɨʃtafʲiˈrɔvaʨ̑/ (v)
1. (potocznie, potoczny) (ironicznie) wystroić ozdobnie emperejilar, emperifollar
2. (potocznie, potoczny) (ironicznie) wystroić siebie samego bardzo ozdobnie emperejilarse, emperifollarse

wyszukany (adj)
mający szczególne cechy, rzadko spotykany sofisticado, selecto

wyszukiwarka /ˌvɨʃuciˈvarka/ (n)
(informatyka, informatyczny) narzędzie służące do wyszukiwania informacji w sieci www; buscador

wysłannik /vɨˈswãɲːik/ (n)
osoba wysłana dokądś w określonym celu enviado, emisario

wytchnienie (n)
krótka przerwa w codziennych obowiązkach celem nabrania sił reposo

wytrwać (v)
dotrwać do końca, do określonego czasu w danych warunkach aguantar

wytrwałość /vɨˈtr̥fawɔɕʨ̑/ (n)
konsekwencja, upór, zdecydowanie w działaniu lub dążeniu do czegoś perseverancia, ahínco, tenacidad

wytrwały (adj)
cierpliwie bądź uparcie dążący do celu perseverante, tenaz

wytrysk /ˈvɨtrɨsk/ (n)
strumień, nagłe tryśnięcie, wytryśnięcie jakiegoś płynu na zewnątrz chorro

wytrzymałość /ˌvɨṭʃɨ̃ˈmawɔɕʨ̑/ (n)
umiejętność zniesienia wielu problemów resistencia

wytwarzać /vɨˈtfaʒaʨ̑/ (v)
1. produkować na większą skalę, wydawać producir, fabricar
2. sprawiać, powodować producir, crear

wytwór /ˈvɨtfur/ (n)
efekt aktywności człowieka lub natury producto

wytłoki /vɨˈtwɔci/ (n)
pozostałość nasion, owoców, warzyw po wyciśnięciu soku, oleju, oliwy itd. pulpa

wytłumaczyć /ˌvɨtwũˈmaʧ̑ɨʨ̑/ (v)
1. usprawiedliwić czyjeś postępowanie excusar, justificar
2. wyjaśnić jakieś zagadnienie explicar

wywiad /ˈvɨvʲjat/ (n)
rozmowa prowadzona przez dziennikarza z osobą lub grupą osób, mająca na celu przybliżenie poglądów lub działań tych osób odbiorcom entrevista

wywietrznik /vɨˈvʲjɛṭʃʲɲik/ (n)
otwór, który służy do wietrzenia ventilación, ventilador

wywoływanie /ˌvɨvɔwɨˈvãɲɛ/ (n)
(rzeczownik odczasownikowy) od: wywoływać revelado

wywoływać /ˌvɨvɔˈwɨvaʨ̑/ (v)
1. (fotografia) oddziaływać w sposób chemiczny na materiał światłoczuły w celu uwidocznienia obrazu revelar
2. powodować originar, suscitar
3. skłaniać do wyjścia poprzez wołanie llamar, nombrar
4. wracać do pamięcią, przypominać sobie evocar, recordar

wywrotka /vɨˈvrɔtka/ (n)
1. (budownictwo) ciężarówka z nadwoziem w formie ruchomej skrzyni umożliwiającej wysypywanie ładunku volquete
2. efekt wywrócenia się voltereta, vuelco

wyzerowanie (n)
(rzeczownik odczasownikowy) od: wyzerować puesta a cero

wyzionąć ducha (v)
(podniośle) umrzeć, skonać dar el alma, entregar el alma, exhalar el alma

wyznacznik /vɨˈznaʧ̑ʲɲik/ (n)
(matematyka, matematyczny) jedna z funkcji w algebrze; wyróżnik, za pomocą którego prosto i krótko formułuje się reguły dotyczące istnienia i liczby rozwiązań układu algebraicznych równań liniowych; determinante

wyznawać /vɨˈznavaʨ̑/ (v)
1. wierzyć w coś; czcić coś; także: być wyznawcą danej religii profesar
2. wyjawiać, ujawniać coś; zwłaszcza coś, co dotychczas się ukrywało confesar, reconocer, revelar

wyznawca /vɨˈznafʦ̑a/ (n)
1. (przenośnie, przenośnia) entuzjasta czyichś poglądów adepto, partidario, seguidor
2. (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) ktoś, kto kultywuje jakąś religię, wyznaje ją; creyente, practicante

wyzwanie /vɨˈzvãɲɛ/ (n)
trudne zadanie, nowa sytuacja wymagająca zmierzenia się z nią desafío, reto

wyzwisko (n)
słowo obraźliwe dla kogoś injuria, improperio

wyzwolenie /ˌvɨzvɔˈlɛ̃ɲɛ/ (n)
(rzeczownik odczasownikowy) od: wyzwolić liberación

wyzwoleńczy /ˌvɨzvɔˈlɛ̃j̃n͇ʧ̑ɨ/ (adj)
którego celem jest wyzwolenie kogoś lub czegoś (najczęściej w kontekście wojennym) libertador, de liberación

wyzwoliciel (n)
ten, kto wyzwolił (kogoś lub coś) libertador

wyłudzić /vɨˈwuʥ̑iʨ̑/ (v)
podstępnie, chytrze uzyskać coś od kogoś estafar, timar

wyłączać /vɨˈwɔ̃n͇ʧ̑aʨ̑/ (v)
wstrzymywać pracę jakiegoś urządzenia apagar, deshabilitar

wyłącznie /vɨˈwɔ̃n͇ʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
od: wyłączny; wyłączając wszystko inne, wszystkich innych exclusivamente, sólo, únicamente

wyłącznik /vɨˈwɔ̃n͇ʧ̑ʲɲik/ (n)
1. (elektryczność) (potocznie, potoczny) przycisk z łącznikiem umożliwiający przerwanie obwodu zawierającego jakieś urządzenie interruptor
2. (elektryczność) łącznik umożliwiający przerwanie obwodu elektrycznego przy prądzie zwarcia interruptor

wyłączny (adj)
1. będący jedynym único
2. należący do kogoś jednego lub przysługujący tylko jednej osobie exclusivo, personal

wyścig /ˈvɨɕʨ̑ik/ (n)
1. (sport, sportowy) zawody, w których usiłuje się wyprzedzić pozostałych zawodników, stara się być szybszym od nich; carrera
2. staranie się być lepszym od innych w jakiejś dziedzinie carrera

wyścig w workach /ˈvɨɕʨ̑iɡ ˈv‿ːɔrkax/ (n)
(sport, sportowy) rodzaj zabawy ruchowej polegającej na ściganiu się na krótkim dystansie skacząc z nogami w dużym worku carrera de sacos

wyściółczak /vɨˈɕʨ̑uwʧ̑ak/ (n)
(medycyna, medyczny) nowotwór ośrodkowego układu nerwowego wywodzący się z komórek wyściółki ependimoma

wyżeł /ˈvɨʒɛw/ (n)
(kynologia, kynologiczny) pies myśliwski z charakterystyczną stójką; braco, perdiguero

wyższość /ˈvɨʃːɔɕʨ̑/ (n)
przewaga, dominowanie nad kimś lub nad czymś superioridad

wyżymaczka /ˌvɨʒɨ̃ˈmaʧ̑ka/ (n)
urządzenie do wyciskania nadmiaru wody ze świeżo wypranych odzieży lub bielizny, składające się z przylegających do siebie dwóch wałków napędzanych korbką; escurridora, exprimidor

wyżąć (v)
wycisnąć ciecz (z tkaniny) escurrir

wzajemnie /vzaˈjɛ̃mʲɲɛ/ (adv)
1. jeden drugiego, jeden drugiemu mutuamente
2. również, tak samo – w odpowiedzi na czyjeś życzenia igualmente

wzdręga /ˈvzdrɛ̃ŋɡa/ (n)
(ichtiologia, ichtiologiczny) Scardinius erythrophthalmus, ryba z rodziny karpiowatych; escardino

wzdręga grecka /ˈvzdrɛ̃ŋɡa ˈɡrɛʦ̑ka/ (n)
(ichtiologia, ichtiologiczny) Scardinius graecus, endemiczny gatunek ryby z rodziny karpiowatych z jeziora Iliki w centralnej Grecji; escardinio griego

wzdłuż /vzdwuʃ/ (adv)
równolegle do dłuższego boku, na całej długości, przez całą długość a lo largo, longitudinalmente

wzdłuż /vzdwuʃ/ (preposition)
…informujący o położeniu czegoś lub o odbywaniu się jakiejś czynności równolegle do długości danego obiektu a lo largo de, a lo largo

wzdłuż i wszerz /ˈvzdwuʃ i‿ˈfʃɛʃ/ (adv)
wszędzie, gdzie tylko możliwe; w każdym miejscu; we wszystkie strony a lo largo y a lo ancho, a lo largo y ancho

względem /ˈvzɡlɛ̃ndɛ̃m/ (preposition)
w stosunku, w relacji do czegoś lub kogoś para con

względność /ˈvzɡlɛ̃ndnɔɕʨ̑/ (n)
zależność czegoś od różnych czynników relatividad

wzgórze /ˈvzɡuʒɛ/ (n)
1. (geografia, geograficzny) niewielkie wzniesienie (do stu metrów) o zaokrąglonym szczycie; cerro, colina
2. (medycyna, medyczny) część międzymózgowia znajdująca się pod spoidłem wielkim; tálamo

wziąć byka za rogi (v)
podjąć się czegoś ważnego bez wahania się, bez zastanowienia coger al toro por las astas, coger al toro por los cuernos

wzmacniacz (n)
1. (fizyka, fizyczny) (elektronika, elektroniczny) przyrząd do zwiększania natężenia lub amplitudy drgań elektrycznych zbudowany z wykorzystaniem tranzystorów lub lamp elektronowych amplificador
2. (fotografia) roztwór służący do poprawiania niedoświetlonych negatywów reforzador
3. (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) część składowa wielu instrumentów muzycznych resonador

wzmacniać /ˈvzmaʦ̑ʲɲäʨ̑/ (v)
1. sprawiać, że coś staje się mocniejsze, silniejsze, trwalsze, liczniejsze fortalecer, reforzar
2. stawać się mocniejszym, nabierać sił fizycznych, powiększać się liczebnie fortalecerse

wzmagać (v)
1. czynić mocniejszym, większym aumentar, redoblar
2. przybierać na sile arreciar, incrementarse, intensificarse

wzmiankować (v)
mówić o czym mimochodem aludir, mencionar, mentar

wzniesienie /vzʲɲɛ̇ˈɕɛ̇̃ɲɛ/ (n)
miejsce wyższe od innych w okolicy; elevación

wznosić /ˈvznɔɕiʨ̑/ (v)
1. budować coś ku górze, coraz wyżej alzar, erigir, levantar
2. unosić coś do góry levantar, subir
3. unosić do góry samego siebie alzarse, levantarse, subir

wzorzec /ˈvzɔʒɛʦ̑/ (n)
1. cechy, osoby warte naśladowania ejemplo
2. jednostka porównawcza przy wyznaczaniu właściwości estándar, modelo, muestra
3. wzór wyznaczający normę dla innych przedmiotów i zjawisk; modelo, patrón

wzrok /vzrɔk/ (n)
zmysł umożliwiający patrzenie, widzenie; zdolność do postrzegania rzeczywistości za pomocą oczu; vista

wzrost /vzrɔst/ (n)
1. wysokość człowieka, rzadziej zwierzęcia estatura, talla
2. zwiększanie się jakiejś wartości crecimiento, aumento

wzruszać (v)
1. pobudzać czyjąś wrażliwość conmover
2. poruszając czymś, zmieniać położenie składników tego remover

wzruszyć ramionami /ˈvzruʃɨʨ̑ ˌrãmʲjɔ̃ˈnãmʲi/ (idiom)
unieść ramiona na znak obojętności, niewiedzy lub pogardy encogerse de hombros

wódka /ˈvutka/ (n)
(spożywczy) wysokoprocentowy napój alkoholowy składający się z destylatu alkoholowego i wody, czasem z dodatkiem innych składników; vodka, aguardiente

wójt /vujt/ (n)
(administracja) urzędnik samorządowy stojący na czele gminy wiejskiej; alcalde de pueblo aldea

wóz /vus/ (n)
ciągnięty przez konie lub inne zwierzęta pociągowe pojazd używany do podróżowania lub transportu, rzadko też jako mieszkanie carro, coche

wóz albo przewóz (idiom)
wyrażenie używane w trudnej sytuacji, gdy mając do wyboru dwie możliwości trzeba podjąć ostateczną decyzję al vado, o al puente; una de dos

wózek dziecięcy (n)
ręcznie pchany pojazd do przewożenia małego dziecka; cochecito, carrito, carrito de bebé, coche de niño, cochecito de bebé

wózek inwalidzki /ˈvuzɛk ˌĩnvaˈlʲiʦ̑ʲci/ (n)
wózek poruszany siłą rąk lub prowadzony przez opiekuna, na którym siedzi osoba niemogąca się poruszać na nogach ze względu na niepełnosprawność, chorobę, uraz itd. silla de ruedas

wół /vuw/ (n)
(zoologia, zoologiczny) wykastrowany samiec bydła domowego; buey

wąchać /ˈvɔ̃w̃xaʨ̑/ (v)
badać zapach nozdrzami oler, olfatear, oliscar, olisquear

wąchać kwiatki od spodu /ˈvɔ̃w̃xaʨ̑ ˈkfʲjatʲci ɔt‿ˈspɔdu/ (idiom)
nie żyć, leżeć w grobie, leżeć na cmentarzu, umrzeć i zostać pochowanym criar malvas, estar criando malvas

wąsacz /ˈvɔ̃w̃saʧ̑/ (n)
1. mężczyzna, który nosi bujne wąsy mostachudo
2. (zobacz) wąsacz niebieski, gatunek ryby bagre, pez gato

wąsatka (n)
(ornitologia, ornitologiczny) (Panurus biarmicus) niewielki ptak przypominający sikorę; bigotudo

wąski /ˈvɔ̃w̃sʲci/ (adj)
mający niewielką szerokość estrecho, angosto

wątpić /ˈvɔ̃ntpʲiʨ̑/ (v)
nie wierzyć, nie dowierzać; nie mieć pewności; podawać w wątpliwość, podać w wątpliwość dudar

wątpliwość /vɔ̃ntˈplʲivɔɕʨ̑/ (n)
brak pewności co do prawdziwości, słuszności czegoś duda

wątpliwy /vɔ̃ntˈplʲivɨ/ (adj)
taki, który wzbudza wątpliwość, nie daje pewności dudoso, incierto

wątroba /vɔ̃nˈtrɔba/ (n)
(anatomia, anatomiczny) duży, wielofunkcyjny gruczoł występujący u wszystkich kręgowców, a także u niektórych innych zwierząt; hígado

wątrobianka /ˌvɔ̃ntrɔˈbʲjãnka/ (n)
(kulinaria) (potocznie, potoczny) kiszka wątrobiana morcilla de hígado

wąwóz /ˈvɔ̃w̃vus/ (n)
(geografia, geograficzny) głęboka, sucha dolina o wąskim dnie i stromych zboczach; garganta, hoz

wąż /vɔ̃w̃ʃ/ (n)
1. (zoologia, zoologiczny) przedstawiciel podrzędu beznogich gadów o podłużnym ciele; serpiente, culebra
2. (przenośnie, przenośnia) ktoś podły i podstępny víbora
3. giętka rura do transportu wody manguera

węch /vɛ̃w̃x/ (n)
1. zmysł pozwalający czuć zapachy i substancje lotne; zmysł powonienia; olfato
2. (przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) instynkt, zdolność przewidywania konsekwencji drobnych zdarzeń olfato

wędka /ˈvɛ̃ntka/ (n)
sprzęt służący do amatorskiego połowu ryb, składający się najczęściej z wędziska, żyłki, spławika i haczyka; caña de pescar

wędkarstwo /vɛ̃ntˈkarstfɔ/ (n)
rodzaj hobby i sportu, polegający na łowieniu ryb na wędkę; pesca con caña

wędkarz /ˈvɛ̃ntkaʃ/ (n)
osoba łowiąca ryby na wędkę pescador

wędkowanie /ˌvɛ̃ntkɔˈvãɲɛ/ (n)
(rzeczownik odczasownikowy) od: wędkować pesca con caña

wędkować /vɛ̃ntˈkɔvaʨ̑/ (v)
łowić ryby przy pomocy wędki, głównie rekreacyjnie pescar

wędlina /vɛ̃nˈdlʲĩna/ (n)
(kulinaria) wyrób spożywczy z jednego kawałka mięsa (szynka, polędwica, baleron) lub z mięsa rozdrobnionego (kiełbasa, salceson), odpowiednio przyprawiony, zwykle wędzony, peklowany, rzadziej gotowany; embutido

wędliniarnia (n)
(handel, handlowy) sklep z wędlinami charcutería

wędzić (v)
1. (kulinaria) konserwować żywność przy użyciu odpowiedniego dymu ahumar
2. (kulinaria) być wędzonym (1.1) ahumarse

wędzony (adj)
(kulinaria) przyrządzony / przyrządzany w procesie wędzenia ahumado

węgiel /ˈvɛ̃ŋʲɟɛl/ (n)
1. (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu C i liczbie atomowej 6; carbono, carbón
2. (geologia, geologiczny) bryłka rudy z dużą zawartością węgla (1.1), materiał opałowy; carbón

węgiel drzewny (n)
(chemia, chemiczny) produkt spalania drewna przy ograniczonym dostępie tlenu, lekki i czarny, złożony z węgla pierwiastkowego zanieczyszczonego popiołem i związkami organicznymi carbón vegetal

węgiel kamienny /ˈvɛ̃ŋʲɟɛl kãˈmʲjɛ̃nːɨ/ (n)
1. (geologia, geologiczny) skała pochodzenia organicznego o zawartości powyżej 70 % pierwiastka węgla, pochodząca z okresu karbonu; hulla
2. opał z węgla (1.1) hulla

węgielny /vɛ̃ŋʲˈɟɛlnɨ/ (adj)
(budownictwo) dotyczący węgła angular

węgierski /vɛ̃ŋʲˈɟɛrsʲci/ (adj)
związany z Węgrami, dotyczący Węgier lub Węgrów húngaro

węgieł /ˈvɛ̃ŋʲɟɛw/ (n)
(budownictwo) zewnętrzny róg budynku esquina, ángulo

węglan /ˈvɛ̃ŋɡlãn/ (n)
(chemia, chemiczny) związek chemiczny, sól lub ester kwasu węglowego; carbonato

węglarka /vɛ̃ŋɡˈlarka/ (n)
1. (kolejnictwo) (potocznie, potoczny) tender, wagon do przewożenia węgla używanego jako paliwo lokomotywy parowej ténder
2. (kolejnictwo) wagon z burtami służący do przewozu materiałów sypkich, m.in. węgla; vagón para carbón

węglarz /ˈvɛ̃ŋɡlaʃ/ (n)
ktoś, kto zajmuje się wyrabianiem węgla drzewnego; carbonero

węglowodan /ˌvɛ̃ŋɡlɔˈvɔdãn/ (n)
(biochemia, biochemiczny) organiczny związek chemiczny składający się z atomów węgla, wodoru i tlenu; carbohidrato, hidrato de carbono, azúcar, glúcido, sacárido

węglowodór (n)
(chemia, chemiczny) związek chemiczny organiczny złożony wyłącznie z atomów węgla i wodoru; hidrocarburo

węglowy /vɛ̃ŋɡˈlɔvɨ/ (adj)
1. (chemia, chemiczny) dotyczący węgla jako pierwiastka chemicznego; składający się z węgla carbónico, de carbón
2. dotyczący węgla; przewożący węgiel; poruszający się na węgiel a carbón, de carbón

węgorz /ˈvɛ̃ŋɡɔʃ/ (n)
(ichtiologia, ichtiologiczny) ryba z rodziny węgorzowatych; anguila

węszyć (v)
szukać czegoś po zapachu, wyczuwając to węchem oler

węzeł /ˈvɛ̃w̃zɛw/ (n)
1. połączenie, umocowanie lub skrócenie lin lub podobnych materiałów poprzez związanie lub przeplecenie; nudo
2. (marynarka) (meteorologia, meteorologiczny) jednostka służąca do określania prędkości, równa jednej mili morskiej na godzinę; w meteorologii używana do określania prędkości wiatrów; nudo

węzeł gordyjski /ˈvɛ̃w̃zɛw ɡɔrˈdɨjsʲci/ (n)
zagadka (problem) trudna do rozwiązania; skomplikowany problem nudo gordiano

władca /ˈvwatʦ̑a/ (n)
osoba, która włada (rządzi) w kraju o ustroju innym niż republika soberano

władczy (adj)
(książkowy) wymagający posłuchu autoritario

władza /ˈvwaʣ̑a/ (n)
1. (zobacz) władze autoridad, gobierno
2. ludzie, którzy rządzą autoridad, poder
3. możliwość poruszania kończynami ciała dominio, uso
4. relacja, w której jedna strona – rządząca – ma możliwość oddziaływania na drugą poder, autoridad

władze /ˈvwaʣ̑ɛ/ (n)
ludzie, którzy rządzą autoridades

włamywacz /vwãˈmɨvaʧ̑/ (n)
złodziej dokonujący kradzieży z włamaniem caco, ganzúa, ladrón

własność /ˈvwasnɔɕʨ̑/ (n)
1. prawo do rozporządzania daną rzeczą i korzystania z niej propiedad
2. rzecz posiadana przez kogoś propiedad
3. właściwość, cecha propiedad

własny /ˈvwasnɨ/ (adj)
będący w czyimś wyłącznym posiadaniu propio

włazić w dupę /ˈvwaʑiʥ̑ ˈv‿dupɛ/ (v)
(przenośnie, przenośnia) (grubiański, grubiańsko) bezceremonialnie podlizywać się, starać się przypodobać lamer el culo

właściciel /vwaɕˈʨ̑iʨ̑ɛl/ (n)
osoba, do której coś należy, która jest w posiadaniu danej rzeczy; ten, kto ma coś na własność propietario

właściwie /vwaɕˈʨ̑ivʲjɛ/ (adv)
należycie, adekwatnie, tak jak się powinno, poprawnie adecuadamente, debidamente

właściwie /vwaɕˈʨ̑ivʲjɛ/ (particle)
1. partykuła podkreślająca brak zrozumienia sytuacji en realidad
2. partykuła, komunikująca zmianę treści w stosunku do wcześniejszych wypowiedzi en realidad, realmente

właściwość /vwaɕˈʨ̑ivɔɕʨ̑/ (n)
1. (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) zdolność danego organu do rozstrzygania określonej sprawy; competencia
2. cecha czegoś, co jest takie, jakie być powinno conveniencia
3. cecha, zwykle jakiejś substancji propiedad, cualidad

właśnie /ˈvwaɕɲɛ/ (adv)
…komunikujący, że dane zdarzenie odbywa się w chwili mówienia, odbywało się bezpośrednio przed nią lub w czasie innego zdarzenia justamente, precisamente

właśnie /ˈvwaɕɲɛ/ (particle)
…potwierdzająca słuszność przypuszczenia zawartego w pytaniu rozmówcy exactamente, exacto, eso ser

włochatka /vwɔˈxatka/ (n)
(ornitologia, ornitologiczny) Aegolius funereus, gatunek średniej wielkości sowy, zamieszkujący północne lasy typu tajgi; mochuelo boreal

włos /vwɔs/ (n)
nitkowaty twór, pochodzenia naskórkowego, występujący na powierzchni skóry ssaków; pelo, cabello

włoski /ˈvwɔsʲci/ (adj)
1. związany z Włochami, dotyczący Włoch lub Włochów, wywodzący się z Włoch italiano
2. charakterystyczny dla Włoch i Włochów, mający cechy lub właściwości przypisywane Włochom lub Italii italiano

włoski /ˈvwɔsʲci/ (n)
język z grupy romańskich, używany między innymi we Włoszech; italiano

włosy /ˈvwɔsɨ/ (n)
owłosienie głowy ludzkiej cabello, pelo

włócznia /ˈvwuʧ̑ʲɲa/ (n)
ogólna nazwa długiej prostej broni drzewcowej; ; (zobacz) też włócznia w Encyklopedii staropolskiej lanza

włócznik (n)
(ichtiologia, ichtiologiczny) Xiphias gladius, duża ryba drapieżna z górną szczęką przekształconą w długi szpikulec pez espada

włóczyć /ˈvwuʧ̑ɨʨ̑/ (v)
chodzić bez celu deambular, vagabundear, vagar

włóczęga /vwuˈʧ̑ɛ̃ŋɡa/ (n)
osoba podróżująca po świecie, szukająca schronienia u innych vagabundo

włókno /ˈvwuknɔ/ (n)
1. (astronomia, astronomiczny) megastruktura budująca wszechświat, o długim kształcie, złożona z galaktyk; filamento
2. jednostka strukturalna materiału o długości znacznie większej niż przekrój; fibra

włączać /ˈvwɔ̃n͇ʧ̑aʨ̑/ (v)
1. uruchamiać jakieś urządzenie; przyłączać urządzenie do sieci elektrycznej encender, conectar, enchufar
2. wcielać kogoś lub coś do jakiegoś zbioru incluir, incorporar

wścibski /ˈfʲɕʨ̑ipsʲci/ (adj)
natrętnie wtrącający się w cudze sprawy; ciekawski impertinente

wścieklizna /fʲɕʨ̑ɛkˈlʲizna/ (n)
(medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) wirusowa, zawsze śmiertelna choroba zakaźna niektórych zwierząt, mogąca przenieść się na człowieka; rabia, hidrofobia

wśród /fʲɕrut/ (preposition)
w danym otoczeniu, między określonymi elementami (w czasie lub przestrzeni) entre

yerba mate /ˈjɛrba ˈmatɛ/ (n)
(kulinaria) napar z ostrokrzewu paragwajskiego, popularnej głównie w krajach Ameryki Południowej (Argentynie, Paragwaju, Urugwaju, Brazylii) i w niektórych krajach Bliskiego Wschodu, głównie Syrii i Libanie; yerba mate

yeti /ˈjɛtʲi/ (n)
(mitologia, mitologiczny) (fantasy) duża, dwunożna istota, podobna do człowieka, o gęstym futrze, żyjąca rzekomo w Himalajach; yeti

youtuber (n)
osoba nagrywająca filmiki wideo i umieszczająca je na serwisie internetowym YouTube youtuber

z /s/ /z/ /zet/ (preposition)
1. …opisujący związek con
2. …wskazujący zawartość con
3. …wskazujący towarzystwo con
4. …wskazujący okres de
5. …wskazujący przyczynę de
6. …wskazujący punkt początku ruchu de
7. …wskazujący źródło de
8. …wskazujący składnik, materiał de

z całego serca /s‿ʦ̑aˈwɛɡɔ ˈsɛrʦ̑a/ (adv)
całym sobą, całkowicie, angażując wszystkie swoje uczucia de todo corazón

z duszą na ramieniu /ˈz‿duʃɔ̃w̃ ˌna‿rãˈmʲjɛ̇̃ɲu/ (adv)
z wielkim strachem, bardzo się bojąc con el corazón en un puño

z dużej chmury mały deszcz /ˈz‿duʒɛj ˈxmurɨ ˈmawɨ ˈdɛʃʧ̑/ (proverb)
końcowy wynik bywa niewspółmiernie mały w stosunku do oczekiwanego mucho ruido y pocas nueces

z krwi i kości /ˈs‿kr̥fʲi ː‿ˈkɔɕʨ̑i/ (adj)
prawdziwy, autentyczny z pochodzenia, z natury; mający charakterystyczne cechy jakiegoś typu de carne y hueso

z otwartymi ramionami /ˌz‿ɔtfarˈtɨ̃mʲi ˌrãmʲjɔ̃ˈnãmʲi/ (adv)
1. chętnie, bez protestu con los brazos abiertos
2. serdecznie con los brazos abiertos

z pewnością (adv)
(książkowy) na pewno, bez wątpienia, niewątpliwie, niechybnie seguramente

z poważaniem /ˌs‿pɔvaˈʒãɲɛ̃m/ (idiom)
formuła grzecznościowa zamieszczana na końcu listu skierowanego do urzędu lub mniej znanej nadawcy osobie atento

z powodu /s‿pɔˈvɔdu/
wprowadza przyczynę wystąpienia jakiejś sytuacji lub wykonania jakiejś czynności a causa de, debido a, por

z reguły /z‿rɛˈɡuwɨ/ (adv)
zazwyczaj, zwykle por regla general

z ręki /ˈz‿rɛ̃ŋʲci/ (adv)
(środowiskowy) (fotografia) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) wykonane bez użycia statywu lub innej formy stabilizacji obrazu a pulso

z ręką na sercu /ˈz‿rɛ̃ŋkɔ̃w̃ na‿ˈsɛrʦ̑u/ (adv)
otwarcie, szczerze, bez kręcenia con la mano en el corazón

z tytułu /s‿tɨˈtuwu/
z racji, z powodu a título de

z ukosa /z‿uˈkɔsa/ (adv)
1. ukradkiem, skrycie a hurtadillas, furtivamente
2. z niechęcią, nieprzyjaźnie con desagrado, de reojo

z wiatrem /ˈz‿vʲjatrɛ̃m/ (adv)
w kierunku, w którym wieje wiatr en popa, viento en popa

z wieczora /z‿vʲjɛˈʧ̑ɔra/ (adv)
gdy zbliża się wieczór al anochecer, al atardecer

z zamkniętymi oczami /ˌz‿ːãmʲcɲɛ̃nˈtɨ̃mʲi ɔˈʧ̑ãmʲi/ (adv)
bez namysłu, bez wahania a cierra ojos, a ojos cerrados, con los ojos cerrados

za darmo (adv)
bezpłatnie, gratis gratis, gratuitamente, de balde, de gracia, libremente

za kółkiem /za‿ˈkuwʲcɛ̃m/ (adv)
(potocznie, potoczny) za kierownicą, jako kierowca al volante

za nic na świecie /za‿ˈɲiʦ̑ na‿ˈɕfʲjɛ̇ʨ̑ɛ/ (adv)
absolutnie nie; nigdy; za żadną cenę por nada del mundo

za nic w świecie (adv)
(potocznie, potoczny) na pewno nie, nigdy w życiu por nada del mundo

za pół ceny /za‿ˈpuw ˈʦ̑ɛ̃nɨ/ (adv)
bardzo tanio, za byle co a precio de saldo

za żadne skarby świata /za‿ˈʒadnɛ ˈskarbɨ ˈɕfʲjata/ (adv)
kategoryczna odmowa na czyjąś propozycję ni por todo el oro del mundo, por nada del mundo

zaaferować /ˌzaːfɛˈrɔvaʨ̑/ (v)
zajmować czym, niepokoić acongojar, apurar, preocupar

zaangażowanie /ˌzaãŋɡaʒɔˈvãɲɛ/ (n)
postawa osoby, która się w coś angażuje activismo, compromiso, militancia

zaawansowany (adj)
będący w dalszej fazie rozwoju avanzado

zaawansowany (n)
człowiek mający pewną wiedzę i doświadczenie w danej dziedzinie avanzado

zababrać opinię /zaˈbabraʨ̑ ɔˈpʲĩɲjɛ/ (v)
zepsuć komuś opinię manchar la reputación

zabawka /zaˈbafka/ (n)
rzecz służąca do zabawy; juguete

zabieg /ˈzabʲjɛk/ (n)
1. czynność wykonywana przez lekarza lub pielęgniarkę służąca pomocy pacjentowi, intervención, operación, tratamiento
2. działanie w określonym celu medida

zabijać /zaˈbʲijäʨ̑/ (v)
1. na stałe zamknąć za pomocą młotka i gwoździ condenar, tapiar
2. pozbawiać życia matar, asesinar

zabijać czas /zaˈbʲijäʨ̑ ˈʧ̑as/ (v)
(przenośnie, przenośnia) wykonywać czynności mające na celu subiektywne przyspieszenie upływu czasu; człowiek sądzi, że czas płynie szybciej i dzięki temu znudzenie nie jest tak przykre matar el tiempo

zabić na miejscu /ˈzabʲiʨ̑ na‿ˈmʲjɛ̇jsʦ̑u/ (idiom)
zabić natychmiast, od razu, nie czekając dejar en el sitio, dejar seco

zabobon (n)
przypisywanie mocy nadprzyrodzonej czemu lub komu superstición

zabraniać /zaˈbrãɲäʨ̑/ (v)
nie pozwalać, odbierać prawo lub nie przyznawać prawa do robienia czegoś prohibir

zabroniony (adj)
taki, który jest objęty zakazem prohibido

zabudowa /ˌzabuˈdɔva/ (n)
1. ogół budynków znajdujących się na określonym obszarze edificación
2. szafy, półki, szafki montowane w pomieszczeniu na stałe acondicionamiento, amueblamiento, mobiliario

zabytek /zaˈbɨtɛk/ (n)
budynek lub rzecz, wykonana na tyle dawno, że ma już wartość historyczną; monumento

zabójczyni /ˌzabujˈʧ̑ɨ̃ɲi/ (n)
(historia, historyczny, historycznie) (książkowy) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) kobieta, która kogoś zabiła asesina

zachcianka (n)
nagła silna chęć na coś capricho

zachmurzenie /ˌzaxmuˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
(meteorologia, meteorologiczny) stopień pokrycia nieba przez chmury; nubosidad

zachmurzony (adj)
(meteorologia, meteorologiczny) pokryty chmurami nublado

zachodni /zaˈxɔdʲɲi/ (adj)
mający miejsce na zachodzie, dotyczący zachodu, skierowany na zachód occidental

zachorować /ˌzaxɔˈrɔvaʨ̑/ (v)
stać się chorym, popaść w chorobę enfermar, caer enfermo

zachowanie /ˌzaxɔˈvãɲɛ/ (n)
sposób bycia, postępowania, działania; reakcja na bodźce, sytuacje; comportamiento, conducta, proceder

zachować zimną krew /zaˈxɔvaʥ̑ ˈʑĩmnɔ̃w̃ ˈkrɛf/ (v)
mieć spokojny umysł, być opanowanym, nie denerwować się mimo niebezpieczeństwa lub ciężkiej, trudnej sytuacji mantener la sangre fría

zachowek (n)
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) gwarantowana część spadku, która przysługuje osobom najbliższym spadkodawcy, niezależnie od jego woli; legítima

zachwiać /ˈzaxfʲjäʨ̑/ (v)
1. (przenośnie, przenośnia) naruszyć stały, ustalony porządek czegoś agitar, perturbar, sacudir
2. wytrącić z równowagi agitar, sacudir
3. zostać wytrąconym z równowagi bambolearse, tambalearse

zachwycający (adj)
wywołujący zachwyt fascinante

zachwycony /ˌzaxfɨˈʦ̑ɔ̃nɨ/ (adj)
odczuwający zachwyt, pełen zachwytu encantado, entusiasmado, fascinado

zachód /ˈzaxut/ (n)
1. (geografia, geograficzny) kierunek wskazywany przez Słońce podczas jego zachodu (1.1) w dniu równonocy; oeste, occidente, poniente
2. chwila zniknięcia słońca, księżyca lub innego ciała niebieskiego za horyzontem ocaso, puesta del sol
3. trud, wysiłek, starania fatiga, esfuerzo, pena

zachód słońca /ˈzaxut ˈswɔ̃j̃nʦ̑a/ (n)
zjawisko chowania się słońca za horyzont puesta de sol, puesta del sol

zachłanny /zaˈxwãnːɨ/ (adj)
pragnący więcej niż potrzebuje codicioso, ávido

zaciekły (adj)
dążący do czegoś za wszelką cenę encarnizado

zaciemnienie /ˌzaʨ̑ɛ̃mʲˈɲɛ̇̃ɲɛ/ (n)
(rzeczownik odczasownikowy) od: zaciemniać oscurecimiento

zaciskać (v)
1. czynić ciaśniejszym, ściśle przylegającym apretar
2. ściśle przywierać apretarse

zaciskać pasa /zaˈʨ̑iskaʨ̑ ˈpasa/ (idiom)
oszczędzać; ograniczać swoje wydatki apretarse el cinturón

zaciągać /zaˈʨ̑ɔ̃ŋɡaʨ̑/ (v)
1. mustrować się alistarse, enrolarse
2. paląc tytoń, wciągać dym do płuc tragar el humo
3. wstępować jako ochotnik do jakiejś służby, zwłaszcza do wojska alistarse, engancharse, enrolarse

zacofany (adj)
opóźniony w rozwoju atrasado

zacyganić /ˌzaʦ̑ɨˈɡãɲiʨ̑/ (v)
zaszachrować, zamanić, zamachlować, zdobyć coś przez przekręt lub oszustwo, raczej drobne gitanear, trampear

zaczep /ˈzaʧ̑ɛp/ (n)
(technologia, technika, techniczny) mechanizm, który służy do tego, aby coś zaczepić enganche, gancho

zaczepny (adj)
zdolny prowokować i wszczynać kłótnię provocador, provocativo

zaczerpywać (v)
1. brać skądś, aby wykorzystać do jakiegoś celu sacar
2. nabierać coś płynnego lub sypkiego coger, sacar
3. nabierać powietrza, by poczuć się dobrze tomar

zaczerwienić /ˌzaʧ̑ɛrˈvʲjɛ̇̃ɲiʨ̑/ (v)
1. pokryć czerwonym kolorem enrojecer
2. stać się czerwonym enrojecerse
3. zawstydzić się i oblać rumieńcem na twarzy encenderse, enrojecer, ponerse colorado, ruborizarse, sonrojarse

zaczynać /zaˈʧ̑ɨ̃naʨ̑/ (v)
1. (potocznie, potoczny) zaczepiać, rozdrażniać kogoś incitar, provocar
2. przystępować do wykonywania jakiejś czynności empezar, comenzar, iniciar
3. wchodzić w pewien stan lub okres iniciar, principiar
4. wziąć część z nienapoczętej całości empezar, encentar
5. mieć swój początek comenzar, empezar

zadanie /zaˈdãɲɛ/ (n)
coś, co należy wykonać tarea

zadek /ˈzadɛk/ (n)
(zdrobniale) od: zad trasero

zadowalający (adj)
wystarczająco dobry satisfactorio

zadowalać /ˌzadɔˈvalaʨ̑/ (v)
1. zaspokajać potrzeby, odpowiadać czyimś upodobaniom satisfacer, contentar
2. poprzestawać na czymś bastarse, contentarse

zadowolenie /ˌzadɔvɔˈlɛ̃ɲɛ/ (n)
uczucie przyjemności wywołane spełnieniem się pragnień lub pomyślnym obrotem sprawy satisfacción

zadowolony /ˌzadɔvɔˈlɔ̃nɨ/ (adj)
taki, który cieszy się, czerpie zadowolenie, satysfakcję z czegoś; radosny satisfecho, contento

zadupie /zaˈdupʲjɛ/ (n)
(potocznie, potoczny) (grubiański, grubiańsko) miasteczko ze słabo rozwiniętą komunikacją, handlem itp. culo del mundo

zadzierać /zaˈʥ̑ɛraʨ̑/ (v)
1. unosić coś ku górze alzar, levantar, arremangar
2. (przenośnie, przenośnia) narażać się komuś emprenderla, tomarla

zadzierać nosa /zaˈʥ̑ɛraʨ̑ ˈnɔsa/ (v)
być zarozumiałym darse importancia, darse pisto, pavonearse

zadziwiający (adj)
wywołujący podziw, zdumienie asombroso

zadziwiać (v)
1. powodować podziw lub zdumienie asombrar
2. okazywać podziw albo zdumienie asombrarse

zagadka /zaˈɡatka/ (n)
łamigłówka, w której z jednych informacji należy wywnioskować inne enigma, jeroglífico

zagadnienie /ˌzaɡadʲˈɲɛ̇̃ɲɛ/ (n)
omawiany temat, wątek, problem, kwestia cuestión, problema

zaganiacz szczebiotliwy /zaˈɡãɲaʧ̑ ˌʃʧ̑ɛbʲjɔˈtlʲivɨ/ (n)
(ornitologia, ornitologiczny) (Hippolais polyglotta) gatunek ptaka zamieszkującego południowo-zachodnią część Europy i północno-zachodnie krańce Afryki, który zatalatuje do Polski, gdzie jest objęty ścisłą ochroną gatunkową; zarcero común

zaginiony /ˌzaɟĩˈɲɔ̃nɨ/ (adj)
utracony, zagubiony w czasie lub przestrzeni ausente, perdido, extraviado

zaginiony /ˌzaɟĩˈɲɔ̃nɨ/ (n)
człowiek, który zaginął desaparecido

zaglądać do butelki /zaˈɡlɔ̃ndaʥ̑ ˌdɔ‿buˈtɛlʲci/ (v)
pić alkohol, popijać alzar el codo, empinar de codo, empinar el codo, levantar el codo

zaglądać do kieliszka /zaˈɡlɔ̃ndaʥ̑ ˌdɔ‿cɛˈlʲiʃka/ (v)
popijać, pić często alkohol alzar el codo, empinar de codo, empinar el codo, levantar el codo

zagranica /ˌzaɡrãˈɲiʦ̑a/ (n)
terytorium położone poza terytorium państwa, o którym mowa extranjero

zagraniczny /ˌzaɡrãˈɲiʧ̑nɨ/ (adj)
odbywający się za granicą, mający związek z zagranicą, pochodzący z zagranicy extranjero

zagroda /zaˈɡrɔda/ (n)
1. (dawniej, dawny) (zobacz) przegroda cerca, vallado
2. dom na wsi wraz z zabudowaniami gospodarczymi i zazwyczaj otoczonym płotem obszarem alquería, caserío, finca, granja
3. wydzielony ogrodzeniem teren dla zwierząt corral, redil

zagrożenie /ˌzaɡrɔˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
coś, co jest niebezpieczne amenaza, conminación

zaimek /zaˈ<sup>j</sup>ĩmɛk/ (n)
(gramatyka) część mowy, która zastępuje rzeczownik, przymiotnik, liczebnik lub przysłówek i pełni ich funkcje w zdaniu; pronombre

zaimek dzierżawczy /zaˈ<sup>j</sup>ĩmɛɟ ʥ̑ɛrˈʒafʧ̑ɨ/ (n)
(gramatyka) zaimek, który wskazuje na przynależność czegoś bądź kogoś do danej osoby lub rzeczy pronombre posesivo

zainteresowania /ˌza<sup>j</sup>ĩntɛrɛsɔˈvãɲa/ (n)
ulubione czynności, zajęcia wykonywane w wolnym czasie dla relaksu afición, interés

zainteresowanie /ˌza<sup>j</sup>ĩntɛrɛsɔˈvãɲɛ/ (n)
1. (rzeczownik odczasownikowy) od: zainteresować interés
2. (zobacz) zainteresowania interés
3. zaciekawienie jakąś rzeczą, obiektem lub osobą interés, afición

zainteresowany /ˌza<sup>j</sup>ĩntɛrɛsɔˈvãnɨ/ (adj)
taki, którego dotyczy lub obchodzi poruszana sprawa interesado, atraído

zainteresowany /ˌza<sup>j</sup>ĩntɛrɛsɔˈvãnɨ/ (n)
osoba, której dotyczy lub którą obchodzi poruszana sprawa interesado, afectado, implicado

zaiwaniać /ˌza<sup>j</sup>iˈvãɲäʨ̑/ (v)
1. (potocznie, potoczny) szybko biec ir a toda leche, ir cagando leches, ir echando leches
2. (potocznie, potoczny) szybko pracować, szybko coś robić bregar, currar, sudar la gota gorda

zaiwanić /ˌza<sup>j</sup>iˈvãɲiʨ̑/ (v)
(potocznie, potoczny) ukraść coś afanar, birlar, soplar

zajawka /zaˈjafka/ (n)
(radiofonia, radiokomunikacja, radiotechnika, radiofoniczny, radiokomunikacyjny, radiotechniczny, radiowy) zwiastun audycji mający formę dżingla sintonía

zajebisty /ˌzajɛˈbʲistɨ/ (adj)
1. (potocznie, potoczny) (wulgarnie, wulgaryzm) duży, ogromny bestial, tremendo
2. (potocznie, potoczny) (wulgarnie, wulgaryzm) fajny, wspaniały cojonudo, de puta madre

zajezdnia (n)
miejsce nocnego postoju pojazdów komunikacji publicznej; estación

zajmować /zajˈmɔvaʨ̑/ (v)
1. o ogniu rozprzestrzenić się arder, prender
2. przejmować mienie w celu wyegzekwowania należności apoderarse, requisar
3. rezerwować miejsce coger, reservar
4. użytkować pomieszczenie ocupar, vivir
5. zainteresować czymś ocupar, distraer
6. zapełniać sobą przestrzeń lub powierzchnię ocupar
7. znaleźć się w jakiejś klasyfikacji clasificarse, ocupar
8. opiekować się kimś ocuparse, atender
9. pracować nad czymś ocuparse, dedicarse
10. zapalić się od czegoś incendiarse, prenderse

zając /ˈzajɔ̃nʦ̑/ (n)
(zoologia, zoologiczny) dziki, roślinożerny gryzoń polny z długimi uszami; liebre

zajęcia /zaˈjɛ̇̃ɲʨ̑a/ (n)
systematyczne lekcje, wykłady, ćwiczenia clases, prácticas

zajęcie /zaˈjɛ̇̃ɲʨ̑ɛ/ (n)
1. (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) areszt nałożony na czyjąś własność embargo
2. praca, robota, czynność, zajmowanie się czymś actividad, empleo, ocupación, ejercicio, trabajo

zajęty /zaˈjɛ̃ntɨ/ (adj)
taki, który wykonuje pilnie jakieś zajęcie, czynność ocupado, atareado

zakapturzony /ˌzakaptuˈʒɔ̃nɨ/ (adj)
taki, który jest okryty kapturem encapuchado

zakapturzony /ˌzakaptuˈʒɔ̃nɨ/ (n)
osoba zakapturzona (1.1) encapuchado

zakarpacki /zaˈkarˈpaʦ̑ʲci/ (adj)
związany z Zakarpaciem, dotyczący Zakarpacia transcarpático

zakaz /ˈzakas/ (n)
zabronienie czegoś komuś prohibición

zakazany owoc /ˌzakaˈzãnɨ ˈɔvɔʦ̑/ (n)
(przenośnie, przenośnia) coś zakazanego, zabronionego; kontakt z tym jest miły, lecz grozi poważnymi konsekwencjami fruto prohibido, fruta prohibida

zakazywać /ˌzakaˈzɨvaʨ̑/ (v)
zabraniać, ustanawiać regułę niewykonywania określonych czynności prohibir

zakażać /zaˈkaʒaʨ̑/ (v)
powodować dostawanie się drobnoustrojów chorobotwórczych do organizmu contagiar, infectar

zakażenie /ˌzakaˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
(medycyna, medyczny) wniknięcie chorobotwórczego drobnoustroju do organizmu infección

zakluczyć (v)
(dawniej, dawny) obecnie (regionalizm poznański) zamknąć na klucz cerrar, echar el cerrojo

zaklęcie (n)
magiczna formułka mająca nadprzyrodzoną moc encanto

zakochany /ˌzakɔˈxãnɨ/ (adj)
taki, który zakochał się w kimś; odczuwający zakochanie enamorado

zakochany /ˌzakɔˈxãnɨ/ (n)
osoba, która się zakochała enamorado

zakochiwać się (v)
zaczynać odczuwać do kogoś miłość enamorarse

zakon /ˈzakɔ̃n/ (n)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zgromadzenie religijne lub świeckie związane ślubami, żyjące według ściśle określonych reguł; orden

zakon żebraczy /ˈzakɔ̃n ʒɛˈbraʧ̑ɨ/ (n)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zakon o surowej regule zabraniającej posiadania majątku, utrzymujący się z pracy i z dobrowolnych datków zbieranych głównie podczas kwest; orden mendicante

zakonnica /ˌzakɔ̃ɲˈːiʦ̑a/ (n)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) członkini zakonu żeńskiego madre

zakonnik /zaˈkɔ̃ɲːik/ (n)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) członek męskiego zgromadzenia zakonnego; monje, fraile

zakopertować /ˌzakɔpɛrˈtɔvaʨ̑/ (v)
zakleić w kopercie ensobrar

zakopianka /ˌzakɔˈpʲjãnka/ (n)
1. (potocznie, potoczny) (motoryzacja) droga łącząca Kraków z Zakopanem; carretera nacional que unir Zakopane con Cracovia
2. mieszkanka Zakopanego habitante femenino de Zakopane

zakreślacz /zaˈkrɛɕlaʧ̑/ (n)
gruby pisak o jaskrawym, prześwitującym kolorze służący do zaznaczania tekstu resaltador, marcador, marcatextos, rotulador, subrayador

zakrystia /zaˈkrɨstʲja/ (n)
boczne pomieszczenie w świątyniach chrześcijańskich sąsiadujące z prezbiterium, służące kapłanom do przygotowywania się do liturgii oraz do przechowywania szat i naczyń liturgicznych; sacristía

zakrystian (n)
ten, kto ma nadzór nad zakrystią, kościelny; sacristán

zakrywać /zaˈkrɨvaʨ̑/ (v)
zasłaniać, przesłaniać, nie pokazywać cubrir, ocultar, tapar

zakręt /ˈzakrɛ̃nt/ (n)
1. odcinek drogi, na którym zmienia ona kierunek, bieg curva
2. zmiany kierunku ruchu giro

zakuwać /zaˈkuvaʨ̑/ (v)
(potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) bardzo intensywnie się uczyć empollar

zakład /ˈzakwat/ (n)
1. instytucja naukowa, lecznicza itp. centro, instituto
2. przedsiębiorstwo produkujące coś lub świadczące usługi empresa, establecimiento
3. umowa między osobami będącymi odmiennego zdania, która polega na tym, że osoba, której zdanie okaże się mylne, płaci ustaloną kwotę, przekazuje rzecz materialną lub wartość niematerialną osobie, która ma rację bądź wykonuje jakąś czynność apuesta

zakład pogrzebowy (n)
instytucja zajmująca się organizowaniem pogrzebów funeraria

zakładać /zaˈkwadaʨ̑/ (v)
1. montować urządzenie lub instalację montar
2. organizować i rozpoczynać działalność firmy, instytucji, organizacji itp. fundar
3. przypuszczać suponer
4. płacić za kogoś, stając się jego wierzycielem fiar, pagar por
5. ubierać się w coś, ozdabiać się czymś ponerse
6. robić z kimś zakład, umawiać się o nagrodę lub karę za konsekwencje pewnego zdarzenia apostar

zakładka /zaˈkwatka/ (n)
1. (informatyka, informatyczny) pamiętany w przeglądarce internetowej skrót do strony internetowej marcador
2. kawałek papieru, wstążki wkładany między kartki książki, gdy ktoś chce zaznaczyć miejsce, w którym przerwał czytanie marcapáginas

zakładnik /zaˈkwadʲɲik/ (n)
osoba przetrzymywana w celu wymuszenia jakiś korzyści; rehén

zakłopotany (adj)
taki, który wyraża zakłopotanie perplejo

zakłócenie /ˌzakwuˈʦ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
niepożądany sygnał zaburzający pracę czegoś perturbación, trastorno

zalany w pestkę (adj)
(potocznie, potoczny) kompletnie pijany borracho como una cuba

zalać się w drobny mak /ˈzalaʨ̑‿ɕɛ ˈv‿drɔbnɨ ˈmak/ (v)
(pospolicie) upić się do utraty nieprzytomności coger una mierda como un piano, pillar una mierda como un piano

zalać się w pestkę /ˈzalaʨ̑‿ɕɛ ˈf‿pɛstkɛ/ (idiom)
wypić ilość alkoholu powodującą utratę przytomności coger una mierda como un piano, pillar una mierda como un piano

zalesiać /zaˈlɛɕäʨ̑/ (v)
o jakimś obszarze: sadzić na nim las reforestar

zaleta /zaˈlɛta/ (n)
1. cecha podwyższająca wartość przedmiotu mérito, ventaja
2. dodatnia cecha charakteru cualidad, virtud

zalew (n)
1. (hydrologia, hydrologiczny) zatoka o wąskim wylocie, oddzielona od morza mierzeją bahía, golfo
2. niekontrolowany, bardzo duży napływ czego afluencia, aflujo
3. sztuczny akwen lago de embalse

zalewać robaka /zaˈlɛvaʨ̑ rɔˈbaka/ (v)
upijać się dla zapomnienia o smutku, zmartwieniu, dla zagłuszenia niepokoju, przykrych uczuć ahogar las penas en vino

zaliczka /zaˈlʲiʧ̑ka/ (n)
część należności wpłacana lub wypłacana z góry na poczet tej należności adelanto, anticipo

zamach /ˈzãmax/ (n)
1. szybkie machnięcie, energiczny ruch zazwyczaj ręką golpe, movimiento enérgico
2. targnięcie się na czyjąś własność lub czyjeś życie atentado

zamach stanu /ˈzãmax ˈstãnu/ (n)
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) nagłe przejęcie władzy w państwie przez jednostkę lub grupę osób wbrew obowiązującemu prawu, często z użyciem siły; golpe de Estado, golpe de estado

zambijski /zãmˈbʲijsʲci/ (adj)
odnoszący się do Zambii, państwa w Afryce zambiano

zamek /ˈzãmɛk/ (n)
1. (architektura, architektoniczny) (budownictwo) budynek warowny; castillo, alcázar
2. (krawiectwo) zapięcie garderoby, (zobacz) zamek błyskawiczny. cremallera
3. (technologia, technika, techniczny) mechanizm zamykający drzwi, szuflady; cerradura
4. (wojskowość, wojskowy) element składowy broni palnej; cerrojo

zamek błyskawiczny /ˈzãmɛɡ ˌbwɨskaˈvʲiʧ̑nɨ/ (n)
(krawiectwo) zapięcie służące do czasowego łączenia dwóch kawałków tkaniny; cremallera

zamglenie /zãˈmɡlɛ̃ɲɛ/ (n)
(meteorologia, meteorologiczny) obniżona widoczność atmosferyczna w zakresie od 1 do 9 km; neblina

zamiana (n)
1. przejście z jednej postaci w drugą conversión, transformación
2. zastąpienie jednej rzeczy lub osoby inną cambio, trueque

zamiar /ˈzãmʲjar/ (n)
chęć zrobienia czegoś; coś, co się zamierza, planuje intención, propósito

zamiast /ˈzãmʲjast/ (preposition)
słowo wprowadzające zamiennik do słowa lub stanu wspomnianego uprzednio en vez de, en lugar de

zamiatacz /zãˈmʲjataʧ̑/ (n)
pracownik miejski zajmujący się zamiataniem ulic, targowisk, dworców barrendero

zamiataczka /ˌzãmʲjaˈtaʧ̑ka/ (n)
kobieta zajmująca się zamiataniem ulic, targowisk, dworców barrendera

zamiatać /zãˈmʲjataʨ̑/ (v)
oczyszczać jakąś powierzchnię za pomocą miotły, szczotki lub innego podobnego narzędzia barrer

zamiejscowy (adj)
(urzędowy) pochodzący z innej miejscowości; nietutejszy forastero

zamieniać się w słuch /zãˈmʲjɛ̇̃ɲäʨ̑‿ɕɛ ˈf‿swux/ (v)
(potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) uważnie słuchać ser todo oídos

zamierzać /zãˈmʲjɛʒaʨ̑/ (v)
1. planować coś, mieć intencję coś zrobić intentar, pretender, proponerse, planear
2. przygotowywać się do rzutu bądź uderzenia disponerse, prepararse

zamierzony (adj)
taki, który jest zgodny z zamiarem deliberado, intencionado, calculado, premeditado

zamieszkać /zãˈmʲjɛʃkaʨ̑/ (v)
wprowadzić się gdzieś, zacząć gdzieś mieszkać asentarse, domiciliarse, establecerse, instalarse

zamieszki /zãˈmʲjɛʃʲci/ (n)
demonstracje, uliczne manifestacje i starcia wyrażające bunt przeciwko władzy; desorden, disturbio

zamiłowanie /ˌzãmʲiwɔˈvãɲɛ/ (n)
znajdowanie dużej przyjemność w zajmowaniu się czymś, interesowaniu się czymś afición, amor

zamknij się /ˈzãmʲcɲij‿ɕɛ/ (interjection)
(potocznie, potoczny) (pospolicie) milcz! cállate, cierra el pico

zamknąć /ˈzãmknɔ̃ɲʨ̑/ (v)
1. aresztować encarcelar, encerrar
2. skończyć działanie firmy/urzędu disolver, cerrar, clausurar, liquidar
3. sprawić, że coś przestaje być otwarte, np. okno cerrar
4. zabezpieczyć coś przed otwarciem, np. przez przekręcenie klucza w zamku cerrar
5. znaleźć się na końcu, np. listy, kolejki cerrar, concluir, finalizar
6. (przenośnie, przenośnia) ukryć swoje uczucia, myśli aislarse, encerrarse
7. np. o oknie, drzwiach: zostać zamkniętym (1.1), zatrzasnąć się cerrarse
8. (potocznie, potoczny) (pospolicie) przestać mówić, być cicho, uciszyć się callarse, cerrar el pico

zamorski /zãˈmɔrsʲci/ (adj)
taki, który znajduje się lub pochodzi z terenów leżących za morzem ultramarino

zamrażarka /ˌzãmraˈʒarka/ (n)
urządzenie do zamrażania produktów spożywczych congelador

zamrażać (v)
1. znacznie schładzać coś, doprowadzając do stopniowego zamarznięcia congelar, helar
2. być zamrażanym (1.1) congelarse, helarse

zamsz /zãmʃ/ (n)
(rzemiosło, rzemieślniczy) rodzaj miękkiej w dotyku, nasiąkliwej skóry z delikatnym meszkiem (często owczej lub jeleniej); gamuza, ante

zamówienie /ˌzãmuˈvʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
ustne lub pisemne polecenie dostarczenia lub wykonania czegoś orden, pedido, encargo

zamężna /zãˈmɛ̃w̃ʒna/ (adj)
(o kobiecie) taka, która ma męża casar

zaniechać (v)
nie podjąć działania lub ulec rezygnacji desistir

zanieczyszczać (v)
czynić nieczystym contaminar, ensuciar

zaniepokojony (adj)
ktoś, kto odczuwa niepokój lub niepewność, także je wyrażający preocupado, alarmado

zanik /ˈzãɲik/ (n)
zanikanie, zamieranie czegoś extinción, desaparición, pérdida

zanikać (v)
1. przestawać istnieć desaparecer, extinguirse, pasar
2. stawać się niepostrzegalnym desaparecer, extinguirse, perderse

zanokcica (n)
(medycyna, medyczny) rodzaj ropowicy, zapalenie ropne związane z zakażeniem wałów paznokciowych, wokół paznokci palców dłoni lub stóp; panadizo, paroniquia

zaopatrywać /ˌzaɔpaˈtrɨvaʨ̑/ (v)
1. stale dostarczać komuś potrzebnych mu rzeczy abastecer
2. wyposażać w coś proveer
3. gromadzić potrzebne rzeczy abastecerse, proveerse

zaopatrzenie /ˌzaɔpaˈṭʃɛ̃ɲɛ/ (n)
1. dostarczenie komuś potrzebnych mu rzeczy abastecimiento, suministro, aprovisionamiento
2. dział jednostki organizacyjnej realizujący (1.1) departamento de suministro
3. środki lub towary konieczne do działania jednostki organizacyjnej (np. do produkcji, sprzedaży) abastecimiento, aprovisionamiento, suministro

zapach /ˈzapax/ (n)
1. (fizyka, fizyczny) jedna z liczb kwantowych przypisywanych kwarkom i leptonom; sabor
2. olejek eteryczny dodawany do ciast aroma, esencia
3. substancja dająca określony, charakterystyczny zapach (1.1) aroma
4. węchowe wrażenie zmysłowe; olor, aroma

zapadlisko /ˌzapaˈdlʲiskɔ/ (n)
zagłębienie w gruncie, które powstało wskutek zapadnięcia się niższych warstw; despeñadero, hendidura, sima

zapalenie /ˌzapaˈlɛ̃ɲɛ/ (n)
(medycyna, medyczny) reakcja tkanki organicznej na infekcję, podrażnienie; inflamación

zapalenie mięśnia sercowego /ˌzapaˈlɛ̃ɲɛ ˈmʲjɛ̃w̃ɕɲa ˌsɛrʦ̑ɔˈvɛɡɔ/ (n)
(medycyna, medyczny) choroba zapalna dotycząca komórek mięśnia sercowego, tkanki śródmiąższowej i naczyń serca, miocarditis

zapalenie okrężnicy (n)
(medycyna, medyczny) stan zapalny występujący w błonie śluzowej okrężnicy colitis

zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych (n)
(medycyna, medyczny) choroba obejmująca opony mózgowo-rdzeniowe najczęściej wywołana przez wirusy lub bakterie; meningitis

zapalenie osierdzia (n)
(medycyna, medyczny) stan zapalny blaszek osierdzia; pericarditis

zapalenie oskrzeli /ˌzapaˈlɛ̃ɲɛ ɔˈskʃɛlʲi/ (n)
(medycyna, medyczny) stan zapalny błony śluzowej oskrzeli; bronquitis

zapalenie płuc /ˌzapaˈlɛ̃ɲɛ ˈpwuʦ̑/ (n)
(medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) stan zapalny miąższu płucnego występujący u ludzi i zwierząt; neumonía, pulmonía

zapalenie skóry /ˌzapaˈlɛ̃ɲɛ ˈskurɨ/ (n)
(medycyna, medyczny) proces zapalny w obrębie skóry o różnym podłożu dermatitis

zapalenie spojówek (n)
(medycyna, medyczny) choroba oczu; conjuntivitis

zapalenie wyrostka robaczkowego (n)
(medycyna, medyczny) ostre lub rzadko przewlekłe schorzenie spowodowane zapaleniem wywołanym najczęściej zatrzymaniem treści pokarmowej w wyrostku; apendicitis

zapaleniec /ˌzapaˈlɛ̃ɲɛʦ̑/ (n)
(książkowy) ktoś, kto z zapałem oddaje się jakiemuś hobby, zajęciu czy działalności apasionado, devoto, entusiasta

zapalić /zaˈpalʲiʨ̑/ (v)
1. (potocznie, potoczny) uruchomić, np. silnik samochodu, radio, telewizor arrancar, encender
2. sprawić, że coś zaczyna się świecić, zaczyna dawać światło encender
3. wzniecić ogień encender, prender
4. (potocznie, potoczny) o silniku zacząć pracować arrancar
5. (książkowy) nabrać chęci, zapału do jakiegoś przedsięwzięcia enardecerse, entusiasmarse
6. (książkowy) o uczuciu opanować kogoś enardecerse, exaltarse
7. zacząć się świecić encenderse
8. zacząć się palić, zająć się płomieniem encenderse

zapalniczka /ˌzapalʲˈɲiʧ̑ka/ (n)
mały pojemniczek z gazem (lub z benzyną) służący do zapalania, niecenia ognia; encendedor, mechero

zapalny (adj)
1. (medycyna, medyczny) dotyczący zapalenia inflamatorio
2. o właściwościach zapalających inflamable

zapalony (adj)
wykonujący coś z zapałem apasionado

zapalony (v)
1. (imiesłów) przymiotnikowy bierny od (czasownik) zapalić (wzniecić płomień) encendido
2. (imiesłów) przymiotnikowy bierny od (czasownik) zapalić (włączyć światło) encendido

zapasy /zaˈpasɨ/ (n)
(sport, sportowy) konkurencja polegający na fizycznym zmaganiu się dwóch zawodników lub zawodniczek; lucha

zapałka /zaˈpawka/ (n)
1. (środowiskowy) (harcerski) pionowy element stelażu dużego namiotu typu harcerskiego, podtrzymujący jego boki, w formie metalowej rurki zakończonej plastikowym łebkiem palo de el tienda
2. cienki, krótki patyczek zakończony łebkiem z masy zapalającej się przy potarciu o draskę; cerilla, fósforo

zapaśnik /zaˈpaɕɲik/ (n)
sportowiec uprawiający zapasy (bez względu na styl) luchador

zapaść /ˈzapaɕʨ̑/ (n)
(medycyna, medyczny) stan ostrej niewydolności krążenia połączony z nagłym spadkiem ciśnienia krwi colapso

zapaść /ˈzapaɕʨ̑/ (v)
aspekt dokonany od: zapadać caer

zapierdalać /ˌzapʲjɛrˈdalaʨ̑/ (v)
1. (wulgarnie, wulgaryzm) kraść afanar, limpiar
2. (wulgarnie, wulgaryzm) bić, uderzać trabajar como un negro

zapinać /zaˈpʲĩnaʨ̑/ (v)
1. łączyć dwa brzegi tkaniny przy pomocy guzików, haftek, zatrzasków, zamka błyskawicznego itp. abotonar, abrochar, cerrar
2. łączyć dwa brzegi tkaniny przy pomocy guzików, haftek, zatrzasków, zamka błyskawicznego itp. – na własnym ubraniu abrocharse

zapisywać /ˌzapʲiˈsɨvaʨ̑/ (v)
(informatyka, informatyczny) zachowywać dane w pamięci grabar, guardar

zaplecze (n)
1. pomieszczenie pomocnicze cuarto de atrás, cuarto interior, habitación trasera
2. pomocniczy zespół osób lub środków base

zapobiegać /ˌzapɔˈbʲjɛɡaʨ̑/ (v)
nie dopuścić (do czegoś), nie pozwolić (na coś), zabezpieczyć się (przed czymś) prevenir

zapominalski (adj)
taki, który ma skłonność do łatwego/szybkiego zapominania czegoś przez roztargnienie olvidadizo

zapominać /ˌzapɔ̃ˈmʲĩnaʨ̑/ (v)
1. gubić coś, zostawiać coś gdzieś (= zapominać (1.1) zabrać coś ze sobą) olvidar, dejar
2. tracić coś z pamięci, przestawać pamiętać o czymś olvidar

zapora /zaˈpɔra/ (n)
1. przeszkoda fizycznie uniemożliwiająca przejście, przedostanie się, lub zmianę położenia czegoś w przestrzeni barrera, presa
2. stała budowla hydrotechniczna umożliwiająca piętrzenie wody; represa

zapowiadać /ˌzapɔˈvʲjadaʨ̑/ (v)
dawać zapowiedź – zwiastować, przewidywać coś co nastąpi w przyszłości, dawać znaki charakteryzujące zdarzenie, które ma nastąpić anunciar

zapowiedź /zaˈpɔvʲjɛ̇ʨ̑/ (n)
ogłaszanie tego, co ma stać się lub nadejść anuncio

zapraszać /zaˈpraʃaʨ̑/ (v)
1. proponować komuś, aby przyszedł w odwiedziny invitar
2. zachęcać kogoś do zrobienia czegoś lub skorzystania z czegoś invitar, convidar, animar

zaproszenie /ˌzaprɔˈʃɛ̃ɲɛ/ (n)
1. informacja o byciu mile widzianym w roli uczestnika określonego zdarzenia invitación
2. kartka papieru wyrażająca taką informację invitación

zaprzeczenie (n)
wypowiedź zaprzeczająca czemuś, przeczenie, negacja desmentido

zaprzysiężenie /ˌzapʃɨɕɛ̃w̃ˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
ceremonia składania przysięgi jura

zapuścić korzenie /zaˈpuɕʨ̑iʨ̑ kɔˈʒɛ̃ɲɛ/ (idiom)
zżyć się z środowiskiem; przyzwyczaić się do jakiegoś miejsca echar raíces

zapylanie (n)
1. (botanika, botaniczny) proces przenoszenia pyłku z pręcików na znamię słupka; fecundación, polinización
2. zanieczyszczanie pyłem empolvoramiento, polvoreamiento

zapładniać /zaˈpwadʲɲäʨ̑/ (v)
1. dawać natchnienie, inspirować inspirar
2. powodować wniknięcie plemnika do komórki jajowej i utworzenie zarodka fecundar, fertilizar, inseminar

zarabiać /zaˈrabʲjäʨ̑/ (v)
dostawać regularnie pieniądze za wykonywaną pracę ganar

zaradny (adj)
umiejący radzić sobie hábil

zaraz /ˈzaras/ (particle)
w krótkim czasie enseguida, inmediatamente

zaraza /zaˈraza/ (n)
niebezpieczne zjawisko, trudne do zwalczenia plaga

zarazek (n)
(biologia, biologiczny) (medycyna, medyczny) mikroorganizm powodujący zakażenie germen patógeno

zarazić /zaˈraʑiʨ̑/ (v)
1. (przenośnie, przenośnia) rozprzestrzenić pewną swoją cechę lub pomysł contagiar
2. przenieść na kogoś chorobę contagiar
3. (przenośnie, przenośnia) przejąć od kogoś jakąś cechę lub pomysł contagiarse
4. przejąć od kogoś chorobę contagiarse

zaraźliwy (adj)
(medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) łatwo szerzący się między organizmami contagioso

zardzewiały (adj)
zniszczony przez rdzę oxidado

zarodek /zaˈrɔdɛk/ (n)
1. (biologia, biologiczny) organizm powstały z podziałów zygoty embrión, germen
2. (botanika, botaniczny) zawiązek rośliny rozwijający się w nasieniu semilla
3. (przenośnie, przenośnia) początkowy etap lub stadium germen, semilla

zarodnik /zaˈrɔdʲɲik/ (n)
(biologia, biologiczny) komórka służąca do bezpłciowego rozmnażania się roślin zarodnikowych i grzybów; espora

zarośla /zaˈrɔɕla/ (n)
gęste skupisko krzewów matorral, mata

zarośnięcie (n)
(medycyna, medyczny) wrodzone lub wtórne patologiczne zamknięcie (zmniejszenie światła) przewodu ciała (np. jelita, pochwy, odbytu) atresia

zasada /zaˈsada/ (n)
1. (chemia, chemiczny) związek chemiczny cząsteczek składających się z atomu pierwiastka metalicznego i grupy wodorotlenowej; base
2. reguła rządząca czymś principio, regla

zasadzka /zaˈsaʦ̑ka/ (n)
pułapka przygotowana w celu schwytania lub wyrządzenia komuś zła, krzywdy emboscada

zasiać /ˈzaɕäʨ̑/ (v)
1. (przenośnie, przenośnia) spowodować sembrar
2. aspekt dokonany od: siać (rzucać nasiona w glebę) sembrar

zasiedlać (v)
1. zajmować dany obszar, określone siedlisko poblar
2. zajmować miejsce mieszkalne ocupar

zasilacz /zaˈɕilaʧ̑/ (n)
urządzenie, które dostarcza energię elektryczną o określonych parametrach do innego urządzenia fuente de alimentación

zasięgnąć języka /zaˈɕɛ̃ŋɡnɔ̃ɲʨ̑ jɛ̃w̃ˈzɨka/ (v)
wypytać się ludzi o daną rzecz/temat, dowiedzieć się o czymś indagar, investigar

zaskakujący (adj)
wywołujący zaskoczenie inesperado, sorprendente, sorpresivo

zaskoczony (adj)
taki, który nie spodziewał się sorprendido

zaskroniec /zaˈskrɔ̃ɲɛʦ̑/ (n)
(zoologia, zoologiczny) niejadowity wąż występujący na terenach podmokłych Europy, Azji i Afryki; culebra de agua, culebra de collar

zaskórnik /zaˈskurʲɲik/ (n)
(fizjologia, fizjologiczny) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) utworzona z łoju i obumarłych komórek naskórka ciemna grudka zatykająca por w skórze comedón

zasnąć /ˈzasnɔ̃ɲʨ̑/ (v)
przejść w stan snu, spania; zacząć spać dormirse

zaspokajać /ˌzaspɔˈkajäʨ̑/ (v)
zadowalać kogoś, dając mu to, czego potrzebuje lub pragnie saciar, satisfacer, calmar, contentar

zaspokojenie /ˌzaspɔkɔˈjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
(rzeczownik odczasownikowy) od: zaspokoić satisfacción

zastawa /zaˈstava/ (n)
(książkowy) komplet naczyń stołowych i sztućców servicio

zastawiać (v)
1. przekazywać w zastaw empeñar
2. uniemożliwiać dostęp do czegoś poprzez stawianie siebie lub czegoś obstruir, condenar
3. urządzać zasadzkę, umieszczać pułapkę, sieci, itp. armar

zastawka (n)
1. (anatomia, anatomiczny) błoniasty fałd zapobiegający cofaniu się płynu válvula
2. (technologia, technika, techniczny) (melioratywnie, melioratywny) urządzenie do regulacji ilości, poziomu wody compuerta, válvula

zastosowanie /ˌzastɔsɔˈvãɲɛ/ (n)
użycie czegoś w jakimś celu, w jakiś sposób aplicación, empleo, utilización

zastraszać (v)
próbować działaniami wzbudzić strach intimidar, atemorizar

zastrzyk /ˈzasṭʃɨk/ (n)
1. (medycyna, medyczny) zabieg bezpośredniego wprowadzenie do organizmu leku za pomocą igły inyección
2. (medycyna, medyczny) (potocznie, potoczny) pojedyncza wstrzykiwana dawka leku inyección
3. (przenośnie, przenośnia) coś, co może poprawić czyjąś kondycję albo stan czegoś inyección

zasuwa (n)
(technologia, technika, techniczny) zamek złożony z ruchomej sztabki wsuwanej do odpowiedniego otworu pasador

zasuwka /zaˈsufka/ (n)
prosty zamek do drzwi w formie przesuwanej sztabki lub pręta cerrojo, pasador, pestillo

zaszantażować /ˌzaʃãntaˈʒɔvaʨ̑/ (v)
aspekt dokonany od szantażować chantajear

zasób /ˈzasup/ (n)
1. pewien zbiór rzeczy nagromadzonych w celu wykorzystania w przyszłości reserva, acopio, existencia, provisión
2. posiadane doświadczenie, wiedza, umiejętności bagaje, recurso, repertorio

zasób naturalny (n)
(ekonomia, ekonomiczny) twór organiczny ((na przykład) ekosystem) i nieorganiczny ((na przykład) woda, minerał), który jest wykorzystywany przez człowieka w celach produkcyjnych i konsumpcyjnych; recurso natural

zasłona /zaˈswɔ̃na/ (n)
tkanina ograniczająca ilość światła wpadającego do pomieszczenia; cortina

zasłona dymna (n)
1. (przenośnie, przenośnia) pozorowane działanie dla odwrócenia uwagi od czegoś istotnego cortina de humo
2. (wojskowość, wojskowy) chmura dymu służąca do ukrycia własnych działań i dezorientacji przeciwnika; cortina de humo

zasługa /zaˈswuɡa/ (n)
godny docenienia, wartościowy rezultat czyjegoś działania mérito

zasługiwać /ˌzaswuˈɟivaʨ̑/ (v)
być godnym czegoś, mieć prawo do jakiejś wartości; zdobywać sobie prawo do czegoś zgodnie z tym, co się zrobiło merecer, merecerse

zasłużony /ˌzaswuˈʒɔ̃nɨ/ (adj)
1. (książkowy) obdarzany szacunkiem i uznaniem ze względu na swe dokonania czy zasługi benemérito
2. (książkowy) taki, na który ktoś zasłużył, zapracował sobie; należący się komuś lub czemuś merecido

zatoczka (n)
mała zatoka cala, caleta

zatoka /zaˈtɔka/ (n)
1. (anatomia, anatomiczny) przestrzeń pneumatyczna w kościach twarzoczaszki; seno
2. (geografia, geograficzny) część zbiornika wodnego (oceanu, morza, jeziora) wcinająca się w ląd; bahía, golfo, ensenada

zator (n)
(medycyna, medyczny) zaczopowanie naczynia krwionośnego przez wędrujące ciało obce, np. zakrzep embolia

zatrucie (n)
(medycyna, medyczny) stan chorobowy spowodowany dostaniem się substancji trującej do organizmu envenenamiento, intoxicación

zatrucie pokarmowe (n)
(medycyna, medyczny) dolegliwość występująca po zjedzeniu pokarmu zarażonego wirusami lub bakteriami ((na przykład) salmonellą, gronkowcem); intoxicación alimentaria

zatrudniać /zaˈtrudʲɲäʨ̑/ (v)
dawać komuś pracę contratar, emplear

zatrudniony (adj)
mający zatrudnienie empleado

zatrudniony (n)
człowiek posiadający zatrudnienie empleado

zatrzymywać /ˌzaṭʃɨ̃ˈmɨvaʨ̑/ (v)
1. aresztować arrestar, retener
2. przerywać jakiś proces, maszynę, robienie czegoś detener, parar
3. unieruchamiać coś detener, parar
4. zachować coś dla siebie guardar
5. stawać w miejscu detenerse, pararse

zatwierdzać (v)
uznawać za obowiązujące validar, aprobar, confirmar, convalidar, dar el visto bueno, ratificar

zatykać /zaˈtɨkaʨ̑/ (v)
wkładać coś w otwór, zamykając go atascar, obstruir, tapar, taponar

zaufanie /ˌza<sup>w</sup>uˈfãɲɛ/ (n)
przeświadczenie, że można komuś ufać confianza

zauważyć /ˌza<sup>w</sup>uˈvaʒɨʨ̑/ (v)
1. dostrzec coś, patrząc w jakimś kierunku observar, advertir, percibir
2. zrobić uwagę, uświadomić kogoś o czymś observar, indicar

zawartość /zaˈvartɔɕʨ̑/ (n)
1. to, co się w czymś znajduje contenido
2. ilość jakiegoś składnika w czymś contenido

zawarty (adj)
znajdujący się w czym contenido

zawał /ˈzavaw/ (n)
1. (geologia, geologiczny) (górnictwo, górniczy) zawalenie się stropu sztolni lub jaskini derrumbamiento, derrumbe, hundimiento
2. (medycyna, medyczny) miejscowa martwica tkanek serca lub innego narządu wskutek braku dopływu krwi; infarto

zawiadomienie /ˌzavʲjadɔ̃ˈmʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
wypowiedź pisemna (pismo, list) zawiadamiająca o czymś; notificación, aviso

zawierać /zaˈvʲjɛraʨ̑/ (v)
mieć coś wewnątrz siebie; mieć coś za składnik siebie, składać się comprender, contener

zawieszenie /ˌzavʲjɛˈʃɛ̃ɲɛ/ (n)
1. (motoryzacja) układ elementów, które łączą koła z podwoziem pojazdu; suspensión
2. (rzeczownik odczasownikowy) od: zawiesić interrupción, suspensión

zawieszenie broni /ˌzavʲjɛˈʃɛ̃ɲɛ ˈbrɔ̃ɲi/ (n)
umówione zaprzestanie walk przez wszystkie strony na wszystkich frontach; tregua, armisticio

zawietrzna /zaˈvʲjɛṭʃna/ (n)
(morski) (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) burta przeciwna do tej, na którą wieje wiatr sotavento

zawistny /zaˈvʲistnɨ/ (adj)
pełen zawiści, odczuwający zawiść; (także, też) świadczący o zawiści envidioso

zawodnik /zaˈvɔdʲɲik/ (n)
(sport, sportowy) uczestnik zawodów competidor, concursante

zawody /zaˈvɔdɨ/ (n)
impreza sportowa, podczas której zawodnicy rywalizują ze sobą competición, campeonato, concurso

zawodzić /zaˈvɔʥ̑iʨ̑/ (v)
1. prowadzić gdzieś do celu np. drogą, postępowaniem, pomagając conducir, llevar
2. robić rzeczy, które nie są oczekiwane, nie działać sprawnie, nie spełniać się decepcionar, faltar, frustrar
3. wzbudzać lub wydawać przeciągłe dźwięki zwykle śpiewem lub wyjąc lamentarse, plañir

zawracać dupę /zaˈvraʦ̑aʥ̑ ˈdupɛ/ (v)
(wulgarnie, wulgaryzm) (zobacz) zawracać głowę tocar los huevos

zawroty głowy /zaˈvrɔtɨ ˈɡwɔvɨ/ (n)
(medycyna, medyczny) nieprzyjemne, subiektywne odczucie wirowania lub braku równowagi; mareo, vértigo

zawrócić w głowie /zaˈvruʨ̑iʥ̑ ˈv‿ɡwɔvʲjɛ/ (v)
1. rozkochać kogoś w sobie hacer perder la cabeza
2. zamącić komuś w głowie stwarzając złudne nadzieje trastornar el juicio, trastornar la cabeza

zawsze /ˈzafʃɛ/ (pronoun)
w każdym momencie i sytuacji, bez przerwy siempre

zawód /ˈzavut/ (n)
1. czynność, którą ktoś wykonuje, by zdobyć pieniądze profesión, oficio
2. niemiłe uczucie, gdy ktoś / coś nie spełniło naszych oczekiwań decepción, desengaño

zawór /ˈzavur/ (n)
(technologia, technika, techniczny) urządzenie do zamykania otworów; válvula

zawór bezpieczeństwa /ˈzavur ˌbɛspʲjɛˈʧ̑ɛ̃j̃stfa/ (n)
(technologia, technika, techniczny) rodzaj zaworu stosowany w celach ochronnych, válvula de alivio de presión, válvula de seguridad

zawór motylkowy /ˈzavur ˌmɔtɨlˈkɔvɨ/ (n)
(technologia, technika, techniczny) rodzaj zaworu válvula tipo mariposa

zawór sterujący /ˈzavur ˌstɛruˈjɔ̃nʦ̑ɨ/ (n)
(technologia, technika, techniczny) rodzaj zaworu z możliwością regulacji przepływu; válvula de control

zazdrosny /zazˈdrɔsnɨ/ (adj)
taki, który boi się o coś własnego; podejrzliwy wobec wierności osoby, z którą jest w związku celoso

zazdrościć (v)
odczuwać zazdrość z braku czegoś, chcieć mieć coś, co ma ktoś inny envidiar

zazdrość /ˈzazdrɔɕʨ̑/ (n)
1. podejrzenie, że ukochana osoba mogłaby nie być wierna celo, celos
2. uczucie chęci posiadania czegoś należącego do innej osoby, robienia tego, co ona envidia

zazwyczaj /zaˈzvɨʧ̑aj/ (adv)
w większości przypadków de ordinario, generalmente, habitualmente

zaćma /ˈzaʨ̑ma/ (n)
(medycyna, medyczny) defekt soczewki powodujący pełną lub częściową utratę wzroku; catarata

zaćmienie /zaˈʨ̑mʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
1. (astronomia, astronomiczny) zjawisko pozornego znikania ciała niebieskiego wywołane przez jego przesłanianie lub wejście w cień; eclipse
2. chwilowa utrata zdolności jasnego myślenia ofuscación

załoga /zaˈwɔɡa/ (n)
grupa ludzi obsługująca jakiś pojazd tripulación

założyciel (n)
ktoś, kto coś założył lub dał czemuś początek fundador

założycielka (n)
kobieta, która coś założyła lub dała czemuś początek fundadora

założyć /zaˈwɔʒɨʨ̑/ (v)
1. położyć coś na czymś poner
2. stworzyć szkołę, klub, partię polityczną; ufundować; zapoczątkować działalność crear, fundar, instituir
3. twierdzić, że coś się stanie; prorokować, dywagować o przyszłości suponer
4. uznawać, że coś jest czymś innym; przyjmować coś za coś admitir
5. włożyć ubranie/okulary ponerse
6. zapłacić za kogoś i oczekiwać od niego zwrotu pieniędzy fiar, pagar por alguien

załącznik /zaˈwɔ̃n͇ʧ̑ʲɲik/ (n)
dokument uzupełniający treść innego dokumentu lub dzieła książkowego, część addendum apéndice

zażenowanie (n)
poczucie zakłopotania i wstydu apuro, confusión

zażywać (v)
1. korzystać z czegoś przyjemnego hacer
2. przyjmować jakąś substancję tomar

zażyły (adj)
nacechowany bliskością íntimo, estrecho

zbawienny (adj)
niosący zbawienie, ratujący przed czymś saludable, salutífero, salvador

zbieg /zbʲjɛk/ (n)
1. ktoś, kto uciekł, zbiegł skądś fugitivo, prófugo
2. miejsce styku, zbliżenia się (np. żył wodnych, żył kruszcowych w skale, tras kolejowych, drogowych) confluencia
3. nagromadzenie się elementów, np. zdarzeń coincidencia, cúmulo

zbierać /ˈzbʲjɛraʨ̑/ (v)
1. gromadzić recoger
2. podnosić coś, co jest w wielu częściach; podnosić wiele jednakowych lub podobnych rzeczy recoger
3. kolekcjonować, tworzyć zbiór czegoś coleccionar
4. powodować, że grupa osób znajdzie się w jakimś miejscu convocar, reunir

zbieżność (n)
1. posiadanie czegoś wspólnego coincidencia
2. schodzenie się w jednym punkcie convergencia

zbieżny (adj)
1. mający coś wspólnego coincidente, compatible
2. zbiegający się w jednym punkcie convergente

zbiornik /ˈzbʲjɔrʲɲik/ (n)
1. przedmiot przeznaczony do zbierania, przechowywania lub transportu materiałów, zwłaszcza cieczy i gazów cisterna, depósito
2. zagłębienie terenu wypełnione wodą; embalse

zbiornikowiec (n)
statek przeznaczony do transportu materiałów płynnych, najczęściej ropy naftowej; buque cisterna

zbir /zbʲir/ (n)
bandyta, zbój, przestępca bandido, esbirro, sicario

zbiór /zbʲjur/ (n)
1. (matematyka, matematyczny) kolekcja niepowtarzających się elementów; familia, conjunto
2. (rolnictwo, rolniczy) czynność zbierania plonów cosecha, recolección
3. (rolnictwo, rolniczy) zwykle w lm plon cosecha
4. grupa, pewna liczba czegoś traktowana jako jedna całość conjunto
5. zbiór (1.1) wszystkich przedmiotów o jakiejś cesze należących do kogoś colección

zbliżać /ˈzblʲiʒaʨ̑/ (v)
1. być/stawać się podobnym do czegoś acercar
2. zmniejszać odległość, dystans pomiędzy jakimiś obiektami acercar, aproximar
3. nachodzić; stawać się bliższym, mającym wkrótce nastąpić; zmniejszać dystans w czasie acercarse, aproximarse, llegar
4. nawiązywać, polepszać lub pogłębiać relacje, stosunki z kimś acercarse
5. podchodzić, przysuwać się do czegoś acercarse, aproximarse

zboczeniec /zbɔˈʧ̑ɛ̃ɲɛʦ̑/ (n)
(potocznie, potoczny) (pejoratywnie, pejoratywny) człowiek o nienormalnych zachowaniach, zwłaszcza seksualnych pervertido

zboże /ˈzbɔʒɛ/ (n)
(botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) roślina z rodziny traw, uprawiana dla jadalnego ziarna cereal

zbrodnia /ˈzbrɔdʲɲa/ (n)
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) bardzo ciężkie przestępstwo; crimen

zbrodnia wojenna /ˈzbrɔdʲɲa vɔˈjɛ̃nːa/ (n)
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) działanie poważnie naruszające prawa i zwyczaje wojenne, a także bulwersujące międzynarodową moralność i powagę traktatów; crimen de guerra

zbrodniarz (n)
człowiek popełniający zbrodnię criminal

zbrojny /ˈzbrɔjnɨ/ (adj)
1. wyposażony w broń armado
2. związany z użyciem broni, walką lub wojną armado

zbuk /zbuk/ (n)
1. jajko do wylęgu, które nie ma zarodka huevo huero
2. zepsute, cuchnące jajko huevo pudrir

zbyt /zbɨt/ (adv)
nadmiernie, w nadmiarze, za bardzo, przesadnie demasiado

zbyt /zbɨt/ (n)
odpłatne rozprowadzanie czegoś salida, venta

zbyteczny /zbɨˈtɛʧ̑nɨ/ (adj)
taki, którego się nie potrzebuje innecesario, inútil, sobrante

zbójczyni /zbujˈʧ̑ɨ̃ɲi/ (n)
(przestarzałe, przestarzały) forma żeńska od: zbójca → zbój bandolera, salteadora

zdalnie /ˈzdalʲɲɛ/ (adv)
(technologia, technika, techniczny) na odległość, nie bezpośrednio remotamente, a distancia, teledirigido

zdalny /ˈzdalnɨ/ (adj)
(technologia, technika, techniczny) taki, który może być przeprowadzany na odległość remoto

zdanie /ˈzdãɲɛ/ (n)
1. (gramatyka) wypowiedzenie posiadające orzeczenie (osobową formę czasownika) frase, oración
2. opinia opinión, parecer

zdanie podrzędne /ˈzdãɲɛ pɔḍˈʒɛ̃ndnɛ/ (n)
(gramatyka) w zdaniu złożonym: zdanie określające zdanie nadrzędne oración subordinada

zdarzenie /zdaˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
1. (matematyka, matematyczny) podzbiór przestrzeni probabilistycznej, symbolizujący pewien zestaw wyników eksperymentu; evento, suceso
2. coś, co miało miejsce; co zdarzyło się acontecimiento, suceso

zdawać sobie sprawę /ˈzdavaʨ̑ ˈsɔbʲjɛ ˈspravɛ/ (idiom)
mieć pełną świadomość czegoś; rozumieć, wiedzieć coś, uświadamiać sobie coś darse cuenta

zdejmować /zdɛjˈmɔvaʨ̑/ (v)
1. zabierać coś z jakiegoś miejsca wysoko lub z wieszaka quitar, sacar
2. ściągać nakrycie głowy, okulary quitarse, quitar
3. ściągać ubranie, buty quitar, quitarse

zderzacz (n)
urządzenie, które ma za zadanie coś zderzać colisionador

zderzak /ˈzdɛʒak/ (n)
(motoryzacja) element pojazdu służący do złagodzenia zderzenia pojazdu z drugim pojazdem lub przeszkodą; parachoques

zderzenie /zdɛˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
gwałtowne uderzenie się poruszających się obiektów colisión, choque, impacto

zdjąć /zdʲjɔ̇̃ɲʨ̑/ (v)
1. (potocznie, potoczny) zrobić fotografię kogoś sacar una foto a alguien
2. biorąc, usunąć skąd quitar
3. o stanach uczuciach: ogarnąć, opanować apoderarse, invadir

zdobić /ˈzdɔbʲiʨ̑/ (v)
1. służyć jako ozdoba adornar
2. upiększać coś, dodawać elementy dekoracyjne decorar, adornar

zdobycz /ˈzdɔbɨʧ̑/ (n)
1. ofiara upolowana przez drapieżnika, myśliwego lub wędkarza presa
2. osiągnięcia w jakiejś dziedzinie conquista, logro
3. rzecz, która została zdobyta botín, trofeo

zdobywać /zdɔˈbɨvaʨ̑/ (v)
1. odbierać przemocą conquistar, conseguir, ganar, obtener
2. robić coś (dokonywać czegoś), pokonując wewnętrzne opory; odważać się atreverse

zdobywca /zdɔˈbɨfʦ̑a/ (n)
1. ten, który osiągnął coś, dokonał czegoś, zwyciężył ganador, vencedor
2. ten, który zdobył, opanował coś (przemocą, w walce) conquistador

zdolność /ˈzdɔlnɔɕʨ̑/ (n)
1. naturalna sprawność i możliwość robienia czegoś capacidad, aptitud
2. umiejętność zrobienia czegoś, predyspozycja do szybkiego opanowywania umiejętności capacidad, habilidad, aptitud

zdolny /ˈzdɔlnɨ/ (adj)
będący w stanie wykonać określoną czynność capaz

zdołowany /ˌzdɔwɔˈvãnɨ/ (adj)
(potocznie, potoczny) przygnębiony abatir, derrumbar

zdrada /ˈzdrada/ (n)
1. działanie na szkodę narodu lub kraju traición
2. niedochowanie wierności (zazwyczaj seksualnej) małżeńskiej lub partnerskiej infidelidad
3. odstąpienie od zasad lub wartości traición, apostasía
4. ujawnienie wspólnej lub cudzej tajemnicy revelación

zdradzać /ˈzdraʣ̑aʨ̑/ (v)
1. mimowolnie wykazywać pewne cechy manifestar, mostrar
2. o sekrecie, tajemnicy: wyjawiać, mówić komuś, często niepowołanemu delatar, revelar
3. złamać przysięgę wierności w związku, zwykle przez odbycie stosunku seksualnego z inną osobą niż osoba, z którą jest się w związku engañar
4. łamać dane komuś słowo, obietnicę; wykonywać coś, co może być traktowane jako złamanie takiej obietnicy; także porzucać swoje ideały traicionar

zdradziecki (adj)
taki, który ma na celu zdradę; który zdradził lub zdradza traicionero, traidor

zdradziecko /zdraˈʥ̑ɛʦ̑kɔ/ (adv)
w sposób zdradziecki, zdradliwy, podstępny a traición, traidoramente

zdrajca /ˈzdrajʦ̑a/ (n)
1. (żartobliwie) ktoś, kto oszukuje engañador, tramposo
2. ktoś, kto porzuca wyznawane ideały, wartości traidor, renegado
3. ktoś, kto zdradza swój naród, kraj, plemię, społeczność, itp. traidor

zdrapywać /zdraˈpɨvaʨ̑/ (v)
usuwać wierzchnią warstwę czegoś drapiąc raer, raspar

zdrewnieć /ˈzdrɛvʲɲɛ̇ʨ̑/ (v)
(botanika, botaniczny) ulec procesowi drewnienia hacerse leñoso

zdrobnienie /zdrɔbʲˈɲɛ̇̃ɲɛ/ (n)
(gramatyka) oznaczenie przedmiotu mniejszego w stosunku do poprzedniego, oznaczać może pieszczotliwy lub pogardliwy stosunek mówiącego do obiektu; diminutivo

zdrowaśka /zdrɔˈvaɕka/ (n)
(potocznie, potoczny) modlitwa chrześcijańska zaczynająca się od słów „Zdrowaś Maryjo”; avemaría

zdrowie /ˈzdrɔvʲjɛ/ (n)
stan organizmu, który funkcjonuje prawidłowo (przeciwieństwo choroby) salud

zdrowo (adv)
w sposób świadczący o zdrowiu saludablemente

zdrowy /ˈzdrɔvɨ/ (adj)
1. dobry dla zdrowia sano, saludable
2. taki, który nie cierpi na żadną chorobę, ma się dobrze sano

zdumiewający (adj)
taki, który budzi zdumienie asombroso, increíble

zdumiewać (v)
1. wywoływać zdumienie asombrar, extrañar
2. przyjmować ze zdumieniem asombrarse, estar sorprendido

zdumiony (adj)
znacznie zdziwiony; wyrażający zdumienie atónito, admirado, boquiabierto

zebra /ˈzɛbra/ (n)
1. (potocznie, potoczny) przejście dla pieszych paso de cebra
2. (zoologia, zoologiczny) afrykański ssak z rodziny koniowatych z charakterystycznymi pasami na sierści; cebra

zebranie /zɛˈbrãɲɛ/ (n)
zgromadzenie grupy ludzi w celu omówienia jakiejś kwestii, poruszenia tematu asamblea, reunión

zefir /ˈzɛfʲir/ (n)
(meteorologia, meteorologiczny) (poetycki, poetycko) łagodny i ciepły wiatr céfiro

zegar /ˈzɛɡar/ (n)
1. (technologia, technika, techniczny) wskaźnik w postaci okrągłej tarczy z wypisanymi na obwodzie wielkościami i przynajmniej jedną wskazówką, wskazującą te wielkości contador
2. przyrząd przeznaczony do mierzenia i wskazywania właściwego czasu; reloj

zegar biologiczny /ˈzɛɡar ˌbʲjɔlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (n)
(biologia, biologiczny) ogół procesów przystosowujących organizm do cyklicznych zmian wewnętrznych i zewnętrznych; reloj biológico

zegar słoneczny /ˈzɛɡar swɔ̃ˈnɛʧ̑nɨ/ (n)
zegar określający czas na podstawie pozycji słońca reloj de sol, reloj solar

zegar wahadłowy /ˈzɛɡar ˌvaxadˈwɔvɨ/ (n)
zegar mechaniczny wykorzystujący wahadło jako regulator chodu do odmierzania czasu reloj de péndulo

zegarek /zɛˈɡarɛk/ (n)
niewielkich rozmiarów zegar reloj

zegarmistrz /zɛˈɡarmʲisṭʃ/ (n)
(rzemiosło, rzemieślniczy) osoba zajmująca się naprawą zegarów, zegarków; relojero

zejść z oczu /ˈzɛjʑʥ̑ ˈz‿ɔʧ̑u/ (v)
nie pokazywać się komuś, zostawić kogoś w spokoju desaparecer de el vista

zelówka /zɛˈlufka/ (n)
(rzemiosło, rzemieślniczy) kawałek skóry, gumy lub innego materiału pokrywający przednią połowę podeszwy obuwia lub całą podeszwę suela

zelżywość /zɛˈlʒɨvɔɕʨ̑/ (n)
(staropolski) hańba, dyshonor oprobio

zemrzeć /ˈzɛ̃mʒɛʨ̑/ (v)
umrzeć fallecer, morir, perecer

zemsta /ˈzɛ̃msta/ (n)
odwet za krzywdy venganza

zen /zɛ̃n/ (n)
szkoła buddyzmu mahajany rodem z Japonii; zen

zenit /ˈzɛ̃ɲit/ (n)
(astronomia, astronomiczny) najwyżej położony punkt na niebie; cenit, zenit

zepsucie (n)
spowodowanie uszkodzenia, zmiany na gorsze, wadliwe deterioro

zepsuty /zɛˈpsutɨ/ (adj)
1. (o produkcie spożywczym) nienadający się do spożycia malo, pasado, picado, podrido, rancio
2. taki, który posiada cechy moralne niezgodne z ogólnie przyjętymi w społeczeństwie normami depravado, inmoral, pervertido

zero /ˈzɛrɔ/ (n)
1. liczba 0; cero
2. (pogardliwie) osoba nic nie znacząca, nic nie warta cero
3. brak (czegoś) cero
4. cyfra 0 cero

zerowy /zɛˈrɔvɨ/ (adj)
taki, którego wartość wynosi zero nulo

zespół Downa (n)
(medycyna, medyczny) zespół wad wrodzonych spowodowany obecnością dodatkowego chromosomu 21; síndrome de Down

zespół Guillaina-Barrégo (n)
(medycyna, medyczny) ostry, zapalny stan chorobowy dotyczący nerwów o nieznanej etiologii; síndrome de Guillain-Barré

zespół Sjögrena (n)
(medycyna, medyczny) choroba autoimmunizacyjna z powstawaniem nacieków limfocytarnych w obrębie gruczołów wydzielania zewnętrznego, charakteryzująca się suchością śluzówek, zwłaszcza jamy ustnej i spojówek; síndrome de Sjögren

zespół hipoplazji lewego serca /ˈzɛspuw ˌçipɔˈplazʲji lɛˈvɛɡɔ ˈsɛrʦ̑a/ (n)
(medycyna, medyczny) wrodzona wada serca polegająca na niewykształceniu prawidłowej lewej komory serca; síndrome del corazón izquierdo hipoplástico

zespół kanału nadgarstka /ˈzɛspuw kãˈnawu nadˈɡarstka/ (n)
(medycyna, medyczny) zaburzenie będące neuropatią uciskową nerwu pośrodkowego na poziomie kanału nadgarstka síndrome del túnel carpiano

zespół lęku uogólnionego (n)
(psychologia, psychologiczny) zaburzenie, któremu towazyszy obecność uporczywego lęku nie wiążącego się z żadnym określonym czynnikiem; trastorno de ansiedad generalizada

zespół napięcia przedmiesiączkowego /ˈzɛspuw naˈpʲjɛ̇̃ɲʨ̑a ˌpʃɛdmʲjɛ̇ɕɔ̃n͇ʧ̑kɔˈvɛɡɔ/ (n)
(medycyna, medyczny) zespół objawów psychicznych, fizycznych i emocjonalnych występujący od kilku do kilkunastu dni przed menstruacją, ustępujący z chwilą jej rozpoczęcia; síndrome premenstrual, tensión premenstrual

zespół opóźnionej fazy snu (n)
(medycyna, medyczny) zaburzenie snu polegające na zbyt późnym zasypianiu i budzeniu się; síndrome de la fase del sueño retrasada

zespół policystycznych jajników (n)
(medycyna, medyczny) zaburzenie endokrynne dotykające kobiety w wieku reprodukcyjnym; síndrome de ovario poliquístico

zestaw /ˈzɛstaf/ (n)
całość, zbiór składający się z różnych elementów, przedmiotów juego, serie, colección, surtido

zestawiać (v)
1. (medycyna, medyczny) złączać końce złamanej kości colocar
2. przedstawiać dane w formie wykazu reunir
3. ustalać podobieństwa i różnice comparar
4. zdejmując coś, kłaść to niżej bajar

zeszyt /ˈzɛʃɨt/ (n)
(szkolnictwo, szkolny) kartki papieru złożone w całość służące do zapisywania; cuaderno

zeszły /ˈzɛʃwɨ/ (adj)
taki, który minął, odbył się już i należy do przeszłości; poprzedni, przed tym, który jest teraz (najczęściej w odniesieniu do czasu) pasado

zet /zɛt/ (n)
nazwa litery z, trzydziestej litery polskiego alfabetu zeta

zetrzeć w proch /ˈzɛṭʃɛʨ̑ ˈf‿prɔx/ (v)
unicestwić, zniszczyć, pokonać doszczętnie, odnieść całkowite zwycięstwo hacer polvo

zewnątrz /ˈzɛvnɔ̃nṭʃ/ (preposition)
(przestarzałe, przestarzały) poza obrębem, obszarem jakiejś powierzchni terenu, obiektu, środowiska fuera

zewnętrzny /zɛˈvnɛ̃nṭʃnɨ/ (adj)
1. taki, który odnosi się do innych krajów exterior, externo
2. taki, który odnosi się do wyglądu człowieka, jego urody, itp. exterior, externo
3. taki, który znajduje się poza czymś (poza obrębem); taki, który widać na zewnątrz externo, exterior

zez /zɛs/ (n)
(medycyna, medyczny) nierównoległe ustawienie gałek ocznych względem siebie, powodujące nieprawidłowe widzenie; estrabismo, bizquera

zezowaty (adj)
taki, który ma zeza bizco

zezować /zɛˈzɔvaʨ̑/ (v)
robić zeza bizquear

zezwolenie /ˌzɛzvɔˈlɛ̃ɲɛ/ (n)
1. (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) dokument poświadczający oficjalną zgodę permiso, licencia
2. (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) oficjalna zgoda permiso, licencia

zgadywać (v)
przewidywać co na podstawie przesłanek niedających pewności adivinar, acertar

zgaga /ˈzɡaɡa/ (n)
1. (potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) osoba dokuczliwa, kłótliwa pelma, pesado, plomo
2. uczucie pieczenia w przełyku pirosis, rescoldera, ardor

zgiąć /zʲɟɔ̇̃ɲʨ̑/ (v)
zmienić kształt obiektu poprzez zgięcie, zgniecenie doblar, plegar

zgniły /ˈzʲɟɲiwɨ/ (adj)
1. taki, który zgnił; także: charakterystyczny dla czegoś, co gnije lub zgniło putrefacto, podrido
2. zdemoralizowany, zepsuty, parszywy corrupto, podrido

zgodnie /ˈzɡɔdʲɲɛ/ (adv)
1. jednogłośnie, jednomyślnie por unanimidad, unánimamente
2. według czegoś, odpowiednio do czegoś conforme a, de acuerdo con, según

zgraja /ˈzɡraja/ (n)
(potocznie, potoczny) (pejoratywnie, pejoratywny) liczna grupa ludzi, która jest uciążliwa, agresywna lub nieprzyjaźnie nastawiona cuadrilla

zgromadzenie /ˌzɡrɔ̃maˈʣ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
1. (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) zgrupowanie osób mające na celu obrady lub wyrażenie jakiegoś stanowiska; reunión
2. większa grupa osób zebranych w jednym miejscu (często w odniesieniu do demonstracji) concentración
3. zespół ludzi reprezentujących daną społeczność i stanowiących jakąś władzę, przedstawicielstwo asamblea, reunión

zgromadzenie zakonne /ˌzɡrɔ̃maˈʣ̑ɛ̃ɲɛ zaˈkɔ̃nːɛ/ (n)
stowarzyszenie, grupa osób duchownych żyjących według ustalonych reguł; orden religiosa

zgromadzić /zɡrɔ̃ˈmaʥ̑iʨ̑/ (v)
1. zebrać coś w jednym miejscu acumular, aglomerar, amontonar, reunir
2. zebrać kogoś w jednym miejscu agrupar, congregar, reunir
3. zebrać siebie, wraz z grupą innych, w jednym miejscu concentrarse, congregarse, juntarse, reunirse

zgrubienie /zɡruˈbʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
1. (gramatyka) wyraz utworzony za pomocą odpowiedniego formantu oznaczającego rzecz albo osobę większą od nazywanej wyrazem podstawowym; aumentativo
2. nienaturalne powiększenie się czegoś, rozrost engrosamiento, hinchazón

zgryz /zɡrɨs/ (n)
(anatomia, anatomiczny) ustawienie zębów względem siebie encaje

zgryzota /zɡrɨˈzɔta/ (n)
wielkie zmartwienie desazón, pena, pesadumbre

ziarnko do ziarnka, a zbierze się miarka /ˈʑarn̥kɔ dɔ‿ˈʑarn̥ka ː‿ˈzbʲjɛʒɛ‿ɕɛ ˈmʲjarka/ (proverb)
oszczędzając cierpliwie nawet małe ilości można dużo uzbierać un grano no hace granero, pero ayuda al compañero

zic (n)
(regionalizm śląski) siedzenie asiento, banco

zielarz /ˈʑɛlaʃ/ (n)
specjalista w dziedzinie zielarstwa, leczący za pomocą ziół herbolario, herbario

ziele /ˈʑɛlɛ/ (n)
(botanika, botaniczny) roślina o nietrwałych, nadziemnych pędach hierba

ziele angielskie (n)
(kulinaria) suszone owoce korzennika lekarskiego stosowane jako przyprawa; pimienta de Jamaica

zieleń /ˈʑɛlɛ̃ɲ/ (n)
kolor zielony verde

zielnik /ˈʑɛlʲɲik/ (n)
kolekcja zasuszonych dla celów naukowych roślin herbario

zielona fala /ʑɛˈlɔ̃na ˈfala/ (idiom)
(potocznie, potoczny) system sterowania sygnalizacją świetlną na kolejnych skrzyżowaniach umożliwiający przejazd ważnym ciągiem komunikacyjnym bez zatrzymywania się ola verde

zielona herbata /ʑɛˈlɔ̃na xɛrˈbata/ (n)
(kulinaria) napój przyrządzany wyłącznie z liści herbaty chińskiej, które zostały poddane minimalnemu utlenianiu w czasie przetwarzania té verde

zielonawy /ˌʑɛlɔ̃ˈnavɨ/ (adj)
w kolorze podobnym do zielonego verdoso

zielonooki /ˌʑɛlɔ̃nɔˈːci/ (adj)
(książkowy) taki, który ma zielone, zielonkawe oczy de ojo verde

zielonoprzylądkowy (adj)
związany z Wyspami Zielonego Przylądka lub Republiką Zielonego Przylądka caboverdiano

zielony /ʑɛˈlɔ̃nɨ/ (adj)
1. mający kolor czwartego pasma tęczy, taki jak kolor świeżej trawy, szmaragdu, malachitu itp.; mający kolor pochodny, powstały ze zmieszania kolorów podstawowych: żółtego i niebieskiego; verde
2. (lekceważąco, lekceważący) (potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) ktoś niedoświadczony, niewyrobiony, niemający rozeznania w jakiejś dziedzinie, zwykle młody verde
3. o roślinach, owocach: taki, który nie osiągnął dojrzałości, będący w stadium poprzedzającym dojrzałość; niedojrzały verde

zielony ludzik (n)
(żartobliwie) (fantastyka naukowa, ang. „science fiction”) rzekomy przybysz z kosmosu o zielonej skórze hombrecillo verde

zielsko (n)
(potocznie, potoczny) roślina dziko rosnąca lub zbiorowisko takich roślin mala hierba

ziemia /ˈʑɛ̃mʲja/ (n)
grunt, podłoże (także w budynku) tierra, suelo

ziemia obiecana /ˈʑɛ̃mʲja ˌɔbʲjɛˈʦ̑ãna/ (idiom)
(przenośnie, przenośnia) miejsce najbardziej pożądane, wydające się rajem tierra prometida

ziemniak /ˈʑɛ̃mʲɲak/ (n)
1. (botanika, botaniczny) Solanum tuberosum L., roślina z gatunku psianka ziemniak, o jadalnych bulwach; patata, papa
2. (spożywczy) warzywo z bulwy ziemniaka (1.1) patata, papa

ziewać /ˈʑɛvaʨ̑/ (v)
szeroko otwierać usta, wydając charakterystyczny przeciągły odgłos z powodu senności lub znudzenia bostezar

ziewnięcie /ʑɛvʲˈɲɛ̇̃ɲʨ̑ɛ/ (n)
(rzeczownik odczasownikowy) od: ziewnąć bostezo

zima /ˈʑĩ.ma/ (n)
najchłodniejsza z 4 astronomicznych (lub 6 klimatycznych) pór roku; invierno

zimbabwejski (adj)
związany z Zimbabwe, dotyczący Zimbabwe zimbabuense

zimna wojna /ˈʑĩmna ˈvɔjna/ (n)
1. (historia, historyczny, historycznie) okres napięcia pomiędzy Związkiem Radzieckim a Stanami Zjednoczonymi istniejący w drugiej połowie dwudziestego wieku; Guerra Fría
2. (przenośnie, przenośnia) stan wrogości, który nie jest jawnym konfliktem guerra fría
3. stan w stosunkach międzynarodowych będący trwałym konfliktem, który jednak nie jest rozstrzygnięty poprzez militarną konfrontację guerra fría

zimno /ˈʑĩmnɔ/ (n)
niska temperatura frío

zimny /ˈʑĩmnɨ/ (adj)
1. mający (względnie) niską temperaturę, wywołujący uczucie zimna frío
2. o jedzeniu podawany na zimno frío
3. o kolorach o odcieniu bliskim błękitowi frío
4. obojętny, wyrażający niechęć frío
5. pozbawiony emocji, czysto intelektualny frío, impasible, insensible

zimny prysznic /ˈʑĩmnɨ ˈprɨʃʲɲiʦ̑/ (n)
(przenośnie, przenośnia) zdarzenie, które ostudziło czyjś zapał ducha de agua fría

zimorodek /ˌʑĩmɔˈrɔdɛk/ (n)
(ornitologia, ornitologiczny) Alcedo atthis, niewielki, kolorowy ptak żywiący się rybami, które zdobywa nurkując; martín pescador

zimowy /ʑĩˈmɔvɨ/ (adj)
1. przystosowany do warunków panujących w zimie de invierno, para invierno
2. typowy dla zimy, związany z zimą, odbywający się w zimie invernal

ziomek /ˈʑɔ̃mɛk/ (n)
1. (slangowo) znajomy, kolega colega
2. osoba pochodząca z tego samego kraju lub tych samych okolic compatriota, paisano

ziołowy /ʑɔˈwɔvɨ/ (adj)
zrobiony z ziół, składający się z ziół herbario

zipać /ˈʑipaʨ̑/ (v)
1. (przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) ledwo oddychać, żyć resztkami sił estar más muerto que vivo
2. oddychać z trudem jadear, resollar

ziszczalny (adj)
(rzadki, rzadko używany) taki, który da się ziścić realizable

ziszczać /ˈzʲiʃʧ̑aʨ̑/ (v)
sprawiać, że coś staje się rzeczywistością ejecutar, realizar

zięć /ʑɛ̇̃ɲʨ̑/ (n)
mąż córki yerno

zjawisko /zʲjaˈvʲiskɔ/ (n)
naturalny proces pozostający w zasięgu percepcji człowieka; fenómeno

zjednoczenie /ˌzʲjɛdnɔˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
1. (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (historia, historyczny, historycznie) powstanie jednolitego państwa z dwóch lub więcej dotychczas niepodległych państw; unificación, federación, unión
2. organizacja powstała w wyniku połączenia organizacji, instytucji o podobnym profilu i zakresie działalności asociación, comunidad, unión

zjednoczony (adj)
połączony dla wspólnej sprawy unido

zjeżdżalnia /zʲjɛʒˈʤ̑alʲɲa/ (n)
urządzenie do zabawy z gładką, pochyłą powierzchnią, po której można zsuwać się na pupie; tobogán

zlepieniec /zlɛˈpʲjɛ̇̃ɲɛʦ̑/ (n)
(geologia, geologiczny) grubookruchowa skała osadowa zbudowana z obtocznych ziaren żwiru spojonych lepiszczem; conglomerado

zlew /zlɛf/ (n)
naczynie umiejscowione na ścianie pod kranem, połączone z rurą odpływową fregadero, pila

zlewozmywak /ˌzlɛvɔzˈmɨvak/ (n)
zlew kuchenny, w którym zmywa się naczynia fregadero, pila

zmarszczka /ˈzmarʃʧ̑ka/ (n)
1. (anatomia, anatomiczny) podłużne zagłębienie skóry powstające w wyniku starzenia się lub ruchów mimicznych arruga
2. załamanie na powierzchni jakiegoś przedmiotu arruga, pliegue

zmartwienie /zmartˈfʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
coś, co martwi, nurtuje, niepokoi preocupación

zmartwiony (adj)
taki, który się czymś martwi afligido

zmartwychwstanie /ˌzmartfɨxˈfstãɲɛ/ (n)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) powstanie z martwych, ożywienie; resurrección

zmarły /ˈzmarwɨ/ (n)
człowiek, który umarł muerto, difunto, fallecer

zmiana /ˈzmʲjãna/ (n)
1. grupa pracowników pracująca o danej porze turno
2. określony czas doby, kiedy pracuje wyznaczona grupa pracowników turno
3. przejście jakiejś cechy albo rzeczy w inną cambio, modificación

zmieniać /ˈzmʲjɛ̇̃ɲäʨ̑/ (v)
1. nadawać komuś lub czemuś inne właściwości cambiar, modificar, alterar
2. zamieniać, zastępować coś czymś innym cambiar, reemplazar, sustituir

zmienna /ˈzmʲjɛ̃nːa/ (n)
(matematyka, matematyczny) wielkość, która może przyjmować różne wartości; variable

zmienny /ˈzmʲjɛ̃nːɨ/ (adj)
niestały w poglądach, uczuciach (w odniesieniu do człowieka) variable

zmierzch /zmʲjɛʃx/ (n)
1. (przenośnie, przenośnia) końcowy etap crepúsculo, ocaso
2. moment doby przed zapadnięciem nocy; czas ściemniania się; crepúsculo, anochecer, atardecer

zmieszany (adj)
wprawiony w zakłopotanie confundido

zmniejszać /ˈzmʲɲɛ̇jʃaʨ̑/ (v)
1. sprawiać, że coś ma mniejsze rozmiary reducir, achicar, disminuir, empequeñecer
2. sprawiać, że coś staje się mniej intensywne disminuir, mermar, debilitar
3. sprawiać, że jakaś wielkość ma mniejszą wartość disminuir, bajar, reducir, rebajar
4. o wartości: obniżać się bajar, disminuir, reducirse
5. stawać się mniej intensywnym debilitarse, disminuir, menguar
6. stawać się mniejszym achicarse, disminuir, empequeñecer, reducirse

zmoknąć do suchej nitki /ˈzmɔknɔ̃ɲʥ̑ dɔ‿ˈsuxɛj ˈɲitʲci/ (v)
zostać bardzo przemoczonym ponerse como una sopa

zmowa milczenia (n)
ciche porozumienie przeciwko komuś/czemuś confabulación de silencio

zmrok /zmrɔk/ (n)
moment doby przed zapadnięciem nocy; czas ściemniania się anochecer, crepúsculo

zmuszać /ˈzmuʃaʨ̑/ (v)
nakłaniać kogoś do zrobienia czegoś; kazać komuś coś zrobić, wywierać nacisk/presję na kogoś obligar, forzar

zmysł /zmɨsw̥/ (n)
zdolność organizmu do odbierania i analizowania wrażeń określonego rodzaju; sentido

zmysłowość (n)
cecha tego, co zmysłowe, erotyczne, ponętne sensualidad

zmywacz do paznokci /ˈzmɨvaʤ̑ ˌdɔ‿pazˈnɔcʨ̑i/ (n)
(kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) substancja służąca do usuwania lakieru do paznokci; quitaesmalte

zmywarka /zmɨˈvarka/ (n)
(technologia, technika, techniczny) domowe lub przemysłowe urządzenie do mycia naczyń; lavavajillas, lavaplatos

zmyślać (v)
mówić nieprawdę, koloryzować imaginar

zmęczony /zmɛ̃n͇ˈʧ̑ɔ̃nɨ/ (participleAdjective)
odczuwający zmęczenie, taki, który jest osłabiony fizycznie lub psychicznie ze względu na wysiłek cansado, fatigado

znachor /ˈznaxɔr/ (n)
(książkowy) człowiek bez uprawnień i bez odpowiedniego wykształcenia medycznego zajmujący się leczeniem ludzi, zwykle za pomocą ziół, zamawiania, guseł, czarów curandero

znaczek pocztowy /ˈznaʧ̑ɛk pɔʧ̑ˈtɔvɨ/ (n)
(usługi pocztowe, kurierskie, poczta) mały nalepka przyklejana do koperty (pocztówki, paczki) służący jako środek uiszczenia opłaty za usługi pocztowe (np. usługę przesyłki); sello postal

znaczenie /znaˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
1. to, co dany wyraz, znak, gest oznacza lub sygnalizuje significado, significación
2. wartość, ważność czegoś, waga importancia, peso

znacznie /ˈznaʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
dużo, w dużym stopniu, bardzo considerablemente, significativamente, muy, notablemente, bastante, mucho

znaczny /ˈznaʧ̑nɨ/ (adj)
(książkowy) istotny, duży, ważny notable, significativo

znaczyć /ˈznaʧ̑ɨʨ̑/ (v)
1. mieć znaczenie, sens significar
2. odgrywać ważną rolę significar

znajdować /znajˈdɔvaʨ̑/ (v)
1. zdobywać to, czego się szuka encontrar
2. (przestarzałe, przestarzały) oceniać coś; określać swoje uczucia, stosunek do czegoś encontrar
3. odkrywać coś wewnątrz czegoś lub na czymś encontrar
4. być w jakimś miejscu encontrarse, estar, obrar

znajomy /znaˈjɔ̃mɨ/ (n)
taki, którego się zna (osobiście lub z widzenia) conocido

znak /znak/ (n)
1. (dawniej, dawny) herb lub chorągiew z herbem insignia, pendón
2. dowód, oznaka czegoś señal
3. dźwięk, spojrzenie, gest itp. służący do przekazania informacji señal
4. fakt interpretowany jako zapowiedź czegoś señal
5. ślad pozostawiony przez coś señal
6. kształt, któremu przypisuje się określone znaczenie señal, signo

znak drogowy /ˈznaɡ drɔˈɡɔvɨ/ (n)
(motoryzacja) symbol graficzny, świetlny lub napis zawierający informacje, ostrzeżenia, nakazy i zakazy skierowane do użytkowników dróg; señal de tráfico

znak interpunkcyjny /ˈznak ˌĩntɛrpũŋkˈʦ̑ɨjnɨ/ (n)
(językoznawstwo, językoznawczy) graficzny odpowiednik intonacji, rytmu i tempa mowy, akcentu wyrazowego i zdaniowego; signo de puntuación

znak wodny /ˈznaɡ ˈvɔdnɨ/ (n)
obraz na papierze widzialny pod światło, uzyskiwany w trakcie jego produkcji; filigrana, marca de agua, marca al agua

znak zapytania /ˈznaɡ ˌzapɨˈtãɲa/ (n)
(językoznawstwo, językoznawczy) znak graficzny ? umieszczany na końcu zdania pytającego; signo de interrogación

znalezisko /ˌznalɛˈʑiskɔ/ (n)
rzecz znaleziona, która budzi szczególne zainteresowanie hallazgo

znany /ˈznãnɨ/ (adj)
taki, który jest rozpoznawany przez wiele osób conocer, célebre

znawca /ˈznafʦ̑a/ (n)
osoba dobrze się na czymś znająca, mająca wiedzę, doświadczenie w odpowiedniej dziedzinie, umiejąca należycie ocenić coś lub kogoś experto, conocedor, ducho, entendido, persona competente

znać /znaʨ̑/ (modal)
1. mieć informacje na czyjś temat, być komuś w przeszłości przedstawionym conocer, saber
2. mieć informacje na temat czegoś, mieć z tym do czynienia w przeszłości saber, conocer

znać jak swoje dziesięć palców /ˈznaʨ̑ ˈjak ˈsfɔjɛ ˈʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ ˈpalʦ̑uf/ (v)
1. znać coś bardzo dobrze, bardzo dokładnie conocer como la palma de la mano
2. znać kogoś bardzo dobrze, bardzo dokładnie conocer como la madre que lo parió

znać jak swoje pięć palców /ˈznaʨ̑ ˈjak ˈsfɔjɛ ˈpʲjɛ̇̃ɲʨ̑ ˈpalʦ̑uf/ (v)
1. znać coś bardzo dobrze, bardzo dokładnie conocer como la palma de la mano
2. znać kogoś bardzo dobrze, bardzo dokładnie conocer como la madre que lo parió

znać jak własną kieszeń /ˈznaʨ̑ ˈjaɡ ˈvwasnɔ̃w̃ ˈcɛʃɛ̃ɲ/ (v)
znać coś bardzo dobrze, bardzo dokładnie conocer como la palma de la mano

znać się jak gęś na szafranie (v)
nie znać się na czymś wcale, nie mieć o czymś pojęcia no entender ni torta, no saber jota, no saber ni jota, no saber una jota

znać się jak kot na kwaśnym mleku (v)
nie znać się na czymś wcale, nie mieć o czymś pojęcia no entender ni torta, no saber jota, no saber ni jota, no saber una jota

znać się jak kozioł na katarynce (v)
nie znać się na czymś wcale, nie mieć o czymś pojęcia no entender ni torta, no saber jota, no saber ni jota, no saber una jota

znać się jak krowa na gwiazdach (v)
nie znać się na czymś wcale, nie mieć o czymś pojęcia no entender ni torta, no saber jota, no saber ni jota, no saber una jota

znać się jak kura na pieprzu /ˈznaʨ̑‿ɕɛ ˈjak ˈːura na‿ˈpʲjɛpʃu/ (v)
nie znać się na czymś wcale, nie mieć o czymś pojęcia no entender ni torta, no saber jota, no saber ni jota, no saber una jota

znać się jak osioł na ananasach (v)
nie znać się na czymś wcale, nie mieć o czymś pojęcia no entender ni torta, no saber jota, no saber ni jota, no saber una jota

znać się jak osioł na basetli (v)
nie znać się na czymś wcale, nie mieć o czymś pojęcia no entender ni torta, no saber jota, no saber ni jota, no saber una jota

znać się jak wielbłąd na skrzypcach (v)
nie znać się na czymś wcale, nie mieć o czymś pojęcia no entender ni torta, no saber jota, no saber ni jota, no saber una jota

znać się jak wół na Biblii (v)
nie znać się na czymś wcale, nie mieć o czymś pojęcia no entender ni torta, no saber jota, no saber ni jota, no saber una jota

znać się jak świnia na pietruszce (v)
nie znać się na czymś wcale, nie mieć o czymś pojęcia no entender ni torta, no saber jota, no saber ni jota, no saber una jota

znicz /zʲɲiʧ̑/ (n)
szeroka świeca w płytkim zbiorniku palona na grobach, pod pomnikami; antorcha, lamparilla

znicz olimpijski /ˈzʲɲiʧ̑ ˌɔlʲĩmˈpʲijsʲci/ (n)
(sport, sportowy) ogień zapalany na czas olimpiady; llama olímpica

zniczek /ˈzʲɲiʧ̑ɛk/ (n)
(ornitologia, ornitologiczny) Regulus ignicapilla, mały ptak z rodziny mysikrólikowatych; reyezuelo listado

zniechęcenie /ˌzʲɲɛxɛ̃nˈʦ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
stan braku chęci do działania abatimiento, desaliento, desánimo

znieczulać (v)
1. (medycyna, medyczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) stosować leki znoszące odbieranie impulsów uszkadzających i odczuwanie bólu anestesiar
2. czynić nieczułym insensibilizar

znienacka /zʲɲɛ̃ˈnaʦ̑ka/ (adv)
nagle i niespodziewanie de improviso, de repente

zniewieściałość /ˌzʲɲɛvʲjɛ̇ɕˈʨ̑awɔɕʨ̑/ (n)
(pogardliwie) posiadanie przez mężczyznę cech uznawanych typowo za kobiece, niewieście afeminación, afeminamiento

zniewieściały /ˌzʲɲɛvʲjɛ̇ɕˈʨ̑awɨ/ (adj)
o mężczyźnie: taki, który ma kobiece cechy afeminado

znikać /ˈzʲɲikaʨ̑/ (v)
1. przestawać być w jakimś miejscu desaparecer
2. stawać się niewidocznym desaparecer

znikomy (adj)
niewielki, prawie żaden diminuto, infinitesimal, lejano, remoto, ínfimo

znosić /ˈznɔɕiʨ̑/ (v)
1. (o nakazie, zakazie, obowiązku, itp.) pozbawić mocy obowiązywania abolir, derogar
2. (o ptakach) składać jajka poner
3. powodować zmianę kursu desviar
4. przemieszczać coś własnymi siłami w dół bajar
5. zbierać w jednym miejscu acumular, recoger
6. (o rzeczach nieprzyjemnych, sprawach problematycznych) tolerować, wytrzymywać aguantar, soportar, sufrir
7. znosić się: (o ludziach) akceptować, tolerować, pozostawać w dobrych stosunkach soportarse, tolerarse

znowu /ˈznɔvu/ (adv)
jeszcze raz, ponownie, na nowo de nuevo, otra vez

znudzenie (n)
brak zainteresowania empalago, hastío

znudzony /znuˈʣ̑ɔ̃nɨ/ (adj)
odczuwający nudę; taki, który stracił zainteresowanie czymś aburrido

znużenie /znuˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
zmęczenie czymś, znudzenie, uprzykrzenie się czegoś fastidio

zobaczyć /zɔˈbaʧ̑ɨʨ̑/ (v)
1. dostrzec, zauważyć, ujrzeć coś ver
2. obejrzeć mirar

zodiak /ˈzɔdʲjak/ (n)
1. (astrologia, astrologiczny) diagram w formie koła używany przez astrologów, w którym każdy ze znaków zodiaku jest oznaczony innym symbolem zodíaco, zodiaco
2. (astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) pas firmamentu, ciągnący się wzdłuż ekliptyki, na tle którego przemieszczają się w ciągu roku obserwowane z Ziemi Słońce, Księżyc i planety, podzielony na 12 znaków zodiaku; Zodiaco, Zodíaco

zodiakalny /ˌzɔdʲjaˈkalnɨ/ (adj)
(przymiotnik) od zodiak zodiacal

zoil /ˈzɔ<sup>j</sup>il/ (n)
ostry, kąśliwy, niesprawiedliwy krytyk zoilo

zoisyt /zɔˈ<sup>j</sup>isɨt/ (n)
(mineralogia, mineralogiczny) minerał z grupy krzemianów grupowych; zoisita

zombi /ˈzɔ̃mbʲi/ (n)
(etnografia, etnograficzny) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) popkulturowa fikcyjna postać z horrorów – żywy trup, zmarły ożywiony np. dzięki magii; zombi

zonk /zɔ̃ŋk/ (n)
gwara młodzieżowa zdziwienie, coś czego się nie spodziewano chasco

zoo /ˈzɔː/ (n)
ogród zoologiczny zoo

zoo- /ˈzɔː/
pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy ze zwierzętami zoo-

zoofilia /ˌzɔːˈfʲilʲja/ (n)
(medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) zaspokajanie popędu płciowego ze zwierzętami zoofilia, bestialismo

zoofobia /ˌzɔːˈfɔbʲja/ (n)
(medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) chorobliwy, nieuzasadniony lęk przed zwierzętami; zoofobia

zoogeografia /ˌzɔːɡɛɔˈɡrafʲja/ (n)
nauka o rozmieszczeniu gatunków zwierząt na kuli ziemskiej zoogeografía

zoolatria /ˌzɔːˈlatrʲja/ (n)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) religijny kult zwierząt, animalizm; zoolatría

zoologia /ˌzɔːˈlɔɟja/ (n)
(biologia, biologiczny) dział biologii, nauka o zwierzętach; zoología

zoomorficzny /ˌzɔɔ̃mɔrˈfʲiʧ̑nɨ/ (adj)
1. z wyglądu przypominający zwierzę zoomorfo, zoomórfico
2. związany z zoomorfizmem, dotyczący zoomorfizmu zoomorfo, zoomórfico

zoonim /zɔˈɔ̃ɲĩm/ (n)
(językoznawstwo, językoznawczy) nazwa własna nadawana zwierzętom, najczęściej domowym; zoonimo

zoonoza /ˌzɔɔ̃ˈnɔza/ (n)
(weterynaria, weterynaryjny) (medycyna, medyczny) choroba zakaźna i pasożytnicza zwierząt, wtórnie mogąca wystąpić u człowieka; zoonosis

zooplankton /ˌzɔːˈplãŋktɔ̃n/ (n)
(zoologia, zoologiczny) ogół organizmów zwierzęcych wchodzących w skład planktonu; zooplancton

zootechnika /ˌzɔːˈtɛçɲika/ (n)
nauka o hodowli zwierząt domowych; zootecnia

zorza polarna /ˈzɔʒa pɔˈlarna/ (n)
zjawisko świetlne w postaci barwnych pasm obserwowanych na niebie w okolicach podbiegunowych; aurora boreal, aurora austral, aurora polar

zostawać /zɔˈstavaʨ̑/ (v)
nie odchodzić/odjeżdżać/…, nie ruszać się z miejsca quedar, restar

zostawić w spokoju /zɔˈstavʲiʨ̑ f‿spɔˈkɔju/ (v)
nie przeszkadzać komuś, nie molestować kogoś dejar en paz

zraszanie /zraˈʃãɲɛ/ (n)
(rzeczownik odczasownikowy) od: zraszać aspersión, irrigación, riego

zrażać /ˈzraʒaʨ̑/ (v)
1. zniechęcać desalentar, desanimar
2. zniechęcać się desalentarse, desanimarse

zrozumiały /ˌzrɔzũˈmʲjawɨ/ (adj)
1. dający się wytłumaczyć, możliwy do wytłumaczenia explicable, justificable
2. dający się zrozumieć, możliwy do zrozumienia comprensible, inteligible, accesible, entendible, llano

zrozumienie /ˌzrɔzũˈmʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
wiedza o czymś, umiejętność pojęcia czegoś, pojętność entendimiento

zrywać /ˈzrɨvaʨ̑/ (v)
kończyć, przerywać quebrar

zrównoważony /ˌzruvnɔvaˈʒɔ̃nɨ/ (adj)
spokojny, opanowany, rozsądny, rozmyślny, panujący nad sobą equilibrado

zręczność (n)
wysoka sprawność fizyczna, zwinność habilidad, agilidad

zsiadłe mleko /ˈɕːadwɛ ˈmlɛkɔ/ (n)
mleko poddane procesowi fermentacji, o kwaśnym smaku i gęstej konsystencji; leche agria

zszywacz /ˈsʃɨvaʧ̑/ (n)
(biurowość, biurowy) przyrząd służący do łączenia kartek papieru za pomocą metalowych zszywek; grapadora

zuchwały /zuxˈfawɨ/ (adj)
o nadmiernej pewności siebie, lekceważący innych impertinente

zupa /ˈzupa/ (n)
(kulinaria) płynna lub półpłynna potrawa, często pierwsze danie obiadu; sopa, potaje

zupełny /zuˈpɛwnɨ/ (adj)
obejmujący całość completo, entero, total

zurwanizm (n)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) doktryna monistyczna, forma perskiej religii mazdaizmu, opozycyjna wobec zoroastryzmu zurvanismo

zużyty (adj)
taki, który uległ zużyciu gastado, viejo

zwalniać /ˈzvalʲɲäʨ̑/ (v)
1. (o pracodawcy) rozwiązywać z pracownikiem stosunek zatrudnienia; pozbawiać kogoś pracy lub stanowiska despedir
2. wypuszczać kogoś na wolność liberar, soltar
3. zmniejszać prędkość disminuir aminorar la marcha

zwarcie (n)
(elektryczność) zetknięcie się przewodów w obwodzie elektrycznym, powodujące nieprawidłowy przepływ silnego prądu i uszkodzenie instalacji cortocircuito

zwiadowca (n)
(wojskowość, wojskowy) żołnierz, który przeprowadza zwiad, rozpoznanie; batidor, explorador

zwiastować /zvʲjaˈstɔvaʨ̑/ (v)
(przestarzałe, przestarzały) oznajmić, oznajmiać coś uroczyście; obwieścić albo obwieszczać anunciar

zwiastun /ˈzvʲjastũn/ (n)
(filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) krótka zapowiedź filmu avance, tráiler

zwiedzać (v)
1. odwiedzać jakieś miejsce w celu turystycznym visitar
2. przechadzać się i zapoznawać się z jakimś miejscem visitar

zwierciny /zvʲjɛrʲˈʨ̑ĩnɨ/ (n)
(geologia, geologiczny) okruchy i miał skalny powstałe podczas wiercenia fangos de sondeo, harina de sondeo

zwierzchnik (n)
ktoś, kto ma nad kimś/czymś władzę superior

zwierzyna /zvʲjɛˈʒɨ̃na/ (n)
1. (łowiectwo, łowiecki) zwierzęta łowne, będące przedmiotem polowań caza
2. mięso zwierząt, w szczególności leśnych, dzikich caza

zwierzątko /zvʲjɛˈʒɔ̃ntkɔ/ (n)
(zdrobniale) od: zwierzę animalillo, animalito

zwierzę /ˈzvʲjɛʒɛ/ /ˈzvʲjɛʒɛnta/ (n)
(biologia, biologiczny) organizm cudzożywny o komórkach eukariotycznych, bez ściany komórkowej; animal, bestia

zwierzę domowe /ˈzvʲjɛʒɛ dɔ̃ˈmɔvɛ/ (n)
zwierzę udomowione przez człowieka, trzymane w domu dla towarzystwa; mascota, animal doméstico, animal de compañía

zwierzęcy /zvʲjɛˈʒɛ̃nʦ̑ɨ/ (adj)
1. (przenośnie, przenośnia) taki jak u zwierzęcia; dziki animal, animalesco
2. związany ze zwierzęciem, pochodzący, otrzymywany ze zwierzęcia animal

zwilżać /ˈzvʲilʒaʨ̑/ (v)
sprawiać, że coś staje się wilgotne, mokre humedecer, humidificar

zwinność (n)
cecha bycia bardzo sprawnym agilidad, soltura

zwinąć /ˈzvʲĩnɔ̃ɲʨ̑/ (v)
1. (potocznie, potoczny) aresztować, zatrzymać kogoś arrestar, enchironar, enjaular
2. (potocznie, potoczny) ukraść afanar, robar
3. zamykać, kończyć, likwidować cerrar, disolver, liquidar
4. zmniejszyć obszar zajmowany przez coś rozpostartego lub długość czegoś enrollar, arrollar, devanar, plegar

zwinąć się w kłębek /ˈzvʲĩnɔ̃ɲʨ̑‿ɕɛ ˈf‿kwɛ̃mbɛk/ (v)
o sposobie ułożenia ciała, gdy ktoś lub coś skuli się hacerse un ovillo

zwisać (v)
opuszczać się wisząc colgar

związek /ˈzvʲjɔ̃w̃zɛk/ (n)
1. powiązanie między osobami, partnerstwo; (także, też) osoby w jakiś sposób powiązane unión
2. stowarzyszenie, sformalizowane porozumienie ludzi, organizacji, krajów, miast lub regionów; asociación, unión
3. wzajemne powiązanie, stosunek między rzeczami lub zjawiskami relación, dependencia, vínculo

związek chemiczny /ˈzvʲjɔ̃w̃zɛk xɛ̃ˈmʲiʧ̑nɨ/ (n)
(chemia, chemiczny) zbiór trwale połączonych atomów; compuesto químico

związek frazeologiczny /ˈzvʲjɔ̃w̃zɛk ˌfrazɛɔlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (n)
(językoznawstwo, językoznawczy) utrwalone w użyciu połączenie dwóch lub więcej wyrazów mające pewne wspólne ustalone znaczenie; locución

związek nieorganiczny /ˈzvʲjɔ̃w̃zɛc ˌɲɛɔrɡãˈɲiʧ̑nɨ/ (n)
(chemia, chemiczny) każdy związek chemiczny niebędący związkiem organicznym, czyli taki, który nie zawiera atomów węgla lub jest tlenkiem węgla, kwasem węglowym, węglanem, wodorowęglanem, węglikiem, cyjanowodorem, cyjankiem, kwasem cyjanowym, kwasem piorunowym i kwasem izocyjanowym wraz z ich solami; compuesto inorgánico

związek organiczny /ˈzvʲjɔ̃w̃zɛk ˌɔrɡãˈɲiʧ̑nɨ/ (n)
(chemia, chemiczny) każdy związek chemiczny, w skład którego wchodzi węgiel, z wyjątkiem tlenków węgla, kwasu węglowego, węglanów, wodorowęglanów, węglików, cyjanowodoru, cyjanków, kwasu cyjanowego, kwasu piorunowego i kwasu izocyjanowego, a także ich soli; compuesto orgánico

związek rządu /ˈzvʲjɔ̃w̃zɛɡ ˈʒɔ̃ndu/ (n)
(językoznawstwo, językoznawczy) związek dwóch wyrazów, w którym jeden wyraz narzuca formę drugiemu wyrazowi, który zawsze przyjmuje tę narzuconą formę; rección, régimen

związek zawodowy /ˈzvʲjɔ̃w̃zɛɡ ˌzavɔˈdɔvɨ/ (n)
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) organizacja zrzeszająca pracowników w celu reprezentowania i obrony ich wspólnych interesów ekonomicznych i społecznych; sindicato

związek zgody /ˈzvʲjɔ̃w̃zɛɡ ˈzɡɔdɨ/ (n)
(językoznawstwo, językoznawczy) związek dwóch wyrazów, w którym oba wyrazy znajdują się zawsze w tym samym rodzaju, przypadku, liczbie i osobie; concordancia

związkowiec /zvʲjɔ̃w̃sˈkɔvʲjɛʦ̑/ (n)
członek, działacz związku zawodowego sindicalista

związkowy /zvʲjɔ̃w̃sˈkɔvɨ/ (adj)
(przymiotnik) od związek sindical

związywać /zvʲjɔ̃w̃ˈzɨvaʨ̑/ (v)
1. być elementem łączącym unir
2. trwale łączyć końce sznurka, liny itp. atar, enlazar
3. tworzyć połączenie emocjonalne, ekonomiczne, itd. juntar, ligar, unir
4. unieruchamiać kogoś przez oplątanie mu rąk i nóg np. sznurem atar, maniatar

zwiększać /ˈzvʲjɛ̃ŋkʃaʨ̑/ (v)
sprawiać, że coś jest większe pod względem liczby, rozmiaru, nasilenia aumentar, incrementar, agrandar

zwięzłość (n)
cecha bycia zwięzłym brevedad, concisión, sobriedad

zwięzły /ˈzvʲjɛ̃w̃zwɨ/ (adj)
1. mający zwartą strukturę compacto
2. zawierający dużo treści w niewielkiej liczbie słów breve, conciso

zwodzić (v)
wprowadzać w błąd engañar

zwodzony /zvɔˈʣ̑ɔ̃nɨ/ (adj)
o moście: taki, który ma ruchome przęsło levadizo

zwolenniczka /ˌzvɔlɛ̃ɲˈːiʧ̑ka/ (n)
osoba płci żeńskiej, która popiera coś, darzy coś sympatią, oddaje swoje poparcie komuś lub czemuś partidaria

zwolennik /zvɔˈlɛ̃ɲːik/ (n)
osoba, która popiera coś, darzy coś sympatią, oddaje swoje poparcie komuś lub czemuś seguidor, partidario, incondicional

zwoływać /zvɔˈwɨvaʨ̑/ (v)
gromadzić gdzieś wiele osób poprzez wołanie citar, convocar

zwrot /zvrɔt/ (n)
1. oddanie komuś czegoś restitución, devolución
2. spłacenie, pobranie (sumy pieniężnej, kosztów) reembolso
3. wyrażenie, zdanie, konstrukcja słowna; związek wyrazów locución, giro
4. zmiana kierunku ruchu, poruszania się, obrót giro
5. zainteresowanie się czymś; zwrócenie swojego zainteresowania, uwagi w jakimś kierunku; zajęcie się czymś giro
6. zmiana, odmiana, przemiana w jakiejś dziedzinie giro

zwrotnica /zvrɔtʲˈɲiʦ̑a/ (n)
urządzenie służące do zmiany toru pojazdów szynowych aguja

zwrotnik /ˈzvrɔtʲɲik/ (n)
(geografia, geograficzny) jedna z dwóch umownych linii na Ziemi, równoleżnik 23°27′ (dwadzieścia trzy stopnie i dwadzieścia siedem minut); trópico

zwrócić /ˈzvruʨ̑iʨ̑/ (v)
1. (potocznie, potoczny) zwymiotować devolver
2. oddać komuś jego własność, coś, co zostało od niego pożyczone devolver, restituir
3. skierować jakiś przedmiot w określoną stronę dirigir, dirigirse, encaminarse
4. rekompensować włożone środki i odrobić własne koszty reembolsarse, reintegrarse
5. skierować do kogoś swoje słowa dirigirse

zwycięski (adj)
związany ze zwycięstwem, dotyczący zwycięstwa ganador

zwycięstwo /zvɨˈʨ̑ɛ̃w̃stfɔ/ (n)
sukces (najczęściej w walce lub sporcie), zwalczenie nieprzyjaciela, pokonanie konkurencji victoria

zwycięzca /zvɨˈʨ̑ɛ̃w̃sʦ̑a/ (n)
ten, który zwyciężył, wygrał vencedor, ganador

zwyciężać /zvɨˈʨ̑ɛ̃w̃ʒaʨ̑/ (v)
odnosić zwycięstwo nad kimś lub czymś vencer

zwyczaj /ˈzvɨʧ̑aj/ (n)
1. indywidualny sposób zachowywania się lub czynności wykonywane w określonych sytuacjach, charakterystyczne dla danej osoby costumbre, hábito
2. sposób zachowywania się lub czynności wykonywane w określonych sytuacjach według pewnego wzoru określonego przez kulturę costumbre, tradición

zwyczajnie /zvɨˈʧ̑ajɲɛ/ (adv)
1. w sposób zwyczajny, nie wyróżniający się niczym; przeciętnie simplemente
2. (potocznie, potoczny) bez trudu; po prostu simplemente

zwyczajny /zvɨˈʧ̑ajnɨ/ (adj)
taki, który niczym się nie wyróżnia, jest przeciętny, zwykły común, corriente, ordinario, regular

zwykle /ˈzvɨklɛ/ (adv)
zazwyczaj, prawie zawsze, bardzo często habitualmente, normalmente, soler

zwyknąć /ˈzvɨknɔ̃ɲʨ̑/ (v)
mieć w zwyczaju, zazwyczaj coś robić soler, acostumbrar

zwykły /ˈzvɨkwɨ/ (adj)
niewyróżniający się niczym ordinario, común, simple

zwąchać pismo nosem /ˈzvɔ̃w̃xaʨ̑ ˈpʲismɔ ˈnɔsɛ̃m/ (v)
przewidzieć niekorzystne dla siebie postępowanie innych osób i w porę uniknąć niebezpieczeństw oler el poste

zwłoki /ˈzvwɔci/ (n)
ciało martwego człowieka; cadáver

zygota (n)
(biologia, biologiczny) komórka powstała wskutek zapłodnienia; cigoto, zigoto

zygzak /ˈzɨɡzak/ (n)
ostro załamująca się linia łamana, przypominająca literę „z” zigzag

zygzakowaty /ˌzɨɡzakɔˈvatɨ/ (adj)
biegnący zygzakiem, w linii, która co kawałek załamuje się en zigzag, quebrar

zysk /zɨsk/ (n)
1. (ekonomia, ekonomiczny) przewyższenie wpływów nad wydatkami, dochód ze sprzedaży beneficio, ganancia
2. korzyść z czegoś, uzyskana wartość beneficio, ganancia

ząb /zɔ̃mp/ (n)
1. (anatomia, anatomiczny) twór anatomiczny osadzony w szczęce lub żuchwie, ułatwiający gryzienie pokarmu; diente
2. (technologia, technika, techniczny) fragment urządzenia, który w połączeniu z innym takim fragmentem powoduje przenoszenie ruchu diente

ząb mleczny (n)
(przenośnie, przenośnia) (stomatologia, stomatologiczny) pierwszy ząb (u człowieka) diente de leche

ząbek czosnku /ˈzɔ̃mbɛk ˈʧ̑ɔsn̥ku/ (n)
jedna z cząstek wchodzących w skład główki czosnku diente de ajo

ząbkować /zɔ̃mpˈkɔvaʨ̑/ (v)
1. mieć wyrzynające się zęby dentar, endentecer
2. (rzadki, rzadko używany) wycinać w ząbki dentar

zębodół /zɛ̃mˈbɔduw/ (n)
(anatomia, anatomiczny) zagłębienie w szczęce lub w żuchwie, w którym znajduje się korzeń zęba; alvéolo dentario, alveolo dentario

zębowa wróżka /zɛ̃mˈbɔva ˈvruʃka/ (n)
baśniowa postać w kulturze anglosaskiej obdarowująca dzieci w zamian za pozostawione przez nie mleczne zęby; ratoncito Pérez

zęza /ˈzɛ̃w̃za/ (n)
(marynarka) (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) najniższa wewnętrzna część kadłuba statku; sentina

złamać /ˈzwãmaʨ̑/ (v)
1. działaniem fizycznym (wcześniej zginając, naciskając lub uderzając) rozdzielić coś na kilka (zwykle na dwie) części romper, cascar, despedazar, fracturar
2. pokonać, przezwyciężyć, zwalczyć, zniweczyć, zniszczyć partir, quebrar, romper
3. przekroczyć, naruszyć obowiązujące prawo, zasady, przepisy; postąpić wbrew nim; także nie dotrzymać jakiegoś zobowiązania infringir, quebrantar, violar
4. zostać przyczyną czyjegoś złego samopoczucia (zazwyczaj w imiesłowie przymiotnikowym biernym – złamany) destrozar, hundir

złapać zająca /ˈzwapaʥ̑ zaˈjɔ̃nʦ̑a/ (v)
(przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) wywrócić się, upaść agarrar una liebre, coger una liebre

złe oko (n)
(związek frazeologiczny) według wierzeń ludowych złe spojrzenie przynoszące nieszczęście, rzucające urok; mal de ojo

złodziej /ˈzwɔʥ̑ɛ̇j/ (n)
osoba, która kradnie ladrón

złodziejka /zwɔˈʥ̑ɛ̇jka/ (n)
1. (potocznie, potoczny) rodzaj rozgałęźnika elektrycznego wkręcanego w oprawkę żarówki w celu umożliwienia dodatkowego pobierania prądu w przypadku braku gniazda wtyczkowego casquillo ladrón, portalámparas con enchufe
2. (potocznie, potoczny) rozgałęźnik elektryczny (bez kabla) pozwalający na czerpanie prądu z jednego gniazdka do kilku urządzeń ladrón, triple
3. forma żeńska od: złodziej; kobieta, która kradnie ladrona

złom /zwɔ̃m/ (n)
1. (lekceważąco, lekceważący) stary, zużyty albo niesprawny samochód lub inne nienowoczesne urządzenie mechaniczne chatarra
2. zużyte, niepotrzebne przedmioty, elementy lub odpady metalowe, zbierane i wykorzystywane jako surowiec wtórny chatarra

złomowisko /ˌzwɔ̃mɔˈvʲiskɔ/ (n)
1. miejsce składowania złomu desguace, parque de chatarra
2. nagromadzony złom chatarra, desguace

złota myśl /ˈzwɔta ˈmɨɕl̥/ (n)
cenne, mądre myśli, zdania idea brillante

złota płyta /ˈzwɔta ˈpwɨta/ (n)
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) symboliczna nagroda za osiągnięcie określonego regulaminem progu sprzedaży wydawnictwa muzycznego; disco de oro

złota rybka (n)
1. (ichtiologia, ichtiologiczny) odmiana hodowlana jednego z podgatunku karasia chińskiego, Carassius auratus; carpa dorada, pez rojo
2. (literacko) fantastyczna ryba z baśni, która spełnia trzy życzenia w zamian za darowanie życia pececillo de oro

złota rózga /ˈzwɔta ˈruzɡa/ (n)
(potocznie, potoczny) (ludowy) (botanika, botaniczny) nawłoć pospolita vara de oro

złota rączka /ˈzwɔta ˈrɔ̃n͇ʧ̑ka/ (n)
osoba mająca wszechstronne uzdolnienia techniczne, potrafiąca niemal wszystko naprawić manitas

złote usta /ˈzwɔtɛ ˈusta/ (idiom)
autor wypowiedzi, która powszechnie stała się rozpoznawalna pico de oro

złotnictwo /zwɔtʲˈɲiʦ̑tfɔ/ (n)
wyrób przedmiotów ze złota, platyny, srebra; praca złotnika orfebrería

złotnik /ˈzwɔtʲɲik/ (n)
(rzemiosło, rzemieślniczy) osoba zajmująca się złotnictwem; rzemieślnik artystyczny wyrabiający przedmioty z metali szlachetnych (m.in. złota, srebra, platyny, palladu) orfebre

złoto /ˈzwɔtɔ/ (n)
1. (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Au i liczbie atomowej 79; oro
2. stop zawierający złoto (1.1), surowiec do wyrobu m.in. biżuterii, monet oro
3. (jubilerstwo, jubilerski) wyrób ze złota (1.2) oro
4. (sport, sportowy) złoty medal oro, medalla de oro

złotopióry /ˌzwɔtɔˈpʲjurɨ/ (adj)
mający pióra w kolorze złota de plumaje dorado

złoty /ˈzwɔtɨ/ (adj)
1. (jubilerstwo, jubilerski) wykonany ze złota de oro
2. (przenośnie, przenośnia) dobry, najlepszy w swoim rodzaju estupendo, magnífico
3. mający kolor i połysk złota dorado

złoty /ˈzwɔtɨ/ (n)
(jednostka monetarna) jednostka monetarna Polski równa 100 groszom; zloty

złoty cielec /ˈzwɔtɨ ˈʨ̑ɛlɛʦ̑/ (n)
bogactwo, pieniądze wyniesione do kategorii bóstwa; becerro de oro

złoty medal /ˈzwɔtɨ ˈmɛdal/ (n)
medal przyznawany za pierwsze miejsce w zawodach sportowych, w konkursach, na wystawach itp. medalla de oro

złoty spadochron (n)
(przenośnie, przenośnia) (środowiskowy) umowa zawierana z osobą na wysokim stanowisku, zapewniająca jej bardzo wysoką odprawę na wypadek odwołania z pełnionej funkcji; paracaídas dorado

złowrogi /zwɔvˈrɔɟi/ (adj)
1. będący oznaką czegoś złego siniestro, ominoso
2. mający wrogie zamiary malintencionado, malévolo

złowrogość (n)
nieprzyjazny stosunek do kogoś lub czegoś malevolencia, hostilidad

złościć (v)
1. doprowadzać do złości enfadar, enrojar
2. wpadać w złość enfadarse

złośliwe oprogramowanie (n)
(informatyka, informatyczny) oprogramowanie, którego celem jest wyrządzanie szkód w systemie komputerowym; software dañino, software malintencionado

złośliwy /zwɔɕˈlʲivɨ/ (adj)
1. nacechowany wrogością, niechęcią, przejawiający niechęć, wrogość maligno, malicioso
2. o chorobie, schorzeniu: mający przebieg groźny dla organizmu, zagrażający życiu pernicioso, pérfido maligno

złość /zwɔɕʨ̑/ (n)
silne uczucie rozdrażnienia, gniewu, wrogości w stosunku do kogoś; ira, cólera, enojo

złoże /ˈzwɔʒɛ/ (n)
(geologia, geologiczny) nagromadzenie kopaliny użytecznej w skorupie ziemskiej; yacimiento

złożenie /zwɔˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
(językoznawstwo, językoznawczy) wyraz, który powstał poprzez połączenie co najmniej dwóch rdzeni bądź ich derywatów; palabra compuesta

złożoność (n)
cecha posiadania wielu elementów, możliwości, aspektów complejidad

złożony /zwɔˈʒɔ̃nɨ/ (adj)
1. (książkowy) o skomplikowanej budowie, trudny do zrozumienia complejo, complicado
2. taki, który z czegoś się składa (ma części) componerse

złudzenie /zwuˈʣ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
błędne odczucie, będące skutkiem zniekształcenia wrażeń zmysłowych ilusión, espejismo

zły /zwɨ/ (adj)
1. niemiły, nieprzyjemny (z charakteru) malo
2. niekorzystny malo
3. niesmaczny malo
4. kiepski, nieznający się malo
5. niewygodny, nieprzyjemny, nieudany malo
6. o zdrowiu, zmysłach słaby malo
7. niepasujący, nieodpowiedni malo
8. niegrzeczny, nieposłuszny malo

złącze /ˈzwɔ̃n͇ʧ̑ɛ/ (n)
(elektronika, elektroniczny) zespół złożony z wtyku i gniazdka; conector

à propos /a‿prɔˈpɔ/
1. (książkowy) …wprowadzający temat wypowiedzi a propósito de, acerca de, sobre
2. …wprowadzająca nowy temat, który nasunął się mówiącemu pod wpływem wcześniejszej wypowiedzi a propósito, por cierto

ósemka /uˈsɛ̃mka/ (n)
1. (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dźwięk o czasie trwania równym 1/8 całej nuty; corchea
2. bila, zawodnik, tramwaj, autobus, dom, mieszkanie oznaczony cyfrą 8 ocho
3. kształt cyfry 8 ocho
4. nazwa cyfry 8 ocho

ósemkowy (adj)
związany z liczbą osiem, dotyczący liczby osiem octal

ósmy cud świata /ˈusmɨ ˈʦ̑utʲ ˈɕfʲjata/ (n)
coś wyjątkowo zachwycającego octava maravilla del mundo

ów /uf/ (pronoun)
ten (o którym już była mowa) aquel

ówczesny /ufˈʧ̑ɛsnɨ/ (adj)
właściwy wcześniej wspomnianym czasom de entonces, entonces

ówdzie /ˈuvʲʥ̑ɛ/ (pronoun)
w innym miejscu, nie tutaj allá, allí

ćapati (n)
(kulinaria) indyjski pszenny placek, rodzaj chleba chapati

ćma /ʨ̑ma/ (n)
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) motyl nocny; mariposa nocturna, falena, geómetras

ćpun /ʨ̑pũn/ (n)
(potocznie, potoczny) (pejoratywnie, pejoratywny) narkoman drogata, drogón

ćwiartka (n)
jedna z czterech równych części czego cuarto

ćwiczenie /ʨ̑fʲiˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
czynność powtarzana dla utrwalenia wiedzy lub zdobycia sprawności, nauka ejercicio

ćwierkać (v)
o ptakach, świerszczach: wydawać krótkie, wysokie dźwięki gorjear, trinar

ćwierć /ʨ̑fʲjɛrʲʨ̑/ (n)
jedna czwarta, 25% cuarto

ćwierćfinał /ʨ̑fʲjɛrʲʨ̑ˈfʲĩnaw/ (n)
(sport, sportowy) część rozgrywek eliminacyjnych ośmiu rywali (lub ośmiu drużyn), z których czterech może awansować do półfinału cuartos de final

ćwierćnuta /ʨ̑fʲjɛrʲʨ̑ˈnuta/ (n)
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dźwięk o czasie trwania równym 1/4 całej nuty; negra

ćwok /ʨ̑fɔk/ (n)
(potocznie, potoczny) (pospolicie) człowiek mało inteligentny, nieobyty garrulo, palurdo

Łaba /ˈwaba/ (pn)
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka przepływająca przez Niemcy i w Czechy; Elba

Łazarz /ˈwazaʃ/ (pn)
1. (biblijny) postać biblijna Lázaro
2. imię męskie; Lázaro

Łomonosow (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, znajdujące się pod administracyjną jurysdykcją Petersburga, leżące na południowym wybrzeżu Zatoki Fińskiej; Lomonósov

Łotwa /ˈwɔtfa/ (pn)
(geografia, geograficzny) państwo w Europie; Letonia

Łotysz /ˈwɔtɨʃ/ (n)
człowiek narodowości łotewskiej, obywatel Łotwy, mieszkaniec Łotwy letón

Łotyszka /wɔˈtɨʃka/ (n)
kobieta narodowości łotewskiej letona

Łucja /ˈwuʦ̑ʲja/ (pn)
imię żeńskie; Lucía

Łukasz /ˈwukaʃ/ (pn)
imię męskie; Lucas

Łużyce /wuˈʒɨʦ̑ɛ/ (pn)
(geografia, geograficzny) region w Niemczech i częściowo w Polsce, zamieszkany przez Niemców i Słowian; Lusacia

Łyśwa (pn)
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, w Kraju Permskim; Lisva

łabędzi /waˈbɛ̃ɲʥ̑i/ (adj)
charakterystyczny dla łabędzia; dotyczący, odnoszący się do łabędzia de del cisne

łabędzi śpiew /waˈbɛ̃ɲʥ̑i ˈɕpʲjɛf/ (n)
(przenośnie, przenośnia) (książkowy) ostatnie dzieło artysty kończące jego karierę, końcowy twór jakiejkolwiek działalności canto del cisne

łabędź /ˈwabɛ̃ɲʨ̑/ (n)
(ornitologia, ornitologiczny) Cygnus, ptak wodny o białym lub czarnym upierzeniu i długiej smukłej szyi; cisne

łabędź czarny (n)
(ornitologia, ornitologiczny) Cygnus atratus, gatunek łabędzia o czarnym upierzeniu; cisne negro

łach /wax/ (n)
zużyta sztuka odzieży harapo, andrajo

łachman /ˈwaxmãn/ (n)
(potocznie, potoczny) (pejoratywnie, pejoratywny) stare, zniszczone ubranie harapo, andrajo

łachudra /waˈxudra/ (n)
(potocznie, potoczny) (pogardliwie) człowiek niewiele wart canalla

łacina /waˈʨ̑ĩna/ (n)
1. (potocznie, potoczny) (żartobliwie) wulgarny język, przekleństwa palabrota
2. język starożytnych Rzymian; latín

łaciński /waˈʨ̑ĩj̃sʲci/ (adj)
właściwy starożytnym Rzymianom, wywodzący się z Imperium Rzymskiego latino

ładny /ˈwadnɨ/ (adj)
1. (ironicznie) niedobry, zły, okropny, brzydki bonito, menudo
2. (potocznie, potoczny) okazały, znaczny, pokaźny bueno
3. odznaczający się urodą guapo, bello, lindo

ładowarka /ˌwadɔˈvarka/ (n)
(elektryczność) urządzenie służące do ładowania akumulatorów, także wewnętrznych np. w telefonach komórkowych, laptopach itp.; cargador

ładować /waˈdɔvaʨ̑/ (v)
1. (informatyka, informatyczny) ściągać z serwera stronę internetową cargar
2. nabijać pistolet / karabin / strzelbę bądź inną broń palną cargar
3. umieszczać przedmioty w jedno miejsce w celu przetransportowania ich gdzieś indziej cargar
4. (fizyka, fizyczny) (elektryczność) wprowadzać ładunek elektryczny do baterii, akumulatora cargar
5. (informatyka, informatyczny) o stronie internetowej: ściągać się z serwera cargarse
6. wchodzić, zwykle z oporami, w jakieś miejsce, często do którego nie powinno się dostać meterse

ładownia /waˈdɔvʲɲa/ (n)
1. (kolejnictwo) punkt handlowy na szlaku kolejowym, przeznaczony do załadowywania i wyładowywania przesyłek cargadero
2. pomieszczenie, w którym umieszczany jest ładunek – na statku lub w samolocie bodega

ładownica /ˌwadɔvʲˈɲiʦ̑a/ (n)
(wojskowość, wojskowy) torba na amunicję lub magazynki z amunicją do broni strzeleckiej canana, cartuchera

ładunek /waˈdũnɛk/ (n)
1. towar umieszczony w czymś, zwykle do transportu; carga
2. materiał wybuchowy w pocisku carga

łagodnieć /waˈɡɔdʲɲɛ̇ʨ̑/ (v)
stawać się łagodnym ablandar

łagodny /waˈɡɔdnɨ/ (adj)
1. charakteryzujący się łagodnością, spokojem, brakiem gniewu lub niepokoju benigno, dócil, manso
2. o smaku: słaby, taki, który nie jest pikantny; jest delikatny leve, suave

łagodzić /waˈɡɔʥ̑iʨ̑/ (v)
czynić łagodnym, mniej surowym, mniej gwałtownym aliviar, ablandar, azucarar, matizar

łajdak /ˈwajdak/ (n)
(potocznie, potoczny) (pejoratywnie, pejoratywny) człowiek postępujący niezgodnie z normami etyki, godny pogardy canalla

łamaniec językowy /wãˈmãɲɛʦ̑ʲ ˌjɛ̃w̃zɨˈkɔvɨ/ (idiom)
trudna do wymówienia fraza; (zobacz) też łamańce językowe w Wikicytatach trabalenguas

łamać /ˈwãmaʨ̑/ (v)
1. nie stosować się do czegoś quebrantar, violar
2. o rzeczach mało elastycznych: rozdzielać coś na kawałki naciskając, zginając romper, partir

łamać sobie głowę /ˈwãmaʨ̑ ˈsɔbʲjɛ ˈɡwɔvɛ/ (v)
intensywnie zastanawiać się nad czymś; myśleć, rozmyślać, szukać odpowiedzi romperse el cráneo

łamistrajk /wãˈmʲistrajk/ (n)
(potocznie, potoczny) osoba pracująca w czasie strajku esquirol

łamliwy /wãmˈlʲivɨ/ (adj)
łatwo łamiący się frágil

łania /ˈwãɲa/ (n)
(zoologia, zoologiczny) samica jelenia lub daniela cierva

łapa /ˈwapa/ (n)
1. (potocznie, potoczny) (żartobliwie) ręka, dłoń garra, manaza
2. noga zwierzęcia niemającego kopyt pata, garra

łapserdak /wapˈsɛrdak/ (n)
człowiek nędznie ubrany andrajoso, desharrapado, zarrapastroso

łapówka /waˈpufka/ (n)
wartość materialna lub niematerialna udzielona przez jedną osobę na rzecz drugiej osoby, w celu nielegalnego osiągnięcia pewnej korzyści soborno, cohecho

łasica /waˈɕiʦ̑a/ (n)
(zoologia, zoologiczny) niewielkie drapieżne zwierzę futerkowe; comadreja

łaska /ˈwaska/ (n)
1. (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) dar udzielany człowiekowi przez Boga, a którego przyznanie nie jest związane z żadną zasługą gracia
2. darowanie lub złagodzenie kary gracia, indulto
3. przychylność, wielkoduszność favor, gracia

łaskawość /waˈskavɔɕʨ̑/ (n)
cecha tego, co łaskawe; cecha tego, kto łaskawy clemencia

łaskotać (v)
lekko podrażniać wrażliwe na dotyk miejsca hacer cosquillas, cosquillear

łata /ˈwata/ (n)
1. (informatyka, informatyczny) plik zawierający poprawki do kodu programu, bazujący na różnicach pomiędzy kodem poprawionym a poprawianym ajuste, remiendo
2. drewniana listwa o prostokątnym lub kwadratowym przekroju używana w drewnianych konstrukcjach lata, listón
3. fragment materiału przyszyty do tkaniny, aby zasłonić dziurę w tej tkaninie parche, remiendo
4. fragment sierści zwierzęcia o innym kolorze niż pozostała część sierści mancha
5. przyrząd z podziałką stosowany w geodezji do niwelacji mira

łatwizna /watˈfʲizna/ (n)
(potocznie, potoczny) coś łatwego i prostego do wykonania cosa fácil, coser y cantar, pan comido

łatwo /ˈwatfɔ/ (adv)
w sposób łatwy, bez trudności, bez trudu lub wysiłku fácilmente

łatwopalny /ˌwatfɔˈpalnɨ/ (adj)
wykazujący możliwość łatwego zapalenia się inflamable

łatwowierny (adj)
taki, który ma skłonność do uznawania za prawdziwe niesprawdzonych informacji crédulo, ingenuo

łatwość /ˈwatfɔɕʨ̑/ (n)
cecha tego, co jest łatwe, brak trudności facilidad

łatwy /ˈwatfɨ/ (adj)
nie wymagający wysiłku, trudu, nie stawiający przeszkód fácil

łatynda (n)
(regionalizm poznański) - obibok, włóczęga holgazán

ława /ˈwava/ (n)
1. deska służąca do siedzenia, długie siedzisko bez oparcia banco
2. miejsce w sejmie lub w sądzie escaño

ławka /ˈwafka/ (n)
1. (szkolnictwo, szkolny) szkolny mebel do nauki pupitre
2. twardy mebel do siedzenia dla kilku osób; banco

ławka bosmańska /ˈwafka bɔsˈmãj̃ska/ (n)
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) siedzisko w formie deski zawieszonej na linach, służące do prowadzenia prac konserwacyjnych burty statku guindola

łazienka /waˈʑɛ̃nka/ (n)
pomieszczenie do kąpieli z wanną lub prysznicem; cuarto de baño, baño

łazić /ˈwaʑiʨ̑/ (v)
chodzić bez celu, wałęsać się, włóczyć się pasear, vagabundear

łańcuch /ˈwãj̃nʦ̑ux/ (n)
1. (technologia, technika, techniczny) element mechaniczny, składający się z identycznych ogniw; cadena
2. (przenośnie, przenośnia) ciąg zdarzeń, szereg obiektów cadena
3. (informatyka, informatyczny) ciąg znaków, dane typu tekstowego; cadena
4. (geografia, geograficzny) łańcuch górski; cadena
5. sznur wykonany z metalu lub tworzywa sztucznego cadena

łańcuch pokarmowy /ˈwãj̃nʦ̑ux ˌpɔkarˈmɔvɨ/ (n)
(biologia, biologiczny) zależność pokarmowa wiążąca w danej biocenozie poszczególne gatunki producentów, konsumentów i reducentów, będących kolejnymi ogniwami w układzie, w którym każde ogniwo poprzedzające jest pokarmem dla następnego; cadena alimentaria, cadena trófica

łechtaczka /wɛxˈtaʧ̑ka/ (n)
(anatomia, anatomiczny) nieparzysty, zewnętrzny narząd płciowy samic ssaków; clítoris

łgać /wɡaʨ̑/ (v)
(książkowy) kłamać embustir, trufar, zurcir

łodyga /wɔˈdɨɡa/ (n)
(biologia, biologiczny) nadziemna część rośliny naczyniowej; tallo

łokciowy /wɔcˈʨ̑ɔvɨ/ (adj)
(anatomia, anatomiczny) dotyczący łokcia cubital

łokieć /ˈwɔcɛ̇ʨ̑/ (n)
(anatomia, anatomiczny) staw łączący ramię z przedramieniem codo

łono /ˈwɔ̃nɔ/ (n)
1. (poetycki, poetycko) pierś (matki) pecho, seno
2. dolna, zewnętrzna część brzucha pubis, vientre
3. wnętrze brzucha kobiety w ciąży seno, vientre

łonowy /wɔ̃ˈnɔvɨ/ (adj)
związany z łonem, dotyczący łona (dolnej części brzucha) púbico

łopata /wɔˈpata/ (n)
1. (łowiectwo, łowiecki) poroże łosia lub daniela asta
2. narzędzie zazwyczaj obsługiwane dwoma rękami, służące do kopania lub nabierania sypkich materiałów; pala
3. (lotnictwo, lotniczy) płaska część śmigła pala
4. część maszyny kształtem przypominająca narzędzie do kopania pala
5. część maszyny służąca do kopania pala
6. ilość materiału mieszcząca się na łopacie (1.1) pala
7. jedno ramię śruby okrętowej pala
8. narzędzie do wsuwania oraz wyjmowania pieczywa do/z pieca pala

łopatka /wɔˈpatka/ (n)
1. (anatomia, anatomiczny) kość pasa barkowego połączona z kością ramienną i obojczykiem; omóplato, escápula
2. (zdrobniale) od łopata paleta
3. mięso przylegające do kości (1.1) zwierząt z uboju espaldilla, paletilla

łososiowy /ˌwɔsɔˈɕɔvɨ/ (adj)
1. (książkowy) mający kolor pomarańczoworóżowy, taki jak kolor mięsa łososia asalmonado, salmón, de color salmón, salmonado
2. (kulinaria) (spożywczy) (ichtiologia, ichtiologiczny) dotyczący łososia, odnoszący się do łososia, związany z łososiem, zrobiony z łososia, zawierający łososia, przyrządzony z łososia, z dodatkiem łososia de salmón

łosoś /ˈwɔsɔɕ/ (n)
(ichtiologia, ichtiologiczny) ryba o różowym mięsie żyjąca na północnym Atlantyku; salmón

łotewski /wɔˈtɛfsʲci/ (adj)
odnoszący się do Łotwy lub Łotyszów letón

łowić ryby w mętnej wodzie /ˈwɔvʲiʨ̑ ˈrɨbɨ ˈv‿mɛ̃ntnɛj ˈvɔʥ̑ɛ/ (v)
korzystać z zamieszania lub niejasnej sytuacji, zyskiwać w sposób nieuczciwy pescar en río revuelto

łozówka /wɔˈzufka/ (n)
(ornitologia, ornitologiczny) Acrocephalus palustris, mały ptak zamieszkujący gęsto zarośnięte tereny wilgotne, naśladujący odgłosy innych ptaków; carricero políglota

łoś /wɔɕ/ (n)
(zoologia, zoologiczny) Alces alces, gatunek największego, roślinożernego ssaka kopytnego z rodziny jeleniowatych, o rozłożystym porożu; alce

łoś irlandzki /ˈwɔɕ irˈlãnʦ̑ʲci/ (n)
(zoologia, zoologiczny) Megaloceros giganteus, gatunek wymarłego ssaka z rodziny jeleniowatych alce irlandés, ciervo gigante, megalocero

łoże boleści (n)
(związek frazeologiczny) (książkowy) łóżko, na którym leży człowiek obłożnie chory lecho del dolor

łoże siewne /ˈwɔʒɛ ˈɕɛvnɛ/ (n)
(rolnictwo, rolniczy) wierzchnia warstwa gruntu przygotowana do siewu; semillero

łoże śmierci /ˈwɔʒɛ ˈɕmʲjɛrʲʨ̑i/ (n)
łóżko, łoże, w którym leży umierający lub w którym ktoś umarł lecho de muerte

łożysko /wɔˈʒɨskɔ/ (n)
1. (anatomia, anatomiczny) przejściowy narząd płodowy występujący u ssaków łożyskowych, który łączy zarodek ze ścianą macicy i umożliwia wymianę między matką a płodem; placenta
2. (botanika, botaniczny) miejsce wykształcenia się i rozwoju zalążków w zalążni słupka; placenta
3. (geografia, geograficzny) część dna doliny rzecznej, która jest zalewana przez wody powodziowe; lecho
4. (technologia, technika, techniczny) część urządzenia technicznego podtrzymująca (łożyskująca) inną jego część (łożyskowaną) w sposób umożliwiający jej względny ruch obrotowy; cojinete, rodamiento

łubin (n)
(botanika, botaniczny) roślina z rodzaju (1.1) altramuz

łucznictwo /wuʧ̑ʲˈɲiʦ̑tfɔ/ (n)
(sport, sportowy) dyscyplina sportowa, w której strzela się z łuku do tarczy tiro con arco

łuczniczka /wuʧ̑ʲˈɲiʧ̑ka/ (n)
forma żeńska od: łucznik; kobieta strzelająca z łuku arquera

łucznik /ˈwuʧ̑ʲɲik/ (n)
(wojskowość, wojskowy) żołnierz, myśliwy posługujący się łukiem; arquero

łuk /wuk/ (n)
1. (sport, sportowy) wygięta broń miotająca strzały przez napięcie liny łączącej jej oba końce (cięciwy) i nadanie tak strzale energii; arco
2. (architektura, architektoniczny) element budowli w kształcie łuku (1.1); arco
3. (matematyka, matematyczny) różniczkowalny odcinek krzywej; arco
4. (fizyka, fizyczny) widoczny przepływ prądu elektrycznego między dwoma elektrodami; arco
5. każdy kształt przypominający łuk (1.1) arco

łuk aorty /ˈwuk aˈɔrtɨ/ (n)
(anatomia, anatomiczny) (medycyna, medyczny) odcinek aorty łączący jej część wstępującą z zstępującą arco aórtico, cayado aórtico

łup /wup/ (n)
zdobycz wojenna lub pochodząca z rabunku, grabieży botín

łupek /ˈwupɛk/ (n)
1. (geologia, geologiczny) skała osadowa lub metamorficzna wykazująca dobrą łupkowatość; pizarra
2. (budownictwo) materiał budowlany, głównie na pokrycie dachu, z łupka (1.1) pizarra

łupież /ˈwupʲjɛʃ/ (n)
1. (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) drobne płatki łuszczącego się naskórka caspa, escama
2. (medycyna, medyczny) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) choroba skóry głowy, charakteryzująca się złuszczaniem zrogowaciałej warstwy naskórka; caspa, porrígine

łuska /ˈwuska/ (n)
(zoologia, zoologiczny) płytki pokrywające ciało niektórych zwierząt escama

łuskać (v)
wydobywać z łuski escamar

łuskoskrzydłe (n)
(systematyka) (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Lepidoptera, rząd owadów należących do stawonogów; lepidópteros

łuszczyca /wuʃˈʧ̑ɨʦ̑a/ (n)
przewlekła, nawracająca choroba skóry, która charakteryzuje się występowaniem na skórze łuszczących się wykwitów; psoriasis, soriasis

łuszczycowe zapalenie stawów (n)
(medycyna, medyczny) przewlekłe zapalenie stawów u osób z łuszczycą artritis psoriásica

łydka /ˈwɨtka/ (n)
(anatomia, anatomiczny) tylna część nogi człowieka, między kolanem a stopą; pantorrilla

łydkowy (adj)
(anatomia, anatomiczny) związany z łydką, dotyczący łydki sural

łyk /wɨk/ (n)
1. ilość płynu, jaką przełyka się za jednym razem trago
2. przełknięcie, łyknięcie pewnej ilości płynu trago

łykać (v)
przesuwać co do gardła, przełyku, żołądka… tragar

łysienie androgenowe /wɨˈɕɛ̇̃ɲɛ ˌãndrɔɡɛ̃ˈnɔvɛ/ (n)
(medycyna, medyczny) dolegliwość polegająca na nadmiernym wypadaniu włosów dotykająca częściej mężczyzn; alopecia androgénica

łysina /wɨˈɕĩna/ (n)
miejsce na głowie pozbawione włosów calva

łyska /ˈwɨska/ (n)
(ornitologia, ornitologiczny) Fulica atra, wędrowny ptak nurkujący o czarnym upierzeniu oraz jasnym dziobie i czole; focha, gallineta

łysy /ˈwɨsɨ/ (adj)
całkowicie lub częściowo pozbawiony włosów na głowie calvo

łyżeczka /wɨˈʒɛʧ̑ka/ (n)
1. (zdrobniale) od: łyżka cucharita
2. mała łyżka cucharilla
3. porcja substancji nabrana łyżeczką (1.2) cucharadita

łyżeczka do herbaty (n)
mała łyżka, którą używa się do słodzenia i mieszania herbaty oraz innych napojów cucharita

łyżka /ˈwɨʃka/ (n)
1. miara objętości substancji mieszczącej się w łyżce (1.1) lub (1.3) cucharada
2. sztuciec służący do jedzenia cuchara
3. (technologia, technika, techniczny) część maszyny budowlanej służąca do czerpania i przenoszenia materiałów, przeważnie sypkich cuchara

łyżka do butów /ˈwɨʃka dɔ‿ˈbutuf/ (n)
narzędzie ułatwiające zakładanie butów calzador

łyżka wazowa /ˈwɨʃka vaˈzɔva/ (n)
(gastronomia) duża głęboka łyżka o długim trzonku, służąca do nalewania zupy z wazy cazo, cucharón

łyżwa /ˈwɨʒva/ (n)
(sport, sportowy) stalowa, wąska płoza przymocowana do wysokiego, sztywnego buta, służąca do jazdy po lodzie; patín

łyżwiarka /wɨʒˈvʲjarka/ (n)
(sport, sportowy) kobieta lub dziewczyna, która uprawia łyżwiarstwo patinadora

łyżwiarstwo /wɨʒˈvʲjarstfɔ/ (n)
(sport, sportowy) zbiór dyscyplin sportowych, w których zawodnik porusza się po lodzie za pomocą łyżew; patinaje

łyżwiarz /ˈwɨʒvʲjaʃ/ (n)
(sport, sportowy) osoba jeżdżąca na łyżwach, także zawodnik wyczynowo uprawiający łyżwiarstwo; patinador

łza /wza/ (n)
(fizjologia, fizjologiczny) kropla słonawej wody wydzielonej przez oko; lágrima

łzy świętego Wawrzyńca (n)
(astronomia, astronomiczny) (potocznie, potoczny) (zobacz) Perseidy lágrimas de San Lorenzo

łódź /wuʨ̑/ (n)
mała jednostka pływająca poruszająca się po wodach; bote, barca, lancha

łój (n)
1. (biologia, biologiczny) tłusta i płynna wydzielina gruczołów łojowych sebo
2. (technologia, technika, techniczny) (spożywczy) tłuszcz zwierzęcy o twardej konsystencji manteca

łóżko /ˈwuʃkɔ/ (n)
mebel przeznaczony do spania; cama, lecho

łóżko piętrowe (n)
rodzaj łóżka z dwoma (lub więcej) poziomami do spania; litera

łączka /ˈwɔ̃n͇ʧ̑ka/ (n)
(zdrobniale) łąka; mała łąka pradejón

łącznie /ˈwɔ̃n͇ʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
razem, ogółem, po zsumowaniu en junto, en total

łącznik /ˈwɔ̃n͇ʧ̑ʲɲik/ (n)
(językoznawstwo, językoznawczy) czasownik lub morfem łączący podmiot zdania z orzecznikiem; razem z orzecznikiem tworzy orzeczenie złożone (analityczne); spójnik łączący cópula

łączność /ˈwɔ̃n͇ʧ̑nɔɕʨ̑/ (n)
działania składające się na utrzymanie kontaktu comunicación

łączyć /ˈwɔ̃n͇ʧ̑ɨʨ̑/ (v)
1. (potocznie, potoczny) umożliwiać rozmowę telefoniczną conectar, poner, comunicar
2. jednoczyć, umożliwiać zespolenie unir
3. kojarzyć ze sobą pojęcia lub zjawiska asociar
4. spajać elementy za pomocą środków technicznych juntar, unir
5. być związanym z kimś/czymś; być w relacji; oznaczać asociarse
6. jednoczyć się unirse

łąka /ˈwɔ̃ŋka/ (n)
teren gęsto porośnięty trawami; prado, pradera

łękotka /wɛ̃ŋˈkɔtka/ (n)
(anatomia, anatomiczny) chrząstka wchodząca w skład stawu kolanowego; menisco

ń /ɛ̃ɲ/ (n)
dziewiętnasta litera polskiego alfabetu ñ

ŚRK /ɛɕ‿ɛr‿ˈka/ (acronym)
= (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) Światowa Rada Kościołów; CMI

Śląsk /ɕlɔ̃w̃sk/ (pn)
(geografia, geograficzny) kraina geograficzna i historyczna na lewym brzegu górnej Odry; Silesia

Środa Popielcowa /ˈɕrɔda ˌpɔpʲjɛlˈʦ̑ɔva/ (n)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w kalendarzu chrześcijańskim pierwszy dzień Wielkiego Postu, w którym głowy wiernych posypuje się popiołem; miércoles de Ceniza

Środkowy Wschód /ɕrɔtˈkɔvɨ ˈfsxut/ (pn)
(geografia, geograficzny) część Azji położona od Wyżyny Irańskiej, po ujście Gangesu i Bajkał; Oriente Medio

Śródziemie /ɕrudʲˈʑɛ̃mʲjɛ/ (pn)
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) fikcyjny kontynent w mitologii stworzonej przez J. R. R. Tolkiena; Tierra Media

Święta Rodzina (pn)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w teologii chrześcijańskiej: rodzina złożona z Jezusa Chrystusa i jego rodziców; Sagrada Familia

Święto Pracy /ˈɕfʲjɛ̃ntɔ ˈpraʦ̑ɨ/ (n)
(potocznie, potoczny) święto ruchu robotniczego obchodzone od 1890 roku w pierwszy dzień maja; Primero de Mayo

Święto Reformacji /ˈɕfʲjɛ̃ntɔ ˌrɛfɔrˈmaʦ̑ʲji/ (n)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) święto obchodzone przez Kościoły protestanckie 31 października na pamiątkę wystąpienia Marcina Lutra w Wittenberdze; Día de la Reforma

Święty Hufiec /ˈɕfʲjɛ̃ntɨ ˈxufʲjɛʦ̑/ (pn)
(historia, historyczny, historycznie) słynny z waleczności tebański oddział wojowników składający się z homoseksualnych kochanków, sformowany w 378 r. p.n.e.; Batallón Sagrado

Święty Zastęp /ˈɕfʲjɛ̃ntɨ ˈzastɛ̃mp/ (pn)
(historia, historyczny, historycznie) słynny z waleczności tebański oddział wojowników składający się z homoseksualnych kochanków, sformowany w 378 r. p.n.e.; Batallón Sagrado

ściana /ˈɕʨ̑ãna/ (n)
(budownictwo) pionowy element konstrukcyjny oddzielający dwa pomieszczenia lub miejsca; pared

ściany mają uszy /ˈɕʨ̑ãnɨ ˈmajɔ̃w̃ ˈuʃɨ/ (proverb)
mówiąc coś poufnego, należy uważać, aby nie usłyszał lub nie podsłuchał tego ktoś niepożądany las paredes oyen

ściek /ɕʨ̑ɛk/ (n)
odprowadzenie zanieczyszczonej wody albañal, alcantarilla, cloaca

ścieki /ˈɕʨ̑ɛ̇ci/ (n)
płynne odpady aguas residuales

ściemniać /ˈɕʨ̑ɛ̃mʲɲäʨ̑/ (v)
sprawiać, że coś staje się ciemniejsze; dawać mniej światła ensombrecer, oscurecer

ściepa /ˈɕʨ̑ɛpa/ (n)
(slangowo) (środowiskowy) zrzutka, zbiórka (zwłaszcza pieniędzy) escote

ścieralność /ɕʨ̑ɛˈralnɔɕʨ̑/ (n)
podatność na ścieranie abrasividad

ścierać /ˈɕʨ̑ɛraʨ̑/ (v)
1. kaleczyć skórę poprzez kontakt z czymś szorstkim rozar
2. oczyszczać powierzchnię poprzez tarcie borrar, limpiar
3. rozdrabniać poprzez tarcie rallar, triturar
4. usuwać wierzchnią warstwę z czegoś poprzez pocieranie szorstkim przedmiotem frotar, raspar

ścierny /ˈɕʨ̑ɛrnɨ/ (adj)
taki, który służy do wygładzania lub ścierania powierzchni abrasivo

ścierwo /ˈɕʨ̑ɛrvɔ/ (n)
1. (pogardliwie) człowiek zły, podły canalla
2. (pogardliwie) zwłoki ludzkie fiambre
3. martwe, rozkładające się ciało zwierzęcia carroña

ścieżka /ˈɕʨ̑ɛʃka/ (n)
1. (informatyka, informatyczny) opis lokalizacji pliku na dysku komputera; pista, senda
2. wydzielony fragment zapisu obrazu lub dźwięku, np. nagranie jednego z instrumentów pista
3. wąski wydeptany pasek ziemi albo też specjalnie wytyczony i ubity dla pieszych senda, sendero

ścieżka dźwiękowa /ˈɕʨ̑ɛʃka ʥ̑vʲjɛ̃ŋˈkɔva/ (n)
oprawa dźwiękowa filmu, spektaklu, audycji zapisana na odpowiednim nośniku; banda sonora

ścinać /ˈɕʨ̑ĩnaʨ̑/ (v)
1. oddzielać coś od całości lub od podstawy za pomocą ostrego narzędzia cortar, podar, talar
2. dostawać na egzaminie ocenę niedostateczną catear, suspender
3. o cieczy: przechodzić ze stanu ciekłego do stałego, krzepnąć coagular, cuajar
4. sprzeczać się, kłócić się, konfrontować się enfrentarse

ścisk /ɕʨ̑isk/ (n)
1. (mechanika) narzędzie podobne do imadła posiadające dwie szczęki służące do przytrzymywania i łączenia elementów cárcel, sargento
2. nagromadzenie dużej liczby osób na małej przestrzeni aglomeración, apretura

ściąga /ˈɕʨ̑ɔ̃ŋɡa/ (n)
notatka nielegalnie posiadana na egzaminie, sprawdzianie itp., zawierająca odpowiedź na wymagane pytanie bądź pewien zakres materiału chuleta

ściągawka /ɕʨ̑ɔ̃ŋˈɡafka/ (n)
karteczka z informacjami używana tajnie przez uczniów podczas klasówek, egzaminów itp. chuleta

ściągać /ˈɕʨ̑ɔ̃ŋɡaʨ̑/ (v)
1. (potocznie, potoczny) pobierać pliki z internetu bajar
2. zdejmować niżej coś, co znajduje się wysoko bajar
3. odpisywać od kogoś innego podczas testu, sprawdzianu, klasówki itp. copiar
4. zdejmować część ubioru przez opuszczenie, zsunięcie w dół, np. spodnie / majtki / spódnicę recaudar
5. zdejmować ubranie lub buty quitar, quitarse

ścięgno /ˈɕʨ̑ɛ̃ŋɡnɔ/ (n)
(anatomia, anatomiczny) włóknista tkanka odpowiedzialna za przeniesienie skurczu mięśni na układ kostny; tendón

ślad /ɕlat/ (n)
oznaka przejścia, przejechania, przelotu kogoś lub czegoś rastro

ślad wodny (n)
woda, którą konsument zużywa bezpośrednio i ta, która została wykorzystana do produkcji konsumowanych przez niego dóbr huella de agua, huella hídrica

śledziona /ɕlɛˈʥ̑ɔ̃na/ (n)
(anatomia, anatomiczny) narząd limfatyczny magazynujący krew u kręgowców; bazo

śledź /ɕlɛʨ̑/ (n)
1. (ichtiologia, ichtiologiczny) jadalna ryba morska; arenque
2. metalowy klin zakończony haczykiem wbijany w ziemię w celu naciągnięcia linek utrzymujących konstrukcję namiotu estaca, estaquilla

ślepa uliczka /ˈɕlɛpa uˈlʲiʧ̑ka/ (n)
1. (przenośnie, przenośnia) (książkowy) sytuacja bez wyjścia callejón sin salida
2. uliczka niemająca wylotu callejón sin salida

ślepota /ɕlɛˈpɔta/ (n)
(medycyna, medyczny) utrata wzroku, niewidzenie ceguera, ceguedad

ślepy /ˈɕlɛpɨ/ (adj)
taki, który nie może widzieć; który stracił wzrok ciego

ślepy /ˈɕlɛpɨ/ (n)
(potocznie, potoczny) osoba ślepa (1.1) ciego

śliczny /ˈɕlʲiʧ̑nɨ/ (adj)
taki, który jest ładny, miły dla zmysłów; uroczy, wzbudzający pozytywne emocje precioso

ślimak /ˈɕlʲĩmak/ (n)
1. (zoologia, zoologiczny) rodzaj bardzo rozpowszechnionego mięczaka; caracol, babosa
2. (technologia, technika, techniczny) element przekładni ślimakowej; tornillo sin fin

ślina /ˈɕlʲĩna/ (n)
płynna wydzielina wytwarzana w ustach; saliva, baba

ślinić /ˈɕlʲĩɲiʨ̑/ (v)
1. zwilżać śliną ensalivar
2. brudzić się własną śliną babear, salivar

śliski /ˈɕlʲisʲci/ (adj)
1. (przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) mogący stać się przyczyną kłopotów resbaladizo, comprometido
2. mający gładką powierzchnię nie dającą prawie zupełnie tarcia z innymi ciałami resbaladizo

śliwka /ˈɕlʲifka/ (n)
(spożywczy) (kulinaria) owoc z dużą pestką rosnący na śliwie; ciruela

ślizgać się /ˈɕlʲizɡaʨ̑‿ɕɛ/ (v)
1. poruszać się płynnie, w kontrolowany sposób, po lodzie lub innej śliskiej powierzchni patinar
2. przesuwać się bezwładnie po śliskiej powierzchni korzystając z niskiej siły tarcia deslizarse

ślub /ɕlup/ (n)
1. akt zawarcia małżeństwa; boda, nupcias
2. uroczysta przysięga promesa, voto

ślubny /ˈɕlubnɨ/ (adj)
dotyczący ślubu nupcial

śluza (n)
urządzenie, które umożliwia przemieszczanie czegoś między ośrodkami o odmiennych właściwościach, zwykle fizycznych; esclusa

śląski /ˈɕlɔ̃w̃sʲci/ (adj)
związany ze Śląskiem, dotyczący Śląska, pochodzący ze Śląska silesio, silesiano

śmiać się /ˈɕmʲjäʨ̑‿ɕɛ/ (v)
wydawać z siebie odgłos utożsamiany ze śmiechem reír

śmiałym szczęście sprzyja /ˈɕmʲjawɨ̃m ˈʃʧ̑ɛ̃w̃ɕʨ̑ɛ ˈspʃɨja/ (proverb)
zachęta do podjęcia ryzyka al hombre osado, la fortuna le da la mano

śmiech /ɕmʲjɛx/ (n)
charakterystyczny dźwięk i grymas twarzy wydawany przez człowieka, gdy jest mu wesoło risa

śmieciarka /ɕmʲjɛ̇ˈʨ̑arka/ (n)
(motoryzacja) pojazd służący do wywożenia śmieci, odpadów camión de basura

śmieciarz /ˈɕmʲjɛ̇ʨ̑aʃ/ (n)
(potocznie, potoczny) pracownik zajmujący się bezpośrednio wywozem śmieci basurero

śmierdzieć /ˈɕmʲjɛrʲʥ̑ɛ̇ʨ̑/ (v)
wydzielać nieprzyjemny zapach apestar, oler mal

śmiertelność /ɕmʲjɛrˈtɛlnɔɕʨ̑/ (n)
1. podleganie śmierci; cecha tego, co zawsze kiedyś umiera mortalidad
2. stosunek liczby zgonów do liczby ludności bądź do liczby zachorowań na daną chorobę mortalidad

śmiertelny /ɕmʲjɛrˈtɛlnɨ/ (adj)
1. taki, który może umrzeć, który kiedyś umrze mortal
2. taki, który zabija, przynoszący śmierć (realnie lub potencjalnie) mortal, letal

śmierć /ɕmʲjɛrʲʨ̑/ (n)
(medycyna, medyczny) (fizjologia, fizjologiczny) trwałe ustanie procesów życiowych lub aktywności; muerte, deceso

śmieszka /ˈɕmʲjɛʃka/ (n)
(ornitologia, ornitologiczny) Larus ridibundus, pospolity gatunek mewy; gaviota reidora

śmietana /ɕmʲjɛˈtãna/ (n)
ukwaszony tłuszcz mleczny; gęsty biały płyn otrzymywany z mleka nata, crema

śmietanka /ɕmʲjɛˈtãnka/ (n)
1. (przenośnie, przenośnia) (zobacz) śmietanka towarzyska crema, flor y nata
2. (spożywczy) nieukwaszony tłuszcz mleczny; gęsty biały płyn otrzymywany z mleka crema

śmietnik /ˈɕmʲjɛtʲɲik/ (n)
1. (potocznie, potoczny) bałagan, nieporządek basurero desorden, pocilga
2. kontener lub pawilon, w którym stoją kubły na śmieci przygotowane do opróżnienia vertedero
3. kubeł, pojemnik na śmieci cubo de la basura

śmieć /ɕmʲjɛ̇ʨ̑/ (n)
1. (potocznie, potoczny) rzecz bezwartościowa basura
2. coś do wyrzucenia, odpadek basura, desecho, residuo

śmieć /ɕmʲjɛ̇ʨ̑/ (v)
mieć odwagę, śmiałość atreverse, osar

śmigać /ˈɕmʲiɡaʨ̑/ (v)
gwara więzienna biec salir pitar disparar, volar

śmigło /ˈɕmʲiɡwɔ/ (n)
skręcony element konstrukcyjny zamontowany na obrotowej osi, wprawiający w ruch powietrze; hélice

śmigłowiec (n)
(lotnictwo, lotniczy) (technologia, technika, techniczny) statek powietrzny z wirnikiem umieszczonym nad kadłubem, poruszającym się w płaszczyźnie równoległej do ziemi helicóptero

śniadanie /ɕɲaˈdãɲɛ/ (n)
poranny posiłek; desayuno

śnieg /ɕɲɛk/ (n)
1. (meteorologia, meteorologiczny) opad w postaci kryształków lodu; nieve
2. (potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) (technologia, technika, techniczny) zły obraz na ekranie telewizora nieve
3. opad z lodu (1.1) leżący na ziemi, przedmiotach nevada

śnieguła /ɕɲɛˈɡuwa/ (n)
(ornitologia, ornitologiczny) Plectrophenax nivalis, ptak z rzędu wróblowych; escribano nival

śnieżnobiały /ˌɕɲɛʒnɔˈbʲjawɨ/ (adj)
(książkowy) biały jak śnieg, bardzo biały níveo

śnieżyć /ˈɕɲɛʒɨʨ̑/ (v)
padać (o śniegu) nevar, trapear, ventiscar

śnić /ɕɲiʨ̑/ (v)
1. widzieć sen podczas spania soñar
2. marzyć o czymś; myśleć nielogicznie lub nierozsądnie soñar

śpiesz się powoli /ˈɕpʲjɛʃʲ‿ɕɛ pɔˈvɔlʲi/ (proverb)
rób coś dokładnie i sprawnie, ale bez nadmiernego pośpiechu, bo inaczej może się nie udać vísteme despacio, que estoy de prisa; vísteme despacio, que tengo prisa

śpieszyć /ˈɕpʲjɛʃɨʨ̑/ (v)
1. (książkowy) zabierać się do czegoś tak szybko, jak to możliwe, ochoczo apurarse, darse prisa
2. (książkowy) zdążać dokądś szybko apurarse, darse prisa
3. robić coś szybko, chcieć z czymś zdążyć apurarse, darse prisa

śpiew /ɕpʲjɛf/ (n)
dźwięki zróżnicowane w natężeniu i wysokości, wydawane przez głos ludzki; canto

śpiewak /ˈɕpʲjɛvak/ (n)
mężczyzna lub chłopiec, który śpiewa cantante

śpiewać /ˈɕpʲjɛvaʨ̑/ (v)
1. wykonywać melodię głosem cantar
2. (przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) zdradzać podczas przesłuchania tajemnice cantar

śpiewnik /ˈɕpʲjɛvʲɲik/ (n)
książka, książeczka lub zeszyt z tekstami, czasem też nutami, piosenek cancionero

śpioch /ɕpʲjɔx/ (n)
1. człowiek lubiący dużo, długo spać dormilón
2. (potocznie, potoczny) grudka wydzielin z oka, zbierająca się w jego rogu podczas snu legaña

śpiwór /ˈɕpʲivur/ (n)
worek do spania saco de dormir

śpiąca królewna /ˈɕpʲjɔ̃nʦ̑a kruˈlɛvna/ (n)
(potocznie, potoczny) (żartobliwie) kobieta ospała, ślamazarna, powolna, nieobecna myślami bella durmiente

śpiący /ˈɕpʲjɔ̃nʦ̑ɨ/ (adj)
taki, któremu chce się spać soñoliento

śpiączka (n)
(medycyna, medyczny) głębokie zaburzenia świadomości z brakiem przytomności, niereagowaniem nawet na silne bodźce coma

średnia (n)
(matematyka, matematyczny) (potocznie, potoczny) średnia arytmetyczna, wynik dzielenia sumy danych składników przez ich liczbę; promedio, media

średnia ważona (n)
(matematyka, matematyczny) średnia elementów, które mają różne znaczenie (przypisywane są im różne wagi), liczona w ten sposób, że elementy o większej wadze mają większy wpływ na średnią; media ponderada

średnica /ɕrɛdʲˈɲiʦ̑a/ (n)
1. (geometria) odcinek prowadzący od jednej do drugiej krawędzi okręgu, koła lub przekroju cylindra i przechodzący przez jego środek; diámetro
2. długość średnicy (1.1) diámetro

średnik /ˈɕrɛdʲɲik/ (n)
(językoznawstwo, językoznawczy) znak przestankowy (;) oddzielający dwie wypowiedzi, posiadajcy funkcję pośrednią między kropką a przecinkiem; punto y coma

średniowiecze /ˌɕrɛdʲɲɔˈvʲjɛʧ̑ɛ/ (n)
epoka w historii i kulturze europejskiej, obejmująca okres między starożytnością a czasami nowożytnymi; Edad Media, medievo

średniowieczny /ˌɕrɛdʲɲɔˈvʲjɛʧ̑nɨ/ (adj)
pochodzący ze średniowiecza, związany ze średniowieczem, dotyczący średniowiecza medieval

środa /ˈɕrɔda/ (n)
trzeci dzień tygodnia; miércoles

środek /ˈɕrɔdɛk/ (n)
1. coś, co ułatwia działanie medio
2. dobro ekonomiczne medio
3. miejsce jednakowo oddalone od krawędzi medio
4. wnętrze interior, medio

środki (n)
(urzędowy) ogół posiadanych zasobów materialnych i finansowych medios, recursos

środki masowego przekazu /ˈɕrɔtʲci ˌmasɔˈvɛɡɔ pʃɛˈkazu/ (n)
prasa, radio, telewizja i internet; publikatory medios de comunicación de masas

środki produkcji /ˈɕrɔtʲci prɔˈdukʦ̑ʲji/ (n)
(ekonomia, ekonomiczny) marksistowska materialne obiekty używane w procesie produkcji; medios de producción

środkowoafrykański /ɕrɔtˈkɔvɔˌafrɨˈkãj̃sʲci/ (adj)
odnoszący się do Republiki Środkowoafrykańskiej, państwa w Afryce centroafricano

środkowoamerykański (adj)
związany z Ameryką Środkową, dotyczący Ameryki Środkowej centroamericano

środkowy /ɕrɔtˈkɔvɨ/ (adj)
znajdujący się w środku central, medio

środowisko /ˌɕrɔdɔˈvʲiskɔ/ (n)
1. (ekologia, ekologiczny) ogół elementów nieożywionych i ożywionych, składających się na otoczenie medioambiente, ambiente
2. grupa ludzi zajmująca się tym samym zawodem, np. aktorzy círculo, medio
3. miejsce wychowywania w grupie; ludzie z niej ambiente, medio

środowiskowy /ˌɕrɔdɔvʲiˈskɔvɨ/ (adj)
związany ze środowiskiem medioambiental

śruba /ˈɕruba/ (n)
1. (sport, sportowy) w skokach do wody: skok z obrotem wzdłuż pionowej osi ciała tirabuzón
2. (technologia, technika, techniczny) pręt metalowy, zakończony łbem z jednej strony, a z drugiej gwintem, umożliwiającym zakręcanie lub odkręcanie; tornillo, perno
3. (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) urządzenie napędowe statku wodnego; hélice

śrubokręt /ɕruˈbɔkrɛ̃nt/ (n)
(technologia, technika, techniczny) proste narzędzie do wkręcania lub wykręcania śrub i wkrętów destornillador

śrut /ɕrut/ (n)
ołowiane kulki perdigón

śrutować (v)
(rolnictwo, rolniczy) przygotowywać śrutę triturar

śródlądowy /ˌɕrudlɔ̃nˈdɔvɨ/ (adj)
znajdujący się w środku lądu interior

śródmieście /ɕrudˈmʲjɛ̇ɕʨ̑ɛ/ (n)
centrum; główna, centralna część danego miasta centro de la ciudad

śródręcze /ɕruˈdrɛ̃n͇ʧ̑ɛ/ (n)
(anatomia, anatomiczny) część ręki człowieka między palcami i nadgarstkiem metacarpo

śródstopie (n)
(anatomia, anatomiczny) środkowa część stopy, znajdująca się między stępem a palcami metatarso

śródstopny (adj)
(anatomia, anatomiczny) związany z śródstopiem, dotyczący śródstopia metatarsiano

śródziemnomorski /ˌɕrudʲʑɛ̃mnɔ̃ˈmɔrsʲci/ (adj)
związany z Morzem Śródziemnym lub jego basenem mediterráneo

świadczenie /ɕfʲjaṭˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
1. (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) zachowanie się dłużnika zgodne z zobowiązaniem contribución
2. (urzędowy) zobowiązanie przekazywania lub wykonywania czegoś na czyjąś rzecz prestación

świadczyć /ˈɕfʲjaṭʧ̑ɨʨ̑/ (v)
1. być dowodem ser testigo, testificar
2. wykonywać dla kogoś pewną czynność prestar

świadectwo /ɕfʲjaˈdɛʦ̑tfɔ/ (n)
1. dokument urzędowo poświadczający umiejętności, wiedzę, określone zdarzenie certificado, diploma, partida
2. opowieść świadka określonych wydarzeń declaración, testimonio

świadek /ˈɕfʲjadɛk/ (n)
1. (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) osoba zeznająca podczas procesu sądowego; testigo
2. osoba, która widziała coś na własne oczy testigo
3. (przenośnie, przenośnia) podobnie jak świadek (1.1), ale również w odniesieniu do rzeczy testigo
4. (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) osoba obecna podczas aktu religijnego (np. chrztu, bierzmowania, małżeństwa) i potwierdzająca jego zaistnienie testigo

świadek Jehowy /ˈɕfʲjadɛc jɛˈxɔvɨ/ (n)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) członek związku wyznaniowego Chrześcijańskiego Zboru Świadków Jehowy; testigo de Jehová

świadomość /ɕfʲjaˈdɔ̃mɔɕʨ̑/ (n)
1. zdawanie sobie sprawy z czegoś; conciencia
2. wiedza o istnieniu samego siebie conciencia

świadomy /ɕfʲjaˈdɔ̃mɨ/ (adj)
1. mający rozbudowaną świadomość; uświadomiony consciente
2. taki, który ma świadomość czegoś, uzmysławia sobie coś, zdaje sobie sprawę z czegoś consciente
3. taki, który jest rezultatem celowego, zamierzonego działania deliberado, deliberativo

świat /ɕfʲjat/ (n)
1. (przenośnie, przenośnia) planeta mundo, Tierra
2. cała Ziemia mundo, tierra
3. przestrzeń, w której się żyje mundo, universo

świat arabski /ˈɕfʲjat aˈrapsʲci/ (n)
ogólny termin określający obszar ponad dwudziestu krajów Afryki Północnej i Bliskiego Wschodu, zamieszkiwanych w większości przez Arabów lub też ściśle z nimi związany ze względu na kryteria językowe, historyczne, kulturowe i polityczne mundo árabe

światek /ˈɕfʲjatɛk/ (n)
(potocznie, potoczny) (żartobliwie) zamknięty krąg osób związanych wspólnymi interesami mundillo

światowy /ɕfʲjaˈtɔvɨ/ (adj)
1. (przenośnie, przenośnia) o osobie: obyty w świecie, umiejący się zachować mundano
2. odnoszący się do całego świata mundial, universal

światła /ˈɕfʲjatwa/ (n)
(potocznie, potoczny) miejsce oznaczone światłami sygnalizacyjnymi na skrzyżowaniu ulic lub dróg bądź sygnalizujące przejścia dla pieszych semáforo

światło /ˈɕfʲjatwɔ/ (n)
1. (fizyka, fizyczny) promieniowanie elektromagnetyczne w zakresie odbieranym przez oko; luz
2. przedmiot będący źródłem światła (1.1) luz

światłoczuły /ˌɕfʲjatwɔˈʧ̑uwɨ/ (adj)
wrażliwy na światło fotosensible

światłowstręt /ɕfʲjatˈwɔfstrɛ̃nt/ (n)
(medycyna, medyczny) przewrażliwienie oczu na światło spowodowane podrażnieniem lub schorzeniem oczu (spojówek, tęczówek); fotofobia

światłowód /ɕfʲjatˈwɔvut/ (n)
(technologia, technika, techniczny) włókno, w którym następuje propagacja światła; falowód dla światła; fibra óptica

świder (n)
urządzenie do wiercenia otworów; taladro

świeca /ˈɕfʲjɛʦ̑a/ (n)
1. (lotnictwo, lotniczy) gwałtowny pionowy wzlot samolotu; empinada, encabritamiento
2. (przestarzałe, przestarzały) dawna jednostka natężenia światła równa 1,02 kandeli; candela
3. (sport, sportowy) ćwiczenie gimnastyczne polegające na uniesieniu w górę nóg z leżenia na plecach apoyo invertido
4. przedmiot z wosku, parafiny lub stearyny mający knot - chemiczne źródło światła; vela, cirio
5. przedmiot zmieniający skład powietrza w sposób zaplanowany przez wytwórcę bote fumígeno

świeca zapłonowa (n)
(technologia, technika, techniczny) (motoryzacja) element zapłonu silnika benzynowego; bujía

świecić /ˈɕfʲjɛ̇ʨ̑iʨ̑/ (v)
1. emitować, produkować światło lucir, brillar
2. pobudzać coś do świecenia alumbrar

świecznik /ˈɕfʲjɛʧ̑ʲɲik/ (n)
1. (przenośnie, przenośnia) wysokie, eksponowane stanowisko candelero
2. przedmiot z uchwytem na świecę lub kilka świec candelabro, candelero

świergot (n)
1. (ornitologia, ornitologiczny) wysoki i krótki dźwięk śpiewu małego ptaka gorjeo, trino
2. (przenośnie, przenośnia) dźwięk głosów dzieci lub młodych kobiet gorjeo, trinado

świerk /ɕfʲjɛrk/ (n)
(dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Picea A. Dietr., drzewo iglaste z rodziny sosnowatych; pícea, abeto

świerszcz /ɕfʲjɛrʃʧ̑/ (n)
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) skaczący owad wydający charakterystyczne dźwięki; grillo

świerszczyk /ˈɕfʲjɛrʃʧ̑ɨk/ (n)
1. (zdrobniale) od: świerszcz grillo pequeño
2. (żartobliwie) czasopismo erotyczne lub pornograficzne tebeo porno guarro

świerzb /ɕfʲjɛʃp/ (n)
(medycyna, medyczny) pasożytnicza choroba skóry powodowana przez roztocza świerzbowce; sarna

świetlik /ˈɕfʲjɛtlʲik/ (n)
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Lampyridae, świecący owad z rodziny świetlikowatych; luciérnaga

świetnie /ˈɕfʲjɛtʲɲɛ/ (adv)
bardzo dobrze de maravilla, estupendamente, magníficamente

świetny /ˈɕfʲjɛtnɨ/ (adj)
taki, któremu przypisuje się same pozytywne cechy espléndido, estupendo, excelente, magnífico

świeżość /ˈɕfʲjɛʒɔɕʨ̑/ (n)
cecha tego, co jest świeże frescor, frescura, fresco

świeży /ˈɕfʲjɛʒɨ/ (adj)
o produktach, potrawach: taki, który nie utracił walorów smakowych, nie uległ zepsuciu fresco

świnia /ˈɕfʲĩɲa/ /ˈɕfʲĩɲɛ/ (n)
1. (pejoratywnie, pejoratywny) (przenośnie, przenośnia) (pogardliwie) o osobie nikczemnej, podłej cerdo, puerco
2. (przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) człowiek zachowujący się nieprzyzwoicie, niekulturalnie cerdo, puerco
3. (zoologia, zoologiczny) każde zwierzę z podrzędu świniokształtnych, Suiformes; cerdo, puerco
4. (zoologia, zoologiczny) samica świni (1.1) cerdo, puerco
5. (zoologia, zoologiczny) Sus scrofa subsp. domesticus, zwierzę hodowlane z rodziny parzystokopytnych; cerdo, puerco, chancho

świniopas /ɕfʲĩˈɲɔpas/ (n)
człowiek, który pasie świnie porquero

świr /ɕfʲir/ (n)
(potocznie, potoczny) osoba chora umysłowo chiflado, majareta, tocar del ala

świst (n)
przenikliwy dźwięk podobny do gwizdu, ale mniej dźwięczny silbido

świstak /ˈɕfʲistak/ (n)
(zoologia, zoologiczny) gromadny, górski gryzoń z rodziny wiewiórkowatych; marmota

świt /ɕfʲit/ (n)
1. (przenośnie, przenośnia) moment rozpoczęcia czegoś nowego albor
2. okres między nocą a dniem, gdy słońce wschodzi i niebo rozjaśnia się; alba, madrugada, amanecer
3. światło widoczne o świcie (1.1) alba, albor

świąteczny /ɕfʲjɔ̃nˈtɛʧ̑nɨ/ (adj)
1. przeznaczony na święto, używany w dni świąteczne (1.2), na uroczyste okazje de fiesta
2. przypadający w dzień będący świętem; wolny od pracy, szkoły festivo
3. związany ze świętami, najczęściej ze świętami Bożego Narodzenia i Wielkanocy festivo

świątynia /ɕfʲjɔ̃nˈtɨ̃ɲa/ (n)
(architektura, architektoniczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) budowla postawiona dla celów religijnych: miejsce kultu, składania ofiar, celebrowania obrzędów; templo

święcenia kapłańskie (n)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) obrzęd liturgiczny podczas którego biskup udziela kandydatom sakramentu kapłaństwa; orden sacerdotal

święta prawda /ˈɕfʲjɛ̃nta ˈpravda/ (n)
(przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) słowa wyrażające niewątpliwą prawdę la pura verdad, una verdad como un puño

święta wojna /ˈɕfʲjɛ̃nta ˈvɔjna/ (n)
wojna prowadzona z przyczyn religijnych guerra santa

święto /ˈɕfʲjɛ̃ntɔ/ (n)
dzień lub więcej dni wyróżniający się od innych, poświęcony czemuś lub komuś, spędzany w inny, szczególny sposób niż zwykłe dni fiesta, día feriado

święto ruchome /ˈɕfʲjɛ̃ntɔ ruˈxɔ̃mɛ/ (n)
święto, które co roku wypada w inny dzień fiesta movible

świętować /ɕfʲjɛ̃nˈtɔvaʨ̑/ (v)
obchodzić coś uroczyście celebrar, festejar

święty /ˈɕfʲjɛ̃ntɨ/ (adj)
1. (potocznie, potoczny) (ironicznie) niewinny, bez winy santo
2. (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) o osobie: ktoś uznany przez jakiś Kościół lub społeczność za godnego kultu; santo, sagrado
3. (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) o rzeczy: coś godnego kultu religijnego sagrado, santo, sacro

święty /ˈɕfʲjɛ̃ntɨ/ (n)
mężczyzna święty w znaczeniu (1.1) santo

święty mikołaj /ˈɕfʲjɛ̃ntɨ mʲiˈkɔwaj/ (n)
człowiek przebrany za Świętego Mikołaja lub świętego mikołaja (1.2), rozdający prezenty ludziom (głównie dzieciom) 6 grudnia, a w niektórych regionach w Wigilię; Viejito Pascuero, Papá Noel, San Nicolás Santo Clos

świński /ˈɕfʲĩj̃sʲci/ (adj)
dotyczący świni, odnoszący się do świni porcino

źdźbło /ʑʥ̑bwɔ/ (n)
1. (botanika, botaniczny) walcowata łodyga trawy lub zboża; brizna
2. (potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) (rzadki, rzadko używany) bardzo mała ilość czegoś pizca

źle /ʑlɛ/ (adv)
w niewłaściwy, niedobry sposób, niezgodnie z normami mal

źle się dzieje w państwie duńskim /ˈʑlɛ‿ɕɛ ˈʥ̑ɛ̇jɛ ˈf‿pãj̃stfʲjɛ ˈdũj̃sʲcĩm/ (proverb)
sytuacja ogólna jest niedobra, niepokojąca algo huele a podrido en el reino de Dinamarca

źrebić się /ˈʑrɛbʲiʨ̑‿ɕɛ/ (v)
(zoologia, zoologiczny) w odniesieniu do klaczy, oślicy lub zebry: rodzić młode parir

źrebię /ˈʑrɛbʲjɛ/ (n)
(zoologia, zoologiczny) młode koniowatych, np. konia, osła lub zebry – bez względu na płeć; potro, muleto

źrenica /ʑrɛ̃ˈɲiʦ̑a/ (n)
1. (anatomia, anatomiczny) czarna, okrągła plamka na tęczówce oka, będąca w rzeczywistości rozszerzającym się i zwężającym otworem regulującym dopływ światła do wnętrza oka; pupila
2. (optyka, optyczny) obraz otworu przysłony aperturowej pupila

źródło /ˈʑrudwɔ/ (n)
1. (hydrologia, hydrologiczny) miejsce, z którego woda wypływa na powierzchnię ziemi; fuente
2. często w lm przedmiot, dokument, znalezisko, relacja ustna itp. dostarczające informacji o czymś i będące podstawą do dalszych badań fuente
3. przyczyna uczuć, zachowań, chorób itp. fuente
4. to, co stanowi początek czegoś fuente, origen

źródłosłów /ʑrudˈwɔswuf/ (n)
(językoznawstwo, językoznawczy) słowo wyjściowe w etymologii raíz etimológico

Żmudź (pn)
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) (etnografia, etnograficzny) jeden z pięciu regionów etnograficznych współczesnej Litwy ze stolicą w Szawlach, a także historyczna nazwa Dolnej Litwy; Samogitia

Żyd /ʒɨt/ (n)
(etnografia, etnograficzny) członek narodu najliczniej zamieszkującego państwo Izrael; judío

Żydówka /ʒɨˈdufka/ (n)
przedstawicielka narodu najliczniej zamieszkującego państwo Izrael judía

Żyrafa /ʒɨˈrafa/ (pn)
(astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba północnego; Jirafa

Żyzny Półksiężyc /ˈʒɨznɨ puwʲˈcɕɛ̃w̃ʒɨʦ̑/ (pn)
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) określenie pasa żyznych ziem przypominającego kształtem półksiężyc i ciągnącego się od Egiptu poprzez Palestynę, Syrię, po tereny dawnej Mezopotamii; Creciente Fértil

żaba /ˈʒaba/ (n)
(herpetologia, herpetologiczny) (potocznie, potoczny) pospolity płaz bezogonowy z wielu różnych rodzin, głównie z żabowatych; rana

żabi skok /ˈʒabʲi ˈskɔk/ (idiom)
(potocznie, potoczny) bardzo blisko a tiro de piedra

żabka /ˈʒapka/ (n)
1. (potocznie, potoczny) (sport, sportowy) styl pływacki, polegający na wykonywaniu równoczesnych ruchów ramionami i nogami, w taki sposób, jak czynią to żaby; braza
2. (technologia, technika, techniczny) klucz nastawny z regulowaną skokowo szerokością rozstawu szczęk; tenaza para tubo
3. blaszka przybijana do obcasa lub szpica buta; chapita

żabnica /ʒabʲˈɲiʦ̑a/ (n)
(ichtiologia, ichtiologiczny) Lophius piscatorius, płaska, drapieżna ryba atlantycka; rape

żabojad /ʒaˈbɔjat/ (n)
(potocznie, potoczny) (pejoratywnie, pejoratywny) lub (lekceważąco, lekceważący) Francuz franchute, gabacho

żabot (n)
falbana z cienkiego materiału przypinana do ubrania jako ozdobnik chorrera

żaden /ˈʒadɛ̃n/ (pronoun)
…informujący o braku kogoś lub czegoś ninguno, nadie

żagiel /ˈʒaɟɛl/ (n)
(marynarka) płat mocnej tkaniny przymocowany do masztu, służy do wykorzystywania energii wiatru jako napędu dla statku vela

żaglowiec /ʒaɡˈlɔvʲjɛʦ̑/ (n)
(marynarka) statek z żaglami, napędzany siłą wiatru; velero

żaglówka /ʒaɡˈlufka/ (n)
(marynarka) niewielka łódź żaglowa; velero

żal /ʒal/ (n)
1. negatywny stan emocjonalny spowodowany doznaną stratą; pesar, pena, dolor, aflicción
2. pretensja, uraza rencor, resentimiento
3. współczucie, politowanie lamento, lástima

żaluzja /ʒaˈluzʲja/ (n)
osłona przeciwsłoneczna zasłaniająca okno lub drzwi, składająca się z równoległych poziomych lub pionowych listewek, pasów materiału, tworzywa sztucznego lub blachy, regulowanych tak, aby wpuszczać pożądaną ilość światła; persiana

żandarmeria /ˌʒãndarˈmɛrʲja/ (n)
1. formacja policyjna we Francji; gendarmería
2. policja wojskowa policía militar

żar /ʒar/ (n)
tlące się, rozgrzane do czerwoności węgle lub drwa brasa

żardiniera (n)
rodzaj stolika lub stojąca półka z wgłębieniem na kwiaty doniczkowe jardinera

żargon /ˈʒarɡɔ̃n/ (n)
(językoznawstwo, językoznawczy) (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) odmiana języka charakterystyczna dla określonej grupy środowiskowej; jerga

żarliwość /ʒarˈlʲivɔɕʨ̑/ (n)
cecha tego, kto jest żarliwy ardor

żarliwy /ʒarˈlʲivɨ/ (adj)
cechujący się dużym zapałem, oddaniem ferviente, fervoroso

żart /ʒart/ (n)
coś, co zostało powiedziane lub zrobione dla rozrywki, tak, aby kogoś rozśmieszyć broma, gracia

żartobliwie /ˌʒartɔˈblʲivʲjɛ/ (adv)
humorystycznie, nie na serio, z przymrużeniem oka en broma

żartować /ʒarˈtɔvaʨ̑/ (v)
mówić coś śmiesznego; mówić żart, aby kogoś rozśmieszyć bromear

żartowniś /ʒarˈtɔvʲɲiɕ/ (n)
(żartobliwie) człowiek stosujący nie do końca udane żarty, nie zawsze tolerowane bromista, guasón, gracioso

żarówka /ʒaˈrufka/ (n)
(elektryczność) elektryczne źródło światła, w którym elementem świecącym jest rozżarzony przewód; bombilla

żarłoczność (n)
cecha tego, co żarłoczne; cecha tych, którzy są żarłoczni voracidad, glotonería

żarłoczny /ʒarˈwɔʧ̑nɨ/ (adj)
odznaczający się ogromnym apetytem glotón

żarłok /ˈʒarwɔk/ (n)
(potocznie, potoczny) osoba, która je dużo i często łapczywie comilón, tragón

żałoba narodowa /ʒaˈwɔba ˌnarɔˈdɔva/ (n)
jedno- lub kilkudniowa żałoba ogłaszana przez władze państwowe z powodu wielkiej katastrofy lub śmierci ważnej osobistości; luto nacional

żałobny /ʒaˈwɔbnɨ/ (adj)
1. (przenośnie, przenośnia) posępny, pełen smutku fúnebre
2. związany z uroczystościami pogrzebowymi, z oddawaniem czci zmarłemu fúnebre

żałosny /ʒaˈwɔsnɨ/ (adj)
1. wyrażający żal, smutek funesto, lastimoso, triste
2. wzbudzający politowanie lub pogardę deplorable, lamentable

żbik /ʒbʲik/ (n)
(zoologia, zoologiczny) eurazjatyckie zwierzę drapieżne z rodziny kotowatych; gato salvaje, gato montés

że /ʒɛ/ (conjunction)
1. …rozwijające opis zawarty w zdaniu nadrzędnym que
2. …podające przyczynę opisaną w zdaniu nadrzędnym que
3. …podające skutek opisany w zdaniu nadrzędnym que

żebraczka /ʒɛˈbraʧ̑ka/ (n)
kobieta, która żebrze mendiga

żebrak /ˈʒɛbrak/ (n)
ten, kto żebrze mendigo, pordiosero

żebro /ˈʒɛbrɔ/ (n)
(anatomia, anatomiczny) kość szkieletu kręgowców wygięta w kształcie łuku, chroniąca klatkę piersiową; costilla

żeby /ˈʒɛbɨ/ (conjunction)
…łączący zdanie nadrzędne ze zdaniem podrzędnym okolicznikowym celu para que, a fin de que, para, que

żeglarstwo (n)
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) (sport, sportowy) dziedzina turystyki, sportu i rekreacji na statkach żaglowych; vela

żeglarz /ˈʒɛɡlaʃ/ (n)
człowiek trudniący się żeglarstwem, uprawiający żeglarstwo dla celów rekreacyjnych lub sportowych navegante

żeglowny (adj)
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) zdatny do żeglugi; taki, przez który można przepłynąć statkiem navegable

żeglugowy (adj)
związany z żeglugą, dotyczący żeglugi naviero, náutico

żel /ʒɛl/ (n)
(chemia, chemiczny) galaretowata substancja, koloid mający postać sztywnej sieci, efekt zgęstnienia płynu; gel

żelazko /ʒɛˈlaskɔ/ (n)
urządzenie służące do ręcznego prasowania; plancha

żelazna kurtyna (n)
(historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) umowna granica ideologiczno-polityczna, oddzielająca komunistyczne państwa bloku wschodniego od państw zachodu; telón de acero

żelazo /ʒɛˈlazɔ/ (n)
(potocznie, potoczny) pospolity, srebrzystoszary i twardy metal z wysoką zawartością żelaza (1.2) hierro, fierro

żelazochrom /ˌʒɛlaˈzɔxrɔ̃m/ (n)
(chemia, chemiczny) żelazostop z dużą zawartością chromu ferrocromo

żelazokrzem /ˌʒɛlaˈzɔkʃɛ̃m/ (n)
(chemia, chemiczny) żelazostop z dużą zawartością krzemu; ferrosilicio

żelazomangan /ˌʒɛlazɔ̃ˈmãŋɡãn/ (n)
(chemia, chemiczny) żelazostop z dużą zawartością manganu ferromanganeso

żelazostop /ˌʒɛlaˈzɔstɔp/ (n)
(chemia, chemiczny) stop żelaza z innymi pierwiastkami chemicznymi; ferroaleación

żelazownik /ˌʒɛlaˈzɔvʲɲik/ (n)
(botanika, botaniczny) wiecznie zielone drzewo występujące w Australii, Nowej Zelandii i Polinezji metrosidero

żelbet /ˈʒɛlbɛt/ (acronym)
= (budownictwo) żelazobeton; hormigón armado

żeliwo /ʒɛˈlʲivɔ/ (n)
(hutnictwo, hutniczy) (chemia, chemiczny) stop odlewniczy żelaza z węglem i innymi pierwiastkami; fundición, hierro colado

żenada /ʒɛ̃ˈnada/ (n)
wstyd, skrępowanie, zawstydzenie, zażenowanie aprieto, apuro

żeneta /ʒɛ̃ˈnɛta/ (n)
(zoologia, zoologiczny) Viverridae, rodzaj ssaka z rodziny wiwerowatych, cętkowany lub pręgowany drapieżnik o długim ogonie; jineta

żeński /ˈʒɛ̃j̃sʲci/ (adj)
1. odnoszący się do kobiety, przeznaczony dla kobiety femenino
2. (biologia, biologiczny) mający narządy wytwarzające jaja, mający komórki ulegające zapłodnieniu, charakterystyczny dla samicy femenino

żigolo /ʒʲiɡɔˈlɔ/ /ˈʒʲiɡɔlɔ/ (n)
1. (pejoratywnie, pejoratywny) młody mężczyzna zarabiający na stosunkach z dużo od siebie starszymi kobietami gigoló, chulo
2. płatny mężczyzna do towarzystwa chulo, gigoló

żmija /ˈʒmʲija/ (n)
1. (herpetologia, herpetologiczny) gad z z podrodziny węży; víbora
2. (przenośnie, przenośnia) osoba zła i podstępna víbora

żmijówka /ʒmʲiˈjufka/ (n)
(spożywczy) egzotyczny alkohol z wężem (żmiją) zatopionym w butelce vino de serpiente

żniwa /ˈʒʲɲiva/ (n)
(rolnictwo, rolniczy) koszenie i zbiórka zboża i niektórych innych roślin uprawnych; cosecha, recolección, siega

żniwiarz /ˈʒʲɲivʲjaʃ/ (n)
osoba pracująca przy żniwach segador

żona /ˈʒɔ̃na/ (n)
kobieta będąca w związku małżeńskim ze swoim mężem esposa, mujer

żonaty /ʒɔ̃ˈnatɨ/ (adj)
zwykle o mężczyźnie: mający żonę casado

żołd /ʒɔwt/ (n)
pensja, pieniądze dawane żołnierzowi za jego służbę; soldada

żołnierz /ˈʒɔwɲɛʒɛ/ /ˈʒɔwʲɲɛʃ/ (n)
(wojskowość, wojskowy) członek sił zbrojnych państwa; ; (zobacz) też żołnierz w Encyklopedii staropolskiej soldado

żołnierzyk /ʒɔwʲˈɲɛʒɨk/ (n)
1. (zdrobniale) od: żołnierz soldadito
2. zabawka w formie drobnej figurki żołnierza soldadito

żołądek /ʒɔˈwɔ̃ndɛk/ (n)
(anatomia, anatomiczny) część układu pokarmowego przed jelitami, który trawi białka przy udziale kwasu solnego; estómago

żołądkowy (adj)
związany z żołądkiem, dotyczący żołądka gástrico

żołądź /ˈʒɔwɔ̃ɲʨ̑/ (n)
1. (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) owoc dębu; bellota
2. (termin karciany) jeden z kolorów w kartach; trébol
3. (anatomia, anatomiczny) zwieńczenie prącia; glande, balano

żuaw /ˈʒu<sup>w</sup>af/ (n)
1. (historia, historyczny, historycznie) żołnierz oddziału żuawów (1.2) zuavo
2. lm żuawi → (historia, historyczny, historycznie) nazwa formacji lekkiej piechoty francuskiej, występująca później także w innych rejonach; zuavos

żubr /ʒupr̥/ (n)
(zoologia, zoologiczny) masywny ssak z rzędu parzystokopytnych z charakterystycznie uformowaną przez włosy brodą pod pyskiem; bisonte europeo

żubrownik /ʒuˈbrɔvʲɲik/ (n)
(technologia, technika, techniczny) (rolnictwo, rolniczy) część składowa kombajnu lub młocarni desgranador

żuchwa /ˈʒuxfa/ (n)
(anatomia, anatomiczny) ruchoma kość szkieletu czaszki; mandíbula, mandíbula inferior

żuk /ʒuk/ (n)
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) chrząszcz z rodziny poświętnikowatych; escarabajo

żulia /ˈʒulʲja/ (n)
(pospolicie) środowisko żuli, grupa żulików chusma

żuraw /ˈʒuraf/ (n)
(ornitologia, ornitologiczny) Grus, duży ptak o długiej szyi i nogach z charakterystycznym ogonem w formie pióropusza; grulla

żurawina /ˌʒuraˈvʲĩna/ (n)
(kulinaria) owoc żurawiny (1.1) arándano rojo, arándano

żurek /ˈʒurɛk/ (n)
(kulinaria) (spożywczy) zupa na zakwasie z mąki żytniej lub owsianej; sopa ácido

żuć /ʒuʨ̑/ (v)
rozgniatać pokarm zębami; wolno coś gryźć masticar, mascar

żużel /ˈʒuʒɛl/ (n)
(hutnictwo, hutniczy) masa powstająca przy wytapianiu metali; escoria

żwacz /ʒvaʧ̑/ (n)
1. (anatomia, anatomiczny) mięsień żuchwy; masetero
2. jeden z przedżołądków u przeżuwaczy; panza

żwir /ʒvʲir/ (n)
okruchowa skała osadowa o luźnej postaci; grava, cascajo

życica /ʒɨˈʨ̑iʦ̑a/ (n)
(botanika, botaniczny) Lolium L., roślina trawiasta z rodziny wiechlinowatych; cizaña

życie /ˈʒɨʨ̑ɛ/ (n)
1. (biologia, biologiczny) zespół procesów zachodzących w organizmie żywym lub jego poszczególnych częściach; vida
2. utrzymanie, wyżywienie vida, existencia, sustento

życiowy /ʒɨˈʨ̑ɔvɨ/ (adj)
1. związany z życiem, dotyczący życia vital, de vida
2. (potocznie, potoczny) biorący pod uwagę realia życia práctico, realista, sagaz

życzyć /ˈʒɨʧ̑ɨʨ̑/ (v)
1. składać życzenia desear
2. pragnąć czyjegoś szczęścia desear
3. źle komuś życzyć: pragnąć czyjegoś nieszczęścia, bólu, cierpienia desear

żyd /ʒɨt/ (n)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyznawca judaizmu judío

żydowski /ʒɨˈdɔfsʲci/ (adj)
związany z Żydami, ich religią, kulturą judío

żylak /ˈʒɨlak/ (n)
(medycyna, medyczny) nadmierne rozszerzenie żyły; variz

żylakowaty /ˌʒɨlakɔˈvatɨ/ (adj)
(przymiotnik) od żylak varicoso

żyletka /ʒɨˈlɛtka/ (n)
stalowe dwustronne ostrze, umieszczane w maszynce do golenia; hoja de afeitar

żyrafa /ʒɨˈrafa/ (n)
(zoologia, zoologiczny) ssak z rzędu parzystokopytnych, z charakterystyczną długą szyją; jirafa

żyrandol /ʒɨˈrãndɔl/ (n)
ozdobna lampa wisząca pod sufitem araña

żyrant /ˈʒɨrãnt/ (n)
(ekonomia, ekonomiczny) osoba poręczająca za kogoś spłatę sumy wekslowej; endosador

żyroskop /ʒɨˈrɔskɔp/ (n)
(fizyka, fizyczny) szybko obracający się sztywny obiekt zachowujący stały kierunek osi obrotu; giroscopio, giróscopo

żyrować (v)
(handel, handlowy) przekazywać weksel innej osobie endosar

żytni /ˈʒɨtʲɲi/ (adj)
1. dotyczący żyta (Secale L.) de centeno
2. wykonany z ziarna żyta de centeno

żyto /ˈʒɨtɔ/ (n)
(botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) roślina zbożowa z rodzaju (1.1) centeno

żywe srebro /ˈʒɨvɛ ˈsrɛbrɔ/ (n)
(przenośnie, przenośnia) o osobie bardzo ruchliwej, energicznej, aktywnej rabo de lagartija

żywica /ʒɨˈvʲiʦ̑a/ (n)
(biologia, biologiczny) półprzezroczysta wydzielina komórek roślinnych, zawierająca węglowodany (terpentynę) i olejki eteryczne oraz inne płynne i stałe substancje; resina

żywiczny (adj)
taki, który zawiera żywicę resinoso

żywić /ˈʒɨvʲiʨ̑/ (v)
1. (przenośnie, przenośnia) (podniośle) odczuwać coś, czuć coś abrigar, alimentar
2. karmić, dawać jeść, utrzymywać kogoś alimentar, mantener, nutrir, criar
3. żywić (1.1) samego siebie, jeść coś, odżywiać się alimentarse

żywnościowy (adj)
związany z żywnością, dotyczący żywności alimenticio

żywność /ˈʒɨvnɔɕʨ̑/ (n)
ogół produktów spożywczych; alimentos

żywopłot /ʒɨˈvɔpwɔt/ (n)
płot złożony z przyciętych lub naturalnie rosnących roślin; seto vivo

żywot /ˈʒɨvɔt/ (n)
(książkowy) życie, istnienie vida

żywotnik /ʒɨˈvɔtʲɲik/ (n)
(botanika, botaniczny) Thuja L., rodzaj roślin iglastych z rodziny cyprysowatych; ma łuskowate liście; tuya

żywotny /ʒɨˈvɔtnɨ/ (adj)
1. (językoznawstwo, językoznawczy) o rodzajach rzeczowników: dotyczący osób i zwierząt animado
2. aktywny, mający dużo energii, czynny vigoroso, vital, vivaz, vivo
3. dający życie, życiodajny vivificador, vivificante
4. ważny, aktualny, pilny, istotny esencial, vital

żywoty świętych (n)
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) zabytki piśmiennicze przedstawiające życiorysy świętych santoral

żywy /ˈʒɨvɨ/ (adj)
1. przejawiający oznaki życia vivo
2. będący w użyciu vivo
3. jasny, jaskrawy, niestonowany vivo
4. żwawy, szybki vivo

żyzność /ˈʒɨznɔɕʨ̑/ (n)
cecha gleby umożliwiającej obfity wzrost roślin na niej fertilidad, feracidad

żyzny /ˈʒɨznɨ/ (adj)
posiadający właściwości umożliwiające wydanie obfitych plonów fértil

żyć /ʒɨʨ̑/ (v)
1. istnieć w sposób właściwy organizmom żywym vivir
2. bytować w jakichś warunkach vivir
3. obcować z kimś vivir
4. trwać vivir

żyć jak pies z kotem /ˈʒɨʨ̑ ˈjak ˈpʲjɛs ˈː‿kɔtɛ̃m/ (v)
żyć w ciągłej niezgodzie, nienawiści, kłótni vivir como el perro y el gato

żyć jak pączek w maśle /ˈʒɨʨ̑ ˈjak ˈpɔ̃n͇ʧ̑ɛɡ ˈv‿maɕlɛ/ (v)
żyć w bardzo dobrych warunkach materialnych, będąc zadowolonym i szczęśliwym nadar en la abundancia

żyć na kartę rowerową /ˈʒɨʨ̑ na‿ˈkartɛ ˌrɔvɛˈrɔvɔ̃w̃/ (v)
(rzadki, rzadko używany) (żartobliwie) żyć w wolnym związku, bez ślubu arrejuntarse, vivir arrejuntado

żyć na kocią łapę /ˈʒɨʨ̑ na‿ˈkɔʨ̑ɔ̃w̃ ˈwapɛ/ (v)
(żartobliwie) żyć w wolnym związku, bez ślubu arrejuntarse, estar casado por detrás de la iglesia, vivir arrejuntado

żyć na wysokiej stopie /ˈʒɨʨ̑ ˌna‿vɨˈsɔcɛ̇j ˈstɔpʲjɛ/ (v)
żyć luksusowo, wystawnie vivir a lo grande, vivir a todo tren

żyła /ˈʒɨwa/ (n)
1. (anatomia, anatomiczny) naczynie krwionośne, w którym krew płynie do serca; vena
2. (geologia, geologiczny) masa skalna lub mineralna wypełniająca szczelinę w skałach; vena, filón
3. (technologia, technika, techniczny) jedna z części przewodzących kabla elektrycznego; conductor

żyła udowa (n)
(anatomia, anatomiczny) pień żylny będący przedłużeniem żyły podkolanowej, a przechodząca w żyłę biodrową zewnętrzną vena femoral

żyła wrotna /ˈʒɨwa ˈvrɔtna/ (n)
(anatomia, anatomiczny) żyła doprowadzająca krew do wątroby; vena porta

żyłka (n)
1. (potocznie, potoczny) predyspozycja lub zamiłowanie do czego vena
2. cienka, mocna nić vena

żółciowy /ʒuwʲˈʨ̑ɔvɨ/ (adj)
(biologia, biologiczny) dotyczący żółci biliar

żółta kartka /ˈʒuwta ˈkartka/ (n)
(sport, sportowy) napomnienie zawodnika następujące po jego niesportowym zagraniu (m.in. przerwaniu korzystnej akcji, granie na czas, dyskutowanie z sędzią); tarjeta amarilla

żółtaczka /ʒuwˈtaʧ̑ka/ (n)
1. (medycyna, medyczny) ogólnie choroba powodująca zażółcenie skóry, błon śluzowych i białkówki oczu wskutek nagromadzenia się bilirubiny w surowicy krwi i tkankach organizmu; ictericia
2. (botanika, botaniczny) niedorozwój chlorofilu u roślin powodujący powstawanie żółtych plam; ictericia

żółtawy /ʒuwˈtavɨ/ (adj)
lekko zabarwiony na żółto, podobny do koloru żółtego; niezupełnie żółty, prawie żółty amarillento

żółty /ˈʒuwtɨ/ (adj)
mający kolor trzeciego pasma tęczy, taki jak kolor żółtka, kwiatu jaskra, owocu cytryny itp.; mający kolor podstawowy; amarillo, amarilla

żółw /ʒuwf/ (n)
1. (zoologia, zoologiczny) zwierzę z rzędu Testudines, należące do gromady gadów; tortuga
2. (informatyka, informatyczny) kursor graficzny określający współrzędne na ekranie, kierunek oraz rodzaj i kolor pióra, stosowany np. w języku Logo; tortuga

żółw lamparci /ˈʒuwf lãmˈparʲʨ̑i/ (n)
(zoologia, zoologiczny) Psammobates pardalis, gatunek afrykańskiego żółwia lądowego z rodzaju Psammobates tortuga leopardo

żółw lądowy /ˈʒuwf lɔ̃nˈdɔvɨ/ (n)
(zoologia, zoologiczny) żółw, którego środowiskiem naturalnym jest ląd tortuga terrestre

żółw morski /ˈʒuwf ˈmɔrsʲci/ (n)
(zoologia, zoologiczny) żółw, którego środowiskiem naturalnym jest morze tortuga marino

żółw skórzasty /ˈʒuwf skuˈʒastɨ/ (n)
(zoologia, zoologiczny) Dermochelys coriacea, gatunek żółwia z rodzaju Dermochelys; tortuga laúd

żółwi /ˈʒuwvʲi/ (adj)
związany z żółwiem lub żółwiami de tortuga

żółwim krokiem /ˈʒuwvʲĩm ˈkrɔcɛ̃m/ (adv)
bardzo wolno a paso de tortuga

żółć /ʒuwʲʨ̑/ (n)
1. (medycyna, medyczny) wydzielina wątrobowa; bilis, hiel
2. (przenośnie, przenośnia) gniew, zdenerwowanie, oburzenie, irytacja bilis

żądać /ˈʒɔ̃ndaʨ̑/ (v)
domagać się czegoś kategorycznie exigir, reivindicar

żądny (adj)
pragnący czegoś w sposób niepohamowany ávido, sediento, ansioso

żądło /ˈʒɔ̃ndwɔ/ (n)
(zoologia, zoologiczny) u owadów z grupy żądłówek: narząd w postaci kolca wbijanego w ciało ofiary, często w połączeniu z wstrzyknięciem jadu; aguijón

żłobek /ˈʒwɔbɛk/ (n)
1. dzienna placówka opiekuńczo-wychowawcza, dla dzieci do trzeciego roku życia; guardería
2. małe wyżłobienie ranura, surco

β-D-galaktozydaza (n)
enzym trawiący cukier mleczny β-D-galactosidasa