File: normas.txt

package info (click to toggle)
ispell-gl 0.5-47
  • links: PTS, VCS
  • area: main
  • in suites: bookworm, bullseye, sid
  • size: 592 kB
  • sloc: makefile: 118
file content (100 lines) | stat: -rw-r--r-- 4,986 bytes parent folder | download | duplicates (9)
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42
43
44
45
46
47
48
49
50
51
52
53
54
55
56
57
58
59
60
61
62
63
64
65
66
67
68
69
70
71
72
73
74
75
76
77
78
79
80
81
82
83
84
85
86
87
88
89
90
91
92
93
94
95
96
97
98
99
100
Este dicionrio segue a normativa de mnimos ortogrficos, baseando-se nas
seguintes duas fontes:

    NOVA GRAMTICA para a aprendizaxe da lngua de Xon Xos Costa Casas, 
     M dos Anxos Gonzlez Refoxo, Csar Carlos Morn Fraga e Xon Carlos
	Rbade Castieira, editada por Va Lctea en 1988.
	
    DICIONRIO DA LNGUA GALEGA de Isaac Alonso Estravs, editado por
     Sotelo Blanco en 1995.


Pode-se achar informacin en lia sobre esta normativa no site de "La 
questione de la lingua":
	http://www.multimania.com/questione/documentos/documentos.html
	
e no site da CIG	
	http://www.galizacig.com/ficheiros/html/normaliza/normaliza.htm
	
A normativa de mnimos ten un esprito conciliador, e admite distintas 
variantes para unha mesma palabra. Con todo a NOVA GRAMTICA da como 
preferentes algunhas delas, asi na apresentacin di:

	En certas terminacins e ditongos admiten-se como plenamente vlidas
	as duas variantes por seren amabas lextimas, estimadas, como  
	preferentes por parte da APLL (Asociacin de Profesores de Lngua e
	Literatura) aquelas que indicamos en primeiro lugar:
	
		-eo   / -eio  (freo/freio, creo/creio, etc.)
		-ea   / -eia  (frea/freia, idea/ideia, etc.)
		-an   / -ao   (chan/chao, irmn/irmao, etc.)
		-e    / -en   (marxe/marxen, viaxe/viaxen, etc.)
		-oa   / -o    (avoa/av, moa/m, etc.; mis s)
		oi(t) / ui(t) (loita/luita, moito/muito, roibo/ruibo[1], etc)

	O mesmo poderamos dicer de formas xa gramaticais como ti/tu e
	imos/vamos.
	
	A respeito de outros casos como as terminacins -zn/-cin 
	(nazn/nacin), -sn/-sin (concisn/concisin), -tn/-tin
	(dixestn/dixestin) e -xn/-xin (reflexn/reflexin), consideran-se
	noutro plano diferente aos anteriores, por se tratar agora de escoller
	entre as formas lextimas pero social e institucionalmente menos
	implantadas (-zn, -sn, -tn, -xn), e formas propriamente
	castellanizadas ainda que social e institucionalmente mis empregadas
	(-cin, -sin, -tin, -xin). Aqui adopta-se como critrio o das
	Normas de 80 aludidas[2]: "recomenda-se a potenciacin das formas
	primeiras [as lexitimas], coas limitacins ou ritmo que aconselle o
	proceso gradual do ensino e da sensibilidade social".
	
	Seguindo estas pautas, decidimo-nos a utilizar as terminacins xenunas
	en certas palabras que apresentan unha particular evolucin fontica
	que as afasta da estrutura latina e as aproxima da sua forma romance
	histrica: eleizn, entoazn, lizn, perfeizn, -uizn (constituizn,
	contribuizn, distribuizn, etc.) xerazn, etc.; confisn, procisn,
	profisn. Vexa-se sobre todo isto, o Apndice 2 do libro, no primeiro
	apartado das terminacins.[3]
		
	[1] Ns seguindo o dicionrio antes citado damos por vlida: roivo.
	[2] Fai alusin as "Normas ortogrficas do idioma galego", normas 
	    ortogrficas aprobadas pola consellaria de cultura da xunta 
	    preautonmica en 1980. Poden-se consultar en:
	    http://www.multimania.com/questione/documentos/normas_xunta_preautonomica.html
	[3] Este apndice pode-se achar tamn no site de "La questione de la
	    lingua":
	    http://www.multimania.com/questione/documentos/cuadro_comparativo.html
	
	
A flexibilidade da normativa de mnimos non lle acai ben a un corrector
ortogrfico, e asi non parece coerente que nun mesmo texto o corrector d 
por vlidas duas, ou mesmo tres, variantes distintas da mesma palabra,
por ex. idea e ideia. Por iso ns no noso dicionrio s damos por vlida 
unha das posbeis variantes, seguindo os seguintes critrios:

	1) Nas terminacins antes citadas seguimos o critrio da APLL, i.e.
	   -eo, -ea, -an, -e, -oa, oi(t)
 	2) Tamn para as terminacins -zn/-cin, -sn/-sin, -tn/-tin  e 
	   -xn/-xin, pretendemos seguir o critrio da APLL. Mais dado que 
	   resulta un tanto ambigo, o critrio real que seguimos foi dar por
	   vlida a primeira forma que inclui o DICIONRIO DA LNGUA GALEGA,
	   cando inclui duas, e a forma nica cando s inclui unha. Pois
	   cuidamos que os critrios da APLL e do dito dicionrio coinciden
	   basicamente, dos exemplos citados anteriormente s dous diferen.
	   Seguindo o DICIONRIO demos como vlidas as formas procisin e
	   profisin.
	3) No caso dos comezos de palabra ca-/cua- e ga-/gua-, seguindo o
	   critrio implcito no DICIONRIO DA LNGUA GALEGA demos por 
	   vlidas as formas en -ca, -gua.
	4) A hora de conxugar os verbos, e cando a NOVA GRAMTICA considera
	   vlidas duas formas, escollemos a que escreben en primeiro lugar,
	   ex. copio=cpio -> copio, ags no caso da 2 persoa do plural do
	   presente de imperativo, onde escollemos a segunda fora, ex.
	   xogade=xogai -> xogai
	5) Caso de xurdir unha ambigidade non contemplada nos pontos
	   anteriores escollemos a forma recomendada polo DICIONRIO DA LNGUA
	   GALEGA
	   

Se ben neste dicionrio privilexian-se certas formas, @ usuri@ pode
modific-lo para que se axeite aos seus gostos, tal e como se descrebe no
ficheiro leme.txt.