1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 65 66 67 68 69 70 71 72 73 74 75 76 77 78 79 80 81 82 83 84 85 86 87 88 89 90 91 92 93 94 95 96 97 98 99 100 101 102 103 104 105 106 107 108 109 110 111 112 113 114 115 116 117 118 119 120 121 122 123 124 125 126 127 128 129 130 131 132 133 134 135 136 137 138 139 140 141 142 143 144 145 146 147 148 149 150 151 152 153 154 155 156 157 158 159 160 161 162 163 164 165 166 167 168 169 170 171 172 173 174 175 176 177 178 179 180 181 182 183 184 185 186 187 188 189 190 191 192 193 194 195 196 197 198 199 200 201 202 203 204 205 206 207 208 209 210 211 212 213 214 215 216 217 218 219 220 221 222 223 224 225 226 227 228 229 230 231 232 233 234 235 236 237 238 239 240 241 242 243 244 245 246 247 248 249 250 251 252 253 254 255 256 257 258 259 260 261 262 263 264 265 266 267 268 269 270 271 272 273 274 275 276 277 278 279 280 281 282 283 284 285
|
.\" {PTM/RM//31-08-2000}
.\" Autor troche miesza w konwencji nazw klient|klient proxy|serwer|Serwer proxy
.TH DXPC 1 "19 sierpnia 1999" "dxpc"
.ad b
.SH NAZWA
\fBdxpc\fR - różnicowy kompresor protokołu X
.SH WERSJA
3.8.0
.SH SKŁADNIA
.BR dxpc
\fB[wspólne] [klient | serwer] [połączenie]\fR
.br
\fB[wspólne]\fR opcje:
.br
\-p \fInumer_portu\fR \-f \-k \-v \-s \fIpoziom_debugowania\fR \-l \fIlog_file\fR
.br
\fB[klient]\fR opcje (dla procesu KLIENT-a):
.br
\-i \fIpoziom_kopresji\fR \-d \fInumer_dispalya\fR \-u
.br
\fB[serwer]\fR opcje (dla procesu SERWER-a):
.br
\-D \fIdisplay\fR
.br
\fB[połączenie]\fR opcje:
.br
\fInazwa_hosta\fR \-w
.SH OPIS
\fI Uwaga! To tłumaczenie może być nieaktualne!\fP
.PP
\fBdxpc\fR jest kompresorem protokołu X stworzonym w celu zwiększenia
szybkości "transmisji" aplikacji X11 uruchamianych przez wolne łącza (np.:
telefoniczne połączenia PPP).
.sp
\fBdxpc\fR musi być uruchomiony po obu stronach łącza. Na jednym z hostów -
gdzie pracuje rzeczywisty X serwer - \fBdxpc\fR pracuje w trybie "serwera proxy",
na drugim w trybie "klienta proxy". "Klient proxy" musi być uruchomiony
jako pierwszy. W czasie startu "serwer proxy" nawiązuje połączenie
z "klientem". (Zauważ, że wersje \fBdxpc\fR sprzed 3.3.1 używają odwrotnej
konwencji.) Kiedy jeden z procesów \fBdxpc\fR jest przerywany, drugi
automatycznie wyłącza się również.
.sp
"Klient proxy" naśladuje X-serwer. Aplikacje X-klienta łączą sie
z "klientem proxy" używając displaya "unix:8" (lub <nazwa_hosta>:8 ;
\fBdxpc\fR wspomaga zarówno domeny UNIX-owe jak i gniazda TCP). "Klient
proxy" przechwytuje wywołania X-owe od aplikacji, kompresuje je
i wysyła do "serwera proxy". "Serwer" dekompresuje je i przesyła
do rzeczywistego serwera X. Podobnie "serwer proxy" otrzymuje
zdarzenia, odpowiedzi i błędy od rzeczywistego X-serwera, kompresuje
i przesyła do "klienta proxy", który po dekompresji śle je do
aplikacji klienta.
.sp
Stopień kompresji \fBdxpc\fR zależy od typu aplikacji X-owej. Dla większości
aplikacji \fBdxpc\fR uzyskuje wyniki kompresji od 3:1 do 6:1.
.sp
.SH MODY PRACY
\fBdxpc\fR może pracować w jednym z dwóch stanów: stanie
nawiązywania połączenia (\fInasłuchiwanie\fR lub \fIłączenie\fR)
i stanie pracy w Systemie X (\fIklient\fR lub \fIserwer\fR). Każda sesja
pracy w \fBdxpc\fR zawsze zaczyna sie od stanu nawiązywnia połączenia
po czym - jeżeli połączenie jest nawiązane - przechodzi do stanu
pracy w Systemie X.
.sp
\fINasłuchiwanie\fR oczekuje na inicjację połączenia TCP - między
dwoma procesami - przez \fIłączenie\fR. \fINasłuchiwanie\fR musi być
zawsze uruchamiane jako pierwsze. \fIŁączenie\fR jest inicjatorem połączenie
TCP
z \fInasłuchiwaniem\fR. \fBdxpc\fR startuje w trybie \fIłączenia\fR jeżeli
podany jest argument \fInazwa_hosta\fR (zobacz: opcje \fBpołączenie\fR, powyżej).
W innym przypadku startuje w trybie \fInasłuchiwania\fR.
.sp
Proces \fIserwera\fR jest zwykle umiejscowiony na tej samej maszynie,
na której pracuje rzeczywisty X-serwer i odpowiada za wyświetlanie
aplikacji, proces \fIklienta\fR
zaś na maszynie, gdzie jest uruchomiona aplikacja X i odpowiada on za
przekazywanie wyniku pracy aplikacji do procesu \fIserwera\fR.
Domyślna kolejność pracy \fBdxpc\fR jest następujaca: tryb \fInasłuchiwania\fR,
a po zestawieniu połączenia tryb \fIklienta\fR (jeżeli nie użyto argumentu
\fInazwa_hosta\fR)
lub tryb \fIłączenia\fR, a po połączeniu tryb \fIserwera\fR. Opcja \-w
zmienia ta kolejność (tj.: \fInasłuchiwanie\fR-\fIserwer\fR lub
\fIłączenie\fR-\fIklient\fR).
.sp
Na przykład komenda \fBdxpc host.w_pracy.com\fR startuje \fBdxpc\fR w trybie
\fIłączenia\fR (ponieważ jest użyty argument \fInazwa_hosta\fR)
i potem \fIserwera\fR (bo opcja \-w nie zostala użyta).
Komenda \fBdxpc \-w\fR startuje \fBdxpc\fR w trybie \fInasłuchiwania\fR
(bo nie ma argumentu \fInazwa_hosta\fR) i potem \fIserwera\fR
(bo opcja \-w zmienia standardowe wywolanie)
.sp
.SH Opcje
.TP 12
.B -d \fInumer_displaya\fR
Ustawia numer displaya, który \fBdxpc\fR imituje. Domyślnie \fBdxpc\fR przyjmuje
wartość 8 (opcja ignorowna w trybie "serwer proxy").
.TP 12
.B -f
Powoduje powielenie się (forkowanie) \fBdxpc\fR i start jako daemon. Drukowanie
komunikatów na wyjście standardowe (poza błędami) jest wstrzymane, statystyki
również.
Proces daemona może być wyłączony przez (kolejne) użycie \fBdxpc\fR z opcją \
fB-k\fR.
.TP 12
.B -k
Powoduje przeczytanie numeru PID z pliku blokującego w katalogu domowym
użytkownika (~/.dxpc.pid-HOST-USER-PORT) i przesłanie sygnału SIGKILL do
pracującego procesu \fBdxpc\fR. Plik blokujący istnieje jedynie jeżeli
\fBdxpc\fR zostało uruchomione z opcja \fB-f\fR.
.TP 12
.B -l \fIlog_file\fR
Z tą opcją \fBdxpc\fR zapisuje komunikaty i informacje statystyczne do
pliku dziennika \fIlog_file\fR.
Opcja szczególnie użyteczna z \fB-f\fR.
.TP 12
.B -p \fInumer_portu\fR
Ta opcja ustawia port TCP, który będzie używany do komunikacji między
"klientem proxy" i "serwerem proxy". Wartość domyślna 4000.
.TP 12
.B -s(1|2)
Wyświetla raport o poziomie kompresji. W trybie "klienta proxy" \fBdxpc\fR
wypisuje raport o kompresji na podstawie komunikatów od X-klienta,
w trybie "serwera proxy" na podstawie komunikatów X-serwera.
Z opcją \fB-s1\fR \fBdxpc\fR informuje o poziomie kompresji w postaci
skróconej, z \fB-s2\fR w postaci szczegółowej. Większości użytkowników
z pewnością wystarczy opcja \fB-s1\fR.
.TP 12
.B "-u -t"
Normalnie \fBdxpc\fR w trybie "klienta proxy" imituje display :8 (zarówno
w przypadku gniazd TCP jak i domen UNIX-owych). Opcja \fB-u\fR
zabrania \fBdxpc\fR używania domen UNIX-owych, a \fB-t\fR gniazd TCP.
(Opcje są ignorowane w trybie "serwer proxy").
.TP 12
.B "-v"
\fBdxpc\fR z opcją \fB-v\fR wypisuje numer wersji, informacje o prawach autorskich
i kończy pracę.
.TP 12
.B "-w"
Odwraca kolejność "sluchania" i "inicjowania" w stanie nawiązywania połączenia.
Oznacza to, że klient będzie inicjował połączenia z serwerem.
W miejsce komend uruchamiających: klienta \fBdxpc \-f\fR i serwera
\fBdxpc \-f serwer.w_pracy.com\fR można użyć: \fBdxpc \-w \-f serwer.w_domu.priv\fR
\- start klienta i \fBdxpc \-w \-f\fR \- start serwera. Opcja \fB\-w\fR
jest użyteczna dla startu "klienta proxy" za firewallem.
.TP 12
.B "nazwa_hosta"
Argument \fInazwa_hosta\fR musi być użyty w trybie "serwera proxy"
w celu identyfikacji maszyny (po nazwie bądź po adresie IP), na której
uruchomiony jest \fBdxpc\fR w trybie "klienta proxy". (Obecność tego argumentu
implikuje start w trybie "serwera proxy", jego brak w trybie "klienta proxy").
.TP 12
.B "-D display"
Ustawia (display) hosta, na który przesyłane będą aplikacje X.
Domyślnie jest to zmienna środowiska DISPLAY.
.TP 12
.B "-i(0..9|99|999)"
Kontrola kompresji bitmap. (Opcja \fB-i\fR może być używana na kliencie albo
- jeżeli podano opcje \fB-w\fR - na serwerze, w pozostałych przypadkach jest
ignorowana.) Numer odpowiada za poziom kompresji; wyższe poziomy dają lepszą
kompresję ale kosztem CPU i pamięci (głównie na "kliencie proxy").
Aktulna lista poziomów i typów kompresji jest podana ponizej.
0 : Bez kompresji (oprócz \fBdxpc\fR 3.7.0, gdzie daje bardzo słabą kompresję).
1 : kompresja LZO lzo1x_1; bardzo szybka, małe zużycie CPU, rozsądny poziom
kompresji.
2-9: kompresja LZO wariant lzo1c_n . lzo1c_2 wydaje sie być gorsza niż lzo1x_1.
99: kompresja LZO lzo1c_99. Wolna ale bardzo dobra kompresja. Zanotowano
niespodziewane błędy. Nie zalecana.
999: kompresja LZO lzo1x_999. Wolna (ale wystarczająco szybka dla połączeń
128k ISDN, przy korzystaniu z Pentium II/300 nie używa - nawet chwilowo - pełnej mocy
procesora). Wartość domyślna i zalecana.
.SH PRZYKŁADY
W przypadku użycia rzeczywistego X-serwera na lokalnej maszynie (pc_w_domu)
i korzystania z aplikacji na zdalnym systemie (serwer.praca.com) wyświetlanych
na lokalnej maszynie.
.sp
Na zdalnej maszynie serwer.praca.com
.nf
$ export DISPLAY=pc_w_domu:0 (sh lub bash)
lub $ setenv DISPLAY pc_w_domu:0 (csh lub tcsh)
$ \fBdxpc\fR \-f
$ export DISPLAY=unix:8 (sh lub bash)
lub $ setenv DISPLAY unix:8 (csh lub tcsh)
.fi
Na lokalnej maszynie
.nf
$ export DISPLAY=unix:0 (sh lub bash)
lub $ setenv DISPLAY unix:0 (csh lub tcsh)
$ \fBdxpc\fR \-f serwer.praca.com
.fi
Teraz znów na zdalnej maszynie
.nf
$ xterm&
$ xemacs&
itd...
.fi
.SH "DXPC I XAUTH"
Jeżeli używasz autoryzacji X z plikiem .Xauthority na lokalnej maszynie,
gdzie pracuje rzeczywisty X-serwer powinieneś dostosować plik .Xauthority
na maszynie, gdzie \fBdxpc\fR jest uruchomione w trybie "klienta proxy".
Jedną z dróg do tego prowadzących jest:
.sp
Skopiowanie pliku ~/.Xauthority z lokalnej maszyny na zdalną (gdzie
jest "klient proxy").
.sp
Wydanie polecenia
.nf
$ \fBxauth\fR list
.fi
w celu obejrzenia kluczy autoryzacyjnych. Jedna z linijek
w wydruku powinna zawierać Twój display X i wyglądać podobnie do:
.nf
<Twoj_host>/unix:0 MIT-MAGIC-COOKIE-1 <HEX>
.fi
Na maszynie, na której pracuje "klient proxy" należy "dodać" tę linię
do pliku .Xauthority, ale z "oszukanym" X-displayem (DISPLAY
z serwera, gdzie "klient proxy" nasłuchuje). Opcja "add"
komendy \fBxauth\fR realizuje to następująco
.nf
$ \fBxauth\fR add <host>/unix:8 MIT-MAGIC-COOKIE-1 <HEX>
.fi
gdzie <host> jest nazwą maszyny, gdzie jest uruchomiony "klient proxy".
Po wykonaniu tego polecenia powinno być możliwe bezproblemowe używanie \fBdxpc\fR.
.sp
Uwaga: W przypadku połączeń przez slogin (ssh) wydruk z komendy
.nf
$ \fBxauth\fR list
.fi
może być inny. Warto przed podaniem w/w komendy skorzystać z
.nf
$ echo $DISPLAY
.fi
.SH AUTOR
Brian Pane
.SH POMOC
Kevin Vigor (kevin@vigor.nu)
.SH PODZIĘKOWANIA
\fBdxpc\fR zaadoptowało wiele koncepcji z systemu \fBHBX\fR i \fBFHBX\fR
(http://www.cs.dartmouth.edu/~jmd/decs/DECSpage.html).
.sp
Dziekuję wszystkim użytkownikom, którzy przesyłali sugestie i uwagi.
.SH ZOBACZ TAKŻE
xauth(1), plik README z dytrybucji dxpc.
.SH OD TŁUMACZA
Dodano kilka słów w sekcji \fBPRZYKŁADY\fR.
.SH "INFORMACJE O TŁUMACZENIU"
Powyższe tłumaczenie pochodzi z nieistniejącego już Projektu Tłumaczenia Manuali i
\fImoże nie być aktualne\fR. W razie zauważenia różnic między powyższym opisem
a rzeczywistym zachowaniem opisywanego programu lub funkcji, prosimy o zapoznanie
się z oryginalną (angielską) wersją strony podręcznika za pomocą polecenia:
.IP
man \-\-locale=C 1 dxpc
.PP
Prosimy o pomoc w aktualizacji stron man \- więcej informacji można znaleźć pod
adresem http://sourceforge.net/projects/manpages\-pl/.
|